អធិស្ឋានដោយការស៊ូទ្រាំ
ដោយAlistair Begg
June 7, 2026
«ហើយចាំយាមក្នុងសេចក្ដីនោះឯង ដោយនូវគ្រប់ទាំងសេចក្ដីខ្ជាប់ខ្ជួន នឹងសេចក្ដីទូលអង្វរឲ្យពួកបរិសុទ្ធទាំងអស់» ។ អេភេសូរ ៦:១៨
គ្រីស្ទបរិស័ទស្ទើរតែទាំងអស់ពិបាកអធិស្ឋាន នៅពេលខ្លះ (ឬនៅពេលភាគច្រើន) ។ តើបណ្តាលមកពីហេតុអ្វី?
មូលហេតុមួយដែលយើងជួបការល្បួងឲ្យចង់បោះបង់ចោលការអធិស្ឋាន គឺដោយសារយើងមិនតែងតែទទួលបានការឆ្លើយតបភ្លាមៗពីព្រះ ។ ក្នុងលោកិយ ដែលមនុស្សឲ្យតម្លៃយ៉ាងខ្លាំង មកលើការឆ្លើយតបភ្លាមៗ បញ្ហានេះគឺពិតជាពិបាកមែន ។ យើងចង់ទទួលលទ្ធផលភ្លាមៗ នៅថ្ងៃនេះ ដូចនៅក្នុងការព្យាយាមហាត់ប្រាណ ឬតមអាហារឲ្យបានត្រឹមត្រូវជាដើម ។ បើសិនជាវិធីសាស្រ្តរបស់យើង មិនបង្ហាញលទ្ធផលភ្លាមៗទេ មនុស្សភាគច្រើនមិនចង់ស៊ូទ្រាំក្នុងការរង់ចាំទេ ។
ការដែលយើងចេះតែខ្វះការអត់ធ្មត់ គឺជាមូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីរឿងប្រៀបប្រដូច អំពីស្ត្រីមេម៉ាយដែលតស៊ូក្នុងការស្វែងរកយុត្តិធម៌ពីចៅក្រម ។ កណ្ឌគម្ពីរលូកាបានចែងថា «ទ្រង់មានបន្ទូលជាពាក្យប្រៀបប្រដូចទៅគេ ដើម្បីនឹងបង្ហាញថា ត្រូវតែអធិស្ឋានជានិច្ច ឥតរសាយចិត្តឡើយ» (លូកា ១៨:១) ។ ម្យ៉ាងទៀត ព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះទ័យឲ្យយើងអធិស្ឋាន ហើយបន្តអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ ។
នៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុលប្រាប់យើងឲ្យ «ចាំយាម» ហើយអធិស្ឋានដោយការស៊ូទ្រាំ គឺគាត់កំពុងស្រង់ពាក្យពេចន៍ ដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកសិស្ស នៅសួនច្បារគែតសេម៉ានី នៅពេលយប់មុនពេលទ្រង់សុគតថា «ចូរចាំយាម ហើយអធិស្ឋានចុះ ដើម្បីមិនឲ្យកើតសេចក្ដីល្បួងនាំចិត្តឡើយ» (ម៉ាថាយ ២៦:៤១) ។ សាវ័ក ប៉ុលបានប្រសាសន៍ស្រដៀងនេះ ទៅកាន់ពួកចាស់ទុំនៅទីក្រុងអេភេសូរ ដោយប្រាប់ពួកគេឲ្យ «ចាំយាម» (កិច្ចការ ២០:៣១) ។ ក្នុងលោកិយដែលដិតដាមទៅដោយសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណ ការលះបង់ចោលការអធិស្ឋានពិតជាគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់ ។
ពេលណាយើងបន្តចូលទៅរកព្រះ ដោយការអធិស្ឋាន និងការទូលអង្វរ យើងនឹងត្រូវរៀនស្កប់ចិត្តដោយការទុកចិត្តថា ព្រះទ្រង់នឹងឆ្លើយតបចំពោះយើង តាមពេលវេលាដ៏ល្អរបស់ទ្រង់ ហើយយើងនឹងត្រូវចាំថា សាតាំងចូលចិត្តល្បួងយើងឲ្យជឿថា ការអធិស្ឋានមិននាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរទេ ហើយព្រះទ្រង់ក៏មិនស្តាប់ ឬធ្វើអ្វីសម្រាប់យើងឡើយ ។ អ្នកប្រហែលមិនទទួលបានចម្លើយ សម្រាប់ការអធិស្ឋានណាមួយ ក្នុងពេលដែលពិបាកបំផុត ក្នុងជីវិតនៅលើផែនដីនេះ ។ ជួនកាល ការតស៊ូក្នុងការអធិស្ឋាននាំឲ្យទទួលបានតែភាពស្ងប់ស្ងាត់ ។ ប៉ុន្តែ ដល់ពេលដែលទ្រង់កំណត់បានមកដល់ ព្រះអង្គនឹងបង្ហាញឲ្យអ្នកដឹងថា «ព្រះអម្ចាស់មិនយឺតយ៉ាវ ក្នុងការសម្រេចព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ទ្រង់ឡើយ» (២ពេត្រុស ៣:៩) ។ ព្រះអង្គឆ្លើយតប ចំពោះការអធិស្ឋានរបស់អ្នក នៅពេលដែលព្រះអង្គជ្រាបថា ព្រះអង្គដល់ពេលដែលត្រូវឆ្លើយតប តាមរបៀបដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់អ្នក ។ ព្រះអង្គតែងតែធ្វើលើសពីអ្វីដែលយើងទូលសូម ឬស្រមៃក្តី ។ ជួនកាល យើងអាចមើលឃើញគោលបំណងរបស់ព្រះអង្គខ្លះ ហើយជានិច្ចជាកាល យើងត្រូវរស់នៅដោយជំនឿ មិនមែនដោយការមើលឃើញនោះទេ ។
តើមានមនុស្ស ឬរឿងណាមួយ ដែលអ្នកបានឈប់អធិស្ឋានឲ្យ ដោយសារអ្នកមិនបានទទួលការឆ្លើយតបច្បាស់លាស់ ឬវិជ្ជមាន? ចូរចាំថា អ្នកមិនទាន់បានទទួលការឆ្លើយតបយ៉ាងដូចនេះទេ ។ ថ្ងៃមួយ អ្នកនឹងបានឃើញការអ្វីដែលព្រះអង្គកំពុងធ្វើ តាមរបៀបខុសពីការរំពឹងគិតរបស់អ្នក ។ ទំរាំដល់ថ្ងៃនោះ អ្នកអាចស៊ូទ្រាំក្នុងការអធិស្ឋាន ព្រោះព្រះអង្គបានបង្គាប់ឲ្យអ្នកស៊ូទ្រាំ ហើយបានសន្យាថា នឹងធ្វើអ្វីៗ ដើម្បីប្រយោជន៍របស់រាស្រ្តទ្រង់ ។ ដូចនេះ ចូរយើងចាប់ផ្តើមអធិស្ឋានឡើងវិញ នៅថ្ងៃនេះ ដោយការស៊ូទ្រាំ អំពីការអ្វីដែលអ្នកបានឈប់ទូលថ្វាយដល់ព្រះអង្គ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ១:១៥-២៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៦-៨ និង ម៉ាថាយ ២១:២៣-៤៦