នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
គ្មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ

គ្មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ

ដោយAlistair Begg

February 25, 2026

«អញ​នេះ​គឺ​យេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង ដែល​បាន​នាំ​ឯង​ចេញពី​ផ្ទះ​ពួក​បាវ​បំរើ​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​មក  ។ កុំ​ឲ្យ​មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត​នៅ​ចំពោះ​អញ​ឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:២-៣
ព្រះ​ទ្រង់​ជា​ព្រះ​ពិតតែ​មួយ គឺ​គ្មាន​ព្រះ​ឯណា​ទៀត​ឡើយ​ ។ នេះ​សេចក្តី​ពិត​អំពី​ព្រះ​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ដែល​ប្រហែល​មាន​លក្ខណៈ​មូលដ្ឋាន​បំផុត​ ។ សេចក្តី​ពិត​នេះ គួរតែ​មាន​ការ​សម្រាយ​ឲ្យ​យើង​បាន​យល់ ព្រោះ​សេចក្តី​ពិត​នេះ​បង្រៀន​យើង​ថា មានតែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​សក្តិ​សមនឹង​ឲ្យ​យើង​ស្រឡាញ់ មាន​ភាព​ស្មោះ​ត្រង់ និង​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ចំពោះ​ព្រះអង្គ​ ។ ប៉ុន្តែ ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​មិន​ទទួល​ការ​បង្រៀន​ងាយ​ស្រួល​ដូច​នេះ​ទេ​ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ព្រះអង្គ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ប្រទាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ទីមួយ​ដល់​យើង​ថា «កុំ​ឲ្យ​មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត​នៅ​ចំពោះ​អញ​ឲ្យសោះ» ។ គ្រោះ​ថ្នាក់​មិន​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់ថា មាន​ព្រះ​ដទៃ​ទៀត សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​ថ្វាយ​បង្គំ​ឬ​អត់​នោះ​ទេ តែ​យើង​មាន​និន្នាការ​ទៅ​រក​ការ​បង្កើត​ព្រះ​សម្រាប់​ខ្លួនឯង​ថ្វាយបង្គំ​ ។
បើ​យើង​មើល​មួយ​ភ្លែត ក្រឹត្យ​វិន័យទី១នេះ​កំពុង​និយាយ​ត្រង់ៗ​មក​កាន់​យើង​ ។ ការ​រស់នៅ​ថ្វាយ​ព្រះ​មួយ​អង្គ​ផ្សេង​ពី​ព្រះ​ពិត គឺ​មិន​ខុសពី​ការ​យក​ប្រពន្ធ​ទីពីរ ខណៈ​ពេល​ដែល​ប្រពន្ធ​ដើម​នៅ​មាន​ជីវិត​នៅឡើយ ហើយ​នាង​នៅតែ​សប្បាយ​ចិត្ត ដែល​បាន​ធ្វើ​ជា​ប្រពន្ធ​របស់​អ្នក​ ។ ដែល​អាក្រក់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ គឺ​វា​មិន​ខុសពី​ការ​យក​ប្រពន្ធ​ទីពីរ ដែល​មានតែ​នៅ​ក្នុង​ការ​ស្រមៃ​របស់​អ្នក​ ។ នេះ​ជា​ការ​បំពាន​ទំនាក់​ទំនង​ប្តី​មួយ​ប្រពន្ធ​មួយ​ ។ យើង​មិន​ត្រូវ​កុហក​ខ្លួន​ឯង​ថា យើង​មាន​ភាព​ស៊ាំ មិន​អាច​បំពាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ​បាន​ឡើយ​ ។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​អាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ ហើយ​ស្រមៃ​ឃើញ​មនុស្ស​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ចម្លាក់ ឬ​ធ្វើ​ពិធី​សាសនា​ណាមួយ ហើយ​ការ​ស្រមៃ​ឃើញ​ដូច​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​គិត​ស្មានថា យើង​មិន​អាច​បំពាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ​ឡើយ​ ។ ប៉ុន្តែ ក្រឹត្យ​វិន័យ​ទាំង​នេះ​មិន​គ្រាន់តែ​បាន​ដាក់​បំរាម​មក​លើ​សកម្មភាព​ក្រៅ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ក៏​ទាក់ទង​នឹង​សណ្ឋាន​នៃ​ចិត្ត និង​គំនិត​របស់​យើង​ផង​ដែរ​ ។ តាម​ទស្សនៈ​នេះ យើង​កុំ​ទាន់​ស្មានថា