នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ចិត្ត​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ទទួលយក

ចិត្ត​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ទទួលយក

ដោយAlistair Begg

November 6, 2026

«នោះ​ដាវីឌ​ក៏​តើន​ពី​ដី​ឡើង ទៅ​ស្រង់​ទឹក ព្រម​ទាំង​ប្រោះ​ទឹកអប់ ហើយ​ផ្លាស់​សំលៀក​បំពាក់ រួច​ចូល​ទៅ​ថ្វាយបង្គំ​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​ក្រោយមក»។ ២សាំយ៉ូអែល ១២:២០
នៅពេល​ដែល​បុត្រ​តូច​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ដែល​បាន​ប្រសូត​ពី​ការ​ផិតក្បត់​ជា​មួយ​នាង​បាតសេបា មាន​ជំងឺ​ជា​ទម្ងន់ ភាព​ឆេះឆួល​ខាង​វិញ្ញាណ​បាន​កើត​មាន​ឡើង​វិញ នៅ​ក្នុង​ព្រះទ័យ​ទ្រង់ ។ ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ស្វែងរក​បំណង​ព្រះទ័យ​ព្រះ ហើយ​ទ្រង់​អធិស្ឋាន​អស់​ពី​ព្រះទ័យ ដោយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​បំផុត សូម​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​ទុក​ជីវិត​ឲ្យ​បុត្រ​ទ្រង់ ។ ទ្រង់​មិន​ព្រម​សោយ​អាហារ ហើយ​ឈប់​រស់នៅ តាម​ធម្មតា ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​ជន្ម​របស់​បុត្រ​ទ្រង់​ហៀបនឹង​អស់​ព្រះ​ជន្ម ។
មុន​នោះ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ព្យាយាម​លាក់​បាំង​បាប​របស់​ទ្រង់ ដោយ​ព្យាយាម​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ អ៊ូរី ជា​ប្តី​នាង ជឿ​ថា កូន​នោះ​ជា​កូន​របស់​គាត់ ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​មិន​ទាន់​មាន​ការ​សង្ស័យ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេល​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ស្តេច​ដាវីឌ ដោយ​សេចក្តី​មេត្តា ឥរិយាបថ​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ​ក៏បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទាំងស្រុង ។ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ស្វែងរក​ព្រះ ព្រោះ​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ស្វែងរក​ស្តេច​ដាវីឌ ហើយ​បន្ទន់​ព្រះទ័យ​ស្តេច​ដាវីឌ ។ ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​នេះ​អាច​កើត​មាន ដោយសារតែ​ព្រះ​ទ្រង់​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ព្រះទ័យ​ស្តេច​ដាវីឌ​ប៉ុណ្ណោះ ។ 
បន្ទាប់មក ទ្រង់​ក៏បាន​ទទួល​ដំណឹង​ដ៏​តក់ស្លុត ។ កូន​នោះ​ក៏បាន​ស្លាប់ ។ ទេវ​វិទូ​ឈ្មោះ អេឡិច ម៉ូតយើរ (Alec Motyer) បាន​ប្រៀបធៀប​ការ​ប្រែ​ចិត្ត​នោះ ទៅ​នឹង​ការ​ប្រមូល​ថ្ម ដែល​គេ​បាន​បោះ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្រះ ។ អ្នក​អាច​យក​ថ្ម​ចេញពី​ស្រះ តែ​រលក​​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​ទឹក​នៅតែ​បន្ត​ពង្រីក​ខ្លួន ។85 ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ប្រែ​ចិត្ត​ចេញពី​ការ​រំលោភ​អំណាច និង​ការ​ផិត​ក្បត់ ហើយ​ព្រះ​ទ្រង់​ទទួល​ទទួលយក​ការ​ប្រែ​ចិត្ត​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ដោយ​សេចក្តី​មេត្តា ។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​ទ្រង់​មិន​បញ្ឈប់​រលក​ទឹក​នោះ​ទេ ។ 
