James Banks

You are here:
បាន​ឲ្យ និង​ចែករំលែក ដោយ​ចិត្ត​សប្បុរស

ទំនុក​ដំកើង ១១២ អ្នកណា​ដែល​មាន​ចិត្ត​មេត្តា ឲ្យ​គេ​ខ្ចី នោះ​បាន​សប្បាយ​ហើយ​។ ទំនុក​ដំកើង ១១២:៥ កាល​ខ្ញុំ និង​ភរិយា​ខ្ញុំ​ឈ្មោះ ខារី(Cari) បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា នៅ​មហាវិទ្យាល័យ យើង​បាន​ជាប់​បំណុល​គេ​រាប់​ពាន់​ដុល្លា រៀង​ៗ​ខ្លួន បានជា​យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ស្វែងរក​ដំណោះ​ស្រាយ ដើម្បី​បញ្ចុះ​អត្រា​ការ​ប្រាក់​ឲ្យ​បាន​ទាប​ជាង​មុន​។ យើង​ក៏បាន​ទៅ​ស្នើ​ប្រាក់​កម្ចី ពី​ធនាគារ​ក្នុង​តំបន់​មួយ តែ​ពួកគេ​បាន​បដិសេធន៍ ដោយសារ​យើង​មិន​បាន​រស់នៅ ឬ​ធ្វើ​ការ ក្នុង​ទីក្រុង​នោះ ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ឆ្នាំ​។ ពីរបី​ថ្ងៃ​ក្រោយមក ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ចែក​ចាយ​អំពី​បញ្ហា​នេះ ដល់​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ម្នាក់​ឈ្មោះ មីង(Ming) ដែល​ជា​ចាស់ទុំ​ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​របស់​យើង​។ ពេល​គាត់​ជូន​ដំណើរ​ខ្ញុំ​ចេញ​មកវិញ គាត់​ក៏បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា គាត់​នឹង​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ភរិយា​គាត់​។ ពីរបី​ម៉ោង​ក្រោយមក ទូរស័ព្ទ​ខ្ញុំ​ក៏បាន​រោទ៍​ឡើង​។ គាត់​ក៏បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា គាត់​និង​ភរិយា​គាត់​ចង់​ឲ្យ​ប្រាក់​យើង​ខ្ចី ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្រាក់​។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ត្រូវ​និយាយ​ថា​ម៉េច​ទេ ពេល​នោះ ដូច​នេះ ខ្ញុំ​ក៏បាន​ប្រាប់​គាត់​ថា ខ្ញុំ​មិន​បាន​ស្នើសុំ​ប្រាក់​កម្ចី​ពី​គាត់​ទេ​។ គាត់​ក៏បាន​និយាយ​ដោយ​ចិត្ត​រីក​រាយ​ថា គាត់​ក៏​ដឹង​ដែរ​ថា ខ្ញុំ​មិន​បាន​ស្នើ​ប្រាក់​កម្ចី​ពី​គាត់ តែ​គាត់ និង​ភរិយា​គាត់​ចង់​ឲ្យ​ប្រាក់​កម្ចី ដោយ​ឥតការ​ប្រាក់ ហើយ​ ក្រោយ​មក ខ្ញុំ និង​ខារី​ក៏​បាន​សង​ពួកគេ​វិញ នៅ​ពេលណា​យើង​មាន​លទ្ធ​ភាព​។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា លោក​មីង…

