នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
តើ​គ្រីស្ទាន​គួរ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ទេ?

តើ​គ្រីស្ទាន​គួរ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ទេ?

ដោយAlistair Begg

November 3, 2026

«ផែនដី នឹង​សារពើ​នៅ​ផែនដី ជា​របស់​ផង​ព្រះយេហូវ៉ា ព្រម​ទាំង​លោកីយ នឹង​បណ្ដា​អ្នក​ដែល​នៅ​លោកីយ​ផង»។ ទំនុក​ដំកើង ២៤:១
លោក នៅពេល​ដែល​ប្រធានបទ អំពី​ការ​ទទួល​បញ្ញើ​ពី​ព្រះ និង​ហិរញ្ញ​វត្ថុ តាម​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប បាន​លេច​ឡើង តើ​យើង​នឹក​ឃើញ​គោលការណ៍​ណែនាំ​អ្វី ? ភាគ​ច្រើន​យើង​នឹក​ឃើញ «ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០»។ ប៉ុន្តែ ទោះ​នេះ​ជា​ពាក្យ​ដែលគេ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ញឹក​ញាប់​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​ភាសា​នៃ​ជីវិត​ពួក​ជំនុំ​ក៏ដោយ ក៏​​គេ​ច្រើនតែ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​អត្ថន័យ​របស់​ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ ។ 
ដូច​នេះ តើ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​បង្រៀន​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ អំពី​ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ ហើយ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ ចំពោះ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ​នេះ ? ទីមួយ ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ គឺជា​គោលការណ៍​ជា​មូលដ្ឋាន នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ ក្នុង​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ ។ ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​មក ជន​អ៊ីស្រាអែល​ត្រូវ​នាំ​ដង្វាយ១ភាគ១០ ពី​ផល​ដំណាំ និង​សត្វ​ចិញ្ចឹម​របស់​ខ្លួន យក​​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះអម្ចាស់ (លេវី​វិន័យ ២៧:៣០)។ គេ​ត្រូវ​នាំ​ដង្វាយ១ភាគ១០ទាំង​នោះ ទៅ​ប្រគល់​ឲ្យ​​ពួក​លេវី (អ្នក​ធ្វើ​ការ​នៅ​ព្រះវិហារ) ដែល​ត្រូវដក១ភាគ១០ ពីដង្វាយ១ភាគ១០ទាំង​នោះ ប្រគល់​ឲ្យ​ពួក​សង្ឃ ។ គំរូ​នេះ​បាន​ចាក់​គ្រឹះ​យ៉ាង​រឹងមាំ និង​ត្រឹម​ត្រូវ ក្នុង​ក្រឹត្យ​វិន័យ​របស់​លោក​ ម៉ូសេ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​ភាព​សោះអង្គើយ​ខាង​វិញ្ញាណ​កើត​មាន​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​បណ្តាជន ការ​ដាក់​ដង្វាយ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​គេ​ប្រើ​ក្នុង​ផ្លូវ​ខុស ។ ឧទាហរណ៍ កណ្ឌ​គម្ពីរ​នេហេមា​បាន​ចែង​អំពី​ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​របស់​លោក​ នេហេមា នៅពេល​ដែល​គាត់​បាន «យល់​ឃើញថា គេ​មិន​បាន​ចែក​ចំណែក​ឲ្យ​ដល់​ពួក​លេវី​ទេ បានជា​ពួក​លេវី និង​ពួក​ចំរៀង ដែល​ធ្វើ​ការងារ គេ​បាន​រត់​ទៅ​ឯ​ស្រែ​ចំការ​របស់​ខ្លួន​វិញ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​បាន​តវ៉ា​ដល់​ពួក​មេ​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​បោះបង់ចោល​ព្រះវិហារ​នៃ​ព្រះ​ដូច្នេះ ?» (១៣:១០-១១)។ 
ទីពីរ ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ គឺជា​គំរូ​នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ​ក្នុង​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ តែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មិន​បាន​ចែងថា ការ​ដាក់​ដង្វាយ​នេះ​គឺជា​កាតព្វកិច្ច​ក្នុង​គ្រា​សញ្ញា​ថ្មី​នោះ​ទេ ។ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ដឹង​អំពី​មូល​ហេតុ ដែល​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​មិន​បាន​ចែង​អំពី​រឿង​នេះ ។ យើង​ប្រហែល​រំពឹង​ថា អ្នក​ចេះ​ដឹង​ក្រឹត្យ​វិន័យ​សញ្ញា​ចាស់ ដូច​សាវ័ក​ប៉ុល