នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ទម្ងន់​នៃ​សិរី​ល្អ

ទម្ងន់​នៃ​សិរី​ល្អ

ដោយAlistair Begg

August 7, 2026

«កាល​អ្នក​នោះ​ដំណាល​ពី​ហឹប​នៃ​ព្រះ​ដូច្នោះ នោះ​ស្រាប់តែ​អេលី លោក​ផ្ងារ​ធ្លាក់​ចុះពី​ជើងម៉ា ជាទី​ដែល​លោក​អង្គុយ​នៅ​ត្រង់​មាត់​ទ្វារ​នោះ បាក់​ក​ស្លាប់​ទៅ ដ្បិត​មាន​អាយុ​ច្រើន ហើយ​ក៏​ធ្ងន់​ផង លោក​បាន​គ្រប់​គ្រង​លើ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​អស់៤០ឆ្នាំ» ។ ១សាំយ៉ូអែល ៤:១៨
ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មិន​មាន​ខ​គម្ពីរ​ច្រើន​ទេ ដែល​និយាយ​អំពី​ទម្ងន់​ខ្លួន​របស់​មនុស្ស​ ។ ដូច​នេះ ខ​គម្ពីរ​ខាងលើ​នេះ គួរ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ឈប់​បង្អង់ ហើយ​ពិចារណា​អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​កត់​ត្រា​អំពី​ទម្ងន់​នោះ​ ។ ព្រះគម្ពីរ​បាន​ចែង​អំពី​ទម្ងន់​របស់​លោក ​អេលី​ដែល​ធ្ងន់​ខ្លាំង ហាក់​ដូច​ជា​ដើម្បី​ពន្យល់​អំពី​ធាតុ​ពិត​នៃ​សេចក្តី​ស្លាប់​ខាង​រូបកាយ​របស់​គាត់​ ។ ប៉ុន្តែ ខ​គម្ពីរ​នេះ​មាន​ន័យ​លើស​ពី​​នេះ​ទៀត​ ។
ក្នុង​ខ​គម្ពីរ​មុន គឺ១សាំយ៉ូអែល ២:១២-១៧ មាន​ការ​ពិពណ៌នា​ថា ពួក​កូន​ប្រុស​របស់​លោក ​អេលី មាន​ទម្លាប់​ប្រើ​សម​ចាក់​យក​សាច់ ដែលគេ​បាន​ថ្វាយ​ជា​ដង្វាយ​ដល់​ព្រះ ហើយ​បាន​ទុក​មួយ​ចំណែក​សម្រាប់​ខ្លួនឯង និង​គ្រួសារ​ ។ ពួកគេ​បាន​ស្អប់​រោង​ឧបោសថ ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ជ្រើសរើស ធ្វើ​ជា​កន្លែង​គង់នៅ ក្នុង​ចំណោម​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​គិត​អំពី​របស់​ទ្រព្យ និង​ភាព​អាត្មា​និយម​របស់​ខ្លួនឯង ជា​សំខាន់​ជាង​សិរី​ល្អ​របស់​ព្រះ​ ។ បាន​សេចក្តី​ថា សិរី​ល្អ​របស់​ព្រះ ត្រូវ​បាន​គេ​លួច យក​មក​រុំ​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​ក្បាលពោះ​របស់​លោក ​អេលី​ហើយ (ខ.២៩) ។ ការ​និយាយ​អំពី​មាឌ​របស់​គាត់​ គឺសំដៅ​ទៅ​លើ​​អំពី​បាប ដែល​ពួក​សង្ឃ​នៅ​ក្រុង​ស៊ីឡូ​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត និង​លើក​ដំកើង​ ។ 
ពាក្យ «ធ្ងន់» ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ខាងលើ ជា​ភាសា​ហេព្រើរ អាច​អាន​ថា ខាបេដ (kabed) ។ ជា​កិរិយាសព្ទ​ក្លាយ​មកពី​ពាក្យ​ខាបូដ (kabod) ដែល​ប្រែ​មក​ថា «សិរី​ល្អ» ។ អ្នក​និពន្ធ​កំពុង​លេង​ពាក្យ ដោយ​បង្ហាញថា មនុស្ស​ដែល​គិត​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន និង​លើក​ដំកើង​ខ្លួនឯង គឺ​កំពុង​ព្យាយាម​លួច​សិរី​ល្អ​ពី​ព្រះ ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ធ្វើ​មើលតែ​ព្រះអង្គ​មាន​ទម្ងន់​ស្រាល ហើយ​អាច​ឲ្យ​គេ​​គេង​ចំណេញ​​ពី​ព្រះអង្គ​បាន​ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ក្នុង​ការ​ចាត់​ទុក​ខ្លួនឯង​មាន​ទម្ងន់​ធ្ងន់ ពួកគេ​លើក​ដំកើង​ខ្លួនឯង​ជា​សំខាន់​ជាង​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ ។
ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ថ្ងៃ​ក៏​បាន​លិច ឬ​ទី​បញ្ចប់​របស់​គាត់​ក៏បាន​មកដល់ នៅពេល​ដែល​លោក ​អេលី​បាន​ស្លាប់​យ៉ាង​វេទនា​ ។ មកដល់​ចំណុច​នេះ គាត់​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ជា​ពិសេស​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​សង្ឃ ឬ​មនុស្ស​មាន​​តួនាទី​ជា​គ្រូ​គង្វាល ក្លាយ​ជា​ឧទាហរណ៍ ដែល​បាន​ព្រមាន​អំពី​ការ​សន្និដ្ឋាន​ទុកជា​មុន គឺ​ដូច​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​លើក​ឡើង​ថា «អ្នកណា​ដែល​ស្មានថា​ខ្លួន​ឈរ នោះ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន ក្រែង​លោ​ដួល» (១កូរិនថូស ១០:១២) ។ 
ពាក្យ​នៃ​ប្រាជ្ញា​នេះ មិន​គ្រាន់តែ​សម្រាប់​បុគ្គល​ដែល​ជឿ​ថា គ្មាន​នរណា​អាច​ផ្តួល​ខ្លួន​បាន​ ។ ហើយក៏​បាន​ដាស់តឿន​ផង​ដែរ អំពី​ការ​ជួប​ជុំ​គ្នា​របស់​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ​ ។ ចូរ​យើង​ចាំ​ផង​ដែរ​ថា ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​របស់​យើង យើង​ប្រហែល​ជា​ដណ្តើម​សិរី​ល្អ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​សក្តិ​សមនឹង​ទទួល ដើម្បី​បម្រើ​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួនឯង​មាន​បាន ឬ​សប្បាយ​រីករាយ​ ។ នៅ​ថ្ងៃ​អា​ទិត្យ​នេះ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ព្រះវិហារ​របស់​អ្នក ចូរ​ចាំ​ថា អ្នក​ទៅ​ព្រះវិហារ ជា​ដំបូង និង​សំខាន់​បំផុត មិនមែន​ដើម្បី​ខ្លួនឯង តែ​ដើម្បី​ថ្វាយ​សិរី​ល្អ​ដល់​ព្រះអម្ចាស់​ដែល​មាន​ព្រះ​ចេស្តា គួរ​ស្បើម និង​ពេញ​ដោយ​សិរី​ល្អ ហើយ​ដើម្បី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះអង្គ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត ៖ ១របាក្សត្រ ១៦:៨-៣៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុក​ដំកើង ៧២-៧៣ និង កិច្ចការ ២៦

ប្រភេទ