ព្រឹក

ការស្កប់ចិត្ត ដោយមិនលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ
ដោយAlistair Begg
March 15, 2026
«កុំឲ្យលោភចង់បានផ្ទះអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ ក៏កុំឲ្យលោភចង់បានប្រពន្ធគេ ឬបាវប្រុសបាវស្រីគេក្ដី ឬគោ លា ឬរបស់អ្វីផងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៧
ក្រឹត្យវិន័យទី១០ ដែលជាក្រឹត្យវិន័យចុងក្រោយ មិនបានបន្ធូរដៃឲ្យយើងឡើយ ។ ក្រឹត្យវិន័យ៤ប្រការ មុនក្រឹត្យវិន័យទី១០ បានផ្ដោតជាចម្បងទៅលើសកម្មភាពរបស់យើង (ទោះក្រឹត្យវិន័យនេះក៏បានផ្ដោតទៅលើផ្នែកផ្សេងទៀតក៏ដោយ) ។ ក្រឹត្យវិន័យនេះបានផ្ដោតទៅលើបំណងចិត្ត និងអាកប្បកិរិយារបស់យើងវិញ ។ កាលព្រះទ្រង់ហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺព្រះអង្គកំពុងហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តចង់បានរបស់ព្រះ ដែលព្រះទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យប្រទានដល់អ្នកដទៃ ដែលនេះជាបញ្ហាដែលហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈសកល ។ កម្មបទនៃការច្រណែនរបស់យើង អាចមានទម្រង់ជាច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពល មុខតំណែង និងទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម ។ សាវ័កយ៉ូហានបានដឹងថា ចិត្តរបស់យើងងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ បានជាគាត់ដាស់តឿនយើងថា «កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយនេះឲ្យសោះ ... ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅក្នុងលោកីយនេះ គឺជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម នឹងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្ដីអំនួតរបស់ជីវិត នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយនេះវិញ» (១យ៉ូហាន ២:១៥-១៧) ។
យើងត្រូវដឹងថា យើងពិតជាងាយនឹងជួបការល្បួងឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ តែជាងនេះទៅទៀត យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវទទួលស្គាល់ផលវិបាកដ៏ហិនហោច នៃការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃផងដែរ ។ វាធ្វើឲ្យខូចទំនាក់ទំនង ហើយនាំឲ្យមានការមិនចុះសម្រុងជាច្រើន ព្រោះយើងមិនអាចស្រឡាញ់នរណាម្នាក់បានទេ នៅពេលដែលយើងលោភចង់បានទ្រព្យរបស់គាត់នោះ ។ វាធ្វើឲ្យយើងមានចិត្តអាត្មានិយម ។ ហើយវាធ្វើឲ្យយើងផ្ដោតចិត្តទៅលើរបស់ទ្រព្យ ។
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីផលវិបាកទាំងនេះ កាលព្រះអង្គដាស់តឿនយើង មិនឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ កាលបុរសម្នាក់បានចូលមករកព្រះអង្គ ដោយការព្រួយបារម្ភអំពីកេរមរតករបស់គាត់ ព្រះអង្គក៏បានមានបន្ទូលចូលទៅដល់ឫសគល់នៃបញ្ហារបស់គាត់ យ៉ាងដូចនេះថា «ចូរប្រយ័ត្ន ហើយខំចៀសពីសេចក្ដីលោភចេញ ដ្បិតជីវិតនៃមនុស្សមិនស្រេចនឹងបានទ្រព្យសម្បត្តិជាបរិបូរទេ» (លូកា ១២:១៥) ។ នេះជាការដាស់តឿនសម្រាប់ចិត្តដែលលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ យើងពិតជាងាយនឹងភ្លេចសេចក្តីពិតនេះណាស់ ដោយជឿថា យើងនឹងមានអំណរពិតប្រាកដ និងស្ថិតស្ថេរ បើសិនជាយើងអាចមានលុយ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬមានពេលទំនេរតែបន្តិចទៀត ឬមួយមានអ្វីក៏ដោយដែលយើងឃើញអ្នកដទៃមាន ហើយលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យទាំងនោះ ។
