ព្រឹក
សេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលសក្តិសមនឹងលះបង់ជីវិត
ដោយWinn Collier
May 22, 2025
ម៉ាថាយ ១៦:២១-២៨
ព្រោះអ្នកណាដែលចង់ឲ្យរួចជីវិត នោះនឹងបាត់ជីវិតទៅ តែអ្នកណាដែលបាត់ជីវិត ដោយព្រោះខ្ញុំ នោះនឹងបានវិញ។ ម៉ាថាយ ១៦:២៥
លោកវីលៀម ថេមភល(William Temple) គឺជាអ្នកដឹកនាំពួកជំនុំ ជនជាតិអង់គ្លេស នៅសតវត្សរ៍ទី១៩ ធ្លាប់បានអធិប្បាយព្រះបន្ទូលព្រះ ទៅកាន់និស្សិតសកលវិទ្យាល័យអក់ស្វឺត ហើយបានបញ្ចប់ការអធិប្បាយព្រះបន្ទូលដោយពាក្យពេចន៍ ដកស្រង់ពីទំនុកសកល មានចំណងជើងថា “កាលខ្ញុំនឹកពីឈើឆ្កាងអស្ចារ្យ”(លេខ៤៨)។ ប៉ុន្តែ គាត់បានដាស់តឿនពួកគេ មិនឲ្យមើលស្រាលអត្ថន័យនៃបទចម្រៀងនេះឡើយ។ លោកគ្រូថេមភល មានប្រសាសន៍ថា “បើពាក្យពេចន៍ក្នុងទំនុកដំកើងនោះ ពិតជាប៉ះពាល់ចិត្តអ្នកមែន ចូរច្រៀងឲ្យឮៗចុះ។ តែបើមិនប៉ះពាល់ចិត្តអ្នកទាល់តែសោះ សូមនៅស្ងៀម កុំច្រៀងអី។ បើប៉ះពាល់ចិត្តអ្នកបន្តិចបន្តួចដែរ ហើយអ្នកចង់ឲ្យប៉ះពាល់ចិត្តខ្លាំងជាងនេះទៀត នោះចូរច្រៀងដោយសម្លេងស្រទន់វិញ”។ ហ្វូងមនុស្សដែលកំពុងស្តាប់ការអធិប្បាយ មានសភាពស្ងាត់ស្ងៀម ខណៈពេលដែលម្នាក់ៗកំពុងមើលទំនុកច្រៀងរបស់បទនេះ។ សម្លេងមនុស្សរាប់ពាន់នាក់ក៏បានចាប់ផ្តើមច្រៀង ដោយសម្លេងខ្សឹបៗ បន្តិចម្តងៗ ហើយក៏បានដំឡើងសម្លេងច្រៀងកាន់តែខ្លាំង នៅឃ្លាចុងក្រោយ ដែលច្រៀងថា “សេចក្តីស្រឡាញ់នៃព្រះឧត្តម នោះគួរតប ដោយថ្វាយគ្រប់ទាំងអស់”។
និស្សិតទាំងនោះ នៅសកលវិទ្យាល័យអក់ស្វឺត បានយល់ការពិតដែលថា ការជឿ និងការដើរតាមព្រះយេស៊ូវ គឺជាការសម្រេចចិត្តដ៏ច្បាស់លាស់ ព្រោះការសម្រេចចិត្តនេះគឺមានន័យថា ពួកគេត្រូវឱបក្រសោបយកសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យ ដែលតម្រូវឲ្យយើងលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ ការដើរតាមព្រះគ្រីស្ទ តម្រូវឲ្យថ្វាយជីវិតយើងដាច់ដល់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គបានប្រាប់ពួកសាវ័ករបស់ព្រះអង្គយ៉ាងច្បាស់ថា “បើអ្នកណាចង់មកតាមខ្ញុំ នោះត្រូវឲ្យលះកាត់ចិត្តខ្លួនឯងចោលចេញ ហើយផ្ទុកឈើឆ្កាងខ្លួនមកតាមខ្ញុំចុះ”(ម៉ាថាយ ១៦:២៤)។ គ្មាននរណាម្នាក់ដែលគួរធ្វើការសម្រេចចិត្តដើរតាមព្រះអង្គ ដោយគ្មានភាពច្បាស់លាស់នោះទេ។
ប៉ុន្តែ ការដើរតាមព្រះយេស៊ូវ ក៏ជាផ្លូវចូលទៅរកក្តីអំណរជ្រាលជ្រៅបំផុត។ យើងនឹងបានដឹងថា ជីវិតដែលរស់នៅក្នុងព្រះអង្គ គឺជាជីវិតដែលយើងពិតជាចង់បាន។ យើងប្រហែលជាពិបាកយល់ពីដំបូង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បើយើងឆ្លើយតប ចំពោះសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ជឿលើព្រះគ្រីស្ទ ហើយលះបង់ភាពអាត្មានិយម ដែលមិនបានគិតវែងឆ្ងាយ នោះយើងនឹងរកឃើញជីវិត ដែលវិញ្ញាណយើងកំពុងស្រេកឃ្លានចង់បាន(ខ.២៥)។—Winn Collier
