នំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ

You are here:
ថ្វាយ​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​របស់​អ្នក​ដល់​ព្រះយេស៊ូវ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ម៉ាថាយ ៦:២៥-២៧ ដោយហេតុ​នេះ​បានជា​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា កុំ​ឲ្យ​ខ្វល់ខ្វាយ​នឹង​ជីវិត​ដែល​នឹង​បរិភោគ​អ្វី ឬ​នឹង​រូបកាយ ដែល​នឹង​ស្លៀក​ពាក់​អ្វី​នោះ​ឡើយ​។ ម៉ាថាយ ៦:២៥ អ្នក​ស្រី​នេន​ស៊ី(Nancy)មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ចំពោះ​ពេល​អនាគត ដោយសារ​គាត់​មើល​ឃើញ​តែ​បញ្ហា​ជានិច្ច​។ លោក​ថម(Tom) ជា​ស្វាមី​របស់​គាត់​បាន​ងងឹត​មុខដួល៣ដង ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដើរ​កម្សាន្ត ក្នុង​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​មេន​។ ប៉ុន្តែ វេជ្ជ​បណ្ឌិត នៅ​មណ្ឌល​សុខ​ភាព​តូច​មួយ ក្នុង​តំបន់​ជិត​ខាង​ បាន​ពិនិត្យ​សុខ​ភាព​គាត់ រក​មិន​ឃើញ​គាត់​មាន​ជំងឺ​អ្វី​ទេ​។ ក្នុង​មណ្ឌល​សុខ​ភាព​ដែល​ធំជាង វេជ្ជ​បណ្ឌិត​បាន​ធ្វើ​តេស្ដ​ជា​បន្ថែម​ទៀត នៅតែ​មិន​អាច​រក​ឃើញ​បញ្ហា​សុខ​ភាព​របស់​គាត់​។ អ្នក​ស្រី​នេន​ស៊ី​ក៏បាន​រៀបរាប់​អំពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​របស់​គាត់​។ នៅពេល​ដែល​ស្វាមី​របស់​គាត់​ចេញពី​ពេទ្យ គាត់​ក៏បាន​សួរ​ពេទ្យ​ឯកទេស​បេះដូង​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ​ថា ពួក​គាត់​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​។ គ្រូ​ពេទ្យ​ក៏បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គាត់​ឲ្យ​រស់នៅ​ជា​ធម្មតា ដោយ​គ្មាន​ការ​ថប់​បារម្ភ​ទៀត​។ ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​នេះ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ការ​គិត​របស់​គាត់​ជា​រៀង​រហូត​។ គាត់​ថា លោក​គ្រូ​ពេទ្យ​បាន​ឲ្យ​យោបល់​គាត់​ពិត​មែន គឺ​មិន​បាន​និយាយ​លេង​ទេ​។ ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ អំពី​ការ​បង្រៀន​របស់​ព្រះយេស៊ូវ នៅ​លើ​ភ្នំ​។ កាល​នោះ ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ថា “កុំ​ឲ្យ​ខ្វល់ខ្វាយ​នឹង​ជីវិត​ដែល​នឹង​បរិភោគ​អ្វី ឬ​នឹង​រូបកាយ ដែល​នឹង​ស្លៀក​ពាក់​អ្វី​នោះ​ឡើយ ឯ​ជីវិត តើ​មិន​វិសេស​ជាង​ចំណី​អាហារ ហើយ​រូបកាយ តើ​មិន​វិសេស​ជាង​សំលៀក​បំពាក់​ទេ​ឬ​អី”(ម៉ាថាយ ៦:២៥)។ ព្រះបន្ទូល​ព្រះអង្គ​ត្រង់​ចំណុច​នេះ មិន​បាន​ប្រាប់​យើង​មិន​ឲ្យ​អើពើ​ចំពោះ​បញ្ហា​សុខ​ភាព ឬ​បញ្ហា​ផ្សេង​ទៀត ឬ​ក៏​រោគ​សញ្ញា​អ្វីមួយ​នោះ​ទេ​។ ផ្ទុយ​ទៅវិញ ព្រះអង្គ​គ្រាន់តែ​ប្រាប់​យើង “កុំ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ”(ខ.២៥)…

Read article
មិន​អាក់អន់​ចិត្ត​ងាយៗ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