ដូចនេះ តើយើងអាចតយុទ្ធនឹងអំពើបាបដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះ ដោយរបៀបណា ? បើការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺជាភាពឥតរបៀបនៃបំណងចិត្តរបស់យើង នោះយើងត្រូវតែខិតខំបង្កើតឲ្យមានបំណងចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ ។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរប៊ីប និងការអធិស្ឋាន តាមរយៈការថ្វាយបង្គំ និងការប្រកបគ្នា យើងអាចបង្កើនការស្រេកឃ្លានរកការអ្វីគោរពប្រតិបត្តិព្រះ ហើយទន្ទឹមនឹងនោះ កាត់បន្ថយការស្រេកឃ្លានខាងឯលោកិយ ដោយការតាំងចិត្ត ។ ការមានទម្លាប់ប្រភេទនេះនឹងនាំឲ្យជីវិតយើងមានការស្កប់ចិត្ត ដើម្បីឲ្យយើងអាចបន្លឺសម្លេងឡើង ជាមួយអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងថា «ឯនៅស្ថានសួគ៌ តើទូលបង្គំមានអ្នកឯណាក្រៅពីទ្រង់ ហើយនៅផែនដីទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់បានតែទ្រង់ទេ
ឯសាច់ នឹងចិត្តទូលបង្គំ នោះនឹងសាបសូន្យទៅបាន ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់ជាទីពឹងនៃចិត្ត ហើយជាចំណែកមរដកនៃទូលបង្គំជាដរាបដែរ» (ទំនុកដំកើង ៧៣:២៥-២៦) ។
តើអ្នកចង់មានការស្កប់ចិត្តឬទេ ? តើអ្នកចង់ការពារខ្លួនឲ្យរួចផុតពីការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃឬទេ ? បើដូច្នោះមែន នោះចូរស្វែងរកការស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះ ។ នៅពេលក្រោយ បើអ្នកមានអារម្មណ៍អាណិតខ្លួនឯង ជាជាងអរសប្បាយនឹងអ្នកដទៃ ដោយសារពួកគេមានព្រះពរដែលអ្នកមិនមាន ចូរទូលសូមព្រះអម្ចាស់ជួយអ្នកឲ្យអាចនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯង ដោយជំនឿថា «ក្នុងលោកិយនេះ គ្មានអ្វីសំខាន់ជាងការស្គាល់ព្រះឡើយ ។ គ្មានព្រះពរនៅផែនដីណា ដែលអាចស្ថិតស្ថេរអស់កល្បឡើយ ។ ដូចនេះ ខ្ញុំនឹងស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអង្គ គឺព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ» ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ៤:៨-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៥-៧ និង ១កូរិនថូស ៣
ប្រភេទ
ព្រឹក

ផ្លូវនៃសន្តិភាព
ដោយAlistair Begg
March 15, 2026
«កាលទ្រង់យាងទៅបង្កើយ នឹងឃើញទីក្រុងហើយ នោះក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងនឹងក្រុងនោះថា ឱឯង ឯងអើយ នៅថ្ងៃរបស់ឯងនេះ គួរណាស់តែឯងបានស្គាល់សេចក្ដី ដែលសំរាប់ឲ្យឯងបានសុខសាន្តទៅអេះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សេចក្ដីទាំងនោះបានកំបាំងនឹងភ្នែកឯងហើយ» ។ លូកា ១៩:៤១-៤២
បទគម្ពីរលូកា ជំពូក១៩ បានផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ឲ្យយើងពិនិត្យមើលការបកស្រាយរបស់ទេវវិទូពីសម័យដើមមួយចំនួន អំពី «ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះ ក្នុងសាច់ឈាមជាមនុស្ស» ។
កាលព្រះរាជបុត្រានៃព្រះចូលទៅក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡិម ជាទីក្រុងរបស់ព្រះ ទ្រង់ក៏បានព្រះកន្សែង ។ តើហេតុអ្វី ? គឺដោយសារព្រះអង្គអាណិតប្រជាជនក្នុងទីក្រុងនោះ ដែលនឹងទទួលសេចក្តីជំនុំជម្រះ នៅពេលខាងមុខ ។
