នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់ ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន

សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់ ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន

ដោយAlistair Begg

September 15, 2026

«ហា​ម៉ាន​ក៏​ចូល​មក រួច​ស្ដេច​ទ្រង់​សួរ​ថា តើ​គួរ​ប្រោស​ជា​យ៉ាងណា ដល់​អ្នក​ដែល​ស្ដេច​សព្វ​ព្រះទ័យ​ចង់​លើក​មុខ ហា​ម៉ាន​នឹក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា តើមាន​អ្នកណា​ក្រៅ​ពី​អញ ដែល​ស្ដេច​សព្វ​ព្រះទ័យ​នឹង​លើក​មុខ​ឲ្យ​ ។ ... ដូច្នេះ ស្ដេច​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​បង្គាប់​ហា​ម៉ាន​ថា ចូរ​ប្រញាប់​ឡើង ទៅ​យក​ព្រះ​ពស្ត្រា​រាជ្យ នឹង​សេះ ដូចជា​អ្នក​បាន​ថា​នោះ ទៅ​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ដល់​ម៉ាដេកាយ ជា​សាសន៍​យូដា ដែល​អង្គុយ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​ព្រះ​រាជ​វាំង កុំ​ឲ្យ​ខាន​ធ្វើ​អ្វីមួយ​ដែល​អ្នក​បាន​ថា​នោះ​ឲ្យសោះ» ។ នាងអេសធើរ ៦:៦,‌១០
នេះ​ជា​រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ ។ 
លោក ​ហាម៉ាន គឺជា​មនុស្ស​មាន​អំនួត និង​ចូល​ចិត្ត​ស្មាន​ទុកជា​មុន ហើយ​ការ​នេះ​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​គាត់ ធ្វើ​ការ​គណនា​ខុស​ ។ នៅពេល​ដែល​គាត់​ឮ​គេ​ប្រាប់​ថា មាន «អ្នក​ដែល​ស្ដេច​សព្វ​ព្រះទ័យ​ចង់​លើក​មុខ» គាត់​ក៏​បាន​ស្មានថា អ្នក​នោះ​គឺជា​គាត់​ ។ ដូច​នេះ គាត់​ក៏​បាន​រៀប​គម្រោង​លើក​ដំកើង​ខ្លួនឯង ដោយ​ពាក់​ព្រះ​ពស្ត្រា​រាជ្យ ជិះ​សេះ​រាជ​វាំង និង​ពាក់​មកុដ ព្រម​ទាំង​ការ​សរសើរ​ជា​សាធារណៈ ដោយ​មិន​បាន​គិត​ឃើញ​អ្នក​ផ្សេង​ក្រៅពី​ខ្លួនឯង (នាងអេសធើរ ៦:៨-៩)។ យើង​អាច​ស្រមៃ​ថា ចិត្ត​របស់​លោក ​ហាម៉ាន​បាន​រីក​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា ពេល​ដែល​គាត់​បានឮ​ស្តេច​មាន​បន្ទូល​មក​​គាត់​ថា «ចូរ​ប្រញាប់​ឡើង ទៅ​យក​ព្រះ​ពស្ត្រា​រាជ្យ នឹង​សេះ ដូចជា​អ្នក​បាន​ថា​នោះ...» ហើយ​បន្ទាប់មក គាត់​ក៏​បាន​ឮ​​ស្តេច​បង្គាប់​​ឲ្យ «ទៅ​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ដល់​ម៉ាដេកាយ ជា​សាសន៍​យូដា» ។ 
តើ​លោក ​ហា​ម៉ាន​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ប៉ុណ្ណា ពេល​ដែល​បានឮ​ដូច​នេះ! គាត់​បាន​កំណត់​ថ្ងៃ ដែល​ត្រូវ​ព្យួរ​ក​លោក ​ម៉ា​ដេកាយ (នាងអេសធើរ ៦:៤)។ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ គាត់​បាន​ទទួល​បង្គាប់​ឲ្យ​ហែហម​បុរស​នោះ ក្នុង​ទី​សាធារណៈ ដោយ​ប្រកាស អំពី​ការ​ប្រទាន​អំណោយ​ដ៏​សប្បុរស​របស់​ស្តេច ដល់​មនុស្ស​ម្នាក់ ដែល​គាត់​បាន​ស្អប់​ ។ 