សុភាសិត ១៩:៨-១៣ សតិ​បញ្ញា​របស់​មនុស្ស​នឹង​នាំ​ឲ្យ​យឺត​នឹង​ខឹង អ្នក​នោះ​ក៏​តែង​មាន​ចិត្ត​អរ ដោយ​មិន​ប្រកាន់​ទោស​វិញ​។ សុភាសិត ១៩:១១ នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចូល​ព្រះវិហារ​របស់​ខ្ញុំ បន្ទាប់ពី​ការ​បិទ​ខ្ទប់​អស់​ជា​ច្រើន​ខែ​មក ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​រីករាយ ដែល​បាន​ឃើញ​សមាជិក​ពួក​ជំនុំ​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ជួប​គ្នា​មួយ​រយៈ​។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា សមាជិក​ខ្លះ ជា​ពិសេស​អ្នក​មាន​វ័យ​ចាស់​ជាងគេ​នឹង​មិន​បាន​មក​ព្រះវិហារ​ទេ ដោយសារ​កត្តា​សុវត្ថិភាព និង​ហេតុផល​ផ្សេងៗ​ទៀត ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​បាន​លាចាក​លោក​ហើយ​។ ដូច​នេះ ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​ណាស់ ពេល​ដែល​បាន​ឃើញ​ប្តី​ប្រពន្ធ​វ័យ​ចំណាស់​មួយ​គូរ​ដើរ​ចូល​ព្រះវិហារ ហើយ​​អង្គុយ​នៅ​កៅ​អី​ជួរ​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ដូច​កាលពី​មុន​។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​លើក​​ដៃ​ជំរាប​សួរ​ពួក​គាត់​។ បុរស​ជា​ប្តី​ក៏បាន​ជំរាប​សួរ​តប​ខ្ញុំ​វិញ ប៉ុន្តែ ភរិយា​របស់​គាត់​បាន​សម្លឹង​មុខ​ខ្ញុំ ដោយ​ទឹក​មុខ​មិន​ញញឹម​សោះ​។ ពេល​នោះ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ចម្លែក ហើយ​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អ្វី​គាត់​មាន​ទឹក​មុខ​ដូច​នេះ​។ ពីរបី​អា​ទិត្យ​ក្រោយមក ខ្ញុំ​ក៏បាន​សង្កេត​មើល​ឃើញ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ម្នាក់ បាន​ជួយ​ណែនាំ​គាត់ ពេលណា​គាត់​ត្រូវ​អង្គុយ​ចុះ ឬ​ក្រោក​ឈរ ក្នុង​កម្មវិធី​ថ្វាយបង្គំ​ក្នុង​ព្រះវិហារ គឺ​ហាក់​ដូចជា​កំពុង​ថែទាំ​អ្នក​ជំងឺ​ចាស់​ជរា​អញ្ចឹង​។ គាត់​ប្រហែល​ជា​មាន​ជំងឺ ហើយ​មិន​ចាំ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​នរណា​ទេ​។ ខ្ញុំ​អរ​ព្រះគុណ​ព្រះអង្គ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ចូល​ទៅ​សួរ​គាត់​ត្រង់ៗ ឬ​អាក់អន់​ចិត្ត ពេល​ដែល​គាត់​មិន​បាន​ឆ្លើយតប​ចំពោះ​ការ​ស្វាគមន៍​ដ៏​ក្លៀវក្លា​របស់​ខ្ញុំ​។ កណ្ឌ​គម្ពីរ​សុភាសិត បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​យោបល់​ល្អៗ​ជា​ច្រើន ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​រស់នៅ​ប្រកប​ដោយ​ប្រាជ្ញា ហើយក៏​បាន​បង្រៀន​អំពី​មនុស្ស​ដែល​យឺត​នឹង​ខឹង​ផង​ដែរ​។ តាម​ពិត កណ្ឌ​គម្ពីរ​នេះ​បាន​ចែងថា “សតិ​បញ្ញា​របស់​មនុស្ស​នឹង​នាំ​ឲ្យ​យឺត​នឹង​ខឹង អ្នក​នោះ​ក៏​តែង​មាន​ចិត្ត​អរ ដោយ​មិន​ប្រកាន់​ទោស​វិញ”(១៩:១១)។ ការ​សម្រេច​ចិត្ត​មិន​អាក់អន់​ចិត្ត និង​រៀន “គ្រប់​គ្រង​កំហឹង”(ខ.១១)…

Read article
មនុស្ស​មិន​អាច​ស្ទង់​ប្រាជ្ញា​របស់​ព្រះអង្គ​បាន (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

