នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

«ដ្បិតមានមនុស្សជាច្រើន គឺក្នុងពួកអ្នកកាត់ស្បែកជាដើម ដែលរឹងរូស ជាពួកអ្នកដែលពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍ ហើយបង្ខូចគំនិតមនុស្ស ... គេប្រកាន់ថា គេស្គាល់ព្រះ តែកិរិយាប្រព្រឹត្តរបស់គេមិនព្រមស្គាល់ព្រះទេ» ។ ទីតុស ១:១០,១៦
ជួនកាល បញ្ហាធំបំផុតរបស់ពួកជំនុំ កើតចេញពីខាងក្នុងពួកជំនុំ មិនមែនពីខាងក្រៅទេ ។
គឺដូចដែលពួកជំនុំនៅកោះក្រេតបានធ្វើជាគំរូស្រាប់ ដែលនៅទីនោះ សាវ័កប៉ុលដាក់លោក ទីតុស ឲ្យសង់ពួកជំនុំនៅលើគ្រឹះដ៏រឹងមាំ ដោយការដឹកនាំដែលកោតខ្លាចព្រះ (ទីតុស ១:៥) ។ ការព្រួយបារម្ភជាបឋមរបស់សាវ័កប៉ុល ក្នុងសំបុត្រដែលគាត់សរសេរផ្ញើរទៅលោក ទីតុស គឺមិនមែនដោយសារបញ្ហាដែលគេមិនជឿថា ព្រះមានពិតមែន ការបូកបញ្ចូលជំនឿសាសនាលាយឡំគ្នា ឬលទ្ធិមនុស្សនិយម ដែលកំពុងមានវត្តមានក្នុងវប្បធម៌នៅជុំវិញពួកគេនោះទេ ។ ការអានកណ្ឌគម្ពីរទីតុសយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ក៏ដូចជាការអានប្រវត្តិសាស្រ្តពួកជំនុំ គឺបានបង្ហាញថា ការគំរាមកំហែងធំបំផុតចំពោះពួកជំនុំ លេចចេញពីមនុស្សនៅក្នុងពួកជំនុំ ដែលតាំងខ្លួនជាអ្នកស្គាល់ព្រះអម្ចាស់ ប៉ុន្តែ បានបោកប្រាស់ទាំងខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ។ សាវ័កប៉ុលបានពិពណ៌នា អំពីមនុស្សមួយចំនួន ក្នុងពួកជំនុំនេះថា ជាមនុស្សដែល «ប្រកាន់ថា គេស្គាល់ព្រះ តែកិរិយាប្រព្រឹត្តរបស់គេមិនព្រមស្គាល់ព្រះទេ» ។ ពួកគេមានគោលជំនឿ ប៉ុន្តែ ការប្រព្រឹត្តរបស់ពួកគេមិនសមស្របនឹងគោលជំនឿនោះទេ ។ ពួកគេអាចនិយាយស្តីយ៉ាងត្រឹមត្រូវ តែមិនមានផលផ្លែក្នុងជីវិតទេ ។
ពួកជំនុំនៅកោះក្រេត មានឈ្មោះជា មនុស្សដែល «ចេះតែភូតកុហក ជាសត្វព្រៃកំណាច ជាពួកល្មោភ ហើយកំជិល» (ទីតុស ១:១២) ។ ហើយបញ្ហាស្ថិតនៅត្រង់ថា មនុស្សមួយចំនួនដែលប្រកាសថា ខ្លួនជាអ្នកជឿ ក្នុងពួកជំនុំនៅកោះក្រេត និងមានឥទ្ធិពលខ្លះៗមកលើអ្នកដទៃ តែមិនមានលក្ខណៈសម្បត្តិខុសពីលោកិយទេ ។ ហើយនៅពេលដែលមនុស្សដែលតាំងខ្លួនជាអ្នកជឿ «និយាយច្រើនអំពីព្រះ» តែរស់នៅដោយមិនគោរពប្រតិបត្តិព្រះ នោះទង្វើរបស់ពួកគេ មិនខុសពីសង្គមនៅខាងក្រៅទេ ហើយថែមទាំងធ្វើឲ្យខូចទីន្ទាល់នៃពួកជំនុំ ក្នុងសង្គមផងដែរ ។
ព្រះវិហារអាចក្លាយជាកន្លែងដ៏គ្រោះថ្នាក់ ។ បើយើងមិនប្រយ័ត្នទេ ព្រះវិហារអាចផ្តល់ឱកាស សម្រាប់ឲ្យមនុស្សមានការផ្លាស់ប្រែតែសម្បកក្រៅបន្តិចបន្តួច ខណៈពេលដែលពួកគេបន្តរស់នៅដូចមនុស្សនៅជុំវិញពួកគេ ។ ពួកគេអាចមានការរស់នៅ ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាបានថ្វាយជីវិតដល់ព្រះគ្រីស្ទ តែតាមពិត ពួកគេមិនព្រមទទួលអនុញ្ញាតឲ្យព្រះអង្គគ្រប់គ្រងផ្នែកណាមួយនៃជីវិតរបស់ពួកគេ ព្រោះពួកគេមិនចង់មានការលះបង់និស្ស័យសាច់ឈាម ដែលផ្គាប់ចិត្តសង្គម ។ នៅកោះក្រេត ការនិយាយការពិត ខិតខំធ្វើការងារ និងការមិនល្មោភស៊ី អាចធ្វើឲ្យពួកជំនុំមានភាពខុសប្លែកពីលោកិយ ។ សម្រាប់យើងវិញ យើងអាចខុសពីលោកិយ បើសិនជាយើងឈប់មានអំនួត ឈប់មានសម្ភារៈនិយម និងឈប់គិតថា នយោបាយគឺជាដំណោះស្រាយសម្រាប់បញ្ហាសង្គមគ្រប់យ៉ាង ។
យើងអាចផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងងាយស្រួល ពីការមិនទៅព្រះវិហារ ទៅជាការទៅព្រះវិហារទៀតទាត់ ដោយមិនមានការផ្លាស់ប្រែពិតប្រាកដ ដោយព្រះគុណព្រះ ។ គ្រោះថ្នាក់ស្ថិតនៅត្រង់ថា ការជឿព្រះដូចការកាន់តាមសាសនា គឺជាឧបសគ្គ ដែលរារាំងយើង មិនឲ្យឱបក្រសោបយកសេចក្តីពិតអំពីព្រះយេស៊ូវ ។ យើងគួរតែសួរខ្លួនឯងថា តើការប្រព្រឹត្តិរបស់ខ្ញុំ បានឆ្លុះបញ្ចាំអំពីជំនឿដែលខ្ញុំមានចំពោះព្រះគ្រីស្ទទេ? ឬវាមិនមានអ្វីខុសពីអ្នកជិតខាងរបស់ខ្ញុំ ដែលមិនជឿព្រះ?
តើមានថ្នាំបន្សាបអ្វី សម្រាប់ភាពខ្វះចន្លោះនៃសេចក្តីជំនឿដូចនេះ? គឺត្រូវទទួលស្គាល់ថា ជំនឿគ្រីស្ទានពិតប្រាកដ មិនគ្រាន់តែផ្តល់ឲ្យយើងនូវគោលជំនឿថ្មីមួយ តែក៏កែប្រែការប្រព្រឹត្តរបស់យើងផងដែរ ។ ហើយត្រូវដឹងថា ជីវិតយើងបានផ្លាស់ប្រែពីក្នុងមកក្រៅ ជាជាងពីក្រៅមកក្នុង គឺមិនចាំបាច់ត្រូវផ្លាស់ប្រែភ្លាមៗ តែត្រូវផ្លាស់ប្រែតាមរបៀបមួយ ដែលមិនអាចច្រឡំនឹងលោកិយបាន ។ គឺទាល់តែយើងមើលទៅសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ទើបយើងមានការបណ្តាលចិត្តឲ្យថ្វាយជីវិតដាច់ព្រះអង្គ ក្នុងការថ្វាយបង្គំ (រ៉ូម ១២:១) ។

ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កាឡាទី ៣:១-៩
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អូបាឌា និង កិច្ចការ ៨:១-២៥

មីនុយ

មីនុយ

បញ្ហានៃការប្រតិបត្តិជំនឿដូចសាសនា

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

យុត្តិធម៌ដែលយើងមិននឹកស្មានដល់

អធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ

តម្លាភាពក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អ

បញ្ហា​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ​ជំនឿ​ដូច​សាសនា

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

យុត្តិ​ធម៌​ដែល​យើង​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់

អធិស្ឋាន​ឥត​ឈប់ឈរ

តម្លា​ភាព​ក្នុង​ការ​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ

បញ្ហានៃការប្រតិបត្តិជំនឿដូចសាសនា

យុត្តិធម៌ដែលយើងមិននឹកស្មានដល់

អធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ

តម្លាភាពក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អ