នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
ស្តេច​ដែល​មិន​យក​អ្វី​ពី​យើង

ស្តេច​ដែល​មិន​យក​អ្វី​ពី​យើង

ដោយAlistair Begg

June 27, 2026

«គឺ​ស្ដេច​នោះ​នឹង​យក​កូន​ប្រុស​‍​ៗ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដំរូវ​ទុក​សំរាប់​ទ្រង់ ឲ្យ​នៅ​នឹង​រាជរថ ហើយ​នឹង​ពលសេះ​របស់​ទ្រង់ គេ​នឹង​ត្រូវ​រត់​នៅ​មុខ​រាជរថ​របស់​ទ្រង់ ... ទ្រង់​នឹង​យក​កូនស្រី​‍​ៗ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​អប់​គ្រឿង​ក្រអូប ជា​អ្នក​ដាំ​បាយ​ហើយ​ដុត​នំ ទ្រង់​នឹង​យក​ស្រែ​ចំការ នឹង​ដំណាំ​អូលីវ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ..​ក៏​នឹង​យក​១​ភាគ​ក្នុង​១០​ពី​ស្រូវ ហើយ​ពី​ទំពាំងបាយជូរ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ... ទ្រង់​នឹង​យក​បាវ​ប្រុស​បាវ​ស្រី​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ... ទ្រង់​នឹង​យក​១​ភាគ​ក្នុង​១០​ពី​ហ្វូង​សត្វ​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ​ជា​ខ្ញុំ​កំដរ​របស់​ទ្រង់» ។ ១​សាំយូអែល ៨:១១,​១៣-១៧
ស្តេច​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​យក​របស់​ទ្រព្យ​​ពី​ប្រជាជន លើក​លែង​តែ​ស្តេច​មួយ​អង្គ​ប៉ុណ្ណោះ ។
នៅ​សម័យ​ហោរា​សាំយូអែល ពួក​អ៊ីស្រាអែល​បាន​ស្នើ​ឲ្យ​មាន​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​គ្រប់គ្រង​ពួក​គេ ដូច​ជាតិ​សាសន៍​ជិតខាង​ដែរ ហើយ​ព្រះ​អម្ចាស់​ក៏​បាន​ប្រទាន​ស្តេច​មួយ​អង្គ​ដល់​ពួក​គេ ។ ប៉ុន្តែ ព្រះ​អង្គ​ក៏​បាន​ប្រាប់​ហោរា​សាំយូអែល ឲ្យ​ដាស់​តឿន​ពួក​បណ្តាជន អំពី​រឿង​ដែល​ស្តេច​នឹង​ធ្វើ​មក​លើ​ពួក​គេ​ (១​សាំយូអែល ៩:៧-៩) ។ ហោរា​សាំយូអែល​ក៏​បាន​រៀប​រាប់​អំពី​ស្តេច​មួយ​អង្គ ដែល​នឹង​បំពេញ​ហោប៉ៅ​របស់​ខ្លួន ដោយ​ការ​លះបង់​របស់​ប្រជាជន និង​នាំ​ពួក​គេ​ត្រឡប់​ទៅ​រក​ភាព​ជា​ទាសករ​មួយ​បែប​ទៀត ។ និយាយរួម គាត់​កំពុង​ប្រាប់​ពួក​គេ​អំពី​ផលវិបាក​ដ៏​សោកសៅ!
អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​ការ​ពិត អស់​រយៈ​ពេល​ពីរបី​សត​វត្សរ៍ ។ ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ស្តេច​ខ្លះ មាន​ពេល​ឡើង ហើយ​ក៏​មាន​ពេល​ធ្លាក់ចុះ ប៉ុន្តែ ស្តេច​ភាគ​ច្រើន​ពុករលួយ ហើយ​ក៏​គ្មាន​ស្តេច​ណា​ដែល​ល្អ​ឥតខ្ចោះ​ដែរ ។ អ្នកដឹកនាំ​ទាំង​អស់​របស់​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល តែង​តែ​យក​អ្វីៗ​ដែល​ប្រជាជន​មាន​ធ្វើ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន ជា​ជាង​ផ្តល់​ឲ្យ​ពួក​គេ​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​ទទួល​បាន ។
ប៉ុន្តែ ទីបំផុត ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ប្រទាន​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ ដែល​ខុស​ពី​ស្តេច​ដទៃ ។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី បាន​ចាប់​ផ្តើម​ការ​ពិពណ៌នា ដោយ​ចែង​អំពី​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​នេះ ។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ថា «ពេល​វេលា​បាន​សំរេច​ហើយ នគរ​ព្រះ​ជិត​មក​ដល់» ហើយ​ (ម៉ាកុស ១:១៥) ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ប្រកាស​ថា