Read article
ព្រះយេស៊ូវ​មិន​ប្រកាន់​អតីត​កាល​របស់​យើង

ម៉ាថាយ ២៨:១៦-២០ គ្រប់​ទាំង​អំណាច​បាន​ប្រគល់​មក​ខ្ញុំ​នៅ​លើ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​លើ​ផែនដី​ផង​។ ម៉ាថាយ ២៨:១៨ បន្ទាប់​ពី​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​រំដោះ​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ ឈ្មោះ​ចេហ្វ(Geoff) ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ការ​ញៀន​ថ្នាំ ខ្ញុំ​នៅតែ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពី​គាត់​។ យើង​បាន​ឆ្លង​កាត់​ការ​លំបាក​ជា​ច្រើន​ជាមួយ​គ្នា ហើយ​ជួនកាល ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ​អតីត​កាល​ដ៏​ពិបាក​របស់​គាត់ ជា​ជាង​ផ្ដោត​ចិត្ត​ទៅលើ​អនាគត​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​រៀបចំ​សម្រាប់​គាត់​។ ឪពុក​ម្តាយ​ដែល​មាន​កូន​ញៀន​ថ្នាំ ច្រើនតែ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ថា ពួក​គេ​នឹង​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​រក​ការ​សេព​គ្រឿងញៀន​ទៀត ហើយ​ថ្ងៃ​មួយ ក្នុង​ការ​ជួបជុំ​គ្រួសារ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ប្រាប់​ចេហ្វ​ថា “កូន​កុំ​ភ្លេច យើង​មាន​ខ្មាំង​សត្រូវ​មួយ ហើយ​វា​មាន​អំណាច​ខ្លាំង​ណាស់”។ គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប​ថា “បាទ​ប៉ា​ខ្ញុំ​ដឹង​ហើយ វា​មាន​អំណាច តែ​វា​មិន​អាច​គ្រប់​គ្រង​កូន​បានទេ”។ ក្នុង​ពេល​នោះ ខ្ញុំ​ក៏បាន​នឹក​ចាំ អំពី​អំណាច​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ដែល​បាន​ជួយ​សង្គ្រោះ​យើង ឲ្យ​រួច​​ពី​បាប ហើយ​បាន​កែ​ប្រែ​ជីវិត​យើង ពេលណា​យើង​មើលទៅ​ព្រះអង្គ​។ ភ្លាមៗ​នោះ ខ្ញុំ​ក៏បាន​នឹក​ចាំ​ពាក្យ​ពេចន៍​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល ទៅ​កាន់​សិស្ស​ព្រះអង្គ មុន​ពេល​ព្រះអង្គ​ជិត​ដល់​ពេល​យាង​ទៅ​ព្រះវរបិតា​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “គ្រប់​ទាំង​អំណាច​បាន​ប្រគល់​មក​ខ្ញុំ​នៅ​លើ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​លើ​ផែនដី​ផង”(ម៉ាថាយ ២៨:១៨)។ ព្រះយេស៊ូវ​ដែល​បាន​សុគត​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង ហើយ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ បាន​បើក​ផ្លូវ​ឲ្យ​យើង​ចូល​ទៅ​រក​ព្រះអង្គ ទោះ​យើង​មាន​អតីត​កាល​ដូច​ម្តេច​ក៏ដោយ​។ ព្រះអង្គ​គ្រប់​គ្រង​ពេល​អតីត​កាល និង​ពេល​អនាគត​របស់​យើង​។ ដោយសារ​ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​គង់នៅ​ជាមួយ​យើង​ជា​រៀង​រហូត(ខ.២០) នោះ​យើង​អាច​ទុក​ចិត្ត​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​សម្រេច​បំណង​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ ហើយ​ជីវិត​យើង​ស្ថិត​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ត​ព្រះអង្គ​ជានិច្ច​។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ប្រទាន​យើង​នូវ​ក្តី​សង្ឃឹម ប្រសើរ​ជាង​ក្តី​សង្ឃឹម​ទាំង​អស់ ជា​ក្តី​សង្ឃឹម​ដែល​ល្អ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​យើង…

Read article
ជ្រលង​នៃ​ការ​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ

២កូរិនថូស ២០:២១-២៦ នៅ​ថ្ងៃទី៤គេ​ប្រជុំ​គ្នា នៅ​ច្រក​ភ្នំ​បេរ៉ាកា​។ ២របាក្សត្រ ២០:២៦ លោក​វីលៀម ខោភ័រ(William Cowper) ជា​កវី​កំណាព្យ ដែល​មាន​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត អស់​រយៈ​ពេល​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ជីវិត​គាត់​។ បន្ទាប់ពី​គាត់​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​ព្យាយាម​ធ្វើ​អត្តឃាត គាត់​ក៏បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចូល​ទៅ​សម្រាក​ព្យាបាល ក្នុង​មន្ទីរ​ពេទ្យ​សម្រាប់​មនុស្ស​វិកល​ចរិត​។ ប៉ុន្តែ នៅ​ទីនោះ តាមរយៈ​ការ​ថែទាំ​របស់​គ្រូ​ពេទ្យ​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ លោក​ខោភ័រ ក៏​បាន​ទទួល​យក​សេចក្តី​ជំនឿ​ដ៏​កក់​ក្តៅ និង​សំខាន់ ចំពោះ​ព្រះយេស៊ូវ​។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន គាត់​ក៏បាន​ក្លាយ​ជា​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​លោក​ចន ញូតុន(John Newton) ជា​គ្រូ​គង្វាល និង​អ្នក​និពន្ធ​ទំនុក​សកល ដែល​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គាត់ ឲ្យ​ចូល​រួម​និពន្ធ​បទ​ចម្រៀង​ទំនុក​សកល​មួយ​បទ សម្រាប់​ពួក​ជំនុំ​របស់​ពួកគេ​។ ក្នុង​ចំណោម​ទំនុក​សកល​ដែល​លោក​ខោភ័រ​បាន​និពន្ធ ក៏​មាន​បទ “ព្រះអង្គ​ធ្វើ​ការ​តាម​របៀប​ដ៏​អាថ៌កំបាំង”ផង​ដែរ ដែល​គាត់​បាន​និពន្ធ ផ្អែក​ទៅ​លើ​ទី​បន្ទាល់​របស់​គាត់ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​បាន​សរសេរ​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា “ឱ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ដ៏​ស្មោះ​ត្រង់​អើយ ចូរ​មាន​ចិត្ត​ក្លាហាន​ឡើង អ័ភ្រ​ដែល​អ្នក​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​នេះ គឺ​បាន​បង្កប់​ទៅ​ដោយ​សេចក្តី​មេត្តា​ធំ​ដល់​ម្ល៉េះ ហើយ​នឹង​រលាយ​បាត់ ចេញ​ជា​ព្រះពរ​ធ្លាក់​មក​លើ​អ្នក”។ ប្រជាជន​នៃ​នគរ​យូដា ក៏​បាន​ជួប​សេចក្តី​សប្បុរស​របស់​ព្រះអម្ចាស់ តាម​របៀប​ដែល​ពួកគេ​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់ ដូច​លោក​ខោភ័រ​ផង​ដែរ​។ នៅពេល​ដែល​កងទ័ព​សត្រូវ​បាន​ចង​សម្ព័ន្ធ​គ្នា ដើម្បី​ឈ្លានពាន​ទឹកដី​របស់​ពួកគេ ស្តេច​យ៉ូសាផាត​ក៏បាន​ឲ្យ​ពួក​បណ្តាជន​មក​ជួបជុំ​គ្នា​អធិស្ឋាន​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​កងទ័ព​នៃ​នគរ​យូដា​ដើរ​ដង្ហែ​ជា​ក្បួន ទៅ​កាន់​សមរ​ភូមិ ពួក​ប្រុសៗ​នៅ​ជួប​មុខ​គេ​ក៏បាន​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះអម្ចាស់(២របាក្សត្រ ២០:២១)។ ពួក​សត្រូវ​ឈ្លានពាន​ក៏​មាន​ការ​ភាន់​ភាំង…

