Winn Collier

You are here:
ជីវិតដែលមានភាពត្រឹមត្រូវ

សេចក្តី​សុចរិត​របស់​មនុស្ស​ទៀង​ត្រង់ នឹង​នាំ​ផ្លូវ​គេ​។ សុភាសិត ១១:៣ អេបិល មូតៃ(Abel Mutai)​ ជា​កីឡាករ​រត់​ប្រណាំង​មក​ពី​ប្រទេស​គែនយ៉ា​ បាន​ចូល​រួម​ការ​ប្រកួត​រត់​ប្រណាំង​អន្តរជាតិ កាត់​តាម​សណ្ឋានដី​ខុស​ៗ​គ្នា​ក្នុង​ប្រទេស ដែល​មាន​ការ​ពិបាក​យ៉ាង​ខ្លាំង។ នៅ​សល់​តែ​ពីរបី​ម៉ែត្រ​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ គាត់​រត់​ទៅ​ដល់​ទី​ហើយ ដោយ​គាត់​កំពុង​នាំ​មុខ​គេ។ ដោយសារ​គាត់​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ ចំពោះ​ផ្លាក​សញ្ញា ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​គិត​ថា គាត់​បាន​ឆ្លង​ផុត​ទី​ហើយ ដូចនេះ គាត់ក៏បានឈប់រត់ ទាំងមិនទាល់ដល់ទី។ លោក​អ៊ីវ៉ាន ហ្វឺណានដេស អាណាយ៉ា(Ivan Fernandez Anaya) ជា​កីឡាករ​អេស្ប៉ាញ ដែល​ត្រូវ​ជាប់​លេខ​ពីរ​ក្រោយ​គាត់ ក៏​បាន​មើល​ឃើញ​កំហុស​របស់​លោក​មូតៃ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ជា​ជាង​ឆ្លៀត​​ឱកាស​ពេល​នោះ ដើម្បី​វ៉ា​គាត់​ឲ្យ​ដល់​ទី​មុន  លោក​អាណាយ៉ា​ក៏​បាន​រត់​ទាន់​លោក​មូតៃ ហើយ​ចង្អុល​បង្ហាញ​លោក​មូតៃ ឲ្យ​បន្ត​រត់​ទៅ​រក​ទី ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​មេដាយ​មាស។ ពេល​ដែល​អ្នក​សារព័ត៌មាន​សួរ​លោក​អានណាយ៉ា ហេតុ​អ្វី​គាត់​សុខ​ចិត្ត​ចាញ់​ការ​ប្រកួត​នោះ គាត់​ក៏​បាន​ឆ្លើយ​ថា អ្នក​ដែល​សក្តិសម​នឹង​ទទួល​ជ័យ​ជម្នះ គឺ​លោក​មូតៃ មិន​មែន​គាត់​ទេ។ គាត់​ថា “បើ​ខ្ញុំ​ឈ្នះ​ពេល​នោះ តែ​មាន​តម្លៃ​អ្វី? តើ​ខ្ញុំ​នឹង​មាន​កិត្តិយស ដោយសារ​មេដាយ​មាស​នោះ​ទេ? តើ​ម្តាយ​ខ្ញុំ​នឹង​គិត​យ៉ាង​ណា ចំពោះ​ខ្ញុំ”។ អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ម្នាក់​ក៏​បាន​ផ្សាយ​ដូច​នេះ​ថា “លោក​អាណាយ៉ា​បាន​ជ្រើស​រើស​យក​ភាព​ស្មោះ​ត្រង់ ជា​ជាង​រើស​យក​ជ័យជម្នះ”។​ បទ​គម្ពីរ​សុភាសិត​បាន​ចែង​ថា អ្នក​ណា​ចង់​រស់​នៅ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ត្រង់…

