សូមព្រះគម្ពីរទ្រង់រស់ក្នុងទូលបង្គំ
ដោយAlistair Begg
May 28, 2026
«ក៏មានបន្ទូលថា នេះហើយជាសេចក្ដីដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករាល់គ្នា កាលនៅជាមួយគ្នានៅឡើយ គឺថា ត្រូវតែសំរេចគ្រប់ទាំងសេចក្ដីដែលបានចែងទុកពីខ្ញុំ ទោះក្នុងក្រិត្យវិន័យលោក ម៉ូសេ ក្នុងទំនាយពួកហោរា ឬក្នុងបទទំនុកដំកើងផង ។ នោះទ្រង់ក៏បើកបំភ្លឺសតិស្មារតីគេ ឲ្យបានយល់ក្នុងគម្ពីរ» ។ លូកា ២៤:៤៤-៤៥
អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ដែលខ្សែភាពយន្តមួយចំនួន បានព្យាយាមបង្ហាញអំពីភាពសាហាវព្រៃផ្សៃយ៉ាងខ្លាំង នៅជុំវិញការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាង ដែលមានដូចជាការធ្វើទារុណកម្ម ដោយឥតត្រាប្រណី ដែលបានកែប្រៃព្រះកាយព្រះគ្រីស្ទ ទៅជារូបសាច់ដែលរបួសចេញឈាម ដែលស្ទើរតែផុតព្រះជន្ម នៅពេលដែលទ្រង់យាងទៅដល់កំពូលភ្នំកុលកូថា ។ បន្ទាប់ពីយើងមើលឈុតដែលគួរឲ្យតក់ស្លុតនេះហើយ យើងប្រហែលជាឆ្លើយតប ដោយការស្រក់ទឹកភ្នែក និងអារម្មណ៍អាណិត និងសោកស្តាយ ឬក៏ភាន់ភាំង ដោយឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីរឿងនេះត្រូវកើតឡើង ? តើមានអ្វីកំពុងកើតឡើងពិតប្រាកដ ក្នុងរឿងនេះ ?
ប៉ុន្តែ ទោះយើងបានទទួលការប៉ះពាល់ចិត្តយ៉ាងណាក៏ដោយ ការមើលឃើញព្រះយេស៊ូវជាប់ឆ្កាង មិនមានភាពគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីនាំឲ្យយើងមានសេចក្តីជំនឿដែលនាំឲ្យបានសង្គ្រោះនោះឡើយ ទោះយើងឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែក ដូចពួកសាវ័ក ឬឃើញក្នុងផ្ទាំងគំនូរក្តី ។ ផ្ទុយទៅវិញ មានតែការជួបព្រះយេស៊ូវតាមរយៈព្រះបន្ទូលព្រះទេ ដែលនាំឲ្យយើងមានសេចក្តីជំនឿ ដែលនាំឲ្យបានសង្គ្រោះ ។ សាវ័កប៉ុលបានលើកទឹកចិត្តបងប្អូនរួមជំនឿ យ៉ាងដូចនេះថា «បើគេមិនបានឮនិយាយ នោះធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេជឿដល់ព្រះបាន ហើយធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេឮនិយាយបាន បើគ្មានអ្នកណាប្រាប់សោះ ។ មួយទៀត ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យមានអ្នកណាប្រាប់បាន លើកតែមានអ្នកណាចាត់ឲ្យគេទៅ» (រ៉ូម ១០:១៤-១៥) ។
អ្វីដែលមនុស្សត្រូវការខ្លាំងបំផុត ក្នុងសម័យនីមួយៗ គឺការប្រកាសព្រះបន្ទូលព្រះ ។
នេះគឺជាគោលបំណងដែលព្រះយេស៊ូវជួបពួកសាវ័កនៅទីក្រុងយេរូសាឡិម នៅថ្ងៃអាទិត្យទីមួយ បន្ទាប់ពីព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ។ ពួកគេមានការភាន់ភាំង និងអស់សង្ឃឹម បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលពួកគេកំពុងលាក់ខ្លួនក្នុងបន្ទប់បិទជិត ព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់ពួកគេក៏បានលេចមក ហើយពួកគេក៏មានការភ័យខ្លាច (លូកា ២៤:៣៧) ។ ហើយតើព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យវិញ្ញាណរបស់ពួកគេស្ងប់រំងាប់ ដោយរបៀបណា ? ព្រះអង្គបានធានាដល់ពួកគេ អំពីការមានព្រះជន្មឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គក៏បានចង្អុលបង្ហាញ ឲ្យពួកគេងាកទៅរកព្រះបន្ទូលព្រះ ដែលព្រះអង្គបានចែកចាយដល់ពួកគេ មុនពេលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយពួកគេនៅតែមាន ព្រះបន្ទូលនោះ បន្ទាប់ពីព្រះអង្គយាងត្រឡប់ទៅស្ថានសួគ៌វិញ ។ ព្រះអង្គបានប្រទានព្រះបន្ទូលដល់ពួកគេ ហើយបន្ទាប់មក ព្រះអង្គក៏បានជួយ «គំនិតរបស់ពួកគេឲ្យបានយល់» ។
ពួកសាវ័កចាំបាច់ត្រូវជួបព្រះយេស៊ូវ តាមរយៈព្រះបន្ទូលក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយយើងក៏ដូច្នោះដែរ ។ យើងប្រហែលមិនអាចមើលឃើញព្រះយេស៊ូវដោយផ្ទាល់ភ្នែកទេ ប៉ុន្តែ យើងអាចអានព្រះបន្ទូលដែលពួកគេបានអាន និងអ្វីដែលបានចែងអំពីព្រះអង្គក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងក្នុងការបង្រៀនរបស់ពួកសាវ័ក ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ។
យើងអាចមើលឃើញព្រះអង្គក្នុងព្រះគម្ពីរ ខណៈពេលដែលព្រះអង្គបើកគំនិតយើងឲ្យឃើញព្រះអង្គ ។ យើងមិនគ្រាន់តែត្រូវការសមត្ថភាពផ្លូវបញ្ញា (ទោះវាមានភាពចាំបាច់ក៏ដោយ) តែយើងក៏ត្រូវការព្រះអង្គធ្វើការក្នុងចិត្តយើងផងដែរ ។ យើងចាំបាច់ត្រូវទូលសូមព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ បង្ហាញឲ្យយើងស្គាល់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ នៅពេលដែលយើងអានព្រះបន្ទូលទ្រង់ ។ សូមឲ្យការអធិស្ឋានដោយបន្ទាបខ្លួននេះ បានបន្លឺសម្លេងចេញពីចិត្តរបស់អ្នក នៅថ្ងៃនេះថា «ឱព្រះអម្ចាស់ សូមព្រះអង្គធ្វើឲ្យព្រះគម្ពីររបស់ទ្រង់រស់ក្នុងទូលបង្គំ» ។44
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លូកា ២៤:៤៤-៥២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២ពង្សាវតាក្សត្រ ១៧-១៨ និង ម៉ាថាយ ១៥:១-២០