ក្រឡេកមើលក្រោយ និងមើលទៅមុខ
ដោយAlistair Begg
June 18, 2026
«អញបាននៅជាមួយនឹងឯង គ្រប់ទីកន្លែងណាដែលឯងបានទៅ ក៏បានធ្វើឲ្យពួកខ្មាំងសត្រូវឯងទាំងប៉ុន្មាន វិនាសពីមុខឯងចេញ អញបានលើកឈ្មោះឯងឲ្យជាធំ ស្មើនឹងឈ្មោះនៃអស់អ្នកធំដែលនៅផែនដី ។ អញបានតំរូវទីកន្លែង១ ឲ្យពួកអ៊ីស្រាអែលជារាស្ត្រអញ ហើយបានដាំគេឲ្យបាននៅជាប់ក្នុងស្រុករបស់គេ ឥតរលើងទៅឯណាទៀតឡើយ ឯពួកមនុស្សអាក្រក់នឹងមិនធ្វើទុក្ខគេ ដូចកាលពីដើមទៀត ។ ឬដូចនៅគ្រាដែលអញបានតាំងពួកចៅហ្វាយ ឲ្យគ្រប់គ្រងលើអ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្រអញនោះឡើយ អញបានប្រោសឲ្យឯងបានសំរាក រួចពីពួកខ្មាំងសត្រូវឯងទាំងអស់ហើយ » ។ ២សាំយូអែល ៧:៩-១១
កាលព្រះអម្ចាស់តាំងសញ្ញាជាមួយស្តេច ដាវីឌ ទ្រង់បានជំរុញស្តេច ដាវីឌ ឲ្យក្រឡេកមើលអតីតកាល ហើយមើលទៅពេលអនាគត ។
ព្រះទ្រង់បានសន្យាថា នឹងធ្វើឲ្យព្រះនាមរបស់ស្តេច ដាវីឌ «ស្មើនឹងឈ្មោះនៃអស់អ្នកធំដែលនៅផែនដី» គឺដូចកាលព្រះអង្គបានតាំងសញ្ញាជាមួយលោកអ័ប្រាហាំជាបុព្វបុរសរបស់ទ្រង់ កាលប៉ុន្មានសតវត្សរ៍មុន (លោកុប្បត្តិ ១២:១-៣) ។
រហូតមកដល់ពេលនោះ ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប គ្មានឈ្មោះរបស់មនុស្សណា ដែលធំប្រសើរជាងលោកអ័ប្រាហាំទេ ហើយព្រះអម្ចាស់ក៏បានប្រកាសថា ព្រះអង្គនឹងសម្រេចព្រះបន្ទូលសន្យាទ្រង់ ដើម្បីឲ្យឈ្មោះលោកអ័ប្រាហាំបានធំប្រសើរ ដោយធ្វើឲ្យព្រះនាមស្តេច ដាវីឌបានធំប្រសើរ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សេចក្តីសន្យានេះមិនគ្រាន់តែឲ្យស្តេច ដាវីឌងាកមកក្រោយ តែក៏ឲ្យទ្រង់មើលទៅមុខ ទៅរកព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលគ្រប់ទាំងជង្គង់នឹងលុតចុះ នៅចំពោះព្រះនាមទ្រង់ (ភីលីព ២:១០) ។
ព្រះបន្ទូលសន្យា ដែលរាស្រ្តរបស់ព្រះមានចំណែក ក៏ជាការរំឭកអំពីពេលអតីតកាល គឺនៅសម័យភៀសខ្លួនពីនគរអេស៊ីព្ទ (មើល និក្ខមនំ ១៥:១៧) ។ ប៉ុន្តែ នៅសម័យដែលស្តេច ដាវីឌ កំពុងគ្រងរាជ្យ រាស្រ្តរបស់ព្រះបានរស់នៅ ក្នុងទឹកដីសន្យាអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍មកហើយ ហេតុនេះហើយ ព្រះបន្ទូលដែលបានសន្យាថា នឹងឲ្យពួកគេតាំងទីលំនៅជាប់លាប់ និងសុខសាន្ត គឺសំដៅទៅលើការប្រទានដែលធំជាងនេះទៀត ។ ទឹកដីអ៊ីស្រាអែល ជាទីកន្លែងដ៏សំខាន់ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែជាស្រមោលនៃការពិតដែលមិនទាន់មកដល់ ។ គឺចង្អុលបង្ហាញទៅរកទីក្រុងយេរូសាឡិមថ្មី ដែលនឹងត្រូវហៅថា «ផ្ទៃមេឃ និងផែនដីថ្មី» (វិវរណៈ ២១:១-២) ។
