Marvin Williams

You are here:
ការកែតម្រង់ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់

បើ​បង​ឬប្អូន​ធ្វើបាប​នឹង​អ្នក នោះ​ឲ្យ​ទៅ​បន្ទោស​គាត់ ក្នុង​កាលដែល​មានតែ​អ្នក​ហើយ និង​គាត់។ ម៉ាថាយ ១៨:១៥ កាលពី​ឆ្នាំ២០១០ រលក​យក្ស​ស៊ូណាមិ​បាន​វាយប្រហារ​មក​លើ​កោះ​ស៊ូ​ម៉ា​ត្រា បណ្តាល​ឲ្យ​មនុស្ស​ជាង៤០០នាក់ បាត់បង់ជីវិត។ ប៉ុន្តែ គេ​អាច​បញ្ចៀស ឬ​កាត់​បន្ថយ​ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​នេះ បើសិនជា​ប្រព័ន្ធ​ប្រកាស​អាសន្ន​អំពី​រលក​យក្ស​ស៊ូណាមិ មានដំណើរ​ការត្រឹមត្រូវ។ ឧបករណ៍​វាស់​ស្ទង់​ស៊ូណាមិ​បាន​ដាច់ខ្សែ ហើយក៏​បាន​រសាត់​អណ្ដែត​ទៅបាត់ មុន​ពេល​គ្រោះមហន្តរាយ​នេះ​កើតឡើង។ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ថា សិស្សរបស់​ព្រះអង្គ​មានការ​ទទួលខុសត្រូវ ក្នុង​ការដាស់តឿន​គ្នា​ទៅវិញទៅមក អំពី​ការអ្វី​ដែល​អាច​ធ្វើឲ្យ​ពួក​គេ​រងគ្រោះ​ខាងវិញ្ញាណ ដែល​រាប់បញ្ចូល​ទាំង​អំពើបាប​ដែល​មិនបាន​ប្រែចិត្ត។ ព្រះអង្គ​បាន​បង្ហាញ​របៀបការ​កែ​តម្រង់ ពេលណា​អ្នកជឿ​ម្នាក់​ដែល​បាន​ធ្វើអំពើ​បាប​ទាស់​នឹង​អ្នកជឿ​ម្នាក់ទៀត។ គេ​អាច​កែ​តម្រង់​អ្នកប្រព្រឹត្តខុស​នោះ ដោយ​ការ​បន្ទាបខ្លួន ដោយ​ស្ងាត់​ៗ និង​ដោយ​ការអធិស្ឋាន(ម៉ាថាយ ១៨:១៥)។ បើ​អ្នកនោះ​ប្រែចិត្ត នោះ​ជម្លោះ​នោះ​អាច​មាន​ដំណោះស្រាយ ហើយ​ទំនាក់ទំនង​អាច​ផ្សះផ្សា​ឡើង​វិញ។ បើ​គ្រីស្ទបរិស័ទ​នោះ​មិនព្រម​ប្រែចិត្ត​ទេ នោះ “ត្រូវ​យក​ម្នាក់ ឬ២នាក់​ទៅ​ជា​មួយ” ដើម្បី​ជួយ​កែ​តម្រង់​គាត់(ខ.១៦)។ បើ​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើបាប​នោះ នៅ​តែ​មិន​កែប្រែ គេ​ត្រូវ​ទៅ​ប្រាប់​ពួក​ជំនុំ(ខ.‌១៧)។ បើ​គាត់​នៅតែ​មិន​ប្រែចិត្ត​ទៀត គេ​ត្រូវ​កាត់​គាត់​ចេញពី​ពួក​ជំនុំ តែ​គេ​នៅតែ​អាច​អធិស្ឋាន​ឲ្យ​គាត់ ហើយ​បង្ហាញ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដល់​គាត់។ ក្នុងនាម​យើង​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ​ ចូរ​យើង​អធិស្ឋាន​សូម​ប្រាជ្ញា និង​សេចក្តី​ក្លាហាន ដើម្បី​ដាស់តឿន និង​កែ​តម្រង់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់ អំពី​គ្រោះថ្នាក់​នៃ​អំពើបាប​ដែល​មិន​បាន​ប្រែចិត្ត និង​អំពី​ក្តី​អំណរ​នៃ​ការផ្សះផ្សា​ឡើងវិញ ជាមួយ​ព្រះវរបិតា​ដែល​គង់​នៅ​ស្ថានសួគ៌ និង​អ្នកជឿ​ដទៃទៀត។…

