នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

«ចូរឲ្យមានសេចក្ដីស្រឡាញ់គ្នា ជាបងប្អូនជានិច្ច ។ កុំឲ្យភ្លេចសេចក្ដីចៅរ៉ៅឡើយ ដ្បិតមនុស្សខ្លះបានទទួលទាំងទេវតា ឲ្យសំណាក់នៅឥតដឹងផង ដោយមានសេចក្ដីនោះឯង ។ ចូរនឹកចាំពីពួកអ្នកជាប់គុក ទុកដូចជាជាប់ចំណងជាមួយគ្នា ហើយពីពួកអ្នកដែលត្រូវគេធ្វើបាបផង ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាក៏នៅក្នុងរូបកាយដែរ ។ ការវិវាហមង្គលជាការប្រសើរដល់គ្រប់គ្នា ហើយដែលរួមដំណេក នោះក៏ជាការឥតសៅហ្មងដែរ តែព្រះទ្រង់នឹងជំនុំជំរះមនុស្សកំផិត ហើយនឹងមនុស្សសហាយស្មន់គ្នាវិញ» ។ ហេព្រើរ ១៣:១-៤
ការពិពណ៌នាអំពីរបៀបជិះកង់ មិនពិបាកដូចការបង្រៀននរណាម្នាក់ឲ្យឡើងជិះកង់ ធាក់ឈ្នាន់ ដើម្បីឲ្យកង់ផ្លាស់ទីទៅមុខនោះឡើយ ។ ពេលខ្ញុំអានសៀវភៅបង្រៀនវិធីធ្វើនំខេក ខ្ញុំយល់ឃើញថា ការធ្វើនំខេកហាក់ដូចជាមិនពិបាកទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនសូវមានជោគជ័យ នៅក្នុងការធ្វើនំខេក ឲ្យមានរស់ជាតិឆ្ងាញ់ឡើយ! អ្វីដែលខ្ញុំត្រូវការនោះគឺការណែនាំដោយផ្ទាល់ ដោយនរណាម្នាក់ធ្វើនំខេកនៅមុខខ្ញុំ ឲ្យខ្ញុំមើលផ្ទាល់ភ្នែក ហើយបន្ទាប់មក អនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំសាកល្បងធ្វើនំខេកដោយផ្ទាល់ដៃដែរ ។ សេចក្តីបង្រៀនអំពីក្រមសីលធម៌ ក្នុងបទគម្ពីរហេព្រើរ ជំពូក១៣ គឺសម្រាប់ឲ្យយើងយកមកហ្វឹកហាត់ ក្នុងជីវិតយើង មិនមែនដោយរៀនអនុវត្តតាមគោលការណ៍នោះតែម្តងទេ តែដោយមើលឃើញគោលការណ៍នេះមានដំណើរការល្អ ក្នុងជីវិតគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿរបស់យើង ។ ឧទាហរណ៍ យើងអាចអានការបង្រៀនអំពីអត្ថន័យនៃការស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ប៉ុន្តែ ការសង្កេតមើលមនុស្សស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក នឹងជួយឲ្យយើងរៀនបានច្រើនជាងឆ្ងាយណាស់ ។ យើងអាចដឹងថា យើងគួរតែទំនុកបម្រុងមនុស្សដែលយើងមិនស្គាល់ ប៉ុន្តែ យើងអាចដកពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់នឹងការទំនុកបម្រុងនេះ បើសិនជាយើងបានចម្រើនវ័យធំឡើង ក្នុងគ្រួសារ ដែលបានទំនុកបម្រុងអ្នកដទៃ ដោយចិត្តស្មោះត្រង់ ។ យើងអាចអានគោលការណ៍ និងការបង្គាប់អំពីសេចក្តីបរិសុទ្ធខាងផ្លូវភេទ ប៉ុន្តែ យើងរៀនសូត្របានច្រើនជាង បើសិនជាយើងបានទទួលការចិញ្ចឹមក្នុងគ្រួសារដែលបានធ្វើជាគំរូល្អ ខាងទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ ឬអាចទៅចំណាយពេលក្នុងផ្ទះនៃសមាជិកពួកជំនុំណាមួយរបស់យើង ។ យើងអាចលើកយកឧទាហរណ៍ជាច្រើនទៀតមកនិយាយ ។
