នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

«ដូច្នេះ យើងនឹងថាដូចម្ដេច តើត្រូវឲ្យយើងចេះតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបទៅទៀត ដើម្បីឲ្យព្រះគុណបានចំរើនឡើងឬអី ទេ មិនត្រូវឡើយ ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យយើងដែលស្លាប់ខាងឯអំពើបាបហើយ បាននៅរស់ក្នុងអំពើបាបទៀតបាន» ។ រ៉ូម ៦:១-២
យើងរកឃើញសុភមង្គលប្រសើរបំផុត នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។ សាវ័ក ពេត្រុសបានប្រាប់យើងថា ជំនឿដែលយើងមានចំពោះព្រះយេស៊ូវ អាចនាំយើងទៅរក «សេចក្ដីអំណរដ៏ប្រសើរ ដែលរកថ្លែងមិនបាន» (១ពេត្រុស ១:៨) ។ ប៉ុន្តែ យើងមិនអាចមានអំណរក្នុងព្រះយេស៊ូវបានទេ បើយើងបន្តរស់នៅក្នុងអំពើបាប ។ ផ្អែកទៅលើការពិពណ៌នា ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ជំពូក២៤ តើមានពេលប៉ុន្មានដងហើយ ដែលយើងព្យាយាមឡើងទៅលើភ្នំរបស់ព្រះអម្ចាស់ ក្នុងការថ្វាយបង្គំជាក្រុម ឬផ្ទាល់ខ្លួន ដោយដៃ និងចិត្តដែលគគ្រិច ដោយឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីព្រះអម្ចាស់មិនប្រទានការសប្បាយដល់យើង ក្នុងបាបរបស់យើង? វាជាភាពឆ្កួតលីលាខាងវិញ្ញាណ ដែលយើងគិតថា យើងអាចអរសប្បាយក្នុងព្រះអម្ចាស់ ខណៈពេលដែលយើងកំពុងស្វែងរកការសប្បាយ ក្នុងអំពើបាបដែលលាក់កំបាំង ។
ក្នុងនាមយើងជាមនុស្សមានបាប យើងច្រើនតែមានទំនោរទៅរកការបោកបញ្ឆោត ឲ្យយើងគិតថា យើងអាចរស់នៅដោយសុខសាន្ត ជាមួយបាបរបស់យើង ហើយអាចអរសប្បាយនឹងអំពើបាបខ្លះ ។ យើងប្រហែលជាមានទម្លាប់មើលស្រាលបាបរបស់យើង ឲ្យវាធ្លាក់មកនៅកំរិតទាបបំផុត ឬការពារវា បានជាយើងស្ទើរតែមិនអាចកត់សំគាល់វា ។ ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរប៊ីបមិនបានផ្តល់ឲ្យយើងនូវគំរូនៃការគិតដូចនេះទេ ។ ឧទាហរណ៍ ស្តេចដាវីឌជ្រាបថា ទ្រង់មានភាពស្មោកគ្រោក និងគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមនៅចំពោះព្រះ ដោយបាបរីករាលដាលពេញជីវិតទ្រង់ បានជាទ្រង់ពោលថា «ទូលបង្គំបានកើតមកក្នុងសេចក្ដីទុច្ចរិត ហើយម្ដាយទូលបង្គំបានមានទំងន់បង្កើតទូលបង្គំនៅក្នុងអំពើបាបដែរ» (ទំនុកដំកើង ៥១:៥) ។ នៅពេលផ្សេងទៀត ទ្រង់ទូលសូមព្រះអម្ចាស់ថា «សូមជំរះទូលបង្គំឲ្យជ្រះស្អាតពីអំពើលាក់កំបាំងផង» (១៩:១២) ។ ទ្រង់ជ្រាបថា ទ្រង់ត្រូវការការអត់ទោសបាប ដែលទ្រង់មិនបានដឹង! ប៉ុន្តែ ដោយសេចក្តីមេត្តា ការដឹងអំពីបាបរបស់ខ្លួនឯង បាននាំទ្រង់ងាកទៅរកព្រះអម្ចាស់ បានជាទ្រង់ទូលអង្វរថា «ឱព្រះអង្គអើយ សូមបង្កើតចិត្តបរិសុទ្ធនៅក្នុងទូលបង្គំ ហើយកែវិញ្ញាណក្នុងទូលបង្គំឲ្យត្រឹមត្រូវឡើង» (៥១:១០) ។