Read article
ដើម្បីសេចក្តីស្រឡាញ់

ខាង​ឯ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ជា​បង​ជា​ប្អូន នោះ​ចូរ​មានចិត្ត​ថ្នម​គ្នា​ទៅវិញទៅមក​ចុះ ខាង​ឯ​សេចក្តី​រាប់អាន នោះ​ឲ្យ​ខំ​រាប់អាន​គេ​ជាមុន។ រ៉ូម ១២:១០ ការ​រត់​ប្រណាំង​ម៉ារ៉ាតុន គឺជា​ការជំរុញ​ខ្លួនឯង ទាំង​​កម្លាំងកាយ និង​កម្លាំងចិត្ត។ ទោះជាយ៉ាងណា​ក៏ដោយ កីឡាករ​រត់ប្រណាំង​កំរិត​វិទ្យាល័យ​ម្នាក់ បាន​ចូលរួម​ការរត់ប្រណាំង​ឆ្លងកាត់​សណ្ឋាន​ដី​ខុសៗគ្នា ក្នុង​ប្រទេស ដោយ​រុញ​មនុស្ស​ម្នាក់​ពី​ខាងក្រោយ។ រៀងរាល់​ពេល​ប្រកួត កុមារី ស៊ូ​ហ្សិន បឺ​កមែន(Susan Bergeman) មាន​អាយុ១៤ឆ្នាំ និង​បងប្រុស​នាង ឈ្មោះ ចេ​ហ្វ្រ៊ី(Jeffrey) បាន​ចូលរួម​ប្រកួត​ជាមួយគ្នា ដោយ​ចេ​ហ្វ្រ៊ី​អង្គុយ​ពីលើ​រទេះរុញ ហើយ​នាង​រុញ​គាត់​ពីក្រោយ។ កាល​ចេ​ហ្វ្រ៊ី​មាន​អាយុ២២ខែ គាត់​បាន​គាំងបេះដូង ដែល​បណ្តាល​ឲ្យ​ខូច​ខួរក្បាល​ធ្ងន់ធ្ងរ ហើយ​គាត់​ក៏បាន​ក្លាយជា​ជន​ពិការ​ខួរក្បាល។ សព្វថ្ងៃ​នេះ ស៊ូ​ហ្សិន​បាន​លះបង់​គោលដៅ​ផ្ទាល់ខ្លួន ក្នុង​ការរត់ប្រណាំង ដើម្បីឲ្យ​ចេហ្វ្រ៊ី​បាន​ចូលរួម​ប្រកួត​ជាមួយ​នាង។ នេះ​ជា​ទង្វើ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ការ​លះបង់​ដ៏​ធំធេង។ សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏បាន​គិត​អំពី​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ការ​លះបង់​ផង​ដែរ ពេល​ដែល​គាត់​លើកទឹកចិត្ត​អ្នកអាន​សំបុត្រ​របស់​គាត់​ឲ្យ​មានចិត្ត​ប្តូរផ្តាច់​ចំពោះ​គ្នា​ទៅវិញទៅមក(រ៉ូម ១២:១០)។ គាត់​ដឹង​ថា អ្នកជឿ​ព្រះ​នៅ​ទីក្រុង​រ៉ូម​កំពុង​មាន​បញ្ហា នៃ​ការ​ច្រណែន​គ្នា កំហឹង និង​ការ​ឈ្លោះប្រកែក​គ្នា(ខ.១៨)។ ដូចនេះ គាត់​ក៏បាន​លើកទឹកចិត្ត​ពួក​គេ ឲ្យ​រស់នៅ ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​គ្រប់គ្រង​ចិត្ត​របស់​ពួក​គេ។ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ប្រភេទ​នេះ បាន​ចាក់ឫស​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ នឹង​បណ្តាល​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឲ្យ​គិត​ប្រយោជន៍​អ្នកដទៃ។ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​នេះ​នាំឲ្យមាន​ចិត្តស្មោះ​ត្រង់ និង​ការចែក​រំលែក​ដ៏​សប្បុរស(ខ.១៣)។…

