Kirsten Holmberg

You are here:
មានចង្វាក់បេះដូងដូចគ្នា

កាល​ដើមដំបូង​ឡើយ ព្រះ​បាន​បង្កើត​ផ្ទៃមេឃ និង​ផែនដី។ លោកុប្បត្ដិ ១:១ ការ​និទាន​រឿង​បាន​ធ្វើឲ្យ​មនុស្ស​មានការ​ជក់ចិត្ត​ដិតអារម្មណ៍ ចាប់តាំងពី​ដើមកំណើត​នៃ​មនុស្សជាតិ ដោយមាន​តួនាទី ផ្ទេរ​ចំណេះដឹង តាំងពី​មុន​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ចាប់ផ្តើម​ប្រើ​ភាសា​សរសេរ។ យើង​រាល់គ្នា​សុទ្ធតែ​មានចិត្ត​រីករាយ ពេល​ដែល​ឮ ឬ​អាន​រឿង ដែល​ចាប់ផ្តើម​ដោយ​ពាក្យ​ថា “កាលពី​ព្រេងនាយ”។ អំណាច​នៃ​ការ​និទានរឿង ហាក់ដូចជា​មិនគ្រាន់​តែ​ផ្តល់​ឲ្យ​យើង​នូវ​ការកម្សាន្ត​សប្បាយ​ប៉ុណ្ណោះទេ តែ​ក៏បាន​ជួយ​ឲ្យ​បេះដូង​យើង​លោត​ឡើង ដោយ​ចង្វាក់​ដែល​ស្របគ្នា ពេល​ដែល​យើង​បាន​ស្តាប់​រឿង​ណាមួយ ជាមួយគ្នា។ បេះដូង​របស់​យើង​ម្នាក់​ៗ លោត​ដោយ​ចង្វាក់​ផ្សេងគ្នា នៅ​ថ្ងៃ​នី​មួយៗ ហើយ​អាច​មាន​ចង្វាក់​ដូច​នរណា​ម្នាក់ នៅពេល​ខ្លះ តែ​ទោះជាយ៉ាងណា​ក៏ដោយ ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​ថ្មីៗនេះ បាន​បង្ហាញថា បេះដូង​យើង​អាច​មាន​ចង្វាក់​ដូចគ្នា ពេលណា​យើង​បាន​ស្តាប់​រឿង​ណាមួយ ជាមួយគ្នា។ ព្រះ​ទ្រង់​ក៏បាន​និទានរឿង​របស់​ព្រះអង្គ ឲ្យ​យើង​ស្តាប់ ផ្តើម​ដោយ​ពាក្យ​ថា “កាល​ដើមដំបូង​ឡើយ”(លោកុប្បត្តិ ១:១)។ ចាប់តាំងពី​ពេល​ដែល​លោក​អ័ដាម និង​នាង​អេវ៉ា​មាន​ខ្យល់​ដង្ហើម​ជា​លើក​ទី១(ខ.២៧) ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រើ​រឿង​នេះ ដើម្បី​កែប្រែ​ជីវិត​យើង​ម្នាក់​ៗ ហើយដែល​សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ប្រើ​រឿង​នេះ ដើម្បីឲ្យ​យើង​មានការ​រួបរួម​គ្នា ក្នុងនាម​ជា​កូន​ព្រះអង្គ​ផង​ដែរ។ តាមរយៈ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ដែល​ជា​សៀវភៅរឿង​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត ដែល​គ្មាន​ការ​ប្រឌិត ចិត្ត​របស់​យើង​បាន​ចងភ្ជាប់​គ្នា ក្នុងនាម​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ​ ជា​រាស្ត្រ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ញែក សម្រាប់​បំពេញ​បំណង​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ(១ពេត្រុស ២:៩)។ ចូរ​យើង​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ព្រះអង្គ ដោយចិត្ត​គំនិត​ដូចគ្នា​តែមួយ…

Read article
ថ្លែងប្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ

មាត់​ទូលបង្គំ​នឹង​ថ្លែងប្រាប់​ពី​សេចក្តី​សុចរិត និង​ពី​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​របស់​ទ្រង់​ជាដរាប​រាល់ថ្ងៃ ពីព្រោះ​ទូលបង្គំ​មិនដឹងជា​មាន​ចំនួន​ប៉ុន្មាន​ទេ។ ទំនុកដំកើង ៧១:១៥ សត្វ​ត្រី​បាឡែន ដែល​អ្នកស្រាវជ្រាវ​បាន​ដាក់ឈ្មោះ​ឲ្យ​ថា “យាយ​ត្រី​បាឡែន” ទំនងជា​ដឹង​អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​តួនាទី​របស់​វា ក្នុង​ការរស់នៅ​របស់​ត្រី​បាឡែន​ដែល​ជា “ចៅ” របស់​វា។ មេ​របស់​ត្រី​បាឡែន​នេះ​បាន​ស្លាប់​កាលពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ ធ្វើឲ្យ​កូន​ត្រី​បាឡែន​កំព្រា​នេះ មិន​មាន​វ័យ​ធំ​ល្មម​នឹងអាច​រស់នៅ ដោយ​ខ្លួន​ឯង ដោយ​គ្មាន​ការ​ការពារ និង​ការ​គាំទ្រ។ យាយ​ត្រី​បាឡែន ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​វ័យ​ប្រហែល៨០ឆ្នាំ ក៏បាន​ទៅ​ណា​មក​ណា​ជាមួយ​វា ដើម្បី​បង្រៀន​វា​ឲ្យ​ចេះ​រស់នៅ ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ យាយ​ត្រី​បាឡែន​បាន​ប្រមូល​ត្រី​ខ្លះ ឲ្យ​កូន​ត្រី​បាឡែន​នោះ​ស៊ី ជាជាង​ស៊ី​ត្រី​ទាំងនោះ ដោយខ្លួនឯង ដើម្បីឲ្យ​វា​មិនគ្រាន់​តែ​មាន​អាហារ​បរិភោគ តែ​ក៏បាន​ដឹង​ថា មាន​អ្វីខ្លះ​ដែល​វា​ត្រូវ​ស៊ី ហើយ​វា​អាច​ទៅ​រក​ត្រី​សា​ម៉ុង​នៅកន្លែង​ណា ដើម្បីឲ្យ​វា​អាច​មានជីវិត​រស់។ យើង​ក៏​មាន​កិត្តិយស និង​ក្តី​អំណរ​ពិសេស ក្នុង​ការ​ចែក​ចាយ​អ្វី​ដែល​យើង​បានដឹង ពោល​គឺ​យើង​អាច​ចែក​ចាយ​អំពី​កិច្ចការ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ និង​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​របស់​ព្រះអង្គ ដល់​មនុស្ស​ជំនាន់​ក្រោយ។ អ្នកនិពន្ធ​បទ​គម្ពីរ​ទំនុកដំកើង​ដែល​មាន​វ័យចាស់ បាន​ទូល​សូម​ព្រះ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់ “បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​ពី​ព្រះ​ចេស្ដា​ទ្រង់ ដល់​ដំណ​មនុស្ស​ជាន់ក្រោយ និង​ពី​ឥទ្ធានុភាព​ទ្រង់ ដល់​ពួក​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​កើត​ខាងមុខ”(ទំនុកដំកើង ៧១:១៨)។ គាត់​មានចិត្ត​ឆេះឆួល​ចង់​ចែករំលែក​អ្វី​ដែល​គាត់​បានដឹង​អំពី​ព្រះ ដល់​អ្នកដទៃ ដែល​មាន​ដូចជា “សេចក្តី​សុចរិត” និង “សេចក្តី​សង្គ្រោះ” របស់​ព្រះអង្គ ដែល​យើង​ត្រូវការ ដើម្បី​មានការ​ចម្រើនឡើង(ខ.១៥)។ ទោះ​យើង​មិន​មាន​សក់ស្កូវ…

Read article
រឿងល្អ និងការឈឺចាប់

ពីព្រោះ​គឺ​ព្រះ​ទេតើ ដែល​ទ្រង់​ចាត់​ខ្ញុំ​មក​ជាមុន ដើម្បីនឹង​រក្សា​ជីវិត​អ្នករាល់គ្នា​ទុក។ លោកុប្បត្ដិ ៤៥:៥ ហ្វេ​ង លូ​លូ (Feng Lulu) បាន​ជួបជុំ​គ្រួសារ​កំណើត​របស់​នាង​វិញ បន្ទាប់ពី​បាន​បាត់ខ្លួន​អស់​រយៈពេល៣ទសវត្សរ៍។ កាល​នាង​នៅក្មេង​ចេះ​ដើរ​តេសតាស់ នាង​ត្រូវ​គេ​ចាប់ជំរិត ពេល​នាង​កំពុង​លេង​នៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ តែ​ប្រហែល៣០ឆ្នាំក្រោយ​មក ទីបំផុត សមាគមន៍​ស្រ្តី​ចិន​ក៏បាន​រក​ឃើញ​ទីតាំង​របស់​នាង។ នាង​មិនបាន​ចាំ​ថា ខ្លួនឯង​ជា​កូន​របស់​នរណា​ទេ ដោយសារ​គេ​បាន​ចាប់ជំរិត​នាង កាល​នាង​នៅក្មេង​ពេក។ នាង​បាន​ចម្រើន​វ័យ​ធំឡើង ដោយ​ជឿ​ថា ឪពុក​ម្តាយ​នាង​បាន​លក់​នាង​ឲ្យ​គេ ដោយសារ​គ្មាន​លទ្ធភាព​ចិញ្ចឹម​នាង ដូចនេះ ពេល​ដែល​នាង​បានដឹង​ការពិត នាង​មាន​សំណួរ និង​អារម្មណ៍​លាយឡំ​ជាច្រើន។ កាល​លោក​យ៉ូសែប​បាន​ជួបជុំ​ជាមួយ​បងប្អូន​គាត់​វិញ គាត់​ក៏​ទំនងជា​មាន​អារម្មណ៍​ច្របូកច្របល់​ផង​ដែរ។ គាត់​ត្រូវ​ពួក​បង​ៗ​លក់ ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ទាសករ​ក្នុងទឹក​ដី​អេស៊ីព្ទ កាល​គាត់​នៅក្មេង។ ទោះ​គាត់​បាន​ឆ្លងកាត់​ជីវិត​ផ្លាស់​ប្តូរ​ដ៏​ឈឺចាប់​ជាបន្តបន្ទាប់​ក៏ដោយ ក៏​ព្រះ​ទ្រង់​បាន​លើក​គាត់​ឡើង ឲ្យ​ក្លាយជា​អ្នកមាន​អំណាច​ម្នាក់​ក្នុង​នគរ​អេស៊ីព្ទ។ ពេល​ពួក​បងប្រុស​គាត់​បាន​មក​នគរ​អេស៊ីព្ទ​ដើម្បី​ទិញ​ស្បៀងអាហារ ក្នុងអំឡុងពេល​មាន​គ្រោះ​អត់ឃ្លាន ពួក​គេ​ក៏បាន​ទៅ​ទិញ​ស្បៀងអាហារ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​គាត់ ដោយ​មិន​បាន​ស្គាល់​គាត់។ លោក​យ៉ូសែប​ទទួលស្គាល់​ថា ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​លោះ​កំហុស​របស់​ពួក​គេ​ហើយ បាន​ជា​គាត់​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា ព្រះអង្គ​បាន​ប្រើ​កំហុស​របស់​ពួក​គេ​ដើម្បី ជួយសង្គ្រោះ​ជីវិត​ពួក​គេ ដោយ​សេចក្តី​ប្រោសប្រាណ​យ៉ាង​ធំ(លោ​កុប្បត្តិ ៤៥:៧)។ លោក​យ៉ូសែប​មិនបាន​និយាយ​ការ​ពារ​ទង្វើ​ដ៏​ឈឺចាប់​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​មក​លើ​គាត់​នោះ​ឡើយ តែ​គាត់​បាន​និយាយ​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ពួក​គេ​បាន​លក់​គាត់(ខ.៥)។ ជួនកាល យើង​ព្យាយាម​ប្រើ​គំនិត​វិជ្ជមាន​ខ្លាំងពេក មក​លើ​រឿង​ពិបាក​ៗ ដោយ​គ្រាន់តែ​ផ្តោត​ទៅលើ​ការ​ល្អ…