អេសាយ ៤០:២៥-៣១ គ្មាន​អ្នកណា​អាច​ស្ទង់​យល់​យោបល់​របស់​ទ្រង់​បានទេ​។ អេសាយ ៤០:២៨ កាល​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៣ កែវ​យឺត​មើល​ផ្កាយ​អវកាស ចេមស៍ វេប បាន​ធ្វើ​ការ​រុករក​ឃើញរឿង ដែល​គួរ​ឲ្យ​កត់​សំគាល់​មួយ​ទៀត​។ តាម​រយៈ​កែវ​យឺត​ធំ​មួយ​គ្រឿង​នេះ អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ទើបតែ​បាន​រក​ឃើញ​កាឡាក់ស៊ី​៦​ទៀត ដែល​ពី​មុន​មក មនុស្ស​ជាតិ​មិន​ទាន់​អាច​រក​ឃើញ នៅ​ក្នុង​ចក្រវាល​ដ៏​ធំ​ល្វឹងល្វើយ​។ ការ​រុករក​ឃើញ​នេះ បាន​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ក្រឡាប់​ចក្រ​នៅ​ក្នុង​ការ​យល់​ដឹង​របស់​មនុស្ស អំពី​អវកាស​។ អវកាស​យានិក​ម្នាក់​បាន​ធ្វើ​ការ​កត់​សំគាល់​ឃើញថា “យើង​បាន​រក​ឃើញ​បាតុភូត​អ្វី​ម្យ៉ាង ខុសពី​ការ​រំពឹង​គិត​របស់​យើង ហើយ​វា​ក៏​ពិតជា​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​នៅ​ក្នុង​វិទ្យាសាស្ត្រ”។ អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​រូប​វិទ្យា​អវកាស បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ក្នុង​លក្ខណៈ​បន្ទាប​ខ្លួន​ថា “ពេល​ខ្លះ ការ​មិន​បាន​ដឹង គឺ​មិនមែន​ជា​កំហុស​ឆ្គង​អ្វី​ទេ”។ រឿង​នេះ​បាន​បង្ហាញថា ព្រះ​ទ្រង់​ហាក់​ដូចជា​បន្ត​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​គ្រប់​គ្នា​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​។ កាល​ប៉ុន្មាន​ពាន់​ឆ្នាំ​ មុន​សម័យ​ដែល​មនុស្ស​មាន​កែវ​យឺត​មើល​ផ្កាយ ហោរា​អេសាយ ហាក់​ដូច​ជា​កំពុង​និយាយ​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​កាន់​អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ថា “តើ​ឯង​មិន​បាន​ដឹង តើ​មិន​បានឮ​ទេ​ឬ​អី ថា​ព្រះ​ដ៏​គង់នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច គឺ​ព្រះយេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​ផែនដី រហូត​ដល់​ចុង​បំផុត”(អេសាយ ៤០:២៨)។ គាត់​ក៏បាន​បន្ត​មាន​ប្រសាសន៍​ទៀត​ថា “គ្មាន​អ្នកណា​អាច​ស្ទង់​យល់​យោបល់​របស់​ទ្រង់​បានទេ”(ខ.២៨)។ អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​រូប​នោះ​ក៏បាន​ទទួល​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ណាស់ នៅ​ក្នុង​ទី​អវកាស ដែល​មនុស្ស​មិន​បាន​ដឹង​។ ប៉ុន្តែ បទ​គម្ពីរ​នេះ​មាន​ចំណុច​ជា​ច្រើន​ដែល​យើង​ត្រូវ​យល់​ដឹងផង​ដែរ​។ ព្រះ​ដែល​យើង​មិន​អាច​ស្ទង់​ប្រាជ្ញា​របស់​ទ្រង់ គឺជា​អង្គ​បុគ្គល ដែល​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​មនុស្ស​។ ព្រះ​ដែល​បាន​បង្កើត​កាឡាក់ស៊ី​ទាំង៦នោះ…

Read article
ការ​យល់​ច្រឡំ​ចំពោះ​ព្រះយេស៊ូវ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កិច្ចការ ៣:១៥-២៤ អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សំឡាប់​ព្រះអម្ចាស់​ជីវិត​នោះ​ទៅ តែ​ព្រះ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ជន្ម​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ​។ កិច្ចការ ៣:១៥ លោក​ម៉ៃឃើលអេនជេឡូ(Michelangelo) គឺជា​ជាង​ចម្លាក់​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ក្នុង​ប្រវត្តិ​សាស្រ្ត ដែល​បាន​ឆ្លាក់​រូប​ល្បីៗ​ជា​ច្រើន នៅ​ប្រទេស​អ៊ីតាលី​នៅ​សម័យ​មុន​។ រូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់ ជា​ស្នាដៃ​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់​ចប់​សព្វ​គ្រប់​នៅ​ឆ្នាំ១៥១៥​។ ប៉ុន្តែ រូប​ចម្លាក់​លោក​ម៉ូសេ​ដែល​គាត់​បាន​ឆ្លាក់​នោះ មាន​ស្នែង​ពីរ​ដុះ​ចេញពី​ក្រោម​សក់ នៅ​លើ​ថ្ងាស​។ មិនមែន​មានតែ​លោក​ម៉ៃឃលអេនជេឡូ​ទេ ដែល​បាន​ឆ្លាក់​រូប​លោក​ម៉ូសេ​ដូច​នេះ វិចិត្រករ​ជា​ច្រើន​ទៀត នៅ​សម័យ​រើនេសាន់ និង​មជ្ឈិម​សម័យ បាន​ឆ្លាក់ និង​គូ​រូប​លោក​ម៉ូសេ​យ៉ាង​ដូច​នេះ​ផង​ដែរ​។ តើ​មក​ពី​ហេតុ​អ្វី? គឺ​ដោយសារ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ជា​ភាសាឡាតាំង ដែល​បាន​បក​ប្រែ​ពី​ភាសា​ហេព្រើរ នៅ​សម័យ​នោះ បាន​ពិពណ៌នា​ថា លោក​ម៉ូសេ​មាន​ពន្លឺ​ចែងចាំង​នៅ​លើ​មុខ បន្ទាប់​ពី​បាន​ចូល​ក្នុង​ព្រះ​វត្ត​មាន​ព្រះ(មើល​និក្ខមនំ ៣៤:២៩)។ ព្រះ​គម្ពីរ​ដើម​ជា​ភាសា​ហេព្រើរ​បាន​ប្រើ​ពាក្យ ដែល​មានន័យ​ទាក់ទង​នឹង “ស្នែង” ក្នុង​ការ​ពិពណ៌នា អំពី “បាច់” ពន្លឺ ដែល​បាញ់​ចេញពី​មុខ​របស់​លោក​ម៉ូសេ ហើយ​ព្រះ​គម្ពីរ​វ៉ាល់ហ្គេត ជា​ភាសាឡាតាំង​បាន​បក​ប្រែ​ពាក្យ​នេះ​ត្រង់​ៗ​តែ​ម្តង​។ ដូច​នេះ អ្នកអាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ភាសាឡាតាំង​នោះ “មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ” អំពី​លោក​ម៉ូសេ​។ តើ​អ្នក​ធ្លាប់​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​ចំពោះ​នរណា​ម្នាក់​ទេ? បន្ទាប់​ពី​សាវ័ក​ពេត្រុស​បាន​ប្រោស​បុរស​ពិការ​ជើង​ពី​កំណើត​ម្នាក់ ឲ្យ​អាច​ដើរ​បាន ដោយនូវ​ព្រះ​នាម​ព្រះយេស៊ូវ(កិច្ចការ ៣:១-១០) គាត់​ក៏​បាន​ប្រកាស​ដល់​ជន​រួម​ជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​របស់​គាត់​ថា ពួកគេ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ​។ គាត់​ក៏​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញថា “អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សំឡាប់​ព្រះអម្ចាស់​ជីវិត​នោះ​ទៅ…

