របៀបចាប់ផ្តើមថ្ងៃថ្មី
ដោយAlistair Begg
May 14, 2026
«ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ នៅពេលព្រឹក ទ្រង់នឹងឮសំឡេងរបស់ទូលបង្គំ» ។ ទំនុកដំកើង ៥:៣
ការរស់នៅរបស់យើង តែងតែមានការចាប់ផ្តើម នៅថ្ងៃនីមួយៗ តាមទំលាប់របស់យើង ។ ទោះយើងគិតថា យើងមិនមានទំលាប់ប្រចាំថ្ងៃក៏ដោយ ក៏តាមពិត យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែមានទំលាប់ និងគំរូ ក្នុងការចំណាយពេលពីរបីនាទីដំបូង ឬពីរបីម៉ោងដំបូង នៅពេលព្រឹកនីមួយៗ ។ បទគម្ពីរទំនុកដំកើងជំពូក៥ បានលើកទឹកចិត្តយើង ឲ្យមានទំលាប់ចំណាយពេលនៅពេលព្រឹក ដោយការកោតខ្លាចព្រះ ។ ក្នុងខគម្ពីរខាងលើនេះ យើងឃើញថា ស្តេចដាវីឌបានចាប់ផ្តើមថ្ងៃថ្មី ជាមួយព្រះអម្ចាស់ ហើយបានបង្ហាញឥរិយាបថ៥យ៉ាង សម្រាប់ការចូលទៅជិតព្រះអង្គ ដែលមានដូចជា ការចូលទៅរកព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ ការបន្ទាបខ្លួន ការទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន ភាពទៀងទាត់ និងការរំពឹងចង់បាន ។
ខ១ បានបង្ហាញថា ស្តេចដាវីឌបានដាក់ព្រះនាមព្រះ នៅលើបបូរមាត់ទ្រង់ ហើយក៏បានចូលទៅរកព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ គឺដូចដែលទ្រង់អធិស្ឋានថា «ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ នៅពេលព្រឹក ទ្រង់នឹងឮសំឡេងរបស់ទូលបង្គំ» ។ យើងអាចចូលទៅរកព្រះត្រៃឯក តាមរបៀបនេះផងដែរ ដោយសារព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនៃយើង ។ «ពីព្រោះមានព្រះតែ១ ហើយមានអ្នកសង្រួបសង្រួមតែ១ នៅកណ្ដាលព្រះនឹងមនុស្ស គឺជាមនុស្សដ៏ជាព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវនោះ» (១ធីម៉ូថេ ២:៥) ហើយបុគ្គលកណ្តាលនេះបានប្រទានយើង នូវលទ្ធភាពចូល «មកដល់បល្ល័ង្ក នៃព្រះគុណដោយក្លាហាន» (ហេព្រើរ ៤:១៦) ។
ទោះយើងអាចចូលទៅជិតព្រះដោយទំនុកចិត្តក៏ដោយ ក៏យើងត្រូវតែចូលទៅរកព្រះអង្គដោយបន្ទាបខ្លួន ។ ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ៥:២ ស្តេចដាវីឌបានស្រែករកជំនួយពីព្រះអម្ចាស់ ហើយបានហៅព្រះអង្គថា «បរមក្សត្រដ៏ជាព្រះនៃទូលបង្គំ» ។ ស្តេចដាវីឌគឺជាក្សត្រ តែទ្រង់បានក្រាបនៅចំពោះមុខព្រះដែលមានអំណាចគ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់ ។ នេះជាឥរិយាបថដ៏ត្រឹមត្រូវ ។ នៅក្នុងការចាប់ផ្តើមនៃថ្ងៃមួយៗ យើងត្រូវរៀបចំការគិតឲ្យបានត្រឹមត្រូវ នៅចំពោះព្រះដ៏មានចេស្តា និងសប្បុរស ។ នេះជាបញ្ហាប្រឈមធំមួយ ដែលយើងត្រូវជម្នះ ។
យើងក៏ចូលទៅជិតព្រះអម្ចាស់ ដោយផ្ទាល់ខ្លួន ។ ព្រះអង្គឮសម្លេងស្រែករបស់យើង (ទំនុកដំកើង ៥:២) ហើយក៏ស្តាប់ឮសម្លេងរបស់យើង (ខ.៣) ។ ព្រះដែលបានបង្កើតចក្រវាល ទ្រង់យកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះយើង ដោយស្តាប់សម្លេងមនុស្សម្នាក់ៗ ដែលស្រែករកព្រះអង្គ ។ នេះជារឿងដ៏អស្ចារ្យ!
