Mike Wittmer

You are here:
បន្ត​មាន​ភាព​រឹងមាំ​ខាង​វិញ្ញាណ

២របាក្សត្រ ១៦:១-៩ ដ្បិត​ព្រះ​នេត្រ​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​ចេះ​តែ​ទត​ច្រវាត់ នៅ​គ្រប់​លើ​ផែនដី​ទាំងមូល ដើម្បី​នឹង​សំដែង​ព្រះ​ចេ​ស្តា ជួយ​ដល់​អស់​អ្នកណា​ដែល​មាន​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​ទ្រង់​។ ២របាក្សត្រ ១៦:៩ ខ្សែ​ភាពយន្ត រឿង ដឹ រ៉ក់គី(The Rocky) និយាយ​អំពី​កីឡាករ​ប្រដាល់​សកល​ម្នាក់ ដែល​ទទួល​ការ​ជំរុញ​ចិត្ត ពី​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត ស៊ូ​ស្លាប់​មិន​ព្រម​បោះបង់ចោល​ការ​តស៊ូ ដែល​បាន​ជម្នះ​ឧបសគ្គ​ដ៏​ពិបាក​បំផុត ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​ជើង​ឯក​ទម្ងន់​ធ្ងន់​។ ក្នុង​ខ្សែ​ភាពយន្ត ដឹ រ៉ក់គី វគ្គ៣ តួ​អង្គ​រ៉ក់គី មាន​ការ​ស្ញប់​ស្ញែង ចំពោះ​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​ខ្លួនឯង​។ ដោយសារ​ភាព​ល្បី​ល្បាញ​របស់​គាត់ គាត់​ក៏​បាន​ទៅ​ថត​ស្ប៉ត​ពាណិជ្ជកម្ម ដែលគេ​ចាក់​ផ្សាយ​តាម​ទូរទស្សន៍​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​មិន​មាន​ពេល​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ការ​ហ្វឹកហាត់​។ ជើង​ឯក​កីឡា​ប្រដាល់​រូប​នេះ​ក៏បាន​ប្រែ​ជា​ទន់​ជ្រាយ ហើយ​គេ​ក៏បាន​បបួល​គាត់​ប្រកួត​គ្នា​ក្រៅ​សង្វៀន ហើយក៏​ត្រូវ​គេ​វាយ​ឲ្យ​សន្លប់​។ បន្ទាប់មក គាត់​ក៏បាន​ព្យាយាម​ស្តា​សមត្ថភាព​ប្រយុទ្ធ​របស់​គាត់​ឲ្យ​ខ្លាំង​ឡើង​វិញ​។ ក្នុង​ន័យ​ខាង​វិញ្ញាណ ស្តេច​អេសា​នៃ​នគរ​យូដា​ក៏បាន​បាត់បង់​សមត្ថភាព​ប្រយុទ្ធ​ផង​ដែរ​។ ក្នុង​ដើម​ដំបូង​នៃ​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​ទ្រង់ ទ្រង់​បាន​ពឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​ព្រះ​អម្ចាស់ នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​បញ្ហា​ធំៗ​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​កងទ័ព​របស់​សត្រូវ​​មាន​គ្នា​ច្រើន​ជាង លើកទ័ព​ចូល​ទឹកដី​ទ្រង់ ទ្រង់​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ថា “ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា​អើយ សូម​ជួយ​យើង​ខ្ញុំ​ផង ដ្បិត​យើង​ខ្ញុំ​ផ្អែកលើ​ទ្រង់​ជា​ទីពឹង គឺ​ដោយ​នៅតែ​ព្រះ​នាម​ទ្រង់​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​មក ទាស់​នឹង​ពួក​មាន​គ្នា​ច្រើន​ទាំង​នេះ”(២របាក្សត្រ ១៤:១១)។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏​បាន​ឆ្លើយតប​ការ​អធិស្ឋាន​របស់​ទ្រង់ ដោយ​ប្រទាន​ពរ​កងទ័ព​របស់​សាសន៍​យូដា​ក៏បាន​វាយ​បំបាក់​កងទ័ព​សត្រូវ​ឲ្យ​រត់​ខ្ចាត់ខ្ចាយ(ខ.១២-១៥)។ ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្រោយមក នគរ​យូដា​ក៏​បាន​ទទួលរង​ការ​គំរាម​កំហែង​សារ​ជា​ថ្មី​។ នៅពេល​នេះ…

