នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​កោត​ខ្លាច​ព្រះ គឺជា​អំណោយ

មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​កោត​ខ្លាច​ព្រះ គឺជា​អំណោយ

ដោយAlistair Begg

May 13, 2026

«យើង​ចុះ​សំពៅ១ពី​ស្រុក​អាត្រាមីត ដែ​លរៀប​នឹង​បើក​ទៅតាម​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​ស្រុក​អាស៊ី ហើយ​ក៏​បើក​ទៅ​មាន​ទាំង​អើរីស្តាក ជា​សាសន៍​ម៉ាសេដូន ដែល​នៅ​ក្រុង​ថែស្សាឡូនីច ទៅ​ជា​មួយ​ផង ដល់​ថ្ងៃ​ស្អែក យើង​បាន​ចូល​ទៅ​ចត​នៅ​ក្រុង​ស៊ីដូន នោះ​យូលាស​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នឹង​ប៉ុល​ដោយ​សប្បុរស បាន​បើក​ឲ្យ​គាត់​ទៅ​សួរ​ពួក​សំឡាញ់ នឹង​ទទួល​របស់​អ្វី​ដែល​គេ​ជូន​ដល់​គាត់​ដែរ» ។ កិច្ចការ ២៧:២-៣
សាវ័ក​ប៉ុល​ចង់​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​ថ្ងៃ​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក៏​ជិត​មកដល់​ ។ គាត់​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ទោស ដែល​គេ​ដឹក​ជញ្ជូន​ទៅ​ទីក្រុង ដែល​ជា​ចំណុច​កណ្តាល​នៃ​ពិភពលោក​ដែល​គាត់​បាន​ស្គាល់ នៅ​សម័យ​នោះ​ ។ ប៉ុន្តែ នៅដើម​ដំបូង​នៃ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​របស់​ពួកគេ លោក ​លូកា​បាន​ធ្វើ​ការ​ពិពណ៌នា​ជា​លម្អិត ដែល​មើល​មួយ​ភ្លែត ហាក់​ដូចជា​មិន​ចាំបាច់​ ។ គាត់​ថា គាត់ និង​សាវ័ក​ប៉ុល មាន «លោក ​អើរីស្តាក ជា​សាសន៍​ម៉ាសេដូន ដែល​នៅ​ក្រុង​ថែស្សាឡូនីច» ទៅ​ជា​មួយ​ផង​ ។
លោក ​អើរីស្តាក មិនមែន​ជា​តួ​អង្គ​ដែល​ល្បី​ឈ្មោះ​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទេ​ ។ មាន​ខគម្ពីរ​មិន​ច្រើន​ទេ ដែល​បាន​លើក​ឡើង​ថា គាត់​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ដែល​បាន​នៅ​ក្បែរ​ពួកគេ នៅ​សម័យ​នោះ ជា​ពិសេស​នៅពេល​ដ៏​ពិបាក​ ។ ឈ្មោះ​គាត់​បាន​លេច​ឡើងជា​លើក​ដំបូង ក្នុង​បទ​គម្ពីរ កិច្ចការ ១៩:២៩ ដែល​នៅ​ក្នុង​នោះ គាត់​ជួប​រឿង​ធំ នៅពេល​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល និង​អ្នក​រួម​ដំណើរ​ជាមួយ​គាត់​ត្រូវ​ហ្វូង​មនុស្ស​រៀប​គម្រោង​កំចាត់​ពួកគេ​ ។ ចុង​បញ្ចប់​នៃ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សំបុត្រ​កូល៉ុស (៤:១០) និង​ភីលេម៉ូន (ខ.២៤) ក៏បាន​និយាយ​អំពី​គាត់​ផង​ដែរ​ ។ បើ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សំបុត្រ​ទាំង​ពីរ​នេះ ត្រូវ​បាន​និពន្ធ​ឡើង​ក្នុង​ទីក្រុង​រ៉ូម នោះ​មានន័យថា លោក ​អើរី​ស្តាក​ទំនងជា​បាន​នៅ​ជាមួយ​សាវ័ក​ប៉ុល​ជាប់​ជានិច្ច ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​របស់​គាត់​ទៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម និង​នៅពេល​ដែល​គាត់​ជាប់គុក​ ។
ការ​លើក​ឡើង អំពី​វត្ត​មាន​របស់​លោក ​អើរីស្តាក នៅ​ជាមួយ​សាវ័ក​ប៉ុល បាន​ក្រើន​រំឭក​យើង​ថា សូម្បីតែ​គាត់​ដែល​ជា​សាវ័ក​ទៅ​កាន់​សាសន៍​ដទៃ ក៏​នៅតែ​ត្រូវ​ការ​មិត្តភាព​ ។ សាវ័ក​ប៉ុល​ជា​បុគ្គល​ដ៏​សំខាន់​យ៉ាង​ខ្លាំង បានជា​យើង​អាច​ចង់​លើក​ដំកើង​គាត់ ដោយ​សន្និដ្ឋាន​ថា គាត់​មិន​មាន «តម្រូវការ​ខាង​ឯ​លោកិយ» ដូច​គេ​ទេ​ ។ ប៉ុន្តែ តាម​ពិត គាត់​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​មក​លើ​មិត្តភាព​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ។ កាល​គាត់​សរសេរ​សំបុត្រ​ទីពីរ ផ្ញើ​ទៅ​លោក ​ធីម៉ូថេ នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ជីវិត​គាត់ គាត់​បាន​ផ្តាំ​ផ្ញើ​រលោក ​ធីម៉ូថេ ឲ្យ​ឆាប់​មក​រក​គាត់ ដោយ​នាំ​អាវធំ និង​ក្រាំង​ស្បែក​មក​ឲ្យ​គាត់​ផង​ដែរ (២ធីម៉ូថេ ៤:៩,១៣) ។ ក្រាំង​ស្បែក​នោះ​នឹង​ជួយ​បណ្តុះ​គំនិត​គាត់​ ។ ចំណែកឯ​អាវធំ​វិញ នឹង​បានជួយ​បំបាត់​ភាពរងារ​ ។ ប៉ុន្តែ គាត់​ត្រូវ​ការ​លោក ​ធីម៉ូថេ ព្រោះ​មិត្តភាព​ពិតជា​សំខាន់​ចំពោះ​សាវ័ក​ប៉ុល​ណាស់​ ។