Read article
ក្តីអំណរដែលបានមកពីដំណឹងល្អ

ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​បាន​ចាក់​ប្រេង​តាំង​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​មនុស្ស​ទាល់​ក្រ។ អេសាយ ៦១:១ កាល​ពី​ពេល​ល្ងាច ឆ្នាំ១៩៦៤ គ្រោះ​រញ្ជួយ​ដី​ដ៏​ធំ​មួយ​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​រដ្ឋ​អាឡាស្កា ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​កក្រើក រង្គើរ​មាន​រយៈ​ពេល​ជាង​៤​នាទី ដោយ​កម្លាំង​រញ្ជួយ ៩.២ រិចទ័រ។ នៅ​តំបន់​អ៊ែងខូរេក បណ្ដុំ​អគារ​ទាំង​មូល​បាន​ដួល​រលំ​រាប​ដល់​ដី ដោយ​បន្សល់​ទុក​តែ​ស្នាម​ក្រហូង​ដី និង​កម្ទេច​អគារ​បាក់​បែក។ នៅ​ពេល​យប់​ដ៏​ងងឹត និង​តក់​ស្លត់ អ្នក​ស្រី​ជេនី ឈែន(Genie Chance) ដែល​ជា​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន បាន​ឈរ​កាន់​ក្បាល​មីក្រូហ្វូន ផ្សាយ​ព័ត៌មាន​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​កំពុង​អន្ទះសារ​ចាំ​ស្តាប់​ព័ត៌មាន តាម​វិទ្យុ​ដែល​មាន​ដូច​ជា បុរស​ជា​ប្តី​ម្នាក់​ដែល​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ព្រៃ បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា ភរិយា​ខ្លួន​នៅ​មាន​ជីវិត ក្រុម​គ្រួសារ​ដែល​កំពុង​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា កូន​ប្រុស​របស់​ពួក​គេ​សុខ​សប្បាយ នៅ​កន្លែង​បោះ​ជំរុំ របស់​ក្រុម​កាយរឹទ្ធិ  ប្តី​ប្រពន្ធ​មួយ​គូរ​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា គេ​បាន​រក​ឃើញ​កូន​ៗ​របស់​ពួកគាត់​ហើយ។ វិទ្យុ​ក៏​បាន​បន្ត​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​អំពី​ដំណឹង​ល្អ​ដូច​នេះ​ទៀត ដោយ​នំា​មក​នូវ​ក្តី​អំណរ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​វិនាសកម្ម។ ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ប្រាកដ​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​នេះ​ផង​ដែរ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ឮ​ហោរា​អេសាយ​ថ្លែង​ថា “ព្រះ​យេហូវ៉ា​ទ្រង់​បាន​ចាក់​ប្រេង​តាំង​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ផ្សាយ​ដំណឹង​ល្អ​ដល់​មនុស្ស​ទាល់​ក្រ”(អេសាយ ៦១:១)។ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​មើល​ទៅ​ជីវិត​ប្រេះ​បែក និង​ក្រៀម​ក្រោះ​របស់​ពួក​គេ និង​មើល​ទៅ​ពេល​អនាគត​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ថប់​បារម្ភ សម្លេង​ដែល​ឮ​ច្បាស់ របស់​ហោរា​អេសាយ បាន​នាំ​មក​នូវ​ដំណឹង​ល្អ ចំ​ពេល​នោះ នៅ​ពេល​ដែល​អ្វី​ៗ​ហាក់​ដូច​ជា​បាន​បាត់​បង់។ ព្រះ​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះ​ទ័យ​នឹង “​​ប្រោស​មនុស្ស​ដែល​មាន​ចិត្ត​សង្រេង និង​ប្រកាស​ប្រាប់​ពី​សេចក្តី​ប្រោស​លោះ​ដល់​ពួក​ឈ្លើយ …នឹង​សង់​អស់​ទាំង​ទី ដែល​ខូចបង់​ពី​ដើម​ឡើង​វិញ ហើយ​រៀប​កន្លែង​ចោល​ស្ងាត់​ពី​កាល​មុន​ឡើង​ជា​ថ្មី”(ខ.១,៤)។…

Read article
អំណាចនៃសេចក្តីស្រឡាញ់

ទឹក​ជា​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​មិន​អាច​នឹង​ពន្លត់​សេចក្តីស្រឡាញ់​បាន​ឡើយ។ បទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ៨:៧ មាន​ចាស់​ទុំ​ពីរ​នាក់ ​មាន​អាយុ​ប្រហែល​៨០​ឆ្នាំ ម្នាក់​រស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អាឡឺម៉ង់ ម្នាក់​ទៀត នៅ​ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក។ មើល​ទៅ​អ្នក​ទាំង​ពីរ មិន​ទំនង​​អាច​ធ្វើ​ជា​គូរ​ស្នេហ៍​ឡើយ។ ពួកគេ​មាន​ប្តី​ប្រពន្ធ​រៀង​ៗ​ខ្លួន ដោយ​មាន​ជីវិត​ដ៏​រីករាយ អស់​រយៈ​ពេល​៦០​ឆ្នាំ មុន​ពេល​ពួក​គេ​ក្លាយ​ជា​ស្រ្តី​មេម៉ាយ និង​បុរស​ពោះ​ម៉ាយ។ ទីលំនៅ​របស់​ពួក​គេ​ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ពី​គ្នា ដោយ​ធ្វើ​ដំណើរ​តែ​១៥​នាទី​ប៉ុណ្ណោះ តែ​ផ្ទះ​របស់​ពួក​គេ​ស្ថិត​នៅ​ប្រទេស​ពីរ​ផ្សេង​គ្នា។ ពួកគេ​នៅ​តែ​ធ្លាក់​ក្នុង​អន្លង់​ស្នេហ៍ ដោយ​ចំអិន​អាហារ និង​ចំណាយ​ពេល​ជា​មួយ​គ្នា​ជា​ទៀត​ទាត់។ គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ​ណាស់ នៅ​ឆ្នាំ​២០២០ ដោយសារ​តែ​ការ​រាល​ដាល​នៃ​វីរូស​កូរ៉ូណា រដ្ឋា​ភិបាល​ដាណឺម៉ាក​ក៏​បាន​បិទ​ច្រក​ព្រំដែន។ តែ​ពួក​គេ​នៅ​តែ​បន្ត​ជួប​គ្នា ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ នៅ​ម៉ោង​៣​រសៀល នៅ​ព្រំដែន នៅ​លើ​ផ្លូវ​ជាតិ​ដ៏​ស្ងប់​ស្ងាត់​មួយ ដោយ​អង្គុយ​ញាំ​អាហារ​ជា​មួយ​គ្នា នៅ​ម្ខាង​ព្រំដែន​ម្នាក់។  បុរស​នោះ​ក៏​បាន​ពន្យល់​ថា “យើង​មក​ទីនេះ ដោយសារ​យើង​ស្រឡាញ់​គ្នា”។ ក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ពួក​គេ​ខ្លាំង​ជាង​ព្រំដែន និង​មាន​អំណាច​ខ្លាំង​ជាង​ជំងឺ​រាតត្បាត។ ​កណ្ឌ​គម្ពីរ​បទ​ចម្រៀង​សាឡូម៉ូន​បាន​ធ្វើ​ការ​បក​ស្រាយ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ស្ញប់​ស្ញែង អំពី​អំណាច​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់។ ក្នុង​នោះ ស្តេច​សាឡូម៉ូន​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ដ្បិត​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​មាន​កំឡាំង ដូច​ជា​សេចក្តី​ស្លាប់”(៨:៦)។ យើង​មិន​អាច​ជៀស​វាង​សេចក្តី​ស្លាប់​បាន​ឡើយ។ វា​នឹង​មក​ដល់ ដោយ​ការ​បញ្ចប់​ដាច់​ខាត​ដែល​យើង​មិន​អាច​រារាំង​បាន។ ប៉ុន្តែ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​មាន​កម្លាំង​ខ្លាំង​ដូច​សេចក្តី​ស្លាប់។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត “ជំហួល​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ក៏​ជា​ជំហួល​នៃ​ភ្លើង ជា​អណ្តាត​ភ្លើង​យ៉ាង​សហ័ស​ដែល​មក​ព្រះ(ខ.៦)។ តើ​អ្នក​ធ្លាប់​ឃើញ​ភ្លើង​ឆាប​ឆេះ​ទេ? សេចក្តី​ស្រឡាញ់​គឺ​មិន​ខុស​ពី​ភ្លើង ដែល​មិន​អាច​ពន្លត់​បាន។ “ទឹក​ជា​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​មិន​អាច​នឹង​ពន្លត់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​បាន​ឡើយ”…