Read article
អ្នកជឿ​ដែល​មានផល​ផ្លែ

ម៉ាកុស ១១:១២-២០ ទ្រង់ទត​ឃើញ​ដើម​ល្វា១ពី​ចំងាយ ដែល​មាន​សន្លឹក រួច​ទ្រង់​យាង​ទៅ​មើល ក្រែង​រកបាន​ផ្លែ​ខ្លះ​។ ម៉ាកុស ១១:១៣ ស៊ីនឌី(Cindy) មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីករាយ ចំពោះ​ការងារ​ដែល​គាត់​ទើបតែ​ទទួល​បាន ក្នុង​ក្រុម​ហ៊ុន​មិន​យក​ប្រាក់​ចំណេញ​មួយ​។ នេះ​ជា​ឱកាស​ដ៏​ល្អ​សម្រាប់​នាំមក​នូវ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ក្នុង​សង្គម! មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​គាត់​ក៏​បាន​ដឹង​ថា មិត្ត​រួម​ការងារ​គាត់​មិន​មាន​ចិត្ត​ក្លៀវក្លា​ដូច​គាត់​​។ ពួក​គេ​បាន​សើច​ចំអក​ឲ្យ​បេសកកម្ម​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​នោះ ហើយ​ពួកគេ​តែងតែ​មាន​ការ​ដោះសា នៅ​ពេលណា​ពួកគេ​ធ្វើ​ការ​មិន​បាន​ល្អ ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ ពួកគេ​កំពុង​ស្វែងរក​មុខ​តំណែង​ដែល​មាន​ប្រាក់ខែ​ច្រើន​ជាង នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​។ ស៊ីនឌី​ក៏​មាន​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ ដែល​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ចូល​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​នោះ​។ កាល​នាង​មើល​ពី​ចម្ងាយ នាង​គិត​ស្មាន​ថា កន្លែង​ធ្វើ​ការ​នោះ​ល្អ​អស្ចារ្យ​ណាស់ តែ​ពេល​នាង​មើល​ឲ្យ​ជិត នាង​មាន​ការ​ខក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ នេះ​ជា​បញ្ហា​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​ជួប ជាមួយ​ដើម​ល្វា ដូច​មាន​ចែង​ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​នេះ(ម៉ាកុស ១១:‌១៣)។ ដើម​ល្វា​នោះ​មាន​ស្លឹក​ដែល​ជា​សញ្ញា​បង្ហាញថា វា​នឹង​ឆាប់​មាន​ផ្លែ មុន​រដូវ​។ តែ​វា​មិន​បាន​ចេញ​ផ្លែ​សោះ​។ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បាន​ដាក់​បណ្តាសា​ឲ្យ​ដើម​ល្វា​នោះ​ថា “កុំ​ឲ្យ​អ្នកណា​ស៊ី​ផ្លែ​ឯង​ទៀត​ជា​រៀងរាប​ដរាប​ទៅ”(ខ.‌១៤)។ នៅពេល​ព្រឹក​ស្អែក​ដើមឈើ​នោះ​ក៏បាន​ក្រៀម​ស្វិត​អស់(ខ.២០)។ ព្រះគ្រីស្ទ​ធ្លាប់​បាន​អធិស្ឋានតម៤០ថ្ងៃ ដូច​នេះ ព្រះអង្គ​អាច​ទ្រាំ​នឹង​ការ​អត់​អាហារ​បាន​។ ការ​ដាក់​បណ្តាសា​ឲ្យ​ដើម​ល្វា​នោះ មិន​មាន​ទាក់ទង​អ្វី​នឹង​ការ​ឃ្លាន​អាហារ​របស់​ព្រះអង្គ​ទេ តែ​ព្រះអង្គ​កំពុង​បង្រៀន​យើង​នូវ​មេរៀន​មួយ​។ ដើមឈើ​នោះ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជា​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ដែល​​ធ្លាប់​បាន​ដើរ​តាម​ជំនឿ​ត្រឹម​ត្រូវ តែ​ពួកគេ​បាន​វង្វេង​ចេញ​វិញ​។ ពួកគេ​ហៀបនឹង​ធ្វើ​គុត​ព្រះ​មែស៊ី​របស់​ពួកគេ ដែល​ជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ​។ តើ​ពួកគេ​នឹង​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ក្រៀម​ក្រោះ​ប៉ុណ្ណា​ទៀត? យើង​ប្រហែល​ចូល​ចិត្ត​មើល​ពី​ចម្ងាយ តែ​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​ចូល​មក​ជិត រក​មើល​ផល​ផ្លែ​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ​ក្នុង​ជីវិត​យើង​។ ផល​ផ្លែ​របស់​យើង​មិនមែន​សម្រាប់​ឲ្យ​គេ​កោត​ស្ញែង​យើង​ទេ​។…

Read article
សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ដែល​នាំ​ឲ្យ​គេ​សរសើរ​ដំកើង​ព្រះ