Read article
តើ​យើង​ជា​ម្ចាស់ ឬ​ជា​អ្នក​ទទួល​បញ្ញើ?

ទំនុក​ដំកើង ៥០:៧-១៥ ដ្បិត​អស់​ទាំង​សត្វ​នៅ​ព្រៃ​សុទ្ធតែ​របស់​អញ​។ ទំនុក​ដំកើង ៥០:១០ មាន​ពេល​មួយ នាយក​ប្រតិបត្តិ​ម្នាក់​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន ដែល​មាន​ប្រាក់​ពាន់​លាន បាន​ថ្លឹង​ថ្លែង​អំពី​អ្វីៗ​ដែល​ល្អ​បំផុត​សម្រាប់​គ្រួសារ​គាត់ ហើយក៏​បាន​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា “តើ​ខ្ញុំ​ជា​ម្ចាស់​របស់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំង​នេះ ឬ​ព្រះ​ទ្រង់​គ្រាន់តែ​បាន​ផ្ញើ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំង​នេះ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ថែរក្សា?” គាត់​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ អំពី​ការ​ល្បួង​ដែល​អាច​កើត​មាន ដោយសារ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​មហា​សាល​នោះ ដូច​នេះ គាត់​មិន​ចង់​ឲ្យ​កូនៗ​របស់​គាត់​មាន​បន្ទុក ដោយសារ​បញ្ហា​ប្រឈម​នេះ​ទេ​។ គាត់​ក៏បាន​លះបង់​ភាព​ជា​ម្ចាស់​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​គាត់ ហើយក៏​បាន​ប្រគល់​ភាគ​ហ៊ុន​របស់​គាត់ ឲ្យ​ទៅ​អង្គការ​មនុស្ស​ធម៌១រយ​ភាគរយ​។ គាត់​ទទួល​ស្គាល់​ថា អ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​គាត់​មាន សុទ្ធតែ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះ បានជា​គាត់​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ឲ្យ​ក្រុម​គ្រួសារ​គាត់ ធ្វើ​ការ​រកស៊ី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយ​បរិច្ចាគ​ប្រាក់​ចំណេញ​នៅពេល​អនាគត ឲ្យ​ទៅ​អង្គការ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ ទំនុក​ដំកើង ៥០:១០ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​ថា ដ្បិត​អស់​ទាំង​សត្វ​នៅ​ព្រៃ​សុទ្ធតែ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រម​ទាំង​ហ្វូង​សត្វ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​លើ​ភ្នំ​ទាំង​ពាន់​ផង​។ ក្នុង​នាម​ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះអាទិករ ដែល​បាន​បង្កើត​របស់​សព្វ​សារពើ​មក ព្រះអង្គ​មិន​បាន​ជំពាក់​អ្វី​នឹង​យើង​ទេ ហើយក៏​មិន​ត្រូវ​ការ​អ្វី​មួយ​ពី​យើង​ដែរ​។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “អញ​មិន​យក​គោ​ឈ្មោល​ពី​ផ្ទះ​ឯង ឬ​ពពែ​ឈ្មោល​ពី​ក្រោល​ឯង​ឡើយ”(ខ.៩)។ ដោយ​ព្រះទ័យ​សប្បុរស ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ដែល​យើង​មាន និង​ប្រើ​ប្រាស់ ក៏​ដូចជា​កម្លាំង និង​សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​។ ដោយសារ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន ដូច​ដែល​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង​បាន​បង្ហាញ​យើង​ស្រាប់ នោះ​ព្រះអង្គ​ក៏​សក្តិ​សមនឹង​ឲ្យ​យើង​ថ្វាយបង្គំ​អស់ពី​ចិត្ត​។ ព្រះ​ទ្រង់​ជា​ម្ចាស់​លើ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​។ ប៉ុន្តែ ដោយសារ​សេចក្តី​ល្អ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះ​អង្គ​ថែម​ទាំង​បាន​បន្ទាប​ព្រះ​កាយ ដើម្បី​មាន​ការ​ប្រកប​ទាក់ទង…

