នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ចំណង​នៃ​ដំណឹង​ល្អ

ចំណង​នៃ​ដំណឹង​ល្អ

ដោយAlistair Begg

February 4, 2026

«គួរ​គប្បី​ឲ្យ​ខ្ញុំ​គិត​ពី​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដូច្នេះ​ដែរ ពីព្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹក​ពី​ខ្ញុំ​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ចិត្ត​ជានិច្ច ទោះបើ​ខ្ញុំ​ជាប់​ចំណង ឬ​កំពុងតែ​ដោះសា ហើយ​បញ្ជាក់​ដំណឹង​ល្អ​ក្ដី ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​សេចក្ដី​ប្រកប ក្នុង​ព្រះគុណ​ជាមួយនឹង​ខ្ញុំ​ដែរ» ។ ភីលីព ១:៧
ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​ចំពោះ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក គឺជា​អ្វី​ដែល​យើង​ត្រូវ​មាន ដោយ​មិន​អាច​ប្រកែក​បាន ក្នុង​ជីវិត​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ ។ យើង​សង្កេត​ឃើញថា ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​និយាយ​អំពី​រឿង​នេះ​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត នៅ​ក្នុង​ជីវិត និង​សំណេរ​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល​ ។ កាល​គាត់​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ភីលីព គាត់​មិន​មាន​ការ​ខ្មាសអៀន ក្នុង​ការ​ចែកចាយ​ដល់​ពួកគេ អំពី​អារម្មណ៍​ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ពួកគេ​ឡើយ ព្រោះ​គាត់​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​យ៉ាង​ខ្លាំង ចំពោះ​ការ​ប្រកប​ដែល​គាត់​មាន​ជាមួយ​ពួកគេ ដោយ​អំណរ​ ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ពាក្យ «មាន​សេចក្តី​ប្រកប» ក្នុង​ខ​គម្ពីរ​នេះ មាន​ប្រភព​មកពី​ពាក្យ ខយណូនា (koinonia) ក្នុង​ភាសាក្រិក ជា​ពាក្យ​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ប្រើ​ជា​ញឹក​ញាប់ ដើម្បី​ពិពណ៌នា អំពី​ការ​ធ្វើ​ការ​ជា​ដៃគូ​ដែល​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ ។
សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ពិពណ៌នា​ថា ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ភីលីព គឺជា «ជាទី​ត្រេកអរ ហើយ​ជា​មកុដ» របស់​គាត់ (ភីលីព ៤:‌១) ។ ចិត្ត​គាត់​មាន​ពេញ​ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ចំពោះ​ពួក​ជំនុំ​ទាំង​អស់ ដែល​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​ថែ​បំប៉ន​របស់​គាត់ ប៉ុន្តែ គាត់​បាន​រាប់​អាន​បង​ប្អូន​ប្រុស​ស្រី​ទាំង​អស់​នេះ តាម​របៀប​ដ៏​ពិសេស​ ។ គាត់​បាន​លើកយក​ពួក​គេ​មក​និយាយ ដោយសារ​ពួកគេ​បាន​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ជាមួយ​គាត់ ។ កាល​គាត់​ត្រូវ​គេ​ចាប់​ខ្លួន នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម គាត់​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួកគេ ដោយសារ​ពួកគេ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​គាត់ ពួកគេ​អាច​ត្រូវ​ពួក​គ្រូ​ខុស​ឆ្គង​នាំ​ឲ្យ​វង្វេង ដោយ​គ្រូ​ទាំង​នោះ​មាន​ចារិក​លក្ខណៈ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ​ជាង ឬ​ពូកែ​វោហារ​ជាង​គាត់​ ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេ​នៅតែ​បន្ត​ឈរ​ជាមួយ​គាត់​ ។ ជម្រៅ​នៃ​សេចក្តី​ប្រកប​របស់​ពួកគេ កាន់តែ​មាន​ភាព​រឹងមាំ ដោយសារ​ភាព​ខ្ជាប់ខ្ជួន​របស់​ពួកគេ ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សាវ័ក​ប៉ុល​មាន​​អំណរ​ពោរពេញ និង​បណ្តាល​ចិត្ត​គាត់​ឲ្យ​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​ពួកគេ​ ។
