ព្រឹក
ការស្កប់ចិត្ត ដោយមិនលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ
ដោយAlistair Begg
March 11, 2026
«កុំឲ្យលោភចង់បានផ្ទះអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ ក៏កុំឲ្យលោភចង់បានប្រពន្ធគេ ឬបាវប្រុសបាវស្រីគេក្ដី ឬគោ លា ឬរបស់អ្វីផងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៧
ក្រឹត្យវិន័យទី១០ ដែលជាក្រឹត្យវិន័យចុងក្រោយ មិនបានបន្ធូរដៃឲ្យយើងឡើយ ។ ក្រឹត្យវិន័យ៤ប្រការ មុនក្រឹត្យវិន័យទី១០ បានផ្ដោតជាចម្បងទៅលើសកម្មភាពរបស់យើង (ទោះក្រឹត្យវិន័យនេះក៏បានផ្ដោតទៅលើផ្នែកផ្សេងទៀតក៏ដោយ) ។ ក្រឹត្យវិន័យនេះបានផ្ដោតទៅលើបំណងចិត្ត និងអាកប្បកិរិយារបស់យើងវិញ ។ កាលព្រះទ្រង់ហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺព្រះអង្គកំពុងហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តចង់បានរបស់ព្រះ ដែលព្រះទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យប្រទានដល់អ្នកដទៃ ដែលនេះជាបញ្ហាដែលហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈសកល ។ កម្មបទនៃការច្រណែនរបស់យើង អាចមានទម្រង់ជាច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពល មុខតំណែង និងទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម ។ សាវ័កយ៉ូហានបានដឹងថា ចិត្តរបស់យើងងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ បានជាគាត់ដាស់តឿនយើងថា «កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយនេះឲ្យសោះ ... ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅក្នុងលោកីយនេះ គឺជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម នឹងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្ដីអំនួតរបស់ជីវិត នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយនេះវិញ» (១យ៉ូហាន ២:១៥-១៧) ។
យើងត្រូវដឹងថា យើងពិតជាងាយនឹងជួបការល្បួងឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ តែជាងនេះទៅទៀត យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវទទួលស្គាល់ផលវិបាកដ៏ហិនហោច នៃការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃផងដែរ ។ វាធ្វើឲ្យខូចទំនាក់ទំនង ហើយនាំឲ្យមានការមិនចុះសម្រុងជាច្រើន ព្រោះយើងមិនអាចស្រឡាញ់នរណាម្នាក់បានទេ នៅពេលដែលយើងលោភចង់បានទ្រព្យរបស់គាត់នោះ ។ វាធ្វើឲ្យយើងមានចិត្តអាត្មានិយម ។ ហើយវាធ្វើឲ្យយើងផ្ដោតចិត្តទៅលើរបស់ទ្រព្យ ។
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីផលវិបាកទាំងនេះ កាលព្រះអង្គដាស់តឿនយើង មិនឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ កាលបុរសម្នាក់បានចូលមករកព្រះអង្គ ដោយការព្រួយបារម្ភអំពីកេរមរតករបស់គាត់ ព្រះអង្គក៏បានមានបន្ទូលចូលទៅដល់ឫសគល់នៃបញ្ហារបស់គាត់ យ៉ាងដូចនេះថា «ចូរប្រយ័ត្ន ហើយខំចៀសពីសេចក្ដីលោភចេញ ដ្បិតជីវិតនៃមនុស្សមិនស្រេចនឹងបានទ្រព្យសម្បត្តិជាបរិបូរទេ» (លូកា ១២:១៥) ។ នេះជាការដាស់តឿនសម្រាប់ចិត្តដែលលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ យើងពិតជាងាយនឹងភ្លេចសេចក្តីពិតនេះណាស់ ដោយជឿថា យើងនឹងមានអំណរពិតប្រាកដ និងស្ថិតស្ថេរ បើសិនជាយើងអាចមានលុយ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬមានពេលទំនេរតែបន្តិចទៀត ឬមួយមានអ្វីក៏ដោយដែលយើងឃើញអ្នកដទៃមាន ហើយលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យទាំងនោះ ។