លោក ​លូកា​ក៏បាន​ប្រាប់​យើង​ម្តង​ទៀត អំពី​ពេល​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​ត្រូវ​ការ​មិត្តភាព កាល​គាត់​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅដល់​ក្រុង​ស៊ីដូន នៅ​តាម​ផ្លូវ​ទៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម មេទ័ព​ដែល​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​អ្នក​ទោស «បាន​បើក​ឲ្យ​គាត់​ទៅ​សួរ​ពួក​សំឡាញ់ នឹង​ទទួល​របស់​អ្វី​ដែល​គេ​ជូន​ដល់​គាត់​ដែរ» ។ តើ​ការ​ដែល​សាវ័ក​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​នេះ​បាន​ទទួល​ការ​ទំនុក​បម្រុង​ពី​អ្នក​ដទៃ គឺជា​រឿង​មិន​សមរម្យ​ឬ ? ទេ មិនមែន​ទេ! សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ឱប​ក្រសោប​ភាព​កម្សោយ​របស់​គាត់ ហើយ​ពឹង​ផ្អែកលើ​អ្នក​ដទៃ ព្រោះ​គាត់​ដឹង​ថា «កំឡាំង​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ពេញ​ខ្នាត ដោយ​សេចក្ដី​កម្សោយ​របស់​គាត់» (២កូរិនថូស ១២:៩) ។
កាលណា​យើង​បាន​ដឹង​អំពី​ភាព​កម្សោយ​របស់​យើង កាន់តែ​ឆាប់​ប៉ុណ្ណា នោះ​យើង​ក៏​នឹង​បាន​រៀន​សូត្រ​អំពី​តម្លៃ​នៃ​មិត្តភាព​កាន់តែ​ឆាប់​​​ផង​ដែរ​ ។ ទោះ​អ្នក​ខ្លាំង ឬ​មាន​អំណោយ​ទាន​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ អ្នក​មិនមែន​ជា​មនុស្ស​អស្ចារ្យ​ទេ​ ។ បើ​សាវ័ក​ដ៏​លេច​ធ្លោ​នេះ​ត្រូវ​ការ​មិត្តភាព ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​គាត់​ហើយ នោះ​អ្នក​ក៏​ត្រូវ​ការ​ដែរ​ ។ មិត្តភាព​គឺជា​អំណោយ​ដ៏​អស្ចារ្យ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន​មក ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​បាន​ទទួល​ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត និង​ការ​គាំទ្រ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លង​កាត់​ជីវិត​នេះ​ ។ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​ពិចារណា​អំពី​មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​កោត​ខ្លាច​ព្រះ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ដាក់​នៅ​ក្បែរ​អ្នក​ ។ ចូរ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ សម្រាប់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ការ​គាំទ្រ​របស់​ពួកគេ​ ។ ហើយ​ដែល​សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ ចូរ​អធិស្ឋាន​សូម​ឲ្យ​ពួកគេ​មាន​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ និង​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ក្នុង​ជំនឿ ដោយ​ដឹង​ថា ដែល​អ្នក​ត្រូវ​ការ​ពួក​គេ​ចង្អុល​បង្ហាញ​អ្នក​ទៅ​រក​ព្រះគ្រីស្ទ​ជា​យ៉ាងណា នោះ​ពួកគេ​ក៏​ត្រូវ​ការ​អ្នក​ដូច​គ្នា​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ សុភាសិត ២៧:៥-១០
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ១ពង្សាវតាក្សត្រ ៣-៥ និង ម៉ាថាយ ៦:១៩-៣៤

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

មើលទាំងអស់