ព្រឹក
ការស្កប់ចិត្ត ដោយមិនលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ
ដោយAlistair Begg
March 9, 2026
«កុំឲ្យលោភចង់បានផ្ទះអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ ក៏កុំឲ្យលោភចង់បានប្រពន្ធគេ ឬបាវប្រុសបាវស្រីគេក្ដី ឬគោ លា ឬរបស់អ្វីផងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៧
ក្រឹត្យវិន័យទី១០ ដែលជាក្រឹត្យវិន័យចុងក្រោយ មិនបានបន្ធូរដៃឲ្យយើងឡើយ ។ ក្រឹត្យវិន័យ៤ប្រការ មុនក្រឹត្យវិន័យទី១០ បានផ្ដោតជាចម្បងទៅលើសកម្មភាពរបស់យើង (ទោះក្រឹត្យវិន័យនេះក៏បានផ្ដោតទៅលើផ្នែកផ្សេងទៀតក៏ដោយ) ។ ក្រឹត្យវិន័យនេះបានផ្ដោតទៅលើបំណងចិត្ត និងអាកប្បកិរិយារបស់យើងវិញ ។ កាលព្រះទ្រង់ហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺព្រះអង្គកំពុងហាមយើង មិនឲ្យមានចិត្តចង់បានរបស់ព្រះ ដែលព្រះទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យប្រទានដល់អ្នកដទៃ ដែលនេះជាបញ្ហាដែលហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈសកល ។ កម្មបទនៃការច្រណែនរបស់យើង អាចមានទម្រង់ជាច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពល មុខតំណែង និងទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម ។ សាវ័កយ៉ូហានបានដឹងថា ចិត្តរបស់យើងងាយនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ បានជាគាត់ដាស់តឿនយើងថា «កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយនេះឲ្យសោះ ... ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅក្នុងលោកីយនេះ គឺជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម នឹងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្ដីអំនួតរបស់ជីវិត នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយនេះវិញ» (១យ៉ូហាន ២:១៥-១៧) ។
យើងត្រូវដឹងថា យើងពិតជាងាយនឹងជួបការល្បួងឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ តែជាងនេះទៅទៀត យើងក៏ចាំបាច់ត្រូវទទួលស្គាល់ផលវិបាកដ៏ហិនហោច នៃការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃផងដែរ ។ វាធ្វើឲ្យខូចទំនាក់ទំនង ហើយនាំឲ្យមានការមិនចុះសម្រុងជាច្រើន ព្រោះយើងមិនអាចស្រឡាញ់នរណាម្នាក់បានទេ នៅពេលដែលយើងលោភចង់បានទ្រព្យរបស់គាត់នោះ ។ វាធ្វើឲ្យយើងមានចិត្តអាត្មានិយម ។ ហើយវាធ្វើឲ្យយើងផ្ដោតចិត្តទៅលើរបស់ទ្រព្យ ។
