នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

ព្រឹក

ការ​ស្កប់​ចិត្ត ដោយ​មិន​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ

ការ​ស្កប់​ចិត្ត ដោយ​មិន​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ

ដោយAlistair Begg

March 15, 2026

«កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ផ្ទះ​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យសោះ ក៏​កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ប្រពន្ធ​គេ ឬ​បាវ​ប្រុស​បាវ​ស្រី​គេ​ក្ដី ឬ​គោ លា ឬ​របស់​អ្វី​ផង​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:‌១៧
ក្រឹត្យ​វិន័យទី១០ ដែល​ជា​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ចុង​ក្រោយ មិន​បាន​បន្ធូរដៃ​ឲ្យ​យើង​ឡើយ​ ។ ក្រឹត្យ​វិន័យ​៤​ប្រការ មុន​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ទី​១០ បាន​ផ្ដោត​ជា​ចម្បង​ទៅលើ​សកម្មភាព​របស់​យើង  (ទោះ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ​ក៏​បាន​ផ្ដោត​ទៅលើ​ផ្នែក​ផ្សេង​ទៀត​ក៏ដោយ) ។ ក្រឹត្យ​វិន័យ​នេះ​បាន​ផ្ដោត​ទៅលើ​បំណង​ចិត្ត និង​អាកប្ប​កិរិយា​របស់​យើង​វិញ​ ។ កាល​ព្រះ​ទ្រង់​ហាម​យើង មិន​ឲ្យ​មាន​ចិត្តលោភ​ចង់​បាន​របស់​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ គឺ​ព្រះ​អង្គ​កំពុង​ហាម​យើង មិន​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​ចង់​បាន​របស់​ព្រះ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​សម្រេច​ព្រះទ័យ​ប្រទាន​ដល់​អ្នក​ដទៃ ដែល​នេះ​ជា​បញ្ហា​ដែល​ហាក់​ដូចជា​មាន​លក្ខណៈ​សកល​ ។ កម្មបទ​នៃ​ការ​ច្រណែន​របស់​យើង អាច​មាន​ទម្រង់​ជា​ច្រើន ដូចជា ឥទ្ធិពល មុខ​តំណែង និង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជាដើម​ ។ សាវ័ក​យ៉ូហាន​បាន​ដឹង​ថា ចិត្ត​របស់​យើង​ងាយ​នឹង​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ បានជា​គាត់​ដាស់តឿន​យើង​ថា «កុំ​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​លោកីយ ឬ​របស់​អ្វី​ដែល​នៅ​ក្នុង​លោកីយ​នេះ​ឲ្យសោះ ... ដ្បិត​អស់​ទាំង​សេចក្ដី ដែល​នៅ​ក្នុង​លោកីយ​នេះ គឺជា​សេចក្ដី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​សាច់ឈាម នឹង​សេចក្ដី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​ភ្នែក ហើយ​សេចក្ដី​អំនួត​របស់​ជីវិត នោះ​មិន​កើត​មកពី​ព្រះវរបិតា​ទេ គឺ​មក​តែ​ពី​លោកីយ​នេះ​វិញ» (១យ៉ូហាន ២:១៥-១៧) ។
យើង​ត្រូវ​ដឹង​ថា យើង​ពិតជា​ងាយ​នឹង​ជួប​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ តែ​ជាង​នេះ​ទៅទៀត យើង​ក៏​ចាំបាច់​ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​ផល​វិបាក​ដ៏​ហិនហោច នៃ​ការ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ​ផង​ដែរ​ ។ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​ទំនាក់​ទំនង ហើយ​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​មិន​ចុះ​សម្រុង​ជា​ច្រើន ព្រោះ​យើង​មិន​អាច​ស្រឡាញ់​នរណា​ម្នាក់​បានទេ នៅពេល​ដែល​យើង​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​របស់​គាត់​នោះ​ ។ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មាន​ចិត្ត​អាត្មា​និយម​ ។ ហើយ​វា​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ​របស់​ទ្រព្យ​ ។
