ព្រឹក
ការធានាតែមួយ
ដោយDave Branon
January 18, 2025
២កូរិនថូស ៥:២១-៦:២
មើលឥឡូវនេះជាវេលាដែលគាប់ព្រះហឫទ័យទ្រង់ មើល ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃសង្គ្រោះហើយ។ ២កូរិនថូស ៦:២
មានពេលមួយ ខ្ញុំត្រូវធ្វើដំណើរទៅធ្វើការជាវាទគ្មិន និងអ្នកដឹកនាំក្រុមសិស្សវិទ្យាល័យ ក្នុងដំណើរបេសកម្ម នៅប្រទេសចាម៉ៃកា។ ខ្ញុំក៏បានឮគេប្រកាសថា “យើងបានត្រៀមខ្លួនជាសម្រេច ដើម្បីឡើងជិះយន្តហោះទៅទីក្រុងមុនតេហ្គោ បេយ”។ ពេលនោះ ខ្ញុំក៏បានលូកដៃចូលទៅក្នុងកាបូបស្ពាយរបស់ខ្ញុំរកមើលសំបុត្រយន្តហោះ និងលិខិតឆ្លងដែនរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមានការតក់ស្លុត ពេលដែលខ្ញុំរកលិខិតឆ្លងដែនមិនឃើញ!
ក្រុមការងាររបស់ខ្ញុំក៏បានឡើងជិះយន្តហោះ ដោយគ្មានខ្ញុំទៅជាមួយ ហើយខ្ញុំក៏បានព្យាយាមធ្វើលិខិតឆ្លងដែនថ្មី ក្នុងរយៈពេល៤ថ្ងៃ។ បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានព្យាយាមទាក់ទងតាមទូរស័ព្ទរាប់រយដង ហើយបានធ្វើដំណើរទៅរដ្ឋវ៉ាស៊ីនតោន ឌីស៊ី ដោយមិនបានលទ្ធផលអ្វីសោះ ហើយក៏បានបើកឡានក្នុងចម្ងាយឆ្ងាយមកទីក្រុងហ្គ្រេនរែភីត រដ្ឋមីឈីហ្គិនវិញ ហើយចំណាយពេល២ថ្ងៃ ក្នុងទីក្រុងនៅជិតខាង ហើយដោយជំនួយពីការិយាល័យសមាជិកសភាក្នុងតំបន់ ទីបំផុតខ្ញុំបានធ្វើលិខិតឆ្លងដែនថ្មី ហើយអាចចូលរួមជាមួយក្រុមការងាររបស់ខ្ញុំ នៅប្រទេសចាម៉ៃកា។
លិខិតឆ្លងដែន ជាកូនសៀវភៅតូចមួយ តែវាបានផ្តល់ឲ្យនូវការធានាថា ខ្ញុំអាចចេញទៅក្រៅប្រទេសបាន។ ខ្ញុំបានប្រឹងប្រែងអស់លទ្ធភាព ដើម្បីឲ្យបានលិខិតឆ្លងដែនថ្មីក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី ប៉ុន្តែ តម្លៃរបស់វាមិនអាចប្រៀបផ្ទឹម នឹងការធានាមួយទៀត ដែលកំណត់គោលដៅដ៏អស់កល្បរបស់យើង។ មានតែសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវទេ ដែលអាចធានាថា យើងនឹងបានទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះរួចពីបាបរបស់យើង ហើយមានជីវិតថ្មីក្នុងព្រះអង្គ។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងថា “មើលឥឡូវនេះជាវេលាដែលគាប់ព្រះហឫទ័យទ្រង់ មើល ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃសង្គ្រោះហើយ”(២កូរិនថូស ៦:២)។ ត្រង់ចំណុចនេះ សាវ័កប៉ុលកំពុងពិពណ៌នា អំពីការសម្រេចផែនការរបស់ព្រះ ក្នុងការប្រទានសេចក្តីសង្គ្រោះក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ដោយជំនឿលើព្រះអង្គ យើងអាចដកពិសោធន៍នឹងសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការប្រោសលោះរបស់ព្រះ ព្រមទាំងព្រះរាជកិច្ចនៃការស្អាងឡើងវិញនូវស្នាព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ។ នៅថ្ងៃនេះ ចូរយើងប្រាកដថា យើងបានយល់ច្បាស់ អំពីអត្ថន័យនៃការផ្សះផ្សាទំនាក់ទំនងឲ្យជានឹងព្រះ តាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ(៥:២១)។—Dave Branon