ដូចនេះ តើយើងអាចតយុទ្ធនឹងអំពើបាបដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះ ដោយរបៀបណា ? បើការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺជាភាពឥតរបៀបនៃបំណងចិត្តរបស់យើង នោះយើងត្រូវតែខិតខំបង្កើតឲ្យមានបំណងចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ ។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរប៊ីប និងការអធិស្ឋាន តាមរយៈការថ្វាយបង្គំ និងការប្រកបគ្នា យើងអាចបង្កើនការស្រេកឃ្លានរកការអ្វីគោរពប្រតិបត្តិព្រះ ហើយទន្ទឹមនឹងនោះ កាត់បន្ថយការស្រេកឃ្លានខាងឯលោកិយ ដោយការតាំងចិត្ត ។ ការមានទម្លាប់ប្រភេទនេះនឹងនាំឲ្យជីវិតយើងមានការស្កប់ចិត្ត ដើម្បីឲ្យយើងអាចបន្លឺសម្លេងឡើង ជាមួយអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងថា «ឯនៅស្ថានសួគ៌ តើទូលបង្គំមានអ្នកឯណាក្រៅពីទ្រង់ ហើយនៅផែនដីទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់បានតែទ្រង់ទេ
ឯសាច់ នឹងចិត្តទូលបង្គំ នោះនឹងសាបសូន្យទៅបាន ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់ជាទីពឹងនៃចិត្ត ហើយជាចំណែកមរដកនៃទូលបង្គំជាដរាបដែរ» (ទំនុកដំកើង ៧៣:២៥-២៦) ។
តើអ្នកចង់មានការស្កប់ចិត្តឬទេ ? តើអ្នកចង់ការពារខ្លួនឲ្យរួចផុតពីការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃឬទេ ? បើដូច្នោះមែន នោះចូរស្វែងរកការស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះ ។ នៅពេលក្រោយ បើអ្នកមានអារម្មណ៍អាណិតខ្លួនឯង ជាជាងអរសប្បាយនឹងអ្នកដទៃ ដោយសារពួកគេមានព្រះពរដែលអ្នកមិនមាន ចូរទូលសូមព្រះអម្ចាស់ជួយអ្នកឲ្យអាចនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯង ដោយជំនឿថា «ក្នុងលោកិយនេះ គ្មានអ្វីសំខាន់ជាងការស្គាល់ព្រះឡើយ ។ គ្មានព្រះពរនៅផែនដីណា ដែលអាចស្ថិតស្ថេរអស់កល្បឡើយ ។ ដូចនេះ ខ្ញុំនឹងស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអង្គ គឺព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ» ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ៤:៨-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៥-៧ និង ១កូរិនថូស ៣
ប្រភេទ
ព្រឹក
ផ្លូវនៃសន្តិភាព
ដោយAlistair Begg
March 11, 2026
«កាលទ្រង់យាងទៅបង្កើយ នឹងឃើញទីក្រុងហើយ នោះក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងនឹងក្រុងនោះថា ឱឯង ឯងអើយ នៅថ្ងៃរបស់ឯងនេះ គួរណាស់តែឯងបានស្គាល់សេចក្ដី ដែលសំរាប់ឲ្យឯងបានសុខសាន្តទៅអេះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សេចក្ដីទាំងនោះបានកំបាំងនឹងភ្នែកឯងហើយ» ។ លូកា ១៩:៤១-៤២
បទគម្ពីរលូកា ជំពូក១៩ បានផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ឲ្យយើងពិនិត្យមើលការបកស្រាយរបស់ទេវវិទូពីសម័យដើមមួយចំនួន អំពី «ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះ ក្នុងសាច់ឈាមជាមនុស្ស» ។
