មានអាកប្បកិរិយាដូចព្រះគ្រីស្ទ
ដោយAlistair Begg
August 3, 2026
«កុំឲ្យធ្វើអ្វី ដោយទាស់ទែងគ្នា ឬដោយសេចក្ដីអំនួតឥតប្រយោជន៍ឡើយ តែចូររាប់អានគេឲ្យលើសជាងខ្លួនដោយចិត្តសុភាពវិញ ។ កុំឲ្យគ្រប់គ្នាស្វែងរកតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ ត្រូវស្វែងរកចំពោះអ្នកដទៃផង ។ ត្រូវតែមានគំនិតគិតដូចជាព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវវិញ» ។ ភីលីព ២:៣-៥
ពាក្យសម្តីដែលនិយាយខុសពេល និងកែវភ្នែកដែលមើលដោយចិត្តអាក្រក់ អាចបណ្តាលឲ្យមានការបែកបាក់ ។ យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែដឹងថា ចំណងមិត្តភាពងាយស្រួលបាក់បែកយ៉ាងណា តាមរយៈកំហុសទាំងនេះ ដែលហាក់ដូចជាតូច ។ ប៉ុន្តែ បើសិនជាយើងជីករកឫសគុលនៃបញ្ហានោះ យើងនឹងឃើញថា នៅចំណុចកណ្តាលនៃការបែកបាក់របស់យើង គឺមានអំនួត និងការលើកដំកើងខ្លួនឯងដ៏អាក្រក់ ។ យើងនិយាយថា «បើនាងគិតថា ខ្ញុំនឹងសុំទោសនាង នោះនាងគឺជាមនុស្សឆ្កួតហើយ! បើគាត់ចង់ឲ្យខ្ញុំនិយាយសុំទោស គាត់ត្រូវធ្វើអ្វីមួយ ជាមុនសិន ។ ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកចាប់ផ្តើមទេ ដូចនេះ ខ្ញុំមិនចាំបាច់ធ្វើជាអ្នកបញ្ចប់ដែរ» ។
កាលសាវ័កប៉ុលសរសេរសំបុត្រ ផ្ញើទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងភីលីព គាត់មានការព្រួយបារម្ភអំពីអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេ ។ គាត់ចង់ប្រាកដថា ពួកគេមានទំនាក់ទំនងដ៏សុខដុម និងមានចិត្តទន់សន្តោសចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ក្នុងនាមពួកគេជាគ្រួសារនៃពួកជំនុំ ពួកគេចាំបាច់ត្រូវអរសប្បាយនឹងការរួបរួមចិត្ត គំនិង និងគោលបំណងតែមួយ ជាពិសេស នៅពេលដែលពួកគេស្ថិតនៅក្រោមសំពាធនៃវប្បធម៌ ដែលបង្ខំពួកគេឲ្យលះចោលព្រះគ្រីស្ទ ឬមានការបន្ថែមបន្ថយ ក្នុងការស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ ។
ក្នុងការលើកទឹកចិត្តឲ្យមានវិញ្ញាណនៃការរួបរួម ក្នុងចំណោមអ្នកជឿព្រះនៅទីក្រុងភីលីព សាវ័កប៉ុលមិនបានផ្តល់មេរៀនឲ្យពួកគេ ដូចជាមេរៀន អំពីគោលការណ៍ទាំង៧ សម្រាប់បង្កើតឲ្យមានការរួបរួមនោះឡើយ ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បានចង្អុលបង្ហាញពួកគេ ឲ្យងាកទៅរកការបន្ទាបខ្លួន ដែលជាធាតុផ្សំ ជាគ្រឹះនៃទំនាក់ទំនងដ៏សុខដុម ។ ដើម្បីបង្ហាញការបន្ទាបខ្លួនពិតប្រាកដ យើងត្រូវមើលទៅព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ តើមានវិធីអ្វីល្អជាងនេះទៀតទេ? សាវ័កប៉ុលដឹងថា ទាល់តែពួកគេពិចារណាអំពីព្រះយេស៊ូវ ទើបពួកគេអាចមើលឃើញគំរូនៃការបន្ទាបព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គ ក្នុងគំនិត និងទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេ ។
ក្នុងពួកជំនុំ យើងគួរតែអធិស្ឋាន សូមឲ្យគេមើលទៅទំនាក់ទំនងរបស់យើង ហើយនិយាយថា «មនុស្សមួយក្រុមនេះ មានការរួបរួម និងភាពសុខដុម ក្នុងការទំនាក់ទំនង ។ ពួកគេហាក់ដូចជាធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីព្រះគ្រីស្ទ និងដើម្បីគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ពួកគេមានអាកប្បកិរិយាដូចព្រះគ្រីស្ទ ។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើពួកគេមានលក្ខណៈសម្បត្តិល្អដូចនេះ ដោយរបៀបណា?»
យើងខិតខំបន្ទាបខ្លួន មិនមែនដោយពឹងអាងប្រាជ្ញារបស់ខ្លួនឯង តែពឹងផ្អែកព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលជួយឲ្យយើងអាចបន្ទាបខ្លួន ខណៈពេលដែលព្រះអង្គកែប្រែយើងឲ្យត្រូវនឹងរូបអង្គរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។ សូមអានពាក្យពេចន៍ក្នុងសំបុត្រ ដែលសាវ័កប៉ុលបានសរសេរផ្ញើ ទៅពួកគេជំនុំនៅទីក្រុងភីលីព ហើយភ្នែករបស់អ្នកផ្ដោតទៅលើព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់អ្នក ។ ចូរជញ្ជឹងគិតអំពីការយាងមកប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដោយការលះបង់ និងការស្តាប់បង្គាប់របស់ព្រះអង្គរហូតអស់ព្រះជន្ម នោះភាពអាត្មានិយម និងអំនួតរបស់អ្នកនឹងមានការអន់ខ្សោយ ។ អ្នកមិនអាចពិចារណាអំពីព្រះយេស៊ូវ ដោយយកលេសការពារភាពអាត្មានិយមរបស់អ្នកបានទេ ។ ដូចនេះ ចូរមើលទៅព្រះអង្គ! ហើយសម្លាប់ភាពអាត្មានិយមរបស់អ្នកចុះ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ ភីលីព ២:១-៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៦៣-៦៥ និង កិច្ចការ ២៣:១-១៥