តើព្រះយេស៊ូវបានប្រើមធ្យោបាយអ្វី ដើម្បីនាំអ្នកទទួលសេចក្តីសង្រ្គោះ? តើការទទួលជឿព្រះអង្គជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ មានអត្ថន័យដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះយេស៊ូវ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានប្រទានផ្លូវឲ្យទូលបង្គំទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះរួចពីបាប និងសេចក្តីស្លាប់។
Learn more here: ODB.org/personal-relationship-with-god.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ: លោកុប្បត្តិ ៤៣-៤៥ និង ម៉ាថាយ ១២:២៤-៥០
ប្រភេទ
ល្ងាច
ការប្ដេជ្ញាចិត្តអធិស្ឋាន
ដោយAlistair Begg
January 18, 2025
“លោកលុតជង្គង់ចុះអធិស្ឋាន ហើយអរព្រះគុណដល់ព្រះរបស់លោក១ថ្ងៃ៣ដង ដូចជាកាលពីមុន”។ ដានីយ៉ែល ៦:១០
ការប្ដេជ្ញាចិត្តរយៈពេលខ្លី មិនមែនជាការពិបាកពេកទេ។ វាជាការលត់ដំ ឲ្យមានភាពទៀងទាត់ ដែលយើងពិបាកធ្វើ តែជាគន្លឹះនាំទៅរកការលូតលាស់ខាងវិញ្ញាណ។
យើងអាចសង្កេតឃើញភាពមិនទៀងទាត់នៃការប្ដេជ្ញាចិត្ត កើតមានជាញឹកញាប់ នៅក្នុងកម្មវិធីអនុវត្តរយៈពេលខ្លី ដូចជា ការទន្ទេញខគម្ពីរ ផែនការអានព្រះគម្ពីរ និងការប្ដេជ្ញាចិត្តសម្រាប់ឆ្នាំថ្មី។ មានមនុស្សច្រើនណាស់ដែលធ្វើបានល្អ នៅពេលចាប់ផ្តើមដំបូង ហើយក្រោយមក ក៏បានបោះបង់ចោលការព្យាយាម។ តែខ្ញុំជឿថា អ្នកក៏អាចជួបប្រទះមនុស្សជាច្រើន ដែលមានភាពទៀងទាត់ និងការលត់ដំយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបណ្តើរឆ្កែចេញក្រៅផ្ទះ នៅម៉ោងដដែលជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឬទៅយកសំបុត្រយ៉ាងទៀងទាត់ណាស់ បានជាអ្នកអាចយកនាឡិការរបស់អ្នកមកផ្ទៀងជាមួយគាត់បាន។ ហើយពេលណាពួកគេរៀបចំខ្លួន ធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ ឬរៀនមុខជំនាញថ្មី ពួកគេក៏បានធ្វើ ដោយភាពឧស្សាហ៍ព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំង បានជាអ្នកគ្មានការសង្ស័យថា ពួកគេនឹងសម្រេចកិច្ចការនោះឬអត់។
ទម្លាប់នៃការអធិស្ឋានរបស់លោកដានីយ៉ែល បានបង្ហាញឲ្យយើងឃើញភាពទៀងទាត់ដែលមានការលត់ដំ ក្នុងជីវិតគាត់។ ការរស់នៅរបស់គាត់ មិនមែនមានការផ្ទុះចេញនូវភាពក្លៀវក្លាតែពីដំបូង ហើយក្រោយមក ប្រែក្លាយជាភាពអសកម្មដ៏រ៉ាំរ៉ៃនោះទេ។ យើងដឹងច្បាស់ថា គាត់បានអធិស្ឋាន ទោះគាត់មានអារម្មណ៍ចង់អធិស្ឋានឬអត់ក៏ដោយ។ គាត់ទំនងជាមានពេលដែលគាត់ក្រោកពីលុតជង្គង់ ដោយអារម្មណ៍ថា គាត់ពិតជាមានពរណាស់ ហើយក៏មានពេលផ្សេងទៀត ដែលគាត់មានអារម្មណ៍ថា គ្មានកម្លាំង គ្មានទឹកចិត្ត តែគាត់នៅតែបន្តអធិស្ឋានទៀត។