ព្រះយេស៊ូវ​បាន​មាន​បន្ទូល​អំពី​ផល​វិបាក​ទាំង​នេះ កាល​ព្រះអង្គ​ដាស់តឿន​យើង មិន​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ​ ។ កាល​បុរស​ម្នាក់​បាន​ចូល​មក​រក​ព្រះអង្គ ដោយ​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពី​កេរ​មរតក​របស់​គាត់ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​មាន​បន្ទូល​ចូល​ទៅ​ដល់​ឫសគល់​នៃ​បញ្ហា​របស់​គាត់ យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា «ចូរ​ប្រយ័ត្ន ហើយ​ខំ​ចៀស​ពី​សេចក្ដី​លោភ​ចេញ ដ្បិត​ជីវិត​នៃ​មនុស្ស​មិន​ស្រេច​នឹង​បាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​បរិបូរ​ទេ» (លូកា ១២:១៥) ។ នេះ​ជា​ការ​ដាស់តឿន​សម្រាប់​ចិត្ត​ដែល​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ​ ។ យើង​ពិតជា​ងាយ​នឹង​ភ្លេច​សេចក្តី​ពិត​នេះ​ណាស់ ដោយ​ជឿ​ថា យើង​នឹង​មាន​អំណរ​ពិត​ប្រាកដ និង​ស្ថិត​ស្ថេរ បើសិន​ជា​យើង​អាច​មាន​លុយ មាន​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ ឬ​មាន​ពេល​ទំនេរ​តែ​បន្តិច​ទៀត ឬមួយ​មាន​អ្វី​ក៏ដោយ​ដែល​យើង​ឃើញ​អ្នក​ដទៃ​មាន ហើយ​លោភ​ចង់​បាន​របស់​ទ្រព្យ​ទាំង​នោះ​ ។ 
ដូច​នេះ តើ​យើង​អាច​ត​យុទ្ធ​នឹង​អំពើបាប​ដ៏​គ្រោះ​ថ្នាក់​នេះ ដោយ​របៀបណា ? បើ​ការ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ គឺជា​ភាព​ឥត​របៀប​នៃ​បំណង​ចិត្ត​របស់​យើង នោះ​យើង​ត្រូវតែ​ខិតខំ​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​បំណង​ចិត្ត​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​ ។ តាមរយៈ​ការ​អាន​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប និង​ការ​អធិស្ឋាន តាមរយៈ​ការ​ថ្វាយបង្គំ និង​ការ​ប្រកប​គ្នា យើង​អាច​បង្កើន​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​រក​ការ​អ្វី​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ព្រះ ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ កាត់​បន្ថយ​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ខាង​ឯ​លោកិយ ដោយ​ការ​តាំង​ចិត្ត​ ។ ការ​មាន​ទម្លាប់​ប្រភេទ​នេះ​នឹង​នាំ​ឲ្យ​ជីវិត​យើង​មាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​បន្លឺ​សម្លេង​ឡើង ជាមួយ​អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​ថា «ឯ​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ តើ​ទូល​បង្គំ​មាន​អ្នកឯណា​ក្រៅពី​ទ្រង់ ហើយ​នៅ​ផែន​ដី​ទូល​បង្គំ​ប្រាថ្នា​ចង់​បានតែ​ទ្រង់​ទេ
ឯ​សាច់ នឹង​ចិត្ត​ទូល​បង្គំ នោះ​នឹង​សាប​សូន្យ​ទៅ​បាន ប៉ុន្តែ​ព្រះ​ទ្រង់​ជា​ទីពឹង​នៃ​ចិត្ត ហើយ​ជា​ចំណែក​មរដក​នៃ​ទូល​បង្គំ​ជា​ដរាប​ដែរ» (ទំនុក​ដំកើង ៧៣:២៥-២៦) ។ 
តើ​អ្នក​ចង់​មាន​ការ​ស្កប់​ចិត្ត​ឬ​ទេ ? តើ​អ្នក​ចង់​ការពារ​ខ្លួន​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ការ​លោភ​ចង់​បាន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ​ឬ​ទេ ? បើ​ដូច្នោះ​មែន នោះ​ចូរ​ស្វែងរក​ការ​ស្កប់​ចិត្ត​ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ។ នៅពេល​ក្រោយ បើ​អ្នក​មាន​អារម្មណ៍​អាណិត​ខ្លួនឯង ជា​ជាង​អរ​សប្បាយ​នឹង​អ្នកដទៃ ដោយសារ​ពួកគេ​មាន​ព្រះពរ​ដែល​អ្នក​មិន​មាន ចូរ​ទូល​សូម​ព្រះ​អម្ចាស់​ជួយ​អ្នក​ឲ្យ​អាច​និយាយ​មក​កាន់​ខ្លួនឯង ដោយ​ជំនឿ​ថា «ក្នុង​លោកិយ​នេះ គ្មាន​អ្វី​សំខាន់​ជាង​ការ​ស្គាល់​ព្រះ​ឡើយ​ ។ គ្មាន​ព្រះពរ​នៅ​ផែន​ដី​ណា ដែល​អាច​ស្ថិត​ស្ថេរ​អស់​កល្ប​ឡើយ​ ។ ដូច​នេះ ខ្ញុំ​នឹង​ស្កប់​ចិត្ត​ក្នុង​ព្រះអង្គ គឺ​ព្រះ​អង្គ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ» ។ 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ភីលីព ៤:៨-១៣
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៥-៧ និង ១កូរិនថូស ៣