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីផលវិបាកទាំងនេះ កាលព្រះអង្គដាស់តឿនយើង មិនឲ្យលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ កាលបុរសម្នាក់បានចូលមករកព្រះអង្គ ដោយការព្រួយបារម្ភអំពីកេរមរតករបស់គាត់ ព្រះអង្គក៏បានមានបន្ទូលចូលទៅដល់ឫសគល់នៃបញ្ហារបស់គាត់ យ៉ាងដូចនេះថា «ចូរប្រយ័ត្ន ហើយខំចៀសពីសេចក្ដីលោភចេញ ដ្បិតជីវិតនៃមនុស្សមិនស្រេចនឹងបានទ្រព្យសម្បត្តិជាបរិបូរទេ» (លូកា ១២:១៥) ។ នេះជាការដាស់តឿនសម្រាប់ចិត្តដែលលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ ។ យើងពិតជាងាយនឹងភ្លេចសេចក្តីពិតនេះណាស់ ដោយជឿថា យើងនឹងមានអំណរពិតប្រាកដ និងស្ថិតស្ថេរ បើសិនជាយើងអាចមានលុយ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬមានពេលទំនេរតែបន្តិចទៀត ឬមួយមានអ្វីក៏ដោយដែលយើងឃើញអ្នកដទៃមាន ហើយលោភចង់បានរបស់ទ្រព្យទាំងនោះ ។
ដូចនេះ តើយើងអាចតយុទ្ធនឹងអំពើបាបដ៏គ្រោះថ្នាក់នេះ ដោយរបៀបណា ? បើការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃ គឺជាភាពឥតរបៀបនៃបំណងចិត្តរបស់យើង នោះយើងត្រូវតែខិតខំបង្កើតឲ្យមានបំណងចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ ។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរប៊ីប និងការអធិស្ឋាន តាមរយៈការថ្វាយបង្គំ និងការប្រកបគ្នា យើងអាចបង្កើនការស្រេកឃ្លានរកការអ្វីគោរពប្រតិបត្តិព្រះ ហើយទន្ទឹមនឹងនោះ កាត់បន្ថយការស្រេកឃ្លានខាងឯលោកិយ ដោយការតាំងចិត្ត ។ ការមានទម្លាប់ប្រភេទនេះនឹងនាំឲ្យជីវិតយើងមានការស្កប់ចិត្ត ដើម្បីឲ្យយើងអាចបន្លឺសម្លេងឡើង ជាមួយអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងថា «ឯនៅស្ថានសួគ៌ តើទូលបង្គំមានអ្នកឯណាក្រៅពីទ្រង់ ហើយនៅផែនដីទូលបង្គំប្រាថ្នាចង់បានតែទ្រង់ទេ
ឯសាច់ នឹងចិត្តទូលបង្គំ នោះនឹងសាបសូន្យទៅបាន ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់ជាទីពឹងនៃចិត្ត ហើយជាចំណែកមរដកនៃទូលបង្គំជាដរាបដែរ» (ទំនុកដំកើង ៧៣:២៥-២៦) ។
តើអ្នកចង់មានការស្កប់ចិត្តឬទេ ? តើអ្នកចង់ការពារខ្លួនឲ្យរួចផុតពីការលោភចង់បានទ្រព្យអ្នកដទៃឬទេ ? បើដូច្នោះមែន នោះចូរស្វែងរកការស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះ ។ នៅពេលក្រោយ បើអ្នកមានអារម្មណ៍អាណិតខ្លួនឯង ជាជាងអរសប្បាយនឹងអ្នកដទៃ ដោយសារពួកគេមានព្រះពរដែលអ្នកមិនមាន ចូរទូលសូមព្រះអម្ចាស់ជួយអ្នកឲ្យអាចនិយាយមកកាន់ខ្លួនឯង ដោយជំនឿថា «ក្នុងលោកិយនេះ គ្មានអ្វីសំខាន់ជាងការស្គាល់ព្រះឡើយ ។ គ្មានព្រះពរនៅផែនដីណា ដែលអាចស្ថិតស្ថេរអស់កល្បឡើយ ។ ដូចនេះ ខ្ញុំនឹងស្កប់ចិត្តក្នុងព្រះអង្គ គឺព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ» ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ភីលីព ៤:៨-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៥-៧ និង ១កូរិនថូស ៣
ប្រភេទ
ព្រឹក
ផ្លូវនៃសន្តិភាព
ដោយAlistair Begg
March 9, 2026
