ក្សត្រលើអស់ទាំងក្សត្រ
ដោយAlistair Begg
July 21, 2026
«រីឯនៅគ្រាអ័ហាស៊ូរុស ជាស្ដេចដែលសោយរាជ្យលើ១២៧ខេត្ត ចាប់តាំងពីស្រុកក្លិង្គ រហូតដល់អេធីយ៉ូពី ... គឺនៅឆ្នាំទី៣ក្នុងរាជ្យទ្រង់ នោះទ្រង់បានជប់លៀងដល់ពួកអ្នកជាប្រធាន នឹងពួកជំនិតទ្រង់ មានទាំងពួកមេទ័ពសាសន៍ពើស៊ី នឹងសាសន៍មេឌី ពួកអ្នកធំ នឹងពួកចៅហ្វាយខេត្តទាំងប៉ុន្មាននៅចំពោះទ្រង់ដែរ ។ ទ្រង់ក៏បង្ហាញអស់ទាំងមហាសម្បត្តិនៃនគរដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដមរបស់ទ្រង់ នឹងកិត្តិយសនៃអានុភាពដ៏វិសេសរបស់ទ្រង់ ឲ្យគេឃើញជាយូរថ្ងៃ គឺអស់១៨០ថ្ងៃ» ។ នាងអេសធើរ ១:១,៣-៤
កណ្ឌគម្ពីរនាងអេសធើរ បានចែងអំពីស្តេចអ័ហាស៊ូរុស ក្នុងលក្ខណៈជាបុគ្គលដ៏សំខាន់ ។ ទ្រង់ជាបុគ្គលខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយសារព្រះនាមទ្រង់បានលេចឡើង ម្តងហើយម្តងទៀត ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនាងអេសធើរទាំងមូល ។ ទ្រង់ក៏ជាបុគ្គលខ្ពង់ខ្ពស់ខាងផ្នែកនយោបាយផងដែរ ដោយទ្រង់បានគ្រប់គ្រងទឹកដីចាប់ពីព្រំដែលប្រទេសឥណ្ឌា ដល់ប្រទេសអេធីយ៉ូពី ជាចក្រភពដែលមានទឹកដីធំយ៉ាងខ្លាំង នៅសម័យនោះ ។ ហើយភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ បានបង្ហាញចេញឡើង នៅពេលដែលទ្រង់ប្រទានឲ្យគេធ្វើពិធីជប់លៀងរយៈពេល៦ខែ! រយៈពេលដ៏យូរនៃការជប់លៀងនេះ ដែលមានការចូលរួមពីមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ជាច្រើន គឺនិមិត្តរូបបង្ហាញពីភាពខ្ពស់ខ្ពស់របស់ទ្រង់ ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តទាំងមូល គេបានចាត់ទុកទ្រង់ជាក្សត្រដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់មួយអង្គ ក្នុងចំណោមក្សត្រល្បីៗជាច្រើន ។
ច្បាស់ណាស់ ស្តេចអ័ហាស៊ូរុស ជាបុគ្គលខ្ពង់ខ្ពស់ម្នាក់ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលយើងប្រៀបធៀបក្សត្រទាំងអស់ដែលមានលក្ខណៈដូចទ្រង់ ជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវ ជាក្សត្រលើអស់ទាំងក្សត្រ យើងឃើញថា មានតែព្រះយេស៊ូវទេ ជាអង្គបុគ្គលដែលពិតជាខ្ពង់ខ្ពស់ ។
ស្តេចអ័ហាស៊ូរុសបានគ្រប់គ្រងលើ១២៧ខេត្ត គឺជាទឹកដីធំធេងណាស់! ប៉ុន្តែ ព្រះវរបិតានៃយើងដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ បានមានបន្ទូលទៅកាន់ហោរាអេសាយថា «ចូរសូមពីអញ នោះអញនឹងឲ្យសាសន៍ទាំងឡាយដល់ឯង ទុកជាមរដក ហើយអស់ទាំងចុងផែនដីទុកជាកេរ្តិ៍អាកររបស់ឯង» (ទំនុកដំកើង ២:៨) ។
