នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
គេ​មិន​អាច​ចំអក​ឲ្យ​ព្រះ​បានទេ

គេ​មិន​អាច​ចំអក​ឲ្យ​ព្រះ​បានទេ

ដោយAlistair Begg

July 26, 2026

«ក្រោយ​នោះ​មក ស្ដេច​អ័ហាស៊ូរុស​ទ្រង់​លើក​ដំកើង​ហា​ម៉ាន កូន​ហាំ​ម្ដាថា ជា​សាសន៍​អ័កាក់ ទាំង​លើក​លោក​ឡើង តាំង​ឲ្យ​មាន​ងារ​ជា​ធំ​លើស​អស់​ទាំង​អ្នក ជា​ប្រធាន​ដែល​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ដូច្នេះ ពួក​មហាតលិក​របស់​ស្ដេច ដែល​នៅ​ត្រង់​មាត់​ទ្វារ​ព្រះ​រាជ​វាំង គេ​ឱន​ខ្លួន​ចុះ​គោរព​ដល់​ហា​ម៉ាន​ទាំង​អស់​គ្នា ពីព្រោះ​ស្ដេច​ទ្រង់​បាន​ចេញ​បង្គាប់ ពី​ដំណើរ​លោក​យ៉ាង​នោះ តែ​ម៉ា​ដេកាយ​មិន​បាន​ឱន​ខ្លួន​ទេ ក៏​មិន​គោរព​ផង» ។ នាងអេសធើរ ៣:១-២
អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​បាន​កត់ទុក​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប មិន​មាន​ភាព​ចៃដន្យ ឬ​មិន​សំខាន់​នោះ​ឡើយ​ ។ ឧទាហរណ៍ អ្នក​និពន្ធ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​នាងអេសធើរ បាន​ណែនាំ​ឲ្យ​យើង​ស្គាល់​លោក ​ហា​ម៉ាន ថា​ជា «កូន​ហាំ​ម្ដា​ថា ជា​សាសន៍​អ័​កាក់» ។ ក្រោយមក​មាន​ការ​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ពីលើ​ការ​ពិពណ៌នា​នេះ​ថា គាត់​គឺជា «ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​ពួក​យូដា» (នាងអេសធើរ ៣:‌១០) ។ នៅពេល​ដែល​មាន​ការ​ពិពណ៌នា​ដដែល​យ៉ាង​ដូច​នេះ យើង​គួរតែ​ដឹង​ថា អ្នក​និពន្ធ​ចង់​ឲ្យ​យើង​យល់ថា ការ​ពិពណ៌នា​នោះ​មាន​សារៈ​សំខាន់​ប៉ុណ្ណា​ ។ សាវតារ​ខ្លះ​ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ ជួយ​ឲ្យ​យើង​ឲ្យ​តម្លៃ មក​លើ​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​ពិពណ៌នា​នេះ អំពី​លោក ​ហា​ម៉ាន​ ។ 
បន្ទាប់​ពី​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​ចាក​ចេញពី​ទឹកដី​អេស៊ីព្ទ ពួកគេ​ក៏បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ភ្នំ​ស៊ីណាយ ហើយ​ពួក​សាសន៍​អាម៉ាលេក​ក៏​បាន​លើក​ទ័ព​មក​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ពួកគេ​ ។ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែងថា «យ៉ូស្វេ​ក៏​បាន​ឈ្នះ​អាម៉ាលេក ព្រម​ទាំង​ពលទ័ព​គេ​ដោយ​មុខដាវ​ ។ រួច​ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​នឹង​ម៉ូសេ​ថា ចូរ​កត់​រឿង​នេះ​ចុះ​ក្នុង​សៀវភៅ​ទុកជា​សេចក្ដី​រំឭក ហើយ​និទាន​ប្រាប់​ឲ្យ​យ៉ូស្វេ​ស្ដាប់ ដ្បិត​អញ​នឹង​លុប​ឈ្មោះ​អាម៉ាលេក ចេញពី​ក្រោម​មេឃ​នេះ ឲ្យ​អស់​រលីង មិន​ឲ្យ​នឹក​ឃើញ​ទៀត​សោះ​ឡើយ» (និក្ខមនំ ១៧:១៣-១៤) ។
ក្រោយមក នៅ​ពេល​ដែល​សូល​ឡើង​ធ្វើ​ជា​ស្តេច​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្គាប់​ទ្រង់​ឲ្យ​បំផ្លាញ​សាសន៍​អាម៉ាលេក បូក​រួម​ទាំង​ស្តេច​​អា​កាក់ និង​អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​ទ្រង់​មាន (១សាំយ៉ូអែល ១៥:២-៣) ។ អាច​និយាយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា ស្តេច​សូល​ត្រូវ​អនុវត្ត​ការ​ជំនុំជម្រះ​របស់​ព្រះ មក​លើ​អ្នក​ដែល​រស់នៅ ដោយ​ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះអង្គ និង​រាស្រ្ត​ទ្រង់​អស់​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍ ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្រែ​ចិត្ត​ ។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​បង្គាប់​យ៉ាង​ច្បាស់ តែ​ស្តេច​សូល និង​ពួក​បណ្តាជន បាន​ទុក​ជីវិត​ឲ្យ​ស្តេច​អ័​កាក់ និង​របស់​ទ្រព្យ​អ្វី​ដែល​ល្អៗ គឺ​មិន​បាន​បំផ្លាញ​ទាំងស្រុង​ទេ (ខ.