កន្លែងស្វែងរកសុភមង្គល
ដោយAlistair Begg
August 17, 2026
«មានពរហើយ អ្នកណាដែលមិនដើរតាមដំបូន្មានរបស់មនុស្សអាក្រក់ ក៏មិនឈរនៅក្នុងផ្លូវរបស់មនុស្សមានបាប ឬអង្គុយនៅជាមួយនឹងពួកមនុស្សដែលមើលងាយ ។ អ្នកនោះត្រេកអរតែនឹងក្រិត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ាវិញ ក៏រំពឹងគិតក្នុងក្រិត្យវិន័យទ្រង់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃដែរ» ។ ទំនុកដំកើង ១:១-២
យើងប្រហែលជារំពឹងថា រហូតមកដល់ពេលនេះ បុរសស្ត្រីទាំងឡាយមានការយល់ដឹងច្បាស់ អំពីរបៀបរស់នៅ ដែលមានសុភមង្គលហើយ ។ សព្វថ្ងៃ ប្រធានបទនេះ គួរតែហួសសម័យហើយ ព្រោះមនុស្សម្នាក់ៗ គួរតែដឹងថា សុភមង្គលគឺជាអ្វី ហើយត្រូវស្វែងរកវាដោយរបៀបណា ។ ប៉ុន្តែ តាមពិត ភស្តុតាងបានចង្អុលបង្ហាញទៅរកទិសដៅផ្ទុយពីនេះ ។ អ្នកគ្រាន់តែចាំបាច់ត្រូវមើលព័ត៌មានតែបន្តិច នោះអ្នកបានដឹងថា ពិភពលោកកំពុងតែខ្វះខាតសុភមង្គលពិតប្រាកយ៉ាងខ្លាំង ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបផ្ដោតទៅលើសុភមង្គលពិតប្រាកដ ។ ពាក្យដំបូងបំផុត ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើងជំពូក១ ត្រូវបានបកប្រែមកថា «មានពរហើយ» តែក៏អាចបកប្រែថា «មានសុភមង្គលហើយ» ។ ពាក្យទីមួយ ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះយេស៊ូវ ក្នុងការអធិប្បាយព្រះបន្ទូលនៅលើភ្នំ ក៏ជាទម្រង់ពាក្យដែលមានន័យថាសុភមង្គលផងដែរ នៅពេលដែលព្រះអង្គមានបន្ទូលថា មានពរហើយ អស់អ្នកដែលស្លូតត្រង់ អ្នកដែលមានសេចក្តីមេត្តា អ្នកដែលផ្សះផ្សាគេ (ម៉ាថាយ ៥:៣-១១) ។
យោងទៅតាមខដំបូង នៃបទគម្ពីរទំនុកដំកើងជំពូក១ សុភមង្គលរបស់យើងមួយផ្នែក មានការទាក់ទងដោយផ្ទាល់នឹងរបៀបដែលយើងគិត និងមើលឃើញ ។ ការគិតរបស់យើង អំពីការពិត ធ្វើឲ្យជីវិតយើងមានការផ្លាស់ប្តូរ ល្អឬអាក្រក់ជាងមុន ។ ដូចនេះ បើយើងចង់រស់នៅ ដោយការសព្វព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ ហើយអរសប្បាយនឹងព្រះពរ ជាសុភមង្គល ដែលមានតែព្រះអង្គទេអាចផ្តល់ឲ្យបាន យើងមិនត្រូវឱបក្រសោបយកគំរូនៃការគិតបែបលោកិយ ដែលមិនគោរពប្រតិបត្តិព្រះនោះឡើយ ។ «ដំបូន្មានរបស់មនុស្សអាក្រក់» គឺសំដៅទៅលើរបៀបដែលមនុស្សមិនកោតខ្លាចព្រះគិត អ្វីៗដែលពួកគេឲ្យតម្លៃ អ្វីៗដែលពួកគេដេញតាម និងរបៀបដែលពួកគេរស់នៅ តាមដំបូន្មានទាំងនោះ ។
ប្រាជ្ញារបស់លោកិយដូចនេះ បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវការសន្យា អំពីសុភមង្គល និងព្រះពរ តែតាមពិតវាគ្រាន់តែទុកឲ្យយើងតាមរកកំណប់ នៅចុងម្ខាងនៅឥន្ទធនូ ហើយត្រឡប់មកវិញដោយដៃទទេ ។ យើងអាចរកឃើញសុភមង្គលពិតប្រាកដ នៅក្នុងការបដិសេធន៍មិនព្រមដេញតាមខ្យល់ ទោះលោកិយហៅយើងឲ្យដេញតាមយ៉ាងណាក៏ដោយ ។
ប៉ុន្តែ ផ្លូវឆ្ពោះទៅរកសុភមង្គលដ៏ស្ថិតស្ថេរ មិនគ្រាន់តែជាការបដិសេធន៍ការប្រឹក្សាដែលបោកបញ្ឆោតប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏រាប់បញ្ចូលការឱបក្រសោបយកសម្រស់នៃសេចក្តីពិតផងដែរ ។ មនុស្សដែលមានសុភមង្គល «អរសប្បាយនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអម្ចាស់» ។ ការអាន និងការគិតអំពីព្រះបន្ទូលព្រះ មិនមែនជាភារៈកិច្ច ឬកាតព្វកិច្ច ដែលជាក្តីអំណរ ។ តើហេតុអ្វី? ព្រោះការនេះនាំយើងចូលកាន់តែជ្រៅ ទៅក្នុងការប្រកបជាមួយអ្នកនិពន្ធរបស់ព្រះគម្ពីរប៊ីប គឺព្រះអាទិករ ព្រះដែលទ្រទ្រង់ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ ដូចនេះ ទោះលោកិយនេះនាំយើងឲ្យដេញតាមការសប្បាយដែលមិនស្ថិតស្ថេរយ៉ាងណាក៏ដោយ ចូរតោងឲ្យជាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ដែលកែព្រលឹងរបស់យើងឡើងវិញ (ទំនុកដំកើង ១៩:៧) ។ គ្មានអ្វីផ្សេងទៀត ដែលអាចនាំមកនូវក្តីអំណរពិតប្រាកដ ស្មោះត្រង់ និងស្ថិតស្ថេរ ដល់ជីវិតរបស់អ្នកឡើយ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ ម៉ាថាយ ៥:៣-១១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ៩៧-៩៩ និង កាឡាទី ២