ផ្លាស់ប្តូរពីរការរអ៊ូរទាំ ទៅជាការអរព្រះគុណព្រះ
ដោយAlistair Begg
August 15, 2026
«ចូរធ្វើគ្រប់ការទាំងអស់ដោយឥតត្អូញត្អែរ ឥតប្រកែក ប្រយោជន៍ឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានឥតសៅហ្មង ឥតកិច្ចកល ជាកូនព្រះដែលរកបន្ទោសមិនបាននៅក្នុងដំណមនុស្សវៀច ហើយខិលខូច ដែលអ្នករាល់គ្នាភ្លឺនៅកណ្ដាលគេ ដូចជាតួពន្លឺនៅក្នុងលោក» ។ ភីលីព ២:១៤-១៥
ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលពីសម័យបុរាណ បានឆ្លងកាត់ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យជាច្រើន ដូចជាការឆ្លងសមុទ្រក្រហម ការចូលទៅក្នុងទឹកដីសន្យា ការគ្រងរាជរបស់ស្តេច ដាវីឌ ។ល ។ ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេក៏បានបង្កើតរឿងធំៗជាច្រើនផងដែរ ។ សូមយើងគិតអំពីការអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើបន្ទាប់ពីដំណើរចាកចេញពីទឹកដីអេស៊ីព្ទ ។ ពួកគេបានឃើញការអស្ចារ្យដែលព្រះអង្គបានធ្វើ បានទទួលការប្រោសលោះចេញពីចំណង ក្នុងទឹកដីអេស៊ីព្ទ ហើយបានទទួលការរំដោះឲ្យរួចពីរបបផ្តាច់ការ និងការរស់នៅជាទាសករ ។ ពួកគេគួរតែមានក្តីអំណរ និងការដឹងគុណព្រះ លើសសាសន៍ទាំងអស់ ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីពួកគេបានចាកចេញពីទឹកដីអេស៊ីព្ទមិនទាន់បានប៉ុន្មានផង សហគមន៍ទាំងមូលក៏បានរអ៊ូរទាំ អំពីចំណីអាហារ និងទឹកផឹក និងការដឹកនាំ ក៏ដូចជាបំណងចិត្តរបស់លោក ម៉ូសេ និងលោក អើរ៉ុន (និក្ខមនំ ១៦:១-៩) ។ រាស្រ្តរបស់ព្រះកំពុងតែបង្កើតរូបភាពមិនល្អសោះ ។
ជាច្រើនសតវត្សរ៍ក្រោយមក សាវ័កប៉ុលក៏បានសរសេរសំបុត្រផ្ញើទៅរាស្រ្តរបស់ព្រះ ក្នុងទីក្រុងភីលីព ដើម្បីដាស់តឿនពួកគេ កុំឲ្យប្រព្រឹត្តខុសដូចនេះដែរ ដោយប្រាប់ពួកគេ «ធ្វើគ្រប់ការទាំងអស់ដោយឥតត្អូញត្អែរ ឥតប្រកែក» ។ គាត់ចង់ឲ្យអ្នកអានរបស់គាត់យល់ថា របៀបដែលពួកគេធ្វើអ្វីមួយ មានសារៈសំខាន់ដូចការអ្វីដែលពួកគេកំពុងតែធ្វើ ។ សម្រាប់ពួកគេ ក៏ដូចជាយើង យើងអាចធ្វើការដ៏ត្រឹមត្រូវ តែយើងមានវិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យយើងបាត់អំណរ និងប៉ះពាល់មនុស្សទាំងអស់នៅជុំវិញយើង ។ សាវ័កពេត្រុសក៏បានផ្តល់ឲ្យនូវការបង្រៀនស្រដៀងនេះដែរ ក្នុងសំបុត្ររបស់គាត់ ដោយមានបង្គាប់ថា «ចូរប្រព្រឹត្តនឹងគ្នាដោយសេចក្ដីចៅរ៉ៅ ឥតមានត្អូញត្អែរឡើយ» (១ពេត្រុស ៤:៩) ។ គាត់អាចគ្រាន់តែនិយាយថា «ចូរប្រព្រឹត្តចំពោះគ្នាដោយសេចក្តីចៅរ៉ៅ» ហើយពួកគេ ក៏ដូចជាយើង មិនពិបាកធ្វើតាមបង្គាប់គាត់ទេ ។ ប៉ុន្តែពាក្យ «ឥតមានត្អូញត្អែរ» បានបង្ហាញថា លោក ពេត្រុសបានយល់អំពីធម្មជាតិរបស់មនុស្សច្រើនប៉ុណ្ណា ។
