នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ពន្លឺ​ក្នុង​ទី​ងងឹត

ពន្លឺ​ក្នុង​ទី​ងងឹត

ដោយAlistair Begg

November 16, 2026

«អញ​ស្គាល់​ទី​លំនៅ​របស់​ឯង​ហើយ គឺជា​កន្លែង​ដែល​មាន​បល្ល័ង្ក​របស់​អារក្ស​សាតាំង​នោះ តែឯង​កាន់​ខ្ជាប់​តាម​ឈ្មោះ​អញ ហើយ​មិន​បាន​លះចោល​សេចក្ដី​ជំនឿ​ដល់​អញ​ចេញ​ឡើយ ទោះ​ក្នុង​គ្រា​ដែលគេ​បាន​សំឡាប់​អាន់ទីប៉ាស ជា​ស្មរ​បន្ទាល់​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​អញ នៅ​កណ្ដាល​ពួក​ឯង​រាល់​គ្នា ជា​កន្លែង​ដែល​អារក្ស​សាតាំង​នៅ​នោះ​ផង»។ វិវរណៈ ២:១៣
ទីក្រុង​ពើកាម៉ុស ត្រូវ​បាន​សាង​សង់​ឡើង នៅ​លើកំពូល​កូន​ភ្នំ ដែល​មាន​រូបរាង្គ​​ដូច​កោន ដែល​មាន​កម្ពស់​ជាង៣០០ម៉ែត្រ ។ ទីក្រុង​នេះ​ជា​មជ្ឈមណ្ឌល​ដ៏​រឹងមាំ​នៃ​សាសនា​របស់​ជនជាតិ​ក្រិក ដែល​មាន​ព្រះវិហារ និង​ទី​សក្ការៈ​ផ្សេងៗ ដែល​គេ​បាន​សង់​នៅ​លើកំពូល​ភ្នំ សម្រាប់​ព្រះ​ហ្ស៊ូស ព្រះ​នាង​អាធីណា ព្រះ​ឌី​អូនីសូស និង​ព្រះ​អាក្លេពាស ។ 
ម្យ៉ាង​ទៀត ទីក្រុង​ពើកាម៉ុស​បាន​ក្លាយ​ជាទី​ក្រុង​ដំបូង ដែល​គេ​បាន​សាង​សង់​ទី​សក្ការៈ​សម្រាប់​អធិរាជ​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង ដែល​កំពុង​មាន​ជីវិត​រស់នៅ​ក្នុង​សម័យ​នោះ ធ្វើ​ឲ្យ​ទីក្រុង​នេះ​ក្លាយ​ជា​មជ្ឈមណ្ឌល​ជា​ផ្លូវ​ការ នៃ​សាសនា​របស់​អធិរាជ ប្រចាំ​តំបន់​អាស៊ី ។ ក្នុង​ន័យ​ខាង​វិញ្ញាណ ទីក្រុង​នេះ​ជា​កន្លែង​ងងឹត​យ៉ាង​ខ្លាំង បានជា​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ហៅ​ទីក្រុង​នេះ​ថា​ទី​លំនៅ​របស់​សាតាំង ។ គឺ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ដ៏​ងងឹត ពហុ​វប្បធម៌ និង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ​នោះ​ហើយ ដែល​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ពើកាម៉ុស​បាន​បង្ហាញ​ភាព​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​ព្រះ​នាម​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ដែល​ជា​ទង្វើ​ខុស​ច្បាប់ ។ ការ​ប្តូរ​ផ្តាច់​ចំពោះ​ព្រះ​នាម​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ គឺ​បាន​បង្ហាញថា អ្នកជឿ​ទាំង​នេះ​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ចំពោះ​ព្រះ ដែល​បង្ហាញ​អង្គ​ទ្រង់​ឲ្យ​គេ​ស្គាល់​ ជា​ព្រះ​ដែល​បាន​យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស ក្សត្រ​ដែល​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ និង​​ជា​ព្រះ ។ វា​មិនមែន​ជា​រឿង​តូច​តា​ច​ទេ នៅពេល​ដែល​គេ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម​ព្រះយេស៊ូវ ក្នុង​កន្លែង​ដែល​មនុស្ស​នឹង​រាប់​បញ្ចូល​ព្រះអង្គ​ ទៅ​ក្នុង​ចំណោម​ព្រះ​ក្លែងក្លាយ​របស់​សាសន៍​ដទៃ ជា​តួ​អង្គ​មួយ ក្នុង​ចំណោម​តួ​អង្គ​របស់​សាសនា​ជា​ច្រើន តែ​គេ​មិន​អាច​ទ្រាំទ្រ​បាន ចំពោះ​ការ​ប្រកាស​ថា ព្រះ​អង្គ​គឺជា​ក្សត្រ ដែល​ក្រៅ​ពី​ព្រះអង្គ​គ្មាន​ព្រះ​ណា​ទៀត ហើយ​គ្មាន​នរណា​ទៀត ដែល​សក្តិ​សមនឹង​ឲ្យ​គេ​ថ្វាយបង្គំ ដូច​ព្រះអង្គ ។