ព្រះអង្គ​នៅតែ​អាច​ប្រើ​សោក​នាដកម្ម​នេះ ដើម្បី​កែ​ប្រែ​ស្តេច​ដាវីឌ​ទៅជា​បុរស ដែល​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ ។ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ឆ្លើយតប តាម​របៀប​ចម្លែក ដែលគេ​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ ដោយ​ទ្រង់​ក្រោក​ឡើង លាង​សម្អាត​ព្រះ​កាយ​ទ្រង់ ហើយ​យាង​ចូល​ក្នុង​ដំណាក់​ព្រះអម្ចាស់ ។ អ្នក​ដែល​បាន​គេច​មុខ​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ឥឡូវ​នេះ បាន​យាង​ទៅ​ជួប​ព្រះអង្គ ។ ការ​សុគត​ដ៏​សោកសៅ​របស់​បុត្រ​ស្តេច​ដាវីឌ មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ទ្រង់​ដាច់​ចេញពី​ព្រះអម្ចាស់​ទេ ។ ទេ វា​បាន​នាំ​ទ្រង់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​ព្រះអង្គ កាន់តែ​ជ្រាល​ជ្រៅ ។ 
នៅពេល​ទ្រង់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ដំណាក់​ព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់​ចាំបាច់​ត្រូវ​នាំ​កូនចៀម​ដែល​គ្រប់​លក្ខណៈ​ថ្វាយ​ជា​យញ្ញ​បូជា ។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់​មិន​បាន​នាំ​យក​តែ​ប៉ុណ្ណេះ​ទេ ។ ទ្រង់​ក៏​បាន​ប្រទាន​ដង្វាយ​តែមួយ​ដែល​ប្រេះ​បែក ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ព្រម​ទទួលយក ក្នុង​ដំណាក់​ទ្រង់ គឺ​ដូច​ដែល​ក្រោយមក ទ្រង់​បាន​សរសេរ​ថា «ឯ​ដង្វាយ​ដែល​គួរ​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះ នោះ​គឺជា​វិញ្ញាណ​ខ្ទេច​ខ្ទាំ ឱ​ព្រះ​អង្គ​អើយ ទ្រង់​មិន​មើលងាយ​ចំពោះ​ចិត្ត​ខ្ទេច​ខ្ទាំ ហើយ​ទន់​ទាប​ឡើយ» (ទំនុក​ដំកើង ៥១:១៧)។ 
ព្រះ​ទ្រង់​មិន​បាន​ទុក​ឲ្យ​ស្តេច​ដាវីឌ​លាក់​បាំង​បាប​ខ្លួនឯង ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​មិន​បាន​ទុក​ឲ្យ​ស្តេច​អង្គ​នេះ ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ផល​វិបាក​របស់​បាប​ទ្រង់ តែ​ម្នាក់ឯង​ដែរ ។ ទ្រង់​នឹង​ប្រើ​ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ ដើម្បី​នាំ​អ្នក​វិលត្រឡប់​មកវិញ ពេលណា​អ្នក​វង្វេង​ចេញពី​ព្រះអង្គ ។ ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ដែល​ប្រេះ​បែក និង​ភ្ញាក់​ខ្លួន ចូល​មក​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ។ ពេលណា​ព្រះអង្គ​ឲ្យ​អ្នក​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​បាប​របស់​អ្នក ឬ​ឲ្យ​អ្នក​ជួប​​ការ​ឈឺ​ចាប់ ឬ​មិន​ប្រទាន​អ្វី​ដែល​អ្នក​ចង់​បាន ចូរ​កុំ​សន្និដ្ឋាន​ថា ព្រះអង្គ​មិន​ស្រឡាញ់​អ្នក​នោះ​ឡើយ ។ មូល​ហេតុ​គឺ​ដោយសារ​ព្រះអង្គ​កំពុង​នាំ​អ្នក​ចូល​មក​ជិត​ព្រះអង្គ ដោយ​ព្រះគុណ​ទ្រង់ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ២សាំយ៉ូអែល ១២:១-១០
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ សេផានា និង កូល៉ុស ៤

ប្រភេទ