Read article
ភាពផុយស្រួលនៃជីវិត និងការបន្ទាបខ្លួន

ដ្បិត​ជីវិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​អ្វី គឺ​ជា​ចំហាយ​ទឹក​ទេ​តើ ដែល​ឃើញ​តែ​១​ភ្លែត រួច​បាត់​ទៅ។ យ៉ាកុប ៤:១៤ លោក​យេរ៉ូម(Jerome) និង​លោក​ទ័រទូលាន(Tertullian) ដែល​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​នៅ​សម័យ​បុរាណ បាន​លើក​ឡើង អំពី​រឿង​មួយ​ចំនួន ដែល​ដំណាល​ថា ក្នុង​ចក្រភព​រ៉ូម៉ាំង នៅ​សម័យ​បុរាណ បន្ទាប់​ពី​មេទ័ព​បាន​ទទួល​ជ័យ​ជម្នះ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​កោត​ស្ញប់ស្ញែង គាត់​ក៏​បាន​ជិះ​ពីលើ​រទេះសេះ​ដែល​ចាំង​ពន្លឺ​ផ្លេក​ៗ ដោយ​មាន​គេ​ដង្ហែ​គាត់ កាត់​តាម​មហាវិថី​នៅ​កណ្តាល​ទីក្រុង ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​ព្រឹក​ដល់​ពេល​ល្ងាច។ ហ្វូង​មនុស្ស​ក៏​បាន​ស្រែក​ហូរ។ មេទ័ព​នោះ​ក៏​មាន​ចិត្ត​សប្បាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ចំពោះ​ការ​គោរព​ស្រឡាញ់​ពី​ប្រជាជន ដោយ​ទទួល​កិត្តិយស​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត ក្នុង​ជីវិត​គាត់។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ តាម​រឿង​ព្រេង​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា មាន​អ្នក​បម្រើ​ម្នាក់​ឈរ​ពីក្រោយ​មេទ័ព​នោះ ពេញ​មួយ​ថ្ងៃ ដោយ​ខ្សឹប​ដាក់​ត្រចៀក​គាត់​ថា Memento mori  (ប្រែ​ថា “សូម​លោក​កុំ​ភ្លេច​ថា លោក​មិន​មែន​ជា​មនុស្ស​អមតៈ​ទេ”)។ ក្នុង​ពេល​ដែល​មាន​ការ​សរសើរ​ដ៏​លើស​លប់ មេទ័ព​នោះ​ស្រេក​ឃ្លាន​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន ដោយ​នឹក​ចាំ​ថា គាត់​មិនមែន​ជា​មនុស្ស​អមតៈ​ទេ។ លោក​យ៉ាកុប​បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​ផ្ញើ​ទៅ​សហគមន៍​មួយ ដែល​មាន​អំនួត និង​ចូល​ចិត្ត​សរសើរ​ខ្លួន​ឯង។ គាត់​ក៏​បាន​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ភាព​ក្រអឺតក្រទម​របស់​ពួក​គេ ដោយ​ពាក្យ​សម្តី​ដ៏​មុត​ស្រួច​ថា «ព្រះ​ទ្រង់​ទាស់​ទទឹង​នឹង​ពួក​មាន​ឫក​ធំ តែ​ទ្រង់​ផ្តល់​ព្រះគុណ​មក​ពួក​រាប​សា​វិញ»(យ៉ាកុប ៤:៦)។ អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​នោះ គឺ​ត្រូវ “បន្ទាប​ខ្លួន នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​អម្ចាស់”(ខ.១០)។ តើ​ពួកគេ​អាច​ឱប​ក្រសោប​យក​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន​នេះ ដោយ​របៀប​ណា? ពួកគេ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ចង​ចាំ​ ដូច​មេទ័ព​រ៉ូម៉ាំង​ថា ពួក​គេ​នឹង​ស្លាប់​នៅ​ពេល​ណា​មួយ។…

