
គ្រោះថ្នាក់នៃការរស់នៅក្តៅមិនក្តៅ ត្រជាក់មិនត្រជាក់
ដោយAlistair Begg
November 21, 2026
«អញស្គាល់ការដែលឯងធ្វើ ហើយថា ឯងមិនត្រជាក់ ក៏មិនក្ដៅផង អញចូលចិត្តឲ្យឯងបាន ទោះត្រជាក់ឬក្ដៅក្ដី ដូច្នេះ ដោយព្រោះឯងគ្រាន់តែស្ទើរៗប៉ុណ្ណោះ គឺមិនមែនត្រជាក់ក៏មិនក្ដៅផង នោះអញនឹងខ្ជាក់ឯងចេញពីមាត់អញទៅ ដោយព្រោះឯងអួតថា ឯងជាអ្នកមាន បានកាន់តែស្ដុកស្ដម្ភឡើងហើយ ក៏មិនត្រូវការនឹងអ្វីសោះ តែឯងមិនដឹងថា ឯងវេទនា លំបាក ទ័លក្រ ខ្វាក់ភ្នែក ហើយអាក្រាតវិញនោះទេ ... មើល អញឈរនៅមាត់ទ្វារទាំងគោះ បើអ្នកណាឮសំឡេងអញ ហើយបើកទ្វារឲ្យ នោះអញនឹងចូលទៅឯអ្នកនោះ អញនឹងបរិភោគជាមួយនឹងអ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះជាមួយនឹងអញដែរ»។ វិវរណៈ ៣:១៥-១៧,២០
ទីក្រុងឡៅឌីសេ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុ បានជាប្រជាជននៅទីនោះ មានទំនុកចិត្តលើទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងខ្លាំង ។ ទីក្រុងនោះមានឈ្មោះល្បី ដោយសារហ្វូងចៀមនៅទីក្រុងនោះ មានរោមទន់ពណ៌ខ្មៅ ដែលគេត្បាញធ្វើជាក្រណាត់ថ្លៃៗ ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ទីក្រុងនេះក៏មានឈ្មោះល្បី ដោយសារមានសាលាពេទ្យ ដែលបានផលិតថ្នាំ ដែលមានប្រយោជន៍ដល់ការព្យាបាលជំងឺភ្នែកមួយចំនួន ។
ពួកជំនុំនៅទីក្រុងឡៅឌីសេ កំពុងរស់នៅក្នុងបរិយាកាសយ៉ាងដូចនេះឯង គឺនៅក្នុងទីក្រុងចម្រុងចម្រើនផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ មានជំនាញធ្វើជំនួញ ហើយក៏មានសាលាពេទ្យដ៏ល្បីល្បាញ ។ ព្រះទ្រង់បានដាក់រាស្រ្តទ្រង់ នៅក្នុងទីក្រុងនោះ ដើម្បីបង្ហាញពន្លឺទ្រង់ ក្នុងការរស់នៅរបស់អ្នកក្រុងនោះ ក្នុងភាពចម្រុះ ។ ប៉ុន្តែ ពួកជំនុំបានទទួលយកវប្បធម៌របស់ប្រជាជននៅទីនោះ ។ ពួកគេបានបាត់បង់ភាពមុតស្រួច ហើយបានបន្ថែមបន្ថយគោលការណ៍ ព្រមទាំងបោកបញ្ឆោតខ្លួនឯងផង ។ ការរស់នៅរបស់ពួកគេមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ តែបែរជាឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីវប្បធម៌សង្គមរបស់ពួកគេវិញ ។
ហេតុនេះហើយ គេមិនត្រូវភ្ញាក់ផ្អើលទេ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវ ដែលជាកូនមនុស្ស មើលទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងឡៅឌីសេ ឃើញពួកគេមានលក្ខណៈដូចព្រះអង្គតិចតួចណាស់ ។ ពួកគេមិនមានការលូតលាស់ ។ ពួកគេបានទុកចិត្តលើទ្រព្យសម្បត្តិ ជាជាងទុកចិត្តព្រះអង្គ ។ ពួកគេស្លៀកពាក់ខោអាវល្អៗ តែមិនបានដឹងថា ខ្លួនឯងនៅអាក្រាតខាងវិញ្ញាណទេ ។ គ្រូពេទ្យនៅទីក្រុងនោះអាចព្យាបាលភ្នែកឲ្យមើលឃើញ តែសមាជិករបស់ពួកជំនុំនោះ នៅតែខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ។
