ចូរ​មាន​ចិត្ត​អាណិត​ដល់​ពួក​អ្នក​ខ្លះ ដែល​មាន​សេចក្តី​សង្ស័យ​ផង ហើយ​ជួយ​សង្គ្រោះ​ដល់​អ្នក​ដទៃ ទាំង​ឆក់​យក​គេ​ចេញ​ពី​ភ្លើង ហើយ​ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​មេត្តា​ដល់​មនុស្ស​ឯ​ទៀត​ដោយ​ភ័យ​ខ្លាច។ យូដាស ១:២២-២៣

លោក​ចន ជ្រីសូស្ទុម(John Chrysostom) ដែល​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ពួក​ជំនុំ​សម័យ​ដើម បាន​សរសេរ​ថា “អ្នក​គង្វាល​ត្រូវ​ការ​ប្រាជ្ញា​ដ៏​ធំ​ប្រសើរ និង​ភ្នែក​១​ពាន់ ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​សណ្ឋាន​នៃ​វិញ្ញាណ ឲ្យ​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ”។ លោក​ចន​បាន​សរសេរ​ពាក្យ​ពេចន៍​ទាំង​នេះ នៅ​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា អំពី​ភាព​ស្មុគស្មាញ​នៃ​ការ​ផ្តល់​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ ឲ្យ​នូវ​ការ​ថែទាំ​ខាង​វិញ្ញាណ។ គាត់​បាន​និយាយ​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ដោយសារ​យើង​មិន​អាច​បង្ខំ​នរណា​ម្នាក់ ឲ្យ​ទទួល​ការ​ប្រោស​ឲ្យ​ជា នោះ​ការ​ឈោង​ទៅ​រក​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ដទៃ តម្រូវ​ឲ្យ​យើង​មាន​ការ​អាណិត​អាសូរ​ខ្លាំង។

តែ​គាត់​បាន​ដាស់​តឿន​ថា ការ​នេះ​មិន​មាន​ន័យ​ថា អ្វី​ដែល​យើង​កំពុង​ធ្វើ​នោះ មិន​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​នោះ​ឡើយ ព្រោះ “បើ​អ្នក​មាន​ការ​ខ្លាច​ចិត្ត​ពេក ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​ការ​វះ​កាត់​ស៊ី​ជម្រៅ ហើយ​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​វះ​កាត់​ឲ្យ​បាន​ជ្រៅ សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ការ​ការ​វះកាត់ អ្នក​នឹង​មិន​អាច​​វះកាត់​ឲ្យ​ដល់​ដុំ​សាច់​មហារីក។ តែ​បើ​អ្នក​ធ្វើ​ការ​វះកាត់​ដោយ​គ្មាន​មេត្តា ជា​ញឹក​ញាប់​អ្នក​ជំងឺ មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ពេក ក៏​បាន​អស់​សង្ឃឹម ហើយ​លែង​ខ្វល់​អ្វី​ទាំង​អស់…ក៏​គិត​ចង់​លោត​ពីលើ​​ជ្រោះ​តែ​ម្តង”។

កណ្ឌ​គម្ពីរ​យូដាស​ក៏​បាន​ធ្វើ​ការ​បក​ស្រាយ អំពី​ភាព​ស្មុគស្មាញ​ស្រដៀង​នេះ​ផង​ដែរ ជា​ការ​ឆ្លើយ​តប ចំពោះ​អ្នក​ដែល​វង្វេង​ចេញ​ពី​ជំនឿ ដោយសារ​គ្រូ​ខុស​ឆ្គង ដែល​ប្រៀប​ដូច​ជា​ដុំ​ស្អុយ​(១:១២-១៣,១៨-១៩)។ តែ​ពេល​ដែល​លោក​យូដាស​បាន​ណែនាំ​អំពី​របៀប​ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​ការ​គំរាម​កំហែង​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​នេះ គាត់​មិន​ឲ្យ​យើង​មាន​ប្រតិកម្ម​តប ដោយ​កំហឹង​ដ៏​កាច​សាហាវ​នោះ​ទេ។

ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ គាត់​បាន​បង្រៀន​ថា អ្នក​ជឿ​គួរ​តែ​ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​ការ​បង្រៀន​ខុស​ឆ្គង ដោយ​ចាក់​ឫស​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​កាន់​តែ​ជ្រៅ ទៅ​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​(ខ.២០-២១)។ ព្រោះ​ទាល់​តែ​យើង​បាន​ចាក់​ឫស​ចូល​ជ្រៅ ជាប់​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​មិន​ចេះ​ប្រែប្រួល​របស់​ព្រះ​សិន ទើប​យើង​អាច​រក​ឃើញ​ប្រាជ្ញា នៅ​ក្នុង​ការ​ជួយ​អ្នក​ដទៃ ដោយ​ភាព​បន្ទាន់​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ ដោយ​ការ​បន្ទាប​ខ្លួន និង​ការ​អាណិត​(ខ.២២-២៣) ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​រក​ឃើញ​ការ​ប្រោស​ឲ្យ​ជា និង​សម្រាក​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ដែល​គ្មាន​ព្រំដែន។—Monica La Rose

ហេតុអ្វី​យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ចម្រើន​ឡើង ក្នុង​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​(ខ.២០) មុន​ពេល​យើង​ឆ្លើយ​តប ចំពោះ​ការ​គំរាម​កំហែង​ខាង​វិញ្ញាណ? តើ​អ្នក​បាន​ឃើញ​គំរូ​នៃ​ប្រាជ្ញា និង​ការ​អាណិត​ណា​ខ្លះ ដែល​គេ​បាន​ប្រើ ដើម្បី​ជួយ​នរណា​ម្នាក់​កំពុង​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ជា​ពន់​ពេក?

ឱ​ព្រះ​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ ពេល​ណា​ទូល​បង្គំ​ប្រឈម​មុខ​ដាក់​ការ​អាក្រក់ និង​សេចក្តី​សម្អប់ សូម​ព្រះអង្គ​ជួយ​ទូល​បង្គំ ឲ្យ​ឆ្លើយ​តប ដោយ​ឈរ​ជាប់​ក្នុង​សេចក្តី​ស្រឡាញ់។ សូម​ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​ប្រាជ្ញា និង​ការ​អាណិត ដើម្បី​ឲ្យ​ទូលបង្គំ​មើល​ឃើញ “ដោយ​ភ្នែក​១​ពាន់”  ឲ្យ​ឃើញ​តម្រូវ​ការ និង​ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​អ្នក​ដទៃ និង​បង្ហាញ​ពួក​គេ​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ​អង្គ។

គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : សាការី ៥-៨ និង វិវរណៈ ១៩