នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
អាកប្បកិរិយា​ដែល​នាំ​ឲ្យ​រួបរួម

អាកប្បកិរិយា​ដែល​នាំ​ឲ្យ​រួបរួម

ដោយAlistair Begg

August 6, 2026

«ត្រូវតែ​មាន​គំនិត​គិត​ដូចជា​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​វិញ ដែល​ទោះបើ​ទ្រង់​មាន​រូប​អង្គ​ជា​ព្រះ​ក៏ដោយ គង់តែ​មិន​បាន​រាប់​សេចក្ដី​ដែល​ស្មើ​នឹង​ព្រះ​នោះ ទុកជា​សេចក្ដី​ដែល​គួរ​កាន់​ខ្ជាប់​ឡើយ គឺ​ទ្រង់​បាន​លះបង់​ព្រះអង្គ​ទ្រង់ មក​យក​រូប​ភាព​ជា​បាវ​បំរើ​វិញ ព្រម​ទាំង​ប្រសូត​មក​មាន​រូប​ជា​មនុស្ស​ផង​ ។ ហើយ​ដែល​ឃើញ​ទ្រង់​មាន​ភាពជា​មនុស្ស​ដូច្នោះ នោះ​ក៏​បន្ទាប​ព្រះអង្គ​ទ្រង់ ទាំង​ចុះ​ចូល​ស្ដាប់​បង្គាប់ រហូត​ដល់ទី​មរណៈ គឺ​ទ្រង់​ទទួល​សុគត​ជាប់​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​ផង» ។ ភីលីព ២:៥-៨
ពួក​ជំនុំ​គឺជា ឬ​គួរតែ​ជា​ការ​ប្រមូល​ផ្តុំ​នៃ​មនុស្ស​ចម្រុះ ដែល​មាន​ប្រវត្តិ បុគ្គលិកលក្ខណៈ និង​បទ​ពិសោធន៍​ផ្សេង​គ្នា​ ។ ប៉ុន្តែ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា «រួម​មក​តែមួយ នៅ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ» (កាឡាទី ៣:២៨) ។ បើសិន​ជា​សេចក្តី​ពិត​នេះ គឺជា​អ្វី​ដែល​យើង​ត្រូវ​ដក​ពិសោធ​ដោយ​ផ្ទាល់ ជាជាង​ចាត់​ទុកជា​ពាក្យ​ស្លោក នោះ​យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​ទៅលើ​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​រួបរួម ដែល​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ចែង​ ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បង្ហាញ​យើង​ថា ភាព​សុខដុម​កើត​មាន តាមរយៈ​ការ​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ​ការ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​ ។
សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​និយាយ​អំពី​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​ផ្នែក​ទេវសាស្ត្រ ដែល​នាំ​ឲ្យ​យើង​បន្ទាប​ខ្លួន ដោយ​ប្រាប់​យើង អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​ទ្រង់ យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា «ត្រូវតែ​មាន​គំនិត​គិត​ដូចជា​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​វិញ ដែល​ទោះបើ​ទ្រង់​មាន​រូប​អង្គ​ជា​ព្រះ​ក៏ដោយ ...» ។ ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ជា​ព្រះ​ទាំងស្រុង និង​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​ ។ ព្រះអង្គ​មិន​ដែល​ឈប់​ធ្វើ​ជា​ព្រះ នៅពេល​ណាមួយ​ឡើយ​ ។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ពន្យល់ ដោយ​និយាយ​យ៉ាង​ច្បាស់​អំពី​ទំហំ​នៃ​ការ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ ។ ទោះ​ព្រះយេស៊ូវ​​​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ព្រះ​ទាំងស្រុង​ក៏ដោយ «គង់តែ​មិន​បាន​រាប់​សេចក្ដី​ដែល​ស្មើ​នឹង​ព្រះ​នោះ ទុកជា​សេចក្ដី​ដែល​គួរ​កាន់​ខ្ជាប់» ។ «ព្រះអង្គ​មាន​កន្លែង​ខ្ពស់​បំផុត​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ តាម​សិទ្ធិ​របស់​ទ្រង់​ជា​ព្រះ​គ្រប់​គ្រង​លើ​​អ្វីៗ​ទាំង​អស់» ។64 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ​មាន​អាទិភាព​ដែល​ធំជាង​ការ​រក្សា​សិរី​ល្អ ដែល​ជា​លក្ខណសម្បត្តិ​​ស្មើ​ព្រះ​ ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បាន​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​អង្គ​ទ្រង់​ប្រែ​ជា​ទ​ទេ​គ្មាន​អ្វី​សោះ​ ។ ព្រះ​បាន​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ មិនមែន​ដោយ​ដកចេញ​ភាពជា​ព្រះ តែ​ដោយ​បន្ថែម​ភាពជា​មនុស្ស ដោយ «មក​យក​រូប​ភាព​ជា​បាវ​បំរើ​វិញ ព្រម​ទាំង​ប្រសូត​មក​មាន​រូប​ជា​មនុស្ស​ផង» ។ ព្រះអង្គ​បាន​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​ខ្លាំង​បំផុត​ធ្វើ​ជា​អ្នក​បម្រើ បើ​ធៀប​នឹង​កាលដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ពេញ​ដោយ​សិរី​ល្អ​ខ្ពស់​បំផុត​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ ។
ប៉ុន្តែ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ការ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះអង្គ​មិន​ទាន់​ពេញលេញ​ទេ​ ។ ព្រះ​អង្គ​ថែម​ទាំង​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ ដោយ​ស្តាប់​បង្គាប់​រហូត​ដល់​អស់​ព្រះ​ជន្ម នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង​ ។ ព្រះអង្គ​សម្រេច​ព្រះទ័យ​ប្រសូត​ជា​ទារក​តូច និង​រស់នៅ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់ រង​ទុក្ខ​វេទនា ក្នុង​លក្ខណៈ​ជា​មនុស្ស​ដែល​គេ​បដិសេធ និង​សុគត​ក្នុង​លក្ខណៈ​ជា​ជនឧក្រិដ្ឋ​ ។ ព្រះអង្គ​បាន​ជំនួស​ការ​ថ្វាយបង្គំ​របស់​ពួក​ទេវតា ដោយ​ភាព​សម្អប់​របស់​មនុស្ស​មក​លើ​អង្គ​ទ្រង់​ ។ តើ​អ្នក​ដឹង​ទេ​ថា បញ្ហា​នេះ​បាន​បង្ហាញ​ភាព​ខុស​ប្លែក​យ៉ាងណា ពី​សាសនា​ទាំងឡាយ​ក្នុង​លោកិយ? គ្មាន​សាសនា​ណា​ដែល​បង្ហាញ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ទេ​ ។
មើល​ពី​ដំបូង ការ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ អាច​ហាក់​ដូច​ជា​ទេវសាស្ត្រ​ដែល​មិន​សម​ហេតុផល មិន​អាច​យល់​បាន​ ។ តាម​ពិត ការ​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ធ្វើ​ជា​គំរូ​សម្រាប់​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​អាកប្បកិរិយា និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​យើង​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ក្នុង​គ្រួសារ​ពួក​ជំនុំ​របស់​យើង​ ។ ព្រះអាទិករ​នៃ​ចក្រវាល បាន​យាង​ចុះ​មក​ផែនដី ដោយ​យក​កំណើត​ជា​មនុស្ស​ដូច​យើង ដើរ​ជាមួយ​យើង នៅ​លើ​ដី​ដើម្បី​យើង​រាល់​គ្នា​ ។ កាលណា​យើង​យល់​អំពី​ការ​ពិត​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ ព្រះអង្គ​ក៏​ត្រាស់ហៅ​យើង​ឲ្យ​មាន​គំនិត​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ អំពី​បង​ប្អូន​រួម​ជំនឿ​របស់​យើង​ផង​ដែរ ដោយ​គិត​ប្រយោជន៍​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ ។ តើ​អ្នក​អាច​គិត​ប្រយោជន៍​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​របៀបណា? 
តើ​អ្នក​អាច​គិត​អំពី​ពួក​គេ​លើស​ខ្លួនឯង ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? តើ​ការ​មាន​ផ្នត់​គំនិត​ដូច​នេះ បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​រស់នៅ​របស់​អ្នក នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​យ៉ាងណា​ខ្លះ? 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត ៖ យ៉ាកុប ២:១-៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុក​ដំកើង ៧០-៧១ និង កិច្ចការ ២៥

ប្រភេទ

អត្ថបទថ្មីៗ

មើលទាំងអស់