គ្រោះថ្នាក់នៃការអាណិតខុសគោលដៅ
ដោយAlistair Begg
September 9, 2026
«មានមនុស្សដើរតាមទ្រង់ដ៏ណែនណាន់ ក៏មានពួកស្រីៗដែលគក់ដើមទ្រូង ហើយយំទួញផង ។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ងាកបែរទៅ មានបន្ទូលនឹងពួកស្ត្រីទាំងនោះថា កូនស្រីក្រុងយេរូសាឡិមអើយ កុំយំនឹងខ្ញុំឡើយ ឲ្យយំនឹងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា ហើយនឹងកូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នាវិញចុះ» ។ លូកា ២៣:២៧-២៨
សម្លេងស្រែកថា «ឆ្កាងវាទៅ! ឆ្កាងវាទៅ!» ដែលបានបន្លឺឡើងចេញពីហ្វូងមនុស្ស បានលាន់ឮកាន់តែខ្លាំង ។ បេសកកម្មរបស់ពួកគេបានជោគជ័យហើយ ដោយលោក ពីឡាត់បានឲ្យគេនាំព្រះយេស៊ូវទៅប្រហារជីវិត ។ ឥឡូវនេះ មានសម្លេងមួយទៀត បានចូលមកជំនួសសម្រែកនៃសេចក្តីស្លាប់ គឺសម្លេង «ពួកស្រីៗដែលគក់ដើមទ្រូង ហើយយំទួញផង» ។ គេមិនភ្ញាក់ផ្អើលទេ បើសិនជាព្រះយេស៊ូវបែរព្រះភក្ត្រទៅរកមនុស្សដែលកំពុង «ទួញយំនឹងព្រះអង្គ» ខណៈពេលដែលព្រះអង្គយាងទ្រេតទ្រោតទៅរកកន្លែងដែលគេនឹងឆ្កាងព្រះអង្គ ដោយកត់សំគាល់ និងទទួលស្គាល់ការអាណិតរបស់ពួកគេ ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គបានធ្វើលើសពីនេះទៀត ។ ព្រះអង្គបានបង្អង់ ហើយងាកទៅរកពួកគេ រួចមានបន្ទូលថា «កូនស្រីក្រុងយេរូសាឡិមអើយ កុំយំនឹងខ្ញុំឡើយ ឲ្យយំនឹងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា ហើយនឹងកូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នាវិញចុះ» ។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ព្រះអង្គបានប្រាប់ពួកគេថា ពួកគេកំពុងបង្ហាញក្តីអាណិតខុសគោលដៅហើយ ព្រោះជាជាងអាណិតព្រះអង្គ ពួកគេគួរតែពិចារណា អំពីសណ្ឋានដ៏ផុយស្រួយនៃជីវិតរបស់ពួកគេ ។
ពាក្យពេចន៍របស់ព្រះអង្គមិនមែនជាការស្តីបន្ទោសធ្ងន់ៗ ធ្វើមើលតែការទួញយំរបស់ពួកគេ ជាទង្វើខុសឆ្គងនោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គសព្វព្រះទ័យឲ្យពួកគេដឹងថា មានរឿងដែលពួកគេគួរព្រួយបារម្ភជាង ហើយត្រូវយំ គឺការជំនុំជម្រះ ដែលនឹងធ្លាក់មកលើទីក្រុងយេរូសាឡិម បើសិនជាអ្នកក្រុងនោះ នៅតែបន្តរឹងចចេស ហើយបដិសេធព្រះអង្គ ។
មុននោះ ជិតមួយសប្តាហ៍ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញទីក្រុងយេរូសាឡិមយ៉ាងដូចនេះថា ពួកខ្មាំងសត្រូវ «នឹងពង្រាបឯងឲ្យស្មើនឹងដី ព្រមទាំងកូនចៅដែលមានក្នុងឯងផង» (លូកា ១៩:៤៤)។ ស្ត្រីទាំងនោះមានការទទួលស្គាល់ពីការឈឺចាប់ ដែលល្មមនឹងអាចបង្ហាញក្តីអាណិតចំពោះព្រះយេស៊ូវ ដែលមានព្រះកាយខ្ទេចខ្ទាំ ។ ពួកគេទទួលស្គាល់ថា អ្វីដែលពួកគេកំពុងតែឃើញនោះ គឺជាទិដ្ឋភាពដ៏សោកសៅណាស់ ជាការចំអកឡកឡឺយ និងជាអំពើអយុត្តិធម៌ ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនទាន់បានទទួលស្គាល់ពេលវេលាដែលព្រះទ្រង់យាងមករកពួកគេនោះទេ ។ ហើយអ្នកដែលមិនបានទទួលស្គាល់ថា ព្រះទ្រង់បានសម្រេចព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ទ្រង់តាមរយៈព្រះយេស៊ូវ ហើយការមិនបានទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះពីព្រះអង្គ នឹងបណ្តាលឲ្យពួកគេប្រឈមមុខដាក់ការជំនុំជម្រះ ។ សម្រាប់ទីក្រុងយេរូសាឡិម ពួកគេនឹងជួបការជំនុំជម្រះនោះ នៅពេលដែលពួកកងទ័ពរ៉ូម៉ាំងវាយលុកចូលកាន់កាប់ទីក្រុងនោះ ក្នុងឆ្នាំ៧០នៃគ.ស សម្លាប់ប្រជាជនជាច្រើន ហើយដុតបំផ្លាញព្រះវិហាររាបដល់ដី ។
ហេតុនេះហើយ ព្រះយេស៊ូវមិនមែនកំពុងតែត្រាស់ហៅយើងឲ្យ គ្រាន់តែមានក្តីអាណិតប៉ុណ្ណោះទេ ។ ព្រះអង្គមិនត្រូវការក្តីអាណិតទេ! ព្រះអង្គមិនជាប់នៅលើឈើឆ្កាងទៀតទេ តែព្រះអង្គកំពុងគង់នៅខាងស្តាំព្រះវរបិតា នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវទៅកាន់ស្ត្រីទាំងនោះ ក៏ដូចជាយើងរាល់គ្នា គឺជាការដាស់តឿន ដល់អ្នកដែលអាណិតព្រះអង្គ ដែលជាជនរងគ្រោះនៃអំពើអយុត្តិធម៌ ជាជាងប្រឈមមុខដាក់ការពិតដែលថា មនុស្សជាតិកំពុងប្រឈមមុខដាក់ការជំនុំជម្រះដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាច ដែលពួកគេសមនឹងទទួល ។ យើងចាំបាច់ត្រូវសោកសង្រេង អំពីស្ថានភាពរបស់មនុស្សជាតិ ហើយចូលទៅរកព្រះអង្គ ដោយការប្រែចិត្ត និងជំនឿ ។ ព្រោះនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះចុងក្រោយ មនុស្សមិនមានកន្លែងជ្រកកោន ដើម្បីរត់គេចពីព្រះអង្គឡើយ ។ តែមនុស្សមានកន្លែងជ្រកកោនតែក្នុងព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ លូកា ១៩:៤១-៤៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ពួកចៅហ្វាយ ៧-៨ និង យ៉ូហាន ៣:១៦-៣៦