
តើអ្នកកំពុងរង់ចាំអ្វី?
ដោយAlistair Begg
August 24, 2026
«ឯយើងរាល់គ្នា យើងជាសាសន៍ស្ថានសួគ៌វិញ ក៏នៅចាំព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ ទ្រង់យាងមកពីស្ថាននោះឯង ដែលទ្រង់នឹងបំផ្លាស់បំប្រែរូបកាយទាបថោករបស់យើង ឲ្យត្រឡប់ដូចជារូបអង្គឧត្ដមរបស់ទ្រង់ តាមដែលព្រះចេស្ដាទ្រង់ពូកែនឹងបញ្ចុះបញ្ចូលគ្រប់ទាំងអស់ នៅក្រោមអំណាចទ្រង់ផង» ។ ភីលីព ៣:២០-២១
ជីវិតមនុស្សមានពេញដោយការរង់ចាំ ។ យើងតែងតែរង់ចាំអ្វីមួយ ទោះនោះជាការរង់ចាំថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ វិស្សមកាលដែលនឹងមកដល់ ឬការចាប់កំណើតរបស់កូន ឬចៅរបស់យើងក្តី ។ ហើយជីវិតគ្រីស្ទាន គឺជាពេលដែលត្រូវរង់ចាំ គឺដូចដែលសាវ័កប៉ុលបានមានប្រសាសន៍ថា ក្នុងនាមយើងជាពលរដ្ឋនៃស្ថានសួគ៌ សព្វថ្ងៃនេះ យើង«កំពុងរង់ចាំការយាងមកវិញនៃព្រះអង្គសង្គ្រោះ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ» ។
សម្រាប់គ្រីស្ទាន ការរង់ចាំនេះគួរតែស្ថិតក្នុងចំណោមលក្ខណៈពិសេសដ៏ច្បាស់លាស់ នៃជីវិតយើង ។ ជីវិតរបស់យើង មានផ្នែកច្រើនទៀត ក្រៅពីផ្នែកស្ថានសួគ៌ ហើយរឿងនេះសំខាន់ណាស់ ។ យើងមិនត្រូវឲ្យ «ផ្នែកលោកិយ» ស៊ីបំផ្លាញ គ្រប់គ្រង រារាំង ឬចងយើងជាប់នោះឡើយ (ភីលីព ៣:១៩) ប៉ុន្តែ យើងត្រូវ «ស្វែងរកអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅស្ថានលើវិញ» (កូល៉ុស ៣:១) ខណៈពេលដែលយើងរង់ចាំព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង ដោយចិត្តអន្ទះសា និងរង់ចាំព្រះបន្ទូលសន្យាដែលនឹងសម្រេចសម្រាប់យើង ។ យើងជាមនុស្សដែលរង់ចាំពេលដែលយើងនឹងរស់នៅក្នុងនគរព្រះ មិនមែនជាមនុស្សដែលចង់រស់នៅលើផែនដីជារៀងរហូតនោះទេ ។
បើអ្នកបានដាច់ចេញពីមនុស្សជាទីស្រឡាញ់មួយរយៈពេល អ្នកប្រហែលជាមានអារម្មណ៍នឹករឭកខ្លាំង ។ អ្នកប្រហែលមានអារម្មណ៍ថាមិនអី ក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ ឬពីរបីសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែ មិនយូរប៉ុន្មាន អ្នកមានអារម្មណ៍ថា អ្នកបានបាត់ផ្នែកណាមួយនៃជីវិតអ្នកហើយ ។ អ្នកទន្ទឹងរង់ចាំ ការជួបជុំគ្នាឡើងវិញ ហើយនៅពេលដែលថ្ងៃនោះជិតមកដល់ អ្នកស្ទើរតែមិនអាចរង់ចាំបន្តទៀត! សាវ័កប៉ុលចង់ឲ្យយើងមានការទន្ទឹងរង់ចាំព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដោយចិត្តស្រេកឃ្លានដូចនេះផងដែរ ។
យើងនឹងមានចិត្តស្រេកឃ្លានដូចនេះ នៅពេលដែលយើងចាំថា ពេលវេលាខ្លីខ្លាំងណាស់ (១កូរិនថូស ១៣:១១) ហើយ «សេចក្ដីសង្គ្រោះបានមកជិតបង្កើយ ជាជាងកាលយើងទើបនឹងជឿនោះ» (រ៉ូម ១៣:១១) ។ ទោះទស្សនៈរបស់យើងយល់ឃើញថា ការរង់ចាំមានរយៈពេលខ្លី ឬវែងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងមកវិញតាមពេលកំណត់ ហើយនៅពេលដែលព្រះអង្គយាងមកវិញ ព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងផ្លាស់ប្រែបានដូចព្រះអង្គជារៀងរហូត ។
ការជួបជុំនោះអាចមកដល់ឆាប់រហ័សជាងការរំពឹងគិតរបស់អ្នក ហើយពឹតជានឹងមកដល់ «ក្នុងពេលឆាប់ៗ» បើធៀបនឹងពេលអស់កល្បជានិច្ចដែលកំពុងរង់ចាំយើង ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលឥឡូវនេះ យើងនៅតែត្រូវចាំយាម និងរង់ចាំ ការយាងមកវិញនៃក្សត្ររបស់យើង ។ ដូចនេះ ទំរាំតែថ្ងៃដែលអ្នកនឹងបានចូលទៅក្នុងព្រះវត្តមាននៃព្រះអង្គសង្គ្រោះជារៀងរហូត ចូរប្រាកដថា អ្នកមិនជាប់ចិត្តនឹងអ្វីដែលលោកិយផ្តល់ឲ្យអ្នក ដោយមានចិត្តរំភើបរីករាយចំពោះ «ពេលឥឡូវ» ជាង «ពេលដែលមិនទាន់មកដល់» នោះឡើយ ។
ផ្ទុយទៅវិញ ចូរនិយាយជាមួយអ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកដំកើងថា «ទូលបង្គំរង់ចាំព្រះយេហូវ៉ា គឺព្រលឹងទូលបង្គំរង់ចាំទ្រង់ ទូលបង្គំសង្ឃឹមដល់ព្រះបន្ទូលនៃទ្រង់ ។ ព្រលឹងនៃទូលបង្គំរង់ចាំព្រះអម្ចាស់ ជាជាងពួកយាមល្បាតរង់ចាំភ្លឺឡើង អើ ជាជាងពួកយាមល្បាតរង់ចាំភ្លឺឡើងទៅទៀត» (ទំនុកដំកើង ១៣០:៥-៦) ។ ទោះថ្ងៃនេះមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ ចូរឲ្យថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលអ្នករង់ចាំព្រះដែលនឹងយាងមកវិញ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត ៖ រ៉ូម ១៣:១១-១៤
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ១១៦-១១៨ និង ២កូរិនថូស ៣