ចាកចេញពីជីវិតលាក់កំបាំង
ដោយAlistair Begg
July 30, 2026
«ក៏ឲ្យសំណៅព្រះរាជឱង្ការ១ច្បាប់ ជាសេចក្ដីដែលបានប្រកាសប្រាប់នៅក្រុងស៊ូសាន បង្គាប់ឲ្យសំឡាប់គេ ដល់ភ្នាក់ងារនោះ ឲ្យនាំយកទៅបង្ហាញដល់អេសធើរ ហើយរាប់រៀបទូលព្រះនាងឲ្យជ្រាប ព្រមទាំងផ្ដាំ ឲ្យព្រះនាងចូលទៅ ទូលអង្វរចំពោះស្ដេច ថ្វាយពាក្យសំណូមជំនួសសាសន៍របស់ខ្លួនផង» ។ នាងអេសធើរ ៤:៨
ព្រះនាងអេសធើរក៏បានដឹងថា រឿងនោះ គឺជារឿងរបស់ «សាសន៍ព្រះនាង» ។ ព្រះនាងបានដឹងការពិតហើយ ។ ព្រះនាងអេសធើរគឺជានារីដែលបានឈ្នះការប្រកួតបវរកញ្ញា បានក្លាយជាមហេសីរបស់ស្តេចដែលមានអំណាចបំផុត ក្នុងពិភពលោក នៅសម័យនោះ ហើយក៏បានលាក់បាំងអត្តសញ្ញាណពិតរបស់ព្រះនាងអស់ជាច្រើនឆ្នាំហើយ ។ លោក ហាថាច់ជាមហាតលិក បានដឹងនៅពេលនោះថា ព្រះមេហេសី គឺជាជនជាតិយូដា ។ គេបានរាប់បញ្ចូលព្រះនាង និងគ្រួសាររបស់ព្រះនាង ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលត្រូវសម្លាប់ តាមព្រះរាជក្រឹត្យ ។ អត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះនាងក៏បានបង្ហាញចេញមក មិនមែនដោយសារការអស្ចារ្យនៃគុម្ពបន្លាឆេះ ឬទីសំគាល់អស្ចារ្យអ្វីមួយ ឬក៏ដោយសារសម្លេងពីស្ថានសួគ៌ តែដោយសារតែសារដែលបងជីដូនមួយរបស់ព្រះនាងបានផ្ញើមក ។
អគ្គមហេសីបានប្រឈមមុខដាក់ស្ថានភាពមួយ ដែលតម្រូវឲ្យព្រះនាងចាកចេញពីភាពលាក់បាំង ហើយបើកបង្ហាញឲ្យគេដឹងថា ព្រះនាងជានរណា ព្រះនាងជឿលើអ្វី ហើយជាសាសន៍អ្វី ។ ក្នុងពិភពឯកជនរបស់ព្រះនាង ព្រះនាងជ្រាបថា ខ្លួនឯងគឺជាសាសន៍យូដា ជាសមាជិកគ្រួសារនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះ តែព្រះនាងបានរស់នៅក្នុងពិភពសាធារណៈ ដោយការលាក់បាំងការពិតនេះ ។ ក្នុងឯកជនភាព ព្រះនាងមានអត្តសញ្ញាណមួយ តែក្នុងជីវិតសាធារណៈព្រះនាងមានអត្តសញ្ញាណមួយទៀត ហើយឥឡូវនេះ កាលៈទេសៈបានជំរុញព្រះនាងឲ្យកំណត់ថា ខ្លួនឯងជានរណាពិតប្រាកដ ។ តើព្រះនាងមានអត្តសញ្ញាណជាអគ្គមហេសីនៃចក្រភពពើស៊ី ឬជាស្រ្តីរបស់ព្រះ?
អ្នកជឿខ្លះប្រឈមមុខដាក់ការសម្រេចចិត្តដូចនេះផងដែរ ដោយយើងមានពិភពឯកជនដ៏តូច យើងជឿដំណឹងល្អក្នុចិត្ត ហើយយើងទៅព្រះវិហារនៅថ្ងៃអាទិត្យ ប៉ុន្តែ គ្មាននរណាម្នាក់ ក្នុងការិយាល័យយើង នៅតាមផ្លូវយើងធ្វើដំណើរ ឬនៅកន្លែងណាមួយដឹងថា យើងជឿព្រះទេ ។ ហើយពេលមួយក៏បានមកដល់ ដែលយើងមិនអាចញែកជីវិតឯកជន និងសាធារណៈឲ្យដាច់ចេញពីគ្នាបាន គឺនៅពេលដែលមិត្តភក្តិម្នាក់ផ្ញើសារមក ម្តាយរបស់យើងទូរស័ព្ទមក យើងជជែកគ្នាជាមួយមិត្តរួមការងារ ឬក្នុងការជួបគ្នាណាមួយដែលមិនបានព្រៀងទុក បាននាំឲ្យយើងដល់ពេលសម្រេចចិត្តថា យើងត្រូវបើកចំហអត្តសញ្ញាណពិតរបស់យើងឬអត់ ។ ពាក្យចាស់បុរាណពីលោក យ៉ូស្វេ ក៏បានជំរុញចិត្តយើង ឲ្យរើសយកព្រះណា ដែលយើងចង់គោរពប្រតិបត្តិតាមនៅថ្ងៃនេះ (យ៉ូស្វេ ២៤:១៥) ។ ដ្បិតនៅទីបំផុត ជំនឿបែបឯកជនដែលមិនបង្ហាញឲ្យគេដឹងជាសាធារណៈ មិនមែនជាជំនឿពិតប្រាកដ និងជំនឿដែលរស់សោះឡើយ ។ បើយើងពិតជាស្មោះស្ម័គ្រនឹងព្រះយេស៊ូវដែលជាក្សត្ររបស់យើងមែន យើងត្រូវតែមានសេចក្តីជំនឿដែលបើកចំហ ។
ខគម្ពីរខាងលើ និងអត្ថបទដែលអ្នកកំពុងតែអាននេះ ប្រហែលកំពុងជំរុញចិត្តអ្នកឲ្យធ្វើការសម្រេចចិត្តផងដែរ ។ ថ្ងៃនេះ អ្នកប្រហែលជាដឹងថា ខ្លួនឯងកំពុងស្ថិតក្នុងពិភពលាក់កំបាំង នៅចន្លោះពិភពពីរ ហើយអ្នកដឹងថា អ្នកបានទទួលការបណ្តាលចិត្តឲ្យប្រកាសដោយចិត្តក្លាហានថា «នេះជាអត្តសញ្ញាណពិតរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំគឺជារាស្រ្តរបស់ព្រះ ខ្ញុំគឺជាអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវ» ។ តើអ្នកនឹងសម្រេចចិត្តដូចនេះទេ? ព្រះទ្រង់សក្តិសមនឹងទទួលភាពស្មោះស្ម័គ្រទាំងស្រុង និងការបើកចំហពីអ្នក ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ កិច្ចការ ៥:១៧-៤២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៥១-៥៣ និង កិច្ចការ ២០:១៧-៣៨