ព្រឹក
ចែកចាយធនធានដំណឹងល្អ
ដោយArthur Jackson
April 14, 2025
រ៉ូម ១:៨-១៧
ដ្បិតខ្ញុំគ្មានសេចក្ដីខ្មាស ចំពោះដំណឹងល្អនៃព្រះគ្រីស្ទទេ។ រ៉ូម ១:១៦
ទីកន្លែងជួបជុំគ្នា និងកន្លែងស្នាក់នៅ សម្រាប់ការប្រជុំអ្នកដឹកនាំ ក្នុងតំបន់ប្រជុំជន នៃទីក្រុងឈីកាហ្គោ មានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង ពីភាពក្រីក្ររបស់មនុស្ស ដែលខ្ញុំបានជួប នៅតាមផ្លូវទៅកន្លែងប្រជុំនោះ គឺភាពក្រីក្ររបស់បុគ្គលដែលខ្វះអាហារ និងទីជម្រក។ ភាពខុសគ្នានេះបានជួយខ្ញុំមើលឃើញ និងចែកចាយអំពីអ្វីៗដែលយើងត្រូវការ ដែលរាប់បញ្ចូលទាំងការធ្វើផែនការ តាមចក្ខុវិស័យរបស់យើង ដើម្បីបម្រើទីក្រុងនេះ និងតំបន់ផ្សេងទៀត ដោយនាំធនធានដំណឹងល្អ (គឺអ្វីក៏ដោយដែលព្រះបានប្រទាន ដើម្បីជួយផ្សព្វផ្សាយព្រះរាជសារអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីសង្រ្គោះរបស់ព្រះអង្គ) ទៅកាន់កន្លែង ដែលគេត្រូវការធនធានដំណឹងល្អទាំងនេះខ្លាំងបំផុត។
កាលសាវ័កប៉ុលសរសេរសំបុត្រផ្ញើទៅពួកជំនុំនៅទីក្រុងរ៉ូម គាត់មិនទាន់បានទៅសួរសុខទុក្ខពួកគេនៅឡើយទេ តែគាត់ចង់ទៅសួរសុខទុក្ខពួកគេ បានជាគាត់មានប្រសាសន៍ថា “ដោយព្រោះខ្ញុំរឭកចង់ឃើញអ្នករាល់គ្នា ដើម្បីនឹងចែកអំណោយទានណាមួយ ខាងវិញ្ញាណមកអ្នករាល់គ្នា ប្រយោជន៍ឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានតាំងនៅយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន គឺថា ឲ្យយើងបានសេចក្ដីកំសាន្តចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក ក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា ដោយសារសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងនីមួយៗ គឺរបស់អ្នករាល់គ្នា នឹងរបស់ខ្ញុំផង”(រ៉ូម ១:១១-១២)។ លោកសាវ័កកំពុងទន្ទឹងរង់ចាំពេលដែលគាត់អាចចែកចាយ “អំណោយទាន” ដែលនឹងមានប្រយោជន៍ចំពោះគាត់ និងពួកគេ ខណៈពេលដែលពួកគេខិតខំរស់នៅថ្វាយព្រះយេស៊ូវ និងបម្រើអ្នកដទៃ។ ធនធានដែលយើងមាន ក៏រាប់បញ្ចូលអំណោយទានខាងវិញ្ញាណ និងធនធានជាសម្ភារៈ ដែលព្រះបានប្រទានយើងផងដែរ។ ចូរយើងបើកចិត្តឲ្យព្រះអង្គប្រើយើង ដើម្បីឈោងចាប់មនុស្សទាំងឡាយដោយព្រះរាជសារនៃដំណឹងល្អ ដោយក្តីអាណិត។ ហើយខណៈពេលដែលព្រះអង្គចម្រើនកម្លាំងយើង ចូរយើងបើកចំហរចិត្ត ដៃ និងបបូរមាត់ ដើម្បីបម្រើអ្នកដទៃ។ ចូរយើងបម្រើ ដោយគ្មានសេចក្ដីខ្មាស ចំពោះដំណឹងល្អនៃព្រះគ្រីស្ទ "ពីព្រោះជាព្រះចេស្តានៃព្រះ សំរាប់នឹងជួយសង្គ្រោះ ដល់អស់អ្នកណាដែលជឿ”(ខ.១៦)។—Arthur Jackson
តើអ្នកនឹងចែកចាយដំណឹងល្អ អំពីការអត់ទោសបាប ដែលអ្នកបានទទួលដោយរបៀបណា?
