នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ខ្វាក់​ពី​កំណើត

ខ្វាក់​ពី​កំណើត

ដោយAlistair Begg

November 22, 2026

«ពួក​ផារិស៊ី ដែល​នៅ​ជាមួយនឹង​ទ្រង់ បានឮ​ពាក្យ​នោះ ក៏​ទូល​​សួរ​ថា តើ​យើង​ខ្ញុំ​ខ្វាក់​ដែរ​ឬ​អី ?»។ យ៉ូហាន ៩:៤០
រឿង​ដែល​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ ដែល​គួរ​ឲ្យ​សោកសៅ​មួយ ក្នុង​បទ​​គម្ពីរ​យ៉ូហាន ជំពូក៩ គឺជា​រឿង​ដែល​បុរស​ពិការ​ភ្នែក​ម្នាក់ បាន​មើល​ឃើញ​វិញ តែ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​មាន​ភ្នែក​ពីរ​ដែល​អាច​មើល​ឃើញ តែ​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ ។
កណ្ឌ​គម្ពីរ​យ៉ូហាន​បាន​រាប់​បញ្ចូល​រឿង​នេះ ព្រោះ​រឿង​នេះ​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​ទី​សំ​គាល់ ដែល «បាន​ចែង​​ទុក​តែ​ប៉ុណ្ណេះ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ជឿ​ថា ព្រះយេស៊ូវ​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ គឺជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​ពិត ហើយ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ជីវិត ដោយសារ​ព្រះ​នាម​ទ្រង់ ដោយ​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ» (យ៉ូហាន ២០:៣១)។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រោស​បុរស​ខ្វាក់​ភ្នែក​ឲ្យ​មើល​ឃើញ ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​អាច​ប្រទាន​ជីវិត​ដល់​យើង ។ ដូច​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​បើក​ភ្នែក​ខាង​សាច់ឈាម​របស់​បុរស​នេះ​ឲ្យ​មើល​ឃើញ​ជា​យ៉ាងណា នោះ​ព្រះអង្គ​ក៏​អាច​បើក​ភ្នែក​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​បុរស​ស្រ្តី​ទាំងឡាយ​ផង​ដែរ ។
ហើយ​ព្រះយេស៊ូវ​ត្រូវ​តែ​បើក​ភ្នែក​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​បុរស​ស្ត្រី​ជា​ច្រើន ព្រោះ​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង​ច្បាស់​ថា មនុស្ស​ប្រុស​ស្រី​ទាំង​អស់​បាន​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ​ពី​កំណើត​មក ។ យើង​ប្រហែល​គិតថា យើង​មើល​ឃើញ​សេចក្តី​ពិត​ច្បាស់ តែ​ក្នុង​ការ​បដិសេធន៍​ព្រះយេស៊ូវ យើង​កំពុង​មាន​ភាព​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ ដែល​នឹង​នាំ​ទៅ​រក​ផល​វិបាក​អស់​កល្ប​ជានិច្ច ។ បាប​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ ហើយ​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួនឯង​មើល​ឃើញ​ខាង​វិញ្ញាណ ឲ្យ​បាន​លើស​អ្នកសុំ​ទាន​ខ្វាក់​ភ្នែក​នោះ ដែល​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ភ្នែក​ខ្លួនឯង​ភ្លឺ​បាន ។ ទាល់តែ​យើង​បាន​ដឹង​អំពី​សណ្ឋាន​ពិត​របស់​យើង តាម​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ទើប​ភ្នែក និង​ត្រចៀក​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​យើង​បើក​ឡើង មើល​ឃើញ និង​ស្តាប់​ឮ​អំពី​សណ្ឋាន​ពិត​របស់​យើង ។ 
ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ចែងថា យើង​ខ្វាក់ ក្នុង​ន័យ​ថា បាប​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ងងឹត​ងងល់​មិន​អាច​យល់​សេចក្តី​ពិត​បាន ។ បាប​មាន​ផល​ប៉ះ​ពាល់​មក​លើ​អារម្មណ៍ ឆន្ទៈ ក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ប្រាជ្ញា​របស់​យើង ។ តាម​បទ​ពិសោធន៍​របស់​យើង យើង​មិន​អាច​រក​ឃើញ​កន្លែង​ជ្រកកោន​ ឲ្យ​រួចពី​សណ្ឋាន​ដែល​ជាប់​មាន​បាប​នោះ​ឡើយ ។ យើង​មិន​ត្រូវ​ចាញ់​ការ​ល្បួង​ឲ្យ​គិតថា មនុស្ស​មិន​ពិត​ជា​ខ្វាក់​ទាំងស្រុង ដូច​ដែល​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ចែង​នោះ​ទេ ។ មិត្ត​ភក្តិ និង​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​យើង ដែល​យើង​ទៅ​ចែក​ចាយ​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​ពួកគេ មិនមែន​កំពុងតែ​រស់នៅ​ក្នុង​ចន្លោះ​កណ្តាល​រវាង​ការ​ជឿ និង​ការ​មិន​ជឿ រវាង​ការ​មើល​ឃើញ និង​ភាព​ខ្វាក់​នោះ​ទេ ។ ពួកគេ​មើល​មិន​ច្បាស់ ហើយក៏​មិន​មាន​ការ​យល់​ដឹង អំពី​ភ្នែក​ខាង​វិញ្ញាណ​ដែរ ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​ជួយ ដូច​យើង​កាលពី​មុន​ដែរ ។
តាម​និស្ស័យ​សាច់ឈាម​របស់​យើង រឿង​នៃ​ដំណឹង​ល្អ​ស្តាប់​ទៅ ហាក់​ដូចជា​រឿង​ដ៏​ល្ងីល្ងើ​សម្រាប់​យើង ។ យើង​ខ្វាក់​ខាង​វិញ្ញាណ​ពី​កំណើត មើល​មិន​ឃើញ​ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​ដំណឹង​ល្អ ហើយ​ក៏​ថ្លង់​ពី​កំណើត​ស្តាប់​ដំណឹង​ល្អ​មិន​យល់ ។ មានតែ​ព្រះ​ដែល​បាន​ប្រោស​ភ្នែក​មនុស្ស​ខ្វាក់​ឲ្យ​មើល​ឃើញ​ទេ ដែល​អាច​បើក​ភ្នែក​យើង​ឲ្យ​មើល​ឃើញ។ នេះ​ជា​រឿង​អស្ចារ្យ​ណាស់ និង​ជា​ហេតុផល​ដែល​យើង​ត្រូវ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​អាច​និយាយ​ជា​មួយ​អ្នកសុំ​ទាន​ពិការ​ភ្នែក​នោះ​ថា «ពីដើម​ខ្ញុំ​ខ្វាក់ តែ​ឥឡូវ​នេះ​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ» (យ៉ូហាន ៩:២៥)។ ការ​នេះ​ក៏បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង​យ៉ាង​ខ្លាំង ឲ្យ​ចែក​ចាយ​អំពី​ការ​អ្វី​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​អាច​ធ្វើ ដ្បិត​គ្មាន​អ្វី​មាន​អំណរ​ជាង​ការ​និយាយ​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ ហើយ​មើល​ព្រះ​អង្គ​បើក​ភ្នែក​មនុស្ស​ខ្វាក់​ឲ្យ​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ជា​នរណា និង​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខ្លះ ។
ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ម៉ាថាយ ៩:២៧-៣១
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ២របាក្សត្រ ៤-៦ និង លូកា ៥:១៧-៣៩

ប្រភេទ