Read article
ការវិនិយោគដែលគួរឲ្យអស់សំណើច

យ៉ាង​នោះ​ទើប​ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ថា ជា​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​ពិត ខ្ញុំ​ក៏​ទទួល​បញ្ចាំ​ចំការ ដែល​នៅ​ឯ​អាន៉ាថោត។ យេរេមា ៣២:៨-៩ កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩២៩ ពេល​ដែល​សេដ្ឋកិច្ច​អាមេរិក​ធ្លាក់​ចុះ​ធ្ងន់ធ្ងរ មនុស្ស​រាប់​លាន​នាក់​បាន​បាត់​បង់​អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង។ ប៉ុន្តែ លោក​ផ្លយ អុដលុម(Floyd Odlum) មាន​ប្រតិកម្ម​តប​ខុស​គេ។​ ខណៈ​ពេល​ដែល​គេ​រាល់​គ្នា​មាន​ការ​ភ័យ​ស្លន់ស្លោ ហើយ​លក់​ភាគ​ហ៊ុន​របស់​ខ្លួន ក្នុង​តម្លៃ​ថោក​ខុស​ពី​ធម្មតា លោក​អុដលុម​ក៏​បាន​ធ្វើ​នូវ​រឿង​ដែល​គេ​គិត​ថា ល្ងង់​ខ្លៅ ដោយ​ចូល​ទៅ​ទិញ​ភាគ​ហ៊ុន​ជា​ច្រើន​ នៅ​ពេល​ដែល​អនាគត​របស់​ប្រទេស​ជាតិ​កំពុង​តែ​លិច​លង់។ ប៉ុន្តែ ចក្ខុ​វិស័យ​ដ៏ “ល្ងង់​ខ្លៅ” របស់​លោក​អុដលុម ក៏​បាន​ទទួល​ផល​ចំណេញ ដោយ​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ការ​វិនិយោគ​ទុន​ដ៏​រឹង​មាំ ដែល​ធន់​នៅ​អស់​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍។ ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​លោក​យេរេមា ឲ្យ​ធ្វើ​នូវ​រឿង​មួយ ដែល​មនុស្ស​គិត​ថា គួរ​ឲ្យ​អស់​សំណើច។ ព្រះ​អង្គ​បាន​បង្គាប់​គាត់ ឲ្យ​ទៅ​ទិញ​ដី នៅ​អាន៉ាថោត ក្នុង​ស្រុក​បេនយ៉ាមីន (យេរេមា ៣២:៨)។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ពេល​នោះ​មិន​សម​ជា​ពេល​ដែល​ត្រូវ​ទិញ​ដី​នោះ​ទេ។ នគរ​យូដា​ទាំង​មូល​កំពុង​តែ​ហៀប​នឹង​ត្រូវ​បរទេស​ចូល​លុក​លុយ។ កង​ទ័ព​របស់​ស្តេច​បាប៊ីឡូនកំពុង​តែ​លោម​ព័ទ្ធ​ទីក្រុង​យេរូសាឡិម(ខ.២) ហើយ​ដី​ដែល​លោក​យេរេមា​ទិញ នឹង​ក្លាយ​ជា​ដី​របស់​ពួក​បាប៊ីឡូន​មិន​ខាន។ តើ​គាត់​ជា​មនុស្ស​ល្ងង់​ឬ ដែល​ទៅ​ធ្វើ​ការ​វិនិយោគ នៅ​ពេល​ដែល​អ្វី​ៗ​នឹង​ត្រូវ​បាត់​បង់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់​ៗ? តាម​ពិត គាត់​កំពុង​ស្តាប់ ហើយ​ធ្វើ​តាម​ព្រះ​បន្ទូល​ព្រះ ដែល​បាន​រៀប​ចំ​ពេល​អនាគត ដែល​គ្មាន​នរណា​អាច​មើល​ដឹង។ “​ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ ជា​ព្រះ​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា…