«កាលទ្រង់យាងទៅបង្កើយ នឹងឃើញទីក្រុងហើយ នោះក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងនឹងក្រុងនោះថា ឱឯង ឯងអើយ នៅថ្ងៃរបស់ឯងនេះ គួរណាស់តែឯងបានស្គាល់សេចក្ដី ដែលសំរាប់ឲ្យឯងបានសុខសាន្តទៅអេះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សេចក្ដីទាំងនោះបានកំបាំងនឹងភ្នែកឯងហើយ» ។ លូកា ១៩:៤១-៤២
បទគម្ពីរលូកា ជំពូក១៩ បានផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ឲ្យយើងពិនិត្យមើលការបកស្រាយរបស់ទេវវិទូពីសម័យដើមមួយចំនួន អំពី «ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះ ក្នុងសាច់ឈាមជាមនុស្ស» ។
កាលព្រះរាជបុត្រានៃព្រះចូលទៅក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡិម ជាទីក្រុងរបស់ព្រះ ទ្រង់ក៏បានព្រះកន្សែង ។ តើហេតុអ្វី ? គឺដោយសារព្រះអង្គអាណិតប្រជាជនក្នុងទីក្រុងនោះ ដែលនឹងទទួលសេចក្តីជំនុំជម្រះ នៅពេលខាងមុខ ។
ព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ទីក្រុងនេះ ហើយព្រះអង្គជ្រាបថា ប្រជាជនដែលមកស្វាគមន៍ព្រះអង្គ មិនបានយល់អំពីប្រភេទនៃសន្តិភាពដែលទ្រង់នឹងប្រទានពួកគេទេ គឺសន្តិភាព ឬសេចក្តីសុខសាន្តដែលពួកគេអាចទទួលបាន តាមរយៈការស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយមនុស្សជាច្រើននឹងបដិសេធព្រះអង្គ និងបដិសេធសន្តិភាពដែលព្រះអង្គប្រទាន ។
បញ្ហានេះមិនមានន័យថា សាសន៍យូដាមិនចង់បានសន្តិភាពនោះទេ ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេស្រេកឃ្លានសន្តិភាព ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេគិតស្មានថា សន្តិភាពនោះនឹងកើតមានតាមរយៈកងទ័ព ឬនយោបាយ ដោយសង្ឃឹមថា ការយាងមកដល់របស់ព្រះយេស៊ូវ នឹងនាំឲ្យពួកគេមានជ័យជម្នះមកលើអំណាចរបស់ចក្រភពរ៉ូម៉ាំង ។ ពួកគេគិតថា សន្តិភាពដែលពួកគេត្រូវការបំផុត គឺជាសន្តិភាពជាមួយមនុស្ស ។ ពួកគេមិនបានដឹងទេថា នៅក្នុងការចង់បានសន្តិភាពនោះ ពួកគេកំពុងបដិសេធព្រះរាជសារ ដែលព្រះយេស៊ូវបាននាំមក និងបដិសេធមិនព្រមទទួលសន្តិភាពដ៏ធំប្រសើរដែលព្រះអង្គកំពុងបង្កើតឲ្យមាននោះ ។ ដូចនេះ ព្រះយេស៊ូវបានព្រះកន្សែង ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅ និងងងឹតងងល់របស់ពួកគេ ។
តាមពិត យើងក៏មានលក្ខណៈមិនខុសពីពួកសាសន៍យូដាដែលបានឃើញព្រះអង្គ នៅសប្តាហ៍បរិសុទ្ធទីមួយ ។ តាមនិស្ស័យសាច់ឈាម យើងក៏មានភាពខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណ ដោយសារអំពើបាបរបស់យើង ។ យើងច្រើនតែគិតថា អំពើបាបគឺជាការអ្វីដែលយើងមិនគួរធ្វើ តែយើងនៅតែធ្វើ ឬជាការអ្វីដែលយើងខកខានមិនបានធ្វើ ទោះយើងដឹងថា យើងមិនគួរធ្វើក៏ដោយ ។ ប៉ុន្តែ តាមពិត អំពើបាបមាននៅក្នុងចិត្តយើង មុននឹងវាក្លាយទៅជាការប្រព្រឹត្ត ។ វាធ្វើឲ្យយើងងងឹតងងល់ មិនដឹងថា យើងជាខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងត្រូវការសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គទេ ។ យើងមិនអាចមើលដឹងថា យើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយអ្នកដទៃ ដោយសារយើងខ្វះសន្តិភាពជាមួយព្រះអាទិកររបស់យើង ។ យើងមិនអាចមើលឃើញរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានសន្តិភាពតាមរយៈព្រះយេស៊ូវឡើយ ។
មនុស្សម្នាក់ៗខ្វះសន្តិភាព នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាក្នុងគ្រួសារ សហគមន៍ និងប្រទេសជាតិ ។ មានតែទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គម្ចាស់នៃសន្តិភាពទេ ដែលអាចបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា ព្រះដែលបានយាងមកដើម្បីមានជ័យជម្នះមកលើបាប ទ្រង់នឹងយាងមកម្តងទៀត ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យធ្វើជាក្សត្រ ដែលបានយាងមក ក្នុងលក្ខណៈជាហោរាដែលប្រកាសព្រះបន្ទូល ចូលទៅក្នុងភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពងងឹតងងល់របស់យើង ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងថា ជាដំបូងយើងត្រូវផ្សះផ្សាឲ្យជាជាមួយព្រះជាមុនសិន ទើបយើងអាចរកឃើញសន្តិភាពរបស់ព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គបានប្រទានសន្តិភាពនោះ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ និងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ ។ ដូចនេះ ចូរយើងជញ្ជឹងគិតអំពីសន្តិភាពដែលយើងមានជាមួយព្រះអាទិករដោយអំណរ ដោយសារការសុគត និងការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះរាជបុត្រាព្រះអង្គ ។ ចូរអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គបានបើកភ្នែកអ្នក ឲ្យមើលឃើញអ្វី ដែលបាបបានលាក់បាំងមិនឲ្យពួកបណ្តាជននៅទីក្រុងយេរូសាឡិមមើលឃើញ ។ ហើយចូរអធិស្ឋានថា ចិត្តរបស់អ្នកនឹងមានសេចក្តីអាណិត ដូចព្រះអង្គដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នកសម្រក់ទឹកភ្នែក សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងស្វែងរកសន្តិភាព នៅកន្លែងខុស ហើយសូមឲ្យទឹកភ្នែកអ្នកបណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសន្តិភាពដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីប្រទាន និងសុគតដើម្បីបង្កើតឲ្យមានសន្តិភាព ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កូល៉ុស ១:១៥-២៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៨-១០ និង ១កូរិនថូស ៤
ប្រភេទ
ល្ងាច
អួតក្នុងសេចក្តីកម្សោយ
ដោយAlistair Begg
March 9, 2026