ប្រភេទ

ព្រឹក

ផ្លូវ​នៃ​សន្តិភាព

ផ្លូវ​នៃ​សន្តិភាព

ដោយAlistair Begg

March 15, 2026

«កាល​ទ្រង់​យាង​ទៅ​បង្កើយ នឹង​ឃើញ​ទីក្រុង​ហើយ នោះ​ក៏​ទ្រង់​ព្រះ​កន្សែង​នឹង​ក្រុង​នោះ​ថា ឱ​ឯង ឯង​អើយ នៅ​ថ្ងៃ​របស់​ឯងនេះ គួរ​ណាស់​តែឯង​បាន​ស្គាល់​សេចក្ដី ដែល​សំរាប់​ឲ្យ​ឯង​បាន​សុខ​សាន្ត​ទៅអេះ ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ សេចក្ដី​ទាំង​នោះ​បាន​កំបាំង​នឹង​ភ្នែក​ឯង​ហើយ» ។ លូកា ១៩:៤១-៤២
បទ​គម្ពីរ​លូកា ជំពូក១៩ បាន​ផ្តល់​ឱកាស​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​ពិនិត្យ​មើល​ការ​បក​ស្រាយ​របស់​ទេវវិទូ​ពី​សម័យ​ដើម​មួយ​ចំនួន អំពី «ព្រះ​ភ័ក្ត្រ​របស់​ព្រះ ក្នុង​សាច់ឈាម​ជា​មនុស្ស» ។ 
កាល​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ជាទី​ក្រុង​របស់​ព្រះ ទ្រង់​ក៏​បាន​ព្រះ​កន្សែង​ ។ តើ​ហេតុ​អ្វី ? គឺ​ដោយសារ​ព្រះអង្គ​អាណិត​ប្រជាជន​ក្នុង​ទីក្រុង​នោះ ដែល​នឹង​ទទួល​សេចក្តី​ជំនុំជម្រះ នៅពេល​ខាង​មុខ​ ។
ព្រះយេស៊ូវ​ស្រឡាញ់​ទីក្រុង​នេះ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ជ្រាប​ថា ប្រជាជន​ដែល​មក​ស្វាគមន៍​ព្រះអង្គ មិន​បាន​យល់​អំពី​ប្រភេទ​នៃ​សន្តិភាព​ដែល​ទ្រង់​នឹង​ប្រទាន​ពួកគេ​ទេ គឺ​សន្តិភាព ឬ​សេចក្តី​សុខ​សាន្ត​ដែល​ពួកគេ​អាច​ទទួល​បាន តាមរយៈ​ការ​ស្គាល់​ព្រះអង្គ ហើយ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នឹង​បដិសេធ​ព្រះអង្គ និង​បដិសេធ​សន្តិភាព​ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​ ។
បញ្ហា​នេះ​មិន​មានន័យថា សាសន៍​យូដា​មិន​ចង់​បាន​សន្តិភាព​នោះ​ទេ​ ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ពួកគេ​ស្រេក​ឃ្លាន​​សន្តិភាព​ ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេ​គិត​ស្មានថា សន្តិភាព​នោះ​នឹង​កើត​មាន​តាមរយៈ​កងទ័ព ឬ​នយោបាយ ដោយ​សង្ឃឹមថា ការ​យាង​មកដល់​របស់​ព្រះយេស៊ូវ នឹង​នាំ​ឲ្យ​ពួក​គេ​មាន​ជ័យ​ជម្នះ​មក​លើ​អំណាច​របស់​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង​ ។ ពួកគេ​គិតថា សន្តិភាព​ដែល​ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​បំផុត គឺជា​សន្តិភាព​ជាមួយ​មនុស្ស​ ។ ពួកគេ​មិន​បាន​ដឹង​ទេ​ថា នៅ​ក្នុង​ការ​ចង់​បាន​សន្តិភាព​នោះ ពួក​គេ​កំពុង​បដិសេធ​ព្រះរាជសារ ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​នាំមក និង​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ទទួល​សន្តិភាព​ដ៏​ធំ​ប្រសើរ​ដែល​ព្រះអង្គ​កំពុង​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​នោះ​ ។ ដូច​នេះ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ព្រះ​កន្សែង ដោយសារ​ភាព​ល្ងង់​ខ្លៅ និង​ងងឹត​ងងល់​របស់​ពួកគេ​ ។
តាម​ពិត យើង​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​មិន​ខុសពី​ពួក​សាសន៍​យូដា​ដែល​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ នៅ​សប្តាហ៍​បរិសុទ្ធ​ទីមួយ​ ។ តាម​និស្ស័យ​សាច់ឈាម យើង​ក៏​មាន​ភាព​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ ដោយសារ​អំពើបាប​របស់​យើង​ ។ យើង​ច្រើនតែ​គិតថា អំពើ​បាប​គឺជា​ការ​អ្វី​ដែល​យើង​មិន​គួរ​ធ្វើ តែ​យើង​នៅតែ​ធ្វើ ឬ​ជា​ការ​អ្វី​ដែល​យើង​ខកខាន​មិន​បាន​ធ្វើ ទោះ​យើង​ដឹង​ថា យើង​មិន​គួរ​ធ្វើ​ក៏ដោយ​ ។ ប៉ុន្តែ តាម​ពិត អំពើ​បាប​មាននៅ​ក្នុង​ចិត្ត​យើង មុន​នឹង​វា​ក្លាយ​​​ទៅជា​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ ។ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ងងឹត​ងងល់ មិន​ដឹង​ថា យើង​ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​របស់​ព្រះ​ទេ​ ។ យើង​មិន​អាច​មើល​ដឹង​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​សន្តិភាព​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ​ ។ យើង​មិន​អាច​មើល​ដឹង​ថា យើង​ខ្វះ​សន្តិភាព​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ ដោយសារ​យើង​ខ្វះ​សន្តិភាព​ជាមួយ​ព្រះអាទិករ​របស់​យើង​ ។ យើង​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​របៀប​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​សន្តិ​ភាព​តាមរយៈ​ព្រះយេស៊ូវ​ឡើយ​ ។ 
មនុស្ស​ម្នាក់ៗ​ខ្វះ​សន្តិភាព នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន ក៏​ដូចជា​ក្នុង​គ្រួសារ សហគមន៍ និង​ប្រទេស​ជាតិ​ ។ មានតែ​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​នៃ​សន្តិភាព​ទេ ដែល​អាច​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា ព្រះ​ដែល​បាន​យាង​មក​ដើម្បី​មាន​ជ័យ​ជម្នះ​មក​លើ​បាប ទ្រង់​នឹង​យាង​មក​ម្តង​ទៀត ដើម្បី​គ្រប់​គ្រង និង​សោយរាជ្យ​ធ្វើ​ជា​ក្សត្រ ដែល​បាន​យាង​មក ក្នុង​លក្ខណៈ​ជា​ហោរា​ដែល​ប្រកា​ស​ព្រះបន្ទូល ចូល​ទៅ​ក្នុង​ភាព​ល្ងង់​ខ្លៅ និង​ភាព​ងងឹត​ងងល់​របស់​យើង​ ។
ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ចែងថា ជា​ដំបូង​យើង​ត្រូវ​ផ្សះផ្សា​ឲ្យ​ជា​ជាមួយ​ព្រះ​ជា​មុន​សិន ទើប​យើង​អាច​រក​ឃើញ​សន្តិភាព​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​សន្តិភាព​នោះ នៅ​ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ និង​ព្រះ​រាជ​កិច្ច​របស់​ព្រះអង្គ​ ។ ដូច​នេះ ចូរ​យើង​ជញ្ជឹង​គិត​អំពី​សន្តិភាព​ដែល​យើង​មាន​ជាមួយ​ព្រះអាទិករ​ដោយ​អំណរ ដោយសារ​ការ​សុគត និង​ការ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះរាជបុត្រា​ព្រះអង្គ​ ។ ចូរ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដ្បិត​ព្រះ​វិញ្ញាណ​របស់​ព្រះ​អង្គ​បាន​បើក​ភ្នែក​អ្នក ឲ្យ​មើល​ឃើញ​អ្វី ដែល​បាប​បាន​លាក់​បាំង​មិន​ឲ្យ​ពួក​បណ្តាជន​នៅ​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម​មើល​ឃើញ​ ។ ហើយ​ចូរ​អធិស្ឋាន​ថា ចិត្ត​របស់​អ្នក​នឹង​មាន​សេចក្តី​អាណិត ដូច​ព្រះអង្គ​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​សម្រក់​ទឹក​ភ្នែក សម្រាប់​អ្នក​ដែល​កំពុង​ស្វែងរក​សន្តិភាព នៅ​កន្លែង​ខុស ហើយ​សូម​ឲ្យ​ទឹក​ភ្នែក​អ្នក​បណ្តាល​ចិត្ត​អ្នក​ឲ្យ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​សន្តិភាព​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​យាង​មក ដើម្បី​ប្រទាន និង​សុគត​ដើម្បី​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​សន្តិភាព​ ។ 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ កូល៉ុស ១:១៥-២៣
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៨-១០ និង ១កូរិនថូស ៤