Read article
លើសពីផ្នែកដ៏តូចមួយ

បើ​អ្នកណា​ចង់​មក​តាមខ្ញុំ នោះ​ត្រូវឲ្យ​លះ​កាត់ចិត្ត​ខ្លួនឯង​ចោលចេញ ហើយ​ផ្ទុក​ឈើឆ្កាង​ខ្លួន​មក​តាមខ្ញុំ​ចុះ។ ម៉ាថាយ ១៦:២៤ យើង​រាល់គ្នា​សុទ្ធតែ​ត្រូវ​លះបង់​អ្វីមួយ ពេលណា​យើង​ត្រូវ​ផ្លាស់​ទៅ​រស់នៅ​កន្លែង​ថ្មី។ តែ​ដើម្បី​ក្លាយជា​អ្នក​តាំង​ទី​លំនៅ​រយៈ​វែង ក្នុង​ទីក្រុង Villas Las Estrellas ទ្វីបអង់តាកទិក ដែល​មាន​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​ខ្លាំង និង​ដាច់​ស្រយ៉ាល គេ​ត្រូវ​លះបង់​អ្វីមួយ ក្នុង​ន័យត្រង់​តែម្តង។ មន្ទីរពេទ្យ​ដែល​នៅ​ជិត​បំផុត ស្ថិតនៅ​ចម្ងាយ ១ពាន់​គីឡូម៉ែត្រ ដូចនេះ បើ​មាន​នរណា​ម្នាក់​រលាក​ពោះវៀនដុះខ្នែង គាត់​នឹង​មាន​បញ្ហា​ធំ​មិន​ខាន។ ដូចនេះ ពលរដ្ឋ​ម្នាក់​ៗ ត្រូវឲ្យ​គេ​វះកាត់​ខ្នែងពោះវៀន​ចោល​ជាមុន​សិន មុននឹង​អាច​ផ្លាស់ទៅ​រស់នៅ​ទីនោះ។ នេះ​ជា​រឿង​ធ្ងន់ធ្ងរ​ណាស់​មែនទេ? តែ​មិន​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដូច​ការ​ក្លាយជា​ពលរដ្ឋ​នៃ​នគរ​ព្រះ​ឡើយ។ ដោយសារ​មនុស្ស​ដើរតាម​ព្រះយេស៊ូវ​ ចូលចិត្ត​ធ្វើ​តាមចិត្ត​របស់​ខ្លួនឯង មិនមែន​តាម​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ(ម៉ាថាយ ១៦:២៥-២៧) ព្រះអង្គ​ក៏បាន​បកស្រាយ អំពី​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​ក្លាយជា​សាវ័ក​របស់​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “បើ​អ្នកណា​ចង់​មក​តាមខ្ញុំ នោះ​ត្រូវឲ្យ​លះ​កាត់ចិត្ត​ខ្លួនឯង​ចោលចេញ ហើយ​ផ្ទុក​ឈើឆ្កាង​ខ្លួន​មក​តាមខ្ញុំ​ចុះ”(ខ.២៤)។ ការ​នេះ​ក៏​រាប់​បញ្ចូល​ការ​ត្រៀមខ្លួន​លះ​បង់​អ្វីៗ ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ខ្លាំង​ជាង​ព្រះអង្គ និង​នគរ​ព្រះអង្គ​ផង​ដែរ។ ពេល​ណា​យើង​លី​ឈើ​ឆ្កាង គឺ​យើង​ប្រកាស​ថា យើង​ស្ម័គ្រចិត្ត​ឆ្លងកាត់​ការ​កៀប​សង្កត់​ពីសង្គម គ្រួសារ និង​សូម្បីតែ​ការ​ស្លាប់​ក៏ដោយ ដើម្បី​ព្រះគ្រីស្ទ។ ក្នុង​ការ​កាត់ចិត្ត​ខ្លួនឯង និង​ការ​លីឈើ​ឆ្កាង យើង​ក៏​ត្រូវ​ស្ម័គ្រចិត្ត​ដើរតាម​ព្រះអង្គ​ផង​ដែរ។ នេះ​ជា​ការ​ដើរតាម​ការដឹកនាំ​របស់​ព្រះអង្គ គ្រប់​ពេល​វេលា ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​ដឹកនាំ​យើង​ឲ្យ​បម្រើ និង​ធ្វើការ​លះបង់។…

Read article
បន្ទប់ចែកចាយ

យ៉ូណាថាន​បាន​តាំង​សញ្ញា​នឹង​ដាវីឌ ពីព្រោះ​លោក​ស្រឡាញ់​ដាវីឌ​ដូចជា​ខ្លួន​របស់​លោក។ ១សាំ​យ៉ូអែល ១៨:៣ នៅ​ភាគ​ខាងជើង​នៃ​ប្រទេស​អេស្ប៉ាញ ប្រជាជន​មានទម្លាប់​បង្ហាញ​អារម្មណ៍ និង​មិត្តភាព តាមរបៀប​ដែល​គួរឲ្យ​ចាប់អារម្មណ៍ ក្នុង​តំបន់ជនបទ​ដែល​មាន​រូងភ្នំ​ជាច្រើន​ដែលគេ​បាន​ជីក។ បន្ទាប់ពី​ការច្រូតកាត់​បាន​បញ្ចប់ កសិករ​មួយចំនួន​តែងតែ​ទៅ​អង្គុយ​នៅក្នុង​បន្ទប់​មួយ នៅ​ខាងលើ​រូងភ្នំ​មួយ ហើយ​បាន​ត្រៀម​ទុក​ម្ហូប​អា​ហារ​ផ្សេងៗ​នៅ​ទីនោះ។ ក្រោយមក គេ​ក៏បាន​ហៅ​បន្ទប់​នោះ​ថា “បន្ទប់​ចែកចាយ” ជា​កន្លែង​ដែល​មិត្តភក្តិ និង​ក្រុម​គ្រួសារ​តែងតែ​ជួបជុំគ្នា ដើម្បី​ចែកចាយ​រឿង ការ​អាថ៌កំបាំង និង​ក្តី​ស្រមៃ​របស់​ខ្លួន។ បើ​គេ​ត្រូវការ​ការ​ជួបជុំ​ដ៏​ជិតស្និទ្ធ ជាមួយ​មិត្តភក្តិ​ដែល​អាច​ទុកចិត្ត​បាន គេ​តែងតែ​ទៅ​រក​បន្ទប់​នោះ​ឯង។ រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​មិត្តភាព​ស៊ីជម្រៅ រវាង​យ៉ូណាថាន និង​ដាវីឌ។ ពេល​ដែល​ស្តេច​សូល​មានការ​ច្រណែន​យ៉ាង​ខ្លាំង​នឹង​ដាវីឌ ហើយ​ចង់​សម្លាប់​គាត់ យ៉ូណាថាន ដែល​ជា​បុត្រ​ច្បង​របស់​ស្តេច​សូល ក៏បាន​ការពារ និង​ធ្វើជា​មិត្តភក្ដិ​របស់​គាត់។ អ្នក​ទាំងពីរ​ក៏បាន​ក្លាយជា​មិត្ត​ចិត្ត​មួយ​ថ្លើម​មួយ(១សាំ​យ៉ូអែល ១៨:១)។ ហើយ​យ៉ូណាថាន ក៏បាន​ស្រឡាញ់​ដាវីឌ​ដូច​ខ្លួនឯង(ខ.១,៣) ហើយ​ទោះ​ទ្រង់​ជា​បុត្រ​ដែល​ត្រូវ​ស្នង​រាជ​បន្ត​ពី​ស្តេច​សូល​ក៏ដោយ ក៏​ទ្រង់​នៅតែ​ទទួលស្គាល់​ការ​ជ្រើសរើស​របស់​ព្រះ ឲ្យ​ដាវីឌ​ឡើង​ធ្វើ​ស្តេច។ ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​អាវ​ឲ្យ​ដាវីឌ ព្រមទាំង​សំលៀកបំពាក់ ​ដាវ ធ្នូ ហើយនិង​ខ្សែក្រវាត់​ផង(ខ.៤)។ ក្រោយមក ដាវីឌ​ក៏បាន​ប្រកាស​ថា សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ជ្រាលជ្រៅ​ដែល​យ៉ូណាថាន មាន​ចំពោះ​គាត់ ក្នុងនាម​ជា​មិត្តសំឡាញ់ គឺ​ពិតជា​អស្ចារ្យ​ណាស់(២សាំ​យ៉ូអែល ១:២៦)។ ក្នុងនាម​ជា​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ​ សូម​ព្រះអង្គ​ជួយ​យើង​ឲ្យ​មាន​មិត្តភាព…

