ពលរដ្ឋ និងជនបរទេស
ដោយAlistair Begg
July 23, 2026
«រីឯនៅស៊ូសាន ជាទីក្រុងហ្លួង មានសាសន៍យូដាម្នាក់ឈ្មោះម៉ាដេកាយ ជាកូនយ៉ាអ៊ារ ដែលជាកូនស៊ីម៉ាយៗជាកូនគីស ក្នុងពូជបេនយ៉ាមីន ។ គាត់ត្រូវដឹកនាំចេញពីទីក្រុងយេរូសាឡិម ជាមួយនឹងពួកឈ្លើយ ដែលបាននាំទៅ ក្នុងគ្រាដែលនេប៊ូក្នេសា ជាស្ដេចបាប៊ីឡូនបានចាប់យេកូនាស ជាស្ដេចយូដានាំយកទៅ» ។ នាងអេសធើរ ២:៥-៦
ក្នុងនាមអ្នកជាគ្រីស្ទបរិស័ទ អ្នកគឺជាជនបរទេស នៅក្នុងពិភពលោកនេះ ។
ត្រង់ចំណុចនេះ គឺមានន័យថា យើងមានលក្ខណៈមិនខុសពីលោក ម៉ាដេកាយទេ ។ ក្នុងនាមគាត់ជា «សាសន៍យូដាម្នាក់ នៅទីក្រុងស៊ូសាន» គាត់បានចាប់កំណើត ក្នុងគ្រួសារ ដែលត្រូវគេដឹកធ្វើជាចំណាប់ខ្មាំង ក្នុងអំឡុងសម័យចក្រភពបាប៊ីឡូនឈ្លានពានទីក្រុងយេរូសាឡិម ។ ពីរបីជំនាន់ក្រោយមក លោក ម៉ាដេកាយ បានរស់នៅ ក្នុងចក្រភពពើស៊ី ។ គាត់គឺជាចាស់ទុំម្នាក់ ដែលមានតួនាទីដូចឪពុក ដោយបានចិញ្ចឹមនាង អេសធើរជាប្អូនជីដូនមួយ ដែលជាក្មេងកំព្រា (នាងអេសធើរ ២:៧) ។ គាត់គឺជាមនុស្សដែលធ្វើការសម្រេចចិត្ត តាមទិដ្ឋភាពជាក់ស្តែង ។ គាត់យល់ឃើញថា ការដែលនាង អេសធើរប្រកាសថា ខ្លួនឯងគឺជាជនជាតិយូដា មិនមានប្រយោជន៍អ្វីដល់នាងទេ បានជាគាត់បង្គាប់នាង ឲ្យលាក់អត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន ពេលដែលគេនាំនាងចូលវាំង (ខ.១០) ។ បន្ទាប់មក លោក ម៉ាដេកាយ ក៏បានដាក់ខ្លួនគាត់ ចំកន្លែងដែលគាត់អាចសង្កេតមើលអ្វីៗដែលកំពុងកើតឡើង ចំពោះប្អូនជីដូនមួយដែលគាត់បានថែរក្សានោះ (ខ.១១) ។ ហើយក្រោយមក គាត់ក៏បានរកឃើញផែនការធ្វើឃាតស្តេច ហើយការនេះក៏បានធ្វើឲ្យស្តេចសព្វព្រះទ័យនឹងគាត់ (ខ.២១-២៣) ។
រឿងនេះហាក់ដូចជាបង្ហាញថា លោក ម៉ាដេកាយ បានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសុខុមាលភាពរបស់ប្រទេសដែលគាត់កំពុងស្នាក់នៅ ដូចពួកឈ្លើយសឹកនៅជំនាន់ទីពីរ និងទី៣ដែរ ។ គេបានពង្រាត់គាត់ចេញពីទឹកដីកំណើតរបស់គ្រួសារគាត់ ហើយគាត់កំពុងព្យាយាមស្វែងរកវិធីរស់នៅជាជនជាតិយូដា និងពលរដ្ឋដ៏ល្អ ក្នុងចក្រភពពើរស៊ី ។ ស្ថានភាពមិនអំណោយផល ដោយគាត់ និងពួកឈ្លើយសឹកដទៃទៀត ដែលកំពុងរស់នៅជាមួយគាត់ គឺជាជនភាគតិច ក្នុងចំណោមមនុស្សភាគច្រើន ដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងពួកគេ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងនាមគាត់ជាជនជាតិយូដា ក្នុងទឹកដីបរទេសនេះ ការងាររបស់គាត់ មិនមែនដើម្បីគ្រប់គ្រងចក្រភពពើស៊ី ឬផ្តួលរំលំរដ្ឋាភិបាលនោះទេ ។ ការងាររបស់ពួកគេ គឺត្រូវរៀនរក្សាសេចក្តីជំនឿ នៅក្នុងស្ថានភាពដ៏ពិបាក ដែលពួកគេមិនធ្លាប់ឆ្លងកាត់ ។
គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើន នៅបស្ចិមប្រទេស ចាំបាច់ត្រូវឈប់គិត ក្នុងនាមជាមនុស្សភាគច្រើន ។ គ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដ ដែលជឿព្រះគម្ពីរប៊ីប និងជឿដំណឹងល្អ គឺជាជនភាគតិច ។ (ជាការពិតណាស់ រឿងនេះច្រើនតែជាការពិតមែន ប្រហែលលើសពីអ្វីដែលយើងធ្លាប់គិត) ។ យើងប្រៀបដូចជាជននិរទេស ក្នុងទឹកដីបរទេស ។ ប៉ុន្តែ យើងមិនចាំបាច់ត្រូវជ្រួលច្របល់ទេ ។ រឿងនាងអេសធើរបានក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះទ្រង់ថែរក្សារាស្រ្តទ្រង់ នៅក្នុងបរិយាកាសដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចធ្វើជាស្មរបន្ទាល់ពីព្រះនាមទ្រង់ ។ សំណួរដែលយើងគួរយកមកពិចារណានៅថ្ងៃនេះគឺ តើខ្ញុំអាចរស់នៅជាគ្រីស្ទបរិស័ទល្អ និងពលរដ្ឋល្អ យ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ? តើខ្ញុំអាចរស់នៅថ្វាយព្រះយេស៊ូវ និង «ស្វែងរកសេចក្តីសុខរបស់ទីក្រុង» ដែលព្រះអង្គបានចាត់ខ្ញុំឲ្យទៅ យ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ (យេរេមា ២៩:៧)?
សាវ័កប៉ុលបានធានាដល់យើងថា យើងគឺជាផ្នែកមួយនៃផែនការរបស់ព្រះមែន គឺដូចដែលគាត់មានប្រសាសន៍ថា «ដែលយើងរាល់គ្នាបានកេរ្តិ៍អាករក្នុងទ្រង់ដែរ ដោយទ្រង់បានតំរូវយើងទុកជាមុន តាមដំរិះសំរេចរបស់ព្រះ ដែលទ្រង់ធ្វើគ្រប់ការទាំងអស់ តាមដែលគាប់ព្រះហឫទ័យទ្រង់ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងខ្ញុំ ដែលបានទុកចិត្តជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទជាមុន បានសំរាប់នឹងសរសើរដល់សិរីល្អទ្រង់» (អេភេសូរ ១:១១-១២) ។ ដូចនេះ ខណៈពេលដែលអ្នកព្យាយាមរស់នៅដោយស្មោះត្រង់ ថ្វាយព្រះ ក្នុងនាមជាជនបរទេស ឬអ្នកដំណើរនៅលើផែនដីនេះ ចូរកុំច្រឡំឡើយ បើអ្នកជាអ្នកជឿ ដែលកំពុងរស់នៅលើពិភពលោកនេះ អ្នកគឺជាជនបរទេស! តែអ្នកនៅតែមានហេតុផលធំមួយ ដែលត្រូវមានសង្ឃឹម ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ រ៉ូម ១៣:១-១០
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៣៣-៣៤ និង កិច្ចការ ១៦:២២-៤០