នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
សញ្ញា​សំ​គាល់​នៃ​ការ​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ព្រះ​ពិត​ប្រាកដ

សញ្ញា​សំ​គាល់​នៃ​ការ​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ព្រះ​ពិត​ប្រាកដ

ដោយAlistair Begg

May 10, 2026

«ត្រូវ​ឲ្យ​គ្រប់​គ្នា​មាន​ចិត្ត​សុភាព ដល់​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក ពីព្រោះ​ព្រះ​ទ្រង់​តែង​តតាំង​នឹង​មនុស្ស​អួត​អាង តែ​ផ្ដល់​ព្រះគុណ​ដល់​ពួក​រាបសា​វិញ» ។ ១ពេត្រុស ៥:៥
ការ​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ពិត​ប្រាកដ​ មាន​ការ​លូត​លាស់​ចេញ​ពី​ដី​នៃ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​ ។ យើង​ប្រហែល​ជា​មាន​អំណោយ​ទាន​ដែល​លេច​ធ្លោ សមត្ថភាព​ពិសេស និង​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​អស្ចារ្យ ចិត្ត​ឆេះ​ឆួល​លើស​លប់ មាន​ចិត្ត​ឧស្សាហ៍​បំផុត ហើយ​យើង​ថែម​ទាំង​ប្រហែល​ជា​មាន​ជោគជ័យ និង​មាន​ប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែ អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​យើង​មាន​នេះ មិន​មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ទេ បើសិន​ជា​យើង​ខ្វះ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​នោះ​ ។ ដូច​នេះ តើ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​គឺជា​អ្វី ? ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​ពិត​ប្រាកដ​បង្ហាញ​ខ្លួន​ចេញ​មក នៅ​ក្នុង​របៀប​ដែល​យើង​ឆាប់​ប្រឈម​មុខ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នៃ​អំពើបាប​របស់​យើង​ឆាប់​រហ័ស​ប៉ុណ្ណា ដោយ​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះ​ជា​ទៀង​ទាត់ ដោយ​ចិត្ត​ដែល​ផ្លាស់​ប្រែ និង​ទទួល​ស្គាល់​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​ពី​ព្រះអង្គ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ និង​គ្រប់​ស្ថានភាព​ទាំង​អស់​ ។ ការ​បន្ទាប់​ខ្លួន​ពិត​ប្រាកដ​កើត​ចេញពី​ការ​ដឹង​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​ព្រះយេស៊ូវ ហើយ​ព្រះ​ចេស្តា​របស់​ព្រះ​អង្គ​ដែល​កែ​ប្រែ​ជីវិត​យើង មិនមែន​ធ្វើ​ការ​តែមួយ​ផ្នែក តែ​ធ្វើ​ការ​ទាំងស្រុង​ ។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់​យើង​ថា «បើ​ដាច់​ពី​ខ្ញុំ​ចេញ នោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ពុំ​អាច​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​បានទេ» (យ៉ូហាន ១៥:៥) ។ ការ​បន្ទាប​ខ្លួន គឺជា​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ថា គ្រប់​ដង្ហើម​ដែល​យើង​ដក អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​យើង​មាន និង​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​យើង គឺ​ដោយសារ​ព្រះគុណ និង​សេចក្តី​ល្អ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ចំពោះ​យើង​ ។