Read article
ស្វែងរកការសម្រាកក្នុងព្រះយេស៊ូវ

អស់អ្នក​ដែល​នឿយព្រួយ ហើយ​ផ្ទុក​ធ្ងន់​អើយ ចូរ​មក​ឯខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​អ្នករាល់គ្នា​ឈប់​សំរាក។ ម៉ាថាយ ១១:២៨ វិញ្ញាណ​ដែល​នឿយព្រួយ មិនដែល​មាន​ភាព​ស្កប់ស្កល់ ដោយសារ​ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬ​ភាព​ជោគជ័យ​ឡើយ។ នេះ​ជា​បញ្ហា ដែល​បាន​កើតឡើង​ក្នុង​ជីវិត​របស់​តារាចម្រៀង​អាមេរិក​ដ៏​ល្បីល្បាញ​ម្នាក់។ បទចម្រៀង​របស់​គាត់ ជិត៤០អាល់ប៊ុម ត្រូវ​បាន​គេ​រាប់បញ្ចូល នៅក្នុងចំណោម​បទចម្រៀង​ជនបទ ដែល​មានការ​ពេញនិយម​បំផុត ក្នុង​ប្រទេស ហើយក៏​បាន​ជាប់​ចំណាត់ថ្នាក់​លេខ​មួយ​ជា​ញឹកញាប់​ផង​ដែរ។ គាត់​មាន​ជោគ​ជ័យ​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​អាជីព​ជា​អ្នកចម្រៀង តែ​គាត់​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ប្រពន្ធ​ជា​ញឹកញាប់ ដូច​ផ្លាស់​ប្តូរ​សំលៀកបំពាក់ ហើយ​ក៏​ធ្លាប់​ជាប់​គុក​ផង​ដែរ។ ទោះ​គាត់​មានជោគ​ជ័យ​ច្រើនយ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់​ធ្លាប់​ពោល​ទំនួញ​ថា “វិញ្ញាណ​របស់ខ្ញុំ​មាន​ពេញដោយ​ភាព​នឿយព្រួយ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ជម្នះ​បាន ដោយ​ប្រើ​ភាព​ជោគជ័យ ការ​រៀបការ ឬ​ការ​ស្វែង​រក​អត្ថន័យ​ជីវិត … ភាព​នឿយព្រួយ​នៅតែ​មាន ហើយ​ចេះតែ​បន្ត​មាន​រហូតដល់​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ស្លាប់”។ គួរឲ្យ​ស្តាយ​ណាស់ ដែល​គាត់​មិន​បាន​រក​ឃើញ​ការសម្រាក​ដ៏​ពិត សម្រាប់​វិញ្ញាណ​គាត់ មុន​ពេល​ជីវិត​គាត់​បាន​បញ្ចប់។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ត្រាស់​ហៅ​មនុស្ស​ទាំងអស់ រួម​ទាំង​សិល្បៈ​ករ ដែល​កំពុង​មានការ​នឿយព្រួយ ក្នុង​អំពើបាប និង​ផលវិបាក​នៃ​អំពើបាប ឲ្យ​ចូល​មក​រក​ព្រះអង្គ​ដោយ​ផ្ទាល់ៗខ្លួន។ គឺ​ដូចដែល​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “អស់អ្នក​ដែល​នឿយព្រួយ ហើយ​ផ្ទុក​ធ្ងន់​អើយ ចូរ​មក​ឯខ្ញុំ ខ្ញុំ​នឹង​ឲ្យ​អ្នករាល់គ្នា​ឈប់​សំរាក”(ម៉ាថាយ ១១:២៨)។ បាន​សេចក្តី​ថា ពេលណា​យើង​ទទួល​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ ព្រះអង្គ​នឹង​ដក​បន្ទុក​ចេញពី​យើង ហើយ​ប្រទាន​ការសម្រាក​ដល់​យើង។ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​ជឿ​ព្រះអង្គ…