Read article
បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដល់​អ្នក​ជិត​ខាង (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

លូកា ១០:២៧-៣៧ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ទៅចុះ ចូរ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​បែបយ៉ាង​ដូច្នោះ​ដែរ​។ លូកា ១០:៣៧ ថ្ងៃ​មួយ នៅ​រដូវរងា ក្នុង​រដ្ឋ​មីឈីហ្កេន មាន​អ្នក​ដឹក​ជញ្ជូន​ម្នាក់​បាន​កត់​សំគាល់​ឃើញ ដូន​ចាស់​ម្នាក់​កំពុង​ចូក​ព្រឹល​ចេញពី​ផ្លូវបត់​ចូល​ផ្ទះ​របស់​ដូន​ចាស់​។ គាត់​ក៏​បាន​ឈប់​ឡាន ហើយ​ក៏​បាន​សុំ​ដូន​ចាស់ អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់​ជួយ​ចូក​ព្រឹល​រហូត​ដល់​រួចរាល់​។ ពួកគេ​ក៏បាន​ចូក​ព្រឹល​ជា​មួយ​គ្នា​ប្រហែល១៥នាទី ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​ដូន​ចាស់ កំពុង​មើល​ពួក​គេ​ពី​ចម្ងាយ​។ ដូន​ចាស់​ក៏បាន​ប្រាប់​គាត់​ថា “យាយ​អរគុណ​ចៅ​ខ្លាំង​ណាស់ ដែល​បាន​ជួយ​យាយ​ចូក​ព្រឹល​។ ព្រះ​បាន​បញ្ជូន​ចៅ​ឲ្យ​មក​ជួយ​យាយ នៅ​ថ្ងៃ​នេះ”។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​ជជែក​ជាមួយ​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​របស់​សាសន៍​យូដា ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ពន្យល់​ពួកគេ អំពី​អត្ថន័យ​នៃ​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ(លូកា ១០:២៥-៣៧)។ នៅពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​ឲ្យ​គាត់​កាត់​ស្រាយ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ដែល​គាត់​ស្គាល់​ច្បាស់ គាត់​និយាយ​ថា “ឯង​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង​ឲ្យ​អស់​អំពី​ចិត្ត អស់​អំពី​ព្រលឹង អស់​អំពី​កំឡាំង ហើយ​អស់​អំពី​គំនិត​ឯង ព្រម​ទាំង​អ្នក​ជិត​ខាង ដូច​ខ្លួនឯង​ដែរ”(ខ.២៧)។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ចែក​ចាយ​រឿង ដែល​អ្នក​ដឹកនាំ​សាសនា​ពីរ​នាក់​មិន​បាន​អើពើ​ចំពោះ​ជន​រង​គ្រោះ​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​ចោរ​ប្លន់​។ ប៉ុន្តែ សាសន៍​សាម៉ារី​ម្នាក់ បាន​ធ្វើ​ការ​លះបង់ ដើម្បី​ជួយ​យក​អសារ​បុរស​នោះ(ខ.៣០-៣៥)។ អ្នក​ដឹកនាំ​សាសន៍​យូដា​នៅ​សម័យ​នោះ បាន​ចាត់​ទុក​សាសន៍​សាម៉ារី ជា​សាសន៍​តូច​ទាប​ជាង​សាសន៍​យូដា​។ ប៉ុន្តែ អ្នក​ប្រាជ្ញ​ក្រឹត្យ​វិន័យ​រូប​នោះ​ក៏​បាន​ដឹង​ថា សាសន៍​សាម៉ារី​ដែល​មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ចំពោះ​បុរស​នោះ គឺជា​អ្នក​ជិត​ខាង​ល្អ ដែល​មាន​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​។ ពេល​នោះ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គាត់​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​គំរូ​របស់​សាសន៍​សាម៉ារី​នោះ(ខ.៣៦-៣៧)។ ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​មិន​តែងតែ​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ឡើយ​។ ប៉ុន្តែ…