តើអ្នកអាចបំពេញតម្រូវការខាងសាច់ឈាមរបស់អ្នកដទៃ ខណៈពេលដែលអ្នកចែកចាយអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះយេស៊ូវ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យចែកចាយដំណឹងល្អ អំពីការអត់ទោស ដោយគ្មានសេចក្តីខ្មាស។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ១សាំយ៉ូអែល ២៥-២៦ និង លូកា ១២:៣២-៥៩
ប្រភេទ
ល្ងាច
ការបន្ថែមបន្ថយគោលជំហរ ដោយភាពកំសាក (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
April 14, 2025
«កាលពួកសង្គ្រាជ និងពួកអាជ្ញាបានឃើញទ្រង់ នោះក៏ស្រែកឡើងថា ឆ្កាងវា ឆ្កាងវាទៅ លោក ពីឡាត់ មានប្រសាសន៍ទៅគេថា ត្រូវឲ្យអ្នករាល់គ្នាយកគាត់ទៅឆ្កាងវិញចុះ ដ្បិតខ្ញុំមិនឃើញជាមានទោសអ្វីទេ។ ពួកសាសន៍យូដាឆ្លើយថា យើងខ្ញុំមានក្រឹត្យវិន័យ ហើយតាមក្រឹត្យវិន័យនោះ វាត្រូវស្លាប់ ពីព្រោះវាបានតាំងខ្លួនឡើងជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ កាលលោក ពីឡាត់ បានឮពាក្យនោះ ក៏ភ័យរឹតតែខ្លាំងឡើង» (យ៉ូហាន ១៩:៦-៨)។
តើអ្នកនឹងរស់នៅ ដើម្បីសរសើរតម្កើងនរណា?
កាលព្រះគ្រីស្ទទទួលការជំនុំជម្រះនៅពីមុខលោក ពីឡាត់ ជាអភិបាលជនជាតិរ៉ូម៉ាំង ក៏បានប្រកាសថា ព្រះអង្គគ្មានទោសទេ តែក្រោយមក គាត់នៅតែកាត់ទោសព្រះអង្គ។ លោក ពីឡាត់ ប្រកាសថា «ខ្ញុំមិនឃើញជាមានទោសអ្វីទេ» ហើយបន្ទាប់មក គាត់ក៏បានឲ្យគេវាយដុំព្រះអង្គយ៉ាងព្រៃផ្សៃ គឺការវាយដុំធ្ងន់ធ្ងរយ៉ាងខ្លាំង ដែលអាចកណ្ដាលឲ្យដាច់សរសៃឈាម និងគ្រាំក្នុង។
គាត់និយាយថា គាត់មិនឃើញព្រះអង្គមានទោសអ្វីទេ តែគាត់ក៏បានឲ្យពួកទាហានយកភួងបន្លាមកដាក់ពីលើព្រះកេសព្រះអង្គ ជាការចំអកឲ្យ ហើយបំពាក់អាវវែងពីលើព្រះអង្គ ហើយក្រាបបង្គំនៅចំពោះមុខព្រះអង្គ ដើម្បីបង្ហាញការស្អប់ខ្ពើម។
លោក ពីឡាត់ ប្រកាសថា គាត់មិនឃើញព្រះអង្គមានទោសអ្វីទេ តែតើគាត់បានដោះលែងព្រះអង្គទេ? ទេ គាត់បានប្រគល់ព្រះកាយព្រះអង្គឲ្យពួកពេជ្ឈឃាដដ៏កាចសាហាវ ដើម្បីប្រហារព្រះជន្មព្រះអង្គនៅលើឈើឆ្កាង។