Read article
ផ្លាស់ប្រែឲ្យដូចព្រះ ដែលជាគ្រូរបស់យើង

សិស្ស​មិនមែន​លើស​ជាង​គ្រូ​ទេ តែ​អ្នកណា​ដែល​បាន​គ្រប់លក្ខណ៍ នោះ​នឹង​បាន​ដូចជា​គ្រូ​ដែរ។ លូកា ៦:៤០ ក្នុង​វីដេអូ​ដ៏​ល្បីល្បាញ​មួយ ក្នុង​បណ្ដាញ​សង្គម គេ​ឃើញ​កូនសិស្ស​ការ៉ាតេដូ​ខ្សែ​ក្រ​វ៉ាត់​សរ អាយុ៣ឆ្នាំ​ម្នាក់ កំពុង​ធ្វើត្រាប់​តាម​គ្រូ​បង្វឹក​របស់​នាង។ នាង​មានចិត្ត​ឆេះឆួល និង​ការ​ជឿជាក់ ក្នុង​ការ​ហ្វឹកហាត់​នេះ​ណាស់ បាន​ជា​នាង​ខិតខំ​យកតម្រាប់តាម​សកម្មភាព និង​ការ​និយាយ​ស្តី​របស់​គ្រូ​បង្វឹក តាមរបៀប​ដែល​គួរឲ្យ​ស្រឡាញ់​ខ្លាំង​ណាស់។ យ៉ាងហោចណាស់ នាង​ធ្វើ​បាន​ល្អ​គួរសម។ ព្រះយេស៊ូវ​ធ្លាប់​មាន​បន្ទូល​ថា “សិស្ស​មិនមែន​លើស​ជាង​គ្រូ​ទេ តែ​អ្នកណា​ដែល​បាន​គ្រប់លក្ខណ៍ នោះ​នឹង​បាន​ដូចជា​គ្រូ​ដែរ”(លូកា ៦:៤០)។ ព្រះអង្គ​បាន​ប្រាប់​សិស្ស​ព្រះអង្គ​ថា ការ​យក​តម្រាប់​តាម​ព្រះអង្គ ក៏​រាប់​បញ្ចូល​ការ​មានចិត្ត​សប្បុរស សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​មិន​ថ្កោល​ទោស​អ្នកដទៃ​ផង​ដែរ(ខ.៣៧-៣៨) ហើយក៏​ស្គាល់​អ្នក​ដែល​ពួក​គេ​ដើរតាម​ផង​ដែរ បាន​ជា​ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “តើ​មនុស្ស​ខ្វាក់​អាច​នឹង​ដឹក​មនុស្ស​ខ្វាក់​បាន​ឬទេ តើ​មិន​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​រណ្តៅ​ទាំង២​នាក់​ទេ​ឬ​អី”(ខ.៣៩)។ សិស្ស​របស់​ព្រះអង្គ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ដឹង​ថា ខ្នាត​គំរូ​នេះ​មិន​មាននៅ​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​របស់​ពួក​ផា​រិ​ស៊ី ដែល​ជា​មនុស្ស​ខ្វាក់​កំពុង​ដឹកនាំ​មនុស្ស​ទៅ​រក​សេចក្តី​ហិន​វិនាស(ម៉ាថាយ ១៥:១៤)។ ហើយ​ពួក​គេ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ដឹង​អំពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​ដើរតាម​គ្រូ​របស់​ពួក​គេ។ ដូចនេះ គោលដៅ​របស់​សិស្ស​ព្រះយេស៊ូវ​ គឺ​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្រែ​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ព្រះយេស៊ូវ​។ ហេតុនេះ​ហើយ ពួក​គេ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ផ្ដោត​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ប្រុងប្រយ័ត្ន មក​លើ​ការ​បង្រៀន​របស់​ព្រះអង្គ អំពី​សេចក្តី​សប្បុរស និង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ហើយ​អនុវត្ត​តាម​ផង​ដែរ។ ក្នុង​នាម​យើង​ជា​អ្នកជឿ ដែល​ត្រាប់តាម​ព្រះយេស៊ូវ​ ចូរ​យើង​ថ្វាយ​ជីវិត​យើង​ដាច់​ដល់​ព្រះ ដែល​ជា​គ្រូ​របស់​យើង ដើម្បីឲ្យ​យើង​អាច​ផ្លាស់​ប្រែ​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ព្រះអង្គ ក្នុង​ការចេះដឹង ប្រាជ្ញា និង​អាកប្ប​កិរិយា។ មានតែ​ព្រះអង្គ​ទេ…

