នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
កញ្ចក់​ឆ្លុះ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ

កញ្ចក់​ឆ្លុះ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ

ដោយAlistair Begg

April 11, 2026

«ដ្បិត​បើ​អ្នកណា​ស្ដាប់​ព្រះបន្ទូល​ហើយ តែ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម អ្នក​នោះ​ធៀប​ដូចជា​មនុស្ស​ដែល​ឆ្លុះ​មុខ​ក្នុង​កញ្ចក់​ ។ អ្នក​នោះ​គ្រាន់តែ​មើល​ខ្លួន រួច​ចេញទៅ​បាត់​ទៅ ហើយ​ក៏​ភ្លេច​ពី​បែប​ភាព​ខ្លួន​ជា​យ៉ាងណា​ភ្លាម» យ៉ាកុប ១:២៣-២៤
នៅពេល​ដែល​យើង​បានឮ​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ យើង​អាច​ទទួល​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត តែ​យើង​មិន​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ​ ។ រឿង​នេះ​អាច​កើត​ឡើង​ជា​ធម្មតា​ ។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មាន​ខ​គម្ពីរ​មួយ​ចំនួន​ដែល​បាន​ចែង​អំពី​មនុស្ស ដែល​បាន​ស្តាប់​ការ​ចែក​ចាយ​ដំណឹង​ល្អ ដោយ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់ ប៉ុន្តែ ជីវិត​នៅតែ​មិន​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ (មើល​ឧទាហរណ៍ ក្នុង កិច្ចការ ១៩:៩ និង ម៉ាកុស ៦:២០) ។ តើ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ឲ្យ​យើង​ប្រាកដ​ថា យើង​អាច​ជៀស​វាង​បញ្ហា​នេះ ពេល​យើង​បើក​ព្រះ​គម្ពីរ​មើល? យើង​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការ​អាន​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ​តែ​ម្យ៉ាង គឺ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​ទេ​ ។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​យ៉ាកុប​បាន​ចែងថា ការ​គ្រាន់តែ​ស្តាប់​ឮ​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ ដោយ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​តាម គឺ​មិន​ខុសពី​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ឆ្លុះ​កញ្ចក់ ហើយ​មិន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​សោះ​សម្រាប់​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ឃើញ​ក្នុង​កញ្ចក់​ ។ យើង​ហាក់​ដូចជា​បាន​ភ្លេច​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​ក្នុង​កញ្ចក់​ឆ្លុះ​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ដោយ​របៀប​ពីរ​យ៉ាង​ ។ ទីមួយ គឺ​យើង​មើល​មិន​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ ដោយ​យើង​មើល​កញ្ចក់ ហើយ​ឆាប់​ភ្លេច​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ ដោយសារ​យើង​មិន​បាន​ពិចារណា អំពី​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​ ។ ពេល​ដែល​យើង​ស្តាប់​ដើម្បី​ឲ្យតែ​បានឮ នោះ​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ដែល​យើង​ទទួល​បាន ជៀស​មិន​រួចពី​ភាព​ខ្វះ​ចន្លោះ ហើយ​ឆាប់​ភ្លេច​ ។ ការ​សង្កេត​យូរៗ​ម្តង មិន​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ស្តាប់​បង្គាប់​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​នោះ​ទេ ហើយ​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ដ៏​ស្ថិត​ស្ថេរ​មិន​អាច​កើត​មាន​បាន​ឡើយ ពេលណា​យើង​បោក​ខ្លួនឯង​ឲ្យ​គិត​ផ្ទុយពី​នេះ​ ។
