ដំណឹងល្អសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់
ដោយAlistair Begg
October 8, 2026
«ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោក ដល់ម្ល៉េះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែ១ ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានោះ មិនត្រូវវិនាសឡើយ គឺឲ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ» ។ យ៉ូហាន ៣:១៦
ខគម្ពីរនេះប្រហែលជាខគម្ពីរដែលគេស្គាល់ច្រើនជាងគេ និងស្រឡាញ់ជាងគេ ក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប ។ ខគម្ពីរនេះស្ថិតក្នុងបរិបទនៃការសន្ទនារវាងព្រះយេស៊ូវ និងលោក នីកូដេម ជាសាសន៍យូដាដែលខ្ជាប់ខ្ជួនក្នុងសាសនារបស់ខ្លួន ។ បន្ទាប់មក ជំពូកបន្ទាប់នៃកណ្ឌគម្ពីរយ៉ូហាន ក៏បានបកស្រាយអត្ថន័យរបស់ខគម្ពីរនេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវសន្ទនាជាមួយស្ត្រីម្នាក់ ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិផ្ទុយស្រឡះពីលោក នីកូដេម ក្នុងផ្នែកសង្គម ក្រមសីលធម៌ និងសាសនា ។ ការនេះបានបង្រៀនយើងនូវមេរៀនដ៏សំខាន់ថា ដំណឹងល្អអំពីការយាងមកនៃព្រះគ្រីស្ទ មិនមែនសម្រាប់តែមនុស្សដែលខ្ជាប់ខ្ជួននឹងសាសនាដូចលោក នីកូដេម តែក៏សម្រាប់មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងភាពអសីលធម៌ ត្រូវគេស្អប់ខ្ពើម និងបដិសេធន៍ ដូចស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារី នៅអណ្តូងទឹកផងដែរ ។
បុគ្គលទាំងពីរនេះមានភាពផ្ទុយគ្នាស្រឡះ ។ លោក នីកូដេមជាមនុស្សមានការចេះដឹងជ្រៅជ្រះ មានអំណាច មានគេគោរព និងបានទទួលការបណ្ដុះបណ្តាលផ្នែកទេវសាស្ត្រ ។ រីឯស្រ្តីនោះវិញ មិនមានការអប់រំ គ្មានឥទ្ធិពល ត្រូវគេស្អប់ខ្ពើម និងអមនុស្សធម៌ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការឆ្លើយតបរបស់ព្រះយេស៊ូវ ចំពោះអ្នកទាំងពីរ គឺបានបង្ហាញថា មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវការព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ ការសន្ទនារបស់លោក នីកូដេម បានបង្ហាញច្បាស់ថា យើងមិនអាចខិតខំធ្វើតាមក្រឹត្យវិន័យឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះខ្លួនឯងឲ្យរួចពីបាបបានទេ ។ ចំណែកឯបទពិសោធន៍ជីវិតរបស់ស្រ្តីសាសន៍សាម៉ារីនោះវិញ គឺបានបង្ហាញច្បាស់ថា គ្មានមនុស្សណាម្នាក់អាក្រក់ពេក ដែលព្រះយេស៊ូវមិនអាចឈោងដល់នោះទេ ។ យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែរស់នៅក្រោមសេចក្តីក្រោធ និងការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះ ទាល់តែយើងបានស្វាគមន៍ពន្លឺនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះអង្គ ទោះយើងជាលោក នីកូដេម ឬស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារី ឬជាមនុស្សដែលស្ថិតនៅចន្លោះប្រភេទមនុស្សទាំងពីរក៏ដោយ ។ លោកិយទាំងមូលត្រូវការព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ហើយព្រះទ្រង់បានប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ ដល់លោកិយទាំងមូល ។ ដោយសារដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ មិនមានការរើសអើង យើងក៏មិនត្រូវរើសអើងក្នុងការផ្សាយដំណឹងល្អដែរ ។ លោក នីកូដេម និងស្ត្រីនៅមាត់អណ្តូងទឹក ត្រូវការឮដំណឹងល្អដូចគ្នា បានជាព្រះអង្គបានផ្សាយដំណឹងល្អដល់ពួកគេ ជាលក្ខណៈបុគ្គល ដោយជំនាញដ៏ប៉ិនប្រសប់ ។ ព្រះអង្គមិនបានចូលទៅរកមនុស្សគ្រប់គ្នា តាមក្បួនដាច់ខាតតែមួយនោះទេ តែព្រះអង្គមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេ ផ្អែកទៅលើស្ថានភាព និងតម្រូវការរបស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន ។ ព្រះអង្គបានចោទសួរពួកគេនូវសំនួរ ដែលបើកបង្ហាញចិត្តដែលមានបាប និងបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលព្រះទ្រង់មានចំពោះពួកគេ ។
ដែលព្រះទ្រង់អញ្ជើញមនុស្សទាំងអស់ ឲ្យស្តាប់ដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ជាយ៉ាងណា នោះព្រះអង្គក៏អញ្ជើញមនុស្សទាំងអស់ដែលបានផ្លាស់ប្រែដោយសារដំណឹងល្អ ឲ្យធ្វើជាភ្នាក់ងារនៃការផ្លាស់ប្រែសម្រាប់អ្នកដទៃផងដែរ ។ បន្ទាប់ពីស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារីបានសន្ទនាជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយ គាត់បានប្រញាប់រត់ទៅភូមិរបស់គាត់ ដើម្បីប្រាប់គេគ្រប់គ្នាថា ទ្រង់បានជ្រាបអំពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលនាងបានធ្វើ (យ៉ូហាន ៤:៣៩) ។ អ្នកភូមិនោះក៏បានឆ្លើយតប ចំពោះពាក្យសម្តីរបស់នាង ដោយស្វែងរកព្រះយេស៊ូវ ។ ការនេះគួរតែបានលើកទឹកចិត្តយើងរាល់គ្នា ជាពិសេសអ្នកដែលខ្វះទំនុកចិត្ត ក្នុងការផ្សាយដំណឹងល្អដល់អ្នកដទៃ ។ នៅពេលដែលព្រះទ្រង់ធ្វើការ យើងនឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើង ។
«ដ្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកដល់ម្ល៉េះ» បានជាសេចក្តីស្រឡាញ់នោះបានចូលមករស់ក្នុងអ្នកណាដែលជឿ ។ សេចក្តីស្រឡាញ់នេះផ្តល់ឲ្យអ្នកនូវអំណាច សម្រាប់ធ្វើអ្វីដែលចាំបាច់ ដើម្បីរស់នៅតាមបង្គាប់របស់ព្រះ ហើយក៏រំដោះអ្នកឲ្យរួចពីច្រវាក់ ដែលចងភ្ជាប់អ្នកនឹងអតីតកាល ទោះជាអតីតកាលនៃការខ្ជាប់ខ្ជួនខាងសាសនា និងអំនួតដូចលោក នីកូដេម ឬជាអតីតកាលនៃភាពអាម៉ាស និងអសីលធម៌ ដូចស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារីក៏ដោយ ។ សេចក្តីស្រឡាញ់នេះក៏បណ្តាលចិត្តអ្នកឲ្យផ្សាយដំណឹងល្អ អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលប្រទានព្រះរាជបុត្រា និងផ្តល់ឲ្យនូវជីវិត ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នក ។ អស់អ្នកណាដែលជឿ នឹងមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ យ៉ូហាន ៤:៣១-៤២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសេគាល ៤៥-៤៦ និង យ៉ូហាន ១៩:២៣-៤២