១ពេត្រុស ២:១១-១២ ទាំង​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ទៀង​ត្រង់ នៅ​ក្នុង​ពួក​សាសន៍​ដទៃ … នោះ​ឲ្យ​គេ​បាន​សរសើរ​ដល់​ព្រះ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ទ្រង់​យាង​មក​ប្រោស ដោយ​គេ​ឃើញ​ការ​ល្អ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​វិញ​។ ១ពេត្រុស ២:១២ ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​អង្គុយ​នៅ​លើ​កៅ​អី​ជាប់​ខ្ញុំ ក្នុង​យន្តហោះ បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា នាងមិន​ជឿ​ព្រះ ហើយ​គាត់​ក៏​គ្មាន​ជំនឿ​សាសនា​ដែរ​។ គាត់​បាន​ផ្លាស់ទី​លំនៅ​ទៅ​ទីក្រុង​មួយ ដែល​មាន​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ជា​ច្រើន​រស់នៅ​។ នៅពេល​ដែល​គាត់​បាន​លើក​ឡើង​ថា ភាគ​ច្រើន​នៃ​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​គាត់​ទៅ​ព្រះវិហារ​នៅ​ថ្ងៃ​អា​ទិត្យ ខ្ញុំ​ក៏បាន​សួរ​គាត់​អំពី​បទ​ពិសោធន៍​របស់​គាត់ នៅ​ក្នុង​ការ​រស់នៅ​ទីនោះ​។ គាត់​ថា គាត់​មិន​ដឹង​ថា គាត់​អាច​សងគុណ​ពួកគេ​វិញ​ដោយ​របៀបណា​ទេ​។ នៅពេល​ដែល​​គាត់​នាំ​ឪពុក​របស់​គាត់​ជា​ជន​ពិការ ទៅ​រស់នៅ​ជាមួយ​គាត់ ក្នុង​ប្រទេស​នោះ អ្នក​ជិត​ខាង​របស់គាត់​បាន​សង់​ផ្លូវ​សម្រាប់​ឲ្យ​ឪពុក​គាត់​អាច​ជិះ​រទេះរុញ​ចេញ​ចូល​ផ្ទះ​របស់​គាត់ ហើយ​ក៏​បាន​បរិច្ចាគ​គ្រែ​ពេទ្យ​មួយ​គ្រឿង និង​ថ្នាំ​ពេទ្យ​ដល់​ឪពុក​គាត់។ គាត់​ក៏​បាន​និយាយ​ថា “បើសិន​ជា​ការ​រស់នៅ​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស នោះ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​គួរតែ​ក្លាយ​ជា​គ្រីស្ទបរិស័ទ”។ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​គាត់និយាយ! ព្រោះ​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រាប់​សិស្ស​ព្រះ​អង្គ​ថា “ចូរ​ឲ្យ​ពន្លឺ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា បាន​ភ្លឺ​នៅមុខ​មនុស្ស​លោក​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​ឃើញ​ការ​ល្អ ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រព្រឹត្ត រួច​សរសើរ​ដំកើង ដល់​ព្រះវរបិតា​នៃ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​គង់នៅ​ស្ថាន​សួគ៌”(ម៉ាថាយ ៥:‌១៦)។ លោក​ពេត្រុស​បានឮ​ព្រះ​រាជ​បញ្ជា​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ បានជា​គាត់​បង្រៀន​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ឲ្យ “ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ទៀង​ត្រង់ នៅ​ក្នុង​ពួក​សាសន៍​ដទៃ ដើម្បី​នៅ​កន្លែងណា ដែលគេ​និយាយ​ដើម​ពី​អ្នក​រាល់​គ្នា ទុក​ដូចជា​មនុស្ស​ប្រព្រឹត្ត​អាក្រក់ នោះ​ឲ្យ​គេ​បាន​សរសើរ​ដល់​ព្រះ នៅ​ថ្ងៃ​ដែល​ទ្រង់​យាង​មក​ប្រោស ដោយ​គេ​ឃើញ​ការ​ល្អ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​វិញ”(១ពេត្រុស ២:១២)។ អ្នក​ជិត​ខាង​យើង​ដែល​មិន​ជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ប្រហែល​មិន​យល់​អំពី​ជំនឿ…

Read article
ស្វាគមន៍​មនុស្ស​ដែល​យើង​មិន​ស្គាល់

អេភេសូរ ២:១១-២២ អ្នក​រាល់​គ្នា​មិនមែន​ជា​អ្នក​ដទៃ ឬ​ជា​អ្នក​គ្រាន់តែ​សំណាក់​នៅ​ទៀត​ទេ គឺជា​ជាតិតែ១នឹង​ពួក​បរិសុទ្ធ ជា​ពួក​ដំណាក់​ព្រះ​វិញ​។ អេភេសូរ ២:១៩ លោក​ដានីយ៉ែល ណាយេរី(Daniel Nayeri) បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដ៏​លំបាក​របស់​គាត់ ជាមួយ​ម្តាយ និង​ប្អូន​ស្រី​គាត់ រត់​គេច​ពី​ការ​បៀតបៀន ដោយ​ឆ្លង​កាត់​ជំរុំ​ជន​ភៀស​ខ្លួន ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​កន្លែង​មាន​សុវត្ថិភាព នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក​ ជា​ប្រទេស​ទី៣។ គាត់​ថា រឿង​ដែល​គាត់​បាន​ជួប មិនមែន​សុទ្ធតែ​ជា​រឿង​សោកសៅ​ទាំង​អស់​ឡើយ​។ ប្តី​ប្រពន្ធ​វ័យ​ចំណាស់​មួយ​គូរ​បាន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ធានា​ពួកគេ ឲ្យ​មក​រស់នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក ទោះ​ពួកគេ​មិន​ដែល​ស្គាល់​គ្នា​ក៏ដោយ​។ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយមក លោក​ដានីយ៉ែល នៅតែ​មិន​យល់​។ គាត់​ក៏​បាន​សរសេរ​ថា “តើ​អ្នកជឿ​ទេ? ពួក​គេ​បាន​ជួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​ខ្ញុំ ដោយ​មិន​បាន​ស្គាល់​គ្នា​សោះ​។ ពួកគេ​មិន​ដែល​បាន​ជួប​យើង​ទេ​។ ហើយ​បើ​យើង​ជា​មនុស្ស​អាក្រក់ ពួកគេ​នឹង​មាន​រឿង​ធំ​មិនខាន​។ ពួកគេ​ពិត​ជា​ក្លាហាន មាន​ចិត្ត​ល្អ និង​មិន​ខ្លាច​គ្រោះ​ថ្នាក់ ខុសពី​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ស្គាល់”។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ព្រះ​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​យើង​មាន​សេចក្តី​អាណិត​ដូច​នេះ ដល់​អ្នក​ដែល​យើង​មិន​ស្គាល់។ គឺ​ដូច​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​ប្រាប់​ពួក​អ៊ីស្រាអែល ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ចំពោះ​ជន​បរទេស​។ “ឯ​អ្នក​ប្រទេស​ក្រៅ​ដែល​មក​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ពួក​ឯង​រាល់​គ្នា នោះ​ត្រូវ​ទុក​ដូចជា​កើត​នៅ​ស្រុក​ឯង​វិញ ហើយ​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​គេ​ដូច​ជា​ខ្លួនឯង​ដែរ ដ្បិត​ឯង​រាល់​គ្នា​ពីដើម​ក៏​ជា​អ្នក​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អេ​ស៊ីព្ទ​ដែរ”(លេវី​វិន័យ ១៩:៣៤)។ ព្រះអង្គ​ក៏បាន​រំឭក​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ជា​សាសន៍​ដទៃ​ផង​ដែរ​ថា កាលពី​មុន “អ្នក​រាល់​គ្នា​នៅ​ទីទៃ​ពី​ព្រះគ្រីស្ទ …ជា​មនុស្ស​ដទៃ​ខាង​ឯ​សេចក្តី​សញ្ញា ដែល​ទ្រង់​បាន​សន្យា​ទុក…