Read article
អត់សង្កត់ចិត្ត ដោយពឹងអាងកម្លាំងមកពីព្រះ

ដ្បិត​ព្រះ​ចេស្ដា​នៃ​ព្រះ បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​យើង​រាល់គ្នា​មាន​គ្រប់​របស់​ទាំងអស់ ខាង​ឯ​ជីវិត និង​សេចក្តី​គោរព​ប្រតិបត្តិ​ដល់​ព្រះ។ ២ពេត្រុស ១:៣ កាលពី​ឆ្នាំ១៩៧២ មានការ​សិក្សា​មួយ ដែលគេ​ដាក់​ចំណងជើង​ឲ្យ​ថា “ការ​ធ្វើ​តេស្ដ​នំ​ម៉ាស​ម៉ា​ឡូ ដែលគេ​បាន​ធ្វើឡើង​ដើម្បី​វាស់​ស្ទង់​សមត្ថភាព​របស់​កុមារ នៅក្នុង​ការ​ទប់ចិត្ត​ខ្លួនឯង ដែល​ចង់​ធ្វើអ្វី​មួយ។ គេ​បាន​យក​នំ​ម៉ាស​ម៉ា​ឡូ​ឲ្យ​ក្មេងៗ​ម្នាក់​១​ដុំ សម្រាប់​ញាំ​កម្សាន្ត តែ​គេ​ប្រាប់​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះ​ថា បើ​ពួក​គេ​អាច​ទប់ចិត្ត​ឲ្យបាន១០នាទី មិន​ឲ្យ​ញាំ​នំ​នោះ គេ​នឹង​ឲ្យ​នំ​មួយដុំ​ទៀត។ ប្រហែល​១​ភាគ៣ នៃ​ចំនួន​ក្មេងៗ​ទាំង​អស់​នោះ អាច​ទប់ចិត្ត​មិន​ឲ្យ​ញាំ​នំ​នោះ ដើម្បី​ទទួល​បាន​នំ​បន្ថែម​ទៀត(១ភាគ៣​ទៀត​បាន​ញាំ​នំ​ទីមួយ​នោះ បន្ទាប់​ពី​អត់ទ្រាំ​បានតែ​៣០​វិនាទី​ប៉ុណ្ណោះ!)។ យើង​ប្រហែល​ពិបាក​គ្រប់គ្រង​ចិត្ត​ខ្លួនឯង ពេល​ដែលគេ​ឲ្យ​របស់​អ្វីមួយ​ដែល​យើង​ប្រាថ្នា​ចង់បាន ទោះ​យើង​បានដឹង​ហើយ​ថា យើង​នឹង​ទទួល​បាន​ច្រើនជាង​នេះ នៅ​ពេល​អនាគត បើ​យើង​អត់ធ្មត់​រង់ចាំ។ តែ​សាវ័ក​ពេត្រុស​បាន​ជំរុញ​យើង​ឲ្យ​បន្ថែម​ពីលើ​ជំនឿ​របស់​យើង នូវ​គុណធម៌​សំ​ខាន់ៗ​ជា​ច្រើន ដែល​រាប់បញ្ចូល​ការគ្រប់គ្រង​អារម្មណ៍​ខ្លួនឯង​ផង​ដែរ(២ពេត្រុស ១:៥-៦)។ សាវ័ក​ពេត្រុស​ក៏បាន​លើកទឹកចិត្ត​អ្នកអាន​របស់​គាត់ ព្រមទាំង​យើង​ផង​ដែរ ឲ្យ​បន្ត​ចម្រើនឡើង ខាង​ឯ​សេចក្តី​ឧស្សាហ៍ សេចក្តី​ទៀងត្រង់ ដំ​រិះ​ឲ្យ​ចេះ​អត់សង្កត់ សេចក្តី​ខ្ជាប់ខ្ជួន សេចក្តី​គោរព​ប្រតិបត្តិ សេចក្តី​រាប់អាន​គ្នា និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ដែល​ជា​ភស្តុតាង​បង្ហាញថា​យើង​មាន​ជំនឿ(ខ.៥-៨)។ គុណធម៌​ទាំងនេះ​មិនបាន​នាំឲ្យ​យើង​ចូល​នគរ​ព្រះ​នោះ​ទេ តែ​បាន​បង្ហាញ​ដល់​ខ្លួន​យើង និង​អ្នកដទៃ​ថា យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​មានការ​គ្រប់គ្រង​ខ្លួនឯង ឬ​ចេះ​អត់សង្កត់​ចិត្ត​ខ្លួនឯង ដោយ​ពឹង​អាង​ប្រាជ្ញា និង​កម្លាំង​មក​ពី​ព្រះ។ ហើយដែល​សំខាន់​បំផុត​នោះ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រទាន​យើង​នូវ​អ្វី​ៗ​ដែល​យើង​ត្រូវការ ដើម្បី​រស់នៅ​ដោយ​ការគោរព​ប្រតិបត្តិ​ព្រះអង្គ…

