នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ទឹក​រស់

ទឹក​រស់

ដោយAlistair Begg

April 21, 2026

«ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ឆ្លើយ​ថា អស់​អ្នកណា​ដែល​ផឹក​ទឹក​នេះ នឹង​ត្រូវ​ស្រេក​ទៀត តែ​អ្នកណា​ដែល​ផឹក​ទឹក​ខ្ញុំ​ឲ្យ នោះ​នឹង​មិន​ស្រេក​ទៀត​ឡើយ ទឹក​ដែល​ខ្ញុំ​ឲ្យ នឹង​ត្រឡប់ជា​រន្ធ​ទឹក​នៅ​ក្នុង​អ្នក​នោះ ដែល​ផុស​ឡើង​ដល់ទៅ​បាន​ជីវិត​អស់​កល្ប​ជានិច្ច» ។ យ៉ូហាន ៤:១៣-១៤
កាល​ព្រះ​យេស៊ូវ​​ជួប​ស្ត្រី​សាសន៍​សាម៉ារី នៅ​អណ្តូង​ទឹក ហើយ​បាន​សុំ​ទឹក​នាង​សោយ នាង​ក៏​បាន​សន្និដ្ឋាន​ថា នាង​នឹង​បាន​បំពេញ​តម្រូវការ​របស់​ទ្រង់ ដោយ​ថ្វាយ​ទឹក​ដល់​ព្រះ​អង្គ​សោយ​ ។ តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ នាង​ក៏​បាន​ដឹង​ថា តាម​ពិត​នាង​ត្រូវ​ការ​ទឹក​ខាង​វិញ្ញាណ ជា​ទឹក​រស់ ដែល​មានតែ​អង្គ​បុគ្គល​នេះ​ទេ អាច​ផ្តល់​ឲ្យ​នាង​បាន​ ។ 
ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ជួយ​ឲ្យ​នាង​មើល​ឃើញ​តម្រូវការ​នេះ ដោយ​គ្រាន់តែ​បង្គាប់​នាង​ថា «ចូរ​ទៅ​ហៅ​ប្ដី​នាង​មក​ឯណេះ» (យ៉ូហាន ៤:១៦) ។ ព្រះអង្គ​បាន​ឲ្យ​នាង​ធ្វើ​ការ​អ្វី​ដែល​នាង​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន ។ ទោះ​នាង​បាន​រៀប​ការ៥ដង​ហើយក៏​ដោយ ក៏​នៅពេល​នោះ​ នាង​កំពុង​រស់នៅ​ជាមួយ​បុរស​ម្នាក់​ដែល​មិនមែន​ជា​ប្តី​របស់​នាង​ ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ជួយ​ឲ្យ​នាង​ដឹង​ថា ការ​ដែល​នាង​ខំ​ស្វែងរក​ការ​ស្កប់​ចិត្ត បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​កាន់តែ​មាន​ភាព​​ចន្លោះ​​ប្រហោង​ក្នុង​ចិត្ត ។ លោក ប្លេស ប៉ា​ស្កាល់ (Blaise Pascal) ជា​គណិត​វិទូ និង​ទស្សន​វិទូ បាន​សរសេរ​ថា ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​ម្នាក់ៗ មាន​ចន្លោះ​ប្រហោង​មួយ ដែល​មាន​រូបរាង្គ​ដូច​ព្រះ​ ។33 ហើយ​នាង​ក៏​ដូច្នោះ​ដែរ​ ។
យើង​ម្នាក់ៗ​បាន​ជីក​អណ្តូង​ខាង​វិញ្ញាណ គ្រប់​ទី​កន្លែង នៅតែ​មិន​អាច​បំបាត់​ការ​ស្រេក​ទឹក​បាន (យេរេមា ២:១៣) ពោល​គឺ​ជីក​នៅ​ក្នុង​អាជីព ទំនាក់​ទំនង​ប្តី​ប្រពន្ធ មិត្តភាព គ្រួសារ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ការ​សម្រាក​លំហែ ឬ​បទ​ពិសោធន៍​អ្វី​ក៏ដោយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​សប្បាយ​ចិត្ត​ ។ ប៉ុន្តែ ពួកវា​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​កាន់តែ​ស្រេក​ទឹក​ខាង​វិញ្ញាណ​ ។ យើង​នឹង​បន្ត​ជីក