ពេល​ខ្លះ​យើង​ភ្លេច​ព្រះ​បន្ទូល​ដោយ​ចេតនា ដោយ​ព្យាយាម​បដិសេធ ឬ​បង្វែរ​អារម្មណ៍​ខ្លួនឯង ឲ្យ​ងាក​ចេញពី​ការ​អនុវត្តន៍​តាម​សេចក្តី​ពិត​ ។ គ្រូ​បង្រៀន​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី​ម្នាក់​បាន​បក​ស្រាយ​ថា នៅពេល​ដែល​មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​ឆ្លុះ​កញ្ចក់​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ ហើយ​កត់​សំគាល់​ឃើញថា មុខ​របស់​គាត់​បាន​ប្រឡាក់​ទៅ​ដោយ បាប ជំងឺ ការ​ព្រួយ​បារម្ភ ឬ​ភាព​ចាស់ជរា និស្ស័យ​សាច់ឈាម​របស់​គាត់​ក៏​បាន​រុញ​ច្រាន​រូប​ភាព​ទាំង​នោះ​ចេញពី​គំនិត​គាត់ ហើយ​ភ្លាមៗ​នោះ គាត់​ក៏​បាន​ងាក​ទៅ​រក​អ្វី​ផ្សេង​ ។32 យើង​អាច​ដឹង​ច្បាស់​ថា មាន​អ្វី​កំពុង​កើត​ឡើង​ក្នុង​គំនិត​យើង ពេលណា​យើង​មាន​បំណង​ចិត្ត​ចង់​បំភ្លេច​ភ្លាមៗ តាមរយៈ​ការ​ដោះ​សារ ការ​គេចវេស​ការ​ពិត ឬ​មិន​ព្រម​គិតតែ​ម្តង អំពី​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ព្រោះ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​នាំ​យើង​ប្រឈម​មុខ​ដោះ​ស្រាយ ជម្នះ​បញ្ហា​ប្រឈម ហើយ​ត្រាស់ហៅ​យើង​ឲ្យ​កែ​ប្រែ​ ។
ការ​ស្តាប់​ព្រះបន្ទូល ដោយ​មិន​បាន​គិត​ឲ្យ​ស៊ី​ជម្រៅ និង​ភ្លេច​ដោយ​ចេតនា គឺជា​ទង្វើ​ដែល​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខ្លាំង​ណាស់​ ។ កាលណា​យើង​អង្គុយ​ស្តាប់​តាម​ការ​បង្រៀន​របស់​ព្រះ​គម្ពីរ ដោយ​មិន​ឲ្យ​ព្រះ​បន្ទូល​កែ​ប្រែ​យើង យើង​នឹង​មិន​ងាយ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ឡើយ​ ។ យើង​មាន​ចិត្ត​កាន់តែ​រឹង​ទទឹង​ចំពោះ​សេចក្តី​ពិត នោះ​យើង​ក៏​ទទួល​ឥទ្ធិពល​កាន់តែ​តិច​ពី​ព្រះបន្ទូល​ដែល​មាន​អំណាច​កែ​ប្រែ​ជីវិត​ ។
ដូច​នេះ ពេលណា​អ្នក​ស្តាប់​ការ​បង្រៀន​របស់​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប នៅពេល​ក្រោយ​ទៀត ចូរ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន ហើយ​អធិស្ឋាន ដើម្បី​ជៀសវាង​ការ​សង្កេត​មើល​ព្រះ​បន្ទូល​តែ​ម្តង​ម្កាល ឬ​ការ​បង្វែរ​អារម្មណ៍​ខ្លួនឯង​ចេញពី​សេចក្តី​ពិត​នោះ​ឡើយ​ ។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ ចូរ​មាន​ការ​ស្ញប់​ស្ញែង​ដ៏​បរិសុទ្ធ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ពិចារណា អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​អ្វី​ដែល​អ្នក​បានឮ និង​ឃើញ​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​ព្រះ​ ។ ចូរ​ចំណាយ​ពេល​ពីរបី​នាទី ដើម្បី​ជញ្ជឹង​គិត​ព្រះបន្ទូល ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ភ្លេច​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​ដក​ពិសោធន៍​នោះ​ឡើយ បន្ទាប់មក ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​សេចក្តី​ពិត​កែ​ប្រែ​ជីវិត​អ្នក តាម​អ្វី​ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល ដោយ​ជំនួយ​មកពី​ព្រះអង្គ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ទំនុក​ដំកើង ១១៩:២៥-៣២
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ លេវី​វិន័យ ១៥-១៦ និង ហេព្រើរ ១១:២០-៤០

ប្រភេទ