Read article
យក​តម្រាប់​តាម​គំរូ​នៃ​សេចក្តី​អាណិត​របស់​ព្រះយេស៊ូវ

កូល៉ុស ៣:៨-១៧ ដូច្នេះ ចូរ​ប្រដាប់​កាយ ដោយ​ចិត្ត​ក្តួល​អាណិត​។ កូល៉ុស ៣:១២ តើ​ការ​រស់នៅ​ជា​ក្សត្រ ឬ​ក្សត្រី​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ម្តេច? ក្នុង​នាម​អ្នក​ស្រី​អ៊ែនជេឡា ខេលី(Angela Kelly) ជា​កូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ធ្វើ​ការ​នៅ​កំពង់ផែ និង​គ្រូពេទ្យ គាត់​បាន​ដឹង​អំពី​រឿង​នេះ​។ គាត់​ធ្លាប់​មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​រៀបចំ​សំលៀក​បំពាក់​ឲ្យ​អតីត​ក្សត្រី​អេលី​ហ្សាប៊ែត ក្នុងរយៈ​ពេល២ទសវត្សរ៍​ចុង​ក្រោយ នៃ​ព្រះ​ជន្ម​របស់​ព្រះ​នាង​។ គាត់​ក៏​មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ នៅ​ក្នុង​ការ​ល​ស្បែកជើង​ថ្មី​របស់​ព្រះ​នាង ដោយ​ពាក់​ស្បែកជើង​ទាំង​នោះ ដើរ​ក្នុង​បរិវេណ​រាជ​វាំង​។ មូល​ហេតុ គឺ​ដោយសារ​គាត់​មាន​ចិត្ត​អាណិត​ចំពោះ​ព្រះ​នាង ជា​ស្រ្តី​ចាស់ជរា ដែល​ជួនកាល​ត្រូវ​ឈរ​ជា​ច្រើន​ម៉ោង នៅ​ក្នុង​កម្ម​វិធី​ផ្សេងៗ​។ ដោយសារ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ពាក់​ស្បែកជើង​មាន​ទំហំ​ដូច​គ្នា អ្នក​ស្រី​ឃែលី​អាច​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ការ​លំបាក​ខ្លះៗ​របស់​ព្រះ​នាង​។ បទ​ពិសោធន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​អ្នក​ស្រី​ឃែលី ក្នុង​ការ​បម្រើ​ក្សត្រី​អេលី​ហ្សាប៊ែត បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​កក់​ក្តៅ​របស់​សាវ័ក​ប៉ុល ដល់​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​កូល៉ុស​ឲ្យ “ចូរ​ប្រដាប់​កាយ ដោយ​ចិត្ត​ក្ដួល​អាណិត សប្បុរស សុភាព សំឡូត និង​ចិត្ត​អត់​ធ្មត់”(កូល៉ុស ៣:១២)។ ពេលណា​ជីវិត​យើង បាន​សង់​ឡើង​នៅ​លើ​ព្រះយេស៊ូវ(២:៧) យើង​ក្លាយ​ជា “ពួក​អ្នក​រើស​តាំង ដែល​បរិសុទ្ធ ហើយ​ស្ងួន​ភ្ងា​ដល់​ព្រះ”(៣:១២)។ ព្រះ​អង្គ​ជួយ​យើង ដោះ“មនុស្ស​ចាស់” របស់​យើង​ចេញ ហើយ​ប្រដាប់​ខ្លួន ដោយ “មនុស្ស​ថ្មី”(ខ.៩-១០) ដោយ​រស់នៅ​ជា​មនុស្ស ដែល​ស្រឡាញ់…