អង្គ​ទ្រង់​គឺ​​ស្តេច ដោយ​តាំង​នគរ​ទ្រង់​ឡើង ។ ក្រោយ​មក ព្រះ​យេស៊ូវ​ក៏​បាន​យាង​ចូល​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ដោយ​ជិះ​នៅ​លើ​ខ្នង​សត្វ​លា ដោយ​សម្រេច​បទ​ទំនាយ​របស់​ពួក​ហោរា ដែល​បាន​ប្រកាស​ថា ស្តេច​ដែល​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ​កំពុង​រង់​ចាំ ទ្រង់​នឹង​យាង​មក​ដល់​តាម​របៀប​នេះ​ឯង​ (សាការី ៩:៩) ។ តើ​ក្សត្រ​ប្រភេទ​ណា ដែល​យាង​ចូល​ទីក្រុង​ដោយ​គង់​នៅ​លើ​ខ្នង​សត្វ​លា ជា​ជាង​គង់​នៅ​លើ​រទេះសេះ​ ឬ​សត្វ​សេះ​ចម្បាំង? ពីរបី​ថ្ងៃក្រោយ​មក ក្សត្រ​ដដែល​នេះ​ក៏​បាន​ត្រូវ​គេ​បំពាក់​មកុដ​ធ្វើ​ពី​ភួង​បន្លា​ពី​លើ​ព្រះកេស​ទ្រង់ ។ ទ្រង់​គឺ​ជា​ក្សត្រ​ដែល​ខុស​ពី​ក្សត្រ​ដទៃ​ទៀត ។
មាន​ការ​កុហក ដែល​កំពុង​ពេញនិយម​មួយ បាន​នាំ​ឲ្យ​យើង​គិត​ថា «បើ​អ្នក​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ ព្រះ​អង្គ​នឹង​ដក​អ្វី​ដែល​ល្អៗ​ចេញ​ពី​អ្នក ហើយ​អ្នក​នឹង​មិន​មាន​ពេល​សប្បាយ​ទេ ។ បើ​អ្នក​ចង់​មាន​ពេល​សប្បាយ ចូរ​​ទៅ​រក​អ្នកដឹកនាំ​ផ្សេង​វិញ ។ បើ​អ្នកដើរតាម​ព្រះ​យេស៊ូវ អ្នក​នឹង​មាន​ការ​អផ្សុក ជួប​ការ​រឹតត្បិត​សេរីភាព និង​ជីវិត​ក្រៀម​ក្រោះ» ។ ប៉ុន្តែ តាម​ពិត យើង​នឹង​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​ផ្ទុយ​ពី​នេះ! ព្រះ​អង្គ​មិន​ដូច​ពួក​ស្តេច​របស់​សាសន៍​​អ៊ីស្រាអែល ដែល​ដក​យក​អ្វី​ដែល​ល្អៗ​ចេញ​ពី​ប្រជាជន តែ​ព្រះ​អង្គ​គឺ​ជា​ស្តេច​ដែល​ប្រទាន​អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ដល់​យើង យ៉ាង​ហូរហៀរ ។ ព្រះ​អង្គ​គឺ​ជា​ក្សត្រ​ដែល​បាន​យាង​មក ដើម្បី «នឹង​ឲ្យ​ជីវិត​ខ្លួន​ទុក​ជា​ថ្លៃ​លោះ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ផង»​ (ម៉ាកុស ១០:៤៥) និង​ប្រទាន​ដល់​ចៀម​របស់​ព្រះ​អង្គ នូវ «ជីវិត​អស់​កល្ប​ជា​និច្ច» ហើយ​ពួក​គេ​មិន​ត្រូវ​វិនាស​ឡើយ​ (យ៉ូហាន ១០:២៨) ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​បាន​ទទួលបន្ទុក និង​ប្រទាន​ការ​សម្រាក​ដល់​អ្នក​ដែល​​ព្រម​ទទួល​មក​នឹម​ដ៏​ស្រាល​របស់​ព្រះ​អង្គ​ (ម៉ាថាយ ១១:២៨-៣០) ។
តើ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គឺ​ជា​ក្សត្រ​របស់​អ្នក​មែន​ទេ? មាន​សម្លេង​ជា​ច្រើន ស្តាប់​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ និង​គួរ​ឲ្យ​ជឿ តែ​បើ​អ្នក​បណ្តោយ​ឲ្យ​ពួក​វា​គ្រប់គ្រង​អ្នក អ្នក​នឹង​ខកចិត្ត​នៅ​ទី​បញ្ចប់ ។ ព្រះ​អម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ មិន​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ខកចិត្ត​ឡើយ ។ ព្រះ​អង្គ​គឺ​ជា​ក្សត្រ ដែល​តែង​តែ​ប្រទាន​អ្វីៗ​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​ការ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ដកចេញ​តែ​អំពើ​បាប​ប៉ុណ្ណោះ ចេញ​ពី​ជីវិត​អ្នក ។ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​ទទួល​ស្គាល់ ហើយ​អរព្រះគុណ​ព្រះ​អង្គ សម្រាប់​សេចក្តី​ល្អ និង​សេចក្តី​សប្បុរស​ជា​បរិបូរ នៅ​ក្នុង​ក្សត្រ​ដ៏​ធំ​ប្រសើរ​របស់​អ្នក​ចុះ!


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ ម៉ាកុស ១០:៣២-៤៥
គម្រោង​អាន​ព្រះគម្ពីរ​រយៈ​ពេល​១​ឆ្នាំ៖ ចោទិយកថា ១-៣ និង កិច្ចការ ១

ប្រភេទ