ព្រឹក
ផ្លូវនៃសន្តិភាព
ដោយAlistair Begg
March 14, 2026
«កាលទ្រង់យាងទៅបង្កើយ នឹងឃើញទីក្រុងហើយ នោះក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងនឹងក្រុងនោះថា ឱឯង ឯងអើយ នៅថ្ងៃរបស់ឯងនេះ គួរណាស់តែឯងបានស្គាល់សេចក្ដី ដែលសំរាប់ឲ្យឯងបានសុខសាន្តទៅអេះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សេចក្ដីទាំងនោះបានកំបាំងនឹងភ្នែកឯងហើយ» ។ លូកា ១៩:៤១-៤២
បទគម្ពីរលូកា ជំពូក១៩ បានផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ឲ្យយើងពិនិត្យមើលការបកស្រាយរបស់ទេវវិទូពីសម័យដើមមួយចំនួន អំពី «ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះ ក្នុងសាច់ឈាមជាមនុស្ស» ។
កាលព្រះរាជបុត្រានៃព្រះចូលទៅក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡិម ជាទីក្រុងរបស់ព្រះ ទ្រង់ក៏បានព្រះកន្សែង ។ តើហេតុអ្វី ? គឺដោយសារព្រះអង្គអាណិតប្រជាជនក្នុងទីក្រុងនោះ ដែលនឹងទទួលសេចក្តីជំនុំជម្រះ នៅពេលខាងមុខ ។
ព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ទីក្រុងនេះ ហើយព្រះអង្គជ្រាបថា ប្រជាជនដែលមកស្វាគមន៍ព្រះអង្គ មិនបានយល់អំពីប្រភេទនៃសន្តិភាពដែលទ្រង់នឹងប្រទានពួកគេទេ គឺសន្តិភាព ឬសេចក្តីសុខសាន្តដែលពួកគេអាចទទួលបាន តាមរយៈការស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយមនុស្សជាច្រើននឹងបដិសេធព្រះអង្គ និងបដិសេធសន្តិភាពដែលព្រះអង្គប្រទាន ។
បញ្ហានេះមិនមានន័យថា សាសន៍យូដាមិនចង់បានសន្តិភាពនោះទេ ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេស្រេកឃ្លានសន្តិភាព ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេគិតស្មានថា សន្តិភាពនោះនឹងកើតមានតាមរយៈកងទ័ព ឬនយោបាយ ដោយសង្ឃឹមថា ការយាងមកដល់របស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងនាំឲ្យពួកគេមានជ័យជម្នះមកលើអំណាចរបស់ចក្រភពរ៉ូម៉ាំង ។ ពួកគេគិតថា សន្តិភាពដែលពួកគេត្រូវការបំផុត គឺជាសន្តិភាពជាមួយមនុស្ស ។ ពួកគេមិនបានដឹងទេថា នៅក្នុងការចង់បានសន្តិភាពនោះ ពួកគេកំពុងបដិសេធព្រះរាជសារ ដែលព្រះយេស៊ូវបាននាំមក និងបដិសេធមិនព្រមទទួលសន្តិភាពដ៏ធំប្រសើរដែលព្រះអង្គកំពុងបង្កើតឲ្យមាននោះ ។ ដូចនេះ ព្រះយេស៊ូវបានព្រះកន្សែង ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅ និងងងឹតងងល់របស់ពួកគេ ។
តាមពិត យើងក៏មានលក្ខណៈមិនខុសពីពួកសាសន៍យូដាដែលបានឃើញព្រះអង្គ នៅសប្តាហ៍បរិសុទ្ធទីមួយ ។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម យើងក៏មានភាពខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ។ យើងច្រើនតែគិតថា អំពើបាបគឺជាការអ្វីដែលយើងមិនគួរធ្វើ តែយើងនៅតែធ្វើ ឬជាការអ្វីដែលយើងខកខានមិនបានធ្វើ ទោះយើងដឹងថា យើងមិនគួរធ្វើក៏ដោយ ។ ប៉ុន្តែ តាមពិត អំពើបាបមាននៅក្នុងចិត្តយើង មុននឹងវាក្លាយទៅជាការប្រព្រឹត្ត ។ វាធ្វើឲ្យយើងងងឹតងងល់ មិនដឹងថា យើងជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងត្រូវការសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយអ្នកដទៃ ដោយសារយើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយព្រះអាទិកររបស់យើង ។ យើងមិនអាចមើលឃើញរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានសន្តិភាពតាមរយៈព្រះយេស៊ូវឡើយ ។
