នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ផ្លូវ​របស់​នាង​យេសិបិល

ផ្លូវ​របស់​នាង​យេសិបិល

ដោយAlistair Begg

November 18, 2026

«តែ​អញ​ប្រកាន់​សេចក្ដី​ខ្លះ​នឹង​ឯង ដ្បិត​ឯង​បណ្ដោយ​ឲ្យ​ស្ត្រី ឈ្មោះ​យេសិបិល ដែល​ហៅ​ខ្លួន​ជា​ហោរា បាន​ទៅ​បង្ហាត់​បង្រៀន ហើយ​នាំ​ពួក​បាវ​បំរើ​របស់​អញ ឲ្យ​វង្វេង​ទៅ​ប្រព្រឹត្ត​សេចក្ដី​កំផិត ហើយ​បរិភោគ​ដង្វាយ​ដែល​ថ្វាយ​ទៅ​រូប​ព្រះ​ផង ... ហើយ​ដល់​ពួក​អ្នក​ឯទៀត នៅ​ក្រុង​ធាទេ​រ៉ា​ដែរ គឺ​ដល់​ពួក​អ្នក​ដែល​មិន​កាន់​តាម​សេចក្ដី​បង្រៀន​នោះ ... តែ​​អញ​ៗ​មិន​ផ្ទុក​បន្ទុក​អ្វី​ទៀត​លើ​ឯង​រាល់​គ្នា​ទេ​ប៉ុន្តែ សេចក្ដី​ដែល​ឯង​មាន នោះ​ឲ្យ​កាន់​ខ្ជាប់ ដរាប​ដល់​អញ​មក​ចុះ ឯ​អ្នកណា​ដែល​ឈ្នះ ហើយ​កាន់​តាម​ការ​អញ ដរាប​ដល់​ចុង​បំផុត នោះអញ​នឹង​ឲ្យ​មាន​អំណាច​លើ​ពួក​សាសន៍​ដទៃ»។ វិវរណៈ ២:២០,២៤-២៦
សំបុត្រ​វែង​បំផុត​របស់​ព្រះយេស៊ូវ ផ្ញើ​ទៅ​កាន់​ពួក​ជំនុំ ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​វិវរណៈ ជំពូក ២-៣ យ៉ាង​ហោច​ណាស់ គឺ​បាន​សំដៅ​ទៅលើ​ពួក​មាន​ឥទ្ធិពល​នយោបាយ​តិច​បំផុត ក្នុង​ចំណោម​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​ទាំង៧ ។ ក្រុង​ធា​ទេរ៉ា​គឺ​ជា​សហគមន៍ ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ពាណិជ្ជកម្ម ច្រើន​ជាង​នយោបាយ ដោយ​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច​ច្រើន ដោយ​មាន​ពួក​ឈ្មួញ​ជា​ច្រើន ជា​កន្លែង​ជួញ​ដូរ​ដ៏​ធំ​មួយ ។ ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីនោះ​មាន​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ដ៏​ប្រសើរ ហើយ​បន្ត​មាន​ការ​លូត​លាស់​ដ៏​រលូន ខុសពី​ពួក​ជំនុំ​ផ្សេង​ទៀត ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ផ្ញើ​សំបុត្រ​ទៅ​កាន់ ។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ចំណោម​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​វិជ្ជមាន​ជា​ច្រើន​ដែល​ពួក​ជំនុំ​មាន ដូចជា «សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ការ​បម្រើ និង​សេចក្តី​អត់ធន់» (វិវរណៈ ២:១៩) គេ​បាន​បណ្តោយ​ឲ្យ​ស្មៅ​ដ៏​ពិសពុល​ចាក់​ឫស​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​នោះ ។ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ហៅ​អ្នក​ដឹកនាំ​របស់​ពួក​ជំនុំ​នេះ​ថា «យេសេបិល» ដោយ​ប្រៀបធៀប​កិច្ចការ​របស់​​នាង ទៅ​នឹង​ទង្វើ​របស់​ក្សត្រី​នៃ​នគរ​អ៊ីស្រាអែល កាល​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ​មុន ។ ស្តេច​ស្រី​យេសិបិល បាន​បំពុល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល ដោយ​ប្រព័ន្ធ​ផ្នត់​គំនិត ដែល​កាត់​ផ្តាច់​ក្រម​សីលធម៌​ពី​សេចក្តី​ជំនឿ ដោយ​ប្រាប់​ប្រជាជន​នៅ​សម័យ​នោះ​ថា ពួកគេ​អាច​រស់នៅ​យ៉ាង​ដូច​នោះ​បាន ។ ក្នុង​ទីក្រុង​ធា​ទេរ៉ា រឿង​ដូច​នេះ​ហាក់​ដូចជា​កំពុង​កើត​ឡើង​ផង​ដែរ ។ ស្ត្រី​នេះ បាន​តាំង​ខ្លួន​ជា «ហោរា​ស្រី» ដោយ​អះអាង​ថា ខ្លួន​បាន​ទទួល​ការ​បណ្តាល​ពី​ព្រះ ហើយ​ប្រាប់​អ្នកជឿ​ទាំងឡាយ​ថា ពួក​គេ​អាច​អរ​សប្បាយ​នឹង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ និង​អសីលធម៌​ផ្លូវភេទ ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ពួកគេ​នៅតែ​អាច​ដើរ​តាម​ព្រះយេស៊ូវ ។
ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​មិនមែន​គ្រប់​គ្នា​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​នេះ បាន​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​របស់​នាង​យេសិបិល​ទេ ។ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាន​ជម្នះ​ការ​ល្បួង​នោះ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឲ្យ​តោង​ឲ្យ​ជាប់​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​មាន​ស្រាប់ គឺ​ជីវិត «ដែល​អស់​កល្ប​ជានិច្ច» (១ធីម៉ូថេ ៦:១៩)។ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​បញ្ចប់​សំបុត្រ​នោះ ដោយ​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​ដ៏​សាមញ្ញ​ថា «ឯ​អ្នកណា​ដែល​ឈ្នះ ហើយ​កាន់​តាម​ការ​អញ ដរាប​ដល់​ចុង​បំផុត នោះអញ​នឹង​ឲ្យ​មាន​អំណាច​លើ​ពួក​សាសន៍​ដទៃ» (វិវរណៈ ២:២៦ មើល ទំនុក​ដំកើង ២:៨)។
សូម​យើង​ស្រមៃ​ថា​ យើង​បានឮ​គេ​អាន​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​នេះ ក្នុង​ពួក​ជំនុំ នៅ​ទីក្រុង​ធា​ទេរ៉ា ។ ចូរ​ស្រមៃ​ឃើញ​ឈ្មួញ​ក្រ​ណាត់ និង​អ្នក​ផលិត​ស្បែក​សត្វ កំពុង​ឈរ​ដេរ​ក្រណាត់ ដោយ​កាន់​ម្ជុល​នៅ​ដៃ ដោយ​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ ដោយ​ឆ្ងល់​ថា ពួកគេ​អាច​បន្ត​ចូល​រួម​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​ដោយ​របៀបណា នៅ​ចំពោះ​មុខ​បញ្ហា​ប្រឈម​នៃ​អំពើ​អ​សីលធម៌ និង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ ហើយ​បន្ទាប់មក ព្រះគ្រីស្ទ​ក៏បាន​ប្រទាន​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​សាមញ្ញ​ថា «ចូរ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម»។
ព្រះបន្ទូល​សន្យា និង​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​នេះ ក៏​សម្រាប់​អ្នកផង​ដែរ ។ អ្នក​ប្រហែល​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ថា កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ការ​ឡោម​ព័ទ្ធ និង​អស់​សង្ឃឹម នៅ​ចំពោះ​មុខ​នៃ​អំពើ​អសីលធម៌ និង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ នៅ​ជុំ​វិញ​អ្នក តែ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ អ្នក​អាច​តោង​ឲ្យ​ជាប់​នឹង​ជីវិត​ដែល​អស់​កល្ប​ជានិច្ច ។ ព្រះ​អង្គ​នឹង​យាង​មកវិញ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​ស្វាគមន៍​អ្នក ឲ្យ​គ្រប់​គ្រង​ផែនដី ជាមួយ​ព្រះអង្គ ។ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក «ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម» ហើយ​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​រក​ភាព​អស់​កល្ប​ជានិច្ច ចូរ​ចាំ​ថា ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​របស់​ពួក​បរិសុទ្ធ គឺជា​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​របស់​ព្រះ ដែល​ទ្រង់​អាច​រក្សា​អ្នក​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​នៃ​សិរី​ល្អ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ វិវរណៈ ២:១៨-២៩
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ១របាក្សត្រ ២២-២៤ និង លូកា ៣

ប្រភេទ