នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ការ​លីឈើ​ឆ្កាង

ការ​លីឈើ​ឆ្កាង

ដោយAlistair Begg

July 17, 2026

«កាល​គេ​នាំ​ព្រះយេស៊ូវ​ទៅ នោះ​គេ​ចាប់​មនុស្ស​សាសន៍​គីរេន​ម្នាក់ ឈ្មោះ​ស៊ីម៉ូន ដែល​កំពុង​តែ​វិល​មកពី​ចម្ការ ក៏​ដាក់​ឲ្យ​គាត់​លីឈើ​ឆ្កាង​តាម​ទ្រង់​ទៅ» ។ លូកា ២៣:២៦
ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ធ្វើ​ការ​បម្រើ​ដល់​ពួក​បណ្តាជន​អស់​រយៈ​ពេល៣ឆ្នាំ ដោយ​ពាល់ និង​កែ​ប្រែ​ជីវិត​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ ។ ប៉ុន្តែ ក្រោយមក គ្រូ​ព្រះបន្ទូល​មកពី​ស្រុក​កាលីឡេ ដែល​បាន​បែរ​ថ្ពាល់​ម្ខាង​ទៀត​ឲ្យ​គេ​ទះ (ម៉ាថាយ ៥:៣៩) ដែល​បាន​ដើរ២គឺឡូម៉ែត្រ​បន្ថែម (ខ.៤១) ក៏បាន​ត្រូវ​គេ​បណ្តើរ​ចេញទៅ​ក្រៅ​ទីក្រុង ដើម្បី​ឆ្កាង​សម្លាប់​ ។ អ្វី​ដែល​ហ្វូង​មនុស្ស​មិន​បាន​នឹក​ស្មាន​នោះ គឺ​រឿង​ដែល​ហៀបនឹង​កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ទៀត នឹង​បាន​ក្លាយ​ជា​ចំណុច​របត់​ដ៏​សំខាន់​នៃ​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត​ ។ ខណៈ​ពេល​ដែល​គេ​បណ្តើរ​ព្រះអង្គ ទៅ​ភ្នំ​កាល់វ៉ារី ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ទន់​ជង្គង់​ដួល​នៅ​ក្រោម​ទម្ងន់​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រែ​ជា​អាក្រក់​មើល​លែង​ស្គាល់ ដោយសារ​ការ​វាយ​ដុំ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ទទួលរង (អេសាយ ៥២:១៤) ។ ដោយសារ​ពួក​ទាហាន​រ៉ូម៉ាំង​មាន​ការ​បារម្ភ​ថា ព្រះ​យេស៊ូវ​ប្រហែល​មិន​អាច​មាន​ព្រះ​ជន្ម ដល់ពេល​​គេ​ត្រូវ​ឆ្កាង​ទ្រង់​ទេ ពួកគេ​ក៏បាន​ចាប់ «លោក ​ស៊ីម៉ូន មកពី​ស្រុក​គីរេន» ដែល​កំពុង​ឈរ​មើល​ព្រះអង្គ​ ។ មុន​ពេល​គាត់​ដឹង​ថា មាន​រឿង​អ្វី​កំពុង​កើត​ឡើង គេ​បាន «ដាក់​ឲ្យ​គាត់​លីឈើ​ឆ្កាង» តាម​ពី​ក្រោយ​ព្រះយេស៊ូវ​ដែល​មាន​ព្រះលោហិត​​ជោគ​ព្រះ​កាយ​ ។
ការ​ដែល​លោក ​ស៊ីម៉ូន​បាន​លីឈើ​ឆ្កាង គឺ​បាន​ក្រើន​រំឭក​យើង អំពី​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​មាន​អត្ត​សញ្ញាណ​ជាប់​ជាមួយ​ព្រះយេស៊ូវ​ជា​រៀង​រហូត គឺ​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​ទទួល​បាប​របស់​យើង ​នៅ​លើ​ព្រះ​កាយ​ទ្រង់​ ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ការ​រួបរួម​ជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ទ គឺជា​ការ​រួបរួម​ជាមួយ​ព្រះអង្គ ក្នុង​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ទ្រង់ (ភីលីព ៣:១០) ។ រឿង​ឈើ​ឆ្កាង មិន​គ្រាន់តែ​ជា «រឿង​ដ៏​សោកសៅ» ដែល​នាំមក​នូវ​ការ​អត់​ទោស​បាប​ផ្ទាល់​ខ្លួន ហើយ​បន្ទាប់មក អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​បំភ្លេច​រឿង​នេះ ហើយ​បន្ត​ដំណើរ​ទៅមុខ​ទៀត​នោះ​​ទេ​ ។ ដូច​នេះ បើ​យើង​ដើរ​តាម​ព្រះគ្រីស្ទ នោះ​យើង​ក៏​ត្រូវ​លីឈើ​ឆ្កាង ដូច​លោក ​ស៊ីម៉ូន​ផង​ដែរ (លូកា ៩:២៣-២៤) ។ ព្រះអង្គ​បាន​ត្រាស់ហៅ​យើង​ឲ្យ​លះបង់​ចោល​អ្វី​ដែល​ងាយ​ស្រួល​បំផុត​សម្រាប់​យើង