តើការជឿ និងការដើរតាមព្រះយេស៊ូវ តម្រូវឲ្យអ្នកមានការលះបង់អ្វីខ្លះ? តើអ្នកនឹងទទួលបានអ្វីខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ ការដើរតាមព្រះអង្គមិនងាយស្រួលទេ តែទូលបង្គំចង់ថ្វាយជីវិត និងអ្វីៗទាំងអស់ដល់ព្រះអង្គ។
For further study, read Keeping the Faith—The Cost of Following Christ at DiscoverySeries.org/Q0614.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ១របាក្សត្រ ១៦-១៨ និង យ៉ូហាន ៧:២៨-៥៣
ប្រភេទ
ល្ងាច
ការដាច់ចេញបានរលាយនៅលើឈើឆ្កាង (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
May 22, 2025
«ពីដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ ជាការដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្ត តាមរបៀបលោកីយ៍នេះ» (អេភេសូរ ២:១-២)។
ព្រះគម្ពីរប៊ីបបានប្រៀបធៀបមនុស្សដែលមិនទទួលការប្រោសលោះ ទៅនឹងមនុស្សស្លាប់ដែលមានចលនា ទោះស្តាប់មើលទៅ រឿងនេះដូចជាធ្ងន់ធ្ងរ និងនាំឲ្យមានការប្រឈមមុខដាក់គ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ។ បើមិនបាននៅក្នុងព្រះយេស៊ូវទេ មនុស្សទាំងប្រុសស្រី ជាមនុស្ស «ស្លាប់» ក្នុងការរំលង និងបាបរបស់ខ្លួន។
ការដែលព្រះគម្ពីរបានបកស្រាយអំពីមនុស្សជាតិយ៉ាងដូចនេះ គួរតែបានជួយឲ្យយើងមានការរំពឹងគិត អំពីលក្ខណៈនៃជីវិតដែលមនុស្សអាចមាននៅក្រៅនគរព្រះ។ ការអប់រំមានសារៈសំខាន់ណាស់។ ច្បាប់របស់រដ្ឋក៏មានភាពចាំបាច់មែន។ ប៉ុន្តែ ការអប់រំ និងច្បាប់ មិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាជាមូលដ្ឋាន ដែលមានក្នុងចិត្តមនុស្សឡើយ។ ដំណោះស្រាយរបស់លោកីយ៍មិនអាចជួយយើងបានទេ ព្រោះពួកវាមិនអាចលើកយកបញ្ហាធំបំផុតមកនិយាយ គឺបញ្ហាពីកំណើតរបស់យើងដែល «ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ ជាការដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្ត តាមរបៀបលោកីយ៍នេះ...នោះយើងជាមនុស្សជាប់ក្នុងសេចក្តីខ្ញាល់ ដូចជាមនុស្សឯទៀតដែរ» (អេភេសូរ ២:១,៣)។
ការដាច់ចេញពីព្រះ ដែលជាសញ្ញាសំគាល់របស់មនុស្សជាតិនៅក្រៅព្រះគ្រីស្ទ មានលក្ខណៈខ្សែបន្ទាត់ឈរ។ ប៉ុន្តែ ផលវិបាករបស់វា បាញ់ចេញទៅគ្រប់ទិស។ សាវ័ក ប៉ុល បានបន្តបកស្រាយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរអេភេសូរ អំពីរបៀបដែលការដាច់ចេញក្នុងលក្ខណៈខ្សែបន្ទាត់ឈរ មានផលប៉ះពាល់មកលើទំនាក់ទំនងក្នុងលក្ខណៈខ្សែបន្ទាត់ដេក រវាងសាសន៍យូដា និងសាសន៍ដទៃ (អេភេសូរ ២:១១-១២)។ ការប្រឆាំងគ្នាដ៏រ៉ាំរ៉ៃរវាងសាសន៍យូដា និងសាសន៍ក្រិកក្នុងសម័យបុរាណ មានឫសគល់នៅក្នុងបាបរបស់មនុស្ស។ សាសន៍ទាំងពីរក្រុម សុទ្ធតែដាច់ចេញពីព្រះ គឺដូចដែលវាំងននក្នុងព្រះវិហារនៅទីក្រុងយេរូសាឡឹមបានធ្វើជាដំណាងឲ្យការដាច់ចេញនេះ ហើយសាសន៍ទាំងពីក្រុម ក៏បានដាច់ចេញពីគ្នា ដោយជញ្ជាំងនៃវប្បធម៌ និងសាសនានៅចន្លោះពួកគេ (ខ.១៤)។
