នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
វិធី​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម

វិធី​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម

ដោយAlistair Begg

April 25, 2026

«តែ​ខ្ញុំ​នឹក​ឡើង​វិញ​ពី​សេចក្ដី​នេះ បានជា​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ឡើង​ ។ គឺ​នឹក​ពី​សេចក្ដី​នេះ​ថា កុំ​តែ​មាន​សេចក្ដី​សប្បុរស​របស់​ព្រះយេហូវ៉ា នោះ​យើង​បាន​សូន្យ​បាត់​អស់​រលីង​ទៅ​ហើយ ឯ​សេចក្ដី​មេត្តា​ករុណា​របស់​ទ្រង់ នោះ​មិន​ចេះ​ផុត​ឡើយ​» ។ បរិ​ទេវ ៣:២១-២២
នៅ​ទី​បំផុត តើ​អ្នករក​ឃើញ​សង្ឃឹម​របស់​អ្នក នៅ​កន្លែងណា?
នៅពេល​ដែល​គេ​និរទេស​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល ចូល​ទៅ​ក្នុង​ចក្រភព​បាប៊ីឡូន ពួកគេ​ក៏បាន​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម​ ។ អ្វីៗ​ដែល​ពួក​គេ​ធ្លាប់​មាន និង​ធ្លាប់​នាំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​ក្តី​អំណរ បាន​បាត់បង់​អស់ ដោយ​ត្រូវ​បន្សល់​ទុកចោល​នៅ​នគរ​យូដា​ ។ ហោរា​យេរេមា​ក៏បាន​បង្ហាញ​អារម្មណ៍​របស់​គាត់​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា «កំឡាំង​ខ្ញុំ​សូន្យ​បាត់​អស់​ទៅ សេចក្ដី​សង្ឃឹម​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ផុត​ចាក​ពី​ព្រះយេហូវ៉ា​ហើយ» (បរិ​ទេវ ៣:១៨) ។ ប៉ុន្តែ នៅ​ក្នុង​ពីរ​បី​ខ​បន្ទាប់ គាត់​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​របៀប​និយាយ​ទាំងស្រុង ដោយ​ថា «ខ្ញុំ​នឹក​ឡើង​វិញ​ពី​សេចក្ដី​នេះ បានជា​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ឡើង» (ខ.២១) ។ កាលៈទេសៈ​មិន​បាន​ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង​ទេ​ ។ គ្មាន​អ្វី​ផ្លាស់​ប្តូរ​ឡើយ​ ។ ដូច​នេះ តើ​ហេតុ​អ្វី​ពាក្យ​សម្តី​របស់​គាត់​ស្រាប់តែ​ប្រែ​ជា​មាន​ភាព​វិជ្ជមាន? យើង​អាច​ឆ្លើយ​យ៉ាង​សាមញ្ញ​ថា នោះ​គឺ​ដោយសារ​តែ​សេចក្តី​ជំនឿ​ ។
ជំនឿ​គ្រីស្ទាន​មាន​លក្ខណៈ​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត និយាយ​អំពី​ការ​ពិត និង​អំពី​មនុស្ស ក្នុង​ជីវិត​ពិត ដែល​បាន​ជួប​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ ជាមួយ​ព្រះ​ពិត​ ។ ជំនឿ​គ្រីស្ទាន​មិនមែន​ជា​រឿង​ប្រឌិត​នោះ​ទេ​ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ជំនឿ​គ្រីស្ទាន​បាន​នាំមក​នូវ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពិត​ប្រាកដ​ ។ គ្មាន​បទ​ពិសោធន៍​ណាមួយ​ក្នុង​ជីវិត​នេះ ដែល​មានតែ​រដូវ​កាល​ដែល​អរ​សប្បាយ និង​ជោគជ័យ​នោះ​ទេ​ ។ ទុក្ខ​លំបាក​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា សមត្ថភាព​របស់​យើង​មាន​ដែន​កំណត់​ ។ មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​យើង​ស្លាប់ ទំនាក់​ទំនង​ប្តី​ប្រពន្ធ​ប្រេះឆា ទោះ​យើង​បាន​ប្រឹង​ប្រែង​អស់ពី​លទ្ធ​ភាព​ដើម្បី​ទ្រទ្រង់​វា សុខ​ភាព​របស់​យើង​ក៏​ធ្លាក់​ចុះ ហើយ​កំហុស​ពី​អតីត​កាល​ក៏​បាន​តាម​លង​បន្លាច​យើង ប្រៀប​ដូច​ជា​​វិញ្ញាណ​អាក្រក់​នៅ​ពេលយប់​ ។