Read article
មេរៀន​ទទួល​បាន​ពី​ស្នាម​របួស

លោកុប្បតិ្ត ៣២:២២-៣២ កាល​គាត់​ឆ្លង​ត្រង់​ព្នីអែល​រួច​ហើយ នោះ​ថ្ងៃ​បាន​រះ​ឡើង គាត់​ក៏​ដើរ​ខ្ញើចៗ​។ លោកុប្បត្ដិ ៣២:៣១ អ្នក​ស្រី​ហ្វេយ(Faye) បាន​ពិនិត្យ​មើល​ស្នាម​សម្លាក នៅ​លើ​ពោះ​របស់​គាត់​។ គាត់​បាន​ស៊ូ​ទ្រាំ​នឹង​ការ​វះ​កាត់​មួយ​លើក​ទៀត ដើម្បី​យក​ដុំ​សាច់​មហារីក​ចេញពី​ក្រពះ​គាត់​។ លើក​នេះ ក្រុម​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​បាន​កាត់​ដុំ​​សាច់​នោះ​ចេញពី​ក្រពះ​របស់​គាត់ ហើយ​បាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​​ស្នាម​សម្លាក ដែល​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ពួកគេ​។ គាត់​ក៏បាន​ប្រាប់​ស្វាមី​គាត់​ថា ស្នាម​សម្លាក​នោះ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដោយសារ​ជំងឺ​មហារីក ឬ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​ការ​ចាប់​ផ្តើម​នៃ​ការ​ជា​សះ​ស្បើយ​។ តែ​គាត់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចាត់​ទុក​ស្នាម​សម្លាក​នោះ ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ការ​ជា​សះ​ស្បើយ​។ លោក​យ៉ាកុប​ក៏​ធ្លាប់​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ បន្ទាប់ពី​គាត់​បាន​បោក​ចំបាប់​ជាមួយ​ព្រះអម្ចាស់ ពេញ​មួយ​យប់​។ ដោយសារ​លោក​យ៉ាកុប​មិន​ព្រម​បោះបង់​ការ​ប្រកួត ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ពាល់​ត្រង់​សន្លាក់​ត្រគាក​គាត់ ធ្វើ​ឲ្យ​ត្រគាក​គាត់​ថ្លស់ បានជា​គាត់​ដើរ​ខ្ញើចៗ​។ ប៉ុន្មាន​ខែ​ក្រោយមក ពេល​ដែល​លោក​យ៉ាកុប​ស្ទាប​ត្រគាក​របស់​គាត់ ដែល​បាន​ថ្លស់​នោះ តើ​គាត់​បាន​រៀន​សូត្រ​អ្វី​ខ្លះ ពី​ហេតុការណ៍​នោះ? តើ​ចិត្ត​របស់​គាត់​មាន​ពេញ​ដោយ​ការ​ស្តាយ​ក្រោយ ដោយសារ​គាត់​បាន​រស់នៅ​ដោយ​ការ​បោក​បញ្ឆោត​អ្នក​ដទៃ ដែល​នាំ​ឲ្យ​គាត់​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​បោក​ចំបាប់​នោះ? ព្រះអម្ចាស់​បាន​ប្រើ​ទុក្ខ​លំបាក​ឲ្យ​គាត់​ភ្លឺ​ភ្នែក មើល​ឃើញ​សេចក្តី​ពិត ដោយ​ព្រះអង្គ​បាន​បដិសេធន៍​មិន​ព្រម​ប្រទាន​ពរ​គាត់ ទាល់តែ​គាត់​បាន​ដឹង​ច្បាស់​ថា ខ្លួនឯង​ជា​នរណា​។ គាត់​មាន​ឈ្មោះ​យ៉ាកុប ដែល​មាន​ន័យថា “អ្នក​តោង​កែង​ជើង” (មើល លោកុប្បត្ដិ ២៥:២៦)។ គាត់​បាន​បោក​បញ្ឆោត​លោក​អេសាវ​ជា​បង​ប្រុស​គាត់ និង​លោក​ឡាបាន់ ជា​ឪពុក​ក្មេក​គាត់ ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​។ ព្រះ​ទ្រង់​ក៏បាន​ប្រទាន​ឈ្មោះ​ថ្មី​ដល់​លោក​យ៉ាកុប​ថា “អ៊ីស្រាអែល” ព្រោះ​គាត់​បាន​តយុទ្ធ​នឹង​ព្រះ និង​មនុស្ស…

Read article
ព្រះទ្រង់លើសពីគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់យើង

នាងរស់ ៤:៩-១៧ ឯពួកស្រីជាអ្នកជិតខាង គេក៏ដាក់ឈ្មោះកូននោះថា អូបិឌ ដោយថា មានកូនប្រុស១កើតមកឲ្យន៉ាអូមី។ នាងរស់ ៤:១៧ អ្នកស្រីអ៊ែលិន(Ellen) មានថវិកាតិចតួច សម្រាប់ចំណាយក្នុងរដូវកាលនៃបុណ្យណូអែល ដូចនេះ នាងមានចិត្តរីករាយណាស់ ពេលដែលបានទទួលប្រាក់រង្វាន់នៅកន្លែងធ្វើការ សម្រាប់ថ្ងៃណូអែល។ នាងគិតថា នាងមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង់ធនាគារហើយ តែពេលនាងទៅដាក់លុយ នៅក្នុងធនាគារ នាងបានទទួលដំណឹងភ្ញាក់ផ្អើលមួយទៀត។ បុគ្គលិកធនាគារបានប្រាប់នាងថា ធនាគារបានធ្វើអំណោយសម្រាប់ថ្ងៃណូអែលដល់នាង ដោយបានបង់ធនាគារជំនួសនាង សម្រាប់ខែមករាហើយ។ ដូចនេះ នាង និងលោកត្រេយ(Trey) ជាស្វាមី អាចបង់ថ្លៃចំណាយផ្សេងទៀត ព្រមទាំងធ្វើអំណោយដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល សម្រាប់អ្នកដទៃទៀត នៅថ្ងៃណូអែល។ ព្រះទ្រង់អាចប្រទានពរយើង តាមរបៀបដែលយើងមិននឹកស្មានដល់។ នាងណាអូមីមានចិត្តជូរល្វីង និងខ្ទេចខ្ទាំ ដោយសារការស្លាប់របស់ស្វាមី និងកូនប្រុសរបស់នាង(នាងរស់ ១:២០-២១)។ ក្រោយមក លោកបូអូសក៏បានជួយស្រោចស្រង់ស្ថានភាពដ៏ត្រដាបត្រដួសរបស់នាង បន្ទាប់ពីគាត់បានរៀបការជាមួយកូនប្រសាស្រីរបស់នាង ហើយក៏បានផ្តល់កន្លែងស្នាក់នៅឲ្យនាងផងដែរ(៤:១០)។ នាងណាអូមីប្រហែលជាមិនសង្ឃឹមចង់បានអ្វីលើសពីនេះទេ។ តែក្រោយមក ព្រះទ្រង់ក៏បានប្រទានពរនាងរស់ និងលោកបូអូស ឲ្យមានកូនប្រុសម្នាក់។ ដូចនេះ នាងណាអូមីមានចៅប្រុសមួយ ដែលនឹងជួយឲ្យជីវិតនាងមានលំនឹងឡើងវិញ ហើយនឹងចិញ្ចឹមនាង ក្នុងកាលដែលចាស់ផង(ខ.‍១៥)។ ព្រះពរនេះគួរតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់នាងហើយ។…