តាមពិត ការដាច់ចេញពីគ្នានេះនៅតែបន្តមានសម្រាប់អ្នកដែលមិននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ការលះបង់ដើម្បីសហគមន៍របស់យើង និងការធ្វើការដើម្បីការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងសង្គម និងដើម្បីប្រយោជន៍អ្នកជិតខាងយើង គឺជាការល្អ (ហើយតាមពិត ព្រះទ្រង់បង្គាប់រាស្ត្រព្រះអង្គឲ្យអនុវត្តដូចនេះឯង ដូចមានចែងក្នុង យេរេមា ២៩:៧) តែនេះមិនមែនជាកិច្ចការ ដែលគ្រីស្ទបរិស័ទត្រូវផ្ដោតចិត្តជាចម្បងនៅក្នុងការខិតខំធ្វើការបម្រើព្រះ ឬត្រូវដាក់ក្តីសង្ឃឹមទៅលើ ដើម្បីឲ្យមានការចាប់ផ្ដើមជាថ្មីនោះទេ។ មានតែនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវទេ ដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតសង្គមថ្មីមួយ ដែលរនាំងនោះបានដួលរលំ ដោយសារព្រះគុណព្រះ។ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទាន «ខ្នាតគំរូ» ក្នុងពួកជំនុំក្នុងតំបន់ពិតប្រាកដ ដើម្បីនាំមកនូវការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងលោកីយ៍។1 ពេលណាមនុស្សបានឃើញពួកជំនុំមានខ្នាតគំរូនេះ ពួកគេនឹងបានស្គាល់រសជាតិនៃការអ្វីដែលព្រះទ្រង់នឹងធ្វើ តាមផែនការទ្រង់ នៅពេលដែលបាប ទឹកភ្នែក និងទុក្ខវេទនាលែងមានទៀត នៅពេលដែលអ្វីៗដែលព្រះអង្គបានគ្រោងទុក ក្នុងផ្ទៃមេឃ និងផែនដីថ្មី នឹងបានសម្រេច។
ការដាច់ចេញទាំងក្នុងលក្ខណៈខ្សែបន្ទាត់ឈរ និងខ្សែបន្ទាត់ដេក គឺមិនអាចជៀសបានទេ ពេលណាយើងដាច់ចេញពីព្រះគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ និងក្នុងសង្គមដែលព្រះអង្គកំពុងកសាង និងដឹកនាំ ការដាច់ចេញដូចនេះ បានជាប់ឆ្កាងជាមួយព្រះអង្គហើយ។ បើយើងគិតអំពីធាតុពិតនៃបាបឲ្យបានដិតដល់ គឺមានន័យថា យើងត្រូវខិតខំធ្វើការក្នុងពួកជំនុំ ដើម្បីធានាថា ពួកជំនុំគឺជាកន្លែង ដែលព្រះគុណបានផ្ដួលរំលំរនាំង ហើយគេអាចមើលឃើញគំរូនៃនគរព្រះ ដែលនឹងមកដល់នៅពេលអនាគត។ ទំរាំដល់ពេលយើងបានទៅរស់នៅទីនោះ យើងមានឱកាសធ្វើការថ្វាយនគរព្រះអង្គ និងអរសប្បាយនឹងគំរូនៃនគរព្រះអង្គក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ២យ៉ូហាន ១-១៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២ពង្សាវតាក្សត្រ ១-៣ និងម៉ាថាយ ១២:១-២១
1 លោក Christopher Ash, Remaking a Broken World: The Heart of the Bible Story (The Good Book Company, ឆ្នាំ២០១៩), ទំព័រ១៦៣។
បទគម្ពីរប្រចាំថ្ងៃ
«ពីដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ ជាការដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្ត តាមរបៀបលោកីយ៍នេះ» (អេភេសូរ ២:១-២)។
ការអានព្រះគម្ពីរសម្រាប់រយៈពេលមួយឆ្នាំ
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២ពង្សាវតាក្សត្រ ១-៣ និងម៉ាថាយ ១២:១-២១