លោក​ អាន់ទីប៉ាស បាន​ធ្វើ​ជា​គំរូ​នៃ​ភាព​ស្មោះស្ម័គ្រ​ចំពោះ​ព្រះ​នាម​ព្រះគ្រីស្ទ ។ ជាក់​ស្តែង គាត់​មិន​បាន​លើក​ដំកើង​ស្តេច​សេសា ដូចលើកដំកើង​​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​ទេ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ គាត់​បាន​បដិសេធ​មិន​ព្រម​បន្ថែម​បន្ថយ ទោះ​គាត់​ត្រូវ​បាត់បង់​ជីវិត​ក៏ដោយ ។
លទ្ធិ​ពហុ​និយម ដែលគេ​បាន​បង្ហាញ​ក្នុង​ទីក្រុង​ពើកាម៉ុស ក៏​ជា​សញ្ញា​សំ​គាល់ នៃ​វប្បធម៌​លោក​ខាងលិច ក្នុង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន ដែល​ច្រើនតែ​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការ​ទទួលយក​ដូច​គ្នា ចំពោះ​ការ​អះអាង​នៃ​ជំនឿ​សាសនា​ផ្សេងៗ ស្មើ​នឹង​ការ​អះអាង​អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ ។ គេ​នឹង​មាន​ចិត្ត​សប្បាយ​ឥត​ទាស់ បើសិន​ជា​យើង​គ្រាន់តែ​រាប់​បញ្ចូល​ព្រះយេស៊ូវ​ទៅ​ក្នុង​ចំណោម​ក្រុម​ព្រះ​របស់​គេ ប៉ុន្តែ គេ​មិន​អាច​ទ្រាំទ្រ ចំពោះ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រកាស​ថា «បើ​មិនទៅ​តាម​ខ្ញុំ គ្មាន​នរណា​អាច​ទៅ​ព្រះវរបិតា​បានទេ» (យ៉ូហាន ១៤:៦)។ ក្នុង​សង្គម​លោក​ខាងលិច នៅ​សតវត្សរ៍ទី២១ គេ​ព្រម​ជឿ​ថា ព្រះយេស៊ូវ​គឺជា​ផ្លូវ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ផ្លូវ​ជា​ច្រើន តែ​គេ​មិន​ព្រម​ជឿ​ថា ព្រះអង្គ​គឺជា​ផ្លូវ​តែមួយ​នោះ​ឡើយ ។ ដូច​នេះ យើង​ស្ថិត​ក្នុង​ការ​ហ៊ុម​ព័ទ្ធ​នៃ «ទី​សក្ការៈ» នៃ​លទ្ធិ​ពហុ​និយម និង​មនុស្ស​ដែល​ថ្វាយបង្គំ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ លើក​លែងតែ​ព្រះ​ដែល​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់ ។ 
ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ដាក់​យើង ជា​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ ។ អ្នក​ដែល​នៅតែ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម​ព្រះ​នាម​ព្រះគ្រីស្ទ នឹង​ទទួល​រង​សម្ពាធ​របស់​វប្ប​ធម៌​នៅ​ជុំ​វិញ ដែល​ព្យាយាម​សង្កត់​ពីលើ​យើង​ឲ្យ​ដាច់​ខ្យល់ ។ តើ​យើង​នឹង​មាន​ភាព​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ដូច​ពួក​ជំនុំ នៅ​ទីក្រុង​ពើកាម៉ុស​ទេ ? ទាល់តែ​យើង​បាន​ជឿ​ដូច​ពួក​គេ​ដែរ​ថា មានតែ​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ ដែល​សក្តិ​សមនឹង​ឲ្យ​យើង​មាន​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត និង​ការ​ថ្វាយបង្គំ ទោះ​ត្រូវ​លះបង់​អ្វី​ក៏ដោយ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ វិវរណៈ ២:១២-១៧
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ១របាក្សត្រ ១៦-១៨ និង លូកា ២:១-២១

ប្រភេទ