សេរីភាពនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គ
ដោយAlistair Begg
March 21, 2026
«លោក ពីឡាត់ក៏សួរទ្រង់ថា ដូច្នេះ អ្នកជាស្ដេចមែនឬ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលឆ្លើយថា លោកមានប្រសាសន៍ថា ខ្ញុំជាស្ដេច នោះត្រូវហើយ ខ្ញុំបានកើតមក ហើយក៏ចូលក្នុងលោកីយនេះ សំរាប់តែការនោះឯង ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានធ្វើបន្ទាល់ពីសេចក្ដីពិត អស់អ្នកណាដែលកើតពីសេចក្ដីពិត នោះក៏ឮសំឡេងខ្ញុំ» ។ យ៉ូហាន ១៨:៣៧
តាមនិស្ស័យសាច់ឈាមរបស់យើង យើងជឿថា យើងមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងជីវិតយើង ។ យើងគិតថា គ្មាននរណាមានអំណាច ដែលអាចប្រាប់យើងថា យើងត្រូវធ្វើអ្វី ឬអាចគ្រប់គ្រងមកលើយើងនោះឡើយ ។ យើងនឹងសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង កំណត់ថាខ្លួនឯងជានរណា និងកសាងពេលអនាគតដោយខ្លួនឯង ។ ប៉ុន្តែ នេះជាផ្លូវគួរឲ្យខ្លាច ឆ្ពោះទៅរកភាពអស់សង្ឃឹមប៉ុណ្ណោះ ។ ព្រោះពេលណាយើងមើលទៅខាងក្នុងខ្លួនយើង ទោះយើងបានទទួលការបង្រៀនឲ្យគិតវិជ្ជមាន និងជឿខ្លួនឯងច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែប្រឈមមុខដាក់តម្រូវការ បរាជ័យ ភាពផុយស្រួយ និងភាពខ្វះចន្លោះរបស់យើង ។ ហើយពេលណាយើងនៅខាងក្រៅខ្លួនយើង យើងមើលឃើញវប្បធម៌ដែលបាក់បែក និងស្ថាប័នដែលមានកំហុសជាច្រើន ។ ដូចនេះ តើយើងគួរតែមើលទៅខាងណាវិញ ?
ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានកត់ទុក អំពីការបះបោររបស់ពួកអ៊ីស្រាអែលម្តងហើយម្តងទៀត ប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះ ។ ពួកគេចង់មានលក្ខណៈដូចជាតិសាសន៍នៅជិតខាងពួកគេ បានជាពួកគេទាមទារឲ្យមានស្តេចជាមនុស្សដឹកនាំពួកគេ (១សាំយ៉ូអែល ៨:៥) ។ គួរឲ្យស្តាយណាស់ ស្តេចទាំងអស់របស់ពួកអ៊ីស្រាអែលសុទ្ធតែជួបបរាជ័យក្នុងការដឹកនាំ ដែលមានដូចជាស្តេចសូលដ៏ខ្លាំងពូកែ ស្តេចដាវីឌដ៏អស្ចារ្យ និងស្តេចសាឡូម៉ូនដ៏ឆ្លាតវៃ សុទ្ធតែមានកំហុសផ្នែកនយោបាយ ក្រមសីលធម៌ និងខាងជំនឿ ។ ពួកបណ្តាជននៅតាមផ្លូវ ប្រាកដជាបានធ្វើការរអ៊ូរទាំថា «យើងមិនបានរំពឹងថា មនុស្សម្នាក់នេះនឹងក្លាយទៅជាអ្នកដឹកនាំអាក្រក់ដូចនេះទេ! ប្រាកដជាមានអ្នកផ្សេងដែលល្អជាងនេះ!» ។ យើងនៅតែឮការរអ៊ូរទាំដូចនេះ ក្នុងពេលសព្វថ្ងៃផងដែរ។