កាលព្រះរាជបុត្រានៃព្រះចូលទៅក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡិម ជាទីក្រុងរបស់ព្រះ ទ្រង់ក៏បានព្រះកន្សែង ។ តើហេតុអ្វី ? គឺដោយសារព្រះអង្គអាណិតប្រជាជនក្នុងទីក្រុងនោះ ដែលនឹងទទួលសេចក្តីជំនុំជម្រះ នៅពេលខាងមុខ ។
ព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ទីក្រុងនេះ ហើយព្រះអង្គជ្រាបថា ប្រជាជនដែលមកស្វាគមន៍ព្រះអង្គ មិនបានយល់អំពីប្រភេទនៃសន្តិភាពដែលទ្រង់នឹងប្រទានពួកគេទេ គឺសន្តិភាព ឬសេចក្តីសុខសាន្តដែលពួកគេអាចទទួលបាន តាមរយៈការស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយមនុស្សជាច្រើននឹងបដិសេធព្រះអង្គ និងបដិសេធសន្តិភាពដែលព្រះអង្គប្រទាន ។
បញ្ហានេះមិនមានន័យថា សាសន៍យូដាមិនចង់បានសន្តិភាពនោះទេ ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេស្រេកឃ្លានសន្តិភាព ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេគិតស្មានថា សន្តិភាពនោះនឹងកើតមានតាមរយៈកងទ័ព ឬនយោបាយ ដោយសង្ឃឹមថា ការយាងមកដល់របស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងនាំឲ្យពួកគេមានជ័យជម្នះមកលើអំណាចរបស់ចក្រភពរ៉ូម៉ាំង ។ ពួកគេគិតថា សន្តិភាពដែលពួកគេត្រូវការបំផុត គឺជាសន្តិភាពជាមួយមនុស្ស ។ ពួកគេមិនបានដឹងទេថា នៅក្នុងការចង់បានសន្តិភាពនោះ ពួកគេកំពុងបដិសេធព្រះរាជសារ ដែលព្រះយេស៊ូវបាននាំមក និងបដិសេធមិនព្រមទទួលសន្តិភាពដ៏ធំប្រសើរដែលព្រះអង្គកំពុងបង្កើតឲ្យមាននោះ ។ ដូចនេះ ព្រះយេស៊ូវបានព្រះកន្សែង ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅ និងងងឹតងងល់របស់ពួកគេ ។
តាមពិត យើងក៏មានលក្ខណៈមិនខុសពីពួកសាសន៍យូដាដែលបានឃើញព្រះអង្គ នៅសប្តាហ៍បរិសុទ្ធទីមួយ ។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម យើងក៏មានភាពខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ។ យើងច្រើនតែគិតថា អំពើបាបគឺជាការអ្វីដែលយើងមិនគួរធ្វើ តែយើងនៅតែធ្វើ ឬជាការអ្វីដែលយើងខកខានមិនបានធ្វើ ទោះយើងដឹងថា យើងមិនគួរធ្វើក៏ដោយ ។ ប៉ុន្តែ តាមពិត អំពើបាបមាននៅក្នុងចិត្តយើង មុននឹងវាក្លាយទៅជាការប្រព្រឹត្ត ។ វាធ្វើឲ្យយើងងងឹតងងល់ មិនដឹងថា យើងជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងត្រូវការសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយអ្នកដទៃ ដោយសារយើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយព្រះអាទិកររបស់យើង ។ យើងមិនអាចមើលឃើញរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានសន្តិភាពតាមរយៈព្រះយេស៊ូវឡើយ ។
មនុស្សម្នាក់ៗខ្វះសន្តិភាព នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាក្នុងគ្រួសារ សហគមន៍ និងប្រទេសជាតិ ។ មានតែទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់នៃសន្តិភាពទេ ដែលអាចបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា ព្រះដែលបានយាងមកដើម្បីមានជ័យជម្នះមកលើបាប ទ្រង់នឹងយាងមកម្តងទៀត ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យធ្វើជាក្សត្រ ដែលបានយាងមក ក្នុងលក្ខណៈជាហោរាដែលប្រកាសព្រះបន្ទូល