តម្លាភាពក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អ
ដោយAlistair Begg
July 6, 2026
«ឯកិរិយារបស់ខ្ញុំ គ្រប់ពេលគ្រប់វេលា ដែលនៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នា តាំងពីថ្ងៃដែលខ្ញុំចូលទៅស្រុកអាស៊ីមុនដំបូង គឺដែលខ្ញុំបានបំរើព្រះអម្ចាស់ ដោយចិត្តសុភាពគ្រប់ជំពូក ហើយស្រក់ទឹកភ្នែកជាច្រើន ទាំងត្រូវសេចក្ដីល្បង ដោយកិច្ចកលរបស់ពួកសាសន៍យូដាបែបយ៉ាងណា នោះអ្នករាល់គ្នាដឹងស្រាប់ហើយ ។ ក៏ដឹងថា ខ្ញុំមិនបានខាននឹងប្រាប់សេចក្ដីអ្វីដែលមានប្រយោជន៍ដល់អ្នករាល់គ្នាដែរ គឺបានបង្រៀនដល់អ្នករាល់គ្នានៅកណ្ដាលជំនុំវិញ ហើយពីផ្ទះ១ទៅផ្ទះ១ផង» ។ កិច្ចការ ២០:១៨-២០
កាលសាវ័កប៉ុលជួបពួកចាស់ទុំនៅទីក្រុងអេភេសូរ គាត់បានក្រើនរំឭកបងប្អូនរួមជំនឿទាំងនោះ អំពីតម្លាភាព និងស្មោះត្រង់ ក្នុងរបៀបដែលគាត់រស់នៅ និងបង្រៀន ក្នុងចំណោមពួកគេ ។ ការប្រព្រឹត្តរបស់គាត់ មិនដូចអ្នកលក់ឡានមិនស្មោះត្រង់ ដែលសង្ឃឹមថា អ្នកនឹងទិញឡានរបស់គាត់ ហើយបើកឡានចេញពីការ៉ាស់របស់គាត់ ដោយមិនបានកត់សំគាល់ឃើញច្រេះចាប់ នៅលើផ្ទៃខាងក្រោមរបស់ឡាន ។
ការចំណាយពេលរបស់សាវ័កប៉ុលនៅទីក្រុងអេភេសូរ មិនមែនដូចគ្រូផ្សាយដំណឹងល្អ ដែលធ្វើដំណើរតាមយន្តហោះ ចូលទៅក្នុងទីក្រុង ផ្សាយដំណឹងល្អទ្រង់ទ្រាយធំទៅកាន់ប្រជាជននៅទីនោះ ហើយជិះយន្តហោះត្រឡប់ទៅវិញនោះឡើយ ។ ទេ គាត់បានចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់២ឆ្នាំនៅទីនោះ ដោយចូលរួមសកម្មភាពជាមួយពួកគេ បង្រៀនដំណឹងល្អ និងសង់ពួកជំនុំ (កិច្ចការ ១៩:១-២០:១) ។ ប្រជាជននៅទីក្រុងអេភេសូរបានឃើញគាត់ នៅតាមផ្លូវ និងនៅផ្សា ។ មនុស្សជាច្រើនមានឱកាសសន្ទនាជាមួយគាត់ជាលក្ខណៈបុគ្គល ។ ពួកគេប្រាកដជាបានដឹងថា នៅពេលដែលគាត់មានប្រសាសន៍ថា គាត់បានបម្រើព្រះអម្ចាស់ ដោយការបន្ទាបខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង គឺគាត់មិននិយាយកុហកទេ ។ ពួកគេបានឃើញគាត់ស្រក់ទឹកភ្នែក ដោយសារពួកគេ និងដោយសារទុក្ខលំបាកដែលគាត់ជួបប្រទះ ក្នុងចំណោមពួកគេ ។
អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ការងារ និងដួងចិត្តរបស់សាវ័កប៉ុល មានតម្លាភាព ។ គាត់មិនមានអ្វីដែលត្រូវលាក់បាំង ហើយគាត់ក៏មិនដែលព្យាយាមលាក់បាំងអ្វីដែរ ។ ក្រោយមក គាត់ក៏បានសរសេរសំបុត្រផ្ញើទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងកូរិនថូស ដោយនិយាយអំពីភាពចាំបាច់នៃតម្លាភាព យ៉ាងដូចនេះថា «យើងខ្ញុំលះចោលអស់ទាំងការលាក់កំបាំងដែលគួរខ្មាស ឥតប្រព្រឹត្តដោយឧបាយកល ឬបំប្លែងព្រះបន្ទូលឡើយ គឺយើងខ្ញុំផ្ទុកផ្ដាក់ខ្លួន នឹងបញ្ញាចិត្តរបស់មនុស្សទាំងអស់ នៅចំពោះព្រះ ដោយសំដែងសេចក្ដីពិតវិញ» (២កូរិនថូស ៤:២) ។ គាត់ក៏បាននិយាយសង្កត់ធ្ងន់ អំពីសារៈសំខាន់នៃតម្លាភាព ទៅកាន់លោក ធីម៉ូថេ ដែលជាសិស្សរបស់គាត់ គឺដូចដែលគាត់មានប្រសាសន៍ថា «ចូរប្រុងប្រយ័ត្ននឹងខ្លួនអ្នក ហើយនឹងសេចក្ដីបង្រៀន» (១ធីម៉ូថេ ៤:១៦) ។
សាវ័កប៉ុលជឿថា គ្រីស្ទបរិស័ទត្រូវរស់នៅ ឲ្យសមស្របនឹងពាក្យសម្តីរបស់ខ្លួន គឺមិនមែននិយាយផ្សេង ធ្វើផ្សេងនោះឡើយ ។ បើអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អមិនមានតម្លាភាពទេ ព្រះបន្ទូលដែលគាត់ផ្សាយទៅ ក៏ខ្វះអំណាច និងប្រសិទ្ធភាពដែរ ។ នៅពេលដែលអ្នកចែកចាយ អំពីក្តីសង្ឃឹម និងសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អ មនុស្សដែលស្តាប់ការចែកចាយរបស់អ្នក គួរតែអាចសង្កេតមើលជីវិតរបស់អ្នក ហើយបញ្ជាក់ថា អ្នកពិតជាជឿសេចក្តីពិតដែលអ្នកកំពុងប្រកាសឬអត់ ។
ការរស់នៅ និងពាក្យសម្តីរបស់អ្នក គួរតែសមស្របនឹងដំណឹងល្អ ទាំងនៅក្នុង និងក្រៅព្រះវិហារ ។ ការនេះមិនមានន័យថា អ្នកនឹងរស់នៅដោយគ្មានបាបនោះទេ តែមានន័យថា ជីវិតរបស់អ្នកនឹងឆ្លុះបញ្ចាំងឲ្យគេដឹងថា អ្នកបានផ្លាស់ប្រែ ដោយសារព្រះគុណព្រះ ។ ចូរអធិស្ឋានសូមព្រះជួយអ្នក ដោយព្រះគុណទ្រង់ ដើម្បីរស់នៅជាទីបន្ទាល់ដ៏រស់ នៃសេចក្តីពិតនៃព្រះរាជសារដែលអ្នកប្រកាស ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កិច្ចការ ១៩:១-២០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ចោទិយកថា ២៨-២៩ និង កិច្ចការ ៧:១-២១