យើង​មិន​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ដូច​មនុស្ស​ដែល​កំពុង​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ​នោះ​ឡើយ​ ។ យើង​ប្រហែល​មិន​មាន​រូប​ព្រះ​សម្រាប់​ថ្វាយបង្គំ ប៉ុន្តែ យើង​ប្រហែល​ជា​មាន​ផ្នែក​ណាមួយ​នៃ​ជីវិត​យើង ដែល​បាន​ដាច់​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ព្រះ​ពិត ដោយ​ដាក់​វា​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អំណាច​របស់​ខ្លួនឯង ​ធ្វើ​មើល​តែ​ខ្លួន​យើង​ជា «ព្រះ»ដែល​តូច​ជាង​ ។ ដូច​នេះ ចូរ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា «តើ​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​អំណរ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​គឺជា​ម្ចាស់​នៃ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ​ឬ​ទេ? តើ​ខ្ញុំ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​គ្រប់​គ្រង​មក​លើ​ជីវិត ការងារ ទំនាក់​ទំនង លុយ​កាក់ ទំនាក់​ទំនង​ស្នេហា និង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ពេល​វេលា​របស់​ខ្ញុំ​ទេ?» ចូរ​ពិនិត្យ​មើល​ឲ្យ​ជិត និង​ដោយ​ស្មោះ​ត្រង់​រកមើល​ផ្នែក​ណាមួយ​នៃ​ជីវិត​អ្នក ដែល​អ្នក​ព្យាយាម​រា​រាំង​ព្រះអង្គ​មិន​ឲ្យ​គ្រប់​គ្រង​ ។
ក្រៅពី​ការ​រារាំង​ព្រះអង្គ​មិន​ឲ្យ​គ្រប់​គ្រង ការ​ដែល​យើង​យក​រូប​ព្រះ​មក​ជំនួស​ព្រះអង្គ ក៏​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ណាស់​ដែរ​ ។ ពេលណា​យើង​ជំនួស​ព្រះអង្គ ដោយ​គ្រួសារ ការងារ ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត និង​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត គឺ​មាន​ន័យ​ថា យើង​បាន​បំពាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ទីមួយ​ហើយ​ ។ យើង​បំពាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ ពេលណា​យើង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​នរណា​ម្នាក់ ឬអ្វី​មួយ​​ដឹកនាំ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង​ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ ជា​ជាង​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះអង្គ​ ។ 
ដូច​នេះ យើង​នៅតែ​អាច​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ​បំពាន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ គឺ​មិន​ដូច​ការ​គិត​ស្មាន​របស់​យើង​នោះ​ទេ​ ។ យើង​ត្រូវតែ​ទទួល​ស្គាល់​ការ​ពិត​ដែល​ថា ព្រះ​ពិត​មានតែ​មួយ តែ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ យើង​ក៏​ត្រូវ​ចាំ​ថា យើង​នៅតែ​ងាយ​នឹង​​យក​អ្វី​មួយ​មក​ជំនួស​ព្រះអង្គ ក្នុង​ជីវិត​យើង ។ បើ​យើង​មិន​ចុះ​ចូល​នឹង​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ហើយ​ថ្វាយ​ជីវិត​យើង​ដាច់​ដល់​ព្រះអង្គ​ទេ នោះ​យើង​នឹង​យក​អ្វីមួយ ឬ​នរណា​ម្នាក់ មក​ជំនួស​ព្រះអង្គ ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​ជា​មិនខាន​ ។ ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​យើង​មក សម្រាប់​ថ្វាយបង្គំ​ ។ យើង​ត្រូវ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា តើ​អ្នក​នឹង​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​ដ៏​រស់ ឬ​អ្នក​នឹង​កុហក​ខ្លួន​ឯង​ថា មាន​ព្រះ​មួយ​អង្គ​ទៀត? 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ១យ៉ូហាន ១:៨-២:៣
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ២៣-២៤ និង ២ថែស្សាឡូនិច ២

ប្រភេទ