មនុស្សម្នាក់ៗខ្វះសន្តិភាព នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាក្នុងគ្រួសារ សហគមន៍ និងប្រទេសជាតិ ។ មានតែទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់នៃសន្តិភាពទេ ដែលអាចបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា ព្រះដែលបានយាងមកដើម្បីមានជ័យជម្នះមកលើបាប ទ្រង់នឹងយាងមកម្តងទៀត ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យធ្វើជាក្សត្រ ដែលបានយាងមក ក្នុងលក្ខណៈជាហោរាដែលប្រកាសព្រះបន្ទូល ចូលទៅក្នុងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពងងឹតងងល់របស់យើង ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងថា ជាដំបូងយើងត្រូវផ្សះផ្សាឲ្យជាជាមួយព្រះជាមុនសិន ទើបយើងអាចរកឃើញសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គបានប្រទានសន្តិភាពនោះ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ និងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ ចូរយើងជញ្ជឹងគិតអំពីសន្តិភាពដែលយើងមានជាមួយព្រះអាទិករដោយអំណរ ដោយសារការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះរាជបុត្រាព្រះអង្គ ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គបានបើកភ្នែកអ្នក ឲ្យមើលឃើញអ្វី ដែលបាបបានលាក់បាំងមិនឲ្យពួកបណ្តាជននៅទីក្រុងយេរូសាឡិមមើលឃើញ ។ ហើយចូរអធិស្ឋានថា ចិត្តរបស់អ្នកនឹងមានសេចក្តីអាណិត ដូចព្រះអង្គដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នកសម្រក់ទឹកភ្នែក សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងស្វែងរកសន្តិភាព នៅកន្លែងខុស ហើយសូមឲ្យទឹកភ្នែកអ្នកបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសន្តិភាពដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីប្រទាន និងសុគតដើម្បីបង្កើតឲ្យមានសន្តិភាព ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កូល៉ុស ១:១៥-២៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៨-១០ និង ១កូរិនថូស ៤
ប្រភេទ
ព្រឹក
ការស្កប់ចិត្ត ដោយមិនលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ
ដោយAlistair Begg
March 14, 2026
«កុំឲ្យលោភចង់បានផ្ទះអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ ក៏កុំឲ្យលោភចង់បានប្រពន្ធគេ ឬបាវប្រុសបាវស្រីគេក្ដី ឬគោ លា ឬរបស់អ្វីផងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៧
ក្រឹត្យវិន័យទី១០ ដែលជាក្រឹត្យវិន័យចុងក្រោយ មិនបានបន្ធូរដៃឲ្យយើងឡើយ ។ ក្រឹត្យវិន័យ៤ប្រការ មុនក្រឹត្យវិន័យទី១០ បានផ្ដោតជាចម្បងទៅលើសកម្មភាពរបស់យើង (ទោះក្រឹត្យវិន័យនេះក៏បានផ្ដោតទៅលើផ្នែកផ្សេងទៀតក៏ដោយ) ។ ក្រឹត្យវិន័យនេះបានផ្ដោតទៅលើបំណងចិត្ត និងអាកប្បកិរិយារបស់យើងវិញ ។ កាលព្រះទ្រង់ហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺព្រះអង្គកំពុងហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តចង់បានរបស់ព្រះ ដែលព្រះទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យប្រទានដល់អ្នកដទៃ ដែលនេះជាបញ្ហាដែលហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈសកល ។ កម្មបទនៃការច្រណែនរបស់យើង អាចមានទម្រង់ជាច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពល មុខតំណែង និងទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម ។ សាវ័កយ៉ូហានបានដឹងថា ចិត្តរបស់យើងងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ បានជាគាត់ដាស់តឿនយើងថា «កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយនេះឲ្យសោះ ... ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅក្នុងលោកីយនេះ គឺជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម នឹងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្ដីអំនួតរបស់ជីវិត នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយនេះវិញ» (១យ៉ូហាន ២:១៥-១៧) ។
យើងត្រូវដឹងថា យើងពិតជាងាយនឹងជួបការល្បួងឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ តែជាងនេះទៅទៀត យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវទទួលស្គាល់ផលវិបាកដ៏ហិនហោច នៃការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃផងដែរ ។ វាធ្វើឲ្យខូចទំនាក់ទំនង ហើយនាំឲ្យមានការមិនចុះសម្រុងជាច្រើន ព្រោះយើងមិនអាចស្រឡាញ់នរណាម្នាក់បានទេ នៅពេលដែលយើងលោភចង់បានទ្រព្យរបស់គាត់នោះ ។ វាធ្វើឲ្យយើងមានចិត្តអាត្មានិយម ។ ហើយវាធ្វើឲ្យយើងផ្ដោតចិត្តទៅលើរបស់ទ្រព្យ ។
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីផលវិបាកទាំងនេះ កាលព្រះអង្គដាស់តឿនយើង មិនឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ កាលបុរសម្នាក់បានចូលមករកព្រះអង្គ ដោយការព្រួយបារម្ភអំពីកេរមរតករបស់គាត់ ព្រះអង្គក៏បានមានបន្ទូលចូលទៅដល់ឫសគល់នៃបញ្ហារបស់គាត់ យ៉ាងដូចនេះថា «ចូរប្រយ័ត្ន ហើយខំចៀសពីសេចក្ដីលោភចេញ ដ្បិតជីវិតនៃមនុស្សមិនស្រេចនឹងបានទ្រព្យសម្បត្តិជាបរិបូរទេ» (លូកា ១២:១៥) ។ នេះជាការដាស់តឿនសម្រាប់ចិត្តដែលលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ យើងពិតជាងាយនឹងភ្លេចសេចក្តីពិតនេះណាស់ ដោយជឿថា យើងនឹងមានអំណរពិតប្រាកដ និងស្ថិតស្ថេរ បើសិនជាយើងអាចមានលុយ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬមានពេលទំនេរតែបន្តិចទៀត ឬមួយមានអ្វីក៏ដោយដែលយើងឃើញអ្នកដទៃមាន ហើយលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យទាំងនោះ ។
ដូចនេះ តើយើងអាចតយុទ្ធនឹងអំពើបាបដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះ ដោយរបៀបណា ? បើការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺជាភាពឥតរបៀបនៃបំណងចិត្តរបស់យើង នោះយើងត្រូវតែខិតខំបង្កើតឲ្យមានបំណងចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ ។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរប៊ីប និងការអធិស្ឋាន តាមរយៈការថ្វាយបង្គំ និងការប្រកបគ្នា យើងអាចបង្កើនការស្រេកឃ្លានរកការអ្វីគោរពប្រតិបត្តិព្រះ ហើយទន្ទឹមនឹងនោះ កាត់បន្ថយការស្រេកឃ្លានខាងឯលោកិយ ដោយការតាំងចិត្ត ។ ការមានទម្លាប់ប្រភេទនេះនឹងនាំឲ្យជីវិតយើងមានការស្កប់ចិត្ត ដើម្បីឲ្យយើងអាចបន្លឺសម្លេងឡើង ជាមួយអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងថា «ឯនៅស្ថានសួគ៌ តើទូលបង្គំមានអ្នកឯណាក្រៅពីទ្រង់ ហើយនៅផែនដីទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់បានតែទ្រង់ទេ
ឯសាច់ នឹងចិត្តទូលបង្គំ នោះនឹងសាបសូន្យទៅបាន ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់ជាទីពឹងនៃចិត្ត ហើយជាចំណែកមរដកនៃទូលបង្គំជាដរាបដែរ» (ទំនុកដំកើង ៧៣:២៥-២៦) ។
