ការត្រាស់ហៅឲ្យនឹកចាំ
ដោយAlistair Begg
February 16, 2026
«ដើម្បីឲ្យបានទុកជាទីសំគាល់ នៅក្នុងពួកឯងរាល់គ្នា ប្រយោជន៍ដល់ថ្ងៃក្រោយ កាលណាកូនចៅឯងសួរថា ថ្មទាំងនេះមានន័យដូចម្ដេច ។ នោះឯងរាល់គ្នានឹងប្រាប់ថា នេះដោយព្រោះទឹកទន្លេយ័រដាន់បានត្រូវកាត់ផ្ដាច់ នៅខាងមុខហឹបនៃសេចក្ដីសញ្ញាផងព្រះយេហូវ៉ា គឺកាលហឹបនោះបានឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ នោះទឹកទន្លេបានត្រូវកាត់ផ្ដាច់ចេញ ដូច្នេះថ្មទាំងនេះនឹងបានសំរាប់ជាសេចក្ដីរំឭក ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលតរៀងទៅ» ។ យ៉ូស្វេ ៤:៦-៧
ជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទ គឺជាការត្រាស់ហៅដ៏ធំមួយ ឲ្យពួកគេមានការនឹកចាំ ។ កាលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនៃយើង មានបន្ទូល អំពីការតាំងសញ្ញាថ្មី ក្នុងពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គបានប្រាប់យើងថា «ចូរធ្វើបុណ្យនេះ ដើម្បីរំឭកពីខ្ញុំចុះ» (លូកា ២២:១៩) ។ ដូចនេះ ពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ គឺជាឱកាសសម្រាប់ឲ្យយើងធ្វើការនឹកចាំទាំងអស់គ្នា អំពីអត្ថន័យនៃការសុគតរបស់ព្រះអង្គ ដែលមាននំប៉័ង និងស្រាទំពាំងបាយ ឬទឹកទំពាំងបាយជូរ ជានិមិត្តរូប ។
កណ្ឌគម្ពីរចោទិយកថា ក៏បាននិយាយអំពីពេលអនាគតស្រដៀងនេះផងដែរ ដែលក្នុងនោះ កូនប្រុសនឹងសួរឪពុកខ្លួនថា «អស់ទាំងទីបន្ទាល់ នឹងច្បាប់ ហើយបញ្ញត្តទាំងនេះ ដែលព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃយើង បានបង្គាប់មក តើមានន័យដូចម្ដេច» (ចោទិយកថា ៦:២០) ។ ឪពុករបស់គាត់ត្រូវឆ្លើយតប ដោយរៀបរាប់អំពីរឿងនៃការប្រោសលោះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថា ការអ្វីដែលព្រះទ្រង់បង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើ គឺដើម្បីប្រយោជន៍ពួកគេទេ (ខ.២៤) ។
កណ្ឌគម្ពីរយ៉ូស្វេក៏បានបង្គាប់ពួកគេឲ្យធ្វើការរំឭកប្រភេទនេះផងដែរ នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់បង្គាប់ពួកបណ្តាជនឲ្យតម្រៀបថ្មទុកជាការរំឭក នៅមាត់ទន្លេយ័រដាន់ ដើម្បីឲ្យ «ថ្មទាំងនេះនឹងបានសំរាប់ជាសេចក្ដីរំឭក ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលតរៀងទៅ» ។ ព្រះទ្រង់សព្វព្រះទ័យឲ្យរាស្រ្តទ្រង់នៅសម័យនោះ ក៏ដូចជាសម័យបច្ចុប្បន្ន មានការចងចាំសេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ព្រះអង្គជានិច្ច ហើយប្រាប់អ្នកដទៃ អំពីការអ្វីដែលព្រះអង្គបានធ្វើ ។
ការនឹកចាំ និងនិមិត្តរូបដែលជួយឲ្យនឹកចាំ តែងតែមានសារៈសំខាន់ជានិច្ច ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងសម័យ ដែលមានរឿងជាច្រើនសន្លឹក ដែលកំពុងដណ្តើមយកការចាប់អារម្មណ៍ និងក្តីស្រឡាញ់របស់យើងមិនចេះចប់មិនចេះហើយ យើងប្រហែលជាចាំបាច់ត្រូវការការរំឭកអំពីភាពស្មោះត្រង់របស់ព្រះ លើសពីសម័យមុនទៅទៀត ។ គួរកត់សំគាល់ថា គំរូដែលយើងទើបបានលើកមកនិយាយនេះ មានភាពរឹងមាំ និងសម្រាប់ឲ្យយើងអនុវត្តរួមគ្នា ។ យើងចូលរួមពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ទាំងអស់គ្នា ដោយប្រើញាណទាំង៥របស់យើង ដែលមានដូចជាឃានវិញ្ញាណ និងចក្ខុវិញ្ញាណជាដើម ដែលជួយឲ្យយើងនឹកចាំ ។ ថ្មទាំង១២ នៅទន្លេយ័រដាន់គឺជាវត្ថុសម្រាប់ការរំឭក ។ ការបង្គាប់ក្នុងបទគម្ពីរចោទិយកថា បានលើកទឹកចិត្តយើង ឲ្យមានការសន្ទនាគ្នា អំពីសេចក្តីស្មោះត្រង់ និងសេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះ ក្នុងគ្រួសាររបស់យើង ។
សម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទក្នុងសម័យនេះ ថ្ងៃអាទិត្យនីមួយៗ គឺជាឱកាសសម្រាប់យើងជួបជុំគ្នា ហើយនឹកចាំជាមួយរាស្រ្តរបស់ព្រះ ។ ប៉ុន្តែ យើងត្រូវការលើសពីការជួបជុំប្រចាំសប្តាហ៍ ដើម្បីទ្រទ្រង់វិញ្ញាណយើង ។ ចូរសួរខ្លួនឯងថា តើមានទម្លាប់អ្វីខ្លះ ដែលខ្ញុំត្រូវមាន ដើម្បីនឹកចាំអំពីសេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះ? តើខ្ញុំអាចកត់ត្រាអំពីសេចក្តីស្មោះត្រង់ដែលព្រះអង្គមានចំពោះខ្ញុំ ហើយចែកចាយដល់អ្នកដទៃដូចម្តេចខ្លះ? តើខ្ញុំអាចកំណត់យកការរំឭកអ្វី ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចនឹកចាំ អំពីរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានរំដោះខ្ញុំ?
យើងមានឱកាសជាច្រើនសន្ធឹក ដើម្បីមើលឃើញ និងនឹកចាំអំពីសេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ព្រះ ។ អ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើគឺត្រូវរកមើល និងនឹកចាំ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លូកា ២២:១៤-២០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ១-៣ និង ម៉ាកុស ១៥:១-២៥