នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ចូរ​ជ្រើស​រើស​​កន្លែង​ជ្រកកោន​របស់​អ្នក

ចូរ​ជ្រើស​រើស​​កន្លែង​ជ្រកកោន​របស់​អ្នក

ដោយAlistair Begg

February 20, 2026

«ខ្ញុំ​យក​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ទីពឹង​ជ្រក ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច​ឲ្យ​អ្នក​បាន​និយាយ​នឹង​ខ្ញុំ​ថា ចូរ​រត់​ទៅ​ឯ​ភ្នំ​របស់​ឯង ដូច​ជា​សត្វ​ហើរ​ចុះ?» ទំនុក​ដំកើង ១១:‌១
នៅពេល​ដែល​យើង​និយាយ​អំពី​រឿង​វិបត្តិ​ក្នុង​ជីវិត​យើង យើង​មិន​សួរ​ថា វា​នឹង​កើត​ឡើង​ចំពោះ​យើង​ឬ​អត់​នោះ​ទេ តែ​យើង​សួរ​ថា តើ​វា​​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ពេលណា​ ។ ហើយ​ពេល​ណា​វា​កើត​ឡើង យើង​នឹង​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​វា ដោយ​រត់​គេច និង​ស្វែង​រក​ការ​ជ្រកកោន ដែល​ជា​ទីកន្លែង ឬ​ទៅ​រក​អ្វី​មួយ ឬ​ក៏​នរណា​ម្នាក់ ដែល​យើង​ទុក​ចិត្ត​ថា ពួកគេ​អាច​ការពារ​យើង​ឲ្យ​មាន​សុវត្ថិភាព រួចពី​ខ្យល់​ព្យុះ​ ។ ដូច​នេះ យើង​មិន​ត្រូវ​សួរ​ថា យើង​នឹង​រត់​គេច​ឬ​អត់​នោះ​ទេ តែ​ត្រូវ​សួរ​ថា យើង​នឹង​រត់​គេច​ទៅ​ទីណា​ ។
គ្រីស្ទបរិស័ទ​ខ្លះ​ទទួលយក​ការ​ប្រឹក្សា​យោបល់​ពី​មិត្តសំឡាញ់​របស់​ស្តេច​ដាវីឌ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​ជំពូក១១​ ។ អ្នក​ប្រឹក្សា​យោបល់​ទាំង​នេះ​បាន​ជំរុញ​ទ្រង់​ឲ្យ «រត់​ទៅ​រក​ភ្នំ​របស់​ទ្រង់ ដូច​សត្វ​ហើរ» ។ មាន​ពេល​មួយ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ជួប​ទុក្ខ​លំបាក​ ដែល​ហាក់​ដូចជា​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ការ​គំរាម​កំហែង​ព្រះ​ជន្ម​ទ្រង់ ដោយ​ពួក​មនុស្ស​អាក្រក់​បាន​តម្រង់​គ្រាប់​ព្រួញ​មក​រក​ទ្រង់ (ទំនុក​ដំកើង ១១:២) ។ គេ​បាន​ឲ្យ​យោបល់​ទ្រង់ ឲ្យ​រត់​ទៅ​រក​ភ្នំ ដើម្បី​គេច​ខ្លួន ទៅ​កន្លែង​ដែល​ទ្រង់​រួច​ផុត​ពី​ខ្មាំង​សត្រូវ​ ។
ស្តេច​ដាវីឌ​មិន​បាន​ស្តាប់​តាម​យោបល់​នេះ​ទេ​ ។ ចុះ​ចំណែក​អ្នក​វិញ? អ្នក​មិន​ទំនង​ជា​ជួប​ប្រទះ​ខ្មាំង​សត្រូវ​ប្រដាប់​ដោយ​អាវុធ ដែល​កំពុង​គំរាម​កំហែង​អ្នក​ដោយ​អំពើ​ហិង្សា​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ អ្នក​នឹង​ជួប​រឿង​វិបត្តិ​នៅ​ថ្ងៃ​មួយ តាម​ទម្រង់​ណាមួយ​ ។ រឿង​វិបត្តិ​នោះ​អាច​ជា​សំពាធ​សង្គម ដែល​បង្ខំ​ឲ្យ​យើង​បន្ថែម​បន្ថយ​ការ​អនុវត្ត​តាម​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ឬ​ជា​ការ​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​ឃើញ​លទ្ធផល​ដែល​យើង​មិន​ចង់​បាន ឬ​​ជា​បញ្ហា​ទំនាក់​ទំនង​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ។ តើ​អ្នក​នឹង​រត់​គេច​ទៅណា? តើ​អ្នក​នឹង​រត់​ទៅ​ភ្នំ ដោយ​ស្វែងរក​ការ​គេចវេស​បែប​ណាមួយ ឬ​ដោយ​បន្លប់​អារម្មណ៍​ខ្លួន​ឯង​ដោយ​ការ​កម្សាន្ត​សប្បាយ ឬ​ប្រើ​សារធាតុ​ញៀន​ជា​ប្រចាំ ឬ​មួយ​លោត​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សកម្មភាព​ដ៏​វីវក់ ក្នុង​ផ្នែក​មួយ​ទៀត​នៃ​ជីវិត​របស់​អ្នក? ឬមួយ​អ្នក​អាច​និយាយ​ដូច​ស្តេច​ដាវីឌ​ថា «ខ្ញុំ​យក​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ទីពឹង​ជ្រក»ហើយ? 
ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ឃើញ​ព្រះអម្ចាស់​រំដោះ​ទ្រង់ ឲ្យ​រួចពី​សត្វ​ខ្លា​ឃ្មុំ សត្វ​តោ និង​យក្ស​របស់​ជនជាតិ​ភីលីស្ទីន​ ។ ព្រះអម្ចាស់​បាន​ធ្វើ​ជា​កន្លែង​ជ្រកកោន ដែល​ស្តេច​ដាវីឌ​អាច​ទុកចិត្ត​បាន ហើយ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​តាម​សេចក្តី​ពិត​នេះ​អស់ពី​ចិត្ត​ ។ ស្តេច​ដាវីឌ​ជ្រាប ព្រះអម្ចាស់​គឺជា​កន្លែង​ជ្រកកោន​ដ៏​ធំ​ប្រសើរ គឺ​ដូច​ដែល​ទ្រង់​បាន​ជ្រកកោន​ក្នុង​ព្រះអម្ចាស់ ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម​ទ្រង់​ ។ ជំនឿ​ដែល​ទ្រង់​មាន​ចំពោះ​ព្រះអម្ចាស់​មាន​ភាព​រឹងមាំ តាមរយៈ​ការ​ដក​ពិសោធន៍​ដោយ​ផ្ទាល់ គឺ​រឹងមាំ​ល្មម​នឹង​អាច​តទល់​នឹង​ភាព​ងងឹត​នៃ​ជីវិត និង​គ្រាប់​ព្រួញ​របស់​អារក្ស​ ។ 
តើ​ភ្នែក​របស់​អ្នក​បាន​បើក​ចំហ ឃើញថា​ព្រះអង្គ​មាន​លក្ខណៈ​ដែល​យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន​ឬ​ទេ? តើ​អ្នក​បាន​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ដោយ​ការ​ទុក​ចិត្ត​ឬ​ទេ? បើ​អ្នក​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ ចូរ​ចាំ​ថា ជីវិត​ថ្មី​របស់​អ្នក​បាន​ចាប់​ផ្តើម ដោយ​ការ​ជ្រកកោន ក្នុង​ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​ ។ កាលពី​មុន អ្នក​កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​សេចក្តី​ក្រោធ នៃ​ព្រះ​ដ៏​អស់​កល្ប ដោយ​គ្មាន​សង្ឃឹម​អ្វី​ឡើយ​ ។ អ្នក​គ្មាន​សង្ឃឹម​អ្វី ក្រៅ​ពី​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះ ហើយ​ឱប​ក្រសោប​យក​សេចក្តី​សង្គ្រោះ ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ប្រទាន​ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ អ្នក​បាន​រត់​គេច​ទៅ​រក​ព្រះអង្គ ហើយ​រក​ឃើញ​កន្លែង​ជ្រកកោន​ដ៏​អស់​កល្ប​ ។
ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​អ្នក​ស្វែងរក​កន្លែង​ជ្រកកោន​ក្នុង​ព្រះអង្គ មិន​គ្រាន់តែ​នៅដើម​ដំបូង​នៃ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក្នុង​ជីវិត​ថ្មី តែ​រហូត​ដល់​ពេល​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​យាង​មកវិញ ឬ​ហៅ​អ្នក​ទៅ​នៅ​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​មិន​គ្រាន់តែ​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​មាន​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច តែ​ក៏​នៅ​ក្នុង​ខ្យល់​ព្យុះ​នៃ​ជីវិត​នេះ​ផង​ដែរ​ ។ បញ្ហា​នឹង​កើត​ឡើង ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​វា​កើត​ឡើង អ្នក​អាច​រត់​ទៅ​រក​ភ្នំ ឬ​អ្នក​អាច​ងើប​ក្បាល​មើល​រំលង​ភ្នំ ទៅ​រក​ព្រះអម្ចាស់ ដែល «បាន​បង្កើត​ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី» (ទំនុក​ដំកើង ១២១:២) ដោយ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​រឿង​វិបត្តិ​ដោយ​ទំនុក​ចិត្ត និង​អំណរ​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ទំនុក​ដំកើង ១១
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ១២-១៣ និង ១ថែស្សាឡូនិច ២
 

ប្រភេទ