Read article
ព្រះយេស៊ូវ ជា​កន្លែង​សម្រាក​របស់​យើង (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ទំនុក​ដំកើង ៣២:១-៧ ចូរ​ទទួល​នឹម​ខ្ញុំ ហើយ​រៀន​នឹង​ខ្ញុំ​ចុះ ដ្បិត​ខ្ញុំ​ស្លូត ហើយ​មាន​ចិត្ត​សុភាព នោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​បាន​សេចក្តី​សំរាក​ដល់​ព្រលឹង​។ ម៉ាថាយ ១១:២៩ កាលពី​ឆ្នាំ ១៩៤៣ គេ​បាន​ទិញ​ដី​ឧទ្យាន​សាំង​គ្រីឡា ក្នុង​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល ក្នុង​រដ្ឋ​ម៉ារីឡិន ធ្វើ​ជា​កន្លែង​សម្រាក​លំហែ សម្រាប់​លោក​ប្រធានាធិបតី​ហ្វ្រែងគ្លីន ឌី រូសឺវែល(Franklin D. Roosevelt)។ យោង​តាម​គេហទំព័រ​របស់​សេត​វិមាន​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ទីតាំង​នោះ​មាន​ភាព​សាមញ្ញ ស្ងប់​ស្ងាត់ និង​ដាច់​ស្រយាល អំណោយផល​ដល់​ការ​រស់នៅ​ក្នុង​ភាព​ស្ងប់ស្ងាត់ ក៏​ដូចជា​ធ្វើ​ការងារ និង​ទទួល​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​បរទេស​ឲ្យ​ស្នាក់​នៅ​។ នៅពេល​ដែល​លោក​ដ្វាយ អាសិនហោវ័រ(Dwight Eisenhower) ក្លាយ​ជា​ប្រធានាធិបតី​អាមេរិក គាត់​ក៏បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ឧទ្យាន​សម្រាក​លំហែ​នេះ​ទៅជា ឃែម ដេវីឌ ដើម្បី​ផ្តល់​កិត្តិយស​ដល់​ឪពុក និង​ចៅ​ប្រុស​របស់​គាត់ ដែល​សុទ្ធ​តែ​មាន​ឈ្មោះ​ដាវីឌ ហើយ​ទី​កន្លែង​នេះ​ក៏បាន​បន្ត​មាន​ឈ្មោះ​ដូច​នេះ​រហូត​មកដល់​ពេល​សព្វថ្ងៃ​។ ក្រៅពី​ការ​បន្ថែម​ការ​ការពារ​សុវត្ថិភាព គេ​បាន​ធ្វើ​ការ​កែ​លម្អ​ឧទ្យាន​នេះ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ទាន់​សម័យ​តែ​បន្តិច​ប៉ុណ្ណោះ​។ ទី​កន្លែង​នេះ​នៅតែ​ជាទី​កន្លែង​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ សម្រាប់​ប្រធានាធិបតី និង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់ គេច​ចេញពី​ភាព​អ៊ូអរ មក​សម្រាក​លំហែ​។ អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ ក៏​មាន​កន្លែង​សម្រាប់​ឲ្យ​យើង​ស្វែងរក​ការ​សម្រាក ក្នុង​លោកិយ​ដ៏​វឹកវរ​ផង​ដែរ​។ ក្នុង​បទ​គម្ពីរ​ទំនុក​ដំកើង ៣២:៧ ស្តេច​ដាវីឌ​បាន​ពោល​ថា “ទ្រង់​ជាទី​ពំនួន​នៃ​ទូល​បង្គំ ទ្រង់​នឹង​ការពារ​ទូល​បង្គំ ឲ្យ​រួចពី​សេចក្តី​ទុក្ខ​លំបាក​ ទ្រង់​នឹង​ព័ទ្ធ​ទូល​បង្គំ​ជុំវិញ…

Read article
ជួយ​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​មាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ប៊ីប​អាន (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