តើអ្នកចង់មានការស្កប់ចិត្តឬទេ ? តើអ្នកចង់ការពារខ្លួនឲ្យរួចផុតពីការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃឬទេ ? បើដូច្នោះមែន នោះចូរស្វែងរកការស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះ ។ នៅពេលក្រោយ បើអ្នកមានអារម្មណ៍អាណិតខ្លួនឯង ជាជាងអរសប្បាយនឹងអ្នកដទៃ ដោយសារពួកគេមានព្រះពរដែលអ្នកមិនមាន ចូរទូលសូមព្រះអម្ចាស់ជួយអ្នកឲ្យអាចនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯង ដោយជំនឿថា «ក្នុងលោកិយនេះ គ្មានអ្វីសំខាន់ជាងការស្គាល់ព្រះឡើយ ។ គ្មានព្រះពរនៅផែនដីណា ដែលអាចស្ថិតស្ថេរអស់កល្បឡើយ ។ ដូចនេះ ខ្ញុំនឹងស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអង្គ គឺព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ» ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ៤:៨-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៥-៧ និង ១កូរិនថូស ៣
ប្រភេទ
ល្ងាច
ការគោរពចំពោះព្រះវិហារ
ដោយAlistair Begg
March 13, 2026
«កាលទ្រង់យាងចូលដល់ក្នុងព្រះវិហារហើយ នោះទ្រង់ចាប់តាំងដេញពួកអ្នកដែលលក់ដូរចេញ ដោយបន្ទូលថា មានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ដំណាក់អញជាទីសំរាប់អធិស្ឋាន» តែអ្នករាល់គ្នាបានយកធ្វើជារោងចោរវិញ ទ្រង់ក៏បង្រៀនក្នុងព្រះវិហាររាល់តែថ្ងៃ តែពួកសង្គ្រាជ ពួកអាចារ្យ និងពួកអ្នកធំ ក្នុងបណ្ដាជន គេខំស្វែងរកឱកាសនឹងបំផ្លាញទ្រង់ចេញ
តែរកហេតុអ្វីមិនបានសោះ ពីព្រោះបណ្ដាជនកំពុងប្រុងស្ដាប់ទ្រង់ណាស់» ។ លូកា ១៩:៤៥-៤៨
ចាប់តាំងពីដើមដំបូងនៃព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើផែនដី ព្រះវិហារនៅទីក្រុងយេរូសាឡិម មានសារៈសំខាន់ចំពោះព្រះអង្គ ។ កាលព្រះអង្គជាទារក លោក ស៊ីម្មានជាចាស់ទុំបានពរទ្រង់នៅក្នុងដៃ ហើយប្រកាសនៅក្នុងព្រះវិហារថា គាត់បានឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះហើយ (លូកា ២:២៥-៣៥) ។ កាលព្រះអង្គមានព្រះជន្ម១២ព្រះវស្សា ព្រះអង្គក៏បានទៅរកដំណាក់ព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់ ហើយធ្វើការសន្ទនាជាមួយអ្នកដឹកនាំសាសនា (ខ.៤៦-៤៩) ។ ព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញច្បាស់ថា ព្រះអង្គមានភាពជិតស្និទ្ធ និងក្តីស្រឡាញ់ចំពោះដំណាក់នៃព្រះវរបិតាទ្រង់ ហេតុនេះយើង ព្រះអង្គសោកសង្រេងនៅពេលដែលព្រះអង្គទតឃើញគេបំពានព្រះវិហារ ជាទីកន្លែងបរិសុទ្ធ ។ ទីក្រុងយេរូសាឡិម គឺជាកន្លែងដែលព្រះទ្រង់ជួបរាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានទតឃើញមនុស្សធ្វើការលក់ដូរ ក្នុងទីធ្លាព្រះវិហារ ទ្រង់មានការសោកសង្រេង និងកំហឹងដ៏សុចរិត ។ មនុស្សដែលទទួលខុសត្រូវ ចំពោះការបំពានព្រះវិហារ ក៏ជាមនុស្សដែលបានស្រែកដាក់ព្រះអង្គ ក្នុងក្បួនដង្ហែនៃជ័យជម្នះរបស់ព្រះអង្គ ចូលទីក្រុងយេរូសាឡិម ។ ពួកគេគ្មានភាពអាម៉ាស់ ក្នុងការកែប្រែព្រះវិហារទៅជាកន្លែងដូរលុយ ព្រោះពួកគេចង់បានប្រាក់កំរៃ ហើយពួកគេក៏បដិសេធមិនព្រមទទួលសត្វជាដង្វាយរបស់អ្នកថ្វាយបង្គំព្រះនៅព្រះវិហារ ដោយបង្ខំពួកគេឲ្យទិញសត្វធ្វើជាដង្វាយ ដោយតម្លៃមិនត្រឹមត្រូវ ។ របៀបដែលគេកំពុងប្រើទីធ្លាព្រះវិហារ មានការប្រាសចាកបំណងព្រះទ័យព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់យ៉ាងខ្លាំង បានជាព្រះអង្គត្រូវតែកែតម្រង់ពួកគេ ដោយជៀសមិនរួច ក្នុងនាមព្រះអង្គជាសម្តេចសង្ឃដ៏ខ្ពស់បំផុត ។ ដោយសារ ព្រះយេស៊ូវបានយល់ច្បាស់ អំពីបទទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ព្រះអង្គអាចមានបន្ទូលដោយអំណាចដែលគេមិនអាចបដិសេធបាន ហើយក្រើនរំឭកពួកបណ្តាជនឲ្យប្រើព្រះវិហារ ដោយគោលបំណងដ៏បរិសុទ្ធ ដោយព្រះអង្គបានប្រើខគម្ពីរយោងដែលពួកគេបានស្គាល់ និងមិនអាចបដិសេធបាន គឺខគម្ពីរដែលបានចែងថា «ដំណាក់អញនឹងបានហៅជាទីអធិស្ឋាន» (អេសាយ ៥៦:៧ និង មើលយេរេមា ៧:១១) ។