Read article
ស្រឡាញ់​តាម​របៀប​ជា​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់

លោកុប្បត្ដិ ២៣-២៤ និង ម៉ាថាយ ៧ យេរេមា ៣១:១-៦ អើ អញ​បាន​ស្រឡាញ់​ឯង ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ស្ថិត​ស្ថេរ​នៅ​អស់​កល្ប​។ យេរេមា ៣១:៣ ក្នុង​បទ​កំណាព្យ​ដែល​អ្នក​ស្រី​អេលី​ហ្សាបិត បារេត(Elizabeth Barrett)បាន​និពន្ធ មាន​ចំណង​ជើង​ថា បទ​ពាក្យ៧របស់​ជនជាតិ​ប៉ទុយហ្កាល់ ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​បទ​កំណាព្យ​ដែល​ល្បី​ល្បាញ​បំផុត ក្នុង​ភាសា​អង់គ្លេស​។ ក្នុង​កំណាព្យ​នោះ គាត់​បាន​សរសេរ​ឃ្លា​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ថា “តើ​ខ្ញុំ​អាច​ស្រឡាញ់​បង យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ? ខ្ញុំ​សូម​រាប់​របៀប​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​បង”។ គាត់​បាន​សរសេរ​បទ​កំណាព្យ​នេះ ជូន​លោក​រ៉ូបឺត ប្រោននីង(Robert Browning) មុន​ពេល​អ្នក​ទាំង​ពីរ​រៀប​ការ​ជាមួយ​គ្នា​។ លោក​រ៉ូបឺត​មាន​ការ​រំភើប​ចិត្ត​ណាស់ ហើយក៏​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​អ្នក​ស្រី​អេលី​ហ្សាបិត ឲ្យ​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​កម្រ​បទ​កំណាព្យ​របស់​គាត់​ទាំង​អស់​។ ប៉ុន្តែ ភាសា​នៃ​បទ​ពាក្យ៧នេះ មាន​ភាព​ទន់ភ្លន់​ខ្លាំង ព្រោះ​ជា​រឿង​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​គាត់​ជាមួយ​លោក​រ៉ូបឺត ដូច​នេះ គាត់​មាន​ការ​ខ្មាសអៀន ហើយ​ក៏​បាន​បោះពុម្ព​ផ្សាយ ដោយ​ឲ្យ​គេ​គិត​ស្មានថា វា​ជា​បទ​កំណាព្យ​ដែល​គេ​បក​ប្រែ​ពី​អ្នក​និពន្ធ​ជនជាតិ​ព័រទុយហ្គាល់​។ ជួនកាល យើង​អាច​មាន​អារម្មណ៍​ខ្មាសអៀន ពេល​យើង​បើក​បង្ហាញ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដល់​អ្នក​ដទៃ​។ តែ​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​បើក​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ដោយ​គ្មាន​ការ​លាក់លៀម​ឡើយ​។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​យេរេមា​បាន​រំឭក​អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​បង្ហាញ​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ ដោយ​ព្រះបន្ទូល​ដ៏​ស្រទន់​ថា ព្រះអង្គ​បាន​ស្រឡាញ់​ពួកគេ ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​អស់​កល្ប ហើយ​បាន​ទាញ​នាំ​ពួក​គេ​ឲ្យ​ត្រឡប់​មក​រក​ព្រះអង្គ​វិញ ដោយ​សេចក្តី​សប្បុរស​ដ៏​ស្ថិត​ស្ថេរ(យេរេមា ៣១:៣)។ ទោះ​រាស្រ្ត​ព្រះ​អង្គ​បាន​ងាក​ចេញពី​ព្រះអង្គ​ក៏ដោយ…