Read article
បានសង្រ្គោះឲ្យរួចពីខ្មំាងសត្រូវ

ទ្រង់​បាន​ដោះ​ឲ្យ​ទូលបង្គំ​រួច​ពី​ខ្មាំងសត្រូវ​យ៉ាង​ខ្លាំង​របស់​ទូលបង្គំ។ ២សាំយ៉ូអែល ២២:១៨ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១០ ពេល​ដែល​លោក​ចច វូជណូវិជ(George Vujnovich) មាន​អាយុ​៩៤​ឆ្នាំ គាត់​បាន​ទទួល​រង្វាន់​ផ្កាយ​សំរឹត សម្រាប់​ការ​រៀប​ចំ​ការ​ជួយ​សង្រ្គោះ​មួយ ដែល​សារព័ត៌មាន​ញូយ៉ក​ថែម​បាន​ហៅ​ថា “ការ​ជួយ​សង្រ្គោះ​មួយ ក្នុង​ចំណោម​ការ​ជួយ​សង្រ្គោះ​អស្ចារ្យ​បំផុត ក្នុង​សម័យ​សង្រ្គាម លោក​លើក​ទី​២។ លោក​វូជណូវិជ ជា​កូន​ជន​ជាតិ​សឺបៀ ដែល​បាន​ផ្លាស់​មក​រក​រស់​នៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ គាត់​បាន​ចូល​បម្រើ​ការ​ក្នុង​ជួរ​ទ័ព​អាមេរិក។ ពេល​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ថា ពួក​ទ័ព​អាកាស​របស់​អាមេរិក ដែល​​ធ្លាក់​យន្ត​ហោះ កំពុង​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​ការពារ​របស់​ពួក​ឧទាម​នៅ​ប្រទេស​យូហ្គោស្លាវី គាត់​ក៏​បាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​កំណើត​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​គាត់​វិញ ដោយ​លោត​ឆ័ត្រ​យោង ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រៃ ដើម្បី​ស្វែង​រក​ទីតាំង​របស់​ពួក​អ្នក​បើក​យន្ត​ហោះ​ទាំង​នោះ។ គាត់​បាន​ចែក​ពួក​គេ​ជា​ក្រុម​តូច​ៗ ហើយ​បង្រៀន​ពួក​គេ អំពី​របៀប​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ជនជាតិ​សឺបៀ(ដោយ​ស្លៀក​ពាក់​ខោអាវ និង​បរិភោគ​អាហារ​ជនជាតិ​សឺបៀ)។ បន្ទាប់​មក គាត់​បាន​ចំណាយ​ពេល​ជា​ច្រើន​ខែ ដើម្បី​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​ម្តង​មួយ​ក្រុម​ៗ ទៅ​រក​យន្ត​ហោះ​ដឹក​ជញ្ជូនC-47 ដែល​កំពុង​រង់​ចាំ នៅ​លើ​ផ្លូវ​សម្រាប់​ចុះ​ចត ដែល​គេ​បាន​បង្កើត​ឡើង ដោយ​ការ​កាប់​ឆ្ការ​ព្រៃ។ លោក​វូជណូវិជ​ក៏​បាន​សង្រ្គោះ​ពួកទ័ពអាកាស៥១២នាក់ ដែល​សុទ្ធ​តែ​មាន​ពេញ​ដោយ​អំណរ។ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ក្តី​អំណរ​ដែល​កើត​មាន ពេល​ដែល​ព្រះ​បាន​សង្រ្គោះ​ទ្រង់ ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ខ្មាំង​សត្រូវ​ដែល​បានឡោម​ព័ទ្ធ​ជុំជិត។ ស្តេច​ដាវីឌ​មាន​បន្ទូល​ថា ព្រះ​ទ្រង់ “​ចាត់​ពី​លើ​ស្ថាន​ដ៏​ខ្ពស់ ឲ្យ​មក​ចាប់​ទូលបង្គំ​ស្រង់​ចេញ​ពី​ទឹក​ធំ”(២សាំយ៉ូអែល ២២:១៧)។ ស្តេច​សូល​ក៏​មាន​ព្រះទ័យ​ក្រោធ ដោយ​ការ​ច្រណែន។ ទ្រង់​បាន​តាម​សម្លាប់​ដាវីឌ ដោយ​គ្មាន​ត្រា​ប្រណី។ តែ​ព្រះ​ទ្រង់​មាន​ផែនការ។…

