ព្រះអម្ចាស់ដែលទតឃើញ និងជួយសង្គ្រោះ
ដោយAlistair Begg
May 2, 2026
«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ជាមហាក្សត្រដ៏គង់នៅអស់កល្បជានិច្ច ... នឹងផ្ទៀងព្រះកាណ៌ទ្រង់ស្ដាប់ផង
ដើម្បីនឹងកាត់សេចក្ដីឲ្យមនុស្សកំព្រា នឹងមនុស្សដែលត្រូវគេសង្កត់សង្កិន» ។ ទំនុកដំកើង ១០:១៦-១៨
កណ្ឌគម្ពីរទំនុកដំកើងបានបង្ហាញអារម្មណ៍ស្ទើរតែគ្រប់ប្រភេទ ដែលចិត្តរបស់មនុស្សបានស្គាល់ ។ បទគម្ពីរទំនុកដំកើងសុទ្ធសឹងជាបទចម្រៀងដែលព្រះទ្រង់បានបណ្តាលឲ្យតែង ដែលបានបង្ហាញការយល់ដឹងដ៏គ្រប់ជ្រុងជ្រោយថា ជីវិតរបស់មនុស្សនៅក្នុងលោកិយ មិនគ្រាន់តែរាប់បញ្ចូលក្តីអំណរ និងការសរសើរតម្កើងព្រះប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏បាននិយាយអំពីការឈឺចាប់ ការខកចិត្ត និងការភាន់ភាំងផងដែរ ។ យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់មានអារម្មណ៍ដូចអ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើង ហើយរកឃើញការកម្សាន្តចិត្ត ពេលណាយើងមានសំណួរអំពីព្រះយ៉ាងដូចនេះថា «ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ពួនព្រះអង្គ នៅគ្រាដែលមានសេចក្ដីទុក្ខលំបាកដូច្នេះ ?» (ទំនុកដំកើង ១០:១) «តើទ្រង់នឹងភ្លេចទូលបង្គំដល់កាលណាទៀត ?» (ទំនុកដំកើង ១៣:១) ។ ជាការពិតណាស់ យើងមិនមែនជាមនុស្សដំបូងបំផុត ដែលប្រឈមមុខដាក់ទុក្ខលំបាកនោះទេ!
ព្រះគម្ពីរប៊ីបមិនបានឆ្លើយតបចំពោះបញ្ហាទាំងនេះ ដោយភាពអស់សង្ឃឹម ឬគំនិតអវិជ្ជមានដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនោះឡើយ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានផ្តល់ឲ្យនូវក្តីសង្ឃឹម ដែលគេអាចរកបាន ក្នុងចារឹកលក្ខណៈ និងព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះ ។
ក្តីសង្ឃឹមនេះអាចចេញមកពីជ្រុងខុសៗគ្នា ។ ទីមួយ មានសេចក្តីពិតដ៏អស្ចារ្យដែលក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះទ្រង់ទតឃើញទុក្ខលំបាករបស់មនុស្ស គឺដូចកាលពួកអ៊ីស្រាអែលនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ ហើយព្រះអម្ចាស់ក៏បានធានាពួកគេថា «អញបានឃើញសេចក្ដីវេទនារបស់រាស្ត្រអញ ដែលនៅស្រុកអេស៊ីព្ទហើយ» (និក្ខមនំ ៣:៧) ។ បើអ្នកស្ថិតនៅក្នុងទុក្ខលំបាក និងការសោកសង្រេង ចូរចាំថា ព្រះទ្រង់ទតឃើញ ជ្រាប ហើយអាច ក៏ដូចជាស្ម័គ្រព្រះទ័យនឹងជួយសង្រ្គោះអ្នក ទោះការជួយសង្គ្រោះនោះ មិនដូចជាអ្វីដែលអ្នករំពឹងចង់បានក៏ដោយ ។
