លើកបន្ទុករបស់បាបចេញ
ដោយAlistair Begg
July 11, 2026
«លុះស្អែកឡើង យ៉ូហានឃើញព្រះយេស៊ូវ ដែលទ្រង់កំពុងតែយាងមកឯគាត់ នោះក៏ពោលថា នុ៎ះន៏ កូនចៀមនៃព្រះ ដែលដោះបាបមនុស្សលោក ។ គឺពីព្រះអង្គនេះហើយ ដែលខ្ញុំប្រាប់ថា ក្រោយខ្ញុំមានព្រះ១អង្គយាងមក ដែលបានត្រឡប់ជាមុនខ្ញុំ ដ្បិតទ្រង់គង់នៅមុនខ្ញុំ» ។ យ៉ូហាន ១:២៩-៣០
តើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា នឿយព្រួយ មានអ្វីតាមរំខាន និងសង្កត់ពីលើ ដោយសារបន្ទុកនៃអំពើបាបរបស់អ្នកឬទេ? តើអ្នកខ្វះការធានា អំពីការអត់ទោសបាបរបស់អ្នក នៅចំពោះព្រះឬ ? បើដូច្នោះមែន ដំណោះស្រាយគឺត្រូវផ្ចង់ភ្នែករបស់អ្នក មើលទៅព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដោយការបន្ទាបខ្លួន និងជំនឿ ។ គ្មាននរណា ឬអ្វីផ្សេងទៀត ដែលមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីដោះបន្ទុកដ៏ធ្ងន់របស់បាបចេញឡើយ ។
នៅក្នុងការអានព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ យើងរកឃើញថា ការយកបុគ្គលដែលគ្មានបាប មកស្លាប់ជំនួសមនុស្សដែលមានបាប គឺជាគោលការណ៍របស់ព្រះ ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហារបស់បាប ។ ព្រះទ្រង់បានប្រទានប្រព័ន្ធនៃការថ្វាយដង្វាយលោះបាប និងការតម្រូវនៃការថ្វាយដង្វាយលោះបាប ដើម្បីលើកយកបញ្ហានៃការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់រាស្រ្តទ្រង់ មកដោះស្រាយ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលយើងតាមដានរឿងរបស់រាស្រ្តទ្រង់ យើងដឹងច្បាស់ថា ប្រព័ន្ធនៃការលោះបាបនោះ មិនមានភាពគ្រប់គ្រាន់ទេ ។ ពួកសង្ឃ និងសត្វដែលត្រូវថ្វាយ មិនមានភាពគ្រប់គ្រាន់ទេ ។ ពួកគេមិនអាចដកបាបចេញបានទេ ។ ពួកគេមិនអាចសង្គ្រោះ ។ ពួកគេមិនអាចធ្វើឲ្យរាស្រ្តរបស់ព្រះសុចរិត និងបរិសុទ្ធបានទេ ។
ប៉ុន្តែ ប្រព័ន្ធនៃការថ្វាយដង្វាយលោះបាបមានភាពចាំបាច់យ៉ាងខ្លាំង ត្រង់ចំណុចដែលថា វាបានឆ្លុះបញ្ចាំងទុកជាមុន និងពន្យល់អំពីការមកដល់នៃកូនចៀមដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ។ គឺដូចដែលអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរហេព្រើរបានពន្យល់ថា «ដ្បិតបើសិនជាសញ្ញាចាស់ឥតមានកំហុស នោះមិនបានរកកន្លែងឲ្យបានតាំង១ទៀតឡើយ» (ហេព្រើរ ៨:៧) ។ ហេតុនេះហើយ នៅពេលដែលលោក យ៉ូហាន បាទីស្ទឃើញព្រះយេស៊ូវ គាត់បានប្រកាសថា «នុ៎ះន៏ កូនចៀមនៃព្រះ ដែលដោះបាបមនុស្សលោក» ។ គាត់កំពុងប្រកាសសេចក្តីពិតដែលថា ព្រះយេស៊ូវគឺជាអង្គ ដែលបានយាងមក ដើម្បីលះបង់ព្រះជន្មទ្រង់ ដើម្បីលោះបាបមនុស្ស មួយដងជាសម្រេចសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ដែលជឿ ។
ក្នុងព្រះយេស៊ូវ យើងមិនគ្រាន់តែមានកូនចៀមដែលស្ម័គ្រព្រះទ័យសុគត និងគ្មានបាបសោះ តែក៏មាន «សម្តេចសង្ឃ» ដែល «យាងចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត១ដងជាសំរេច ទាំងបានសេចក្ដីប្រោសលោះ នៅអស់កល្បជានិច្ច មិនមែនដោយយកឈាមពពែឈ្មោល ឬឈាមកូនគោទេ គឺដោយយកព្រះលោហិតនៃអង្គទ្រង់វិញ» (ហេព្រើរ ៩:១១,១២) ។ ព្រះយេស៊ូវអាចមានបន្ទូលថា «ការស្រេចហើយ» ហើយបានគង់នៅខាងស្តាំព្រះហស្តព្រះ (យ៉ូហាន ១៩:៣០ ហេព្រើរ ១០:១២) គឺខុសពីពួកសង្ឃនៅសញ្ញាចាស់ ដែលមិនអាចថ្វាយដង្វាយលោះបាបមួយដងជាសម្រេច ។
ឱ ក្តីអំណរ និងសេរីភាព ដែលយើងទទួលបាន ពេលយើងទទួលជឿព្រះយេស៊ូវ ជាដង្វាយលោះបាបចុងក្រោយរបស់យើង! វិញ្ញាណដែលនឿយព្រួយអាចមានសន្តិភាព និងការសម្រាកដ៏ប្រសើរ! ក្នុងព្រះអង្គ បន្ទុកយើងត្រូវបានលើកចេញ ហើយព្រះអង្គបានអត់ទោសបាបយើង បានជាយើងអាចច្រៀងជារៀងរហូតថា :
ខ្ញុំមិនត្រូវការការតវ៉ាផ្សេងទៀត
ខ្ញុំមិនត្រូវការការអង្វរផ្សេងទៀត
ការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវ មានភាពគ្រប់គ្រាន់
ហើយព្រះអង្គបានសុគតដើម្បីខ្ញុំ ។55
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លេវីវិន័យ ១៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ១-៣ និង កិច្ចការ ៩:១-២២