Read article
ជ្រើសរើសដោយប្រាជ្ញា

ដ្បិត​បើ​មនុស្ស​ណា​នឹង​បាន​លោកីយ៍​ទាំងមូល តែ​បាត់ព្រលឹង​ទៅ នោះ​តើមាន​ប្រយោជន៍អ្វី​ដល់​អ្នកនោះ? ម៉ាកុស ៨:៣៦ លោក​គ្រីស ហ្វ័រគូសិន(Chris Ferguson) ជា​អវកាសយានិក បាន​ធ្វើការ​សម្រេចចិត្ត​ដ៏​ពិបាក ក្នុងនាម​ជា​មេបញ្ជាការ​នៃ​ក្រុម​អវកាសយានិក ដែល​បាន​គ្រោង​ធ្វើដំណើរ ទៅកាន់​ស្ថានីយ​អាវ​កាស​អន្តរជាតិ នៅ​ក្រៅ​ភពផែន​ដី។ ការសម្រេច​ចិត្ត​នោះ​មិន​មាន​អ្វី​ទាក់ទង​នឹង​ការ​បើកបរ​យានអវកាស ឬ​សុវត្ថិភាព​របស់​មិត្ត​រួម​ក្រុម​របស់​គាត់​នោះ​ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គឺ​ទាក់ទង​នឹង​គ្រួសារ​គាត់ ដែល​គាត់​បាន​ចាត់ទុកជា​ការងារ​សំខាន់​បំផុត​របស់​គាត់។ លោក​ហ្វ័រគូសិន​បានសម្រេច​ចិត្ត​អវត្តមាន​ក្នុង​ការហោះហើរ​នោះ ដើម្បីឲ្យ​គាត់​នៅ​មាន​វត្តមាន​នៅ​លើ​ដី ក្នុង​ពិធី​មង្គលការ​កូនស្រី​គាត់។ ពេលខ្លះ យើង​រាល់គ្នា​សុទ្ធតែ​ជួប​ការសម្រេច​ចិត្ត​ដ៏​ពិបាក ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​យើង​វាយ​តម្លៃ ថា​តើមាន​ការអ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​ចំពោះ​យើង ក្នុង​ជីវិត ព្រោះ​ការ​ជ្រើសរើស​យក​ជម្រើស​ណាមួយ គឺ​មានន័យថា យើង​ត្រូវ​លះបង់​ជម្រើស​ផ្សេងទៀត។ មាន​ពេល​មួយ ព្រះយេស៊ូវ​​សព្វព្រះទ័យ​នឹង​បង្រៀន​អំពី​សេចក្តី​ពិត ទៅកាន់​ពួក​សាវក និង​មនុស្ស​មួយ​ហ្វូង ឲ្យ​ពួក​គេ​ធ្វើការ​សម្រេចចិត្ត​ដ៏​សំខាន់​បំផុត ដើម្បី​ដើរតាម​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា ដើម្បីឲ្យ​ពួក​គេ​អាច​ធ្វើជា​សិស្ស​ព្រះអង្គ ពួក​គេ​ត្រូវ “បដិសេធន៍​ខ្លួនឯង” ទាំង​ផ្ទុក​ឈើឆ្កាង​ខ្លួន​មក​តាម​ព្រះអង្គ (ម៉ាកុស ៨:៣៤)។ ពួក​គេ​ប្រហែលជា​មិន​ចង់​បោះបង់ចោល​អ្វីមួយ ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​តម្រូវឲ្យ​បោះបង់ចោល ក្នុង​ការ​ដើរតាម​ព្រះអង្គ ហើយ​ផ្ទុយទៅវិញ ពួក​គេ​ព្យាយាម​ធ្វើតាម​ចិត្ត​ខ្លួនឯង។ យើង​ច្រើនតែ​ជួប​ការ​ល្បួង ឲ្យ​ដេញ​តាម​ការអ្វី ដែល​ហាក់ដូចជា​មានតម្លៃ​ដ៏​អស្ចារ្យ តែ​ពួក​វា​បាន​បង្វែរ​អារម្មណ៍​យើង ឲ្យ​ងាក​ចេញពី​ការ​ដើរតាម​ព្រះយេស៊ូវ​​។ ចូរ​យើង​ទូល​សូម​ព្រះ​​ដឹកនាំ​យើង ក្នុង​ការសម្រេច​ចិត្ត…

