ព្រះអង្គដែលចាត់យើងចេញទៅ
ដោយAlistair Begg
September 5, 2026
«រួចព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅគេម្ដងទៀតថា សូមឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានប្រកប ដោយសេចក្ដីសុខសាន្ត ខ្ញុំចាត់អ្នករាល់គ្នាឲ្យទៅ ដូចជាព្រះវរបិតាបានចាត់ឲ្យខ្ញុំមកដែរ ។ ទ្រង់មានបន្ទូលដូច្នោះ រួចក៏ផ្លុំលើគេទាំងមានបន្ទូលថា ចូរទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចុះ» ។ យ៉ូហាន ២០:២១-២២
ព្រះយេស៊ូវបានយាងចុះមកផែនដី ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ ដែលមានបេសកកម្មមួយ ហើយព្រះអង្គបានយាង ទៅស្ថានសួគ៌វិញ ដោយត្រាស់ហៅរាស្រ្តទ្រង់ឲ្យធ្វើបេសកកម្មនោះដែរ ។
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលច្បាស់ពីដើមដំបូងថា ព្រះអង្គបានយាងមកដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ ។ គឺដូចដែលព្រះអង្គមានបន្ទូលថា «ពេលវេលាបានសំរេចហើយ នគរព្រះជិតមកដល់ ដូច្នេះ ចូរប្រែចិត្ត ហើយជឿដំណឹងល្អចុះ» (ម៉ាកុស ១:១៥)។ ដំណឹងល្អគឺជាសេចក្តីពិតរហូតមកដល់ពេលសព្វថ្ងៃ ហេតុនេះហើយ នៅពេលដែលការធ្វើដំណើររបស់ព្រះអង្គនៅលើផែនដី ជិតដល់ទីបញ្ចប់ ព្រះអង្គចាត់សិស្សព្រះអង្គឲ្យចេញទៅបន្តបេសកកម្មនោះ ។ ក្នុងការបង្ហាញអង្គទ្រង់ដល់មិត្តសំឡាញ់ទ្រង់ នៅពេលល្ងាច នៅថ្ងៃអាទិត្យដំបូងនៃបុណ្យព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ព្រះអង្គក៏បានបង្គាប់ពួកគេឲ្យប្រកាសអំពីផ្លូវនៃការអត់ទោសបាប ហើយទន្ទឹមនឹងនោះ ព្រះអង្គក៏បានក្រើនរំឭកពួកគេថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងជួយពួកគេ ខណៈពេលដែលព្រះអង្គគង់នៅស្ថានសួគ៌ ។
សម្រាប់ពួកសាវ័ក រយៈពេលពីរបីថ្ងៃមុន ពួកគេមានការពិបាកជាពន់ពេក ។ ក្នុងរយៈពេលតែ៧២ម៉ោង ពួកគេបានធ្វើពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់រួមគ្នាជាលើកដំបូង ហើយក៏បានឃើញព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដែលជាមិត្តសំឡាញ់របស់ពួកគេ ត្រូវគេកាត់ទោស និងឆ្កាង ហើយក៏បានចាប់ផ្តើមមានការសោកសង្រេង ជាពន់ពេក ។ ប៉ុន្តែ ការសោកសង្រេងរបស់ពួកគេបានប្រែជាអំណរ ដោយសារព្រះយេស៊ូវយាងមករកពួកគេ បន្ទាប់ពីទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ពួកគេត្រូវចេញទៅធ្វើតាមបង្គាប់ទ្រង់ ដោយប្រកាស អំពីរឿងដ៏អស្ចារ្យនេះ និងដំណឹងល្អ ការអត់ទោស ព្រមទាំងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ។ បុរសមួយក្រុមនោះរស់នៅ ដើម្បីបេសកកម្មនេះ ហើយពួកគេភាគច្រើន ក៏បានស្លាប់ដោយសារបេសកកម្មនេះដែរ ។