២ធីម៉ូថេ ៣:១៤-១៦ ពីព្រោះ ឯ​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ​រស់នៅ ហើយ​ពូកែ​ផង ក៏​មុត​ជាង​ដាវ​ណា​មាន​មុខ២ … ទាំង​ពិចារណា​អស់​ទាំង​គំនិត ដែល​ចិត្ត​គិត ហើយ​ដែល​សំរេច​ដែរ​។ ហេព្រើរ ៤:១២ តើ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មាន​សារៈ​សំខាន់​ប៉ុណ្ណា ចំពោះ​យើង? ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ពិតជា​សំខាន់​ណាស់ បានជា​មនុស្ស នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ជា​ច្រើន បាន​ប្រថុយ​ជីវិត ក្នុង​ការ​បក​ប្រែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទៅជា​ភាសា​របស់​ពួកគេ​។ ជា​ញឹក​ញាប់ គ្រីស្ទបរិស័ទ​ដ៏​សាមញ្ញ​ទាំង​នោះ​បាន​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​ចាប់​ខ្លួន ដោយសារ​ពួក​គេ​បក​ប្រែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទៅជា​ភាសា​ប្រចាំ​តំបន់ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​អាច​អាន​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ជា​ភាសា​កំណើត​របស់​ខ្លួន​​។ ស្រ្តី​ជា​អ្នក​បក​ប្រែ​ម្នាក់ នៅ​ប្រទេស​ដែល​ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​អ្នកជឿ​ព្រះយេស៊ូវ បាន​រៀប​រាប់​ថា “ខ្ញុំ​ត្រូវ​បន្ត​ការងារ​បក​ប្រែ​នេះ រហូត​ចប់​សព្វ​គ្រប់​។ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​សេចក្តី​សង្គ្រោះ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ”។ ហើយ​បុរស​ម្នាក់​ដែល​បាន​រៀបចំ​ឲ្យ​មាន​ការ​បក​ប្រែ​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប ដោយ​លាក់​កំបាំង​បាន​ពន្យល់​ថា ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​មាន​សារៈសំខាន់​យ៉ាង​ខ្លាំង ចំពោះ​ការ​លូត​លាស់​របស់​គ្រីស្ទបរិស័ទ​ដែល​ពេញវ័យ ក្នុង​ពួក​ជំនុំ​ក្នុង​តំបន់​។ គាត់​ថា “អ្នក​អាច​បង្កើត​ពួក​ជំនុំ​មួយ​កន្លែង ប៉ុន្តែ … បើ​គ្មាន​ព្រះ​គម្ពីរ​ជា​ភាសា​ប្រចាំ​តំបន់​ទេ នោះ​ពួក​ជំនុំ​នោះ​អាច​រស់​រៀន​បានតែ​មួយ​ជំនាន់​ប៉ុណ្ណោះ”។ ហេតុ​អ្វី​ពួកគេ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដ៏​លំបាក​នេះ? ព្រោះ​គ្មាន​សៀវភៅ​អ្វី​ដែល​ល្អ​ដូច​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​ទេ​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​ទទួល​ការ​ថែរក្សា​ការពារ​អស់​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍ មិន​ឲ្យ​បាត់បង់ តាម​របៀប​ដ៏​ពិសេស​។ ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​សណ្ឋាន​ពិត​នៃ​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ ដោយ​គ្មាន​ការ​ក្លែង​បន្លំ​។ “ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ​រស់នៅ ហើយ​ពូកែ​ផង …ទាំង​ពិចារណា​អស់​ទាំង​គំនិត ដែល​ចិត្ត​គិត ហើយ​ដែល​សំរេច​ដែរ”(ហេព្រើរ ៤:១២)។ ហើយ…

Read article
ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ស្គាល់​សេចក្តី​មេត្តា​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កូល៉ុស ៣:៨-១៧ ចូរ​ឲ្យ​សេចក្តី​មេ​ត្រី​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ត្រួតត្រា​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ដែល​ទ្រង់​បាន​ហៅ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មក​ក្នុង​សេចក្តី​នោះ​ឯង ឲ្យ​មាន​រូប​កាយតែ១ ហើយ​ត្រូវ​ដឹង​គុណ​ផង​។ កូល៉ុស ៣:១៥ តើ​ការ​ឈ្លោះ​ប្រកែក​គ្នា អាច​ជួយ​ឲ្យ​គេ​រក​ខុស​ត្រូវ​បានទេ? ទេ ​មិន​អាច​ទេ​។ អ្នក​ដឹកនាំ​របស់​ក្រុង​តូច​មួយ បាន​ដាស់តឿន​ប្រជាជន នៅ​ក្នុង​តំបន់​ឧទ្យាន​អេឌីរិនដាក អំពី​បញ្ហា​នេះ នៅពេល​ដែល​ជម្លោះ​រវាង​សកម្ម​ភាព​បរិស្ថាន​មួយ​ក្រុម និង​ម្ចាស់​អាជីវ​កម្ម​តូចៗ​ជា​ច្រើន បាន​ផ្ទុះ​ឡើង នៅ​ក្នុង​តំបន់​នេះ ដែល​​គេ​ហៅ​ការ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​គ្នា​នេះ​ថា “សង្គ្រាម​អេឌីរិនដាក”។ ការ​ដាក់​ឈ្មោះ​ដូច​នេះ គឺ​បាន​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ការ​ប្រឆាំង​គ្នា នៅ​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ថា ត្រូវ​អភិ​រក្ស ឬ​អភិវឌ្ឍ​តំបន់​ព្រៃ​ភ្នំ​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត ស្ថិត​ក្នុង​ភូមិភាគ​ខាង​ជើង​នៃ​រដ្ឋ​ញូយ៉ក​។ អ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុង​តំបន់​ក៏បាន​ស្រែក​ដាក់​សកម្មជន​បរិស្ថាន ឲ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​។ ប៉ុន្តែ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន គេ​ក៏​បានឮ​គាត់​ប្រាប់​ភាគី​ទាំង​សង្ខាង​ឲ្យ​ឈប់​ស្រែក​ដាក់​គ្នា​ទៀត ហើយ​​ព្យាយាម​ពិភាក្សា​គ្នា​ដោយ​សន្តិ​វិធី​។ គេ​ក៏​បាន​បង្កើត​សម្ព័ន្ធ​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​រួម ​ធ្វើ​ជា​ស្ពានមេត្រី​រវាង​ភាគី​ទាំង​សង្ខាង​ដែល​មាន​ជម្លោះ​នោះ​។ ការ​ជួប​ប្រជុំ​គ្នា​ដោយ​សន្តិ​វិធី​ក៏បាន​នាំមក​នូវ​ការ​រីកចម្រើន ដែល​ក្នុង​នោះ​ផ្ទៃដី​ជាង៤០ម៉ឺនហិចតា​បាន​ទទួល​ការ​អភិ​រក្ស ខណៈ​ពេល​ដែល​បណ្តា​ក្រុង​ទាំងឡាយ នៅ​តំបន់​អេឌីរិនដាក កំពុង​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ខ្លាំង​ជាង២០ឆ្នាំ​មុន​ទៅទៀត​។ ការ​ស្រុះ​ស្រួល​គ្នា​ដោយ​សន្តិ​វិធី​ គឺជា​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ដ៏​ល្អ​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ការ​រីកចម្រើន ប៉ុន្តែ សាវ័ក​ប៉ុល​បាន​បង្រៀន​អំពី​អ្វី​ដែល​ល្អ​ជាង​នេះ​ទៀត​។ គឺ​ដូច​ដែល​គាត់​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​កាន់​ពួក​ជំនុំ​ដ៏​ក្មេង​ខ្ចី​នៅ​ទីក្រុង​កូល៉ុស​ថា “ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​លះ​អស់​ទាំង​អំពើ​នោះ គឺ​សេចក្តី​កំហឹង គ្នាន់​ក្នាញ់ គំរក់ ប្រមាថ និង​ពាក្យ​អពមង្គល ចេញពី​មាត់​ចោល​ទៅ”(កូល៉ុស ៣:៨)។ សាវ័ក​ប៉ុល​ក៏បាន​ជំរុញ​ពួកគេ​ឲ្យ​លះបង់​ចោល​ផ្លូវ​ជីវិត​ចាស់…