Read article
ពេលយើងជួបជុំគ្នា

ឥត​លែង​ប្រជុំ​គ្នា ដូចជា​អ្នកខ្លះ​ធ្លាប់​នោះ​ឡើយ ត្រូវឲ្យ​កំឡា​ចិត្ត​គ្នា​វិញ ឲ្យ​កាន់តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ផង តាមដែល​ឃើញថា​ថ្ងៃ​នោះ​ជិត​មកដល់​ហើយ។ ហេព្រើរ ១០:២៥ ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក​ស្ថិត​ក្នុងចំណោម ប្រទេស​ដែល​មាន​សុភមង្គល​បំផុត នៅ​លើ​ពិភពលោក នេះ​បើ​យោង​តាម​របាយការណ៍​អំពី​សុភមង្គល​ពិភពលោក។ ជនជាតិ​ដាណឺម៉ាក​បាន​ឆ្លងកាត់​រដូវរងា​ដែល​មាន​រយៈពេល​យូរ និង​ខ្វះ​ពន្លឺថ្ងៃ ដោយ​ជួបជុំ​ជាមួយ​ញាតិមិត្ត ដើម្បី​ចែករំលែក​ភេសជ្ជះ​ក្តៅៗ ឬអាហារ ដោយចិត្ត​សប្បុរស។ ក្នុង​ភាសា​ដាណឺម៉ាក គេ​បាន​ប្រើពាក្យ ហ៊ូ​ហ្កា(hygge) ដើម្បី​ពិពណ៌នា អំពី​អារម្មណ៍​ដ៏​កក់ក្តៅ នៅក្នុង​ពេល​ដ៏​រីករាយ​នោះ។ ការ​មាន​អារម្មណ៍​ដ៏​កក់ក្តៅ​ដូចនេះ បាន​ជួយ​ពួក​គេ​ឲ្យ​កាត់បន្ថយ​ផល​ប៉ះពាល់ ដែល​បណ្តាល​មក​ពី​ការ​មាន​ពន្លឺថ្ងៃ​តិច​ជាង​តំបន់​នៅ​ភាគ​ខាងត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក។ ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ​ក៏បាន​រីករាយ​ឡើង ដោយ​ការ​ជួបជុំគ្នា​នៅ​តុ​អាហារ​ដ៏​សាមញ្ញ​ជាមួយ​មនុស្សជា​ទីស្រឡាញ់។ រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​អ្នកនិពន្ធ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ហេព្រើរ ដែល​បាន​លើកទឹកចិត្ត​អ្នកជឿ ឲ្យ​បន្ត​ជួបជុំគ្នា​ជា​សហគមន៍។ គាត់​បាន​ទទួលស្គាល់​ថា នឹង​មាន​ពេល​ដ៏​ពិបាក គឺ​ពិបាក​លើស​អាកាសធាតុ​ដ៏​រងា​ទៅទៀត ដែល​តម្រូវឲ្យ​អ្នកដើរតាម​ព្រះគ្រីស្ទ មានការ​ស៊ូទ្រាំ​ក្នុង​ជំនឿ។ ព្រះយេស៊ូវ​​បាន​មាន​បន្ទូល​យ៉ាង​ច្បាស់ អំពី​ការដែល​ព្រះ​ទ្រង់​ទទួល​យើង ពេល​ដែល​ទទួល​ជឿ​ព្រះអង្គ​សង្រ្គោះ ប៉ុន្តែ យើង​ប្រហែលជា​នៅតែ​តយុទ្ធ​នឹង​ភាព​អា​ម៉ាស ការសង្ស័យ ឬការ​ប្រឆាំង​ជាដើម។ តាមរយៈ​ការ​ជួបជុំគ្នា យើង​អាច​មាន​ឯកសិទ្ធិ ក្នុង​ការ​លើកទឹកចិត្ត​គ្នា​ទៅវិញទៅមក។ ពេលណា​យើង​មានការ​ជួបជុំគ្នា យើង​អាច​លើកទឹកចិត្ត​គ្នា “ឲ្យ​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ធ្វើការល្អ​” ដែល​ជួយ​ពង្រឹង​ជំនឿ​យើង(ហេព្រើរ ១០:២៤)។ ការ​ជួបជុំគ្នា​ជាមួយ​ញាតិមិត្ត មិនបាន​ធានា​ថា…