Read article
ទីបន្ទាល់ល្អ នៅក្នុងកិច្ចការទាំងអស់

សេចក្តី​បន្ទាល់​របស់​បញ្ញា​ចិត្ត​យើងខ្ញុំ ដែល​សំដែង​ថា យើងខ្ញុំ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ក្នុង​លោកីយ៍​នេះ …ដោយ​សេចក្តី​បរិសុទ្ធ និង​សេចក្តី​ស្មោះត្រង់​របស់​ព្រះ។ ២កូរិនថូស ១:១២ កាល​ឆ្នាំ១៥២៤ លោក​ម៉ាទីន លូស័​រ(Martin Luther) បាន​សង្កេត​ឃើញ​ថា “ក្នុងចំណោម​ពួក​អ្នកជំនួញ មាន​គោលការណ៍​មួយ ដែល​ពួក​គេ​បាន​យក​ជាអាទិភាព​គឺ … ខ្ញុំ​មិន​ខ្វល់​អ្វី​សោះ អំពី​អ្នកជិតខាង​ខ្ញុំ ដរាបណា ខ្ញុំ​បាន​ទទួលផល​ចំ​ណេញ ហើយ​បាន​បំពេញ​ភាព​លោភលន់​របស់ខ្ញុំ”។ ជាង២រយ​ឆ្នាំក្រោយ​មក លោក​ចន វូលមែន(John Woolman) មក​ពី​តំបន់​ម៉ោន ហូលី រដ្ឋ​ញូ​ជើ​រស៊ី បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត ដែល​គាត់​មាន​ចំពោះ​ព្រះ មាន​ឥទ្ធិពល​មក​លើ​មុខរបរ​ជា​ជាងកាត់ដេរ​សំលៀកបំពាក់​របស់​គាត់។ ដោយសារ​គាត់​គាំទ្រ​ការ​ដោះលែង​ពួក​ទាសករ​នៅ​អាមេរិក​ឲ្យ​មាន​សេរីភាព នោះ​គាត់​ក៏បាន​បដិសេធន៍​មិនព្រម​ទិញ​ផ្កា​កប្បាស និង​ថ្នាំ​សម្រាប់​ជ្រលក់​ពណ៌​ក្រណាត់ ពី​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​ប្រើ​ពលកម្ម​របស់​ទាសករ​នោះ​ឡើយ។ ដោយ​បញ្ញា​ចិត្ត​ដ៏​ជ្រះថ្លា គាត់​ក៏បាន​ស្រឡាញ់​អ្នកជិតខាង​គាត់ ហើយ​រស់នៅ ដោយ​ភាព​ទៀងត្រង់ នៅក្នុង​ការ​ធ្វើជំនួញ​របស់​គាត់។ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​ព្យាយាម​រស់នៅ ដោយ “សេចក្តី​បរិសុទ្ធ និង​សេចក្តី​ស្មោះត្រង់”(២កូរិនថូស ១:១២)។ ពេលណា​អ្នកខ្លះ ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​ក្រុង​កូរិនថូស បាន​ព្យាយាម​ធ្វើឲ្យ​គេ​ឈប់​ទទួលស្គាល់​គាត់​ជា​សាវ័ក​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ គាត់​ក៏បាន​និយាយ​ការពារ​ការប្រព្រឹត្ត​ដែល​គាត់​មាន​ក្នុងចំណោម​ពួក​គេ។ គាត់​បាន​សរសេរ​ថា គេ​អាច​ពិនិត្យមើល​ពាក្យ​សម្ភី និង​ការប្រព្រឹត្ត​របស់​គាត់ ឲ្យបាន​ម៉ត់ចត់​បំផុត(ខ.១៣)។ គាត់​ក៏បាន​បង្ហាញ​ផង​ដែរ​ថា គាត់​បាន​ពឹងផ្អែក​អំណាច​ចេស្ដា…