ព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ទីក្រុងនេះ ហើយព្រះអង្គជ្រាបថា ប្រជាជនដែលមកស្វាគមន៍ព្រះអង្គ មិនបានយល់អំពីប្រភេទនៃសន្តិភាពដែលទ្រង់នឹងប្រទានពួកគេទេ គឺសន្តិភាព ឬសេចក្តីសុខសាន្តដែលពួកគេអាចទទួលបាន តាមរយៈការស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយមនុស្សជាច្រើននឹងបដិសេធព្រះអង្គ និងបដិសេធសន្តិភាពដែលព្រះអង្គប្រទាន ។
បញ្ហានេះមិនមានន័យថា សាសន៍យូដាមិនចង់បានសន្តិភាពនោះទេ ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេស្រេកឃ្លានសន្តិភាព ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេគិតស្មានថា សន្តិភាពនោះនឹងកើតមានតាមរយៈកងទ័ព ឬនយោបាយ ដោយសង្ឃឹមថា ការយាងមកដល់របស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងនាំឲ្យពួកគេមានជ័យជម្នះមកលើអំណាចរបស់ចក្រភពរ៉ូម៉ាំង ។ ពួកគេគិតថា សន្តិភាពដែលពួកគេត្រូវការបំផុត គឺជាសន្តិភាពជាមួយមនុស្ស ។ ពួកគេមិនបានដឹងទេថា នៅក្នុងការចង់បានសន្តិភាពនោះ ពួកគេកំពុងបដិសេធព្រះរាជសារ ដែលព្រះយេស៊ូវបាននាំមក និងបដិសេធមិនព្រមទទួលសន្តិភាពដ៏ធំប្រសើរដែលព្រះអង្គកំពុងបង្កើតឲ្យមាននោះ ។ ដូចនេះ ព្រះយេស៊ូវបានព្រះកន្សែង ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅ និងងងឹតងងល់របស់ពួកគេ ។
តាមពិត យើងក៏មានលក្ខណៈមិនខុសពីពួកសាសន៍យូដាដែលបានឃើញព្រះអង្គ នៅសប្តាហ៍បរិសុទ្ធទីមួយ ។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម យើងក៏មានភាពខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ។ យើងច្រើនតែគិតថា អំពើបាបគឺជាការអ្វីដែលយើងមិនគួរធ្វើ តែយើងនៅតែធ្វើ ឬជាការអ្វីដែលយើងខកខានមិនបានធ្វើ ទោះយើងដឹងថា យើងមិនគួរធ្វើក៏ដោយ ។ ប៉ុន្តែ តាមពិត អំពើបាបមាននៅក្នុងចិត្តយើង មុននឹងវាក្លាយទៅជាការប្រព្រឹត្ត ។ វាធ្វើឲ្យយើងងងឹតងងល់ មិនដឹងថា យើងជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងត្រូវការសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយអ្នកដទៃ ដោយសារយើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយព្រះអាទិកររបស់យើង ។ យើងមិនអាចមើលឃើញរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានសន្តិភាពតាមរយៈព្រះយេស៊ូវឡើយ ។
មនុស្សម្នាក់ៗខ្វះសន្តិភាព នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាក្នុងគ្រួសារ សហគមន៍ និងប្រទេសជាតិ ។ មានតែទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់នៃសន្តិភាពទេ ដែលអាចបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា ព្រះដែលបានយាងមកដើម្បីមានជ័យជម្នះមកលើបាប ទ្រង់នឹងយាងមកម្តងទៀត ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យធ្វើជាក្សត្រ ដែលបានយាងមក ក្នុងលក្ខណៈជាហោរាដែលប្រកាសព្រះបន្ទូល ចូលទៅក្នុងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពងងឹតងងល់របស់យើង ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងថា ជាដំបូងយើងត្រូវផ្សះផ្សាឲ្យជាជាមួយព្រះជាមុនសិន ទើបយើងអាចរកឃើញសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គបានប្រទានសន្តិភាពនោះ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ និងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ ចូរយើងជញ្ជឹងគិតអំពីសន្តិភាពដែលយើងមានជាមួយព្រះអាទិករដោយអំណរ ដោយសារការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះរាជបុត្រាព្រះអង្គ ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គបានបើកភ្នែកអ្នក ឲ្យមើលឃើញអ្វី ដែលបាបបានលាក់បាំងមិនឲ្យពួកបណ្តាជននៅទីក្រុងយេរូសាឡិមមើលឃើញ ។ ហើយចូរអធិស្ឋានថា ចិត្តរបស់អ្នកនឹងមានសេចក្តីអាណិត ដូចព្រះអង្គដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នកសម្រក់ទឹកភ្នែក សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងស្វែងរកសន្តិភាព នៅកន្លែងខុស ហើយសូមឲ្យទឹកភ្នែកអ្នកបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសន្តិភាពដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីប្រទាន និងសុគតដើម្បីបង្កើតឲ្យមានសន្តិភាព ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កូល៉ុស ១:១៥-២៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៨-១០ និង ១កូរិនថូស ៤
ប្រភេទ
ល្ងាច

ព្រះគ្រីស្ទមានជ័យជម្នះ
ដោយAlistair Begg
March 15, 2026
«អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តសេចក្ដីសុចរិត នោះឈ្មោះថាសុចរិតហើយ ដូចជាទ្រង់ក៏សុចរិតដែរ តែអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបវិញ នោះគឺមកពីអារក្សទេ ពីព្រោះអារក្សបានធ្វើបាប ចាប់តាំងពីដើមរៀងមក ដោយហេតុនោះបានជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានលេចមក គឺដើម្បីនឹងបំផ្លាញការរបស់អារក្សចេញ» ។ ១យ៉ូហាន ៣:៧-៨
ទំព័រជាច្រើនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ បាននិយាយអំពីការទន្ទឹងរង់ចាំពន្លឺដ៏ភ្លឺចិញ្ចាចនៃការយាងមករបស់ព្រះមែស៊ី តែក៏បាននិយាយផងដែរអំពីអារក្ស ដែលជាតួអង្គនៃស្រមោលដ៏ងងឹត ។ ពេលដែលយើងមើលព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី យើងរកឃើញថា ការយាងមកនៃព្រះគ្រីស្ទ បាននាំសាតាំងចេញពីស្រមោលទៅកណ្តាលវាល ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានបើកបង្ហាញថា អារក្សគឺជាអ្នកបណ្តាលឲ្យមានបាប និងទុក្ខសោក ។ តាមពិត ពាក្យអារក្សក្នុងព្រះគម្ពីរដើមភាសាក្រិកមានឫសគុល នៅក្នុងពាក្យដែលមានន័យថា «បោះ» គឺដូចក្នុងន័យពាក្យ «បោះពាក្យសម្តីមួលបង្កាច់» ។ យើងដឹងថា អារក្សមួលបង្កាច់សេចក្តីពិត អំពីព្រះគ្រីស្ទ និងចារិកលក្ខណៈរបស់ព្រះ ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ យើងអាចបកប្រែពាក្យសាតាំងថា «ខ្មាំងសត្រូវ» ហើយអាចសំដៅទៅលើសត្រូវដែលកំពុងពួនសម្ងំរង់ចាំវាយឆ្មក់ ។ យើងក៏អាចដឹងថា ការភ័យខ្លាច ការសង្ស័យ និងគំនិតអាក្រក់របស់យើង ដែលគ្មានហេតុផល មានប្រភពមកពីអារក្ស ។ វាជាអ្នកបោកបញ្ឆោត អ្នកចោទប្រកាន់ អ្នកកុហក និងអ្នករារាំង ។ វាធ្វើឲ្យអ្នកមិនជឿមានគំនិតដែលខ្វាក់ ហើយធ្វើឲ្យអ្នកជឿមានគំនិតស្រពិចស្រពិល ដោយធ្វើឲ្យពួកគេនឹកឃើញកំហុស និងបរាជ័យរបស់ខ្លួន ។
