នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ក្រឡេក​មើល​ក្រោយ និង​មើល​ទៅ​មុខ

ក្រឡេក​មើល​ក្រោយ និង​មើល​ទៅ​មុខ

ដោយAlistair Begg

June 18, 2026

«អញ​បាន​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ឯង គ្រប់​ទី​កន្លែង​ណា​ដែល​ឯង​បាន​ទៅ ក៏​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​ខ្មាំងសត្រូវ​ឯង​ទាំង​ប៉ុន្មាន វិនាស​ពី​មុខ​ឯង​ចេញ អញ​បាន​លើក​ឈ្មោះ​ឯង​ឲ្យ​ជា​ធំ ស្មើ​នឹង​ឈ្មោះ​នៃ​អស់​អ្នកធំ​ដែល​នៅ​ផែនដី ។ អញ​បាន​តំរូវ​ទី​កន្លែង​១ ឲ្យ​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ជា​រាស្ត្រ​អញ ហើយ​បាន​ដាំ​គេ​ឲ្យ​បាន​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ស្រុក​របស់​គេ ឥត​រលើង​ទៅ​ឯណា​ទៀត​ឡើយ ឯ​ពួក​មនុស្ស​អាក្រក់​នឹង​មិន​ធ្វើទុក្ខ​គេ ដូច​កាល​ពី​ដើម​ទៀត ។ ឬ​ដូច​នៅ​គ្រា​ដែល​អញ​បាន​តាំង​ពួក​ចៅហ្វាយ ឲ្យ​គ្រប់គ្រង​លើ​អ៊ីស្រាអែល ជា​រាស្ត្រ​អញ​នោះ​ឡើយ អញ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​ឯង​បាន​សំរាក រួច​ពី​ពួក​ខ្មាំងសត្រូវ​ឯង​ទាំង​អស់​ហើយ » ។ ២​សាំយូអែល ៧:៩-១១
កាល​ព្រះ​អម្ចាស់​តាំង​សញ្ញា​ជា​មួយ​ស្តេច  ​ដាវីឌ ទ្រង់​បាន​ជំរុញ​ស្តេច  ​ដាវីឌ ឲ្យ​ក្រឡេក​មើល​អតីតកាល ហើយ​មើល​ទៅ​ពេល​អនាគត ។ 
ព្រះ​ទ្រង់​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​នាម​របស់​ស្តេច  ​ដាវីឌ «ស្មើ​នឹង​ឈ្មោះ​នៃ​អស់​អ្នកធំ​ដែល​នៅ​ផែនដី» គឺ​ដូច​កាល​ព្រះ​អង្គ​បាន​តាំង​សញ្ញា​ជា​មួយ​លោក​អ័ប្រាហាំ​ជា​បុព្វបុរស​របស់​ទ្រង់ កាល​ប៉ុន្មាន​សតវត្សរ៍​មុន​ (លោកុប្បត្តិ ១២:១-៣) ។
រហូត​មក​ដល់​ពេល​នោះ ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប គ្មាន​ឈ្មោះ​របស់​មនុស្ស​ណា ដែល​ធំ​ប្រសើរ​ជាង​លោក​អ័ប្រាហាំ​ទេ ហើយ​ព្រះ​អម្ចាស់​ក៏​បាន​ប្រកាស​ថា ព្រះ​អង្គ​នឹង​សម្រេច​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា​ទ្រង់ ដើម្បី​ឲ្យ​ឈ្មោះ​លោក​អ័ប្រាហាំ​បាន​ធំ​ប្រសើរ ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​នាម​ស្តេច  ​ដាវីឌ​បាន​ធំ​ប្រសើរ ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ សេចក្តី​សន្យា​នេះ​មិន​គ្រាន់​តែ​ឲ្យ​ស្តេច  ​ដាវីឌ​ងាក​មក​ក្រោយ តែ​ក៏​ឲ្យ​ទ្រង់​មើល​ទៅ​មុខ ទៅ​រក​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ដែល​គ្រប់​ទាំង​ជង្គង់​នឹង​លុត​ចុះ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​នាម​ទ្រង់​ (ភីលីព ២:១០) ។
ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា ដែល​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​មាន​ចំណែក ក៏​ជា​ការ​រំឭក​អំពី​ពេល​អតីតកាល គឺ​នៅ​សម័យ​ភៀសខ្លួន​ពី​នគរ​អេស៊ីព្ទ​ (មើល និក្ខមនំ ១៥:១៧) ។ ប៉ុន្តែ នៅ​សម័យ​ដែល​ស្តេច  ​ដាវីឌ កំពុង​គ្រងរាជ្យ រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​បាន​រស់​នៅ ក្នុង​ទឹកដី​សន្យា​អស់​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍​មក​ហើយ ហេតុ​នេះ​ហើយ ព្រះ​បន្ទូល​ដែល​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ឲ្យ​ពួក​គេ​តាំងទី​លំនៅ​ជាប់លាប់ និង​សុខសាន្ត គឺ​សំដៅ​ទៅ​លើ​ការ​ប្រទាន​ដែល​ធំ​ជាង​នេះ​ទៀត ។ ទឹកដី​អ៊ីស្រាអែល ជា​ទី​កន្លែង​ដ៏​សំខាន់ ប៉ុន្តែ គ្រាន់​តែ​ជា​ស្រមោល​នៃ​ការ​ពិត​ដែល​មិន​ទាន់​មក​ដល់ ។ គឺ​ចង្អុលបង្ហាញ​ទៅ​រក​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម​ថ្មី ដែល​នឹង​ត្រូវ​ហៅ​ថា «ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី​ថ្មី»​ (វិវរណៈ ២១:១-២) ។ 
