ព្រឹក
អំណាចរបស់ព្រះ ដែលគ្មានអ្វីអាចប្រៀបបាន
ដោយArthur Jackson
August 28, 2025
យេរេមា ៣១:១០-១៤
ពីព្រោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់បានលោះយ៉ាកុបហើយ ទ្រង់បានដោះគេចេញពីកណ្ដាប់ដៃនៃពួកអ្នកដែលខ្លាំងជាងខ្លួន។
យេរេមា ៣១:១១
ក្នុងសៀវភៅដែលលោកគ្រូ ចន ស្រ្តូប(John Stroup) បាននិពន្ធមានចំណងជើងថា ចេញពីរណ្តៅ ទៅរកតុអាសនា គាត់បានចែកចាយ អំពីអំណាចអាក្រក់ដ៏មានអំណាច ដែលបានវាយដំ និងធ្វើទារុណកម្មមកលើគាត់ ទាំងខាងផ្លូវកាយ ផ្លូវភេទ និងផ្លូវអារម្មណ៍។ គាត់បានកត់សំគាល់ថា “ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមប្រើគ្រឿងញៀន តាំងពីមុនពេលខ្ញុំចេះបើកឡាន ... ខ្ញុំបានបោះបង់ការសិក្សា ហើយចាប់ផ្តើមចូលទៅក្នុងជីវិតជាឧក្រិដ្ឋជន កាន់តែជ្រៅទៅៗ”។ ទីបំផុត លោកចន ក៏បានចូលគុក ដោយសារឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់ខ្លួន។ ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងជាប់គុករយៈពេល៥ឆ្នាំ គាត់ក៏បានអានព្រះគម្ពីរប៊ីប ហើយបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះព្រះ។ ដោយសារព្រះគុណព្រះ គាត់ទទួលបានការរំដោះឲ្យរួចពីទំលាប់អាក្រក់ ដែលកាលពីមុន មានអំណាចមកលើជីវិតគាត់។
រឿងរបស់ប្រជាជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅសម័យបុរាណ ច្រើនតែរាប់បញ្ចូលការកៀបសង្កត់ និងជួនកាល ក៏បាននិយាយអំពីការរស់នៅជាឈ្លើយសឹក របស់ “ពួកអ្នកដែលខ្លាំងជាងខ្លួន”(យេរេមា ៣១:១១)។ នៅពេលដែលពួកគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពទាល់ច្រកដ៏វេទនា ដោយសារភាពល្ងង់ខ្មៅរបស់ខ្លួន ព្រះទ្រង់បានបង្ហាញសេចក្តីមេត្តា និងព្រះចេស្តា ដើម្បីជួយសង្គ្រោះរាស្រ្តដែលវង្វេងចេញពីព្រះអង្គ។ ការស្អាងពួកគេឡើងវិញ ដែលរាប់បញ្ចូលការច្រៀងដោយអំណរ ការប្រមូលផលដំណាំជាបរិបូរ និងពិធីបុណ្យអបអរសាទរ(ខ.១២-១៤) គឺជាអ្វីដែលគេរំពឹងថា នឹងកើតមាន នៅពេលដែលព្រះអង្គបញ្ចេញព្រះចេស្តា ដែលគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ។
ជីវិតរបស់លោកគ្រូ ចន ស្រ្តូប គឺជាទីបន្ទាល់នៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះ ដែលបានជួយសង្គ្រោះមនុស្ស ដែលបានទទួលជឿព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គ។ ដំណឹងល្អបានធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះចេស្តារបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំណាចនៃសេចក្តីអាក្រក់ ក្នុងជីវិតមនុស្ស។ ហើយយើងអាចទទួលកម្លាំង និងអំណាចរបស់ព្រះយេស៊ូវ តាមរយៈការអធិស្ឋាន ដោយចិត្តស្មោះត្រង់ និងដោយសេចក្តីជំនឿ និងតាមរយៈការចុះចូលអស់ពីចិត្ត របស់ “អស់អ្នកណាដែលអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះអម្ចាស់”(កិច្ចការ ២:២១)។—Arthur Jackson
តើអ្នកកំពុងប្រឈមមុខដាក់អំណាចអ្វី ដែលខ្លាំងពេកសម្រាប់អ្នក?