គាត់បានអធិស្ឋានហើយអធិស្ឋានទៀត ទោះស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈយ៉ាងណាក៏ដោយ។ នេះជាការលត់ដំ! ពេលណាមានរឿងវិបត្តិកើតឡើង វាក៏បានបង្ហាញឲ្យគេឃើញការលត់ដំ ក្នុងជីវិតគាត់។ បន្ទាប់ពីស្តេចដារីយុសបានចេញរាជបញ្ជា ហាមមិនឲ្យគេអធិស្ឋានទៅព្រះណា ឬមនុស្សណាផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ ក្នុងរយៈពេល៣០ថ្ងៃ(ដានីយ៉ែល ៦:៧) លោកដានីយ៉ែលអាចមានលេស ដើម្បីស្តាប់បង្គាប់តាមស្តេច ជាជាងស្តាប់តាមព្រះអម្ចាស់។ គាត់អាចមានហេតុផលធ្វើដូចនេះ ព្រោះគាត់បានខិតខំអធិស្ឋានយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ដូចនេះ ការឈប់អធិស្ឋាន១ខែគួរតែមិនអីទេ។ តែគាត់មិនដែលមានគំនិតដូចនេះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បានបន្តអធិស្ឋាន ដូចសព្វមួយដង។
ជាការពិតណាស់ ជីវិតនៃការអធិស្ឋានរបស់លោកដានីយ៉ែល ពិតជាមានទំនាក់ទំនងនឹងសេចក្តីក្លាហាន ដែលគាត់បានបង្ហាញឡើង ក្នុងការស្តាប់បង្គាប់ព្រះនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ជាជាងស្តាប់តាមស្តេចមានអំណាចបំផុតក្នុងពិភពលោក។ ព្រះអម្ចាស់នៃយើងក៏បានប្រាប់យើង ឲ្យ“អធិស្ឋានជានិច្ច ឥតរសាយចិត្តឡើយ”(លូកា ១៨:១)។ យើងមិនត្រូវឈប់អធិស្ឋានមួយរយៈ បើសិនជាយើងមិនមានអារម្មណ៍ចង់អធិស្ឋាន ឬមិនមានពេលអធិស្ឋាននោះឡើយ។ បើយើងចង់រស់នៅថ្វាយព្រះយេស៊ូវ ពេលយើងស្ថិតក្រោមសំពាធ ការអធិស្ឋានរបស់យើងត្រូវតែមានភាពជាប់លាប់។ យើងត្រូវតែចាត់ទុកការអធិស្ឋាន ជាធាតុផ្សំដ៏សំខាន់នៃជំនឿយើង គឺមិនគ្រាន់តែជាការបំពេញបង្គ្រប់ដ៏ល្អនោះទេ។
ទ្វារបានបើកចំហ សម្រាប់ឲ្យអ្នកបង្ហាញការប្ដេជ្ញាចិត្តដ៏ជាប់លាប់ដូចនេះ ក្នុងការអធិស្ឋាន តាមគំរូលោកដានីយ៉ែល។ តាមរយៈការលត់ដំជាទៀងទាត់ ការអធិស្ឋានអាចក្លាយជាការឆ្លើយតបជាធម្មតារបស់អ្នក ចំពោះស្ថានភាពនីមួយៗ ក្នុងជីវិតអ្នក។ តើអ្នកត្រូវការញែកពេលរៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីអធិស្ឋាន និងអរព្រះគុណព្រះ ទោះមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយដែរឬទេ? ទោះព្រះទ្រង់ដកអ្វីចេញពីយើង ទោះយើងធ្វើអ្វី ហើយព្រះអង្គមានផែនការដូចម្តេចក៏ដោយ ចូរយើងអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ។
អេភេសូរ ៣:១៤-២១
លោកុប្បត្តិ ៤៦-៤៨ និង រ៉ូម ១៥:១៤-៣៣