Read article
ចែកចាយសេចក្តីពិតជាច្រើនជំនាន់

ត្រូវឲ្យ​ឯង​ប្រាប់​ពី​ការ​ទាំងនោះ​ដល់​កូនចៅ​ឯង​ឲ្យដឹង​តរៀងទៅ​វិញ។ ចោទិយកថា ៤:៩ ក្នុងអំឡុងពេល​នៃ​ការ​រាតត្បាត​នៃ​ជំងឺ​កូ​វីដ១៩ ជីដូនជីតា​ជាច្រើន​មិន​អាច​ជួប​ចៅៗរបស់​ខ្លួន ដោយ​ផ្ទាល់ ដោយសារ​ខ្លាច​ឆ្លង​ជំងឺ​នេះ ដូចនេះ ពួក​គេ​ក៏បាន​ស្វែងរក​មធ្យោបាយ​ថ្មីៗ ដើម្បី​ទំនាក់ទំនង​គ្នា។ ការ​ស្ទង់​មតិ​ នៅ​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​បាន​បង្ហាញថា ជីដូនជីតា​ជាច្រើន​បាន​រៀន​ផ្ញើ​សារ និង​ប្រើ​បណ្តាញ​សង្គម ជា​មធ្យោបាយ ដើម្បី​រក្សា​ចំណងទាក់ទង​ដ៏​មានតម្លៃ ជា​មួយ​ចៅៗរបស់​ខ្លួន។ ពួក​គេ​ខ្លះ​ថែមទាំង​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ខ្លួន តាម​រយៈ​ប្រព័ន្ធ​ហ្ស៊ូម​ជាដើម។ វិធី​មួយ ក្នុងចំណោម​វិធី​ប្រសើរ​បំផុត ដើម្បី​ឪពុក​ម្តាយ និង​ជី​ដូច​ជីតា​អាច​ជិះ​ឥទ្ធិពល​មក​លើ​កូនចៅ​របស់​ខ្លួន គឺ​ត្រូវ​នាំ​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស្គាល់​សេចក្តី​ពិត​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ចោទិយកថា ជំពូក៤ លោក​ម៉ូសេ​បាន​បង្គាប់​រាស្រ្ត​របស់​ព្រះ “កុំ​ឲ្យ​ភ្លេច​អស់ទាំង​ការ ដែល​ភ្នែក​ពួក​គេ​បានឃើញ ឬ ការ​ទាំងនោះ​បាន​ឃ្លាត​ចេញពី​ចិត្ត​ពួក​គេ​ទៅ​ឡើយ(ខ.៩)។ គាត់​ក៏បាន​ប្រាប់​ពួក​គេ ឲ្យ​បង្រៀន​សេចក្តី​ទាំងនោះ ដល់​កូនចៅ​ខ្លួន ដើម្បីឲ្យ​ពួក​គេ​រៀន “កោតខ្លាច​ព្រះអង្គ​”(ខ.១០) ហើយ​រស់នៅ តាម​សេចក្តី​ពិត​របស់​ព្រះអង្គ នៅក្នុង​ទឹកដី ដែល​ព្រះអង្គ​នឹង​ប្រទាន​ពួក​គេ។ ព្រះ​ទ្រង់​សព្វព្រះទ័យ​​ឲ្យ​យើង​អរ​សប្បាយ នឹង​ទំនាក់ទំនង​ដែល​ទ្រង់ប្រទាន​ឲ្យ​យើង​មាន ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ និង​មិត្តភក្តិ​យើង។ ព្រះអង្គ​ក៏​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​យើង​ប្រើ​ទំនាក់ទំនងនោះ ​ដើម្បី​ចែកចាយ​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ ពី​ជំនាន់​មួយ ទៅ​ជំនាន់​មួយទៀត ដោយ​បង្ហាត់​ខាង​ឯសេចក្តី​សុចរិត និង​ដើម្បីឲ្យ​មាន​គ្រប់​ទាំង​ចំណេះ សម្រាប់​នឹង​ធ្វើការល្អ​គ្រប់មុខ​”(២ធីម៉ូថេ ៣:១៦-១៧)។ ពេលណា​យើង​ចែកចាយ​អំពី​សេចក្តី​ពិត​របស់​ព្រះ និង​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ធ្វើ​ក្នុង​ជីវិត​យើង…

Read article
ក្រុមក្នុងក្តីស្រមៃ

  នោះ​យើង​ដែល​មាន​គ្នា​ច្រើន ក៏​ជា​រូបកាយ​តែ​មួយ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ ហើយ​ជា​អវយវៈ​ដល់​គ្នា​នឹង​គ្នា​បែប​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។ រ៉ូម ១២:៥ មេលែនី​(Melanie) និង​ត្រេវើរ(Trevor) បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ជា​មួយ​គ្នា តាម​ផ្លូវ​នៅ​លើ​ភ្នំ បាន​ចម្ងាយ​ជា​ច្រើន​គីឡូម៉ែត្រ។ តែ​មិត្ត​ភក្តិ​ទាំង​ពីរ​នាក់​នេះ ត្រូវ​ពឹង​ផ្អែក​​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ក្នុង​ដំណើរ​កម្សាន្ត​នេះ។  មេលែនី​មាន​ជំងឺ​ឆ្អឹង​ខ្នង​ពី​កំណើត ដូចនេះ ត្រូវ​ជិះ​លើ​រទេះរុញ ដើម្បី​ផ្លាស់​ទី។ ត្រេវើ​វិញ​បាន​ពិការ​ភ្នែក ដោយសារ​ជំងឺ​ក្លូកូម៉ា។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ដឹង​ថា ខ្លួន​អាច​បំពេញ​ភាព​ខ្វះ​ខាត​ឲ្យ​គ្នា​យ៉ាង​ឥត​ខ្ចោះ ដើម្បី​អរសប្បាយ​នឹង​ដំណើរ​កម្សាន្ត ក្នុង​តំបន់​ព្រៃ​ភ្នំ នៅ​រដ្ឋ​ខូឡូរ៉ាដូ។ ពួកគេ​ក៏​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​ទាំង​នោះ ដោយ​ត្រេវើរ​អៀវ​មេលែនី ដើរ​ទៅ​មុខ ហើយ​នាង​ក៏​បាន​ប្រាប់​ទិសដៅ​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ទៅ។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ក៏​បាន​ពិពណ៌នា​ថា ពួក​គេ​ជា​ក្រុម​ក្នុង​ក្តី​ស្រមៃ។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​រៀប​រាប់​ថា អ្នក​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ គឺ​ជា​រូបកាយ​របស់​ព្រះ​អង្គ ជា​ក្រុម​មួយ​ប្រភេទ ដែល​គួរ​ឲ្យ​ស្រមៃ​ចង់​បាន។ គាត់​បាន​ជំរុញ​ពួកជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម ឲ្យ​ប្រើ​អំណោយ​ទាន​ដែល​ពួក​គេ​ម្នាក់​ៗ​មាន ដើម្បី​ប្រយោជន៍​រួម។ ដែល​រូបកាយ​យើង​មាន​អវយវៈ​ច្រើន​យ៉ាង​ណា នោះ​យើង​ម្នាក់​ៗ​ដែល​មាន​តួនាទី​ផ្សេង​គ្នា រួម​គ្នា​ជា​រូបកាយ​ខាង​វិញ្ញាណ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ហើយ​អំណោយ​ទាន​យើង​គឺ​សម្រាប់​បម្រើ​ប្រយោជន៍​រួម ក្នុង​ពួក​ជំនុំ(រ៉ូម ១២:៥)។ ទោះ​យើង​មាន​អំណោយ​ទាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត ចែក​ទាន បង្រៀន ក៏​មាន​អំណោយ​ទាន​ខាង​វិញ្ញាណ​ផ្សេង​ទៀត​ក្តី សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្រៀន​យើង ឲ្យ​ប្រើ​អំណោយ​ទាន​ទាំង​នោះ ដោយ​អំណរ(ខ.៥-៨)។ មេលែនី និង​ត្រេវើរ​មិន​បាន​ផ្ដោត​ទៅ​លើ​ចំណុច​ខ្វះខាត​របស់​ខ្លួន​នោះ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​បាន​អួត…