Read article
ធ្វើជាពន្លឺដ៏ធំ

ឯ​បណ្តាជន​ដែល​ដើរ​ក្នុង​សេចក្តី​ងងឹត គេ​បាន​ឃើញ​ពន្លឺ​យ៉ាង​ធំ។ អេសាយ ៩:២ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៨ ក្មេង​ប្រុស​ជន​ជាតិ​ថៃ​១២​នាក់ និង​គ្រូ​បង្វឹក​បាល់​ទាត់​របស់​ពួក​គេ​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រូង​ភ្នំ ដែល​មាន​ផ្លូវ​បត់​ចុះ​ឡើង​ៗ ដោយ​បំណង​ចង់​កម្សាន្ត​សប្បាយ​នឹង​ការ​ដើរ​លេង​ពេល​រសៀល។ ដោយសារ​ទឹក​ភ្លៀង​បាន​ជន់​ឡើង ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន ពួក​គេ​ក៏​បាន​បង្ខំ​ចិត្ត​ចូល​កាន់​តែ​ជ្រៅ​ទៅ​ៗ  ហើយ​ក៏​បាន​ជាប់​ក្នុង​រូង​ភ្នំ​នោះ អស់​រយៈ​ពេល​១៨​ថ្ងៃ ទំរាំ​តែ​ក្រុម​ជួយ​សង្រ្គោះ​នាំ​ពួក​គេ​ចេញ​មក​ក្រៅ​បាន​។ ក្រុម​មុជ​ទឹក​មាន​ការ​ខក​ខាន ដោយសារ​ទឹក​ឡើង​កាន់​តែ​ខ្លាំង តែ​បាន​ព្យាយាម​ជួយ​សង្រ្គោះ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​អង្គុយ​នៅ​លើ​ថ្ម ដោយ​កាន់​ពិល​៦​គ្រឿង​បញ្ចេញ​ពន្លឺ​អៀវ​ៗ ដោយសារ​ជិត​អស់​ថ្ម។ ពួក​គេ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត​អស់​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ ដោយ​សង្ឃឹម​ថា ​ពន្លឺ និង​ជំនួយ​នឹង​ចូល​មក​ដល់។ ហោរា​អេសាយ​បាន​ពិពណ៌នា អំពី​ពិភព​លោក​មួយ ដែល​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​ងងឹត​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ  មាន​ពេញ​ទៅ​ដោយ​អំពើ​ហិង្សា និង​ភាព​លោភ​លន់ ហើយ​ប្រេះ​បែក ដោយ​សារ​ការ​បះបោរ និង​ការ​ឈឺចាប់​(អេសាយ ៨:២២)។ គ្មាន​អ្វី​ក្រៅ​ពី​សំណល់​បាក់​បែក ពន្លឺ​នៃ​ក្តី​សង្ឃឹម ជិត​រលត់​ដូច​ទៀន​អ៊ាវ​ៗ មុន​ពេល​ធ្លាក់​ចូល​ក្នុង​ភាព​ងងឹត។ តែ​លោក​អេសាយ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ថា ភាព​អស់​សង្ឃឹម​នេះ មិន​កើត​មាន​ជា​រៀង​រហូត​នោះ​ទេ។ ដោយសារ​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន “សេចក្តី​ឈ្លប់​សូន្យសុង នឹង​មិន​នៅ​លើ​ស្រុក​ដូច​នៅ​គ្រា​ដែល​មាន​សេចក្តី​វេទនា​ចិត្ត​នោះ​ទេ”(៩:១)។ ព្រះ​ទ្រង់​នឹង​មិន​បោះ​បង់​ចោល​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ឲ្យ​នៅ​ជាប់​ក្នុង​ម្លប់​នៃ​សំណង់​បាក់​បែក​នោះ​ទេ។ លោក​ហោរា​បាន​ប្រកាស អំពី​សេចក្តី​សង្ឃឹម​សម្រាប់​រាស្រ្ត​ទ្រង់ ហើយ​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​ពួក​គេ ទៅ​រក​ពេល​ដែល​ព្រះ​យេស៊ូវ​យាង​មក បណ្តេញ​សេចក្តី​ងងឹត ដែល​បណ្តាល​មក​ពី​អំពើ​បាប។​ ព្រះ​យេស៊ូវ​បាន​យាង​មក​ហើយ។ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ…

Read article
ពេញដោយអំណាចចេស្តា និងក្តីស្រឡាញ់

នោះ​ឯង​រាល់​គ្នា​បាន​ចូល​មក​ឈរ​នៅ​ជិត​ជើង​ភ្នំ ហើយ​ភ្នំ​ក៏​ឆេះ​ឡើង​ជា​ភ្លើង នាំ​ឲ្យ​ស្រអាប់​ពេញ​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​ក៏​មាន​ពពក និង​ងងឹត​សូន្យសុង​ផង។ ចោទិយកថា ៤:១១ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ ភ្នំ​ភ្លើង​ឈ្មោះ​សានហ្កាយ នៅ​ប្រទេស​អេក្វាឌ័រ បាន​ផ្ទុះ​ឡើង។ ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​BBC បាន​ពិពណ៌នា​ថា មាន​ផ្សែង​ផេះ​ខ្មៅ​ងងឹត​បាញ់​ទៅ​លើ​មេឃ ដល់​កម្ពស់​ជាង​១២០០០​ម៉ែត្រ។ ផេះ​ដែល​បាន​បាញ់​ចេញ​មក បាន​គ្រប់​ដណ្តប់​ផ្ទៃ​ដី​៤​ខេត្ត​(ជាង​រាប់​ម៉ឺន​ហិច​តា) ។ ផ្ទៃមេឃ​បាន​ប្រែ​ងងឹត គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច ហើយ​ខ្យល់​អាកាស​ក៏​មាន​ភាព​កក្វក់ ធ្វើ​ឲ្យ​ពិបាក​ដក​ដង្ហើម។ កសិករ​ម្នាក់ ឈ្មោះ ហ្វេលីស៊ីអានូ អីនហ្កា(Feliciano Inga) បាន​រៀប​រាប់​អំពី​ទិដ្ឋភាព​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ ទៅ​កាន់​កាសែត អែល ខាំមែស៊ីអូ (El Comercio) ថា “យើង​មិន​ដឹង​ថា ធូលីដី​នោះ​បាន​ចេញ​ពី​ណា​មក​ទេ …យើង​ឃើញ​ផ្ទៃ​មេឃ​ប្រែ​ជា​ងងឹត ហើយ​ក៏​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច”។ ពួក​អ៊ីស្រាអែល​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ នៅ​ជើង​ភ្នំ​ស៊ី​ណាយ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​តែ​ឈរ​នៅ​ទីនោះ ឃើញ “ភ្នំ​ក៏​ឆេះ​ឡើង​ជា​ភ្លើង នាំ​ឲ្យ​ស្រអាប់​ពេញ​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​ក៏​មាន​ពពក និង​ងងឹត​សូន្យសុង​”(ចោទិយកថា ៤:១១)។ ព្រះ​សូរសៀង​របស់​ព្រះ​អង្គ​លាន់​ឡើង​ដូច​ផ្គរលាន់ ហើយ​ពួក​បណ្តាជន​ក៏​មាន​ការ​ភ័យ​ញ័រ។ វា​ជា​បទ​ពិសោធន៍​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ភ័យ​តក់​ស្លត់ គួរ​ឲ្យ​ស្ញែង​ខ្លាច និង​ញ័រ​ក្បាល​ជង្គង់ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ជួប​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ដោយ​ផ្ទាល់។​ ព្រះ​អម្ចាស់​បាន​មាន​បន្ទូល​ឡើង “ពួក​គេ​រាល់​គ្នា​ក៏​បាន​ឮ​ព្រះសូរសៀង​នៃ​ព្រះបន្ទូល​នោះ…