Read article
ឲ្យតែបានគ្រប់គ្រាន់

សូមកុំ​ឲ្យ​ទូលបង្គំ​មាន​សេចក្តី​ទាល់ក្រ ឬជា​អ្នកមាន​ដែរ សូម​គ្រាន់តែ​ចិញ្ចឹម​ទូលបង្គំ​ដោយ​អាហារ​ដែល​ត្រូវការ​ប៉ុណ្ណោះ។សុភាសិត ៣០:៨ ក្នុង​ខ្សែភាពយន្ត​មាន​ចំណងជើង​ថា អ្នកលេង​វី​យូ​ឡុង នៅ​លើដំបូល​ផ្ទះ តួអង្គ​ឈ្មោះ​ថេ​វា(Tevye) បាន​និយាយទៅ​កាន់​ព្រះ ដោយចិត្ត​ស្មោះត្រង់ អំពី​បញ្ហា​ជីវភាព​របស់​គាត់ យ៉ាងដូច​នេះ​ថា “ព្រះអង្គ​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​អ្នកក្រ​ច្រើនណាស់។ ជា​ការពិត​ណាស់ ទូលបង្គំ​ដឹង​ថា ភាព​ក្រីក្រ​មិនមែន​ជា​អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាស​អៀន​នោះ​ទេ។ តែ​វា​ក៏មិន​​មែន​ជា​កិត្តិយស​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​អី​ដែរ! ដូចនេះ បើ​ទូលបង្គំ​មានទ្រព្យ​សម្បត្តិ​តែ​បន្តិចបន្តួច តើមាន​ខុស​ទាស់​អ្វី … បើ​ទូលបង្គំ​ក្លាយជា​អ្នកមាន តើ​វា​នឹង​មានផល​ប៉ះពាល់​អ្វី មក​លើ​ផែនការ​ដ៏​ធំ និង​អស់​កល្ប​របស់​ព្រះអង្គ​ឬ?” រឿង​នេះ​បាន​ធ្វើឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​លោក​អេ​គើរ ដែល​បាន​ទូល​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះ ដោយចិត្ត​ស្មោះត្រង់​ដូចនេះ​ផង​ដែរ តែ​តាមរបៀប​ផ្សេង​ពី​នេះ ដូច​មាន​ចែង​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត។ លោក​អេ​គើ​រ​បាន​ទូល​សូម​ព្រះ​ថា “សូមកុំ​ឲ្យ​ទូលបង្គំ​មាន​សេចក្តី​ទាល់ក្រ ឬ​ជា​អ្នកមាន​ដែរ សូម​គ្រាន់តែ​ចិញ្ចឹម​ទូលបង្គំ​ដោយ​អាហារ​ដែល​ត្រូវការ​ប៉ុណ្ណោះ” (សុភាសិត ៣០:៨)។ គាត់​ដឹង​ថា “ការ​មានទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ច្រើនពេក” អាច​ធ្វើឲ្យ​គាត់​មាន​អំនួត និង​ធ្វើឲ្យ​គាត់​រស់នៅ​ដូច​អ្នក​មិន​ជឿ​ព្រះ ដោយ​បដិសេធន៍​ចរិយា​សម្បត្តិ​របស់​ព្រះ។ ម្យ៉ាងទៀត គាត់​បាន​សូម​ព្រះអង្គ កុំ​ឲ្យ​គាត់ “មាន​ភាព​ទាល់ក្រ​ឡើយ” ព្រោះ​វា​អាច​បណ្តាល​ឲ្យ​គាត់​បង្ខូច​ព្រះនាម​ព្រះអង្គ ដោយ​ការ​លួច​ទ្រព្យសម្បត្តិ​អ្នកដទៃ(ខ.៩)។ លោក​អេ​គ័រ​បាន​ទទួលស្គាល់​ថា ព្រះ​ទ្រង់​ជា​អ្នកផ្គត់ផ្គង់​គាត់ ហើយ​បាន​ទូល​សូម​ព្រះអង្គ “ឲ្យគាត់​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ល្មម” នឹង​បំពេញ​តម្រូវការ​ប្រចាំថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការអធិស្ឋាន​របស់​គាត់ បាន​បង្ហាញ​អំពី​ការ​ដេញ​តាមបំណង​ព្រះទ័យ​ព្រះ…

Read article
បង្កើនការប្រុងប្រយ័ត្ន

ត្រូវឲ្យ​ឯង​រាល់គ្នា​ប្រយ័ត្នខ្លួន ហើយ​រក្សា​ចិត្ត​ឲ្យ​មែនទែន ក្រែង​ភ្លេច​អស់ទាំង​ការ ដែល​ភ្នែក​ឯង​បានឃើញ។ ចោទិយកថា ៤:៩ មាន​បុរស​ម្នាក់​បាន​ទៅ​ជិះ​ស្គី​កម្សាន្ត​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ។ នៅ​ច្រក​ចូល​កន្លែង​ជិះ​ស្គី ពួក​គេ​ឃើញ​ផ្លាក​សញ្ញា​ដាស់តឿន​អំពី​គ្រោះថ្នាក់ ដែល​អាច​បណ្តាល​មក​ពី​ការ​បាក់​ស្រុត​ព្រឹល​ទឹកកក ហើយ​ពួក​គេ​ក៏បាន​ចាប់ផ្តើម​ជិះ​ក្តារ​រអិល​លើ​ព្រឹល​ទឹកកក​ចុះ​ពី​លើ​ជម្រាលភ្នំ​មក។ នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​ចុះ​មក​ចង្កេះភ្នំ​ជា​លើក​ទី២ មាន​គេ​ស្រែក​ប្រាប់​ពួក​គេ​ថា មានការ​បាក់​ស្រុត​ព្រឹល​ទឹកកក។ អ្នកខ្លះ​បាន​រិះគន់​គាត់ ហើយ​ថា​គាត់​ទើប​តែ​ចេះ​ជិះ​ស្គី​លើ​ព្រឹល​ទឹកកក។ តែ​តាមពិត គាត់​ជា​អ្នកនាំ​គេ​ជិះ​ស្គី​ដែល​មាន​លិខិត​បញ្ជាក់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល អំពី​ការ​បាក់​ស្រុត​ព្រឹល​ទឹកកក នៅ​តំបន់​ភ្នំ។ អ្នកស្រាវជ្រាវ​ម្នាក់​បាន​មានប្រសាសន៍​ថា អ្នក​ជិះ​ស្គី និង​ជិះ​ក្តារ​រអិល ដែល​បាន​ទទួល​បណ្តុះបណ្តាល​ច្រើន​បំផុត គឺ​ទំនងជា​ងាយ​នឹង​បោកប្រាស់​ខ្លួនឯង ញឹកញាប់​ជាងគេ។ អ្នក​ជិះ​ក្តារ​រអិល​នោះ​បាន​បាត់បង់ជីវិត ដោយសារ​គាត់​គិតថា ការ​បាក់​ស្រុត​ព្រឹល​ទឹកកក​នោះ​មិនទំនង​ជា​នឹង​កើតមាន។ កាល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ត្រៀមខ្លួន​ចូល​ទឹកដី​សន្យា ព្រះ​ទ្រង់​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​រាស្រ្ត​ព្រះអង្គ មានការ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​ជានិច្ច។ ដូចនេះ ព្រះអង្គ​បាន​បង្គាប់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស្តាប់​បង្គាប់​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះអង្គ(ចោទិយកថា ៤:១-២) ហើយ​នឹក​ចាំ អំពី​ការ​ដាក់ទោស​របស់​ព្រះអង្គ មក​លើ​អ្នក​ដែល​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់(ខ.៣-៤)។ ពួក​គេ​ចាំបាច់​ត្រូវ​មានការ​ប្រុងប្រយ័ត្ន ក្នុង​ការពិនិត្យ​មើល​ការប្រព្រឹត្ត និង​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន(ខ.៩)។ ការ​នេះ​ជួយ​ពួក​គេ ឲ្យ​មានការ​ប្រុងប្រយ័ត្ន ចំពោះ​គ្រោះថ្នាក់​ខាងវិញ្ញាណ ដោយសារ​ការ​ធ្វេស​ប្រហែស។ យើង​ងាយ​នឹង​ខ្វះ​ការ​ការពារ និង​ធ្វេស​ប្រហែស ហើយ​បោកប្រាស់​ខ្លួនឯង។ តែ​ព្រះ​ទ្រង់​អាច​ប្រទាន​កម្លាំង ឲ្យ​យើង​ជៀសវាង​ការ​រអិលដួល​ក្នុង​ជីវិត និង​ប្រទាន​ការ​អត់ទោស​បាប ដោយ​ព្រះគុណ​របស់​ព្រះអង្គ ពេលណា​យើង​លន់តួ​បាប។ ពេលណា​យើង​ដើរតាម​ព្រះអង្គ និង​សម្រាក​ក្នុង​ប្រាជ្ញា…