ជាការពិតណាស់ មានបុគ្គលម្នាក់ដែលល្អជាងពួកគេ ។ គឺព្រះយេស៊ូវ ជាកូនមនុស្ស និងជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ជាព្រះអាទិករ អ្នកទ្រទ្រង់ និងក្សត្រនៃចក្រវាល «ដ្បិតគឺទ្រង់ហើយ ដែលបង្កើតគ្រប់ទាំងអស់ ... ទ្រង់គង់នៅមុនទាំងអស់ ហើយរបស់ទាំងអស់ក៏នៅស្ថិតស្ថេរ ដោយសារទ្រង់» (កូល៉ុស ១:១៦-១៧) ។ ព្រះអង្គគឺជាក្សត្រដែលនឹងបំពេញតួនាទីជាស្តេចបានយ៉ាងឥតខ្ចោះ «នៅក្នុងគ្រាព្រះរាជបុត្រា នោះមនុស្សសុចរិតនឹងមានសេចក្ដីចំរើនឡើង ហើយនឹងមានសេចក្ដីសុខជាបរិបូរ» (ទំនុកដំកើង ៧២:៧) ទ្រង់នឹងជួយពួកក្រីក្រឲ្យរួច ក្នុងកាលដែលថ្លែងទុក្ខ ព្រមទាំងពួកកំសត់ ដែលឥតមានអ្នកណាជួយនោះផង (ខ.១២-១៣) ជាតិសាសន៍ទាំងអស់នឹងបម្រើព្រះអង្គ ហើយ «សូមឲ្យផែនដីទាំងស្រុងបានពេញដោយសិរីល្អនៃទ្រង់» (ខ.១៩) ។ គឺដូចដែលសំណួរទី២៦ នៃសៀវភៅសំណួរចម្លើយរបស់វេសមីនស្ទ័រ បានបកស្រាយថា ព្រះយេស៊ូវបានប្រើតួនាទីរបស់ព្រះអង្គជាក្សត្រដើម្បី «បញ្ចុះបញ្ចូលយើងឲ្យចូលមករកអង្គទ្រង់ ដើម្បីដឹកនាំ និងការពារយើង និងក្នុងការទប់ស្កាត់ និងគ្រប់គ្រងខ្មាំងសត្រូវទាំងអស់របស់ទ្រង់ និងរបស់យើង» ។ ព្រះអង្គបានយាងមកដើម្បីគ្រងរាជលើយើង តាមរបៀបដែលយើងអាចរកឃើញសន្តិភាពពិត ក្នុងការលះបង់ការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង និងរកឃើញការសម្រាកពិតប្រាកដ ក្នុងការលះបង់ការប្រឹងប្រែងកសាងពេលអនាគតដោយខ្លួនឯង ។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលថា «ចូរមកឯខ្ញុំ ... ចូរទទួលនឹមខ្ញុំ ហើយរៀននឹងខ្ញុំចុះ ... នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានសេចក្ដីសំរាកដល់ព្រលឹង» (ម៉ាថាយ ១១:២៨-២៩) ។
ព្រះយេស៊ូវគឺជាក្សត្រដែលមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ និងបានយាងឡើងស្ថានសួគ៌វិញ ។ ព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យនឹងគ្រប់គ្រងលើជីវិតយើងទាំងស្រុង ហើយយើងក៏ត្រូវឆ្លើយតប ដោយការចុះចូលព្រះអង្គទាំងស្រុង ។ យើងត្រូវតែសម្រេចចិត្តអនុញ្ញាតឲ្យព្រះគ្រីស្ទដែលមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យលើចក្រវាលទាំងមូល បានគ្រប់គ្រងផ្នែកទាំងអស់នៃជីវិតយើងផងដែរ ។ ទាល់តែដូចនេះ ទើបយើងអាចដឹងថាព្រះអង្គគឺជា «ខែល និងអ្នកការពារយើង» ។27 ទាល់តែអ្នកបានលត់ជង្គង់នៅចំពោះព្រះអង្គ ក្នុងផ្នែកដែលពិបាកបំផុតនៃជីវិតអ្នក ដោយទុកចិត្តថា ការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គល្អជាងការគ្រប់គ្រងរបស់អ្នក ហើយអ្នកត្រូវថ្វាយបល្ល័ង្កនៃចិត្តរបស់អ្នកដែលព្រះអង្គសក្តិសមនឹងគ្រងរាជពីលើ ហើយអ្នកត្រូវរកឃើញសេរីភាព និងពេលអនាគត ដែលអ្នកស្រេកឃ្លាននោះ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ បទគម្ពីរទំនុកដំកើង ៧២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យ៉ូប ៤១-៤២ និង ១កូរិនថូស ១៤:១-២០