ការស្តាប់ឮ ការជឿ និងការប្រព្រឹត្តតាម
ដោយAlistair Begg
February 22, 2026
«ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ លុះគេដើរព័ទ្ធជុំវិញក្រុងយេរីខូរ អស់៧ថ្ងៃហើយ នោះកំផែងទីក្រុងក៏រលំទៅ» ។ ហេព្រើរ ១១:៣០
បើយើងមានចិត្តចង់ឃើញកំផែងដួលរលំ ឃើញទ្វារនៃស្ថាននរករបើក ហើយដួលបាក់បែកនៅលើដី ឃើញទស្សនវិជ្ជារបស់លោកិយរលំរលាយ និងភាពវឹកវរនៃសេចក្តីអាក្រក់ក្នុងពិភពលោករលាយសាបសូន្យ យើងចាំបាច់ត្រូវស្តាប់ និងជឿព្រះបន្ទូលព្រះ ហើយស្តាប់បង្គាប់តាម ។ ម្យ៉ាងទៀត យើងចាំបាច់ត្រូវរៀនសូត្រពីគំរូរបស់លោក យ៉ូស្វេ និងពួកអ៊ីស្រាអែល នៅកំផែងទីក្រុងយេរីខូរ ។
កាលរាស្រ្តរបស់ព្រះឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ចូលទឹកដីសន្យា ហើយទៅដល់ទីក្រុងយេរីខូរ ជាទីក្រុងយុទ្ធសាស្រ្តដ៏សំខាន់ ពួកគេក៏បានដឹងថា «គេបានបិទទ្វារជាប់ទាំងប្រយ័ត្ន ដោយខ្លាចពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ឥតមានអ្នកណាចេញចូលសោះឡើយ» (យ៉ូស្វេ ៦:១) ។ ទីក្រុងយេរីខូរមានកំផែងការពារដ៏រឹងមាំ ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់បានយាងមកជួបលោក យ៉ូស្វេ ហើយមានបន្ទូលថា «មើល អញបានប្រគល់ក្រុងយេរីខូរ ព្រមទាំងស្ដេច គេនឹងពួកមនុស្សខ្លាំងពូកែស្ទាត់ជំនាញទាំងប៉ុន្មាន មកក្នុងកណ្ដាប់ដៃឯងហើយ» (ខ.២) ។ ព្រះអង្គក៏បានប្រាប់គាត់ជាលម្អិត អំពីរបៀបដ៏ចម្លែកដែលព្រះអង្គនឹងប្រគល់ទីក្រុងនោះដល់រាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គ គឺដោយឲ្យពួកគេដើរដង្ហែរជុំវិញទីក្រុងនោះឲ្យបាន៦ថ្ងៃ ហើយនៅថ្ងៃទី៧ នៅជុំទី៧ ពួកសង្ឃត្រូវផ្លុំត្រែឡើង ។ លោក យ៉ូស្វេក៏បានឆ្លើយតបចំពោះព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ដោយប្រមូលពួកសង្ឃ និងពួកអ្នកប្រយុទ្ធនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ឲ្យមកជួបជុំគ្នានៅពីមុខគាត់ ហើយក៏បានប្រកាសព្រះរាជសាររបស់ព្រះអម្ចាស់ដល់រាស្រ្តព្រះអង្គ រួច «សង្ឃទាំង៧ ដែលកាន់ត្រែស្នែងចៀមទាំង៧ នៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ក៏ដើរទៅទាំងផ្លុំបណ្ដើរ រួចហឹបនៃសេចក្ដីសញ្ញាផងព្រះយេហូវ៉ាក៏តាមគេទៅ» (ខ.៨) ។