Read article
ពេលដែលព្រះទ្រង់មានបន្ទូល

នោះ​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា ចូរ​ឲ្យ​មាន​ពន្លឺ​ឡើង ដូច្នេះ ពន្លឺ​ក៏​មាន​ឡើង។ លោ​កុប្បត្តិ ១:៣ កាលពី​ឆ្នាំ១៨៧៦ លោ​កអ័​ឡិច​ស៊ែ​នឌ័រ ក្រា​ហាំ ប៊ែល(Alexander Graham Bell) ដែល​ជា​អ្នក​ឆ្នៃ​ប្រឌិត បាន​និយាយ​ពាក្យ​ដំបូង​បំផុត តាម​ទូរស័ព្ទ។ គាត់​បាន​ហៅ​លោក​ថូម៉ាស វ៉ាតសិន(Thomas Watson) ដែល​ជា​ជំនួយការ​របស់​គាត់ ដោយ​និយាយ​ថា “វ៉ាតសិន មកនេះ​មួយភ្លែត។ ខ្ញុំ​ចង់​ជួប​អ្នក”។ លោក​វ៉ាតសិន​ក៏បាន​ឮ​លោក​ប៊ែល​និយាយ​តាម​ទូរស័ព្ទ ដោយ​សម្លេង​មិនសូវ​ច្បាស់ តែ​គាត់​អាច​ស្តាប់​យល់។ ពាក្យ​សម្តី​ទីមួយ ដែល​លោក​ប៊ែល​បាន​និយាយ តាម​ខ្សែ​ទូរស័ព្ទ​បាន​បង្ហាញថា យុគសម័យ​ថ្មី​នៃ​ការ​ទំនាក់ទំនង​របស់​មនុស្ស​បាន​ចាប់ផ្តើម​ហើយ។ នៅ​ថ្ងៃទី​មួយ​នៃ​ការបង្កើត​ផ្ទៃមេឃ​និង​ផែនដី(លោកុប្បត្តិ ១:២) ព្រះ​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ដំបូង​បំផុត ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​ថា “ចូរ​ឲ្យ​មាន​ពន្លឺ​ឡើង”(ខ.៣)។ ព្រះបន្ទូល​នេះ​មាន​ពេញដោយ​អំណាច​នៃ​ការបង្កើត។ ព្រះអង្គ​គ្រាន់តែ​មាន​បន្ទូល នោះ​ក៏​កើតមាន​ដូច្នោះ(ទំនុកដំកើង ៣៣:៦,៩)។ ព្រះ​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “ចូរ​ឲ្យ​មាន​ពន្លឺ​ឡើង” ហើយ​ពន្លឺ​ក៏​មាន​ឡើង។ ព្រះបន្ទូល​ព្រះអង្គ​បង្កើត​ឲ្យ​មានជ័យ​ជម្នះ​ភ្លាមៗ ខណៈ​ពេល​ដែល​ភាព​ងងឹត និង​ភាព​វឹកវរ​បាន​ចាញ់​ភាព​ភ្លឺត្រចះ​នៃ​ពន្លឺ និង​សណ្ដាប់​ធ្នាប់។ ពន្លឺ​ជាច​ម្លើយ​របស់​ព្រះ ចំពោះ​អំណាច​នៃ​ភាព​ងងឹត។ ហើយ​នៅពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​បង្កើត​ពន្លឺ ព្រះអង្គ​ទត​ឃើញថា “​ល្អ​ហើយ”(លោ​កុប្បត្តិ ១:៤)។ ព្រះបន្ទូល​ដំបូង​បំផុត​របស់​ព្រះ នៅតែ​បន្ត​មានអំណាច ក្នុង​ជីវិត​របស់​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ​។…

Read article