Read article
ភាពបរិបូរ ដែលផ្គត់ផ្គង់ឲ្យការខ្វះខាត

ដើម្បី​កាល​ណា​គេ​មាន​បរិបូរ នោះ​នឹង​បាន​បំពេញ​ការ ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​ខ្វះ​ខាត​វិញ ប្រយោជន៍​ឲ្យ​បាន​ស្មើ​គ្នា​ឡើង។ ២កូរិនថូស ៨:១៤ នៅ​អាមេរិក កន្លែង​លក់​អាហារ​ក្នុង​សាលារៀន មាន​លក្ខណៈ​មិន​ខុស​ពី​ភោជនីយដ្ឋាន​ធំ​ៗ​ឡើយ។ ជា​ញឹក​ញាប់ កន្លែង​លក់​អាហារ​ទាំង​នោះ​បាន​ត្រៀម​ម្ហូប​អាហារ លើស​ពី​តម្រូវ​ការ ព្រោះ​ពួក​គេ​មិន​អាច​ទាយ​ស្មាន​ជា​មុន​ឲ្យ​បាន​១​រយ​ភាគ​រយ​ថា សិស្ស​ត្រូវ​ការ​អាហារ​អ្វី​ខ្លះ នៅ​ថ្ងៃ​នីមួយ​ៗ ហេតុ​នេះ​ហើយ មាន​អាហារ​ជា​ច្រើន​ដែល​នៅ​សល់ ត្រូវ​គេ​បោះ​ចោល។ តែ​មាន​សិស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​មិន​មាន​អាហារ​គ្រប់​គ្រាន់ សម្រាប់​បរិភោគ​នៅ​ផ្ទះ ហើយ​ក៏​មាន​អ្នក​ដែល​គ្មាន​អាហារ​បរិភោគ​នៅ​ចុង​សប្តាហ៍។ ដូចនេះ មន្ទីរ​អប់​រំ​ប្រចាំ​ស្រុក​មួយ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក បាន​ចាប់​ដៃ​គូ​ជា​មួយ​អង្គការ​មិន​រក​ប្រាក់​ចំណេញ​ក្នុង​តំបន់​មួយ​ដើម្បី​ស្វែង​រក​ដំណោះ​ស្រាយ។ ពួក​គេ​ក៏​បាន​វេច​ខ្ចប់​អាហារ​ដែល​នៅ​សល់ ទុក​ឲ្យ​សិស្ស​យក​ទៅ​ផ្ទះ ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ពួក​គេ​ក៏​បាន​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​អំពី​បញ្ហា​នៃ​ការ​ខ្ជះខ្ជាយ​អាហារ និង​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​ផង​ដែរ។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​មិន​គិត​ថា ការ​មាន​លុយ​ជា​បរិបូរ​គឺ​ជា​បញ្ហា ដូច​ការ​ខ្ជះខ្ជាយ​អាហារ​នោះ​ឡើយ តែ​គោលការណ៍​នៅ​ពី​ក្រោយ​កម្ម​វិធីចែក​អាហារ​របស់​សាលា​នោះ គឺ​មិន​ខុស​ពី​អ្វី​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្រៀន ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​គាត់​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​កូរិនថូស​នោះ​ឡើយ។ គាត់​ដឹង​ថា ពួក​ជំនុំ​នៅ​ស្រុក​ម៉ាសេដូន​កំពុង​ជួប​ទុក្ខ​លំបាក ដូច​នេះ គាត់​ក៏​បាន​សុំ​ឲ្យ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​កូរិនថូស ប្រើ​ភាព​បរិបូរ​របស់​ខ្លួន ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​របស់​ពួក​គេ​(២កូរិនថូស ៨:១៤)។ គោល​បំណង​របស់​គាត់ គឺ​ដើម្បី​នាំ​មក​នូវ​ភាព​ស្មើ​ភាព​គ្នា ក្នុង​ចំណោម​ពួក​ជំនុំ​ទាំង​ឡាយ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​មាន​ពួកជំនុំ​ខ្លះ​មាន​ភាព​សម្បូរ​សប្បាយ​ពេក ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​ជំនុំ​ផ្សេង​ទៀត កំពុង​ជួប​ការ​ខ្វះ​ខាត។ សាវ័ក​ប៉ុល​មិន​ចង់​ឲ្យ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​កូរិនថូស ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្រ ដោយសារ​ការ​ជួយ​ផ្គត់ផ្គង់​គេ​នោះ​ឡើយ តែ​គាត់​គ្រាន់​តែ​ចង់​ឲ្យ៊ពួកគេ​មាន​ក្តី​អាណិត និង​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស​ចំពោះ​ពួកជំនុំ​នៅ​ស្រុក​ម៉ាសេដូន ដោយ​ទទួល​ស្គាល់​ថា នៅ​ពេល​អនាគត…