ប្រភេទ

ល្ងាច

ព្រះគ្រីស្ទ​មាន​ជ័យ​ជម្នះ

ព្រះគ្រីស្ទ​មាន​ជ័យ​ជម្នះ

ដោយAlistair Begg

March 15, 2026

«អ្នកណា​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​សេចក្ដី​សុចរិត នោះ​ឈ្មោះ​ថា​សុចរិត​ហើយ ដូចជា​ទ្រង់​ក៏​សុចរិត​ដែរ តែ​អ្នកណា​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើបាប​វិញ នោះ​គឺ​មកពី​អារក្ស​ទេ ពីព្រោះ​អារក្ស​បាន​ធ្វើបាប ចាប់​តាំង​ពីដើម​រៀងមក ដោយហេតុ​នោះ​បានជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​បាន​លេច​មក គឺ​ដើម្បី​នឹង​បំផ្លាញ​ការ​របស់​អារក្ស​ចេញ» ។ ១យ៉ូហាន ៣:៧-៨
ទំព័រ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់ បាន​និយាយ​អំពី​ការ​ទន្ទឹង​រង់​ចាំ​ពន្លឺ​ដ៏​ភ្លឺ​ចិញ្ចាច​នៃ​ការ​យាង​មក​របស់​ព្រះ​មែស៊ី តែ​ក៏បាន​និយាយ​ផង​ដែរ​អំពី​អារក្ស ដែល​ជា​តួ​អង្គ​នៃ​ស្រមោល​ដ៏​ងងឹត​ ។ ពេល​ដែល​យើង​មើល​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី យើង​រក​ឃើញថា ការ​យាង​មក​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ បាន​នាំ​សាតាំង​ចេញពី​ស្រមោល​ទៅ​កណ្តាល​វាល​ ។ 
ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​បើក​បង្ហាញថា អារក្ស​គឺជា​អ្នក​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​បាប និង​ទុក្ខសោក​ ។ តាម​ពិត ពាក្យ​អារក្ស​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ដើម​ភាសាក្រិក​មាន​ឫស​គុល នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ដែល​មានន័យថា «បោះ» គឺ​ដូច​ក្នុង​ន័យ​ពាក្យ «បោះ​ពាក្យ​សម្តី​មួល​បង្កាច់»​ ។ យើង​ដឹង​ថា អារក្ស​មួល​បង្កាច់​សេចក្តី​ពិត អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ចារិក​លក្ខណៈ​របស់​ព្រះ​ ។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ យើង​អាច​បក​ប្រែ​ពាក្យ​សាតាំង​ថា «ខ្មាំង​សត្រូវ» ហើយ​អាច​សំដៅ​ទៅលើ​សត្រូវ​ដែល​កំពុង​ពួន​សម្ងំ​រង់​ចាំ​វាយ​ឆ្មក់​ ។ យើង​ក៏​អាច​ដឹង​ថា ការ​ភ័យ​ខ្លាច ការ​សង្ស័យ និង​គំនិត​អាក្រក់​របស់​យើង ដែល​គ្មាន​ហេតុផល មាន​ប្រភព​មកពី​អារក្ស​ ។ វា​ជា​អ្នក​បោក​បញ្ឆោត អ្នកចោទ​ប្រកាន់ អ្នក​កុហក និង​អ្នក​រារាំង​ ។ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​មិន​ជឿ​មាន​គំនិត​ដែល​ខ្វាក់ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នកជឿ​មាន​គំនិត​ស្រពិចស្រពិល ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​នឹក​ឃើញ​កំហុស និង​បរាជ័យ​របស់​ខ្លួន​ ។
សាតាំង​គឺជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​មាន​អំណាច ប៉ុន្តែ វា​ក៏​ជា​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​បាន​បរាជ័យ​ផង​ដែរ​ ។ យើង​ត្រូវ​ស្គាល់​អំណាច​ពិត​ប្រាកដ​នៃ​អារក្ស តាមរយៈ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​ជ័យ​ជម្នះ​របស់​ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ​ ។ អារក្ស​បាន​ជាប់​ច្រវាក់ ដោយសារ​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ហើយ​ ។ នៅ​ក្នុង​ច្រវាក់​នោះ វា​អាច​គ្រហឹម​ដាក់​យើង ហើយ​ស្រវា​ចាប់​យើង ប៉ុន្តែ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ កិច្ច​ការ​របស់​វា​នឹង​ត្រូវ​ព្រះគ្រីស្ទ​បំផ្លាញ​អស់​ ។ សាវ័ក​យ៉ូហាន​បាន​ធានា​យើង​ថា «យើង​ដឹង​ថា អ្នកណា​ដែល​កើត​ពី​ព្រះ​មក នោះ​មិន​ចេះ​ធ្វើបាប​ទេ អ្នក​នោះ​ឯង​ជា​អ្នក​រក្សា​ខ្លួន​វិញ ហើយ​មេ​កំណាច​នឹង​ពាល់​អ្នក​នោះ​មិន​បាន​ឡើយ» (១យ៉ូហាន ៥:១៨) ។
នៅ​តាម​ផ្ទះ​នីមួយៗ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​មាន​វិធី​បោះចោល​សំរាម​ជា​ជំហានៗ ដោយ​ពី​ដំបូង​ពួកគេ​ប្រមូល​សំរាម​នៅ​ក្នុង​ធុង​សំរាម យក​ទៅ​ទុក​នៅមុខ​ផ្ទះ ហើយ​បន្ទាប់មក ឡាន​ដឹក​សំរាម​ក៏​មក​ប្រមូល​ចេញពី​មុខ​ផ្ទះ​នោះ ទៅ​កន្លែង​ចាក់​ស​ម្រាម ជា​កន្លែង​ចុង​ក្រោយ​របស់​វា​ ។ ក្នុង​ន័យ​ពិត​ខាង​វិញ្ញាណ អារក្ស​ក៏​មាន​វាសនា​មិន​ខុសពី​សំរាម​នោះ​ឡើយ ដោយ​ព្រះ​ទ្រង់​ប្រមូល​វា​ចេញទៅ​ក្រៅ ទុក​ឲ្យ​វា​រង់​ចាំ​ថ្ងៃ​ដែល​ទ្រង់​នឹង​ទម្លាក់​វា​ចូល​ទី​កន្លែង​ចុង​ក្រោយ​របស់​វា នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​យាងមក​ម្តង​ទៀត (វិវរណៈ ២០:១០) ។ ព្រះអង្គ​មិន​ទាន់​បាន​បំផ្លាញ​វា​នៅឡើយ​ទេ ប៉ុន្តែ ទ្រង់​បាន​ទម្លាក់​វា​ចេញពី​អំណាច ហើយ​វា​ក៏​បរាជ័យ​ហើយ​ដែរ​ ។