ការ​សន្យា​អំពី​ទី​កន្លែង​នេះ ក៏​ជា​ការ​សន្យា​អំពី​សន្តិភាព សុវត្ថិភាព និង​ការ​សម្រាក​ផង​ដែរ ។ ហើយ​យើង​ក៏​ត្រូវ​ចាំ​ផង​ដែរ​ថា គោលដៅ​ក្នុង​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា​នេះ​មិន​ទាន់​បាន​ទៅ​ដល់​នៅ​ឡើយ​ទេ ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ នៅ​សម័យ​ដែល​ស្តេច  ​ដាវីឌ​គ្រងរាជ្យ រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​កំពុង​អរសប្បាយ​នឹង​ការ​សម្រាក​ (២​សាំយូអែល ៧:១) ប៉ុន្តែ មិន​មែន​ជា​ការ​សម្រាក​ចុង​ក្រោយ ដែល​សេចក្តី​សញ្ញា​បាន​ចង្អុល​ទៅ​រក​នោះ​ទេ​ (ហេព្រើរ ៤:៩-១០) ។ 
នៅ​ពេល​ដែល​ការ​បើក​សម្ដែង​របស់​ព្រះ បាន​សម្រេច​នៅ​ក្នុង​ការ​យាង​មក​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ ជា​ព្រះ​មែស៊ី ជា​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​របស់​ស្តេច  ​ដាវីឌ រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​អាច​និយាយ​បាន​ថា នេះ​ជា​អត្ថន័យ​របស់​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះ​អង្គ ។
សេចក្តី​សញ្ញា​ដែល​បាន​តាំង​ជា​មួយ​លោក ​អ័ប្រាហាំ​ ហើយ​បាន​ចូល​ដំណាក់​កាល​ថ្មី ដូច​ដែល​បាន​តាំង​ជា​មួយ​ស្តេច  ​ដាវីឌ គឺ​បាន​សម្រេច​ទាំង​ស្រុង ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​ស្តេច​លើ​អស់​ទាំង​ស្តេច ហើយ​គេ​នឹង​បាន​ឃើញ​ការ​សម្រេច​នេះ​យ៉ាង​ពេញលេញ នៅ​ទី​បញ្ចប់ នៅ​ពេល​ព្រះ​អង្គ​យាង​មក​វិញ ។
ដូច​នេះ តើ​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា​របស់​ស្តេច  ​ដាវីឌ​មាន​អត្ថន័យ​យ៉ាង​ណា សម្រាប់​យើង? សាវ័ក ​ប៉ុល​បាន​ប្រកាស​ថា «បើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​របស់​ផង​ព្រះ​គ្រីស្ទ នោះ​ក៏​ពេញ​ជា​ពូជ​របស់​លោក ​អ័ប្រាហាំ​ហើយ ក៏​ជា​អ្នក​គ្រង​មរដក​តាម​សេចក្ដីសន្យា​ផង»​ (កាឡាទី ៣:២៩) ។ ពួកជំនុំ​គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​មាន​ឯក​សិទ្ធិ ធ្វើ​ជា​កូន​ស្នង​មរតក និង​អ្នកចូលរួម​ក្នុង​ព្រះ​បន្ទូល​សន្យា នៅ​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ តាម​រយៈ​ដំណឹង​ល្អ ។ ចូរ​​យើង​ឈរ​ស្ញប់ស្ញែង​ចំពោះ​សេចក្តី​ពិត​នេះ ហើយ​អរសប្បាយ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​រាប់បញ្ចូល​យើង​ក្នុង​ព្រះពរ នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ឧត្តុង្គឧត្តម​នេះ ។ ចូរ​ក្រឡេក​មក​មើល​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ តាម​រយៈ​បុព្វបុរស​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​អ្នក ដែល​មាន​លោក ​អ័ប្រាហាំ ស្តេច  ​ដាវីឌ និង​សំខាន់​បំផុត គឺ​ព្រះ​យេស៊ូវ ហើយ​មើល​ទៅ​មុខ ដោយ​ក្តី​សង្ឃឹម ទៅ​រក​ការ​សម្រេច​ចុង​ក្រោយ នៃ​ការ​ទាំង​អស់​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​សន្យា!


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ២​សាំយូអែល ៧:១-១៧
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៣៤-៣៦ និង ម៉ាថាយ ២៦:៤៧-៧៥
 

ប្រភេទ