ឈើឆ្កាងដ៏គួរស្បើម
ដោយAlistair Begg
October 22, 2026
«សូមឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានប្រកប ដោយព្រះគុណនឹងសេចក្ដីសុខសាន្ត អំពីព្រះដ៏ជាព្រះវរបិតា នឹងពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នា ដែលទ្រង់បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ទៅ ដោយព្រោះបាបយើងរាល់គ្នាដើម្បីនឹងប្រោស ឲ្យយើងបានរួចពីលោកីយ ដ៏អាក្រក់សព្វថ្ងៃនេះ តាមបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដ៏ជាព្រះវរបិតានៃយើង សូមឲ្យទ្រង់បានសិរីល្អ ដល់អស់កល្បជានិច្ចរៀងតទៅ អាម៉ែន» ។ កាឡាទី ១:៣-៥
យើងរាល់គ្នាសុទ្ធតែត្រូវប្រឈមមុខដាក់សេចក្តីស្លាប់ ជាការពិតដែលយើងមិនអាចជៀសរួច ។ យើងត្រូវតែរស់នៅ ដោយឆ្លងកាត់ការស្លាប់របស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ហើយទីបំផុតយើងក៏ប្រឈមមុខដាក់ការស្លាប់របស់ខ្លួនឯង ។ បញ្ហានេះកើតមានយ៉ាងដូចនេះជាធម្មតា តាំងពីពេលដែលលោក អ័ដាម និងនាងអេវ៉ាបានបរិភោគផ្លែឈើដឹងខុសត្រូវ ។ ដែលមនុស្សម្នាក់ៗត្រូវស្លាប់ជាយ៉ាងណា នោះសេចក្តីស្លាប់ក៏ជាសញ្ញាសំគាល់អំពីចុងបញ្ចប់នៃសមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ ក្នុងការផ្លាស់ប្តូររបត់នៃប្រវត្តិសាស្រ្តយ៉ាងនោះដែរ ។
ប៉ុន្តែ មានការស្លាប់របស់បុគ្គលម្នាក់ ដែលបានកែប្រែ និងផ្តល់អត្ថន័យដល់ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃពិភពលោកទាំងមូល ។ ការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ មានភាពខុសប្លែកពីការស្លាប់របស់មនុស្សទាំងអស់ ។ ទីមួយ ព្រះអង្គប្រឈមមុខដាក់សេចក្តីស្លាប់ ដោយស្ម័គ្រព្រះទ័យ ខុសពីមនុស្សភាគច្រើន ។ ព្រះអង្គប្រកាសថា «ពីព្រោះខ្ញុំដាក់ជីវិតខ្ញុំចុះ ដើម្បីឲ្យបានយកមកវិញ គ្មានអ្នកណាដកយកជីវិតពីខ្ញុំបានទេ គឺខ្ញុំដាក់ជីវិតចុះដោយខ្លួនខ្ញុំ» (យ៉ូហាន ១០:១៧-១៨) ។
ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវមិនមែនជាជនរងគ្រោះ ដែលអស់សង្ឃឹមនោះទេ ។ ព្រះអង្គយាងទៅឈើឆ្កាង មិនមែនដោយសារជោគវាសនាដ៏ព្រៃផ្សៃ ឬព្រះអង្គខ្វះអំណាចក្នុងការធ្វើអ្វីមួយនោះទេ ។ ព្រះអង្គអាចហៅកងទ័ពទេវតាឲ្យចុះមកការពារអង្គទ្រង់ តែផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបានប្រឈមមុខដាក់ការប្រហារជីវិត ហើយ «លះបង់ព្រះជន្មទ្រង់» ដោយសេចក្តីក្លាហាន និងស្ម័គ្រព្រះទ័យ ។
