គ្មានព្រះឯណាទៀត នៅចំពោះព្រះអង្គ
ដោយAlistair Begg
February 25, 2026
«អញនេះគឺយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង ដែលបាននាំឯងចេញពីផ្ទះពួកបាវបំរើនៅស្រុកអេស៊ីព្ទមក ។ កុំឲ្យមានព្រះឯណាទៀតនៅចំពោះអញឲ្យសោះ» ។ និក្ខមនំ ២០:២-៣
ព្រះទ្រង់ជាព្រះពិតតែមួយ គឺគ្មានព្រះឯណាទៀតឡើយ ។ នេះសេចក្តីពិតអំពីព្រះនៃព្រះគម្ពីរប៊ីប ដែលប្រហែលមានលក្ខណៈមូលដ្ឋានបំផុត ។ សេចក្តីពិតនេះ គួរតែមានការសម្រាយឲ្យយើងបានយល់ ព្រោះសេចក្តីពិតនេះបង្រៀនយើងថា មានតែព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ ដែលសក្តិសមនឹងឲ្យយើងស្រឡាញ់ មានភាពស្មោះត្រង់ និងស្មោះស្ម័គ្រចំពោះព្រះអង្គ ។ ប៉ុន្តែ ចិត្តរបស់មនុស្សមិនទទួលការបង្រៀនងាយស្រួលដូចនេះទេ ។ ហេតុនេះហើយ ព្រះអង្គចាំបាច់ត្រូវប្រទានក្រឹត្យវិន័យទីមួយដល់យើងថា «កុំឲ្យមានព្រះឯណាទៀតនៅចំពោះអញឲ្យសោះ» ។ គ្រោះថ្នាក់មិនស្ថិតនៅត្រង់ថា មានព្រះដទៃទៀត សម្រាប់ឲ្យយើងថ្វាយបង្គំឬអត់នោះទេ តែយើងមាននិន្នាការទៅរកការបង្កើតព្រះសម្រាប់ខ្លួនឯងថ្វាយបង្គំ ។
បើយើងមើលមួយភ្លែត ក្រឹត្យវិន័យទី១នេះកំពុងនិយាយត្រង់ៗមកកាន់យើង ។ ការរស់នៅថ្វាយព្រះមួយអង្គផ្សេងពីព្រះពិត គឺមិនខុសពីការយកប្រពន្ធទីពីរ ខណៈពេលដែលប្រពន្ធដើមនៅមានជីវិតនៅឡើយ ហើយនាងនៅតែសប្បាយចិត្ត ដែលបានធ្វើជាប្រពន្ធរបស់អ្នក ។ ដែលអាក្រក់ជាងនេះទៀតនោះ គឺវាមិនខុសពីការយកប្រពន្ធទីពីរ ដែលមានតែនៅក្នុងការស្រមៃរបស់អ្នក ។ នេះជាការបំពានទំនាក់ទំនងប្តីមួយប្រពន្ធមួយ ។ យើងមិនត្រូវកុហកខ្លួនឯងថា យើងមានភាពស៊ាំ មិនអាចបំពានក្រឹត្យវិន័យនេះបានឡើយ ។ មនុស្សភាគច្រើនអានក្រឹត្យវិន័យនេះ ហើយស្រមៃឃើញមនុស្សក្រាបថ្វាយបង្គំរូបចម្លាក់ ឬធ្វើពិធីសាសនាណាមួយ ហើយការស្រមៃឃើញដូចនេះ ធ្វើឲ្យយើងគិតស្មានថា យើងមិនអាចបំពានក្រឹត្យវិន័យនេះឡើយ ។ ប៉ុន្តែ ក្រឹត្យវិន័យទាំងនេះមិនគ្រាន់តែបានដាក់បំរាមមកលើសកម្មភាពក្រៅខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ទាក់ទងនឹងសណ្ឋាននៃចិត្ត និងគំនិតរបស់យើងផងដែរ ។ តាមទស្សនៈនេះ យើងកុំទាន់ស្មានថា យើងមិនបានប្រព្រឹត្តខុសដូចមនុស្សដែលកំពុងថ្វាយបង្គំរូបព្រះនោះឡើយ ។ យើងប្រហែលមិនមានរូបព្រះសម្រាប់ថ្វាយបង្គំ ប៉ុន្តែ យើងប្រហែលជាមានផ្នែកណាមួយនៃជីវិតយើង ដែលបានដាច់ចេញឆ្ងាយពីព្រះពិត ដោយដាក់វាស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់ខ្លួនឯង ធ្វើមើលតែខ្លួនយើងជា «ព្រះ»ដែលតូចជាង ។ ដូចនេះ ចូរសួរខ្លួនឯងថា «តើខ្ញុំបានទទួលស្គាល់ដោយអំណរថា ព្រះទ្រង់គឺជាម្ចាស់នៃជីវិតរបស់ខ្ញុំដែរឬទេ? តើខ្ញុំបានអនុញ្ញាតឲ្យព្រះអង្គគ្រប់គ្រងមកលើជីវិត ការងារ ទំនាក់ទំនង លុយកាក់ ទំនាក់ទំនងស្នេហា និងការប្រើប្រាស់ពេលវេលារបស់ខ្ញុំទេ?» ចូរពិនិត្យមើលឲ្យជិត និងដោយស្មោះត្រង់រកមើលផ្នែកណាមួយនៃជីវិតអ្នក ដែលអ្នកព្យាយាមរារាំងព្រះអង្គមិនឲ្យគ្រប់គ្រង ។
ក្រៅពីការរារាំងព្រះអង្គមិនឲ្យគ្រប់គ្រង ការដែលយើងយករូបព្រះមកជំនួសព្រះអង្គ ក៏មានគ្រោះថ្នាក់ណាស់ដែរ ។ ពេលណាយើងជំនួសព្រះអង្គ ដោយគ្រួសារ ការងារ ចំណង់ចំណូលចិត្ត និងអ្វីផ្សេងទៀត គឺមានន័យថា យើងបានបំពានក្រឹត្យវិន័យទីមួយហើយ ។ យើងបំពានក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គ ពេលណាយើងអនុញ្ញាតឲ្យនរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយដឹកនាំការប្រព្រឹត្តរបស់យើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ជាជាងស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ។
ដូចនេះ យើងនៅតែអាចធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការបំពានក្រឹត្យវិន័យនេះ គឺមិនដូចការគិតស្មានរបស់យើងនោះទេ ។ យើងត្រូវតែទទួលស្គាល់ការពិតដែលថា ព្រះពិតមានតែមួយ តែទន្ទឹមនឹងនោះ យើងក៏ត្រូវចាំថា យើងនៅតែងាយនឹងយកអ្វីមួយមកជំនួសព្រះអង្គ ក្នុងជីវិតយើង ។ បើយើងមិនចុះចូលនឹងការដឹកនាំរបស់ព្រះអង្គជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយថ្វាយជីវិតយើងដាច់ដល់ព្រះអង្គទេ នោះយើងនឹងយកអ្វីមួយ ឬនរណាម្នាក់ មកជំនួសព្រះអង្គ ក្នុងចិត្តរបស់យើងជាមិនខាន ។ ព្រះអង្គបានបង្កើតយើងមក សម្រាប់ថ្វាយបង្គំ ។ យើងត្រូវសួរខ្លួនឯងថា តើអ្នកនឹងថ្វាយបង្គំព្រះដ៏រស់ ឬអ្នកនឹងកុហកខ្លួនឯងថា មានព្រះមួយអង្គទៀត?
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ១យ៉ូហាន ១:៨-២:៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ និក្ខមនំ ២៣-២៤ និង ២ថែស្សាឡូនិច ២