ក្លាយជាអ្នកមានរួចហើយ
ដោយAlistair Begg
July 18, 2026
«ត្រូវឲ្យបងប្អូនណា ដែលមានសណ្ឋានទាបថោកបានត្រេកអរ ដោយបានតម្កើងឡើង» ។ យ៉ាកុប ១:៩
យើងប្រហែលពិបាកយល់ នៅពេលដែលយើងឮបទគម្ពីរនេះប្រាប់ថា «បងប្អូនណា ដែលមានសណ្ឋានទាបថោក» គួរតែអរសប្បាយ និងមានមោទនភាព ដោយសារព្រះអង្គបាន «តម្កើងពួកគេឡើង» ។ យើងប្រហែលជាឆ្ងល់ថា «តើតម្កើងយើងឡើង នៅត្រង់ចំណុចណា?» បើគេវាយតម្លៃមកលើជីវិតមនុស្ស គ្រាន់តែផ្អែកទៅលើពេលវេលា ទ្រព្យសម្បត្តិ និងថានៈ នោះមនុស្សតូចទាប មិនមានតំណែងខ្ពស់ទេ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលណាយើងមើលទៅជីវិត ដោយប្រាជ្ញាដែលកោតខ្លាចព្រះ ដោយនឹកចាំភាពមានបាននៃសិរីល្អ ដែលព្រះយេស៊ូវប្រទាន យើងឃើញថា តាមពិត អ្នកជឿដែលរស់នៅក្នុងសណ្ឋានទន់ទាប ក្នុងសង្គម មានតំណែងដ៏សំខាន់ និងស្ថិតស្ថេរមួយ ព្រោះពួកគេស្ថិតនៅក្នុងការថែរក្សារបស់ព្រះអង្គ ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបមានរឿងពីរ ដែលបានបកស្រាយ អំពីគ្រោះថ្នាក់នៃការមើលទៅសណ្ឋានដ៏តូចទាប ដោយមិនបានប្រើប្រាជ្ញា និងព្រះពរនៃប្រាជ្ញា ដែលព្រះអង្គប្រទានក្នុងភាពក្រីក្រ ។
ក្នុងបទគម្ពីរ ២ពង្សាវតាក្សត្រ ៥:១៥-២៧ លោក កេហាស៊ី ជាអ្នកបម្រើរបស់ហោរាអេលីសេ បានដេញតាមភាពចម្រុងចម្រើនរបស់លោក ណាម៉ាន ដោយស្វែងរកភាពមានបានសម្រាប់ខ្លួនឯង ។ ប៉ុន្តែ ហោរាអេលីសេក៏បានប្រឈមមុខដាក់លោក កេហាស៊ី ជាពិសេសបានជំរុញគាត់ មិនឲ្យមើលងាយមុខតំណែងគាត់ជាអ្នកបម្រើឡើយ តែត្រូវជឿថា ព្រះទ្រង់នឹងផ្គត់ផ្គង់គាត់ ។ ដោយសារកេហាស៊ីមិនបានទុកចិត្តព្រះ គាត់និងកូនចៅគាត់ក៏បានកើតឃ្លង់ ។ រឿងរបស់គាត់បានក្រើនរំឭកយើង អំពីគ្រោះថ្នាក់នៃភាពលោភលន់ ការច្រណែន និងការរមិលគុណព្រះ ។
ចំណែកឯរឿងនាងរស់វិញ នាងរស់គឺជាមនុស្សទាល់ក្រ ។ នាងបានផ្លាស់ទីលំនៅមកភូមិបេថ្លេហិម បន្ទាប់ពីស្វាមីនាងបានស្លាប់ ។ នាង រស់ និងនាង ណាអូមី ជាម្តាយក្មេង មិនមានអ្វីបរិភោគ ក្រៅពីគួរស្រូវដែលនាង រស់ទៅរើស នៅវាលស្រែដែលគេទើបតែបានច្រូតកាត់ហើយនោះទេ ។ នៅពេលដែលនាងទទួលបានសេចក្តីមេត្តា ពីលោក បូអូស «នោះនាងក៏ទម្លាក់ខ្លួនក្រាបចុះផ្កាប់មុខនឹងដី ដោយពាក្យថា ហេតុអ្វីបានជាលោកប្រោសមេត្តា ដោយអាណិតដល់ខ្ញុំជាសាសន៍ដទៃដូច្នេះ» (នាងរស់ ២:១០) ។ ដោយសារនាងមានការបន្ទាបខ្លួន