ស្តេចអ័ហាស៊ូរុសបានគង់នៅលើបល្ល័ង្កទ្រង់ ខណៈពេលដែលមន្រ្តីជាន់ខ្ពស់រាប់រយនាក់បានចូលមកគាល់ទ្រង់ ជាការបង្ហាញសិទ្ធិអំណាចដ៏សំខាន់ ។ ប៉ុន្តែ សិទ្ធិអំណាចទ្រង់មិនអស្ចារ្យទេ នៅពេលដែលយើងបានឮបទគម្ពីរដែលបានចែងថា «ឯព្រះអង្គ ដែលគង់លើបល្ល័ង្ក ទ្រង់មានបន្ទូលថា មើល អញធ្វើទាំងអស់ឡើងជាថ្មី ... ស្រេចហើយ អញជាអាលផា នឹងអូមេកា គឺជាដើម ហើយជាចុង បើអ្នកណាស្រេក អញនឹងឲ្យអ្នកនោះផឹកពីរន្ធទឹកនៃជីវិតឥតយកថ្លៃ» (វិវរណៈ ២១:៥-៦) ។ សិទ្ធិអំណាចជាក្សត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវ លាតសន្ធឹងទៅដល់ជើងមេឃ ជារៀងរហូត ។ ស្តេចអ័ហាស៊ូរុសបានធ្វើពិធីជប់លៀងរយៈពេល១៨០ថ្ងៃ លើសស្តេចផ្សេងទៀតក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត ។ ប៉ុន្តែ ពិធីជប់លៀង នៃមង្គលការរបស់កូនចៀម គឺជាពិធីជប់លៀងអស់កល្បជានិច្ច (វិវរណៈ ១៩:៦-៩) ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ទ្រង់ប្រទានយើងនូវពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់តូចមួយ មុនពេលព្រះអង្គសុគត សម្រាប់ឲ្យយើងនឹកចាំ ដើម្បីឲ្យយើងចូលមកតុរបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីទទួលស្គាល់ថា ព្រះគ្រីស្ទគឺជាក្សត្រដែលបានសុគតជំនួសយើង (លូកា ២២:១៩) ។
ស្តេចអ័ហាស៊ូរុសបានគង់នៅលើបល្ល័ង្កនៅផែនដីដ៏រុងរឿង ប៉ុន្តែ តើគ្រឿងតុបតែង ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ និងអំណាចរបស់ទ្រង់នៅទីណា ក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ? គឺបានកប់បាត់អស់ហើយ ។ តែព្រះយេស៊ូវ បន្តគង់នៅខាងស្តាំព្រះហស្តព្រះវរបិតាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ជាក្សត្រដែលបានយាងឡើងស្ថានសួគ៌ និងព្រះអម្ចាស់ដែលគ្រងរាជ្យ ។ បុគ្គលខ្ពង់ខ្ពស់របស់ពិភពលោក ទោះពួកគេរស់នៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី៥មុនគ្រីស្ទសករាជ ឬនៅសតវត្សរ៍ទី២១ក៏ដោយ ក៏ពួកគេនឹងក្រាបថ្វាយបង្គំ នៅចំពោះមុខអំណាចរបស់ព្រះអង្គ ។ ព្រះអង្គមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ពិតប្រាកដ តែព្រះអង្គអញ្ជើញយើងឲ្យចូលមក ជួបព្រះអង្គ! យើងងាយនឹងមានការជក់ចិត្ត ស្ងើចសរសើរ ចំពោះការដឹកនាំរបស់បុរស និងស្ត្រីរបស់លោកិយនេះ ដែលជាបុគ្គលខ្ពង់ខ្ពស់ ។ ប៉ុន្តែ ចូរយើងចំណាយពេលមួយភ្លែត ដើម្បីគិតអំពីសារៈសំខាន់របស់ព្រះយេស៊ូវ ។ ខណៈពេលដែលអ្នកចូលមកឈរនៅចំពោះព្រះវត្តមាននៃព្រះ ដែលជាក្សត្រធំប្រសើរតែមួយអង្គ ចូរក្រាបបង្គំ និងទទួលស្គាល់ភាពសក្ដិសមរបស់ព្រះអង្គ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យភាពធំប្រសើរ សេចក្តីបរិសុទ្ធ និងសេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះអង្គ ដឹកនាំអ្នក ឲ្យចុះចូលដោយអំណរ ចំពោះការដឹកនាំរបស់ព្រះអង្គ ដែលជាក្សត្រ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ដានីយ៉ែល ៧:១-១៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ២៩-៣០ និង កិច្ចការ ១៥:២២-៤១