និង​ផឹក​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ទៀត ទាល់តែ​យើង​បាន​ស្គាល់​តម្រូវការ​ពិត​ប្រាកដ គឺ​នៅពេល​ដែល​យើង​ដឹង​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​ការ​លាង​សម្អាត និង​ការ​អត់​ទោស​ឲ្យ​បាប​របស់​យើង បំណង​ចិត្ត​យើង​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ ហើយ​ចិត្ត​របស់​យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ពេញ​ដោយ​ព្រះយេស៊ូវ​ ។ មានតែ​ព្រះអង្គ​ទេ ដែល​អាច​ទទួល​បន្ទុក​នៃ​ក្តី​សង្ឃឹម និង​សេចក្តី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​យើង​ ។ 
ស្រ្តី​នេះ​បាន​ទៅ​ដល់​អណ្តូង​ទឹក ដោយ​ចន្លោះ​ប្រហោង​ក្នុង​ចិត្ត ការ​ស្វែងរក និង​ភាព​អស់​សង្ឃឹម​ ។ គាត់​ក៏​បាន​ជួប​ព្រះគ្រីស្ទ ជា​ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​ចិត្ត​របស់​យើង​មក និង​ជ្រាប​ពាក្យ​សម្តី​របស់​យើង មុន​ពេល​យើង​និយាយ ហើយ​អាច​រៀប​រាប់​ថា យើង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ (យ៉ូហាន ៤:១៩ និង ទំនុក​ដំកើង ១៣៩:៤,១៣) ។ នាង​បាន​នាំ​អតីត​កាល​ដែល​មាន​បាប ទៅ​រក​ការ​លាង​សម្អាត ដែល​មានតែ​ព្រះយេស៊ូវ​ទេ​ដែល​ផ្តល់​ឲ្យ​នាង​ ។ នាង​ទទួល​បាន​ក្តី​សង្ឃឹម​សម្រាប់​ពេល​អនាគត ពី​ព្រះ​ដែល​ជ្រាប់​អំពី​នាង​គ្មាន​កន្លែង​ចន្លោះ និង​នៅតែ​ស្រឡាញ់​នាង ល្មម​នឹង​បំបាក់​ការ​ស្រេក​ទឹក​របស់​នាង​ជា​រៀង​រហូត​ ។
តើ​អ្នក​បាន​ជួប​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​ដាក់​ក្តី​សង្ឃឹម​ទៅលើ​អ្វី ក្រៅ​ពី​ព្រះ? តើ​អ្នក​ស្វែងរក​ការ​ស្កប់​ចិត្ត​នៅ​ទីណា ក្រៅ​ពី​ព្រះយេស៊ូវ? ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​ទឹក ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ឈប់​ស្រេក​ជា​រៀង​រហូត និង​ជា​ប្រភព​ទឹក​ដែល​មិន​ចេះ​រីង​ស្ងួត​ ។ ព្រះអង្គ​បាន​ទទួលយក​អ្វី​ដែល​ព្រះអង្គ​មិន​សមនឹង​ទទួល គឺ​ទោស​នៃ​បាប​របស់​យើង ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​អាច​ប្រទាន​អ្វី​ដែល​អ្នក​មិន​សមនឹង​ទទួល គឺ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ ការ​អត់​ទោស និង​សេចក្តី​សង្ឃឹម។ ចូរ​ដងទឹក​ចេញ​ពី​អណ្តូង​ដែល​ជួយ​សង្គ្រោះ​នេះ ពី​មួយ​ពេល​ទៅ​មួយ​ពេល ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ នោះ​អ្នក​នឹង​មិន​ស្រេក​ទៀត​ឡើយ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ យ៉ូហាន ៤:១-២៦
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ដានីយ៉ែល ៨-១០ និង វិវរណៈ ៨

ប្រភេទ