នៅចំពោះមុខលោក បូអូស និងជាពិសេស នៅចំពោះព្រះ នាងអាចទទួលសេចក្តីសប្បុរស ដែលនាងមិននឹកស្មានដល់ ។ ជាជាងប្រញាប់ស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិបន្ថែម នាងក៏បានប្រញាប់មានការដឹងគុណ សម្រាប់ការអ្វីដែលនាងទទួលបាន ។ រឿងរបស់នាងរស់ក៏បានបង្រៀនយើងនូវមេរៀនផ្សេងទៀតផងដែរ ។ ដែលលោក បូអូស គឺជាអ្នកលោះនាងរស់ជាសាច់ញាតិជាយ៉ាងណា នោះព្រះយេស៊ូវក៏ជាអ្នកប្រោសលោះ ដែលបានបង្ហូរព្រះលោហិត សម្រាប់មនុស្សប្រុសស្រីដូចនាង រស់ ដែលគេមិនឲ្យតម្លៃ និងមិនរាប់រក ។ សាវ័កប៉ុលបានរំឭកយើងថា នៅពេលដែលព្រះអង្គត្រាស់ហៅយើង «មិនសូវមានអ្នកប្រាជ្ញច្រើនខាងឯសាច់ឈាម ឬច្រើននាក់មានអំណាច និងច្រើននាក់ដែលមានត្រកូលខ្ពស់នោះទេ» (១កូរិនថូស ១:២៦) ។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមករកមនុស្ស ដែលតូចទាបបំផុត នៅលើកាំជណ្តើរខាងវិញ្ញាណ គឺអ្នក និងខ្ញុំ ហើយក៏បានបណ្តាលឲ្យយើងចោទសួរសំណួរដូចនាង រស់ផងដែរថា «ហេតុអ្វីព្រះអង្គយកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះមនុស្សដូចទូលបង្គំ?»
ព្រះរាជសារក្នុងកណ្ឌគម្ពីរយ៉ាកុប មិនបានប្រាប់យើងថា យើងនឹងក្លាយជាអ្នកមាន ដោយសារយើងមានប្រាជ្ញានោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ បទគម្ពីរនេះចង់ឲ្យយើងដឹងថា បើយើងមើលទៅជីវិតយើង ដោយទស្សនៈត្រឹមត្រូវ យើងនឹងដឹងថា យើងបានក្លាយជាអ្នកមាន លើសការស្រមៃរបស់យើងហើយ ។ ប្រាជ្ញារបស់ព្រះបានមកដល់យើង ក្នុងភាពក្រីក្ររបស់យើង ដើម្បីបង្ហាញយើង នូវភាពធំធេងនៃអ្វីៗដែលយើងមានក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយមករកយើង ក្នុងពេលយើងមានបាបនៅឡើយ ដើម្បីក្រើនរំឭកយើងថា ទ្រព្យសម្បត្តិដែលសំខាន់ គឺជាអ្វីៗដែលយើងមានក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។ ពេលណាអ្នកយល់អំពីរឿងនេះ អ្នកអាចមើលទៅស្ថានភាពដ៏លំបាកណាមួយ ហើយបន្តដំណើរនៃសេចក្តីជំនឿទៀត ដោយភ្នែកអ្នកផ្ចង់ទៅលើអ្វីដែលកំពុងរង់ចាំអ្នកនៅស្ថានសួគ៌ ជាកន្លែងដែលអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិពិតប្រាកដ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ យ៉ាកុប ១:៩-១៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ២០-២២ និង កិច្ចការ ១៣:២៦-៥២