ព្រះទ្រង់មិនខ្វល់អំពីភាពចៅរ៉ាវដែលជាការសម្ដែង ឬខ្វល់អំពីការប្រព្រឹត្តល្អផ្សេងទៀតនោះទេ តែព្រះអង្គខ្វល់អំពីសណ្ឋាននៃចិត្តរបស់យើង ក្នុងការប្រព្រឹត្តទាំងនោះ ។ មានឧទាហរណ៍គ្រប់ប្រភេទក្នុងជីវិតយើង ដែលយើងអាចយកមកពិចារណា តើមែនទេ? អ្នកប្រហែលជាមានកូនវ័យជំទង់ម្នាក់ នៅផ្ទះ ដែលកំពុងជួយការងារផ្ទះ ដោយចិត្តមិនសូវសប្បាយ ។ អ្នកប្រហែលជាមានមិត្តរួមការងារ ដែលហាក់ដូចជាអាចធ្វើកិច្ចការមួយចប់ បន្ទាប់ពីបានរអ៊ូរទាំអំពីការងារនោះហើយ ។ ពុំនោះទេ អ្នកអាចលើកយកឧទាហរណ៍អំពីខ្លួនឯង ដែលកំពុងរអ៊ូរទាំក្នុងចិត្ត អំពីជីវិតដែលព្រះបានប្រទានអ្នក ឬរបៀបនៃការបម្រើ ដែលព្រះអង្គបានប្រាស់ហៅឲ្យអ្នកធ្វើ ។ ការពិតដែលគួរឲ្យសោកស្តាយនោះគឺ យើងច្រើនតែមានលក្ខណៈដូចពួកអ៊ីស្រាអែល លើសពីអ្វីដែលយើងបានទទួលស្គាល់ ។ យើងក៏ឧស្សាហ៍ភ្លេចសេចក្តីសង្គ្រោះដ៏ធំ ដែលព្រះទ្រង់សម្រេចបានសម្រាប់យើង ហើយយើងក៏សុខចិត្តកំណត់ទិសដៅជីវិតខ្លួនឯង ច្រើនជាងឲ្យព្រះអង្គដឹកនាំជីវិតយើង ។ ប៉ុន្តែ សាវ័កប៉ុលបានប្រាប់យើងថា ពេលណាយើងធ្វើអ្វីមួយ ដោយគ្មានការត្អូញត្អែរ ព្រះអង្គកំពុងតែធ្វើឲ្យយើង «ឥតសៅហ្មង ឥតកិច្ចកល ជាកូនព្រះដែលរកបន្ទោសមិនបាន» ។ រៀងរាល់ពេលដែលយើងជៀសវាងការរអ៊ូរទាំ គឺជាភស្តុតាងបង្ហាញថា ព្រះអង្គកំពុងតែកែប្រែយើងហើយ ។
នៅថ្ងៃនេះ ចូរនឹកចាំអំពីរបៀបដែលព្រះទ្រង់បានរំដោះអ្នក ចេញពីសមុទ្រនៃបាប និងទោសរបស់អ្នក ដោយនាំអ្នកទៅត្រើយម្ខាង ទៅលើដីគោកនៃសេចក្តីសង្គ្រោះក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។ អ្នកមិនសមនឹងទទួលបានការសង្គ្រោះនេះទេ ហើយអ្នកក៏មិនទទួលបានការប្រោសលោះលើសពួកអ៊ីស្រាអែលដែរ ។ ដូចនេះ ចូរទទួលស្គាល់របៀបដែលអ្នកនឹងប្រព្រឹត្ត ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយគ្មានការត្អូញត្អែរនៅក្នុងចិត្ត ហើយចូរអធិស្ឋានសូមព្រះអង្គធ្វើឲ្យអ្នកស្ញប់ស្ញែង ចំពោះព្រះគុណទ្រង់ ជាថ្មីឡើងវិញ ដើម្បីជំនួសការរអ៊ូរទាំរបស់អ្នក ដោយការអរព្រះគុណ ដែលសរសើរដំកើងព្រះអង្គ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ ទំនុកដំកើង ៩៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៩១-៩៣ និង ១ពេត្រុស ៥