Read article
ព្រះទ្រង់បានហៅយើងថា កូនព្រះអង្គ

១យ៉ូហាន ៣:១-៣ មើល សេចក្តី​ស្រឡាញ់​យ៉ាង​ណា​ហ្ន៍ ដែល​ព្រះវរបិតា​បាន​ផ្តល់​មក​យើង​រាល់​គ្នា ឲ្យ​យើង​បាន​ហៅថា​ជា​កូន​របស់​ព្រះ​ដូច្នេះ​។ ១យ៉ូហាន ៣:១ បន្ទាប់ពី​លោក​ស័រ​មិន ស្មីត(Sherman Smith) បាន​ជ្រើសរើស​លោក​ដេលិន មែកឃូឡូ(Deland McCullough) ចូល​ប្រកួត​កីឡា​បាល់​ទាល់​អាមេរិក ឲ្យ​សកលវិទ្យាល័យ​ម៉ៃអាមី គាត់​ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​អាណិត​ស្រឡាញ់​លោក​ដេលិន ហើយ​បាន​ក្លាយ​ជា​ឪពុក​ដ៏​ល្អ​ដែល​ដេលិន​មិន​ធ្លាប់​មាន​។ លោក​ដេលិន​មាន​ការ​ស្ញប់​ស្ញែង​ចំពោះ​លោក​ស័រ​មិន​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​មាន​បំណង​ចង់​យក​តម្រាប់​តាម​លោក​ស័រ​មិន​។ ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​ក្រោយមក លោក​ដេលិន​ក៏បាន​ស្វែងរក​ម្តាយ​បង្កើត​របស់​គាត់ ហើយ​ម្តាយ​គាត់​ក៏បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ដោយ​ប្រាប់​គាត់​ថា ឪពុក​បង្កើត​របស់​គាត់​ឈ្មោះ​ស័រ​មិន ស្មីត​។ លោក​គ្រូ​បង្វឹក​ស្មីត​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ពេល​ដែល​បាន​ដឹង​ថា ខ្លួន​មាន​កូន​ប្រុស​បង្កើត​ម្នាក់ ហើយ​ដេលិន​ក៏បាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ពេល​ដែល​បាន​ដឹង​ថា តាម​ពិត បុរស​ដែល​បាន​ធ្វើ​ជា​គំរូ​ឪពុក​សម្រាប់​គាត់ គឺជា​ឪពុក​បង្កើត​របស់​គាត់​។ ពេល​ពួក​គេ​ជួប​គ្នា​លើក​ក្រោយ លោក​ស័រ​មិន ក៏​បាន​ឱប​លោក​ដេលិន ហើយ​ក៏​បាន​ហៅ​គាត់​ថា កូន​ប្រុស​របស់​គាត់​។ នេះ​ជា​លើក​ទីមួយ ដែល​លោក​ដេលិន​បានឮ​ពាក្យ​នេះ​ពី​ឪពុក​របស់​គាត់​។ គាត់​បាន​ដឹង​ថា លោក​ស័រ​មិន​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ ដោយ​មោទនភាព ដូច​នេះ គាត់​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​ក្រៃ​លែង​។ យើង​ក៏​គួរតែ​មាន​ចិត្ត​រីករាយ​ក្រៃ​លែង ចំពោះ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ឥត​ខ្ចោះ របស់​ព្រះវរបិតា​ដែល​គង់នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ផង​ដែរ​។ សាវ័ក​យ៉ូហាន​បាន​បង្រៀន​យើង​ថា “មើល សេចក្តី​ស្រឡាញ់​យ៉ាង​ណា​ហ្ន៍ ដែល​ព្រះវរបិតា​បាន​ផ្តល់​មក​យើង​រាល់​គ្នា ឲ្យ​យើង​បាន​ហៅថា​ជា​កូន​របស់​ព្រះ​ដូច្នេះ”(១យ៉ូហាន ៣:១)។ យើង​ក៏​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ដូច​លោក​ដេលិន​ផង​ដែរ…

Read article
ព្រះយេស៊ូវជាក្សត្រល្អបំផុត

២របាក្សត្រ ២១:៤-៧,១៦-២០ ឯពួក​រាស្ត្រ​ទ្រង់​មិន​បាន​ថ្វាយ​ព្រះ​ភ្លើង​ដល់​ទ្រង់ ដូច​បាន​ថ្វាយ​ដល់​ពួក​ឰយុកោ​ទ្រង់​ទេ​។ ២របាក្សត្រ ២១:១៩ ក្នុង​បទ​ចម្រៀង​កាយ​វិការ មាន​ចំណង​ជើង​ថា ហាមីលតុន(Hamilton) មាន​ការ​បង្ហាញ​តួ​អង្គ​ស្តេច​ជច ទី៣(King George III) របស់​ប្រទេស​អង់​គ្លេស តាម​របៀប​កំប្លែង ជា​តួ​អង្គ​ដែល​ចិត្ត​អាក្រក់ និង​មាន​សតិ​មិន​ល្អ​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក្នុង​សៀវភៅ​ជីវប្រវត្តិ​ថ្មី​មួយ​របស់​ស្តេច​ជច មាន​ការ​បក​ស្រាយ​ថា ទ្រង់​មិនមែន​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ផ្តាច់​ការ ដូច​ដែល​គេ​បាន​ពិពណ៌នា នៅ​ក្នុង​បទ​ចម្រៀង​ហាមីលតុន ឬ​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកាស​ឯករាជ​របស់​សហរដ្ឋអាមេរិក​នោះ​ឡើយ​។ បើសិន​ជា​ស្តេច​ជច ពិតជា​មនុស្ស​សាហាវ​ព្រៃ​ផ្សៃ ដូច​ដែល​ជនជាតិ​អាមេរិក​បាន​និយាយ​មែន នោះ​ទ្រង់​មុខ​ជា​បាន​ទប់​ស្កាត់​ការ​បះបោរ​ទាមទារ​ឯករាជ​របស់​ជនជាតិ​អាមេរិក ដោយ​ប្រើ​វិធី​សាស្ត្រ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ទឹកដី​អាមេរិក​មិនខាន​។ តែ​ទ្រង់​មិន​បាន​អនុវត្ត​ដូច​នេះ​ទេ ដោយសារ​ទ្រង់​មាន​ចារិក​លក្ខណៈ​ថ្លៃថ្នូរ និង​ចិត្ត​ល្អ​។ តើ​ស្តេច​ជច​បាន​សោយ​ទីវង្គត ដោយ​វិប្បដិសារី​ឬ​ទេ? តើ​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ទ្រង់​អាច​មាន​ជោគជ័យ​ជាង​នេះ​ទេ បើសិន​ជា​ទ្រង់​មាន​អត្ត​ចារិក​ផ្តាច់​ការ​ ​មក​លើ​ប្រជាជន​របស់​ទ្រង់? ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ការ​ដឹកនាំ​ផ្តាច់​ការ​មិន​ប្រាកដ​ថា អាច​នាំមក​នូវ​ជោគជ័យ​បាន​ឡើយ​។ ព្រះ​គម្ពីរ​សញ្ញា​ចាស់​បាន​ចែងថា ស្តេច​យ៉ូរ៉ាម​បាន​ពង្រឹង​រាជ​បល្ល័ង្ក​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​រឹងមាំ ដោយ “សំឡាប់​កនិដ្ឋា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដោយ​ដាវ​ទៅ ព្រម​ទាំង​ពួក​ដែល​ជា​ប្រធាន ក្នុង​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​ជា​ច្រើន​ដែរ”(២របាក្សត្រ ២១:៤)។ យ៉ូរ៉ាម​បាន “ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ដ៏​លាមក​អាក្រក់ នៅ​ព្រះ​នេត្រ​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា”(ខ.៦)។ ការ​ដឹកនាំ​ដ៏​សាហាវ​ព្រៃ​ផ្សៃ​របស់​ទ្រង់ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជា​រាស្រ្ត​ស្អប់​ខ្ពើម​ទ្រង់ បានជា​ពួកគេ​មិន​បាន​ទួញ​យំ ចំពោះ​ការ​ស្លាប់​របស់​ទ្រង់​ដោយ​រោគា​ដ៏​អាក្រក់ ហើយ​ក៏​មិន​ដុត​ភ្លើង​ថ្វាយ​ទ្រង់…

