នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
របៀប​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះ ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន

របៀប​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះ ដោយ​ការ​អធិស្ឋាន

ដោយAlistair Begg

March 29, 2026

«តែ​ត្រូវ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​សូម​ដោយ​ចិត្តជឿ ឥត​សង្ស័យ​អ្វី​សោះ ដ្បិត​អ្នកណា​ដែល​សង្ស័យ នោះ​ប្រៀប​ដូច​ជា​រលក​សមុទ្រ​ដែល​ត្រូវ​ផាត់​ដោយ​ខ្យល់ ទាំង​រំពើក​ចុះ​ឡើង​ ។ កុំ​ឲ្យ​មនុស្ស​យ៉ាង​នោះ​នឹក​ស្មានថា ខ្លួន​នឹង​បាន​អ្វី​ពី​ព្រះអម្ចាស់​ឡើយ​ ។​ដ្បិត​អ្នក​នោះ​មាន​ចិត្ត២ ចេះតែ​សាវ៉ា​ក្នុង​គ្រប់​ទាំង​ផ្លូវ» ។ យ៉ាកុប ១:៦-៨
មាន​ការ​អធិស្ឋាន​មួយ​ប្រភេទ ដែល​មិន​ទទួល​បាន​អ្វី​សោះ​ពី​ព្រះ​ ។ 
នោះ​ជា​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​មនុស្ស​ដែល​សង្ស័យ គឺ​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​អធិស្ឋាន​ទូល «សូម​ដោយ​ចិត្តជឿ» ។ នៅពេល​ដែល​លោក ​យ៉ាកុប​និយាយ​ថា យើង​ត្រូវ​តែ​ទូល​សូម​ដល់​ព្រះ «ដោយ​គ្មាន​ការ​សង្ស័យ» គាត់​មិន​ចង់​មានន័យថា យើង​មិន​ត្រូវ​មាន​ភាព​មិន​ច្បាស់​លាស់ ឬ​ការ​ភាន់​ច្រឡំ​នៅ​ក្នុង​គំនិត​យើង​សោះ​នោះ​ទេ​ ។ ការ​សង្ស័យ ដែល​គាត់​លើក​មក​និយាយ​នេះ គឺ​លើស​ពី​ការ​និយាយ​ថា «ខ្ញុំ​កំពុងតែ​ពិបាក មិន​អាច​យល់​ច្បាស់​អំពី​រឿង​នេះ» ឬ «ខ្ញុំ​ដឹង​ថា វា​ជា​រឿង​ពិត តែ​ជួនកាល​ខ្ញុំ​មាន​ចម្ងល់» ប៉ុន្តែ គាត់​កំពុង​និយាយ​សំដៅ​ទៅ​លើ​ការ​បដិសេធន៍​មិន​ព្រម​ឲ្យ​ព្រះវរបិតា​ថែរក្សា​យើង​ ។ វា​ជា​ការ​បង្កើត​ផែនការ​ដែល​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​យើង សូម្បី​នៅពេល​ដែល​យើង​ទូល​សូម​ព្រះ​អង្គ​ជួយ​យើង ឬ​ទូល​សូម​អ្វីមួយ ដែល​យើង​មិន​ពិតជា​ចង់​បាន​ ។ 
លោក ​ជេប៊ី ភីលីព (J.B. Phillips) បាន​កាត់​ស្រាយ​ខ​គម្ពីរ​នេះ​ថា អ្នក​ដែល​ទូល​សូម​ដល់​ព្រះអម្ចាស់ ត្រូវ​ទូល​សូម​ដោយ​ជំនឿ​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់ ដោយ​មិន​មាន​ការ​សង្ស័យ​លាក់​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ដែល​មិន​ដឹង​ច្បាស់​ថា ខ្លួន​ពិតជា​ចង់​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​ជួយ​ឬ​អត់​នោះ​ទេ» ។ លោក ​យ៉ាកុប​កំពុង​លើក​ឡើង​អំពី​បញ្ហា​នៃ​ភាព​ស្មោះ​ត្រង់​ដែល​បែក​ជា​ពីរ ក្នុង​ន័យ​ថា អ្នក​ដែល​សង្ស័យ​គឺជា​អ្នក​ដែល​អធិស្ឋាន មិន​ស្រប​តាម​បំណង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​ ។ អ្នក​នោះ​ចូល​មក​ចំពោះ​ព្រះ ហើយ​ទូល​សូម​អ្វី​ដែល​គាត់​មិន​មាន​បំណង​ចង់​ធ្វើ គឺ​ដូច​ដែល​លោក​គ្រូ​អូគូស្ទីន (Augustine) ជា​ទេវ​វិទូ​សតវត្សរ៍ទី៤ បាន​អធិស្ឋាន​មុន​ពេល​គាត់​ទទួល​ជឿ​ព្រះ​ថា «ឱ​ព្រះអម្ចាស់ សូម​ព្រះ​អង្គ​ជួយ​ទូល​បង្គំ​ឲ្យ​បរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែ កុំ​ទាល់​អាល​ធ្វើ​ឲ្យ​ទូល​បង្គំ​បរិសុទ្ធ​ក្នុង​ពេល​នេះ​អី» ។29
ព្រះ​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា យើង​គ្រាន់តែ​កំពុង​អធិស្ឋាន​ដូច​ការ​លេង​ល្បែង ដោយ​ប្រើ​ភាសា និង​ការ​ច្រៀង​បទ​ចម្រៀង ដោយ​មិន​មាន​ចិត្ត​ដែល​ចង់​ឲ្យ​ជីវិត​ខ្លួនឯង​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ ដូច​ពាក្យ​ដែល​យើង​កំពុង​ច្រៀង​ ។ ព្រះ​អង្គ​ជ្រាប​ថា យើង​ពិតជា​ចង់​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​ជួយ ឬ​កំពុងតែ​ចង់​ប្រើ​សិទ្ធិ​របស់​យើង ដើម្បី​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​ធ្វើ បើសិន​ជា​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ​មិន​ដឹកនាំ​យើង​ទៅតាម​ទិសដៅ ដែល​យើង​ចង់​បានទេ​នោះ​ ។ សេចក្តី​ជំនឿ​មិន​មានពុត​ត្បុត​យ៉ាង​ដូច​នេះ ដែល​អធិស្ឋាន​សូម​ប្រាជ្ញា ប៉ុន្តែ ប្រព្រឹត្ត​តាម​របៀប​ដ៏​ល្ងង់​ខ្មៅ​ ។ ដូច​នេះ សេចក្តី​ជំនឿ​ដែល​កណ្ឌ​គម្ពីរ​យ៉ាកុប​បាន​ពិពណ៌នា មិន​គ្រាន់តែ​ជា​ការ​យល់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ក៏​ជា​ការ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ការ​ទុកចិត្ត និង​ការ​ប្តូរ​ផ្តាច់​ ។
ភាព​ស្មោះ​ត្រង់​គឺជា​ចំណុច​ស្នូល​នៃ​ការ​សុំ​អ្វីមួយ​ដោយ​ពិត​ត្រង់ ទោះ​នោះ​ជា​ការ​សុំ​អ្វី​មួយ​ពី​ឪពុក​នៅ​ផែនដី ឬ​ជា​ការ​ទូល​សូម​អ្វី​មួយ​ពី​ព្រះវរបិតា​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ក៏ដោយ​ ។ ពេលណា​អ្នក​ចូល​មក​ចំពោះ​ព្រះ អ្នក​ត្រូវតែ «ចូល​ទៅ​ជិត​ទាំង​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់ នឹង​ចិត្ត​ដឹង​ពិត​ប្រាកដ» (ហេព្រើរ ១០:២២) ។ ពេលណា​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​យ៉ាង​ដូច​នេះ អ្នក​នឹង​មាន​ការ​ប្រាកដ​ច្បាស់​ក្នុង​ចិត្ត ក៏​ដូចជា​ចំពោះ​ព្រះ​ថា អ្នក​កំពុង​ទុក​ចិត្ត​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា ហើយ​អ្នក​នឹង​ពិតជា​ធ្វើ​អ្វី​ក៏ដោយ តាម​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ​ ។ តើ​អ្នក​ដឹង​ច្បាស់​ថា អ្នក​ត្រូវ​ការ​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ ក្នុង​ផ្នែក​ណា​ខ្លះ​នៃ​ជីវិត​អ្នក ? ចូរ​ថ្វាយ​ជីវិត​អ្នក​ដាច់​ដល់​ព្រះវរបិតា​ដែល​គង់នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច ដើម្បី​ដើរ​តាម​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​បាន​ដើរ​ដោយ​មិន​ងាករេ ក្នុង​ជំនឿ និង​ក្តី​អំណរ​របស់​អ្នក ហើយ​មិន​ត្រូវ​ផាត់​ដោយ​ខ្យល់ ទាំង​រំពើក​ចុះ​ឡើង​ឡើយ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ១ពេត្រុស ៥:៥-៧
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ សុភាសិត ១៦-១៨ និង ទីតុស ៣

ប្រភេទ