ការ​បន្ទាប គឺ​មានន័យថា យើង​បម្រើ​គេ ជាជាង​ឲ្យ​គេ​បម្រើ​យើង​ ។ បាន​សេចក្តី​ថា យើង​ឲ្យ ជា​ជាង​ទទួលយក ហើយ​យើង​ឆ្លើយតប ចំពោះ​ការ​ដឹកនាំ​របស់​អ្នក​ដទៃ ជា​ជាង​ទទូច​ឲ្យ​គេ​ស្តាប់​តាម​យើង​ជានិច្ច​ ។ ពោល​គឺ​មានន័យថា យើង​ចុះ​ចូល​នឹង​ការ​រៀបចំ​របស់​អ្នក​ដទៃ ជា​ជាង​តម្រូវ​ឲ្យ​គេ​រាល់​គ្នា​ចុះ​ចូល​យើង​ ។ 
ប៉ុន្តែ អ្នក​បម្រើ​ព្រះគ្រីស្ទ​មាន​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន មិន​គ្រាន់តែ​នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​មិន​មាន​អំនួត ឬ​បាន​ដឹង​ថា សមត្ថភាព​របស់​ខ្លួន​មាន​កំណត់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ ។ ផ្ទុយ​នឹង​ការ​ស្រឡាញ់​ខ្លួនឯង គឺ​មិនមែន​ជា​ការ​ស្អប់​ខ្លួនឯង​នោះ​ទេ តែ​ជា​ការ​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ ។ ដំណោះ​ស្រាយ​សម្រាប់​ការ​អួត​បំប៉ោង​ខ្លួនឯង គឺ​មិនមែន​ជា​ការ​ស្អប់​ខ្លួនឯង ឬ​បដិសេធ​អំណោយ​ទាន​ដែល​ព្រះ​បាន​ប្រទាន​យើង​នោះ​ទេ តែ​ជា​ការ​ផ្ដោត​ទៅលើ​ព្រះអម្ចាស់ ដោយ​ទទួល​ស្គាល់ ដូច​ដែល​អ្នក​និពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​លើក​ឡើង​ថា ព្រះ​ទ្រង់​លើក​ដំកើង​ព្រះ​នាម និង​ព្រះបន្ទូល​ទ្រង់​ខ្ពស់​លើស​​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ (ទំនុក​ដំកើង ១៣៨:២) ។ មនុស្ស​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​លើក​ឡើង​នៅ​ចុង​បញ្ចប់ គឺជា​មនុស្ស​ដែល​បន្ទាប​ខ្លួន ជា​អ្នក​ដែល​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា ខ្លួនឯង​ជា​នរណា ខ្លួនឯង​ជា​អ្វី ហើយ​ខ្លួនឯង​ត្រូវ​ការ​ព្រះ​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា​ ។ ព្រះអម្ចាស់​បាន​ប្រកាស​តាមរយៈ​ហោរា​អេសាយ​ថា «អញ​នៅ​ឯ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់ ហើយ​បរិសុទ្ធ ក៏​នៅ​ជាមួយ​នឹង​អ្នកណា​ដែល​មាន​ចិត្ត​សង្រេង ហើយ​ទន់​ទាប» (អេសាយ ៥៧:១៥) ។ បន្ទាប​មក ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ទៀត​ថា «អញ​នឹង​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ចំពោះ​មនុស្ស​យ៉ាង​នេះ​វិញ គឺ​ចំពោះ​អ្នកណា​ដែល​ក្រ​លំបាក ហើយ​មាន​ចិត្ត​ខ្ទេច​ខ្ទាំ ជា​អ្នក​ដែល​ញ័រ​ញាក់ ដោយ​ឮ​ពាក្យ​របស់​អញ» (អេសាយ ៦៦:២) ។ 
ចូរ​មើលទៅ​ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ​គ្រប់​ពេល​វេលា ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​ទតមើល​អ្នក​ ។ អ្នក​មិន​បង្កើត​ខ្លួនឯង​ ។ អ្នក​មិន​សង្គ្រោះ​ខ្លួនឯង​ ។ អ្នក​មិន​ឲ្យ​អំណោយ​ទាន​មក​ខ្លួនឯង​ ។ អ្នក​មាន​ការ​ពឹង​ផ្អែក​ទាំងស្រុង​ទៅលើ​ព្រះគុណ​ព្រះ​ ។ ចូរ​មើលទៅ​ព្រះអង្គ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​លើក​អ្នក​ឡើង​ ។ ហើយ​អ្នក​នឹង​បាន​ឃើញ​ព្រះអង្គ​លើក​អ្នក​ឡើង ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់ បន្ទាប់មក អ្នក​នឹង​ត្រៀម​ជា​ស្រេច​ដើម្បី​បម្រើ​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ដោយ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​មក​អ្នក​ ។


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ លូកា ១:៤៦-៥៥
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ជន​គណនា ៣៥-៣៦ និង ម៉ាថាយ ៥:១-២៦

ប្រភេទ