Read article
អត្តសញ្ញាណថ្មី ក្នុងព្រះយេស៊ូវ

ព្រម​ទាំង​ប្រដាប់​ខ្លួន ដោយ​មនុស្ស​ថ្មី​វិញ ដែល​កើត​មក​ក្នុង​សេចក្តី​សុចរិត ហើយ​ក្នុង​សេចក្តី​បរិសុទ្ធ​របស់​ផង​សេចក្តី​ពិត តាម​ភាព​ព្រះ។ អេភេសូរ ៤:២៤ លោក​គ្រីស(Chris)បាន​ធ្វើ​តេស្តឈាម បន្ទាប់​ពី​គាត់​បាន​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ខួរ​ឆ្អឹង​ខ្នង បាន​រយៈ​ពេល​៤​ឆ្នាំ ដែល​បាន​សង្រ្គោះ​ជីវិត​គាត់។ អ្នក​បរិច្ចាគ​ខួរ​ឆ្អឹង​ខ្នង​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ខួរ​ឆ្អឹង​ខ្នង ដើម្បី​ព្យាបាល​លោក​គ្រីស ដោយ​នាំ​ឲ្យ​មាន​រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល។ គ្រូ​ពេទ្យ​បាន​ធ្វើ​តេស្តឈាម​លោក​គ្រីស​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ថា ឌីអិនអេ នៅ​ក្នុង​ឈាម​របស់​លោក​គ្រីស គឺ​ជា​ឌីអិនអេ​របស់​អ្នក​បរិច្ចាគ មិន​មែន​ជា​ឌីអិនអេ​របស់​គាត់​ឡើយ។ គោលដៅ​នៃ​ការ​ព្យាបាល​នេះ គឺ​ដើម្បី​ជំនួស​ឈាម​ខ្សោយ ដោយ​ឈាម​ដែល​មាន​សុភាព​ល្អ​របស់​អ្នក​បរិច្ចាគ។ ហើយ​សូម្បី​តែ​នៅ​ក្នុង​សំណាក​ដែល​ពេទ្យ​បាន​យក​ចេញ​ពី​ថ្ពាល់ បបូរ​មាត់ និង​អណ្តាត​របស់​លោក​គ្រីស ក៏​មាន​ឌីអិនអេ របស់​អ្នក​បរិច្ចាគ​ផង​ដែរ។ គាត់​បាន​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត ទោះ​គាត់​នៅ​មាន​ការ​ចង​ចាំ រូប​រាង្គ​ខាង​ក្រៅ និង​ឌីអិនអេ ដើម​ខ្លះ​ក៏​ដោយ។ រឿង​របស់​លោក​គ្រីស បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​រឿង​ដែល​កើត​ឡើង ក្នុង​ជីវិត​មនុស្ស​ដែល​បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្រ្គោះ ពី​ព្រះ​យេស៊ូវ។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​ខាង​វិញ្ញាណ នៅ​ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​ជឿ​ព្រះ​យេស៊ូវ យើង​ក៏​បាន​កើត​ជា​ថ្មី(២កូរិនថូស ៥:១៧)។ សំបុត្រ​ដែល​សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​សរសេរ​ផ្ញើ​ទៅ​ពួក​ជំនុំ​នៅ​ទីក្រុង​អេភេសូរ បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឲ្យ​បង្ហាញ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ដឹង​ថា ពួកគេ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្រែ​នៅ​ខាង​ក្នុង ដោយ “​ដោះ​មនុស្ស​ចាស់ ដែល​តែង​តែ​ខូច​ទៅ” ហើយ “​ប្រដាប់​ខ្លួន ដោយ​មនុស្ស​ថ្មី​វិញ ដែល​កើត​មក​ក្នុង​សេចក្តី​សុចរិត ហើយ​ក្នុង​សេចក្តី​បរិសុទ្ធ​របស់​ផង​សេចក្តី​ពិត តាម​ភាព​ព្រះ”(អេភេសូរ ៤:២២-២៤)។ ពោល​គឺ​ញែក​ខ្លួន​ចេញ​ថ្វាយ​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ យើង​មិន​ត្រូវ​ការ​យក​សំណាក…

Read article