នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ
យុត្តិ​ធម៌​ដែល​យើង​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់

យុត្តិ​ធម៌​ដែល​យើង​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់

ដោយAlistair Begg

July 8, 2026

«បើ​មនុស្ស​ណា​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​មាន​របួស នោះ​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​មាន​របួស​ដូច​គ្នា​វិញ ត្រូវ​បំបាក់​ឆ្អឹង​ឲ្យ​ធួន​នឹង​ឆ្អឹង​ដែល​បាក់ ភ្នែក​ឲ្យ​ធួន​នឹង​ភ្នែក ធ្មេញ​ឲ្យ​ធួន​នឹង​ធ្មេញ ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​មាន​របួស​ដូចជា​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​គេ​ដែរ» ។ លេវី​វិន័យ ២៤:១៩-២០
អ្នក​ខ្លះ​ប្រហែល​ជា​ជួប​ការ​ល្បួង ឲ្យ​ជំពប់​ដួល ដោយសារ​សេចក្តី​ដែល​បាន​ចែង​ដូច​នេះ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ដោយ​យល់​ឃើញថា នេះ​ជា​ការ​បង្គាប់​ឲ្យ​មាន​ការ​សងសឹក​ដែល​ធ្ងន់ធ្ងរ​ពេក​ ។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ គោលការណ៍​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់​នេះ មិន​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​សងសឹក​ខ្មាំង​សត្រូវ ដោយ​គ្មាន​ដែន​កំណត់​នោះ​ទេ​ ។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ គោលការណ៍​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​មក ដើម្បី​ធានា​ថា ការ​ដាក់​ទោស​នឹង​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង ឲ្យ​សម​នឹង​បទ​ឧក្រឹដ្ឋ​ដែល​មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​ប្រព្រឹត្ត គឺ​មិន​ឲ្យលើស​ឡើយ​ ។ នេះ​ជា​ការ​ការពារ មិន​ឲ្យ​មាន​ការ​សងសឹក​ហួសហេតុ​ពេក ខណៈ​ពេល​ដែលគេ​កំពុង​សម្រេច​យុត្តិ​ធម៌​ ។ 
សង្គម​ជា​ច្រើន​នៃ​ទូ​ទាំង​ពិភពលោក មាន​ការ​ភាន់​ភាំង ចំពោះ​វប្ប​ធម៌​របស់​បស្ចិម​ប្រទេស ដែល​ខកខាន​មិន​បាន​ដាក់​ទោស​ជន​ជាប់ចោទ ឲ្យ​សម​នឹង​បទឧក្រិដ្ឋ​ដែល​ពួកគេ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ ។ ឧទាហរណ៍ សូម​យើង​ស្រមៃ​ថា មនុស្ស​ម្នាក់​បាន​បោក​ប្រាស់​លុយ​​រាប់​លាន​ដុល្លា តាម​រយៈ​គម្រោង​បោក​ប្រាស់​ដ៏​ប៉ិន​ប្រសប់​អស់​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ ។ បន្ទាប់ពី​ការ​ជំនុំជម្រះ​ទោស​ប៉ុន្មាន​ខែ​ក្រោយមក អ្នក​នោះ​ទំនងជា​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​ទោស ឲ្យ​ជាប់គុក​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ ។ ប៉ុន្តែ ជន​រង​គ្រោះជា​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់ នៅតែ​មិន​បាន​ទទួល​ប្រាក់​សំណង​មកវិញ​ ។ តាម​ទស្សនៈ​នៃ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ឧក្រិដ្ឋ​ជន​នោះ​គួរតែ​ប្រឹង​ប្រែង​រក​ប្រាក់ ទាល់តែ​គាត់​បាន​សង​ជន​រង​គ្រោះ​ម្នាក់ៗ នូវ​ទឹក​ប្រាក់​ដែល​គាត់​បាន​បោក​ប្រាស់​ពួកគេ​ ។ យ៉ាង​ដូច​នេះ ការ​ដាក់​ទោស​គួរតែ​សម​នឹង​បទ​ឧក្រិដ្ឋ​របស់​គាត់​ ។
ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​យុត្តិ​ធម៌ គេ​ត្រូវតែ​ដាក់​ទោស​ ។ ហើយ​ក្នុង​ជម្រៅ​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ ពួកគេ​ចង់​បាន​យុត្តិ​ធម៌​ប្រភេទ​នេះ​ ។ នៅ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា អំពី​ភាព​ចាំបាច់​នៃ​ចុង​បញ្ចប់​ដ៏​ល្អ សម្រាប់​តួឯក ក្នុង​ខ្សែ​ភាពយន្ត អ្នក​ស្រី​សារ៉ា ខូលេតុន (Sara Colleton) ជា​នាយក​ផ្នែក​ផលិតកម្ម​វិធី​ទូរទស្សន៍ បាន​លើក​ឡើង​ថា «ទោះ​អ្នក​ចង់​ហៅ​ចុង​បញ្ចប់​នោះ​ថា ការ​ដាក់​ទោស ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ស្រប​នឹង​ព្រះ​គម្ពីរ​បន្តិច​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ក៏ដោយ ក៏​ការ​កាត់​ទោស​ផ្នែក​ក្រម​សីលធម៌​ក៏​មាន​ភាព​ចាំបាច់ សម្រាប់​តួ​អង្គ​ទាំង​នោះ ដែល​ពួកគេ​មិន​អាច​ជៀស​រួច» ។54យើង​បាន​ដឹង​ថា យុត្តិ​ធម៌​ត្រូវតែ​មាន នេះ​ជា​ការ​ពិត ដែល​បាន​បង្ហាញថា ព្រះ​ទ្រង់​បាន​បង្កើត​យើង​មក ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ក្រម​សីលធម៌​ ។ យើង​រាល់​គ្នា​សុទ្ធតែ​កើតមក ដោយ​មាន​ការ​ដឹង​ថា «អ្វី​ដែល​គួរ​ធ្វើ ឬ​មិន​គួរ​ធ្វើ» ទោះ​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ព្យាយាម​បដិសេធ​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ​ ។
ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន​យុត្តិ​ធម៌​ចុង​ក្រោយ តាម​របៀប​ដែល​មនុស្ស​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ ដែល​មិន​គ្រាន់តែ​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​បំណង​ចិត្ត​យើង​ដែល​ចង់​បាន​យុត្តិ​ធម៌​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ក៏​ឆ្លើយតប ចំពោះ​បំណង​ចិត្ត​ដែល​ចង់​ឲ្យ​ព្រះ​ទ្រង់​​ទទួលយក​​យើង​ផង​ដែរ​ ។ ទោះ​យើង​ជា​មនុស្ស​មាន​បាប ដែល​សមនឹង​ទទួល​ទោស មាន​បុគ្គល​ម្នាក់​បាន​ទទួលយក​ភាព​ទុច្ចរិត ភាព​ពុក​រលួយ និង​ការ​បដិសេធន៍​ខាង​ជំនឿ​របស់​យើង​ ។ សេចក្តី​ស្លាប់​គឺជា​ទោស​ដែល​យើង​សមនឹង​ទទួល តែ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ បាន​ទទួល​យកទោស​ជំនួស​យើង ហើយ​បាន​បំពាក់​យើង ដោយ​អាវ​នៃ​សេចក្តី​សុចរិត ដែល​ចាំបាច់​សម្រាប់​រស់នៅ ជា​ទូត​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ស្លាប់​ជា​មិត្តសំឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គ​ ។
បើ​អ្នក​បាន​ពាក់អាវ​នៃ​សេចក្តី​សុចរិត​នោះ​ហើយ ចូរ​កុំ​ភ្លេច​ឲ្យ​សោះ​ថា អ្នក​មិន​សម​ទទួល​បាន​អាវ​នោះ​ទេ​ ។ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ចូរ​អរ​សប្បាយ​ជា​ថ្មី ក្នុង​ព្រះគុណ​ព្រះ​ ។ យុត្តិ​ធម៌​ដ៏​សុ​ចរិត​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​បាន​សម្រេច​តាមរយៈ​ការ​សុគត​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ ។ ទោស​ដែល​ព្រះអង្គ​ទទួល គឺ​សម​នឹង​បាប​របស់​អ្នក​ ។ ហើយ​ចៅ​ក្រម​របស់​អ្នក​បាន​ប្រមូល​អ្នក​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រង្វង់​ព្រះ​ពាហុ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​ហៅ​​យើង​ថា កូន​របស់​ព្រះអង្គ​ ។ គ្រីស្ទបរិស័ទ​ត្រូវ​មាន​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​យ៉ាង​ខ្លាំង តែ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ក៏​ត្រូវ​មាន​អារម្មណ៍​ថា ព្រះអង្គ​បាន​ស្រឡាញ់​ពួកគេ ហើយ​ថែរក្សា​ពួកគេ​ឲ្យ​ជាប់​ក្នុង​ព្រះអង្គ​ ។ 


ខគម្ពីរ​ជញ្ជឹង​គិត៖ កាឡាទី ៣:១០-១៤
គម្រោង​អាន​ព្រះ​គម្ពីរ​រយៈ​ពេល១ឆ្នាំ​៖ ចោទិយកថា ៣២-៣៤ និង កិច្ចការ ៧:៤៤-៦០

ប្រភេទ