យើងត្រូវមានចិត្តដូចនេះ នៅក្នុងការដើរជាមួយព្រះគ្រីស្ទប្រចាំថ្ងៃ ។ យើងមិនប្រែចិត្តចេញពីបាប តែមួយដងក្នុងមួយជីវិតនោះទេ ។ យើងត្រូវតែតយុទ្ធនឹងបាបជាប់ជានិច្ច ។ យើងត្រូវតែងាកចេញពីការល្បួង និងមើលទៅព្រះគ្រីស្ទ ម្តងហើយម្តងទៀត ។ យើងត្រូវតែខិតខំស្គាល់ព្រះអង្គឲ្យបានច្បាស់ ដើម្បីឲ្យយើងមានការទាក់ទាញចិត្តទៅរកព្រះអង្គកាន់តែខ្លាំង ជាជាងទាក់ទាញទៅរកការសប្បាយតែមួយភ្លែត និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នាខាងឯបាប ។ បើអ្នកជាគ្រីស្ទបរិស័ទ អ្នកបានស្លាប់ខាងឯបាបហើយ ។ ព្រះទ្រង់បានប្រទាន «ឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី» (រ៉ូម ៦:៤) ។ ដូចនេះ ព្រះទ្រង់បានត្រាស់ហៅឲ្យយើង «សំឡាប់អំពើរបស់រូបសាច់ចេញ ដោយសារព្រះវិញ្ញាណ» (៨:១៣) ពោលគឺរស់នៅក្នុងជីវិតថ្មី ដែលព្រះបានប្រទាន ហើយសម្លាប់បាបដែលតាមយាយីអ្នក ។ អ្នកបាន «ស្លាប់ខាងឯបាបហើយ» ។ ចូរកុំចាញ់ការល្បួង ឲ្យរស់នៅក្នុងបាបទៀតឡើយ ។
បើអ្នកបានជឿព្រះគ្រីស្ទហើយ ព្រះទ្រង់តែងតែអាចទទួលយកអ្នក ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលអ្នកបានប្ដេជ្ញាចិត្តទាំងស្រុង ដើម្បីជីករំលើងបាបដែលនៅតែតាមយាយីអ្នក អ្នកនឹងច្រូតកាត់បានក្តីអំណរ ដែលល្អលើសការសន្យាក្លែងក្លាយ ដែលបាប និងការល្បួងមានសម្រាប់អ្នក ។ តើអ្នកមានទម្លាប់ប្រព្រឹត្តបាបអ្វីខ្លះ? តើអ្នកត្រូវប្រែចិត្តចេញពីបាបណាខ្លះ ដែលអ្នកត្រូវទូលសូមព្រះអត់ទោស និងកែប្រែចិត្តអ្នក? អ្នកនឹងរកឃើញក្តីអំណរ មិនមែននៅក្នុងការព្រងើយកន្តើយ ចំពោះការបណ្តាលចិត្តពីព្រះវិញ្ញាណ តែនៅក្នុងការឆ្លើយតបចំពោះព្រះអង្គ ។

ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកដំកើង ៣២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ចោទិយកថា ៤-៦ និង កិច្ចការ ២:១-២១

មីនុយ

មីនុយ

ភ្ញាក់រឭកដោយការប្រែចិត្ត

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ស្តេចដែលមិនយកអ្វីពីយើង

ស្វែងរកចៀមដែលបាត់បង់

វិនិយោគក្នុងភាពអស់កល្ប

ភ្ញាក់​រឭក​ដោយ​ការ​ប្រែ​ចិត្ត

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

ស្តេច​ដែល​មិន​យក​អ្វី​ពី​យើង

ស្វែង​រក​ចៀម​ដែល​បាត់​បង់

វិនិយោគ​ក្នុង​ភាព​អស់​កល្ប

ភ្ញាក់រឭកដោយការប្រែចិត្ត

ស្តេចដែលមិនយកអ្វីពីយើង

ស្វែងរកចៀមដែលបាត់បង់

វិនិយោគក្នុងភាពអស់កល្ប