ប៉ុន្តែ តើព្រះគ្រីស្ទហៀបនឹងបោះបង់ពួកគេចោលឬទេ ? ទេ មិនទាន់ទេ ។ ព្រះអង្គពិនិត្យមើលពួកគេឃើញថា ពួកគេមានដំណើរមិនល្អ ឆ្ពោះទៅរកពេលអនាគត ហើយព្រះអង្គក៏បានដាស់តឿនពួកគេយ៉ាងច្បាស់ ឲ្យភ្ញាក់រឭក ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គមិនបានបណ្តេញពួកគេទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គអញ្ជើញពួកគេបរិភោគអាហារពេលល្ងាច យ៉ាងដូចនេះថា «មើល អញឈរនៅមាត់ទ្វារទាំងគោះ បើអ្នកណាឮសំឡេងអញ ហើយបើកទ្វារឲ្យ នោះអញនឹងចូលទៅឯអ្នកនោះ អញនឹងបរិភោគជាមួយនឹងអ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះជាមួយនឹងអញដែរ»។ ត្រង់ចំណុចនេះពាក្យ «បរិភោគ» គឺត្រូវនឹងពាក្យ deipnēsō, ជាភាសាក្រិក មិនសំដៅទៅលើអាហារមួយពេល ដែលគេញាំនៅលើកៅអីក្នុងយន្តហោះ តែជាការបរិភោគអាហារជាបរិបូរ ដោយអង្គុយជាយូរម៉ោង ជាការបង្ហាញនូវមិត្តភាព ការអរសប្បាយ និងការប្រកបគ្នា ។
តើអ្នកមានមោទនភាពចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកទេ ? តើអ្នកខ្វល់អំពីទ្រព្យសម្បត្តិខាងសាច់ឈាម ខ្លាំងជាងខ្វល់អំពីរបៀបដែលព្រះទ្រង់ទតឃើញជីវិតអ្នកឬ ? ចូរប្រយ័ត្ន! សេចក្តីជំនឿដែលអសកម្ម ដែលដេញតាមទ្រព្យសម្បត្តិខាងសាច់ឈាម ដោយដាក់ព្រះយេស៊ូវឲ្យនៅឆ្ងាយ មិនមែនជាសេចក្តីជំនឿទេ ។ តែចូរយើងមានការលើកទឹកចិត្តឡើង ព្រោះព្រះអម្ចាស់កំពុងគោះទ្វារ ហើយកំពុងអញ្ជើញអ្នក ចូលទៅក្នុងការប្រកបកាន់តែជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះអង្គ ជាភាពជិតស្និទ្ធ ដែលនឹងបញ្ឆេះចិត្តអ្នកជាថ្មីទៀត ដើម្បីឲ្យអ្នកច្រៀងថា :
ទូលបង្គំមិនស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិ ឬការសរសើរឡើយ
ព្រះអង្គគឺជារង្វាន់ពិតប្រាកដរបស់ទូលបង្គំ នៅថ្ងៃនេះ និងជារៀងរហូត ។
មានតែព្រះអង្គទេ ដែលគង់នៅលើបល្ល័ង្កចិត្តទូលបង្គំ
ឱព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គគឺជាទ្រព្យសម្បត្តិធំបំផុតដែលទូលបង្គំអាចមាន ។91
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ វិវរណៈ ៣:១៤-២២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២របាក្សត្រ ១-៣ និង លូកា ៥:១-១៦
ប្រភេទ
អត្ថបទថ្មីៗ
មើលទាំងអស់ →
ទ្វារដែលបើកចំហ
November 20, 2026
«ចូរសរសេរផ្ញើទៅទេវតានៃពួកជំនុំ ដែលនៅក្រុងភីឡាដិលភាថា ព្រះអង្គដ៏បរិសុទ្ធ ហើយពិតប្រាកដ ដែលទ្រង់កាន់កូនសោ…

ចូរភ្ញាក់ឡើង!
November 19, 2026
«ចូរសរសេរផ្ញើទៅទេវតានៃពួកជំនុំ ដែលនៅក្រុងសើដេសថា ព្រះដ៏មានព្រះវិញ្ញាណទាំង៧ នឹងផ្កាយទាំង៧ ទ្រង់មានបន្ទ…

ផ្លូវរបស់នាងយេសិបិល
November 18, 2026
«តែអញប្រកាន់សេចក្ដីខ្លះនឹងឯង ដ្បិតឯងបណ្ដោយឲ្យស្ត្រី ឈ្មោះយេសិបិល ដែលហៅខ្លួនជាហោរា បានទៅបង្ហាត់បង្រៀន ហ…