Read article
គំរូ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

ហូសេ ៣ ចូរ​ឲ្យ​ឯង​ទៅ​ស្រឡាញ់​ស្រី​នោះ​ទៀត​ចុះ គឺជា​ស្រី​ដែល​មាន​អ្នក​ដទៃ ស្រឡាញ់​ហើយ ក៏​ជា​ស្រី​សំផឹង​ផង ដូចជា​ព្រះយេហូវ៉ា​ទ្រង់​ក៏​ស្រឡាញ់ ដល់​ពួក​កូនចៅ​អ៊ីស្រាអែល​ដែរ​។ ហូសេ ៣:១ លោក​ស្កុត(Scott) និង​អ្នក​ស្រី​ប៊្រី(Bree) បាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក្នុង​ចិត្ត នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​គិត​អំពី​ទំនាក់​ទំនង​ដែល​ពួកគេ​មាន​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ និង​សមាជិក​គ្រួសារ ដែល​បាន​ជ្រើស​រើស​យក​ផ្លូវ​ជីវិត​ដែល​ប្រាស​ចាក​ការ​បង្រៀន​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប​។ ពួកគេ​មិន​ដឹង​ថា ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ទេ​។ នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​សិក្សា​ព្រះ​គម្ពីរប៊ីប និង​អធិស្ឋាន ពួកគេ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ដំណោះ​ស្រាយ​សម្រាប់​អនុវត្ត​ជា​ជំហានៗ​។ ទីមួយ ពួកគេ​បាន​ពង្រឹង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ពួកគេ​មាន​ចំពោះ​មិត្ត​ភក្តិ និង​មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់​។ ទីពីរ ពួកគេ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​អ្វី​ដែល​ពិត និង​ល្អ ដែល​អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន ផ្អែក​ទៅលើ​ការ​រៀបចំ​ដ៏​ល្អ​របស់​ព្រះ ហើយ​ទីបី ពួកគេ​ក៏បាន​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​អ្នក​ទាំង​នោះ ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ដោយ​ពឹង​ផ្អែកលើ​ប្រាជ្ញា​ក្នុង​ព្រះ​គម្ពីរ​។ ក្រោយមក ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួកគេ​មាន​ការ​ទុកចិត្ត​គ្នា​កាន់តែ​ខ្លាំង ខណៈ​ពេល​ដែល​លោក​ស្កត់ និង​អ្នក​ស្រី​ប្រ៊ី​បាន​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​តាម​គំរូ​ព្រះគ្រីស្ទ​។ លោក​ហូសេ​ទំនងជា​មិន​ដឹង​ថា ត្រូវ​បន្ត​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​ភរិយា​របស់​គាត់​ដូច​ម្តេច​ទេ នៅពេល​ដែល​នាង​បាន​ជ្រើស​រើស​យក​ផ្លូវ​ជីវិត​ផិត​ក្បត់ ដែល​ទាស់​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ឈឺ​ចាប់​ និង​អាម៉ាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ព្រះអម្ចាស់​ក៏បាន​បង្គាប់​លោក​ហោរា ឲ្យ​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​ភរិយា​របស់​គាត់​សារ​ជា​ថ្មី ទោះ​នាង​ជា​មនុស្ស​ផិត​ក្បត់​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ(ហូសេ ៣:១)។ លោក​ហោរា​ពិតជា​បាន​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​នាង​សារ​ជា​ថ្មី​មែន ហើយ​ទន្ទឹម​នឹង​នោះ​គាត់​ក៏បាន​ទទួល​ស្គាល់​អ្វី​ដែល​ត្រឹម​ត្រូវ និង​ពិត ចំពោះ​ពួកគេ និង​ចំពោះ​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួកគេ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ(ខ.៣)។ ទំនាក់​ទំនង​ដែល​គាត់​មាន​ជាមួយ​នាង បាន​ធ្វើ​ជា​និមិត្តរូប​បង្ហាញ​អំពី​បញ្ហា​ប្រឈម​ដែល​ព្រះ​ទ្រង់​មាន ក្នុង​ទំនាក់​ទំនងជា​មួយ​រាស្រ្ត​អ៊ីស្រាអែល​ដែល​បាន​បះបោរ​ទាស់​នឹង​ព្រះអង្គ​។…

