នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ការ​ថ្វាយបង្គំ​ជាប់​ជានិច្ច

ការ​ថ្វាយបង្គំ​ជាប់​ជានិច្ច

ដោយAlistair Begg

May 18, 2026

«កំពុង​ដែល​ទ្រង់​ប្រទាន​ពរ នោះ​ព្រះវរបិតា​បាន​ញែក​ទ្រង់​ចេញពី​គេ លើក​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ទៅ​ ។
គេ​ក៏​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ទ្រង់ រួច​ត្រឡប់​ទៅ​ឯ​ក្រុង​យេរូសាឡិម​វិញ ដោយ​អំណរ​ជា​ខ្លាំង​ ។ ក៏​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​ជានិច្ច ទាំង​សរសើរ ហើយ​លើក​ដំកើង​ព្រះ» ។ លូកា ២៤:៥១-៥៣
កាល​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ សាក្សី​ដែល​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន «លើក​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​សួគ៌» ក៏​បាន​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ ដោយ​ការ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ​ ។ ពួកគេ​ក៏បាន​ដឹង​ដូច​យើង​ផង​ដែរ​ថា មានតែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​សក្តិ​សមនឹង​ទទួល​ការ​ថ្វាយបង្គំ​ ។ 
ក្នុង​ពេល​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ការ​ចាក​ចេញ​នេះ គ្រប់​ទាំង​ចម្ងល់​ទាំង​អស់​ដែល​ពួកគេ​មាន ចំពោះ​ព្រះអង្គ ប្រាកដ​ជា​បាន​ស្រាយ​បំភ្លឺ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​បាន​ឃើញ​ព្រះគ្រីស្ទ មាន​រូប​កាយ​ឧត្តម យាង​ឡើង​ទៅ​ព្រះវរបិតា ហើយ​ការ​នេះ​បាន​នាំ​ឲ្យ​ពួកគេ​មាន​អំណរ​ណាស់​ ។ ការ​ឆ្លើយតប​របស់​ពួក​គេ ​ប្រហែល​ជា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​នឹក​ចាំ ​អំពី​បុរស​កើត​ឃ្លង់​ម្នាក់​ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ លូកា ១៧:១១-១៨ ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​ជា​ ។ គាត់​វិល​មក​រក​ព្រះអង្គ​វិញ ក្រាប​នៅ​ទៀប​ព្រះ​បាទ​ទ្រង់ ហើយ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ​ ។
ប៉ុន្តែ អ្នកជឿ​ទាំង​អស់​នេះ​មិន​គ្រាន់តែ​បាន​ឆ្លើយតប ដោយ​ការ​ថ្វាយបង្គំ នៅពេល​នោះ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ ។ ពួកគេ​ក៏បាន «ត្រឡប់​ទៅ​ឯ​ក្រុង​យេរូសាឡិម​វិញ ដោយ​អំណរ​ជា​ខ្លាំង» ដែល​នៅ​ទីនោះ ពួក​គេ​បន្ត​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះ សម្រាប់​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ ហើយ​គោរព​ស្រឡាញ់​ព្រះអង្គ ដោយ​បាន​ឃើញ​សេចក្តី​អស្ចារ្យ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​ ។ នៅពេល​នោះ ការ​ថ្វាយបង្គំ ក្តី​អំណរ និង​ការ​ស្តាប់​បង្គាប់ ក៏បាន​ក្លាយ​ជា​សញ្ញា​សំ​គាល់​របស់​ពួកគេ​ ។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា «ហើយ​មើល ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​សេចក្ដី​សន្យា​របស់​ព្រះវរបិតា មក​សណ្ឋិត​លើ​អ្នក​រាល់​គ្នា ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅតែ​ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡិម ដរាប​ដល់​ព្រះ​ចេស្ដា​ពី​ស្ថាន​លើ បាន​មក​គ្រប​ដណ្ដប់​លើ​អ្នក​រាល់​គ្នា» (លូកា ២៤:៤៩) ។ ហើយ​ពួកគេ​ក៏បាន​ធ្វើ​តាម​បង្គាប់​ព្រះអង្គ​ ។
ព្រះគ្រីស្ទ​សក្តិ​សមនឹង​ទទួល​ការ​ថ្វាយបង្គំ និង​ការ​ស្តាប់​បង្គាប់​ទាំង​អស់​របស់​យើង​ ។ ព្រះអង្គ​គឺជា​ប្រភព​នៃ​ក្តី​អំណរ​របស់​យើង​ ។ យើង​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ​ព្រះអង្គ ពេល​យើង​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះអង្គ​ ។ ហើយ​ព្រះអង្គ​ទទួល​ស្គាល់​យើង​ ។ ពួក​សាវ័ក​នៅ​សម័យ​ដើម បាន​យល់​អំពី​រឿង​នេះ​ ។ ចុះ​ចំណែក​យើង​វិញ ? ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​នឹង​ការ​ថ្វាយបង្គំ ការ​ស្តាប់​បង្គាប់ ក្តី​អំណរ និង​ការ​សរសើរ​ដំកើង​របស់​យើង មិនមែន​ដោយសារ​ការ​អ្វីមួយ​ដែល​យើង​បាន​ធ្វើ តែ​ដោយសារ​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​កំពុង​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​យើង ដោយ​ព្រះគុណ​ទ្រង់​ ។ ដោយ​ជំនួយ​មកពី​ព្រះអង្គ យើង​អាច​ទូល​សូម​សេចក្តី​ជំនឿ​មិន​ងាករេ ចំពោះ​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​ដែល​បាន​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ គឺ​ជំនឿ​ដែល​បណ្តាល​ចិត្ត​យើង​ឲ្យ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអង្គ និង​ដើរ​តាម​គំរូ​ព្រះអង្គ នៅ​ក្នុង​ការ​គិត ការ​និយាយ​ស្តី និង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​ធ្វើ​ ។ បើ​អ្នក​ពិបាក​ថ្វាយបង្គំ ស្គាល់​ក្តី​អំណរ និង​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះអម្ចាស់​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​ទូល​សូម​ព្រះ​អង្គ​ជួយ​ភ្នែក​នៃ​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​អ្នក ​ផ្ដោត​ទៅលើ​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ​របស់​អ្នក ដែល​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ បាន​យាង​ឡើង​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ និង​កំពុង​គ្រង​រាជ្យ​ ។ ទាល់តែ​អ្នក​បាន​ស្គាល់​ព្រះយេស៊ូវ ដូច​ពួក​សាវ័ក​ដែរ ទើប​អ្នក​អាច​ទទួល​ការ​បណ្តាល​ចិត្ត​ឲ្យ​ថ្វាយបង្គំ ដោយ​អំណរ ហើយ​អ្នក​នឹង​ស្តាប់​បង្គាប់​ដោយ​អំណរ មិនមែន​គ្រាន់តែ​ដើម្បី​បំពេញ​តួនាទី​ទៀត​ឡើយ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ទំនុក​ដំកើង ១៤៦
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ១ពង្សាវតាក្សត្រ ១៤-១៥ និង ម៉ាថាយ ៩:១៨-៣៨

ប្រភេទ