ចូលទៅក្នុងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពងងឹតងងល់របស់យើង ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងថា ជាដំបូងយើងត្រូវផ្សះផ្សាឲ្យជាជាមួយព្រះជាមុនសិន ទើបយើងអាចរកឃើញសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គបានប្រទានសន្តិភាពនោះ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ និងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ ចូរយើងជញ្ជឹងគិតអំពីសន្តិភាពដែលយើងមានជាមួយព្រះអាទិករដោយអំណរ ដោយសារការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះរាជបុត្រាព្រះអង្គ ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គបានបើកភ្នែកអ្នក ឲ្យមើលឃើញអ្វី ដែលបាបបានលាក់បាំងមិនឲ្យពួកបណ្តាជននៅទីក្រុងយេរូសាឡិមមើលឃើញ ។ ហើយចូរអធិស្ឋានថា ចិត្តរបស់អ្នកនឹងមានសេចក្តីអាណិត ដូចព្រះអង្គដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នកសម្រក់ទឹកភ្នែក សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងស្វែងរកសន្តិភាព នៅកន្លែងខុស ហើយសូមឲ្យទឹកភ្នែកអ្នកបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសន្តិភាពដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីប្រទាន និងសុគតដើម្បីបង្កើតឲ្យមានសន្តិភាព ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កូល៉ុស ១:១៥-២៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៨-១០ និង ១កូរិនថូស ៤
ប្រភេទ
ល្ងាច
សុចរិតក្នុងការប្រព្រឹត្តិ
ដោយAlistair Begg
March 10, 2026
«ដ្បិតកាលពីដើមអ្នករាល់គ្នាក៏ងងឹតដែរ តែឥឡូវនេះវិញ បានភ្លឺក្នុងព្រះអម្ចាស់ ដូច្នេះ ចូរដើរដូចជាមនុស្សភ្លឺចុះ ដ្បិត ផលផ្លែនៃពន្លឺ នោះមាននៅក្នុងគ្រប់ទាំងកិរិយាល្អ សេចក្ដីសុចរិតនឹងសេចក្ដីពិត ។ ចូរលមើលឲ្យដឹងសេចក្ដីអ្វី ដែលព្រះអម្ចាស់ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យចុះ» ។ អេភេសូរ ៥:៨-១០
ការរាប់ជាសុចរិត គួរតែបណ្តាលចិត្តយើងឲ្យរស់នៅដោយសុចរិត ។
យើងបានសុចរិតដោយសារជំនឿលើព្រះគ្រីស្ទតែប៉ុណ្ណោះ គឺមិនមែនដោយសារអំពើល្អឡើយ ។ យើងមិនត្រូវមើលរំលេងសេចក្តីពិតនេះឡើយ ។ ប៉ុន្តែ យើងក៏ត្រូវដឹងថា សេចក្តីសុចរិតដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានយើង បង្ហាញចេញមក នៅក្នុងការប្រព្រឹត្តដែលសុចរិត ។ គឺដូចដែលសាវ័កប៉ុលបានបង្រៀនថា ក្នុងនាមយើងជាអ្នកជឿ យើងត្រូវតែ «ដើរដូចជាមនុស្សភ្លឺ» ។ តើហេតុអ្វី ? ព្រោះ «ផលផ្លែនៃពន្លឺ នោះមាននៅក្នុងគ្រប់ទាំងកិរិយាល្អ សេចក្ដីសុចរិតនឹងសេចក្ដីពិត» ។ និយាយឲ្យខ្លី ព្រះអម្ចាស់ធ្វើឲ្យយើងសុចរិត ដូចនេះ យើងត្រូវតែប្រព្រឹត្តដោយសុចរិត ។
យើងមិនអាចធ្វើជាអ្នកទទួលសេចក្តីសុចរិតនៃព្រះគ្រីស្ទ ដោយមិនរស់នៅដោយសុចរិត ធ្វើជាភស្តុតាងបង្ហាញថា យើងបានទទួលសេចក្តីសុចរិតនោះឡើយ ។ លោក ស៊ីនឃ្លែរ ហ្វឺគូសិន (Sinclair Ferguson) បានមានប្រសាសន៍ថា «ឥឡូវនេះ យើងគឺជាអ្នកទទួលការរាប់ជាសុចរិត (ឬសេចក្តីសុចរិត)ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ដែលគ្មាននរណាអាចដកហូតបាន ដែលសេចក្តីសុចរិតនេះនាំទៅរកការលូតលាស់ នៅក្នុងសេចក្តីសុចរិត នៅក្នុងជីវិតយើង»22