Read article
ក្តី​អំណរ​ដែល​កើត​ឡើង​ពី​ការ​ឲ្យ (សៀវភៅនំម៉ាណាប្រចាំថ្ងៃ)

កិច្ចការ ៩:៣៦-៤៣ មាន​សិស្ស​ស្រី​ម្នាក់​ឈ្មោះ តេប៊ីថា (ស្រាយ​ថា នាង​ក្តាន់) នាង​នោះ​បាន​ធ្វើ​គុណ ហើយ​ដាក់​ទាន​ជា​ច្រើន​។ កិច្ចការ ៩:៣៦ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្តហោះ​រយៈ​ពេល៥ម៉ោង ស្រ្តី​ម្នាក់​បាន​យក​ខ្សែ​អំបោះ​មក​អង្គុយ​ចាក់​អាវ​រងា​យ៉ាង​ញាប់ដៃ​។ ខណៈ​ពេល​ដែល​គាត់​ត្រឡប់​ម្ជុល​ចុះ​ឡើងៗ ក្នុង​ការ​ចាក់​អាវ​រងា​នោះ គាត់​បាន​សង្កេត​ឃើញ​ទារក​អាយុ៥ខែ​ម្នាក់ កំពុង​មើល​សកម្មភាព​របស់​គាត់ យ៉ាង​ជក់​ចិត្ត​។ បន្ទាប់មក គាត់​ក៏បាន​គិត​ឃើញថា គាត់​នឹង​ផ្អាក​ការ​ចាក់​អាវ​រងា​នោះ​មួយ​រយៈ​សិន ហើយ​ងាក​មក​ចាក់​មួក​តូច​មួយ​សម្រាប់​ទស្សនិកជន​ដ៏​តូច​ល្អិត​ម្នាក់​នោះ ដែល​បាន​ស្ញប់​ស្ញែង​ចំពោះ​សកម្មភាព​របស់​គាត់​។ ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ គាត់​ក៏​បាន​ចាក់​មួក​នោះ​រួច​រាល់​ ក្នុងរយៈ​ពេល​ដែល​គាត់​សេសសល់ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្តហោះ​នោះ តែមួយ​ម៉ោង​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅ​ពេល​គាត់​ជូន​មួក​នោះ​ទៅ​ម្តាយ​របស់​ក្មេង​តូច ក្រុម​គ្រួសារ​ទាំងមូល​ក៏​បាន​ទទួល​យក​វា​ដោយ​ចិត្ត​រីករាយ ខណៈ​ពេល​ដែល​អ្នក​ដំណើរ​ដទៃ​ទៀត​បាន​ញញឹម ហើយ​ទះដៃ​អបអរ​។ អំណោយ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ច្រើនតែ​នាំមក​នូវ​ក្តី​អំណរ​ដល់​អ្នក​ទទួល​។ តាមរយៈ​អំណោយ​នោះ ម្ចាស់​អំណោយ​ក៏​អាច​បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ឃើញ​សេចក្តី​សប្បុរស​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ផង​ដែរ ទោះ​អំណោយ​នោះ​គឺជា​អ្វី​ដែល​យើង​ត្រូវ​ការ ឬ​គ្រាន់តែ​ចង់​បាន​ក៏ដោយ​។ ក្នុង​សម័យ​ពួក​ជំនុំ​ដំបូង នាង​តេប៊ីថា​មាន​ទីបន្ទាល់​ល្អ ដោយសារ​នាង​ចូល​ចិត្ត​ចែក​សំលៀក​បំពាក់ និង​តែងតែ​ធ្វើ​ការ​ល្អ និង​ជួយ​យក​អសារ​អ្នកក្រ(កិច្ចការ ៩:៣៦)។ នៅពេល​ដែល​នាង​លាចាក​លោក អស់អ្នក​ដែល​ទទួល​អំណោយ​របស់​នាង ក៏បាន​បង្ហាញ​សំលៀក​បំពាក់ ដែល​នាង​បាន​កាត់ដេរ​ឲ្យ​ពួកគេ(ខ.៣៩)។ ពួកគេ​បាន​ធ្វើ​បន្ទាល់​អំពី​សេចក្តី​សប្បុរស និង​អំពី​របៀប​ដែល​ព្រះ​បាន​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ពួកគេ តាមរយៈ​នាង​។ ហេតុការណ៍​ដ៏​អស្ចារ្យ​បាន​កើត​ឡើង នៅពេល​ដែល​សាវ័ក​ពេត្រុស​បាន​អធិស្ឋាន​ប្រោស​នាង​តេប៊ីថា ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ ដោយ​អំណាច​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ(ខ.៤០)។ អ្នក​ដែល​គោរព​ស្រឡាញ់​នាង​បាន​ឃើញ​ហេតុការណ៍​នេះ…

Read article