គ្មាននរណាមានអារម្មណ៍តឹងតែងជាងលោក ពីឡាត់ នៅពេលគាត់ប្រឈមមុខដាក់ព្រះយេស៊ូវ។ គាត់ជាអ្នកកាន់អំណាចក្នុងតំបន់ ដែលខ្វះសេចក្តីក្លាហាន ក្នុងការធ្វើអ្វីដែលគាត់គិតថា ជាទង្វើត្រឹមត្រូវ។ គាត់ជាបុគ្គលមានជោគជ័យ តែបានបន្ថែមបន្ថយសេចក្តីយុត្តិធម៌ ដោយបង្ហាញភាពកំសាករបស់គាត់។ គាត់ជាអភិបាល ដែលគ្រប់គ្រងដោយភាពកម្សោយរបស់គាត់។ យើងមិនអាចមានការធ្វេសប្រហែស ឬស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការបញ្ជាក់ប្រាប់ខ្លួនឯងថា ព្រះគ្រីស្ទជានរណាក្នុងជីវិតយើងនោះទេ។ តើព្រះអង្គជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ ឬព្រះអង្គជាមនុស្សមិនសំខាន់? ការជៀសវាងការសម្រេចចិត្តឆ្លើយសំណួរនេះ ដូចលោក ពីឡាត់ គឺជាការជៀសចេញពីព្រះគ្រីស្ទ។
ទង្វើរបស់លោក ពីឡាត់ បានជំរុញចិត្តយើងម្នាក់ៗឲ្យសួរខ្លួនឯងថា តើក្នុងស្ថានភាពណាខ្លះ ដែលខ្ញុំដឹងអំពីរឿងត្រឹមត្រូវដែលត្រូវធ្វើ តែខ្ញុំមានការភ័យខ្លាចពាក្យសម្ដី ឬការយល់ឃើញរបស់អ្នកដទៃ? តើពាក្យសម្ដី និងការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្ញុំ ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ការរំពឹងចង់បាន និងប្រតិកម្មរបស់អ្នកដទៃ ឬការគិតអំពីទ្រព្យសម្បត្តិ តួនាទី ឬការឡើងតំណែង ជាជាងផ្អែកទៅលើព្រះរាជបញ្ជារបស់ព្រះគ្រីស្ទដូចម្ដេចខ្លះ?
ចូរយើងកុំបន្ថែមបន្ថយគោលជំហររបស់យើង នៅចំពោះព្រះគ្រីស្ទ។ បើយើងខ្វល់ខ្លាំងពេកអំពីការយល់ឃើញរបស់មិត្តរួមការងារអ្នកជិតខាង ឬក្រុមគ្រួសារយើង យើងនឹងត្រូវបាត់បង់ការអត់ទោស សន្តិភាពក្នុងចិត្ត ស្ថានសួគ៌ និងព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យជីវិតយើងកាន់តែមានភាពងាយស្រួលក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នមិនខាន។
ផ្ទុយទៅវិញ ចូរយើងមានចិត្តក្លាហានឡើង។
ចូរមើលទៅព្រះគ្រីស្ទដែលត្រូវគេវាយដំ សើចចំអកឲ្យ និងត្រូវគេធ្វើគុត ដោយសារសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលព្រះអង្គមានចំពោះអ្នក។ បន្ទាប់មក ចូរមើលទៅអ្នកដែលប្រមាថមកលើសេចក្តីពិតរបស់ព្រះអង្គ ដោយមិនសំចៃមាត់ ឬប្រហែលជាដោយការគួរសមក្តី។ តើអ្នកសុខចិត្តធ្វើខុសមកលើព្រះអង្គ ឬមកលើអ្នកទាំងនោះ? តើអ្នកចង់ឮព្រះអង្គ ឬអ្នកទាំងនោះសរសើរអ្នក?
ព្រះគ្រីស្ទកំពុងហៅយើងឲ្យចូលមករកព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យយើងចេញទៅ ហើយរស់នៅថ្វាយព្រះអង្គ។ តើអ្នកនឹងចូលមករកព្រះអង្គ ហើយតើអ្នកនឹងចេញទៅទេ?
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ យ៉ូហាន ១៩:១-១៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ លេវីវិន័យ ២១-២២ និងវិវរណៈ១