Read article
ព្រះទ្រង់ហៅឈ្មោះអ្នក

សូមអាន : លោកុប្បត្តិ ១៦:១-៩,១៦ ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​សួរថា នែ​ហាការ បាវ​សារ៉ាយ​អើយ តើ​ឯង​មកពីណា ហើយ​គិត​ទៅ​ឯណា​ហ្នឹង? លោកុប្បត្តិ ១៦:៨ ណាថាលា(Natalia) បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ប្រទេស​ផ្សេង តាម​ការ​សន្យា​ថា​នឹង​បាន​ទទួល​ការ​អប់រំ​នៅ​សាលា​ល្អៗ​។ តែ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន បុរស​ជា​ឪពុក​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​ដែល​នាង​ស្នាក់​នៅ​ជាមួយ ក៏បាន​ចាប់​ផ្តើម​ធ្វើបាប​ខាង​ផ្លូវ​កាយ និង​ផ្លូវភេទ​របស់​នាង​។ គាត់​បាន​បង្ខំ​នាង​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ជា​អ្នក​បម្រើ​ក្នុង​ផ្ទះ និង​មើល​កូន​របស់​គាត់ ដោយ​គ្មាន​ប្រាក់​កំរៃ​។ គាត់​ថែម​ទាំង​បាន​បង្ខាំង​នាង​មិន​ឲ្យ​ចេញ​ក្រៅ​ផ្ទះ ឬ​ប្រើ​ទូរស័ព្ទ​ឡើយ​។ ដូច​នេះ នាង​ក៏បាន​ក្លាយ​ជា​ទាសករ​របស់​គាត់​។ លោក​អាប់រ៉ាម និង​នាង​សារ៉ាយ​មាន​បាវ​បម្រើ​ម្នាក់​ជា​ជនជាតិ​អេស៊ីព្ទ ឈ្មោះ​ហាការ​។ ពួកគេ​មិន​ដែល​ហៅ​ឈ្មោះ​របស់​នាង​ ពួក​គេ​គ្រាន់​តែ​ហៅ​នាង​ថា “បាវ​របស់​ខ្ញុំ” ឬ “បាវ​របស់​អ្នក”(លោកុប្បត្ដិ ១៦:២,៥-៦)។ ហើយ​ពួកគេ​គ្រាន់តែ​ចង់​ប្រើ​នាង ដើម្បី​បង្កើត​កូន​សម្រាប់​ស្នង​មរតក​លោក​អ័ប្រាហាំ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ព្រះ​ទ្រង់​មិន​ដូច​ពួកគេ​ទេ​។ ទេវតា​នៃ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​អង្គ​ទ្រង់​ជា​លើក​ដំបូង ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ ពេល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​នាង​ហាការ​នៅ​វាល​រហោស្ថាន កាល​នាង​កំពុង​មាន​ផ្ទៃពោះ​។ ទេវតា​នៃ​ព្រះអម្ចាស់​គឺជា​អ្នក​នាំសារ​របស់​ព្រះ ឬ​ជា​ព្រះ​។ នាង​ហាការ​រជឿ​ថា ទ្រង់​ជា​ព្រះ ព្រោះ​នាង​និយាយ​ថា នៅ​ទីនេះ នាង​បាន​ឃើញ​ព្រះ​ដែល​ទ្រង់ទត​ឃើញ​នាង(ខ.១៣)។ ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ហៅ​ឈ្មោះ​នាង​ថា “នែ​ហាការ បាវ​សារ៉ាយ​អើយ តើ​ឯង​មកពីណា ហើយ​គិត​ទៅ​ឯណា​ហ្នឹង?”(ខ.៨)។ ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បាន​ទត​ឃើញ​ណាថាលា ហើយក៏​បាន​នាំ​មនុស្ស​ទៅ​ជួយ​រំដោះ​នាង​។…