Read article
អត្ត​សញ្ញាណ​ថ្មី ក្នុង​ព្រះយេស៊ូវ

លោកុប្បត្ដិ ១-៣ និង ម៉ាថាយ ១ ២កូរិនថូស ៥:១៤-២១ មើល សេចក្តី​ស្រឡាញ់​យ៉ាងណា​ហ្ន៍ ដែល​ព្រះវរបិតា​បាន​ផ្តល់​មក​យើង​រាល់​គ្នា​។ ១យ៉ូហាន ៣:១ “ខ្ញុំ​ឥឡូវ​មិន​ដូច​ខ្ញុំ​កាលពី​មុន​ទេ​។ ខ្ញុំ​បាន​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ថ្មី​ហើយ”។ នេះ​ជា​ពាក្យ​សម្តី​ដ៏​សាមញ្ញ ដែល​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​សិស្ស​ទាំងឡាយ នៅ​ក្នុង​ការ​ជួប​ជុំ​គ្នា​នៅ​សាលា ដោយ​រៀបរាប់​អំពី​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ក្នុង​ជីវិត​គាត់​។ កាល​ពី​មុន ជេហ្វហ្វ្រ៊ី(Geoffrey) គឺជា​មនុស្ស​ញៀន​ថ្នាំ​ម្នាក់ តែ​ក្រោយ​មក គាត់​បាន​ទទួល​ស្គាល់​អំពើបាប និង​កំហុស​របស់​ខ្លួនឯង​។ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ គាត់​បាន​មើល​ឃើញ​ខ្លួន​គាត់ ជា​កូន​ព្រះ​។ ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យើង ដោយ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​សន្យា​ថា “បាន​ជា​បើ​អ្នកណា​នៅ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ នោះ​ឈ្មោះថា​បាន​កើតជា​ថ្មី​ហើយ អស់​ទាំង​សេចក្តី​ចាស់​បាន​កន្លង​បាត់​ទៅ មើល គ្រប់​ទាំង​អស់​បាន​ត្រឡប់ជា​ថ្មី​វិញ”(២កូរិនថូស ៥:‌១៧)។ យើង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ថ្មី​ ទោះ​កាលពី​មុន យើង​ជា​នរណា ឬ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ក៏ដោយ ពេលណា​យើង​ទទួល​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បី​ទទួល​យក​សេចក្តី​សង្គ្រោះ និង​ការ​អត់​ទោស​បាប ដែល​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​តាមរយៈ​ការ​សុគត​នៅ​លើ​ឈើ​ឆ្កាង។ ចាប់​តាំងពី​សម័យ​សួន​ច្បារ​អេដែន ទោស​កំហុស​នៃ​អំពើបាប​បាន​កាត់​ផ្តាច់​យើង​ចេញពី​ព្រះ តែ​ព្រះអង្គ​បាន “ផ្សះផ្សា​យើង​នឹង​ព្រះអង្គ​ទ្រង់ ដោយសារ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” “ឥត​ប្រកាន់​ទោស” យើង​ទៀត(ខ.១៨-១៩)។ យើង​ជា​កូន​ស្ងួន​ភ្ងា​របស់​ព្រះអង្គ(១យ៉ូហាន ៣:១-២) ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​លាង​សម្អាត និង​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​កើតជា​ថ្មី…

Read article
ផ្កាយ​នៅ​ថ្ងៃ​ណូអែល

ម៉ាថាយ ២:១-៥,៧-១២ គេ​មាន​សេចក្តី​អំណរ​ជា​ខ្លាំង​ក្រៃ ដោយ​ឃើញ​ផ្កាយ​នោះ​។ ម៉ាថាយ ២:១០ កាលពី​ក្មេង​ឪពុក​ខ្ញុំ​បាន​បង្រៀន​ខ្ញុំ អំពី​របៀប​រកមើល​ផ្កាយ​ប៉ូល​ខាង​ជើង​។ គាត់​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា បើ​ខ្ញុំ​វង្វេង​ផ្លូវ ខ្ញុំ​អាច​រកមើល​ផ្កាយ​នោះ​នៅ​លើ​មេឃ ដើម្បី​រក​ផ្លូវ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​។ ឪពុក​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជួរ​កងទ័ព ក្នុង​អំឡុង​សម័យ​សង្គ្រាម ហើយ​មាន​ពេល ដែល​ជីវិត​គាត់​ត្រូវ​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​សមត្ថភាព នៅ​ក្នុង​ការ​មើល​ផ្កាយ​នៅ​លើមេឃ​។ ដូច​នេះ គាត់​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្គាល់​ឈ្មោះ និង​ទីតាំង​របស់​ផ្កាយ​សំខាន់ៗ​មួយ​ចំនួន ឲ្យ​បាន​ច្បាស់ តែ​ដែល​សំខាន់​បំផុត​នោះ ខ្ញុំ​ត្រូវ​ចេះ​ស្វែងរក​ផ្កាយ​ប៉ូល​ខាង​ជើង​។ ការ​ស្គាល់​ទីតាំង​របស់​ផ្កាយ គឺ​មានន័យថា ខ្ញុំ​អាច​រក​ឃើញ​ទិស​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ទៅ ទោះ​ខ្ញុំ​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​កន្លែងណា ហើយ​អាច​រក​ឃើញ​កន្លែង​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ទៅ​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ចែង​អំពី​ផ្កាយ​មួយ​ទៀត ដែល​មាន​សារៈសំខាន់​ដ៏​ពិសេស​។ ហោ​រទាំង​បី​មក​ពី​ទិស​ខាង​កើត គឺជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​មកពី​តំបន់ ដែល​សព្វថ្ងៃ​ជា​ប្រទេស​អ៊ីរ៉ង់ និង​អ៊ីរ៉ាក់​។ ពួកគេ​បាន​ស្វែង​រក​ទី​សំគាល់​មួយ​នៅ​លើមេឃ ដែល​នាំ​ពួក​គេ​ទៅ​រក​កន្លែង​ប្រសូត​របស់​ព្រះយេស៊ូវ ដែល​នឹង​ធ្វើ​ជា​មហាក្សត្រ សម្រាប់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះអម្ចាស់​។ ពួក​គេ​បាន​មក​ដល់​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម ហើយ​សួរ​គេ​ថា “តើ​ព្រះអង្គ​ដែល​ប្រសូត​មក ធ្វើ​ជា​ស្តេច​សាសន៍​យូដា ទ្រង់​គង់​នៅ​ឯណា? ពីព្រោះ​យើង​បាន​ឃើញ​ផ្កាយ​របស់​ទ្រង់ ពី​ទិស​ខាង​កើតមក ហើយ​យើង​មក​ថ្វាយបង្គំ​ទ្រង់”(ម៉ាថាយ ២:១-២)។ ពួក​អ្នក​តារា​សាស្ត្រ​មិន​ដឹង​ថា ផ្កាយ​នៃ​ភូមិ​បេថ្លេហិម​បាន​លេច​ឡើង​នៅ​សម័យ​នោះ ដោយ​របៀបណា​ទេ តែ​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​បើក​សម្ដែង​ថា ព្រះ​បាន​បង្កើត​វា​មក ដើម្បី​នាំ​ផ្លូវ​មនុស្ស​ក្នុង​លោកិយ ទៅ​រក​ព្រះយេស៊ូវ ជា…