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ លោក ចន កាន់វីន (John Calvin) បានសរសេរថា «ទោះព្រះរាជបុត្រានៃព្រះល្អឥតខ្ចោះ ក៏ទ្រង់នៅតែទទួលយកភាពទុរយស និងភាពអាម៉ាសនៃបាបយើង ហើយក៏បានគ្របដណ្តប់ពីលើយើងដោយសេចក្តីបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់» ។ 23
ព្រះគ្រីស្ទបានទទួលបាបរបស់យើង ប្រទានយើងនូវភាពគ្រប់លក្ខណ៍របស់ព្រះអង្គ ហើយបន្ទាប់មកប្រទានអំណាចយើង ដោយព្រះវិញ្ញាណទ្រង់ «ដើម្បីឲ្យបានដើរបែបគួរនឹងព្រះអម្ចាស់» (កូល៉ុស ១:១០) ។
ក្រុមគ្រីស្ទបរិស័ទភួរីទិន បានបកស្រាយថា សេចក្តីសុចរិតដែលព្រះអង្គបានប្រទានយើង និងសេចក្តីសុចរិតដែលធ្វើការក្នុងជីវិតយើង ។ ត្រង់ចំណុចនេះ ពួកគេបានព្យាយាមបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងសេចក្តីសុចរិតដែលព្រះគ្រីស្ទប្រទាន និងសេចក្តីសុចរិតសកម្មដែលបង្ហាញចេញមកក្នុងជីវិតយើង ដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណ ។ ក្នុងនាមយើងជាអ្នកជឿ យើងមានសេចក្តីសុចរិតទាំងពីរប្រភេទនេះ ដោយការដឹងគុណ ។ ទោះអ្នកចង់ប្រើពាក្យបច្ចេកទេស ដើម្បីបកស្រាយដូចម្តេចក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែត្រូវចងចាំជានិច្ចថា ដំណឹងល្អនៃព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ មិនមែនជាបណ្ណអនុញ្ញាតមិនគិតថ្លៃ សម្រាប់ឲ្យយើងប្រើជាលេស ដើម្បីធ្វើអ្វីតាមចិត្តនោះទេ ។ ទេ ដំណឹងល្អត្រាស់ហៅយើង និងផ្តល់អំណាចឲ្យយើងធ្វើអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះទ័យ ។ គន្លឹះគឺស្ថិតនៅត្រង់ថា ដំណឹងល្អតែងតែបង្វែរយើងឲ្យត្រឡប់ទៅរកព្រះយេស៊ូវវិញ ។ ខណៈពេលដែលយើងពឹងផ្អែកលើព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិត ព្រះអង្គនឹងជួយយើងឲ្យអាច «ចោលអស់ទាំងបន្ទុកនឹងអំពើបាប ដែលរុំយើងជុំវិញជាងាយម្ល៉េះនោះចេញ» ហើយប្រទានកម្លាំងឲ្យយើងរត់ក្នុងទីប្រណាំង ដែលនៅមុខយើង ដោយអំណត់ (ហេព្រើរ ១២:១-២) ។ ដូចនេះ នៅថ្ងៃនេះ ចូរប្រាកដថា អ្នកមិនទុកចិត្តលើការខំរស់នៅឲ្យបានសុចរិត ដើម្បីឲ្យបានសង្គ្រោះ ឬព្រះពរពីព្រះអម្ចាស់នោះទេ ។ ប៉ុន្តែ ចូរប្រាកដថា អ្នកមិនរស់នៅក្តៅៗមិនក្តៅត្រជាក់មិនត្រជាក់ ក្នុងការដេញតាមការរស់នៅ ដែលសុចរិតនោះឡើយ ។ ព្រះអង្គបានរាប់អ្នកជាសុចរិតហើយ ដូចនេះ ចូរចេញទៅ និងរស់នៅដោយសុចរិត ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ៥:៨-១៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ១៤-១៦ និង ១កូរិនថូស ៦
ប្រភេទ
អត្ថបទថ្មីៗ
មើលទាំងអស់ →
អួតក្នុងសេចក្តីកម្សោយ
March 9, 2026
«ឯអ្នកណាដែលអួត នោះត្រូវអួតតែក្នុងព្រះអម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតមិនមែនជាអ្នកដែលផ្ទុកផ្ដាក់ខ្លួនឯង ដែលបានលើកត…
ចូរនិយាយតែការពិត
March 6, 2026
«កុំឲ្យធ្វើជាទីបន្ទាល់ក្លែង ទាស់នឹងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៦រាល់ការបង្គាប់នីមួយៗក្នុងព្រះ…
ការលួច ឬបន្លំ តាមទម្រង់ផ្សេងៗ
March 5, 2026
«កុំឲ្យលួចប្លន់ឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៥បើយើងមើលមួយភ្លែត ក្រឹត្យវិន័យទី៨ គឺជាការបង្គាប់ដ៏សាមញ្ញ ។ ប៉ុន្តែ ក…