ទីពីរ ការសុគតរបស់ព្រះអង្គ មានគោលបំណងច្បាស់លាស់ ។ ព្រះអង្គបានសុគត «ដោយព្រោះបាបយើងរាល់គ្នាដើម្បីនឹងប្រោស ឲ្យយើងបានរួចពីលោកីយ ដ៏អាក្រក់សព្វថ្ងៃនេះ» ។ ឈើឆ្កាងជាតំណាងឲ្យការបំបាត់សេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះចំពោះបាបរបស់មនុស្ស ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលព្រះអង្គមានចំពោះមនុស្សមានបាប តាមរយៈការប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ធ្វើជាអំណោយ ។ មានតែព្រះអង្គទេ ដែលកំណត់ថា មនុស្សមានបាបអាចត្រឡប់ជាសុចរិត ក្នុងព្រះវត្តមានដ៏បរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ។ ព្រះអង្គជ្រាបថា ពួកគេបានសុចរិតមិនមែនដោយការប្រឹងធ្វើអំពើល្អ ការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យ ឬដោយសារជ័យជម្នះទាំងអស់ដែលពួកគេសម្រេចបាននោះទេ តែដោយសារព្រះអង្គបានកំណត់ថា ពួកគេបានសុចរិតដោយសារព្រះគ្រីស្ទសុគតនៅលើឈើឆ្កាង ។
ទីបី ការសុគតរបស់ព្រះអង្គដើម្បីជួយសង្គ្រោះ ដែលជាលក្ខណៈពិសេសខុសគេ ។ គ្មានផ្លូវណាផ្សេងទៀត ដែលជួយផ្សះផ្សាមនុស្សមានបាប ឲ្យជានឹងព្រះបានទេ ។ បើមានផ្លូវផ្សេងទៀត នោះព្រះគ្រីស្ទមុខជាបានសុគត ជាអសារឥតការមិនខាន ។ ទេ កាលព្រះគ្រីស្ទសុគតនៅលើឈើឆ្កាង មិនគ្រាន់តែបានធ្វើជាគំរូ ដែលបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះប៉ុណ្ណោះទេ ។ ដែលសំខាន់បំផុតនោះ កាលព្រះគ្រីស្ទសុគត ព្រះអង្គសម្រេចបានការសង្គ្រោះសម្រាប់មនុស្សមានបាប ។
ការសុគតដ៏អាប់ឱនរបស់ព្រះអង្គ ជាអ្នកស្រុកកាលីឡេនៅសតវត្សរ៍ទី១ បានសម្រេចនូវការលោះបាប គឺពិតជារឿងដែលអស្ចារ្យណាស់! ប៉ុន្តែ នេះមិនមែនជារឿងដែលអស្ចារ្យបំផុតទេ ។ អ្វីដែលគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែងបំផុត គឺមិនមែនដោយសារព្រះអង្គបានធ្វើការនេះ តែព្រះអង្គបានធ្វើសម្រាប់អ្នក និងខ្ញុំ ។ យើងមិនអាចយល់អំពីជម្រៅ និងទំហំនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលបាននាំព្រះអង្គទៅឈើឆ្កាង ហេតុនេះហើយ យើងអាចសារភាពដោយអំណរជាមួយសាវ័កប៉ុល នៅទៀបឈើឆ្កាងថា ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ «ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយបានលះបង់ព្រះជន្មដើម្បីខ្ញុំ» (កាឡាទី ២:២០) ។ យើងមិនត្រូវព្រងើយកន្តើយ ចំពោះសេចក្តីពិតដ៏អស់កល្បជាចំណុចស្នូលនៃជំនឿគ្រីស្ទាន ដែលថា ព្រះយេស៊ូវបាន «ប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ទៅ ដោយព្រោះបាបយើងរាល់គ្នាដើម្បីនឹងប្រោស ឲ្យយើងបានរួចពីលោកីយ ដ៏អាក្រក់សព្វថ្ងៃនេះ» ។ យើងនឹងថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ ដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសង្រ្គោះនេះជារៀងរហូត ចូរប្រាកដថា អ្នកថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះនៅថ្ងៃនេះផងដែរ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកដំកើង ២២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១សាំយូអែល ២៥-២៦ និង ១ធីម៉ូថេ ២