នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
នៅពេល​ដែល​គំនិត​អ្នក​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត

នៅពេល​ដែល​គំនិត​អ្នក​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត

ដោយAlistair Begg

August 25, 2026

«គ្រា​នោះ​ដាវីឌ​នឹក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា មាន​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​អញ​នឹង​ស្លាប់ ដោយសារ​ដៃ​សូល​ជា​មិនខាន គ្មាន​ផ្លូវ​ណា​ជា​ជាង​ឲ្យ​អញ​រត់​ទៅ ជ្រក​នៅ​ឯ​ស្រុក​របស់​ពួក​ភីលីស្ទីន​ទេ នោះ​សូល​នឹង​អស់​ចិត្ត​ចង់​រក​អញ​នៅ​គ្រប់​ក្នុង​អស់​ទាំង​ដែន​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល​ទៀត ដូច្នេះ ទើប​អញ​នឹង​រួច​ចេញពី​ព្រះ​ហស្ត​ទ្រង់​បាន» ។ ១សាំយ៉ូអែល ២៧:១
ជួនកាល គំនិត​របស់​យើង គឺជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​ធំ​បំផុត​របស់​យើង​ ។ 
ទោះ​ដាវីឌ​ស្ថិត​ក្នុង​កាលៈទេសៈ​ពិបាក​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ គាត់​តែងតែ​ទុកចិត្ត​ព្រះអម្ចាស់​ជានិច្ច​ ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ក្នុង​ការ​សន្ទនា​រវាង​ស្តេច  ​សូល និង​ដាវីឌ ដាវីឌ​បាន​ប្រកាស ទៅ​កាន់​ស្តេច  ​សូល    ​ថា ទោះ​គាត់​មិន​បាន​ដឹង​ថា​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ក៏ដោយ ក៏​គាត់​ដឹង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​រំដោះ​គាត់​ឲ្យ​រួចពី​ទុក្ខ​លំបាក​ (១សាំយ៉ូអែល ២៦:២៣-២៤) ។ ដាវីឌ​មាន​ហេតុផល​ដ៏​ល្អ​ដែល​ត្រូវ​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ដូច​នេះ បានជា​ការ​រំដោះ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ គឺជា​ប្រធានបទ​ដ៏​សំខាន់ ពេញ​មួយ​ជីវិត​គាត់​ ។ ទោះ​ការ​រំដោះ​នោះ ជា​ការ​រំដោះ​ពី​​សត្វ​តោ សត្វ​ខ្លាឃ្មុំ ឬ​យក្ស​របស់​សាសន៍​ភីលីស្ទីន (១សាំយ៉ូអែល ១៧:៣៧) ឬ​ក្រោយមក ជា​ការ​រំដោះ​ពី​ការ​តាម​សម្លាប់​របស់​ស្តេច  ​សូល    ​ក្តី ដាវីឌ​តែងតែ​ឆាប់​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ ដោយ​មិន​បង្អង់​យូរ សម្រាប់​ការ​ជួយ​សង្គ្រោះ​របស់​ទ្រង់​ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ យើង​ប្រហែល​​ជា​ភ្ញាក់​ផ្អើល នៅពេល​ដែល​គាត់​ទើបតែ​បាន​ប្រកាស​អំពី​ការ​រំដោះ​នៃ​ព្រះ​ហស្ត​របស់​ព្រះ គាត់​ក៏​ស្រាប់​តែ​ជឿ​ក្នុង​ចិត្ត​ថា ស្តេច  ​សូល    ​នឹង​សម្លាប់​គាត់​នៅ​ទី​បំផុត​ ។ ជាជាង​នឹក​ចាំ​អំពី​សេចក្តី​ល្អ និង​សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះ គាត់​បាន​បណ្តោយ​ឲ្យ​គំនិត​នេះ​បន្ត​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ភាព​ងងឹត​ ។ ទំនុក​ចិត្ត​របស់​គាត់​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ការ​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត ហើយ​ជំនឿ​របស់​គាត់​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ការ​ភ័យ​ខ្លាច ដូច​នេះ គាត់​ក៏បាន​ទៅ​ស្វែងរក​សុវត្ថិភាព នៅ​ក្នុង​ចំណោម​សាសន៍​ដែល​ជា​សត្រូវ​របស់​គាត់ (១សាំយ៉ូអែល ២៧:២) ជា​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ដែល​នាំ​ទៅ​រក​ការ​បោក​បញ្ឆោត និង​ទុក្ខ​លំបាក​ដ៏​រញ៉េរញ៉ៃ (ខ.៨-១១) ។ 