៩) ។ ក្រោយមក ស្តេច​សូល​ក៏បាន​សារភាព​នៅ​ចំពោះ​ហោរា​សាំយ៉ូអែល​​ថា «ខ្ញុំ​មាន​បាប​ហើយ ពីព្រោះ​ខ្ញុំ​បាន​រំលង​សេចក្ដី​បង្គាប់​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា នឹង​ពាក្យ​របស់​លោក​ផង ដោយ​ខ្លាច​ដល់​ពួក​ជន​ហើយ​បាន​ស្ដាប់​តាម​គេ​វិញ» (ខ.២៤) ។
ក្នុង​ចក្រភព​ពើ​ស៊ី នៅ​សតវត្សរ៍ទី៥ មុន​គ្រីស្ទ​សករាជ អំណាច​បាន​ធ្លាក់​នៅ​ក្នុង​ដៃ​​របស់​ហា​ម៉ាន ហើយ​អ្នក​និពន្ធ​ចង់​ឲ្យ​យើង​យល់ថា ហាម៉ាន​គឺជា «សាសន៍​អ័កាក់» គឺជា​កូនចៅ​របស់​ស្តេច​អ័កាក់​ ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ជីតា​របស់​លោក ​ម៉ា​ដេកាយ គឺជា​កូន​របស់គីស (នាងអេសធើរ ២:៥) ។ លោក ​គីស គឺជា​ឪពុក​របស់​ស្តេច​សូល​ ។ ដូច​នេះ លោក ​ម៉ា​ដេកាយ គឺជា​ជនជាតិ​យូដា ដែល​ជាប់​ខ្សែ​សែស្រឡាយ​ជា​មួយ​ស្តេច​សូល ជា​ស្តេច​ដែល​មិន​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ ។ ដោយសារតែ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ស្តេច​​សូល ជម្លោះ​ចាស់​មួយ​បាន​បន្ត​ដុត​កម្តៅ ហើយ​បន្ទាប់មក ក៏​បាន​ពុះ​ឡើង នៅ​ពេល​ដែល​ហា​ម៉ាន​ព្យាយាម​បំផ្លាញ​សាសន៍​យូដា (៣:៦) ។ លោក ​ម៉ា​ដេកាយ បាន​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ទង្វើ​រ​អាក្រក់​របស់​សាសន៍​អ័កាក់​ម្នាក់​នោះ ដែល​មិន​គួរ​នៅ​មាន​ជីវិត តែ​មាន​ជីវិត ដោយសារ​ការ​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​របស់​ស្តេច​សូល​ជា​បុព្វ​បុរស​របស់​លោក ​ម៉ា​ដេកាយ​ ។
យើង​មិន​អាច​ចំអក​ឲ្យ​ព្រះអម្ចាស់​បានទេ នៅពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ចេញ​ព្រះ​រាជ​បញ្ជា ដោយ​ការ​ព្រមាន ហើយ​មាន​បន្ទូល​អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​ ។ ការ​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះអង្គ តែងតែ​នាំមក​នូវ​ផល​វិបាក​ ។ ពេលណា​យើង​ស្តាប់​តាម​យោបល់​របស់​អ្នក​ដទៃ ជា​ជាង​ស្តាប់​តាម​ការ​ចង្អុល​បង្ហាញ​របស់​ព្រះ យើង​នឹង​រស់នៅ ដោយ​ទទួល​រង​ផល​វិបាក ក្នុង​ជីវិត​ខ្លួនឯង ក៏​ដូចជា​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់​យើង និង​អ្នក​ដែល​រស់នៅ ក្នុង​រង្វង់​នៃ​ឥទ្ធិពល​របស់​យើង​ ។ ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះ មាន​ភាព​ធំធេង​ជាង​ប្រាជ្ញា​របស់​មនុស្ស​ ។ ដូច​នេះ ចូរ​យើង​ប្រញាប់​ស្តាប់​តាម​ព្រះ​រាជ​បញ្ជា​របស់​ព្រះ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​រស់នៅ ដោយ​ព្រះពរ នៃ​ការ​ស្តាប់​បង្គាប់ មិនមែន​សន្សំ​​ផល​វិបាក​សម្រាប់​ខ្លួនឯង និង​មនុស្ស​ដែល​ដើរ​តាមយើង​ឡើយ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ចោទិយកថា ១១:‌១៨-៣២
គម្រោង​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ​រយៈ​ពេល១ឆ្នាំ​៖ ទំនុក​ដំកើង ៤០-៤២ និង កិច្ចការ ១៨

ប្រភេទ