អ្នកឲ្យក្រឹត្យវិន័យ និងសេរីភាព
ដោយAlistair Begg
February 24, 2026
«នោះព្រះទ្រង់មានបន្ទូលនូវពាក្យទាំងនេះថា អញនេះគឺយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង ដែលបាននាំឯងចេញពីផ្ទះពួកបាវបំរើនៅស្រុកអេស៊ីព្ទមក» ។ និក្ខមនំ ២០:១-២
ដើម្បីអាន និងឆ្លើយតប ដោយស្មោះត្រង់ ចំពោះក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការ ជាដំបូង យើងត្រូវដឹងថា ក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការមាន ឬមិនមានលក្ខណៈណាខ្លះ ។ យើងអាចយល់ច្បាស់អំពីសេចក្តីពិតនេះ នៅដើមដំបូងនៃក្រឹត្យវិន័យទាំងនេះ ដែលបានចែងថា «អញនេះគឺយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង» ។ ត្រង់ចំណុចនេះ ព្រះទ្រង់បានក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះអង្គជានរណា មុននឹងព្រះអង្គបើកបង្ហាញក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ ។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ការដឹងថា យើងជាមនុស្សរបស់ព្រះអង្គ បានធ្វើជាគ្រឹះសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គ ។ ព្រះអង្គអាចបង្គាប់យើង ព្រះអង្គជាព្រះរបស់យើង ។ ជាងនេះទៅទៀត អ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងបានបកស្រាយថា យើងត្រូវដឹងថា «ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ជាព្រះ គឺទ្រង់ដែលបានបង្កើតយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំជារបស់ផងទ្រង់» (ទំនុកដំកើង ១០០:៣) ។ ព្រះទ្រង់បានបង្កើតយើងមក ហើយក្នុងនាមព្រះអង្គជាព្រះអាទិកររបស់យើង ព្រះអង្គមានសិទ្ធិ និងអំណាច មកលើស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ។ ទោះលោកិយព្យាយាមបដិសេធថា ព្រះអង្គមិនបានបង្កើតរបស់សព្វសារពើ ហើយមិនទទួលស្គាល់អំណាចដែលព្រះអង្គមានមកលើជីវិតពួកគេ ក៏គ្មានអ្វីអាចគំរាមកំហែងមកលើតួនាទីរបស់ព្រះអង្គ ជាព្រះអាទិកររបស់យើងឡើយ ។ ព្រះអង្គបានបង្កើតយើងមក យើងជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ ។
ពេលណាយើងនឹកចាំព្រះដែលប្រទានក្រឹត្យវិន័យ យើងមានតួនាទីស្វែងយល់អំពីគោលបំណងនៃក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ ក៏ដូចជាត្រូវដឹងអំពីលក្ខណៈដែលក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការមិនមាន ។
ទីមួយ ក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ មិនមែនជាបញ្ជីបទបញ្ជាជាផ្លូវការ អំពីការអ្វីដែលយើងត្រូវ និងមិនត្រូវធ្វើ ដែលបានបំបិទសិទ្ធិសេរីភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងនោះទេ ។ ព្រះទ្រង់មិនមែនជាអ្នកគ្រប់គ្រងចក្រវាលដែលបំបិទសិទ្ធិយើង មិនឲ្យមានការសប្បាយនោះទេ ។ តាមពិត អ្នកអាចដាក់ចំណងជើងឲ្យក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការថា «គោលការណ៍ការណែនាំ អំពីសេរីភាព» ។ ក្រិត្យវិន័យ១០ប្រការមិនបានបំបិទសិទ្ធិសេរីភាពរបស់យើង តែផ្ទុយទៅវិញ បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវក្បួន ដើម្បីឲ្យយើងមានអំណរ ដោយបង្ហាញយើងអំពីរបៀបរស់នៅឲ្យបានល្អបំផុត ។ ទីពីរ ក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ មិនមែនជាជណ្តើរសម្រាប់ឲ្យយើងឡើងទៅលើ ឆ្ពោះទៅរកការទទួលស្គាល់របស់ព្រះអង្គនោះឡើយ ។ ព្រះអង្គមិនដែលបង្កើតជណ្តើរប្រភេទនេះទេ! ព្រះអង្គបាននាំរាស្រ្តព្រះអង្គចេញពីភាពជាទាសករ ក្នុងដំណើរចាកចេញពីនគរអេស៊ីព្ទ ហើយចេញពីបាប និងសេចក្តីស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង មុនពេលព្រះអង្គត្រាស់ហៅយើងឲ្យស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ។ ហេតុនេះ យើងស្តាប់បង្គាប់ ព្រោះព្រះអង្គ «បាននាំយើងចេញ» គឺមិនមែនដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលព្រះអង្គឲ្យនាំយើងចេញនោះទេ ។ ជាជាងធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងដែលសង្គ្រោះយើង ក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការបានធ្វើជាកញ្ចក់ ដែលយើងឆ្លុះឃើញខ្លួនយើង ដោយបើកបង្ហាញជម្រៅនៃបាបរបស់យើង និងឲ្យយើងដឹងថា យើងត្រូវការព្រះអង្គសង្គ្រោះមួយអង្គ ហើយក៏បង្ហាញរបៀបដែលយើងអាចរស់នៅ ដើម្បីផ្គាប់ព្រះទ័យព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង ។ ទីបី ក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ មិនបានហួសសុពលភាព ដោយសារការចាប់កំណើតរបស់ព្រះគ្រីស្ទនោះឡើយ ។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងសង្ខេបក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ នៅពេលដែលព្រះអង្គមានបន្ទូលថា ក្រឹត្យវិន័យពីរដែលធំជាងគេបានបង្គាប់ឲ្យយើងស្រឡាញ់ព្រះ និងស្រឡាញ់អ្នកជិតខាង (ម៉ាកុស ១២:២៨-៣១) ។ តើការស្រឡាញ់ព្រះអស់ពីចិត្ត ពីព្រលឹង ពីគំនិត និងពីកម្លាំងមានន័យដូចម្តេច? ក្រឹត្យវិន័យ៤ ដំបូងគេ ក្នុងក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ បានឆ្លើយសំណួរនេះ ។ តើការស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯង មានន័យដូចម្តេច? ក្រឹត្យវិន័យ៦ទៀត ក្នុងក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការក៏បានឆ្លើយសំណួរនេះផងដែរ ។ ព្រះយេស៊ូវ ជាគ្រូធំបំផុត បានសង្ខេបក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ មកនៅត្រឹម២ប្រការ ។
ពេលណាអ្នកបានយល់អំពីការបកស្រាយនេះ មានន័យថា អ្នកបានត្រៀមខ្លួនអានក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យក្រឹត្យវិន័យទាំងនេះកែប្រែជីវិតអ្នក ។ អ្នកត្រូវតែមើលឃើញអំពើបាប ដែលក្រឹត្យវិន័យបានបើកបង្ហាញ និងឆ្លើយតប ដោយការប្រែចិត្ត និងជំនឿលើព្រះដែលបានសម្រេចក្រឹត្យវិន័យ និងលះបង់អង្គទ្រង់ ធ្វើជាព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់អ្នក ។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទបានធានាថា ក្រឹត្យវិន័យនេះមិនគ្រាន់តែបានឆ្លាក់នៅក្នុងសម្បជញ្ញៈរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏បានឆ្លាក់ជាប់ចិត្តរបស់អ្នកផងដែរ ។ ចូរថ្វាយខ្លួនអ្នកដល់ព្រះអម្ចាស់ និងដើរតាមផ្លូវរបស់ព្រះអង្គ នោះអ្នកនឹងរកឃើញក្តីអំណរ និងសេរីភាពអស់កល្បជានិច្ច ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ និក្ខមនំ ២០:១-១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ២១-២២ និង ២ថែស្សាឡូនិច ១