នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
គ្មាន​ព្រះ​ឯណា​ទៀត

គ្មាន​ព្រះ​ឯណា​ទៀត

ដោយAlistair Begg

October 13, 2026

«កាល​វា​ក្រឡេក​ឃើញ​ដាវីឌ នោះ​ក៏​តាំង​ចិត្ត​មើលងាយ ... រួច​វា​និយាយ​ទៅ​ដាវីឌ​ថា តើ​អញ​ជា​ឆ្កែ​ឬ​អី បាន​ជា​ឯង​មក​ឯ​អញ​ទាំង​កាន់​ដំបង​ដូច្នេះ ហើយក៏​ប្រទេច​ផ្ដាសា​ដល់​ដាវីឌ​ដោយនូវ​ព្រះ​របស់​វា ...ដាវីឌ​ឆ្លើយតប​ទៅ​វិញ​ថា ចំណែក​ឯង បាន​មក​ឯ​អ​ញ ទាំង​កាន់​ដាវ​កាន់​លំពែង ហើយ​នឹង​ដែក​ពួយ​ផង តែ​ឯ​អញ​វិញ អញ​មក​ឯឯង​ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​របស់​ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពល​បរិវារ គឺជា​ព្រះ​នៃ​ពួក​ពល​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ដែល​ឯង​បាន​ប្រកួត​នឹងគេ​នោះ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ព្រះយេហូវ៉ា​នឹង​ប្រគល់​ឯង មក​ក្នុង​កណ្ដាប់ដៃ​នៃ​អញ​ហើយ» ។ ១សាំយ៉ូអែល ១៧:៤២-៤៣,៤៥-២៦
ការ​ជេរ​ប្រមាថ​គូរ​ប្រកួត គឺជា​ទម្លាប់​ដែលគេ​ធ្វើ​ជា​ធម្មតា តាំងពី​យូរ​លុង​មក​ហើយ តាំង​ពីមុន​ពេល​ដើម​កំណើត​នៃ​ការ​ប្រកួត​កីឡា​បែប​អាជីព​ ។ ឧទាហរណ៍ នៅ​ពេល​ដែល​កូលីយ៉ាត​មាន​អារម្មណ៍​ថា គេ​បាន​ប្រមាថ​គាត់ ដោយ​បញ្ជូន​ក្មេង​ម្នាក់​ឲ្យ​មក​ប្រយុទ្ធ​នឹង​គាត់ គាត់​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​និយាយ​ពាក្យ​អសុរោះ ហើយ «ប្រទេច​ផ្ដាសា​ដល់​ដាវីឌ​ដោយនូវ​ព្រះ​របស់​គាត់» ។ 
ការ​ជេរ​ប្រមាថ​នេះ គឺជា​ចំណុច​សំខាន់​ដែល​យើង​គួរ​យក​មក​ពិចារណា​ ។ តាមរយៈ​ការ​ជេរ​ប្រមាថ​នេះ គាត់​កំពុងតែ​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន​ថា រឿង​ដែល​ហៀបនឹង​កើត​ឡើង គឺ​មាន​សារៈ​សំខាន់​លើស​ពី​ការ​ប្រយុទ្ធ​រវាង​មនុស្ស​ពីរ​នាក់ តែ​ជា​ការ​ប្រយុទ្ធ​រវាង​ព្រះ​របស់​សាសន៍​ភីលីស្ទីន និង​ព្រះ​ដ៏​រស់​របស់​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​ ។
បើ​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ចំណាយ​ពេល​គិតតែ​បន្តិច ពួកគេ​អាច​នឹក​ចាំ​ថា ព្រះ​ជា​ច្រើន​របស់​សាសន៍​ភីលីស្ទីន មិនមែន​ជា​ក្រុម​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្ញែង​ខ្លាច​នោះ​ទេ​ ។ ព្រះ​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​ការ​ឲ្យ​គេ​សែង ដើម្បី​បន្លាស់​ទី ហើយ​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វីៗ​ដោយ​ខ្លួនឯង​បាន គឺ​មិន​ខុសពី​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​ផ្សេង​ទៀត​ទេ​ ។ កាលពី​មុន ពួក​សាសន៍​ភីលីស្ទីន​ត្រូវ​លើក​ព្រះ​ដាកុន របស់​ពួកគេ​ឡើង បន្ទាប់​ពី​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​វាយ​ឲ្យ​ដួល​នៅ​លើ​ដី ហើយ​ទី​បំផុត ក្បាល​របស់​ព្រះ​នោះ​ក៏បាន​ដាច់ (១សាំយ៉ូអែល ៥:៣-៤) ។ 