ការធ្វើតាមក្រមសីលធម៌ទាំងនេះ ពិតជាមានភាពចាំបាច់ណាស់ ។ យើងត្រូវការពេលវេលា ភាពអត់ធ្មត់ និងការចូលរួម ។ យើងមិនអាចធ្វើបាន ដោយគ្រាន់តែមើលវីដេអូ ឬអានអត្ថបទណាមួយនោះទេ ។ បើអ្វីដែលគេបាននិយាយ ឬសរសេរនោះមានភាពគ្រប់គ្រាន់ល្មមនឹងកែប្រែជីវិតយើង នោះអ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើនោះគឺគ្រាន់តែសរសេរ ឬនិយាយអំពីការបង្រៀននោះប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែ យើងមិនអាចរៀនអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ កិត្តិយស និងភាពស្មោះត្រង់ ពីការបង្រៀននៅលើកញ្ចក់ទូរស័ព្ទនោះទេ ។ បើអ្នកចង់មានចិត្តស្កប់ស្កល់ បរិសុទ្ធ មានក្តីស្រឡាញ់ និងយកអសារអ្នកដទៃ នោះអ្នកត្រូវតែរៀន និងអនុវត្ត ឲ្យមានលក្ខណៈសម្បត្តិទាំងអស់នេះ នៅក្នុងគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿ ។
ដូចនេះ ចូរមើលទៅបងប្អូនប្រុសស្រីខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នក ដែលបានធ្វើជាគំរូ មានលក្ខណៈដូចព្រះគ្រីស្ទ ។ សូមអានបទគម្ពីរហេព្រើរ ១៣:១-៤ម្តងទៀត ហើយសរសើរដំកើងព្រះ សម្រាប់ការដែលទ្រង់បានឲ្យមនុស្សដែលអ្នកស្គាល់ បានធ្វើជាគំរូតាមខគម្ពីរនេះ ។ ហើយបន្ទាប់មក ត្រូវប្រាកដថា អ្នកបានរៀនសូត្រពីពួកគេ ដើម្បីឲ្យអ្នកបានផ្លាស់ប្រែដូចពួកគេផងដែរ ។ ចូរដាក់គោលដៅយកតម្រាប់តាមពួកគេ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចនិយាយដោយបន្ទាបខ្លួនដូចសាវ័កប៉ុលថា «ចូរត្រាប់តាមខ្ញុំ ដូចជាខ្ញុំបានត្រាប់តាមព្រះគ្រីស្ទដែរ» (១កូរិនថូស ១១:១) ។ តើអ្នកនឹងយកតម្រាប់តាមពួកគេ នៅសប្តាហ៍នេះដូចម្តេចខ្លះ ?

ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ហេព្រើរ ១៣:១-៨,១៦-១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៣៦-៣៧ និង ១កូរិនថូស ១២

មីនុយ

មីនុយ

រៀនសូត្រក្នុងគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿ

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ការស្កប់ចិត្តទាំងស្រុង

ដែនកំណត់ និងអត្ថប្រយោជន៍នៃទុក្ខលំបាក

ខ្ញុំបានជ្រើសរើសអ្នក

រៀន​សូត្រ​ក្នុង​គ្រួសារ​នៃ​សេចក្តី​ជំនឿ

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ការ​ស្កប់​ចិត្ត​ទាំងស្រុង

ដែន​កំណត់ និង​អត្ថ​ប្រយោជន៍​នៃ​ទុក្ខ​លំបាក

ខ្ញុំ​បាន​ជ្រើសរើស​អ្នក

រៀនសូត្រក្នុងគ្រួសារនៃសេចក្តីជំនឿ

ការស្កប់ចិត្តទាំងស្រុង

ដែនកំណត់ និងអត្ថប្រយោជន៍នៃទុក្ខលំបាក

ខ្ញុំបានជ្រើសរើសអ្នក