ប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះសេចក្តីពិត
ដោយAlistair Begg
November 13, 2026
«អញស្គាល់អស់ទាំងការដែលឯងធ្វើ នឹងសេចក្ដីនឿយហត់ ហើយសេចក្ដីអត់ធ្មត់របស់ឯងហើយ ក៏ដឹងថា ឯងទ្រាំនឹងមនុស្សអាក្រក់ពុំបានផង គឺឯងបានល្បងលពួកអ្នក ដែលហៅខ្លួនជាសាវក តែមិនមែនជាសាវកទេ ក៏បានឃើញថា អ្នកទាំងនោះជាពួកភូតភរវិញ ។ ឯងបានអត់ធន់ ហើយទ្រាំទ្រទាំងធ្វើការដោយនឿយហត់ ឥតណាយចិត្តឡើយ ដោយព្រោះឈ្មោះអញ»។ វិវរណៈ ២:២-៣
កាលពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ លោកស្រី ម៉ាហ្គារែទ សែតឆ័រ (Margaret Thatcher) ជាប្រធានាធិបតីចក្រភពអង់គ្លេស ជាមនុស្សដែលមានការតាំងចិត្តខ្ពស់ ។ ទោះយើងមានទស្សនៈយ៉ាងណាក៏ដោយ ចំពោះនយោបាយរបស់គាត់ ក៏យើងត្រូវដឹងថា គាត់ជាស្ត្រីដែលមានការតាំងចិត្តក្នុងការផ្តោតទៅលើគោលដៅរបស់គាត់ ។ ក្នុងពេលដែលសម្ព័ន្ធមិត្តនយោបាយរបស់គាត់ជាច្រើន បានប្រាប់គាត់ឲ្យផ្លាស់ប្តូរទិសដៅ គាត់ធ្លាប់ធ្វើការប្រកាសដ៏ល្បីល្បាញថា «អ្នកចង់ផ្លាស់គ្រូប្តូរទិសដៅតាមបំណងចិត្តរបស់អ្នកចុះ តែគេមិនអាចផ្លាស់ប្តូរទិសដៅរបស់ស្រ្តីម្នាក់នេះបានទេ»។
គេក៏មើលឃើញការប្ដេជ្ញាចិត្តប្រភេទនេះ នៅក្នុងពួកជំនុំនៅទីក្រុងអេភេសូរ នៅសតវត្សរ៍ទី១ផងដែរ ។ កាលព្រះយេស៊ូវសរសើរពួកគេ ដំបូងឡើយ គឺដោយសារពួកគេមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត ។ ពួកគេប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះកិច្ចការរបស់ខ្លួន ដោយស៊ូទ្រាំក្នុងកិច្ចការនោះ ហើយប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះសេចក្តីពិត ។
ពាក្យ «ការដែលឯងធ្វើ» ក្នុងខគម្ពីរខាងលើ គឺមានអត្ថន័យផ្ទុយនឹងភាពខ្ជិលច្រអូស និងភាពអសកម្ម ។ ព្រះយេស៊ូវជ្រាបថា អ្នកជឿនៅទីក្រុងអេភេសូរមិនមានការភ័យខ្លាច ចំពោះបញ្ហាប្រឈម ដែលកើតមានក្នុងការរស់នៅ ដោយសេចក្តីជំនឿលើដំណឹងល្អនោះទេ ។ ពួកគេបានត្រៀមខ្លួនដើម្បីរងទុក្ខម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីព្រះគ្រីស្ទ ។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលពីរដង ក្នុងខគម្ពីរខាងលើ អំពីការស៊ូទ្រាំ ឬការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេ ។ ពួកជំនុំនៅទីក្រុងអេភេសូរមិនខ្លាចការងារដែលលំបាកនោះទេ ប៉ុន្តែ ពួកគេបានប្រកាន់ខ្ជាប់កិច្ចការទាំងនោះ ដោយឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាក ដោយការប្ដេជ្ញាចិត្តមិនងាករេ ។ គឺដូចដែលលោកគ្រូ វីលៀម បាក្លេយ (William Barclay) បានសរសេរថា ភាពរឹងមាំរបស់ពួកគេ «បានធ្វើជាគំរូដែលបានលើកទឹកចិត្ត ដោយពួកគេបានទទួលយកទុក្ខលំបាក និងការបាត់បង់ ដោយកែប្រែឲ្យក្លាយទៅជាព្រះគុណ និងសិរីល្អវិញ»។86
ជាងនេះទៅទៀត អ្នកជឿទាំងនេះក៏មានការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះសេចក្តីពិតផងដែរ ។ ពួកគេមិនបានរេចុះឡើងៗ តាមខ្យល់នៃការបង្រៀនខុសឆ្គង តែបានត្រៀមជាស្រេចដើម្បីពិនិត្យមើលមនុស្សដែលចូលមកពួកគេ ដោយការបង្រៀនថ្មី ដោយបដិសេធមនុស្សទាំងនោះ បើសិនជាពួកគេរកឃើញការបង្រៀនខុសឆ្គង ។ ពួកគេបានប្រកាន់ខ្ជាប់តាមសេចក្តីពិត ដោយមិនងាករេ ក្នុងការទាស់ប្រឆាំងក្រុមខុសឆ្គង ដែលប៉ុនប៉ងផ្តល់ឲ្យនូវបទពិសោធន៍ផ្លូវសាសនា ដែលមិនបានរារាំងការរស់នៅដែលផ្គាប់ចិត្តខ្លួនឯង (វិវរណៈ ២:៦)។
តើព្រះយេស៊ូវនឹងមានបន្ទូលដូចម្តេចអំពីយើង ក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ? តើយើងមានការប្ដេជ្ញាចិត្តយ៉ាងណា ក្នុងនាមយើងជាពួកជំនុំនៅសតវត្សរ៍ទី២១ ? តើយើងរឹងមាំ មិនរាថយ ហើយមានការស៊ូទ្រាំទេ ? តើយើងមានចិត្តក្លាហាន និងការប្ដេជ្ញាចិត្តគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីការពារសេចក្តីពិត ហើយនិយាយថា ខ្ញុំស្អប់ការបង្រៀនខុសឆ្គង ព្រោះខ្ញុំដឹងថា ព្រះយេស៊ូវក៏ស្អប់ដែរ ? ឬយើងកំពុងតែ «ណាយចិត្តនឹងធ្វើការល្អ» (កាឡាទី ៦:៩) ? ពេលណាអ្នកដទៃនាំយើងឲ្យបន្ថែមបន្ថយសេចក្តីពិត ក្នុងការប្ដេជ្ញាចិត្ត ឬការស្តាប់បង្គាប់ព្រះគ្រីស្ទ តើយើងហ៊ាននិយាយដែរឬទេ ថា «អ្នកចង់ផ្លាស់ប្តូរគោលជំហររបស់អ្នក តែខ្ញុំមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានទេ» ?
នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវទតមើលអ្នក សូមព្រះអង្គមានពាក្យល្អជាច្រើនដែលត្រូវសរសើរអ្នក ជាអ្នកដើរតាមព្រះអង្គ ដែលបានធ្វើជាគំរូនៃការប្ដេជ្ញាចិត្ត ការស៊ូទ្រាំ និងការប្ដេជ្ញាចិត្តខាងវិញ្ញាណថា នឹងរស់នៅ ក្នុងពិភពពិត ដោយក្តីស្រឡាញ់ ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ ដោយមានការប្តូរផ្តាច់ ។
ខគម្ពីរជញ្ជឹងគិត៖ ២ធីម៉ូថេ ៣:១-៩
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១របាក្សត្រ ៧-៩ និង លូកា ១:២១-៣៨