ការសន្យាអំពីទីកន្លែងនេះ ក៏ជាការសន្យាអំពីសន្តិភាព សុវត្ថិភាព និងការសម្រាកផងដែរ ។ ហើយយើងក៏ត្រូវចាំផងដែរថា គោលដៅក្នុងព្រះបន្ទូលសន្យានេះមិនទាន់បានទៅដល់នៅឡើយទេ ។ ជាការពិតណាស់ នៅសម័យដែលស្តេច ដាវីឌគ្រងរាជ្យ រាស្រ្តរបស់ព្រះកំពុងអរសប្បាយនឹងការសម្រាក (២សាំយូអែល ៧:១) ប៉ុន្តែ មិនមែនជាការសម្រាកចុងក្រោយ ដែលសេចក្តីសញ្ញាបានចង្អុលទៅរកនោះទេ (ហេព្រើរ ៤:៩-១០) ។
នៅពេលដែលការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះ បានសម្រេចនៅក្នុងការយាងមករបស់ព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះមែស៊ី ជាកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់ស្តេច ដាវីឌ រាស្រ្តរបស់ព្រះអាចនិយាយបានថា នេះជាអត្ថន័យរបស់ព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ។
សេចក្តីសញ្ញាដែលបានតាំងជាមួយលោក អ័ប្រាហាំ ហើយបានចូលដំណាក់កាលថ្មី ដូចដែលបានតាំងជាមួយស្តេច ដាវីឌ គឺបានសម្រេចទាំងស្រុង ក្នុងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាស្តេចលើអស់ទាំងស្តេច ហើយគេនឹងបានឃើញការសម្រេចនេះយ៉ាងពេញលេញ នៅទីបញ្ចប់ នៅពេលព្រះអង្គយាងមកវិញ ។
ដូចនេះ តើព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ស្តេច ដាវីឌមានអត្ថន័យយ៉ាងណា សម្រាប់យើង? សាវ័ក ប៉ុលបានប្រកាសថា «បើអ្នករាល់គ្នាជារបស់ផងព្រះគ្រីស្ទ នោះក៏ពេញជាពូជរបស់លោក អ័ប្រាហាំហើយ ក៏ជាអ្នកគ្រងមរដកតាមសេចក្ដីសន្យាផង» (កាឡាទី ៣:២៩) ។ ពួកជំនុំគឺជាអ្នកដែលមានឯកសិទ្ធិ ធ្វើជាកូនស្នងមរតក និងអ្នកចូលរួមក្នុងព្រះបន្ទូលសន្យា នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ តាមរយៈដំណឹងល្អ ។ ចូរយើងឈរស្ញប់ស្ញែងចំពោះសេចក្តីពិតនេះ ហើយអរសប្បាយដែលព្រះអង្គបានរាប់បញ្ចូលយើងក្នុងព្រះពរ នៃសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនេះ ។ ចូរក្រឡេកមកមើលកិច្ចការដែលព្រះទ្រង់បានធ្វើ តាមរយៈបុព្វបុរសខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នក ដែលមានលោក អ័ប្រាហាំ ស្តេច ដាវីឌ និងសំខាន់បំផុត គឺព្រះយេស៊ូវ ហើយមើលទៅមុខ ដោយក្តីសង្ឃឹម ទៅរកការសម្រេចចុងក្រោយ នៃការទាំងអស់ដែលព្រះអង្គបានសន្យា!
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ២សាំយូអែល ៧:១-១៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ យេរេមា ៣៤-៣៦ និង ម៉ាថាយ ២៦:៤៧-៧៥