គួរតែ​បាន​បញ្ជាក់​អំពី​គំរូ​នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ​នៃ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ ឬ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​និយាយ​ត្រង់ៗថា វា​ជាគោល​ការណ៍​ដែល​គេ​ត្រូវ​យក​មក​អនុវត្ត​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ ។ ប៉ុន្តែ គាត់​មិន​បាន​និយាយ​ទេ ។ ដូច​នេះ តើ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ត្រូវ​មាន​ការ​ឆ្លើយតប​ដូច​ម្តេច ចំពោះ​ការ​សង្កេត​ទាំង​ពីរ​នេះ ? តើ​យើង​គួរតែ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ ដូច​ដែល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ទទួល​បង្គាប់​ឲ្យ​ដាក់​ឬ​ទេ ឬ​យើង​គួរ​មើល​រំលង​គោលការណ៍​នេះ តាម​របៀប​ដែល​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​ហាក់​ដូចជា​មើល​រំលង ? ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​មិន​មាន​ការ​បង្គាប់​ច្បាស់​លាស់ អំពី​ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ទេ តែ​ក៏​មិន​មាន​ការ​បដិសេធន៍​ច្បាស់​លាស់​ដែរ ។ ដូច​នេះ យើង​ថ្វាយ​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ មិនមែន​ដើម្បី​ស្តាប់​បង្គាប់​តាម​ក្រឹត្យ​វិន័យ​សញ្ញា​ចាស់​ឡើយ តែ​យើង​ក៏​មិន​គួរ​មើល​រំលង​គោលការណ៍​នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ដែរ ។ ការ​បង្គាប់​ឲ្យ​ថ្វាយ​ដង្វាយ១ភាគ១០ អាច​ធ្វើ​ជា​គំរូ​សម្រាប់​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ចាប់​ផ្តើម​រៀន​ដាក់​ដង្វាយ ប៉ុន្តែ វា​គ្រាន់តែ​ជា​ចំណុច​ចាប់​ផ្តើម គឺ​មិនមែន​ជា​គោលដៅ​នោះ​ទេ ។ ព្រោះ​បើ​យើង​មិន​ប្រយ័ត្ន​ទេ គោលការណ៍​នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ប្រើ​ជា​លេស ដើម្បី​ដាក់​ដង្វាយ​ឲ្យ​បាន​តិច​បំផុត តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន ហើយ​ចាត់​ទុក​ប្រាក់​ដែល​នៅសល់៩០ភាគរយ ជា​កម្ម​សិទ្ធិ​ផ្តាច់​មុខ​របស់​យើង ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​គ្មាន​សិទ្ធិ​ប៉ះ​ពាល់ ។ បញ្ហា​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់ថា ព្រះ​អម្ចាស់​គឺជា​ម្ចាស់​នៃ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​លុយ​គ្រប់​កាក់​គ្រប់​សេន ដែល​យើង​ប្រកាស​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​យើង ។ គឺ​ដូច​ដែល​អ្នក​និពន្ធ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​ប្រកាស​ហើយ ។ យើង​គិត​ស្មានថា យើង​កំពុងតែ «ថ្វាយ» ដល់​ព្រះ តែ​តាម​ពិត ព្រះ​អង្គ​ជា​ម្ចាស់​នៃ​​ប្រាក់​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​មាន ។ 
ទំនាក់​ទំនង​ដែល​គ្រីស្ទាន​មាន ជាមួយ​គោលការណ៍​នៃ​ការ​ដាក់​ដង្វាយ១ភាគ១០ មិនមែន​ជាគោល​ការណ៍​ដែល​តឹង​រឹង និង​ជាក់​លាក់​នោះ​ទេ ។ ១០ភាគរយ​អាច​ជា​ចំនួន​ច្រើន​ពេក សម្រាប់​អ្នក​នៅពេល​ខ្លះ ឬ​អាច​ងាយ​ស្រួល​ពេក នៅពេល​ផ្សេង​ទៀត ។ ប្រហែល​វិធី​ល្អ​បំផុត ក្នុង​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ដាក់​ដង្វាយ គឺជា​ការ​ប្រើ​ដង្វាយ១ភាគ​ក្នុង១០ ជា​ចំណុច​ចាប់​ផ្តើម ហើយ​បន្ទាប់មក ចូរ​ទូល​សូម​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ប្រាជ្ញា និង​ភាព​ទៀង​ត្រង់ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​មើល​ទៅ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ចិត្ត​របស់​អ្នក ។ ចូរ​ទូល​សូម​ព្រះ​អង្គ​បើក​បង្ហាញ​របៀប​ដែល​អ្នក​អាច​ប្រើ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​របស់​អ្នក ដែល​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​ស្មោះ​ត្រង់​បំផុត ដើម្បី​ថ្វាយ​សិរី​ល្អ​ដល់​ព្រះអង្គ ។ 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ២កូរិនថូស ៨:៨-១៥
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ២សាំយ៉ូអែល ២៣-២៤ និង កូល៉ុស ១

ប្រភេទ