ឥរិយាបថទាំងបីនេះ នឹងជួយយើងចូលទៅរកព្រះជាទៀងទាត់ ។ ស្តេចដាវីឌបានប្រើពាក្យ «ពេលព្រឹក» ពីរដង ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ៥:៣ ដោយបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា ការចាប់ផ្តើមថ្ងៃមួយៗជាមួយព្រះអម្ចាស់ គឺជាអាទិភាពរបស់ទ្រង់ ។ ទំនុកដំកើង ១៤៥:២ បានលើកឡើង អំពីគោលការណ៍នេះយ៉ាងច្បាស់ថា «ទូលបង្គំនឹងសូមឲ្យទ្រង់បានប្រកបដោយព្រះពររាល់ៗថ្ងៃ ព្រមទាំងសរសើរដល់ព្រះនាមទ្រង់អស់កល្បជានិច្ច» ។ យើងមើលរំលងអត្ថប្រយោជន៍នៃការប្រកបជាមួយព្រះ បើយើងមិនបានចូលទៅរកព្រះអង្គ ជាទំលាប់ទេនោះ ។
ជាចុងក្រោយ ស្តេចដាវីឌក៏បានចូលទៅរកព្រះ ដោយការរំពឹងចង់បាន ។ គឺដូចដែលទ្រង់អធិស្ឋានថា «ឱព្រះយេហូវ៉ាអើយ នៅពេលព្រឹក ទ្រង់នឹងឮសំឡេងរបស់ទូលបង្គំ» (ទំនុកដំកើង ៥:៣) ។ ខណៈពេលដែលទ្រង់ថ្វាយបង្គំ ទ្រង់រង់ចាំ ។ ទ្រង់រង់ចាំព្រះអម្ចាស់របស់ទ្រង់ ហើយរំពឹងថា ព្រះអង្គនឹងឆ្លើយតបចំពោះទ្រង់ ។
ទោះអ្នកមានការបត់បែន និងមានភាពច្បាស់លាស់យ៉ាងណា ហើយអ្នកមានទំលាប់ធ្វើអ្វីខ្លះ ក្នុងការចាប់ផ្តើមថ្ងៃនីមួយៗក៏ដោយ ចូរកុំមើលរំលងឯកសិទ្ធិ ដែលអ្នកអាចថ្វាយការព្រួយបារម្ភដល់ព្រះអង្គ ។ ពេលណាអ្នកចូលទៅរកព្រះអង្គជាទៀងទាត់ និងដោយផ្ទាល់ ដោយការរំពឹងចង់បាន ដែលមានការបន្ទាបខ្លួន ដោយការទូលសូមផ្ទាល់ខ្លួន ព្រះអង្គនឹងមិនបង្ខាំងព្រះពររបស់ទ្រង់ឡើយ ។ នៅព្រឹកថ្ងៃស្អែក ទោះអ្នកត្រូវធ្វើអ្វីក៏ដោយ តើព្រះអម្ចាស់នឹងស្តាប់ឮសម្លេងអ្នកដែរឬទេ ?
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កូល៉ុស ១:៩-១៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១ពង្សាវតាក្សត្រ ៦-៧ និង ម៉ាថាយ ៧