តើមានអ្វីរារាំងអ្នកមិនឲ្យអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីសូមជំនួយ?
ឱព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ សូមព្រះអង្គបញ្ចេញព្រះចេស្តារបស់ព្រះអង្គ ដែលគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ទំនុកដំកើង ១២៣-១២៥ និង ១កូរិនថូស ១០:១-១៨
ប្រភេទ
ល្ងាច
ការធ្វើដំណើរនៃការប្រែចិត្ត (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
August 28, 2025
«ដែលខ្ញុំសរសេរសេចក្តីទាំងនេះផ្ញើមក នោះដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាធ្វើបាបទៀត តែបើសិនជាអ្នកណាភ្លាត់ធ្វើបាបវិញ នោះយើងមានព្រះដ៏ជាជំនួយ១អង្គហើយ ដែលទ្រង់គង់នៅចំពោះព្រះវរបិតា គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះដ៏សុចរិត»(១យ៉ូហាន ២:១)។
ជំនឿរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទមានការពឹងផ្អែកទៅលើព្រះរាជសាររបស់ព្រះអំពីការអត់ទោសបាប។ ជំនឿសាសនាដទៃគ្រាន់តែអាចផ្តល់ឲ្យនូវការបង្រៀនឲ្យធ្វើអំពើល្អ។ ពួកគេអាចផ្តល់ឲ្យនូវវិធីសាស្ត្រ ដើម្បីជួយយើងរៀបចំជីវិតឲ្យបានល្អ ឬធ្វើឲ្យយើងគិតថា យើងជាមនុស្សល្អ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជំនឿរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ គឺសម្រាប់មនុស្សដែលមិនស័ក្ដិសម មនុស្សបាត់បង់ មនុស្សដែលមានបន្ទុកធ្ងន់ និងមនុស្សមានបាប។ គឺសម្រាប់មនុស្សដែលត្រូវការគេប្រាប់ថា ខ្លួនអាចទទួលការអត់ទោសបាប។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទ គឺសម្រាប់មនុស្សគ្រប់រូប។
អត្ថន័យទាំងមូលរបស់ដំណឹងល្អ គឺនិយាយអំពីអ្វីដែលព្រះទ្រង់ធ្វើ មិនមែនអំពីអ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើនោះទេ។ ដោយសារសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ ព្រះអង្គបានប្រទានយើងនូវចិត្តដែលចង់ឲ្យព្រះអង្គអត់ទោសឲ្យ ហើយទាល់តែយើងបានទទួលជឿព្រះយេស៊ូវ ទើបយើងទទួលបានការអត់ទោសបាបទាំងស្រុង។ ពេលណាយើងបែរទៅរកព្រះអង្គដោយការប្រែចិត្ត និងជំនឿ យើងអាចក្រឡេកមកក្រោយ ហើយនិយាយថា ព្រះអង្គបានសង្គ្រោះយើងឲ្យរួចពីទោសរបស់អំពើបាបហើយ។ ការថ្កោលទោសគ្រប់យ៉ាង អ្វីៗទាំងអស់ដែលរារាំងយើងមិនឲ្យស្គាល់ព្រះ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលរារាំងយើងមិនឲ្យរកឃើញក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីល្អរបស់ព្រះអង្គ ទោសទាំងអស់ដែលយើងសមនឹងទទួល សុទ្ធតែត្រូវបានព្រះអង្គលុបចោល តាមរយៈព្រះរាជកិច្ចជួយសង្គ្រោះរបស់ព្រះរាជបុត្រានៅលើឈើឆ្កាង។