គំនិត​របស់​យើង ពិតជា​សំខាន់​ណាស់ ព្រោះ​វា​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ ។ មាន​ពាក្យ​ស្លោក​ចាស់​បុរាណ​មួយ​បាន​រំឭក​យើង​អំពី​គោលការណ៍​នេះ​ថា ពេល​យើង​សាប​ព្រោះ​គំនិត យើង​នឹង​ច្រូត​កាត់​បាន​សកម្មភាព​ ។ ពេល​ដែល​យើង​សាប​ព្រោះ​សកម្មភាព យើង​នឹង​ច្រូត​កាត់​បាន​ទម្លាប់​ ។ ពេល​យើង​សាប​ព្រោះ​ទម្លាប់ យើង​នឹង​ច្រូត​កាត់​បាន​ចារិក​លក្ខណៈ​ ។ ពេល​យើង​សាប​ព្រោះ​ចារិក​លក្ខណៈ យើង​នឹង​ច្រូត​កាត់​បាន​ជោគវាសនា​ ។ 
អ្នក​ប្រហែល​ជា​អាច​ក្រឡេកមក​ក្រោយ មើលទៅ​ជំពូក​ទាំងឡាយ​នៃ​ជីវិត​របស់​អ្នក គឺ​មើលទៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​ចាប់​ផ្តើម​និយាយ​មក​កាន់​ខ្លួនឯង នូវ​អ្វី​ដែល​គ្មានន័យ ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​យ៉ាង​ល្ងង់​ខ្លៅ ហើយ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ទាល់​ច្រក​ ។ អ្នក​ប្រហែល​ជា​កំពុងតែ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​នោះ​ស្រាប់​ហើយ ដោយ​ព្យាយាម​ធ្វើ​ឲ្យ​គំនិត​របស់​អ្នក​ឈប់​ដាំ​ក្បាល​ចុះ ហើយ​នាំ​អ្នក​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សកម្ម​ភាព ដែល​ក្នុង​ជម្រៅ​ចិត្ត​អ្នក អ្នក​ដឹង​ច្បាស់​ថា វា​មិនមែន​ជា​ទង្វើ​​ឆ្លាត​វ័យ ឬ​ខុស​ ។ ដាវីឌ​មិន​គ្រាន់តែ​ត្រូវ​ការ​ការ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ការ​គំរាម​កំហែង​ជីវិត​គាត់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ គាត់​ក៏​ត្រូវ​ការ​ការ​សង្គ្រោះ​ឲ្យ​រួចពី​ខ្លួនឯង ហើយ​យើង​ក៏​អញ្ចឹង​ដែរ​ ។ ប៉ុន្តែ អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​សេចក្តី​សប្បុរស និង​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះ​អង្គ​រីង​ស្ងួត​បាន ទោះ​គំនិត​យើង ងាក​ទៅតាម​ផ្លូវ​ខុស ឬ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង​នាំ​ឲ្យ​យើង​ដើរ​ខុស​ផ្លូវ​ក៏ដោយ​ ។ ព្រះ​ទ្រង់​សង្គ្រោះ​ស្តេច  ​ដាវីឌ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​សង្គ្រោះ​យើង តាម​រយៈ​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ ។ ពេលណា​គំនិត​របស់​អ្នក​ងាក​ទៅ​រក​កន្លែង​ងងឹត ចូរ​ក្រើន​រំឭក​ខ្លួនឯង អំពី​សេចក្តី​សប្បុរស ការ​ប្រោស​លោះ និង​សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់​របស់​ព្រះ ហើយ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​កែ​ប្រែ​របៀប​ដែល​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ទុក្ខ​លំបាក ដែល​អ្នក​ជួប​ប្រទះ ហើយ​កំណត់​ទិសដៅ​ជីវិត ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ឆ្លង​កាត់​ទុក្ខ​លំបាក​ទាំង​នោះ​។ 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត ៖ កាឡាទី ៦:៧-១០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុក​ដំកើង ១១៩:១-៨៨ និង ២កូរិនថូស ៤

ប្រភេទ