សាតាំងគឺជាខ្មាំងសត្រូវដែលមានអំណាច ប៉ុន្តែ វាក៏ជាខ្មាំងសត្រូវដែលបានបរាជ័យផងដែរ ។ យើងត្រូវស្គាល់អំណាចពិតប្រាកដនៃអារក្ស តាមរយៈការយល់ដឹងអំពីជ័យជម្នះរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ។ អារក្សបានជាប់ច្រវាក់ ដោយសារឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយ ។ នៅក្នុងច្រវាក់នោះ វាអាចគ្រហឹមដាក់យើង ហើយស្រវាចាប់យើង ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កិច្ចការរបស់វានឹងត្រូវព្រះគ្រីស្ទបំផ្លាញអស់ ។ សាវ័កយ៉ូហានបានធានាយើងថា «យើងដឹងថា អ្នកណាដែលកើតពីព្រះមក នោះមិនចេះធ្វើបាបទេ អ្នកនោះឯងជាអ្នករក្សាខ្លួនវិញ ហើយមេកំណាចនឹងពាល់អ្នកនោះមិនបានឡើយ» (១យ៉ូហាន ៥:១៨) ។
នៅតាមផ្ទះនីមួយៗ មនុស្សជាច្រើនមានវិធីបោះចោលសំរាមជាជំហានៗ ដោយពីដំបូងពួកគេប្រមូលសំរាមនៅក្នុងធុងសំរាម យកទៅទុកនៅមុខផ្ទះ ហើយបន្ទាប់មក ឡានដឹកសំរាមក៏មកប្រមូលចេញពីមុខផ្ទះនោះ ទៅកន្លែងចាក់សម្រាម ជាកន្លែងចុងក្រោយរបស់វា ។ ក្នុងន័យពិតខាងវិញ្ញាណ អារក្សក៏មានវាសនាមិនខុសពីសំរាមនោះឡើយ ដោយព្រះទ្រង់ប្រមូលវាចេញទៅក្រៅ ទុកឲ្យវារង់ចាំថ្ងៃដែលទ្រង់នឹងទម្លាក់វាចូលទីកន្លែងចុងក្រោយរបស់វា នៅថ្ងៃដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកម្តងទៀត (វិវរណៈ ២០:១០) ។ ព្រះអង្គមិនទាន់បានបំផ្លាញវានៅឡើយទេ ប៉ុន្តែ ទ្រង់បានទម្លាក់វាចេញពីអំណាច ហើយវាក៏បរាជ័យហើយដែរ ។
ក្នុងការប៉ះទង្គិចដែលយើងជួបប្រទះ យើងត្រូវដឹងថា «យើងរាល់គ្នាមិនមែនតយុទ្ធនឹងសាច់ឈាមទេ គឺ... ទាស់នឹងអំណាចអាក្រក់ខាងវិញ្ញាណ នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ដែរ» (អេភេសូរ ៦:១២) ។ ហើយអ្នកដែលមិនបានដឹងអំពីរឿងនេះ គួរតែដឹងនៅពេលនេះ ។ យើងម្នាក់ៗចាំបាច់ត្រូវក្រើនរំឭកខ្លួនឯងថា មានការតយុទ្ធពិតប្រាកដមួយ កំពុងកើតមាន ហើយយើងមានចំណែកនៅក្នុងនោះ ហើយយើងរាល់គ្នាក៏ចាំបាច់ត្រូវនឹកចាំថា ក្នុងការតយុទ្ធនោះ «ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានលេចមក គឺដើម្បីនឹងបំផ្លាញការរបស់អារក្សចេញ» ។ ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង ផ្អែកទៅលើការពិតដែលថា អារក្សមិនមែនជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយនោះឡើយ ។ វាបានបរាជ័យហើយ ហើយព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋានសូមឲ្យអ្នកបានរួចពីសេចក្តីអាក្រក់ (យ៉ូហាន ១៧:១៥) ។ សូមឲ្យការដឹងដូចនេះ បានបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យឈរមាំមួន ទាស់ប្រឆាំងនឹងឧបាយកលរបស់វា ហើយរត់ទៅរកព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីទទួលការអត់ទោស ពេលដែលអ្នកចាញ់ការកុហករបស់វា ។ នេះជារបៀបដែលយើងត្រូវរស់នៅ ដោយនឹកចាំថាព្រះគ្រីស្ទបានឈ្នះហើយ!
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លូកា ៤:១-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ២៥-២៧ និង ១កូរិនថូស ៩
ប្រភេទ
អត្ថបទថ្មីៗ
មើលទាំងអស់ →
ការគោរពចំពោះព្រះវិហារ
March 13, 2026
«កាលទ្រង់យាងចូលដល់ក្នុងព្រះវិហារហើយ នោះទ្រង់ចាប់តាំងដេញពួកអ្នកដែលលក់ដូរចេញ ដោយបន្ទូលថា មានសេចក្ដីចែង…

ព្រះអង្គឈរនៅស្ថានសួគ៌
March 12, 2026
«តែទ្រង់មានការងារជាសង្ឃឥតផ្ទេរឡើយ ពីព្រោះទ្រង់នៅជាប់អស់កល្បជានិច្ចវិញ ដោយហេតុនោះបានជាទ្រង់អាចនឹងជួយ…

លះបង់ចោលការប្រញាប់ប្រញាល់
March 11, 2026
«ឯព្រះ ផ្លូវនៃទ្រង់គ្រប់លក្ខណ៍ ព្រះបន្ទូលនៃព្រះយេហូវ៉ាបានសាកមើលហើយ» ។ ទំនុកដំកើង ១៨:៣០ព្រះទ្រង់មិនដែលធ្វ…