នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

«លុះដល់ថ្ងៃ១៣នៅខែ១២ជាខែផល្គុន កាលព្រះរាជឱង្ការ នឹងបង្គាប់របស់ស្ដេចបានជិតដល់កំរិតហើយ គឺជាថ្ងៃដែលពួកខ្មាំងសត្រូវរបស់សាសន៍យូដា បានសង្ឃឹមថា នឹងឡើងមានអំណាចលើគេបាន (‍តែពួកយូដាបានត្រឡប់ជាមានអំណាចលើពួកអ្នក ដែលស្អប់ដល់គេវិញ)» ។ នាងអេសធើរ ៩:១
លោក ហាម៉ាន និងបក្សពួករបស់គាត់ជឿជាក់ថា ការសម្លាប់ប្រជាជនយូដាឲ្យផុតពូជ នៅថ្ងៃទី១៣ ខែទី១២ នឹងជៀសមិនរួចឡើយ ។ ស្តេចបានចេញព្រះរាជក្រឹត្យទូទាំងនគរហើយ ។ ជនជាតិយូដានឹងវិនាសសាបសូន្យ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលថ្ងៃនោះជិតមកដល់ ជនជាតិយូដាបានមានប្រៀបមកលើខ្មាំងសត្រូវរបស់ខ្លួន ។ លោក ហាម៉ាន និងបក្សពួករបស់គាត់បានចំណាយពេលជិត១ឆ្នាំ ដើម្បីកំណត់យកថ្ងៃល្អបំផុត សម្រាប់ឲ្យគេសម្លាប់ខ្មាំងសត្រូវរបស់ខ្លួន (នាងអេសធើរ ៣:៧)។ ហេតុនេះហើយ អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរនេះ បាននិយាយជាក់លាក់ អំពីកាលបរិច្ឆេទ ដែលព្រឹត្តិការណ៍បានកើតឡើងបញ្ច្រាស «ចំថ្ងៃ» ដែលលោក ហាម៉ានបានជ្រើសរើស!
ព្រឹត្តិការណ៍នេះ ស្ថិតក្នុងចំណោមព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំដែលកើតឡើងបញ្ច្រាសក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនាងអេសធើរ ។ កាលមុននោះ លោក ហាម៉ានបានចេញពីពិធីជប់លៀងជាមួយស្តេច និងព្រះនាងអេសធើរ ដោយមានអារម្មណ៍ថា គាត់ហាក់ដូចជាបានខ្ពស់ត្រដែតកប់ពពកហើយ ។ គាត់បានទៅផ្ទះជួបប្រពន្ធ និងគូកនរបស់គាត់ ហើយ «ថ្លែងពីសេចក្ដីរុងរឿងនៃទ្រព្យសម្បត្តិខ្លួន ពីកូនចៅដែលមានច្រើនដល់ម្ល៉េះ» (នាងអេសធើរ ៥:១១)។ ប៉ុន្តែ នៅថ្ងៃដែលលោក ហាម៉ានបានជ្រើសរើស កូនទាំង១០នាក់របស់គាត់ ជាភាពរុងរឿងរបស់គាត់ ត្រូវគេប្រហារជីវិត (៩:៧-១០)។ គ្រួសាររបស់គាត់បានធ្លាក់ពីការលើកដំកើង ចុះមកសេចក្តីហិនវិនាស ។
លោក ម៉ាដេកាយបានទទួលលទ្ធផលផ្ទុយពីនេះ ។ គាត់ចេញពីភាពស្រអាប់ និងគ្មានតម្លៃ ទៅជាបុរសម្នាក់ដែលមានអំណាចបំផុត បន្ទាប់ពីស្តេច ។ គាត់បានចាប់ផ្តើមពីឋានៈជា «សាសន៍យូដា» ដែលអង្គុយនៅក្លោងទ្វារវាំង (នាងអេសធើរ ២:៥)ដែលហាក់ដូចជាគ្មានតម្លៃទេ! ប៉ុន្តែ នៅចុងបញ្ចប់នៃកណ្ឌគម្ពីរនេះ គាត់ «បានឡើងជាអ្នកធំ ក្នុងព្រះរាជដំណាក់ ហើយកិត្តិនាមលោកក៏ផ្សាយសុសសាយទួទៅ គ្រប់ទាំងខេត្ត ដ្បិតម៉ាដេកាយនេះបានកាន់តែមានអំណាចឡើងជាដរាប» (៩:៤)។ លោក ម៉ាដេកាយ និងព្រះនាងអេសធើរ មិនបានអរសប្បាយនឹងសេចក្តីហិនវិនាសរបស់ខ្មាំងសត្រូវទេ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេបានរាំ និងអបអរជាមួយសហគមន៍នៃសាសន៍យូដារបស់ពួកគេ (នាងអេសធើរ ៩:១៨)ព្រោះពួកគេបានទទួលស្គាល់ថា ព្រះទ្រង់បានធ្វើឲ្យព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងបញ្ច្រាស បានជាពួកគេបានឃើញការអស្ចារ្យ (ទំនុកដំកើង ១១៨:២៣)។ យើងស្ទើរតែបានឮពួកគេច្រៀងបទចម្រៀងនៃការប្រោសលោះថា :