Read article
ការល្បងល ដើម្បីឲ្យលូតលាស់

មាន​ពេល​មួយ ខ្ញុំ​បាន​នាំ​កូន​ប្រុស​ទាំង​ពីរ​នាក់​របស់​ខ្ញុំ​ឡើង​ភ្នំ​ខូឡូរ៉ាដូ ហ្វូធីនន័រ ដែល​មាន​កម្ពស់ ៤៧៦២ម៉ែត្រ។ ពេល​នោះ​ ពួក​គេ​អារម្មណ៍​ថា ខ្វះ​ទំនុក​ចិត្ត។ តើ​ពួក​គេ​អាច​ឡើង​ទៅ​ដល់​កំពូល​ភ្នំ​ទេ? តើ​ពួក​គេ​អាច​ជម្នះ​បញ្ហា​ប្រឈម​នៅ​ក្នុង​ការ​ឡើង​ភ្នំ​ទេ? កូន​ពៅ​គេ​បាន​ឈប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ឡើង ដើម្បី​សម្រាក​ឲ្យ​បាត់​ហត់។ គាត់​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​ថា គាត់​មិន​អាច​បន្ត​ដំណើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត​បាន​ទេ។ តែ​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា ការ​សាក​ល្បង​នេះ​មាន​ប្រយោជន៍​ចំពោះ​ពួក​គេ ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ពួក​គេ​ទុក​ចិត្ត​ខ្ញុំ។ នៅ​សល់​ចម្ងាយ​ប្រហែល​១​គីឡូ​ម៉ែត្រ​កន្លះ​ទៀត ដល់​កំពូល​ភ្នំ​ហើយ តែ​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ​ដែល​ត្អូញត្អែរ​ថា មិន​អាច​ឡើង​ទៅ​លើ​ទៀត​បាន ក៏​មាន​កម្លាំង​ឡើង​វិញ ហើយ​ក៏​បាន​ឡើង​ទៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ​មុន​យើង។ គាត់​សប្បាយ​ចិត្ត​ណាស់ ដែល​គាត់​អាច​ទុក​ចិត្ត​ខ្ញុំ សូម្បី​តែ​ក្នុង​ពេល​ដែល​គាត់​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច។ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ស្ញប់​ស្ញែង ចំពោះ​ទំនុក​ចិត្ត​ដែល​លោក​អ៊ីសាក់​មាន ចំពោះ​ឪពុក​របស់​គាត់ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ឡើង​ភ្នំ​ជា​មួយ​គ្នា។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត ខ្ញុំ​ក៏​មាន​ការ​ស្ងើច​សរសើរ ចំពោះ​សេចក្តី​ជំនឿ ដែល​លោក​អ័ប្រាហាំ​មាន​ចំពោះ​ព្រះ ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​លើក​កាំបិត ហៀប​នឹង​សម្លាប់​កូន​ប្រុស​គាត់​ (លោកុប្បត្តិ ២២:១០)។ លោក​អ័ប្រាហាំ​នៅ​តែ​ស្តាប់​បង្គាប់​តាម​ព្រះ ទោះ​គាត់​មាន​ការ​ភ័ន្ត​ភាំង និង​ពិបាក​ចិត្ត​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ។ ដោយ​សេចក្តី​មេត្តា​មក​ពី​ព្រះ ទេវតា​មួយ​អង្គ​ក៏​បាន​ឃាត់​គាត់​ថា “កុំ​ឲ្យ​លូក​ដៃ​ទៅ​លើ​កូន​ក្មេង​នោះ​ឡើយ កុំ​ឲ្យ​ធ្វើ​អ្វី​ដល់​វា​ឲ្យ​សោះ ដ្បិត​ឥឡូវ​នេះ​អញ​ដឹង​ថា ឯង​កោតខ្លាច​ដល់​ព្រះ​ហើយ ដោយ​ព្រោះ​មិន​បាន​សំចៃ​ទុក​នូវ​កូន​ឯង​តែ​១​នេះ​នឹង​អញ​សោះ”(ខ.១២)។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ គឺ​បាន​បង្ហាញ​ថា ព្រះ​ទ្រង់​មិន​ដែល​សព្វ​ព្រះទ័យ​ឲ្យ​លោក​អ័ប្រាហាំ​សម្លាប់​លោក​អ៊ីសាក់​ឡើយ។ ខណៈ​ពេល​ដែល​យើង​ប្រៀប​ធៀប​រឿង​នេះ ជា​មួយ​នឹង​រឿង​របស់​យើង ដោយ​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន នោះ​យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​កត់​សំគាល់​ដើម​ខ…

