មូលហេតុដែលយើងត្រូវអធិស្ឋាន
ដោយAlistair Begg
June 5, 2026
«ព្រមទាំងប្រើសេចក្ដីអធិស្ឋាន នឹងសេចក្ដីទូលអង្វរគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីអធិស្ឋាន ដោយព្រះវិញ្ញាណរាល់ពេលរាល់វេលា» ។ អេភេសូរ ៦:១៨
ព្រះគម្ពីរប៊ីបមានពេញទៅដោយសេចក្តីបង្គាប់ដូចនេះ ដោយជំរុញយើងឲ្យអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ ។ ស្តាប់ទៅ ការបង្គាប់នេះហាក់ដូចជាមានការរំពឹងដ៏លើសលប់ ឲ្យយើងអធិស្ឋាន ហើយយើងអាចឆ្ងល់ថា តើយើងអាចស្តាប់បង្គាប់តាម ឬអាចមានចិត្តដែលចង់ស្តាប់បង្គាប់តាមព្រះរាជបញ្ជានេះឬទេ ។ ប៉ុន្តែ បើយើងមើលឃើញតម្រូវការរបស់យើងកាន់តែច្បាស់ នោះយើងក៏នឹងមានចិត្តចង់អធិស្ឋានកាន់តែខ្ជាប់ខ្ជួនផងដែរ ។
យើងដឹងច្បាស់ថា យើងត្រូវអធិស្ឋាន ពេលដែលយើងយល់សេចក្តីពិតដែលថា ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទក៏បានជឿផងដែរថា ការអធិស្ឋានមានភាពចាំបាច់យ៉ាងខ្លាំង ។ ដើមដំបូងនៃកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អម៉ាកុស បានចែងអំពីព្រះយេស៊ូវយ៉ាងដូចនេះថា «កាលនៅងងឹតមិនទាន់ភ្លឺស្រាងនៅឡើយ នោះទ្រង់តើនឡើងយាងចេញទៅឯទីស្ងាត់ ហើយអធិស្ឋាននៅទីនោះ» (ម៉ាកុស ១:៣៥) ។ ដូចនេះ ការអធិស្ឋានក៏មានសារៈសំខាន់ចំពោះព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ បានជាទ្រង់ត្រូវអធិស្ឋាននៅពេលព្រលឹម ដោយមិនឲ្យមានអ្វីមករករំខាន ។
ព្រះយេស៊ូវជ្រាបថា «ទ្រង់ត្រូវតែយាងទៅឯក្រុងយេរូសាឡិម ហើយត្រូវរងទុក្ខជាច្រើននៅដៃនៃពួកចាស់ទុំ ពួកសង្គ្រាជ នឹងពួកអាចារ្យ ហើយត្រូវគេធ្វើគុតផង តែក្រោយ៣ថ្ងៃមក ទ្រង់នឹងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ» (ម៉ាថាយ ១៦:២១) ។ ទោះយ៉ាងនេះក្តី កាលនៅសួនច្បារគែតសេម៉ានី ព្រះអង្គបានអធិស្ឋានសូមពែងនៃសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះ ដកចេញពីទ្រង់ តែបានសូមឲ្យតាមបំណងព្រះទ័យព្រះវរបិតាទ្រង់វិញ (ម៉ាថាយ ២៦:៣៩ ម៉ាកុស ១៤:៣៦ និងលូកា ២២:៤២) ។ ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះបានជ្រាបច្បាស់ថា ព្រះអង្គចាំបាច់ត្រូវអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតា ។ កណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរ បាននិយាយជាសង្ខេបសម្រាប់យើងយ៉ាងឥតខ្ចោះថា «កាលទ្រង់គង់នៅក្នុងសាច់ឈាមនៅឡើយ នោះទ្រង់បានពោលពាក្យអធិស្ឋាន និងពាក្យទូលអង្វរ ដោយសំឡេងជាខ្លាំង ទាំងទឹកភ្នែក ដល់ព្រះដែលអាចនឹងប្រោសឲ្យទ្រង់រួចពីស្លាប់ ហើយដោយព្រោះទ្រង់កោតខ្លាច បានជាព្រះព្រមទទួលទ្រង់» (ហេព្រើរ ៥:៧) ។
ជាការពិតណាស់ យើងមិនអាចនិយាយថា ការអធិស្ឋានមានភាពចាំបាច់ចំពោះព្រះយេស៊ូវ តែមិនចាំបាច់ចំពោះយើងនោះទេ ។ ការអធិស្ឋានមានភាពចាំបាច់មិនអាចអត់បាន! បើព្រះរាជបុត្រានៃព្រះត្រូវការពេលវេលា ដើម្បីផ្ដោតទៅលើការអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតារបស់ព្រះអង្គ នោះតើយើងជាអ្នកដើរតាមព្រះអង្គ ត្រូវចំណាយពេលអធិស្ឋានច្រើនជាងអម្បាលម្ម៉ានទៀត! ការអធិស្ឋានគឺជាឯកសិទ្ធិធំណាស់ ដែលគ្រីស្ទបរិស័ទម្នាក់ៗមិនអាចព្រងើយកន្តើយបានទេ ហើយក៏មានភាពចាំបាច់ណាស់ដែរ បានជាយើងម្នាក់ៗមិនត្រូវមើលរំលង ។ ដូចនេះ ចូរទូលសូមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបង្ហាញអ្នកនូវភាពអស្ចារ្យនៃការអធិស្ឋាន ហើយជួយអ្នកចូលទៅក្នុងការអធិស្ឋាន ។ អ្នកនឹង «អធិស្ឋានគ្រប់ពេលវេលា» នៅពេលណាអ្នកទទួលស្គាល់ថា ព្រះទ្រង់មានសមត្ថភាពគ្មានកំណត់ ក្នុងការជួយ ឬស្ម័គ្រព្រះទ័យជួយ ហើយក៏គ្មានពេលណា ដែលអ្នកមិនត្រូវការជំនួយព្រះអង្គនោះឡើយ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ៣:១៤-២១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ១-២ និង ម៉ាថាយ ២០:១៧-៣៤