ក្នុង​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​ដែល​យើង​ជួប​ប្រទះ យើង​ត្រូវ​ដឹង​ថា «យើង​រាល់​គ្នា​មិន​មែន​តយុទ្ធ​នឹង​សាច់ឈាម​ទេ គឺ... ទាស់​នឹង​អំណាច​អាក្រក់​ខាង​វិញ្ញាណ នៅ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់​ដែរ» (អេភេសូរ ៦:១២) ។ ហើយ​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​ដឹង​អំពី​រឿង​នេះ គួរតែ​ដឹង​នៅពេល​នេះ​ ។ យើង​ម្នាក់ៗ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ក្រើន​រំឭក​ខ្លួន​ឯង​ថា មាន​ការ​តយុទ្ធ​ពិត​ប្រាកដ​មួយ កំពុង​កើត​មាន ហើយ​យើង​មាន​ចំណែក​នៅ​ក្នុង​នោះ ហើយ​យើង​រាល់​គ្នា​ក៏​ចាំបាច់​ត្រូវ​នឹក​ចាំ​ថា ក្នុង​ការ​ត​យុទ្ធ​នោះ «ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​បាន​លេច​មក គឺ​ដើម្បី​នឹង​បំផ្លាញ​ការ​របស់​អារក្ស​ចេញ» ។ ចូរ​មាន​ចិត្ត​ក្លាហាន​ឡើង ផ្អែក​ទៅលើ​ការ​ពិត​ដែល​ថា អារក្ស​មិន​មែន​ជា​អ្នក​សម្រេច​ចុង​ក្រោយ​នោះ​ឡើយ​ ។ វា​បាន​បរាជ័យ​ហើយ ហើយ​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​អធិស្ឋាន​សូម​ឲ្យ​អ្នក​បាន​រួចពី​សេចក្តី​អាក្រក់ (យ៉ូហាន ១៧:១៥) ។ សូម​ឲ្យ​ការ​ដឹង​ដូច​នេះ បាន​បណ្តាល​ចិត្ត​អ្នក​ឲ្យ​ឈរ​មាំមួន ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​ឧបាយកល​របស់​វា ហើយ​រត់​ទៅ​រក​ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បី​ទទួល​ការ​អត់​ទោស ពេល​ដែល​អ្នក​ចាញ់​ការ​កុហក​របស់​វា​ ។ នេះ​ជា​របៀប​ដែល​យើង​ត្រូវ​រស់នៅ ដោយ​នឹក​ចាំ​ថា​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ឈ្នះ​ហើយ! 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ លូកា ៤:១-១៣
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ២៥-២៧ និង ១កូរិនថូស ៩

ប្រភេទ