ដើម្បី​ធ្វើ​អ្វីៗ ដែល​ជា​ការ​ស្តាប់​បង្គាប់​ព្រះគ្រីស្ទ​ ។ ពួក​សិស្ស​របស់​ព្រះយេស៊ូវ ទាំង​ក្នុង​សម័យ​ដើម ក៏​ដូច​ជា​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន មាន​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ជីវិត​របស់​ពួកគេ គឺជា​ជីវិត​ដែល​សម​ស្រប​នឹង​អត្ថន័យ​របស់​ឈើ​ឆ្កាង​ ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ វិធី​សាស្រ្ត និង​សារ​ដែល​យើង​ប្រកាស ក៏​ត្រូវ​សម​ស្រប​នឹង​អត្ថន័យ​របស់​ឈើ​ឆ្កាង​ផង​ដែរ​ ។ វា​ជា​រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាសអៀន​ណាស់ នៅពេល​ដែល​យើង​ព្យាយាម​បង្ហាញ​ដល់​លោកិយ នូវ​ជំនឿ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ដែល​មិន​សម​ស្រប​នឹង​អត្ថន័យ​របស់​ឈើ​ឆ្កាង គឺ​ជំនឿ​ដែល​លើក​ដំកើង​ភាព​ជោគជ័យ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ភាព​សុខ​ស្រួល អំណាច និង​មុខ​មាត់​ ។ ការ​ប្រកាស​ដំណឹង​ល្អ​ដូច​នេះ គឺ​គ្មាន​ប្រយោជន៍ ហើយ​ថែម​ទាំង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ទៀត​ផង! ព្រះ​រាជ​កិច្ច​របស់​ព្រះយេស៊ូវ ផ្ដោត​ទៅលើ​មនុស្ស​ដែល​តូច​ទាប​បំផុត និង​នៅ​ចុង​ក្រោយ​គេ​បំផុត គឺ​មនុស្ស​ដែលគេ​មិន​រាប់រក និង​មិន​ឲ្យ​តម្លៃ​ ។ ព្រះអង្គ​មិន​បាន​យាង​មក ដើម្បី​បង្កើត​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​មាន​វិជ្ជាជីវៈ​ខាង​សាសនា​នោះ​ទេ​ ។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់ហៅ​មនុស្ស​ឲ្យ​មក​រក​ព្រះអង្គ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​នាំ​ដំណឹង​ល្អ​នៃ​ឈើ​ឆ្កាង ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ដែល​ប្រេះ​បែក គ្រាំគ្រា ទាបថោក និង​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត គឺ​មនុស្ស​ដូច​យើង​រាល់​គ្នា​ ។
ដូច​នេះ នៅពេល​ដែល​អ្នក​ឃើញ​លោក ​ស៊ីម៉ូន​លីឈើ​ឆ្កាង ដើរ​ពី​ក្រោយ​ព្រះ​មួយ​អង្គ​ដែល​ហៀបនឹង​សុគត​នៅ​លើ​ឈើ​​ឆ្កាង ដើម្បី​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ចូរ​មើល​ឃើញ​ខ្លួន​យើង​លីឈើ​ឆ្កាង​ផង​ដែរ​ ។ តើ​អ្នក​នឹង​បដិសេធន៍​ខ្លួនឯង ហើយ​លីឈើ​ឆ្កាង​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ទេ? តើ​អ្នក​នឹង​នាំ​ដំណឹង​ពី​ឈើ​ឆ្កាង ទៅ​កាន់​អ្នក​ដទៃ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ទេ? ចូរ​នាំ​ដំណឹង​ល្អ​ទៅ​ប្រាប់​គេ​ដោយ​អំណរ​ចុះ ដ្បិត​ផ្លូវ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​សង្គ្រោះ​ដែល​មាន​ព្រះ​កាយ​​ជោគ​ជាំ​ដោយ​ព្រះ​លោហិត មិន​បាន​បញ្ចប់​ត្រឹម​ការ​សុគត​របស់​ទ្រង់​នោះ​ទេ ដូច​នេះ ចូរ​ដើរ​តាម​ព្រះអង្គ ហើយ​ផ្លូវ​របស់​អ្នក​ក៏​មិន​បញ្ចប់​ត្រឹម​សេចក្តី​ស្លាប់​ដែរ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ម៉ាកុស ៨:៣៤-៣៨
គម្រោង​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ​រយៈ​ពេល១ឆ្នាំ​៖ ទំនុក​ដំកើង ១៨-១៩ និង កិច្ចការ ១៣:១-២៥

ប្រភេទ