Read article
វែកផ្ទៃមេឃ

នៅ​ក្នុង​ការ​សន្ទនា កាល​ពី​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់​បាន​ចែក​ចាយ​ដល់​ខ្ញុំ​ថា នាង​បាន​បោះ​បង់​ចោល​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​នាង​ហើយ។ ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឮ​នាង​និយាយ​ពាក្យ​រអ៊ូរ​ទាំ ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឮ​កាល​ពី​មុន​ថា តើ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ឲ្យ​គាត់​អាច​ជឿព្រះ​ដែល​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​ដែល​ធ្វើ​អ្វី​សោះ​? សំណួរ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​នេះ បាន​លេច​ឡើង ក្នុង​គំនិត​យើង​ម្នាក់​ៗ ពី​ពេល​មួយ ទៅ​ពេល​មួយ​ទៀត  ពេល​យើង​អាន​ចំ​ពត៌​មាន​ដែល​និយាយ​អំពី​អំពើ​ហឹង្សា និង​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុង​តែ​មាន​ចិត្ត​ខ្ទេច​ខ្ទំា​ជា​ដើម។ ការ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត​របស់​មិត្ត​ភក្តិ​ម្នាក់​នេះ គឺ​បាន​បង្ហាញ​ថា នាង​កំពុង​តែ​ត្រូវ​ការ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ជួយ​រំដោះ​នាង ឲ្យ​រួច​ពី​បញ្ហា​អ្វី​មួយ ដែល​នេះ​ជា​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន ដែល​យើង​ម្នាក់​ៗ​អាច​មាន ជា​រឿយ​ៗ​។ ពួក​អ៊ីស្រា​អែល​ស្គាល់​ទីតាំង​ភូមិ​សាស្រ្ត​របស់​ទឹក​ដី​ខ្លួន​យ៉ាង​ច្បាស់។ តែ​ពួក​បាប៊ីឡូន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកអ៊ីស្រាអែល​មិន​អាច​ទប់​ទល់​រួច ដោយ​វាយ​ផ្តួល​ពួក​គេ​នឹង​កណ្តាប់​ដៃ​ដែក ហើយ​ដុត​បំផ្លាញ​ទី​ក្រុង​យេរូសាឡិម ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​សំណល់​បាក់​បែក។ ពេល​នោះ ពួក​បណ្តា​ជន​មាន​ការ​សង្ស័យ​ដ៏​ងងឹត ចំពោះ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ បាន​ជា​ហោរា​អេសាយ​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ​ថា តើ​ព្រះ​ដែល​គួរ​តែ​ជួយ​សង្រ្គោះ​យើង​នោះ ទ្រង់​នៅ​ឯណា? (អេសាយ ៦៣:១១-១៥)។ ប៉ុន្តែ ស្ថិត​ក្នុង​ពេល​បែប​នោះ លោក​អេសាយ​ក៏​បាន​អធិស្ឋាន​ដោយ​ចិត្ត​ក្លាហាន​ថា “ឱ​បើសិន​ជា​ទ្រង់​នឹង​វែក​ផ្ទៃ​មេឃ ហើយ​យាង​ចុះ​មក​ទៅ​អេះ ដើម្បី​ឲ្យ​ភ្នំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន បាន​ញាប់ញ័រ​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់”(៦៤:១)។ ការ​ឈឺ​ចាប់ និង​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​លោក​អេសាយ មិន​បាន​ទាញ​គាត់​ចេញ​ពី​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ឡើយ តែ​បាន​នាំ​ឲ្យ​គាត់​ព្យាយាម​ចូល​ទៅ​ជិត​ព្រះ​អង្គ​កាន់​តែ​ខ្លាំង។ ការ​សង្ស័យ និង​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​យើង ផ្តល់​ឲ្យ​យើង​នូវ​អំណោយ​ដ៏​ចម្លែក​មួយ ដោយ​វា​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា យើងបាន​វង្វេង​ចេញ​ឆ្ងាយ​ប៉ុណ្ណា​ហើយ និង​ដឹង​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា។ នេះ​ជា​រឿង​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់ ដែល​យើង​មិន​នឹក​ស្មាន​ដល់។ នៅ​ក្នុង​ព្រះ​យេស៊ូវ…

Read article