អ្វី​ដែល​ខុស​គ្នា​នោះ គឺ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន និង​ភាព​សាមញ្ញ​របស់​វត្ត​មាន​នៃ​លោក ​ម៉ាដេកាយ ត្រូវ​បាន​ពិពណ៌នា ដោយ​ពាក្យ​មួយ​ប្រយោគ​ថា «រួច​ហើយ ម៉ាដេកាយ​​ក៏​វិល​ត្រឡប់​មក​ឯ​ទ្វារ​ព្រះ​រាជ​វាំង​វិញ» (នាងអេសធើរ ៦:១២)។ លោក ​ម៉ាដេកាយ មិន​បាន​ឲ្យ​គេ​ផ្លុំ​ត្រែ ដូច​កាល​លោក ​ហាម៉ាន ចេញពី​ពិធីជប់លៀង​របស់​ព្រះ​នាងអេសធើរ​ទេ (៥:១១-១២)។ ទោះ​គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ហែហម ក្នុង​ទីក្រុង ជា​ការ​លើក​ដំកើង​ដែល​គាត់​មិន​បាន​ស្វែងរក និង​ការ​ជិះ​លើ​សេះ​របស់​ស្តេច ដែល​គាត់​មិន​ដែល​ប៉ង​ប្រាថ្នា ក៏​គាត់​គ្រាន់តែ​ត្រឡប់​ទៅ​អង្គុយ​នៅ​កន្លែង​ដែល​គាត់​ធ្លាប់​អង្គុយ​ដូច​សព្វ​មួយដង​ ។
មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ និង​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន តែងតែ​ធ្វើ​អ្វីៗ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ដោយ​មិន​សង្ឃឹមថា នឹង​បាន​ការ​សរសើរ តែ​ដឹង​ថា វា​ជា​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ ។ នេះ​ជា​គំរូ​ដ៏​ល្អ​ដែល​យើង​ត្រូវធ្វើ​តាម​ ។ មើលទៅ​ដូច​មិន​ធំដុំ​ទេ​ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​កូន ឬ​ចៅ​ជញ្ជឹង​គិត អំពី​ការ​រស់នៅ​របស់​ឪពុក​ម្តាយ និង​ជី​ដូច​ជីតា​ដែល​ស្មោះ​ត្រង់​នឹង​ព្រះ ពួកគេ​អាច​និយាយ​ថា «គាត់​តែងតែ​ធ្វើ​កិច្ចការ​នេះ» «គាត់​តែងតែ​អង្គុយ​នៅ​កន្លែង​នោះ» «គាត់​តែងតែ​អធិស្ឋាន​នៅពេល​នោះ» ឬ «គាត់​តែងតែ​ដាក់​ព្រះ​គម្ពីរ​នៅ​កន្លែង​នេះ» ។
លោក ​ម៉ាដេកាយ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ ព្រោះ​វា​ជា​ទង្វើ​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ មិនមែន​ដោយសារ​គាត់​ចង់​ឲ្យ​គេ​ទទួល​ស្គាល់ ឬ​លើក​ដំកើង​គាត់​នោះ​ទេ​ ។ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​អ្នក​ប្រាកដ​ថា អ្នក​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ នៅ​ចំពោះ​ព្រះ ទោះ​គេ​លើក​ដំកើង​អ្នក​ឬ​អត់ គឺ​ដូច​លោក ​ម៉ាដេកាយ ឬ​អ្នក​ត្រូវ​គេ​ឈប់​នឹក​ចាំ ដូច​អ្នកជឿ​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​ជា​ច្រើន ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​ក៏ដោយ​ ។ ថ្ងៃ​មួយ ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​សើរើ​ឡើង​វិញ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​ដំកើង​មនុស្ស​ដែល​សមនឹង​ដំកើង​ ។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ចូរ​លះចោល​អំនួត ដែល​ចង់​លេច​ធ្លោ​លើសគេ ហើយ​បន្ត​រស់នៅ ក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ជា​ធម្មតា ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ និង​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​ចុះ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ នាងអេសធើរ ៦:១-១១
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ បរិ​ទេវ ១-២ និង យ៉ូហាន ៦:២២-៥១

ប្រភេទ