នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

«ឯសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ នោះមិនចេះផុតឡើយ សេចក្ដីទាំងនោះ ចេះតែថ្មីឡើងរាល់តែព្រឹកជានិច្ច សេចក្ដីស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ធំណាស់» ។ បរិទេវ ៣:២២-២៣
មានមនុស្សជាច្រើនបានឃើញការពិពណ៌នាអំពីសេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ព្រះ ក្នុងខគម្ពីរនេះ តាមមធ្យោបាយជាច្រើន ។ បទគម្ពីរនេះ គឺជាប្រភេទអត្ថបទ ដែលគេនិយមដាក់ពីលើកញ្ចក់ឆ្លុះមុខ ឬនៅលើរូបទេសភាពសមុទ្រ ដែលមានផ្ទៃមេឃស្រឡះនៅផ្ទះខាងក្រោយ ។ ដូចនេះ យើងប្រហែលជាធ្លាប់បានឮ និងឃើញខគម្ពីរនេះ ក្នុងបរិយាកាសដ៏សុខសាន្តណាស់ ។ តាមពិត ខគម្ពីរនេះត្រូវបានសរសេរឡើងផ្អែកទៅលើបរិបទដ៏សែនឈឺចាប់ និងសោកសង្រេង ។ បើសិនជាគេត្រូវនិពន្ធជាទំនុកច្រៀង គេត្រូវនិពន្ធក្នុងតុងបទកំសត់ ។
កណ្ឌគម្ពីរបរិទេវត្រូវបាននិពន្ធឡើង ក្នុងបរិយាកាសដ៏ពិបាក ដែលជាការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់ហោរាយេរេមា ដែលត្រូវចក្រភពបាប៊ីឡូនចាប់ខ្លួន ធ្វើជាឈ្លើយសឹក ហើយនិរទេសចេញពីទឹកដីកំណើត ។ កណ្ឌគម្ពីរបរិទេវមានអត្ថន័យដូចចំណងជើងនៃកណ្ឌនេះ ជាកម្រងកំណាព្យ ដែលបង្ហាញអំពីការដែលរាស្រ្តរបស់ព្រះសោកសង្រេង ចំពោះរឿងដែលបានកើតឡើង ។
កណ្ឌគម្ពីរបរិទេវបានចាប់ផ្តើមការពិពណ៌នា ដោយនិយាយអំពីភាពកណ្ដោចកណ្ដែងយ៉ាងដូចនេះថា «ទីក្រុងដែលពីដើមមានពេញដោយមនុស្ស ឥឡូវបានត្រមោចនៅយ៉ាងណាហ្ន៎» (បរិទេវ ១:‌១) ។ នៅចំពោះមុខនៃវិនាសកម្មនេះ តាមធម្មតា គេយល់ឃើញថា សេចក្តីអាក្រក់បានឈ្នះសេចក្តីល្អ ឬព្រះទ្រង់បានបោះបង់ចោលមនុស្សមានបាបហើយ ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងការដួលរលំនៃទីក្រុងយេរូសាឡិម ការគិតឃើញដូចនេះ មិនត្រឹមត្រូវតាមការពិតនោះទេ ។ ព្រះទ្រង់នៅតែគ្រប់គ្រងស្ថានការណ៍ទាំងអស់ ។ គឺព្រះអង្គទេ ដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យចក្រភពបាប៊ីឡូនមានអំណាចលេចឡើង ដើម្បីធ្វើឲ្យរាស្រ្តទ្រង់បានដឹងអំពីបាបរបស់ខ្លួន និងដឹងថា ពួកគេត្រូវការព្រះអង្គ ហើយស្រែករកព្រះអង្គ ដោយការប្រែចិត្ត ។
ព្រះអម្ចាស់បានធ្វើឲ្យរាស្រ្តទ្រង់មានទុក្ខព្រួយ «នៅថ្ងៃនៃសេចក្ដីខ្ញាល់ដ៏សហ័សរបស់ទ្រង់» (បរិទេវ ១:‌១២) ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងជម្រៅនៃការសោកសង្រេងនោះ ព្រះអង្គក៏បានប្រទានពាក្យកម្សាន្តចិត្តដ៏ជ្រាលជ្រៅ ។ រាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គបានដួលចុះ តែព្រះអង្គមិនបានបោះបង់ចោលពួកគេទេ ។ ពួកគេបានឆ្លងកាត់ការបញ្ចប់នៃរឿងជាច្រើន ដូចជា ការបញ្ចប់នៃសន្តិភាព ការបញ្ចប់នៃសុវត្ថិភាព និងការបញ្ចប់នៃការរស់នៅក្នុងទឹកដីកំណើត ។ ប៉ុន្តែ មានរឿងពីរយ៉ាង ដែលពួកគេមិនទាន់បានឆ្លងកាត់ គឺសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ស្ថិតស្ថេររបស់ព្រះអង្គ និងសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គ ដែលមនុស្សមិនសមនឹងទទួល ។ សេចក្តីមេត្តាទាំងនោះ តែងតែថ្មី និងគ្រប់គ្រាន់ នៅរៀងរាល់ពេលព្រឹក ។ រាស្រ្តរបស់ព្រះនឹងបានរៀនអំពីព្រះរបស់ខ្លួនក្នុងការនិរទេស បានច្រើនជាងពេលដែលពួកគេសុខស្រួលនៅស្រុកកំណើត ។
ជាការពិតណាស់ ជាញឹកញាប់ ចារិតលក្ខណៈរបស់ព្រះចែងចាំងពន្លឺបានភ្លឺច្បាស់បំផុតដល់យើង នៅក្នុងពេលដែលខ្មៅងងឹតបំផុត ។ ពេលណាអ្វីៗមានភាពរលូន យើងច្រើនតែគិតថា យើងមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជួយខ្លួនឯងបាន ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងពេលអស់សង្ឃឹម យើងអាចតោងឲ្យជាប់សេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ព្រះ ហើយក្នុងពេលបរាជ័យ យើងអាចយល់ និងឲ្យតម្លៃមកលើសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គ ។
ថ្ងៃណាមួយ អ្នកប្រហែលជាស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្រដៀងនឹងពលរដ្ឋនៅទីក្រុងយេរូសាឡិម ដែលត្រូវគេដុតបំផ្លាញ គឺស្ថានភាពដូចឡានរបូតកង់ពេលកំពុងបើកបរ ហើយអ្នកអស់អំណររលីង ។ អ្នកប្រហែលជាស្ថិតនៅកន្លែងនោះ នៅថ្ងៃនេះ ។ ស្ថិតក្នុងពេលបែបនេះ នៅពេលដែលជីវិតរបស់អ្នកប្រៀបដូចជាបទចម្រៀងដ៏កំសត់ អ្នកត្រូវការការក្រើនរំឭកដែលកម្សាន្តចិត្តយ៉ាងខ្លាំងថា សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់មិនដែលចប់ឡើយ ។ សេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គមិនដែលរីងស្ងួត ។ សេចក្តីស្មោះត្រង់ដែលព្រះអង្គមានចំពោះអ្នក គ្មានទីបញ្ចប់ ។ នៅពេលដែលយើងមានការបាត់បង់យ៉ាងខ្លាំង យើងអាចពឹងផ្អែកលើសេចក្តីពិតដែលថា យើងនឹងមិនបាត់បង់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ហើយយើងនឹងមិនបាត់បង់សេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះអង្គឡើយ ។

ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ បរិទេវ ៣:៤៩-៥៨
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១សាំយូអែល ២៧-២៩ និង ១ធីម៉ូថេ ៣

មីនុយ

មីនុយ

ការកម្សាន្តចិត្តដ៏ជ្រាលជ្រៅ

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ឈើឆ្កាងដ៏គួរស្បើម

ពួកជំនុំដំណឹងល្អ

អត្ថន័យជីវិតនៅក្រោមកម្តៅថ្ងៃ

ការ​កម្សាន្ត​ចិត្ត​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ឈើ​ឆ្កាង​ដ៏​គួរ​ស្បើម

ពួក​ជំនុំ​ដំណឹង​ល្អ

អត្ថន័យ​ជីវិត​នៅ​ក្រោម​កម្តៅ​ថ្ងៃ

ការកម្សាន្តចិត្តដ៏ជ្រាលជ្រៅ

ឈើឆ្កាងដ៏គួរស្បើម

ពួកជំនុំដំណឹងល្អ

អត្ថន័យជីវិតនៅក្រោមកម្តៅថ្ងៃ