នេះ​ជា​គំរូ​ដ៏​ល្អ​របស់​ពួក​ជំនុំ​ដំបូង ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ត្រាស់ហៅ​ពួក​ជំនុំ​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន ឲ្យ​យក​តម្រាប់​តាម​ ។ បើ​យើង​និយាយ​ឲ្យ​ត្រង់​ទៅ យើង​ក៏​មាន​ភាព​សាវា​ជា​ញឹក​ញាប់​ណាស់​ដែរ​ ។ គ្រីស្ទបរិស័ទ​ជា​ច្រើន ងាយ​នឹង​រស់នៅ​ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្ដេជ្ញាចិត្ត នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​សប្បាយ​ចិត្ត ហើយ​មិន​អាច​ឲ្យ​គេ​ពឹងពាក់​បាន នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​ ។ យើង​ពិតជា​ងាយ​នឹង​ចាត់​ទុក​ឱកាស​ប្រកប​គ្នា ការ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ និង​ការ​ស្តាប់​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ ជា​រឿង​បន្ទាប់បន្សំ​ ។ យើង​ដើរ​តាម​គ្រូ ឬ​សៀវភៅ​ណាមួយ នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​អារម្មណ៍​ល្អ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​ជំរុញ​យើង​ឲ្យ​មាន​ការ​ប្រឹង​ប្រែង ឬ​យើង​ជួប​ការ​ពិបាក យើង​ងាយ​នឹង​ចាក​ចេញពី​ពួកគេ ទៅ​រក​អ្វី​ដែល​ងាយ​ស្រួល​ជាង​ ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្ហាញ​យើង​នូវ​ផ្លូវ​ដែល​ល្អ​ជាង និង​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ព្រះគ្រីស្ទ​ជាង​ ។ ព្រះអង្គ​បាន​ត្រាស់ហៅ​យើង​ឲ្យ​ជ្រើសរើស​យក​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​ចំពោះ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ដោយ​ការ​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ ។ ចំណង​ទាក់ទង​រវាង​សាវ័ក​ប៉ុល និង​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ភីលីព ក៏​អាច​ចង​ភ្ជាប់​ចិត្ត​យើង​ផង​ដែរ​ ។
នៅ​ក្នុង​ការ​ជួយ​សម្រាល​ទុក្ខ​លំបាក​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក នៅ​ក្នុង​ការ​រត់​ទៅ​រក​គ្នា នៅ​ពេល​ជួប​ការ​បាត់បង់ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ការ​ទទួល​ក្តី​អំណរ​នៃ​ការ​ស្អាង​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក យើង​នឹង​រក​ឃើញថា ចិត្ត​របស់​យើង​កំពុងតែ​រួបរួម​គ្នា​តែមួយ ក្នុង​ចំណង​នៃ​ដំណឹង​ល្អ​ ។ តាមរយៈ​ភាព​ខ្ជាប់ខ្ជួន​នេះ យើង​នឹង​បាន​ដឹង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​កំពុង​ជួយ​ពង្រឹង​ការ​ប្រកប​របស់​យើង ឲ្យ​កាន់តែ​រឹងមាំ ហើយ​មាន​ក្តី​អំណរ​កាន់តែ​ខ្លាំង ជា​មួយ​អ្នកជឿ​ដទៃ​ទៀត​ ។ 
ដូច​នេះ តើ​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​របស់​អ្នក បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​អាកប្ប​កិរិយា​ដែល​អ្នក​មាន ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ដាក់​ឲ្យ​ប្រកប​ជា​មួយ​អ្នក​ឬ​ទេ? តើ​ពួក​គេ​ដឹង​ថា អ្នក​បាន​ត្រៀម​ជា​ស្រេច​ដើម្បី​រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ជាមួយ​ពួក​គេ​ឬ​ទេ? តើ​អ្នក​អាច​សរសេរ​ពាក្យ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ទៅ​កាន់​នរណា​ខ្លះ ហើយ​តើ​អ្នក​នឹង​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​នរណា​ខ្លះ នៅពេល​នេះ?

 
ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ភីលីព ១:២១-២៦
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖  អេសាយ ៣៧-៣៨ និង ម៉ាកុស ៩:៣០-៥០

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

មើលទាំងអស់