ហេតុអ្វីមនុស្សដែលមានសតិគ្រប់គ្រាន់ ហ៊ានធ្វើនូវរឿងចម្លែកដូចនេះ? តាមការបកស្រាយដ៏សមហេតុផលបំផុត យើងអាចសន្និដ្ឋានថា ពួកបណ្តាជនបានឮព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយក៏បានជឿថា ព្រះបន្ទូលព្រះអង្គគឺជាពាក្យពិត បានជាពួកគេស្តាប់បង្គាប់ ។ បើផែនការនេះមិនមានវត្តមាននៃព្រះបន្ទូលព្រះទេ ពួកគេមុខជាគិតថា វាជាផែនការដ៏ឆ្កួតឡប់មិនខាន ។ បើអ្នកដែលស្តាប់ព្រះបន្ទូលនោះ មិនមានជំនឿពិតប្រាកដទេ ពួកគេក៏មិនអនុវត្តតាមដែរ ។ គឺដោយសារតែលោក យ៉ូស្វេ និងពួកប្រុសៗបានឮព្រះរាជសាររបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយជឿព្រះអង្គ ទើបពួកគេក៏បានឆ្លើយតប ដោយការស្តាប់បង្គាប់ ។
វិធីសាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គច្រើនតែធ្វើការសន្យា ហើយបន្ទាប់មកចេញសេចក្តីបង្គាប់ ។ សេចក្តីបង្គាប់នោះ មិនមានន័យឡើយ បើគ្មានព្រះបន្ទូលសន្យាទេនោះ ។ ព្រះអង្គបានសន្យាលោក ណូអេថា ទឹកជំនន់នឹងកើតមាន ហើយក៏បានបង្គាប់គាត់ឲ្យសង់ទូកធំមួយ ។ ព្រះអង្គបានសន្យាលោក អ័ប្រាហាំថា ព្រះអង្គនឹងប្រទានពរគាត់ឲ្យមានគ្រួសារមួយ និងទឹកដី ហើយបានបង្គាប់គាត់ឲ្យចាកចេញពីអ្វីៗស្ទើរតែទាំងអស់ ដែលគាត់បានស្គាល់ ។ ព្រះអង្គក៏បានសន្យាលោក ម៉ូសេថា ព្រះអង្គនឹងរំដោះប្រជាជនទ្រង់ ឲ្យចេញពីទឹកដីអេស៊ីព្ទ ហើយក៏បានបង្គាប់គាត់ឲ្យធ្វើការទាមទារស្តេចផារ៉ោន ជាស្តេចមានអំណាចបំផុតនៅផែនដី នៅសម័យនោះ ។ សេចក្តីជំនឿកើតឡើងពីការឮព្រះបន្ទូលសន្យា ឮព្រះរាជបញ្ជា និងជឿព្រះបន្ទូលសន្យា និងព្រះរាជបញ្ជា ហើយប្រព្រឹត្តតាម ដោយការស្តាប់បង្គាប់ ។
យើងត្រូវតែនៅជាប់ក្នុងព្រះបន្ទូលព្រះ បើសិនជាយើងចង់ប្រើជំនឿរបស់យើង ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យជំនឿយើងមានភាពពេញវ័យ ដូចជាសាច់ដុំដែលត្រូវការការហ្វឹកហាត់ជាទៀងទាត់ ដើម្បីឲ្យរឹងមាំ ។ យើងត្រូវតែអានព្រះបន្ទូលព្រះអង្គ ហើយសួរថា «តើព្រះអង្គបានសន្យាអ្វីដល់ខ្ញុំ? តើព្រះអង្គកំពុងបង្គាប់ឲ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីខ្លះ? តើខ្ញុំនឹងស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ដោយការប្រព្រឹត្តដូចម្តេចខ្លះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ?» ការប្រកបស្និទ្ធស្នាលជាមួយព្រះអម្ចាស់ជាប្រចាំថ្ងៃ តាមរយៈព្រះបន្ទូលយ៉ាងដូចនេះ ជួយពង្រឹងជំនឿរបស់យើង ហើយបង្កើតឲ្យមានការស្តាប់បង្គាប់មិនងាករេ ដើម្បីឲ្យយើងបានឮព្រះអង្គមានបន្ទូលថា ព្រះអង្គនឹងរំលំកំផែងនោះ ខណៈពេលដែលយើងរស់នៅជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ដោយស៊ូទ្រាំទុក្ខលំបាក និងស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ដោយសារយើងជឿព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ យ៉ូស្វេ ៦:១-២០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ១៦-១៨ និង ១ថែស្សាឡូនិច ៤