Read article
គំនិតលំអៀង និងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ

យ៉ូហាន ១:៤៣-៥១ តើមាន​អ្វី​ដ៏​ល្អ អាច​ចេញ​ពីណា​សា​រ៉ែត​មក​បាន​ឬ​ទេ? យ៉ូហាន ១:៤៦ មាន​ពេល​មួយ​មាន​យុវជន​ម្នាក់​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​មាន​លក្ខណៈ​ខុសពី​ការ​រំពឹង​គិត​របស់​គាត់​។ គាត់​គិតថា គាត់​គួរតែ​ស្អប់​ខ្ញុំ តែ​គាត់​មិន​បាន​ស្អប់​ខ្ញុំ​ទេ​។ ពាក្យ​សម្ដី​របស់​គាត់​ហាក់​ដូចជា​ធ្ងន់​បន្តិច តែ​តាម​ពិត គាត់​កំពុង​ព្យាយាម​បង្ហាញ​បំណង​ល្អ​របស់​គាត់​។ កាល​នោះ ខ្ញុំ​កំពុង​បន្ត​ការ​សិក្សា នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ដែល​ធ្លាប់​មាន​សង្គ្រាម​ជាមួយ​ប្រទេស​ខ្ញុំ កាល​ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​មុន​។ ខ្ញុំ​បាន​ចូល​រួម​ការ​ពិភាក្សា​ជា​ក្រុម​ជា​មួយ​គាត់ ហើយ​ក៏​បាន​កត់​សំ​គាល់​ឃើញថា គាត់​ហាក់​ដូចជា​មិន​ចង់​និយាយរក​ខ្ញុំ​។ ខ្ញុំ​ក៏បាន​សួរ​គាត់​ថា តើ​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខុស​មក​លើ​គាត់​ទេ គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​តប​ថា ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ខុស​ទេ តែ​ជីតា​របស់​គាត់​បាន​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ជាមួយ​ប្រទេស​ខ្ញុំ ហើយ​គាត់​ក៏បាន​ស្អប់​ប្រជាជន និង​ប្រទេស​ខ្ញុំ ដោយសារ​រឿង​នេះ​។ ប៉ុន្តែ ឥឡូវ​នេះ គាត់​បាន​មើល​ឃើញថា យើង​មាន​ចំណុច​ដូច​គ្នា​ជា​ច្រើន ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ គាត់​មិន​ឃើញ​មូល​ហេតុ​ដែល​យើង​មិន​អាច​រាប់អាន​គ្នា​នោះ​ឡើយ​។ បុរេវិនិច្ឆ័យ ឬ​គំនិត​លំអៀង បាន​កើត​មាន​គ្រប់​សម័យ​កាល​របស់​មនុស្ស​ជាតិ​។ កាលពី​ជាង២ពាន់​ឆ្នាំ​មុន ពេល​ដែល​លោក​ណាថាណែល​បាន​ទទួល​ឮ​ល្បី​ថា ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​មកពី​ភូមិ​ណាសារ៉ែត គាត់​ក៏បាន​លាន់​មាត់​ថា “តើមាន​អ្វី​ដ៏​ល្អ អាច​ចេញ​ពីណា​សា​រ៉ែត​មក​បាន​ឬ​ទេ?”(យ៉ូហាន ១:៤៦)។ កាល​នោះ គាត់​បាន​និយាយ​ចេញ​មក ដោយ​ចិត្ត​លំអៀង​។ គាត់​បាន​រស់នៅ​ក្នុង​តំបន់​កាលីឡេ ដូច​ព្រះយេស៊ូវ​ផង​ដែរ​។ គាត់​ទំនងជា​គិតថា ព្រះ​មែស៊ី​យាង​មក​ចាប់​កំណើត​នៅ​តំបន់​ផ្សេង​។ សូម្បីតែ​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ស្រុក​កាលីឡេ ក៏​មើលងាយ​អ្នក​ភូមិ​ណាសា​រ៉ែត​​ដែរ ព្រោះ​​ភូមិ​នេះ​តូច​…

