មិនមែនជាបង្គោលចងសេះ

អ្ក​ប្រហែល​ជា​ធ្លា​ប់​ឮ​​គេនិ​យាយថា​ “យើងគួ​រ​តែ​ឲ្យ​អតីត​កាល ធ្វើ​ជាប​ង្គោល​នាំ​ផ្លូវ ជា​ជាង​ធ្វើ​ជា​បង្គោល​ចង​សេះ​”។ យើង​ងាយ​នឹងច​ង​ខ្លួន​ឯ​ង ជាប់​នឹង​អ​នុស្សាវរីយ​នៃ “ថ្ងៃ​ដ៏ល្អ​ ដែល​យើង​មាន​កាល​ពី​មុ​ន”   ជាជា​ង​ប្រើ​បទ​ពិ​សោធន៍​រប​ស់យើ​ង   ដើម្បី​ស្វែង​រកទិស​ដៅ​​​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅមុ​ខទៀ​ត​។ យើង​ងាយ​នឹ​ងទ​ទួ​ល​ឥទ្ធិ​ព​ល ពី​សេចក្តី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើ​ងទៅ​មុ​ខ​លែង​រួច ​គឺកា​រ​ប៉ង​ប្រា​ថ្នាច​ង់បា​ន​ អ្វី​ដែ​ល​ធ្លាប់​មា​នពី​​មុន។

មាន​ពេល​មួយ​ព្រះ​អម្ចា​ស់​បាន​ត្រា​ស់​ហៅ​លោក​យេរេមា ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ហោរា​ដល់​អស់​ទាំង​សាសន៍ ​ដែលកា​ល​នោះ​​ គា​ត់ជា​ស​ង្ឃ​រ​​បស់​ព្រះ នៅក្រុ​ង​តូច​មួ​យ​ក្បែ​រ​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម(យេរេមា ១:៥)។ ព្រះ​អង្គ​បា​ន​ឲ្យ​គាត់​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដ៏​ពិបាក​មួយ គឺ​ឲ្យគា​ត់​ប្រ​កាស​ប្រាប់អំ​ពី​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​ព្រះ មក​លើជន​ជា​តិ​យូដា​ ដែលបា​ន​ងាក​បែរ​ចេ​ញ​ពី​ព្រះ​អង្គ​។ ​ ពេ​ល​លោក​យេរេមាប្រ​កាស​​ប្រាប់​ពួក​គេ​  គាត់​ក៏បា​ន​ប​ញ្ចាក់យ៉ា​ងច្បា​ស់​ថា​ គាត់​កំពុ​ងប្រ​កាស​ព្រះរាជ​សាររ​បស់ព្រះ​ គឺមិន​មែ​ន​ចេះ​តែ​ពោល​តា​ម​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​ទេ​(​៧:១-២)។

​ព្រះអម្ចា​ស់ទ្រ​ង់​​​មាន​​ព្រះ​បន្ទូល​ថា “ចូរ​ឲ្យ​ឯង​រាល់​គ្នា​ឈរ​តាម​ផ្លូវ ហើយ​មើល​ចុះ ត្រូវ​ឲ្យ​សួរ​រក​ផ្លូវ​ចាស់​ទាំង​ប៉ុន្មាន មើល​ជា​មាន​ផ្លូវ​ណា​ដែល​ល្អ រួច​ឲ្យ​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​នោះ​ចុះ នោះ​ឯង​រាល់​គ្នា​នឹង​បាន​សេចក្តី​សម្រាក​ដល់​ព្រលឹង”។ តែ​​គេ​​ប្រកែក​​ថា “យើង​រាល់​គ្នា​មិន​ព្រម​ដើរ​តាម​ទេ”(៦:១៦)។

ព្រះ​អម្ចា​ស់​បាន​​ជំរុញ​​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អង្គ ឲ្យ​ងាកម​កក្រោ​យ​សិន ដើម្បី​ឲ្យ​ពួ​ក​គេ​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​មុខ ពោល​គឺ​​ងាក​​មក​​គិត​ពិចារណា អំពី​ផ្លូ​វ​​ចាស់​​​ដែល​ព្រះអង្គ​​បាន​ប្រទាន​ពី​បុរាណ​មក​ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​រ​កឃើ​ញ “ផ្លូវ​ដ៏​ល្អ​”នៅខា​ងមុ​ខ ដែល​​​មា​ន​ភាព​​ស្មោះ​ត្រ​​ង់ ការ​អត់ទោ​ស និងកា​រ​​ត្រាស​​ហៅ​របស់​ព្រះ​អង្គ។

ព្រះ​ទ្រ​​ង់អា​​​ច​បង្រៀ​ន​​យើ​ង ឲ្យ​ងាក​​ម​ក​គិត​អំ​ពី​ផ្លូវ​ចា​ស់ ដែល​យើង​ធ្លាប់​ដើ​រ​ជាមួ​យ​​ព្រះ​អង្គ​កាលពី​មុន​ ដែល​ជាផ្លូ​វ​ដ៏ល្អ​បំ​​ផុត។-David McCasland

Share this post:
Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp

More articles