ដូច​នេះ ការ​ដែល​កូលីយ៉ាត​ប្រមាថ​ដាវីឌ និង​ព្រះ​របស់​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ហើយ​លើក​ឡើង​អំពី​ព្រះ​របស់​គាត់ ដាវីឌ​មិន​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ទេ​ ។ ក្មេង​គង្វាល​ចៀម​នោះ បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា យក្ស​នោះ​មាន​មាឌធំ​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច ហើយ​បាន​ចូល​មក​រក​គាត់ ដោយ​អាវុធ​ធំៗ​ជា​ច្រើន​ ។ ប៉ុន្តែ គាត់​ក៏​ដឹង​ផង​ដែរ​ថា យក្ស​នោះ​និយាយ​ត្រូវតែ​មួយ​ចំណុច​នៅ​ត្រង់ថា នេះ​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​ធំជាង​ការ​ប្រកួត​ម្នាក់​ទល់​នឹង​ម្នាក់​ទៅទៀត ហើយ​ដាវីឌ​ដឹង​ថា ព្រះ​ដ៏​រស់ ដែល​គាត់​បម្រើ អាច​ជួយ​សង្គ្រោះ​គាត់ និង​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​ ។
ដាវីឌ​ដឹង​ថា ការ​ផ្តួល​កូលីយ៉ាត មិនមែន​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​គាត់​ល្បី​នោះ​ទេ តែ «ដើម្បី​ឲ្យ​ផែនដី​ទាំងមូល​បាន​ដឹង​ថា មាន​ព្រះ​នៅ​ខាង​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ពិត» (១សាំយ៉ូអែល ១៧:៤៦) ។ ជ័យ​ជម្នះ​នោះ​នឹង​បាន​ធ្វើ​ជា​បន្ទាល់​ដល់​កងទ័ព​នៅ​សងខាង​ជ្រលង​ភ្នំ ឲ្យ​ពួកគេ​បាន​ដឹង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់ និង​មាន​អំណាច​ជួយ​សង្គ្រោះ​ ។ 
សង្គ្រាម​ក្នុង​ពេល​សព្វថ្ងៃ ក៏​ដូច​នេះ​ដែរ គឺ​កំពុង​កើត​ឡើង​រវាង​ព្រះ​ដ៏​រស់ និង​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​របស់​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន (អេភេសូរ ៦:១២) ។ ចូរ​ជំរុញ​មិត្ត​ភក្តិ​អ្នក ដោយ​ចិត្ត​សប្បុរស ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​ឆ្លើយ​ថា តើ​ព្រះ​របស់​ពួកគេ ដែល​ជា​មហិច្ឆតា នយោបាយ ការ​អប់រំ ។​ល​។ កំពុង​តែ​ជួយ​អ្វី​ខ្លះ​ដល់​ពួកគេ​ ។ តើ​ពួកគេ​មាន​សន្តិភាព​ក្នុង​ចិត្ត​ទេ? តើ​ពួកគេ​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ដែល​ស្ថិត​ស្ថេរ​ទេ? តើ​ពួកគេ​មាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត​ទេ? តើ​ពួកគេ​មាន​អំណរ​ទេ? 
អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​យើង​មាន​ព្រះ​ដ៏​ពិត ដែល​ប្រ​ទាន​សេចក្តី​ល្អ​ទាំង​អស់​នេះ​មក និង​អ្វីៗ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ ។ យើង​មាន​ព្រះ​ដែលគេ​មិន​អាច​ផ្តួល​បាន ហើយ​មិន​មាន​តម្រូវការ​អ្វី​សោះ​ពី​យើង​ ។ យើង​ស្គាល់​ព្រះ​ដ៏​រស់ ដែល​មាន​ព្រះទ័យ​ស្មោះ​ត្រង់​រាប់​ពាន់​ជំនាន់ ហើយ​ប្រាប់​យើង​ថា «អញ​បាន​បង្កើត ហើយ​អញ​នឹង​ទទួល​ឯង​ជា​បន្ទុក អើ​អញ​នឹង​បី ហើយ​នឹង​ជួយ​ឯង​ឲ្យ​រួច​ផង» (អេសាយ ៤៦:៤) ។ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​ឲ្យ​លោកិយ​នៅ​ជុំ​វិញ​អ្នក​មើល​ឃើញ និង​ស្តាប់​ឮ ហើយ​ដឹង​ថា ព្រះ​ដែល​អ្នក​កំពុង​បម្រើ​ជា​នរណា​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ១សាំយ៉ូអែល ៥:‌១-៧
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ១សាំយូអែល ១-៣ និង អេភេសូរ ៣

ប្រភេទ