Read article
បំផ្លាញកិច្ចការរបស់សាតាំង

លោកុប្បត្ដិ ៣:១-១០ ព្រះយេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​ទ្រង់​ហៅរក​អ័ដាម​ដោយ​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ឯង​នៅឯណា? លោកុប្បត្តិ ៣:៩ មាន​ពេល​មួយ ភរិយា​ខ្ញុំ ឈ្មោះ​ឃែរី(Cari)មាន​ចិត្ត​រីករាយ ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​សត្វ​ចាបពូក​មួយ​គ្រួសារ កំពុង​មាន​ការ​រីក​លូត​លាស់​បាន​ល្អ ក្នុង​កន្ត្រក​ដែល​យើង​បាន​ចង​ព្យួរ នៅ​រានហាល​មុខ​ផ្ទះ​។ គាត់​ថា ថ្ងៃ​ស្អែក កូន​ចាប​​តូចៗ​ទាំង​នោះ នឹង​ចេះ​ហើរ​ហើយ​។ គាត់​បាន​មើល​សត្វ​ចាប​ពូក​ទាំង​នោះ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ហើយក៏​បាន​ថតរូប​មេ​ចាប​ពាំ​ចំណី​ចូល​សំបុក​ទៀត​ផង​។ ស្អែក​ឡើង ឃែរី​បាន​ក្រោក​ពី​ព្រលឹម ដើម្បី​ទៅ​មើល​ពួកវា​។ គាត់​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីតាំង​ដើម​ផ្កា​ដែល​បាំង​សំបុក​វា ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​មើល​កូនចាប​ទាំង​នោះ​។ តែ​គាត់​បែរជា​ឃើញ​សត្វ​ពស់​មានពិស​មួយ​ក្បាល​កំពុង​មើល​មក​គាត់​។ សត្វ​ពស់​នោះ​បាន​ឡើង​តាម​ជញ្ជាំង​ផ្ទះ ហើយក៏​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សំបុក ស៊ី​កូនចាប​ទាំង​អស់​។ ឃែរី​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក្នុង​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​ក៏​ខឹង​សត្វ​ពស់​ផង​ដែរ។ កាល​នោះ ខ្ញុំ​មិន​បាន​ចេញពី​ទីក្រុង មិន​បាន​នៅ​ផ្ទះ ដូច​នេះ គាត់​ក៏​បាន​ទូរស័ព្ទ​ហៅ​មិត្ត​ភក្តិ​គាត់​ម្នាក់ ឲ្យ​មក​ចាប់​សត្វ​ពស់​។ តែ​គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ​ណាស់ វា​បាន​បំផ្លាញ​គ្រួសារ​របស់​ចាប​ពូក​នោះ​រួច​ទៅ​ហើយ​។ ព្រះ​គម្ពីរ​ក៏​បាន​ចែង អំពី​សត្វ​ពស់​មួយ​ទៀត ដែល​បាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ នៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​របស់​វា​ផង​ដែរ​។ សត្វ​ពស់​ក្នុង​សួន​ច្បារ​អេដែន បាន​បោក​ប្រាស់​នាង​អេវ៉ា រឿង​ផ្លែ​របស់​ដើម​ដឹង​ខុស​ត្រូវ ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ហាម​មិន​ឲ្យ​នាង និង​លោក​អ័ដាម​បរិភោគ​។ វា​បាន​កុហក​នាង​ថា “អ្នក​មិន​ស្លាប់​ជា​ពិត​មែនទេ ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​ជ្រាប​ថា នៅ​ថ្ងៃណា​ដែល​អ្នក​បរិភោគ នោះ​ភ្នែក​អ្នក​នឹង​បាន​ភ្លឺ​ឡើង ហើយ​អ្នក​នឹង​បាន​ដូចជា​ព្រះ​ដែរ ព្រម​ទាំង​ដឹង​ការ​ខុស​ត្រូវ​ផង”(លោកុប្បត្តិ ៣:៤-៥)។…

Read article