រឿងបន្ទាប់ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើនោះ គឺទ្រង់បានយកខ្សែមកធ្វើជារំពាត់ បណ្តេញសត្វដែលគេកំពុងលក់ដូរ និងផ្កាប់តុរបស់អ្នកដូរលុយ (យ៉ូហាន ២:១៥) ដែលទង្វើរទាំងនេះ សុទ្ធតែសុចរិត ។ ការដែលព្រះយេស៊ូវយកព្រះទ័យទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំង ចំពោះព្រះកិត្តិនាមរបស់ព្រះវរបិតា គឺបានធ្វើឲ្យព្រះទ័យទ្រង់ឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង (ខ.១៧) ។ ហើយយើងដឹងថា ព្រះយេស៊ូវបានព្រះកន្សែងនឹងមនុស្សនៅទីក្រុងនេះ (លូកា ១៩:៤១-៤៤) ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានកាន់ខ្សែនោះធ្វើជារំពាត់ក្នុងព្រះហស្ត តែទន្ទឹងនឹងនោះទ្រង់ក៏មានទឹកភ្នែកនៅក្នុងព្រះនេត្រផងដែរ ។
ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះរាជបុត្រាដ៏ឥតខ្ចោះ ដែលខ្វល់អំពីការថ្វាយព្រះសិរីល្អដល់ព្រះវរបិតាទ្រង់ លើសអ្វីផ្សេងទៀត ហើយព្រះអង្គមានសេចក្តីក្រោធបំផុត ចំពោះការកុហក ភាពលោភលន់ និងការដេញតាមអំណាច ជារនាំងនៅចន្លោះព្រះវរបិតា និងមនុស្សមានបាបដែលត្រូវការព្រះគុណ ។ ព្រះអង្គទតមើលមនុស្សដែលបដិសេធព្រះ ហើយព្រះកន្សែង ព្រោះព្រះអង្គជ្រាបថា ពួកគេបានធ្លាក់ចូលក្នុងបាបដល់កំរិតណាហើយ ។ ព្រះអង្គទតមើលមនុស្សដែលដាក់រនាំងនោះ មិនឲ្យអ្នកដទៃចូលជួបព្រះ ហើយព្រះអង្គមានសេចក្តីក្រោធ ព្រោះព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យព្រះវរបិតាទទួលការសរសើរ តាមដែលសក្ដិសម និងសព្វព្រះទ័យឲ្យរាស្រ្តទ្រង់ទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ ។ យើងក៏គួរតែទួញសោកនឹងមនុស្សបាត់បង់ ហើយមានកំហឹងចំពោះអ្នកដែលកាច់មួលសេចក្តីពិត ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ។ យើងក៏គួរតែអធិស្ឋានសូមឲ្យមានចិត្តឧស្សាហ៍នៅក្នុងការថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ ខណៈពេលដែលយើងអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលព្រះយេស៊ូវមិនគ្រាន់តែបានយាងមក ដើម្បីបង្ហាញសេចក្តីឧស្សាហ៍ចំពោះព្រះវរបិតាប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ដើម្បីបើកផ្លូវឲ្យយើងចូលក្នុងព្រះវត្តមានទ្រង់ជារៀងរហូត ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ អេសាយ ៥៦:១-៨
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ២២-២៤ និង ១កូរិនថូស ៨
ប្រភេទ
អត្ថបទថ្មីៗ
មើលទាំងអស់ →
ព្រះអង្គឈរនៅស្ថានសួគ៌
March 12, 2026
«តែទ្រង់មានការងារជាសង្ឃឥតផ្ទេរឡើយ ពីព្រោះទ្រង់នៅជាប់អស់កល្បជានិច្ចវិញ ដោយហេតុនោះបានជាទ្រង់អាចនឹងជួយ…
លះបង់ចោលការប្រញាប់ប្រញាល់
March 11, 2026
«ឯព្រះ ផ្លូវនៃទ្រង់គ្រប់លក្ខណ៍ ព្រះបន្ទូលនៃព្រះយេហូវ៉ាបានសាកមើលហើយ» ។ ទំនុកដំកើង ១៨:៣០ព្រះទ្រង់មិនដែលធ្វ…
សុចរិតក្នុងការប្រព្រឹត្តិ
March 10, 2026
«ដ្បិតកាលពីដើមអ្នករាល់គ្នាក៏ងងឹតដែរ តែឥឡូវនេះវិញ បានភ្លឺក្នុងព្រះអម្ចាស់ ដូច្នេះ ចូរដើរដូចជាមនុស្សភ្លឺ…