ដូចនេះ ក្នុងនាមយើងជាអ្នកជឿ យើងអាច និងគួរតែអរសប្បាយក្នុងការពិតដែលថា បាបមិនគ្រប់គ្រងយើងទៀតទេ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងការរស់នៅលើផែនដី យើងនៅតែធ្វើអំពើបាប។ យើងនៅតែខ្វះមិនដល់ស្តង់ដាររបស់ព្រះ។ ហេតុនេះហើយ វិញ្ញាណអាក្រក់នៅតែខ្សឹបដាក់ត្រចៀកយើងថា «តើអ្នកពិតជាបានសង្គ្រោះមែនឬ? តើព្រះពិតជានឹងអត់ទោសឲ្យអ្នកក្នុងពេលនេះទៀតទេ?» ពេលនោះ យើងត្រូវតែឆ្លើយតបចំពោះសំណួរទាំងនេះថា «ខ្ញុំពិតជាបានសង្គ្រោះមែន ហើយព្រះអង្គនឹងអត់ទោសឲ្យខ្ញុំ ព្រោះព្រះដែលបានសុគតជំនួសខ្ញុំ ខណៈពេលនេះ កំពុងទូលអង្វរឲ្យខ្ញុំ»។ ជាការពិតណាស់ ការដឹងថាព្រះបានអត់ទោសឲ្យយើង មិនមែនជាការអនុញ្ញាតឲ្យយើងធ្វើអំពើបាបទៀតទេ ផ្ទុយទៅវិញសាវ័ក យ៉ូហាន បានសរសេរបទគម្ពីរផ្ញើមកយើងរាល់គ្នា ក្នុងគោលបំណង «ដើម្បីកុំឲ្យយើងរាល់គ្នាធ្វើបាបទៀត»។ ពេលណាយើងធ្វើអំពើបាប ក្តីអំណរដែលយើងរកឃើញក្នុងព្រះ ក៏បានចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ទៅវិញ។ ទោះព្រះអង្គនៅតែជាព្រះវរបិតារបស់យើង ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែត្រូវចាំថា បើយើងនៅតែបន្តធ្វើអំពើបាប យើងនឹងខកខានមិនបានអរសប្បាយនឹងព្រះពរ ដែលព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យនឹងប្រទានយើង។
ហើយបើយើងព្យាយាមរស់នៅ ដោយការស្តាប់បង្គាប់ព្រះ តែដោយសារយើងមិនអាចស្តាប់បង្គាប់ឲ្យបានល្អឥតខ្ចោះ យើងត្រូវរស់នៅដោយការប្រែចិត្ត ចំពោះព្រះអម្ចាស់នៃយើង។ ព្រះយេស៊ូវបានលើកឡើង អំពីភាពចាំបាច់ និងសារៈសំខាន់នៃការប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហានជំពូក១៣ ដែលក្នុងនោះ ព្រះអង្គកំពុងលាងជើងឲ្យពួកសាវ័ក លោក ពេត្រុស ក៏បានទូលប្រកែកថា «ទ្រង់មិនត្រូវលាងជើងឲ្យទូលបង្គំសោះឡើយ»។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលថា «បើខ្ញុំមិនលាងឲ្យអ្នក នោះអ្នកគ្មានចំណែកជាមួយនឹងខ្ញុំទេ»(១៣:៨)។ យើងមិនទាន់ទទួលការអត់ទោសបាបទេ ទាល់តែព្រះយេស៊ូវបានលាងសម្អាតយើងជាមុនសិន ហើយព្រះអង្គក៏បន្តលាងសម្អាតយើងតាមរយៈការប្រែចិត្ត និងការជឿរបស់យើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
ថ្ងៃមួយ ព្រះអង្គនឹងលើកអ្នកឡើងនៅស្ថានសួគ៌ ហើយសង្គ្រោះអ្នកឲ្យរួចពីវត្តមានរបស់បាប។ ប៉ុន្តែ ទំរាំតែថ្ងៃនោះមកដល់ ជីវិតរបស់អ្នកជាគ្រីស្ទបរិស័ទ គឺជាការធ្វើដំណើរនៃការប្រែចិត្ត។ ព្រះអង្គបានសង្គ្រោះអ្នកហើយ។ អ្នកនឹងបានសង្គ្រោះ តែក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ព្រះអង្គបានសង្គ្រោះអ្នកដោយសេចក្តីមេត្តា ខណៈពេលដែលអ្នកប្រែចិត្ត ហើយងាកបែរទៅរកព្រះយេស៊ូវ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ រ៉ូម ៧:៧-៨:២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកតម្កើង ១២៣-១២៥ និង២កូរិនថូស ៧