ដូច​នេះ តើ​យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី នៅពេល​ដែល​ជីវិត​ជួប​ទុក្ខ​លំបាក? យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​លោក ​យេរេមា! គាត់​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ទុក្ខ​លំបាក ដោយ​ប្រើ​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​គាត់ ដែល​ជឿ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​នរណា និង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ ហើយ​គាត់​ក៏បាន​ពិចារណា​ ។ គំនិត​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​ដឹកនាំ​ដោយ​សេចក្តី​ពិត មិនមែន​ដឹកនាំ​ដោយ​អារម្មណ៍​នោះ​ទេ​ ។ ក្នុង​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​យើង យើង​ត្រូវ​នឹក​ចាំ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​នរណា ហើយ​បន្ទាប់មក ត្រូវ​នាំ​សេចក្តី​សំណូម​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​ចូល​មក​រក​ព្រះអង្គ​ ។ អ្នក​អាច​អធិស្ឋាន​ថា «ឱ​ព្រះ​ប្រកបដោយ​ព្រះគុណ ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ទូល​បង្គំ​ ។ ព្រះ​អង្គ​ស្រឡាញ់​ទូល​បង្គំ នៅ​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ​ ។ ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ថែរក្សា​ទូល​បង្គំ​ ។ ទូល​បង្គំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា មិន​សូវ​មាន​សុវត្ថិភាព ក្នុង​ពេល​ឥឡូវ​នេះ ឱ​ព្រះអម្ចាស់​អើយ តែ​ទូល​បង្គំ​ក៏​ដឹង​ផង​ដែរ​ថា ព្រះបន្ទូល​ព្រះអង្គ​បាន​ចែងថា សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គ​មិន​ដែល​ចប់ ហើយ​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​ស្ថេរ​ជា​ដរាប» ។
ក្នុង​ពេល​ដែល​យើង​មាន​ភាព​ជោគជ័យ ក៏​ដូចជា​ពេល​ដែល​យើង​មាន​ទុក្ខ​លំបាក យើង​អាច​មាន​ភាព​នឹងនរ​បាន ព្រោះ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្តី​មេត្តា​ដ៏​ស្ថិត​ស្ថេរ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ចំពោះ​យើង មិន​ដែល​ហួស​ពេល​កំណត់​ឡើយ​ ។ ចូរ​ទុក​ចិត្ត​ថា ទោះ​អ្នក​ជួប​ទុក្ខ​លំបាក​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ព្រះអម្ចាស់​មាន​គ្រប់​ព្រះ​ចេស្តា ទ្រង់​សោយរាជ្យ យ៉ាង​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្តី​មេត្តា​ ។ ព្រះអង្គ​នឹង​សម្រេច​បំណង​ព្រះទ័យ​ទ្រង់​ ។ គ្មាន​អ្វី​អាច​រា​រាំង​ព្រះអង្គ​បានទេ​ ។ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​មាន​បញ្ហា ចូរ​រំឭក​ខ្លួនឯង​អំពី​សេចក្តី​ពិត​នេះ ហើយ​អ្នក​អាច​រស់នៅ ដោយ​ក្តី​សង្ឃឹម​ដ៏​រឹងមាំ ក្នុង​ចិត្ត​អ្នក ហើយ​នៅ​តែ​ឈរ​យ៉ាង​មាំ ក្នុង​សេចក្តី​ជំនឿ​ដល់ទី​បញ្ចប់​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ បរិ​ទេវ ៣:១៦-៣៣
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ សា​ស្តា ៧-៩ និង វិវរណៈ ១២

ប្រភេទ