«ឯអ្នកណាដែលអួត នោះត្រូវអួតតែក្នុងព្រះអម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតមិនមែនជាអ្នកដែលផ្ទុកផ្ដាក់ខ្លួនឯង ដែលបានលើកតាំងនោះទេ គឺជាអ្នកណាដែលព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ផ្ទុកផ្ដាក់វិញទេតើ» ។ ២កូរិនថូស ១០:១៧-១៨
លោកិយតែងតែមានភាពរហ័សរហួន ក្នុងការលើកទឹកចិត្តមនុស្សឲ្យជឿលើខ្លួនឯង ហើយអួតខ្លួន ។
នៅសម័យរបស់សាវ័កប៉ុល ក៏ដូចសម័យសព្វថ្ងៃ កាលណាអ្នកអាចនិយាយអំពីខ្លួនឯង អំពីអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើ និងអ្វីដែលអ្នកមានផែនការថានឹងធ្វើ នោះអ្នកនឹងមានឱកាសកាន់តែច្រើន ដែលអាចជួយឲ្យអាជីពរបស់អ្នកកាន់តែចម្រើនឡើង មានគេចូលចិត្តកាន់តែច្រើន ហើយបង្ហាញឲ្យគេដឹងថា អ្នកជាមនុស្ស «ជោគជ័យ» ។ ហើយបើយើងមិនប្រយ័ត្នទេ ការគិតដូចនេះនឹងជ្រួតជ្រាបក្នុងផ្នត់គំនិត ដែលយើងមានចំពោះជីវិតយើង ដែលរាប់បញ្ចូលទាំងការងារបម្រើព្រះផងដែរ ។ យើងសួរខ្លួនឯងថា «តើខ្ញុំបានធ្វើការ «ធំឧត្តម»ទេ ? តើគេចូលចិត្តខ្ញុំទេ ? តើខ្ញុំបានជោគជ័យទេ ?» ប៉ុន្តែ យោងតាមសាវ័កប៉ុល «ការអ្វីដែលអ្នកនិយាយអំពីខ្លួនឯង មិនមានន័យអ្វី ក្នុងការងាររបស់ព្រះទេ ។ ប៉ុន្តែ គឺការអ្វីដែលព្រះទ្រង់មានបន្ទូលអំពីអ្នកទៅវិញទេ ដែលពិតជានាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរ» (២កូរិនថូស ១០:១៨) ។
សំបុត្រទីពីរ ដែលសាវ័កប៉ុលបានសរសេរផ្ញើទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងកូរិនថូស គឺជាផ្នែកមួយនៃការឆ្លើយឆ្លងដែលមានលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង ។ ក្នុងសំបុត្រនោះក៏មានផ្នែកដែលគាត់និយាយការពារការងាររបស់គាត់ នៅចំពោះមុខនៃការរិះគន់ដ៏ខ្លាំងក្លា ។ សាវ័កប៉ុលមិនខ្វល់អំពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់ទេ ប៉ុន្តែ គាត់ខ្វល់អំពីអវយវៈនៃរូបកាយព្រះគ្រីស្ទ ដែលស្ថិតក្រោមការថែទាំរបស់គាត់ ។ ហើយក្នុងការយកចិត្តទុកដាក់នេះ គាត់ក៏បាននិយាយការពិត អំពីការអួតខ្លួន និងការបន្ទាបខ្លួន ដែលយើងត្រូវតែទុកដាក់នៅក្នុងចិត្តយើង ។
សាវ័កប៉ុលអាចវាយបកទៅអ្នករិះគន់គាត់យ៉ាងងាយស្រួល ដោយនិយាយអំពីអំនួតរបស់ពួកគេ (២កូរិនថូស ១២:២១ខ-២៣ក) ប៉ុន្តែ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បានប្រើដំណោះស្រាយផ្សេងវិញ (ខ.២៣ខ-២៩) ។ គាត់មិនបានអួតអំពីតួនាទី និងការងារដែលគាត់បានធ្វើថ្វាយព្រះទេ តែគាត់បាននិយាយយ៉ាងក្បោះក្បាយ អំពីទុក្ខវេទនា និងភាពកម្សោយរបស់គាត់ ។ គាត់បានចែកចាយអំពីទុក្ខលំបាក និងភាពកម្សោយទាំងអស់នេះ ព្រោះគាត់បានចាត់ទុកបញ្ហាទាំងអស់នេះថាមានប្រយោជន៍ ជាគន្លឹះដើម្បីឲ្យគាត់បានស្គាល់ និងដកពិសោធន៍ជាមួយព្រះចេស្តារបស់ព្រះ និងរបៀបដែលព្រះអង្គធ្វើឲ្យគាត់ខ្សោយ មុនពេលព្រះអង្គធ្វើការតាមរយៈគាត់ ។ គេច្រើនតែមើលរំលងគោលការណ៍ ត្រង់ចំណុចនេះ ។ យើងចង់ឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗដឹងថា យើងមានម្ចាស់ការមកលើជីវិតខ្លួនឯង យើងជោគជ័យ ហើយយើងមិនមានបញ្ហាអ្វីទេ ។ ប៉ុន្តែ តើយើងដឹងទេថា ខ្លួនឯងកំពុងធ្វើអ្វី ? តាមពិត យើងកំពុងតែលើកតម្កើងភាពជោគជ័យរបស់យើង ជាជាងលើកតម្កើងព្រះគ្រីស្ទ! យើងចង់ឲ្យគេសរសើរថា យើងខ្លាំង ជាជាងពឹងផ្អែកលើកម្លាំងរបស់ព្រះអង្គ ។ យើងព្យាយាមធ្វើឲ្យខ្លួនឯងល្អតែសម្បកក្រៅ ទោះយើងគ្រាន់តែជាឆ្នាំងដីដែលផុយស្រួយក៏ដោយ ។ យើងភ្លេចថា សម្រស់ ឬតម្លៃពិតប្រាកដ កើតចេញពីអ្វីដែលនៅខាងក្នុង គឺចេញពីព្រះចេស្តារបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលចែងចាំងពន្លឺ តាមរយៈចំណុចខ្វះខាត និងភាពកម្សោយរបស់យើង ។ យើងមិនអាចអួត អំពីការអ្វីដែលព្រះទ្រង់កំពុងធ្វើ ធ្វើមើលតែយើងសមនឹងឲ្យព្រះអង្គធ្វើការនោះសម្រាប់យើង ឬអួតអំពីការអ្វីដែលព្រះទ្រង់កំពុងធ្វើតាមរយៈយើង ធ្វើមើលតែយើងកំពុងតែធ្វើកិច្ចការនោះដោយខ្លួនឯងនោះឡើយ ។ គ្មានអ្វីដែលអាក្រក់ជាងអំនួតខាងវិញ្ញាណឡើយ ព្រោះវាមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីឈើឆ្កាងទេ ។ ចូរប្រាកដថា នៅក្នុងភាពជោគជ័យ និងបរាជ័យរបស់អ្នក បទចម្រៀងរបស់អ្នកនៅតែច្រៀងដដែលថា :
ខ្ញុំគ្មានអ្វីជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ អ្វីៗដែលខ្ញុំមាន គឺព្រះទ្រង់បានប្រទានមកខ្ញុំ ។
ខ្ញុំមានអ្វីគ្រប់យ៉ាង ដោយសារព្រះគុណព្រះអង្គ ពេលដែលខ្ញុំជឿព្រះអង្គ ។
ដូចនេះ ខ្ញុំគ្មានហេតុផលដែលត្រូវអួត ដ្បិតព្រះអង្គបានបន្ទាបអំនួតរបស់ខ្ញុំ
ខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សមានបាប ដែលព្រះទ្រង់បានសង្គ្រោះដោយសារព្រះគុណ ។ 21
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ២កូរិនថូស ១១:២១ខ-៣៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ១១-១៣ និង ១កូរិនថូស ៥
ប្រភេទ
អត្ថបទថ្មីៗ
មើលទាំងអស់ →
ចូរនិយាយតែការពិត
March 6, 2026
«កុំឲ្យធ្វើជាទីបន្ទាល់ក្លែង ទាស់នឹងអ្នកជិតខាងខ្លួនឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៦រាល់ការបង្គាប់នីមួយៗក្នុងព្រះ…
ការលួច ឬបន្លំ តាមទម្រង់ផ្សេងៗ
March 5, 2026
«កុំឲ្យលួចប្លន់ឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៥បើយើងមើលមួយភ្លែត ក្រឹត្យវិន័យទី៨ គឺជាការបង្គាប់ដ៏សាមញ្ញ ។ ប៉ុន្តែ ក…
មានសេរីភាព ក្នុងសេចក្តីបរិសុទ្ធ
March 4, 2026
«កុំឲ្យផិតគ្នាឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:១៤សព្វថ្ងៃនេះ មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការដាក់ព្រំដែនកំណត់មកលើសេរីភាពរបស់…