ទន្ទឹមនឹងនោះ ជនរងគ្រោះនៃការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញគ្រប់ប្រភេទ ក៏អាចទទួលព្រះបន្ទូល ដែលបានសន្យាថា ព្រះអង្គនឹងជំនុំជម្រះរឿងគ្រប់យ៉ាង ។ ជួនកាល យើងទទួលបានយុត្តិធម៌ក្នុងជីវិតនេះ ទាំងស្រុង ឬតែមួយផ្នែក ប៉ុន្តែ រឿងខ្លះយើងត្រូវតែរង់ចាំឲ្យព្រះអង្គដោះស្រាយ បន្ទាប់ពីយើងអស់ជីវិត ។ យើងអាចទុកចិត្តថា ព្រះអង្គនឹងជំនុំជម្រះរឿងទាំងអស់ ។ «មានថ្ងៃមួយ» ដែលនឹងមកដល់ គឺនៅពេលដែលរឿងទាំងអស់នឹងត្រូវបានជម្រះ ហើយព្រះអង្គនឹងជូតទឹកភ្នែកយើង (អេសាយ ២:១២ ២៥:៨) ។
ប៉ុន្តែ វិធីមួយទៀតដើម្បីរកឃើញក្តីសង្ឃឹមក្នុងព្រះ គឺត្រូវពិចារណាថា «ព្រះអម្ចាស់គឺជាក្សត្រជារៀងរហូត» ។ ព្រះអង្គលើកជាតិសាសន៍ទាំងឡាយឡើង ហើយបន្ទាបពួកគេចុះផងដែរ ។ ព្រះអង្គលើកអ្នកដឹកនាំ ហើយក៏បន្ទាបពួកគេចុះ ។ ជាការពិតណាស់ អំណាចនៃជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះអង្គ ។
ហេតុអ្វីយើងមានការកម្សាន្តចិត្តពេលដែលបានឮដូចនេះ ? ព្រោះយើងដឹងថា នរណាជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់ ។ បើអ្នកមិនចង់ឲ្យព្រះអង្គគ្រប់គ្រង តើអ្នកចង់ឲ្យនរណាជាអ្នកគ្រប់គ្រងវិញ ? តើនរណាមានអំណាច និងកម្លាំងមិនកំណត់ មានរង្វាស់នៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងប្រាជ្ញាស្មើព្រះអង្គ ? តើនរណាជ្រាបតាំងពីដើមដល់ចប់ និងជ្រាបគំនិតរបស់មនុស្សទាំងអស់ ? គឺមានតែព្រះទេ ហើយមានតែព្រះអង្គទេ ដែលគ្រងរាជ ។
ទោះអ្នកស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈអ្វីក៏ដោយ នៅពេលនេះ បទគម្ពីរទំនុកដំកើងបានអញ្ជើញអ្នក ឲ្យជ្រួតជ្រាបក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ដោយការអធិស្ឋាន និងបំពេញចិត្តអ្នកដោយការមើលឃើញព្រះគុណ និងភាពធំឧត្តមរបស់ព្រះ ។ការអនុវត្តដូចនេះ មិនតែងតែបណ្តាលឲ្យទុក្ខលំបាករបស់អ្នករលាយបាត់ទេភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែ បានជួយអ្នកឲ្យមានទស្សនៈត្រឹមត្រូវ អំពីទុក្ខលំបាកទាំងអស់នេះ ។ ការផ្ដោតចិត្តទៅលើព្រះដែលពេញដោយសិរីល្អ គឺបានក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះអង្គធំបំផុតក្នុងជីវិតយើង គឺថែមទាំងធំជាងទុក្ខលំបាកដែលយើងជួបប្រទះ ។ ព្រះអង្គទតឃើញ ព្រះអង្គនឹងប្រទានយុត្តិធម៌ក្នុងរឿងទាំងអស់ ហើយព្រះអង្គនឹងគ្រងរាជ្យ ។ ចូរយើងមើលទៅព្រះអង្គ ពេលណាយើងប្រឈមមុខដាក់ទុក្ខលំបាក និងការភាន់ភាំង ព្រមទាំងមានអារម្មណ៍ដែលបះទង្គិច ហើយត្រូវប្ដេជ្ញាចិត្តធ្វើតាមអ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើង ដែលបានពោលថា «ចូរសង្ឃឹមដល់ព្រះចុះ ដ្បិតអញនឹងបានសរសើរដល់ទ្រង់ទៀត ដែលទ្រង់ជាសេចក្ដីជំនួយ ហើយជាព្រះនៃអញ» (ទំនុកដំកើង ៤២:១១) ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ហាបាគុក ៣:១៧-១៩
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ជនគណនា ១២-១៤ និង វិវរណៈ ១៩