នោះទ្រង់បានផ្លាស់ការយំសោករបស់ទូលបង្គំ ឲ្យទៅជាសេចក្ដីត្រេកអរទៅវិញ ទ្រង់បានផ្លាស់សំពត់សំរាប់កាន់ទុក្ខចេញ ឲ្យទូលបង្គំបានស្លៀកពាក់សេចក្ដីអំណរឡើង ដើម្បីឲ្យចិត្តទូលបង្គំបានច្រៀងសរសើរដល់ទ្រង់ ឥតនៅស្ងៀមឡើយ ឱព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃទូលបង្គំអើយ ទូលបង្គំនឹងអរព្រះគុណដល់ទ្រង់ជាដរាបទៅ (ទំនុកដំកើង ៣០:១១-១២)។
ព្រះទ្រង់ជាព្រះដែលធ្វើឲ្យព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងបញ្ច្រាស ។ ព្រះអង្គអាចធ្វើឲ្យបណ្តាសាក្លាយជាព្រះពរ ។ ព្រះអង្គសម្រេចបានរឿងដែលគេមិនអាចធ្វើបាន គ្មានអ្វីដែលព្រះអង្គមិនអាចធ្វើបញ្ច្រាស ហើយគ្មានស្ថានភាពអ្វីដែលព្រះអង្គមិនអាចស្រោចស្រង់បាន ។ ឈើឆ្កាងនៅភ្នំកាល់វ៉ារីគឺជាភស្តុតាងសំខាន់បំផុត និងអស់កល្បជានិច្ច ដែលធ្វើបន្ទាល់ពីសេចក្តីពិតនេះ ។ បើអ្នកកំពុងប្រឈមមុខដាក់កាលៈទេសៈដែលហាក់ដូចជាអស់សង្ឃឹម ចូរស្រែកសូមព្រះអង្គជួយ ។ ព្រះអង្គបានសន្យាថា នឹងលោះអ្នកឲ្យរួច ទោះអ្នកត្រូវរង់ចាំ ក្នុងការធ្វើដំណើរទាំងមូលនៃសេចក្តីជំនឿនៅលើផែនដីក៏ដោយ ។ ហើយបើអ្នកដកពិសោធន៍នឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងបញ្ច្រាសក្នុងជីវិតអ្នក ចូរចំណាយពេលអរព្រះគុណ និងច្រៀងសរសើរដំកើងព្រះអង្គចុះ ។ ព្រះអង្គពិតជាល្អណាស់!

ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ នាងអេសធើរ ៩:១-១៩
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេម៉ុស ៤-៦ និង យ៉ូហាន ៧:២៨-៥៣

មីនុយ

មីនុយ

ព្រះនៃព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើងបញ្ច្រាស

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ការទួញយំ ការអធិស្ឋានទូលអង្វរ និងការនិយាយប្រាប់

តើព្រះទ្រង់ត្រូវការយើងទេ?

សេចក្តីស្មោះត្រង់ ដោយការបន្ទាបខ្លួន

ព្រះ​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​កើត​​ឡើង​បញ្ច្រាស

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ការ​ទួញ​យំ ការ​អធិស្ឋាន​ទូល​អង្វរ និង​ការ​និយាយ​ប្រាប់

តើ​ព្រះ​ទ្រង់​ត្រូវ​ការ​យើង​ទេ?

សេចក្តី​ស្មោះ​ត្រង់ ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន

ព្រះនៃព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើងបញ្ច្រាស

ការទួញយំ ការអធិស្ឋានទូលអង្វរ និងការនិយាយប្រាប់

តើព្រះទ្រង់ត្រូវការយើងទេ?

សេចក្តីស្មោះត្រង់ ដោយការបន្ទាបខ្លួន