ល្ងាច
សេចក្តីក្លាហាន និងសេចក្តីអាណិត
ដោយAlistair Begg
June 15, 2026
«នោះព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅគេថា ឯអាហារខ្ញុំ គឺត្រង់ដែលខ្ញុំធ្វើតាមព្រះហឫទ័យនៃព្រះ ដែលចាត់ឲ្យខ្ញុំមក ព្រមទាំងបង្ហើយការរបស់ទ្រង់នោះឯង ។ តើអ្នករាល់គ្នាមិនថានៅ៤ខែទៀត ទើបដល់រដូវចំរូតទេឬអី ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ចូរងើបឡើងមើលទៅស្រែមើល ដ្បិតបានក្រហមល្មមច្រូតហើយ ។ អ្នកណាដែលច្រូត នោះបានរង្វាន់ក៏ប្រមូលផលសំរាប់ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ដើម្បីឲ្យអ្នកដែលព្រោះ នឹងអ្នកដែលច្រូត បានអរសប្បាយផងគ្នា» ។ យ៉ូហាន ៤:៣៤-៣៦
ទោះព្រះទ្រង់មានសិស្សនៅស្ថានសួគ៌ក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គមានអ្នកបម្រើនៅផែនដីផងដែរ ។ ព្រះគម្ពីរបានបង្ហាញច្បាស់ថា ក្នុងបំណងព្រះទ័យដ៏អាថ៌កំបាំង និងសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ព្រះអង្គបានសម្រេចព្រះទ័យប្រើសម្លេងដ៏ទន់ខ្សោយរបស់យើង ដើម្បីជួយអ្នកដទៃឲ្យបានឮព្រះសូរសៀងព្រះអង្គ ។ ដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ព្រះអង្គប្រើយើងប្រកាសព្រះបន្ទូល ដើម្បីសម្រេចផែនការទ្រង់ ហើយកែប្រែជីវិត និងអនាគតរបស់មនុស្សជាច្រើន ។
ដូចនេះ យើងត្រូវសួរខ្លួនឯងថា តើយើងកំពុងបោះជំហានចូលទៅក្នុងឯកសិទ្ធិនេះ ឬយើងកំពុងរាថយចេញពីឯកសិទ្ធិនេះ? បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានសន្ទនាជាមួយស្ត្រីម្នាក់នៅអណ្តូងទឹក ព្រះអង្គក៏បានលើកទឹកចិត្តពួកសាវ័កថា «ចូរងើបឡើងមើលទៅស្រែមើល ដ្បិតបានក្រហមល្មមច្រូតហើយ» ។ បើយើងបើកភ្នែកមើលទៅវាលចម្រូត ដូចពួកសាវ័ក យើងក៏ត្រូវប្រកាសព្រះបន្ទូលព្រះគ្រីស្ទ ជាបន្ទាន់ ដោយអំណរថា «គ្មានសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដោយសារអ្នកណាទៀតសោះ ដ្បិតនៅក្រោមមេឃ គ្មាននាមឈ្មោះណាទៀតបានប្រទានមកមនុស្សលោក ឲ្យយើងរាល់គ្នាបានសង្គ្រោះនោះឡើយ» (កិច្ចការ ៤:១២) ។
យើងត្រូវមានចិត្តក្លាហាន និងទំនុកចិត្ត ក្នុងការប្រកាសដូចនេះ ។ ព្រះរាជសារក្នុងដំណឹងល្អ មានអត្ថន័យផ្ទុយស្រឡះពីទស្សនៈរបស់លោកិយដែលកំពុងពេញនិយម ហើយក៏ជាសត្រូវធំបំផុតរបស់ទស្សនៈវិជ្ជាសម័យទំនើប ។ គេមិនគ្រាន់តែមិនអើពើចំពោះការប្រកាសអំពីសេចក្តីពិតចុងក្រោយ ក្នុងព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះទេ តែគេថែមទាំងបានទាស់ប្រឆាំងផងដែរ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទំនុកចិត្តរបស់យើងពឹងផ្អែកនៅលើការពិតដែលថា ព្រះទ្រង់ជាអ្នកប្រទានព្រះរាជសារនៃដំណឹងល្អមកយើង ។ យើងមិនប្រឌិតដំណឹងល្អទេ ហើយយើងក៏មិនត្រូវបន្ថែមបន្ថយដំណឹងល្អដែរ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះគ្រីស្ទមាន «គ្រប់ទាំងអំណាចទាំងអស់នៅស្ថានសួគ៌ និងផែនដី» ហើយបានបង្គាប់យើងឲ្យ «ចេញទៅបង្កើតសិស្សនៅគ្រប់ទាំងសាសន៍» (ម៉ាថាយ ២៨:១៨-១៩) ។
យើងចាំបាច់ត្រូវមានទំនុកចិត្ត ក្នុងការប្រកាសព្រះរាជសារនេះ តែយើងក៏ត្រូវបន្លឺសម្លេងប្រកាសដោយសេចក្តីអាណិតផងដែរ ។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ក្នុងលក្ខណៈជាអ្នកបម្រើដែលបន្ទាបខ្លួន ។ ព្រះអង្គជិះសត្វលាដ៏តូចទាប ហើយមានបន្ទូលយ៉ាងសុភាព និងការបន្ទាបព្រះកាយ ។ កាលព្រះអង្គទតឃើញហ្វូងមនុស្ស ព្រះអង្គមានការប៉ះពាល់ព្រះទ័យ ដោយក្តីអាណិត ព្រោះព្រះអង្គទតឃើញពួកគេ ដូចជាហ្វូងចៀមដែលគ្មានអ្នកគង្វាល (ម៉ាថាយ ៩:៣៦) ។ ហើយដោយជំនួយពីអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ យើងអាចបង្ហាញចេញនូវដួងចិត្តដូចនេះដែរ ដោយនឹកចាំថា កាលពីមុនយើងក៏ «ល្ងង់ខ្លៅ មិនស្តាប់បង្គាប់» ហើយ «ក៏វង្វេងដែរ» មុនពេលព្រះគ្រីស្ទបានរកឃើញ ហើយកែប្រែជីវិតយើង (ទីតុស ៣:៣) ។
ទុក្ខលំបាកនៅថ្ងៃនីមួយៗ ប្រហែលជាបណ្តាលចិត្តមនុស្សនៅជុំវិញអ្នក ឲ្យកាន់តែមានចិត្តចង់ជជែកអំពីបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ ដែលធ្វើឲ្យពួកគេព្រួយបារម្ភ អំពីភាពប្រេះបែកក្នុងលោកិយនេះ ។ ពេលដែលមិនច្បាស់លាស់ ប្រាកដជាបណ្តាលចិត្តយើង ឲ្យត្រៀមខ្លួនឆក់ឱកាសប្រកាសទៅកាន់ក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្ដិ អំពី «ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង» (១កូរិនថូស ២:២) ដោយទុកចិត្តថា ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអាចប្រើការប្រឹងប្រែងរបស់យើង ឲ្យមានប្រយោជន៍អស់កល្បជានិច្ច ។ ចូរក្លាហាន ចូរមានក្តីស្រឡាញ់ ចូរសកម្មឡើង ចូរអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ ។ មានតែនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវទេ ដែលភាពងងឹតអាចប្រែក្លាយជាពន្លឺបាន ។ មានតែនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវទេ ដែលការចាប់ផ្តើមជាថ្មី និងអនាគតថ្មីស្រឡាង អាចកើតមានបាន ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ១ពេត្រុស ៣:១៤-១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ២៧-២៩ និង ម៉ាថាយ ២៥:៣១-៤៦