ពីរបីសប្តាហ៍ក្រោយមក គេក៏បានឃើញលោក ពេត្រុសអធិប្បាយព្រះបន្ទូល ។ គាត់បានចាប់ផ្តើមការអធិប្បាយនោះដោយពាក្យថា :ឱពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលអើយ សូមស្ដាប់ពាក្យនេះចុះ ព្រះយេស៊ូវ ជាអ្នកស្រុកណាសារ៉ែត ដែលព្រះបានសំដែងបង្ហាញមកអ្នករាល់គ្នា ដោយការឫទ្ធិបារមី ការអស្ចារ្យនឹងទីសំគាល់ ដែលព្រះទ្រង់បានធ្វើ នៅកណ្ដាលអ្នករាល់គ្នា ដោយសារទ្រង់ ដូចជាអ្នករាល់គ្នាដឹងស្រាប់ហើយ ព្រះអង្គនោះទ្រង់ត្រូវបញ្ជូនទៅ តាមការសំរេច នឹងបុព្វញាណនៃព្រះ ហើយអ្នករាល់គ្នាបានចាប់ទ្រង់ ដោយសារដៃមនុស្សទទឹងច្បាប់ ព្រមទាំងឆ្កាងសំឡាប់ទ្រង់ផង ។ ប៉ុន្តែ ព្រះបានប្រោសទ្រង់ ឲ្យមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ដោយបានស្រាយចំណងនៃសេចក្ដីស្លាប់ចេញ ពីព្រោះសេចក្ដីស្លាប់ គ្មានអំណាចនឹងឃុំឃាំងទ្រង់ទុកបានឡើយ (កិច្ចការ ២:២២-២៤)។
លោក ពេត្រុសក៏បានលើកឡើង អំពីស្ថានភាពដែលអ្នកស្តាប់របស់គាត់ កំពុងប្រឈមមុខដាក់ : ដែលក្នុងនោះ ពួកគេជាមនុស្សបះបោរទាស់នឹងព្រះ មិនសក្តិសមនឹងសេចក្តីល្អរបស់ព្រះអង្គទេ ដោយពួកគេបានបដិសេធក្សត្រ ដែលព្រះទ្រង់បានចាត់ឲ្យមករស់នៅ ក្នុងចំណោមពួកគេ ហើយបានបង្ហាញអង្គទ្រង់ដល់ពួកគេ ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គក៏បានដាក់ទោសព្រះរាជបុត្រាតែមួយរបស់ទ្រង់ ជំនួសមនុស្សមានបាប ហើយប្រទានការអត់ទោសបាបដល់ពួកគេ តាមរយៈការប្រកាសរបស់ពួកសាវ័កទ្រង់ ។ ព្រះគ្រីស្ទបានត្រាស់ហៅយើងរាល់គ្នា ឲ្យចែកចាយ អំពីហេតុផលដែលយើងមានក្តីសង្ឃឹម (១ពេត្រុស ៣:១៥)តាមគំរូរបស់ពួកសាវ័កទ្រង់ ។ យើងស្ថិតក្នុងការហ៊ុមព័ទ្ធនៃសេចក្តីស្លាប់ ភាពអស់សង្ឃឹម ចន្លោះប្រហោង ការស្តាយក្រោយ និងការភ័យខ្លាច ។ យើងតែងតែចូលទៅក្នុងពេលអនាគត ដែលយើងបានដឹងជាមុន ។ មនុស្សដែលស្ថិតក្នុងរង្វង់នៃឥទ្ធិពលរបស់យើង ចាំបាច់ត្រូវដឹងថា មានតែព្រះយេស៊ូវទេ ដែលអាចប្រទានការអត់ទោស និងសន្តិភាព ។ សូមសរសើរដំកើងព្រះ ដែលបានចាត់ព្រះវិញ្ញាណមកសណ្ឋិតលើយើងរាល់គ្នា ។ តើអ្នកនឹងនិយាយទៅកាន់អ្នកដទៃដូចម្តេចខ្លះ បើអ្នកបានដឹងថា អ្នកត្រូវបានព្រះទ្រង់ចាត់ ឲ្យមានចំណែកក្នុងបេសកកម្មរបស់ព្រះអង្គ? ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា «ខ្ញុំចាត់អ្នករាល់គ្នាឲ្យទៅ ដូចជាព្រះវរបិតាបានចាត់ឲ្យខ្ញុំមកដែរ» ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ យ៉ូហាន ២០:១៩-២១
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកដំកើង ១៤៦-១៤ ៧ និង យ៉ូហាន ១:១-២៨