Read article
ផ្តល់ឲ្យនូវការជ្រកកោន

សូមអាន នាងរស់ ៣:១-៩ សូម​បណ្តោយ​ផួយ​លោក​មក​ដណ្តប់​ឲ្យ​បាវ​ស្រី​ផង ដ្បិត​លោក​ជា​អ្នក​មាន​ច្បាប់​នឹង​លោះ​បាន​។ នាងរស់ ៣:៩ លោក​ហ្វ៊ីល(Phil) និង​អ្នក​ស្រី​ស៊ែនឌី(Sandy) មាន​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត ពេល​បាន​ស្តាប់​រឿង​របស់​ក្មេង​ដែល​ជា​ជន​ភៀសខ្លួន។ ពួកគេ​ក៏​បាន​បើក​ចំហ​ចិត្ត និង​ចំហ​ទ្វារ​ផ្ទះ​ទទួល​ក្មេង​ទាំង​ពីរ ឲ្យ​ចូល​ស្នាក់​នៅ​ជាមួយ​ពួកគេ​។ បន្ទាប់ពី​ពួកគេ​បាន​ទៅ​ទទួល​ក្មេង​ទាំង​ពីរ​នៅ​អាកាស​យានដ្ឋាន​ហើយ ពួកគេ​ក៏​បាន​បើក​ឡាន​ជួន​ពួក​គេ​មក​ផ្ទះ ដោយ​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់ និង​ខ្វះ​ទំនុក​ចិត្ត​។ តើ​ពួកគេ​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់​ការ​ស្នាក់​នៅ​ជាមួយ​យើង​ហើយ​ឬ​នៅ? ពួកគេ​មាន​វប្បធម៌ ភាសា ឬ​សាសនា​ខុស​គ្នា តែ​ពួកគេ​បាន​ផ្តល់​កន្លែង​ជ្រកកោន​សម្រាប់​កុមារ​ទាំង​ពីរ​។ នៅ​គ្រា​សញ្ញា​ចាស់ លោក​បូអូស​ក៏​មាន​ការ​ប៉ះ​ពាល់​ចិត្ត ចំពោះ​រឿង​របស់​នាងរស់​ផង​ដែរ​។ គាត់​បាន​ឮ​ថា នាង​បាន​ចាក​ចេញពី​ញាតិ​សន្តាន​របស់​នាង ដើម្បី​មើលថែ​នាង​ណាអូមី​ជា​ម្តាយ​ក្មេក ហើយ​ពេល​នាង​រស់​មក​រើស​កួរស្រូវ​ក្នុង​វាល​ស្រែ​របស់​លោក​បូអូស គាត់​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​សូម​ព្រះពរ​ឲ្យ​នាង យ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា “សូម​ព្រះយេហូវ៉ា​ប្រទាន​រង្វាន់​ដល់​នាង ហើយ​ឲ្យ​នាង​បាន​ទទួល​បំណាច់​ដ៏​ពោរ​ពេញ ពី​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ដែល​នាង​បាន​មក​ជ្រក​ក្រោម​ស្លាប​ទ្រង់​ចុះ”(នាងរស់ ២:១២)។ នៅ​យប់​មួយ​នោះ នាងរស់​ក៏​រំខាន​ដំណេក​របស់​លោក​បូអូស ដោយ​រំឭក​គាត់​អំពី​ព្រះពរ​ដែល​គាត់​ទូល​សូម​ឲ្យ​នាង​ពី​ថ្ងៃ​មុន​។ ពេល​គាត់​ភ្ញាក់​ដឹង​ខ្លួន​ឡើង គាត់​ក៏បាន​សួរ​នាង​ថា “អ្នកណា​នេះ?” នាង​ឆ្លើយ​ថា “ខ្ញុំ​ឈ្មោះ​រស់ ជា​បាវ​ស្រី​របស់​លោក សូម​បណ្តោយ​ផួយ​លោក​មក​ដណ្តប់​ឲ្យ​បាវ​ស្រី​ផង ដ្បិត​លោក​ជា​អ្នក​មាន​ច្បាប់​នឹង​លោះ​បាន”(៣:៩)។ ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​ដើម​ភាសា​ហេព្រើរ ពាក្យ​ផួយ គឺ​មានន័យ​ដូច​ពាក្យ​ស្លាប​។ លោក​បូអូស​ក៏បាន​ឲ្យ​នាងរស់​ចូល​ជ្រក ក្រោម​ការ​ថែរក្សា​របស់​គាត់ ដោយ​រៀប​ការ​ជាមួយ​នាង…

Read article