ព្រឹក
សេរីភាពក្នុងដែនកំណត់
ដោយElisa Morgan
September 5, 2025
ចោទិយកថា ៥:២៨-២៩,៣២-៣៣
ត្រូវឲ្យប្រព្រឹត្តសព្វគ្រប់តាមអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯងបានបង្គាប់មក ដើម្បីឲ្យបានរស់នៅ ហើយឲ្យបានសប្បាយ ព្រមទាំងមានអាយុជាយូរអង្វែងតទៅ។ ចោទិយកថា ៥:៣៣
ស្ថាបត្យករមួយក្រុម បានធ្វើការសិក្សា អំពីផលប៉ះពាល់ នៃការសាងសង់របងព័ទ្ធជុំវិញកន្លែងក្មេងលេង ក្នុងសាលាមត្តេយ្យ។ គេសង្កេតឃើញថា នៅកន្លែងក្មេងលេងដែលមានរបងជុំវិញ ក្មេងៗច្រើនតែទៅផ្តុំគ្នា នៅក្បែរអាគាររបស់សាលា និងគ្រូរបស់ពួកគេ ហើយមិនវង្វេងចេញពីកន្លែងនោះទេ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងកន្លែងក្មេងលេងដែលមានរបងជុំវិញ ពួកគេរត់លេងពាសពេញកន្លែងនោះ យ៉ាងសប្បាយរីករាយ។ អ្នកស្រាវជ្រាវក៏បានធ្វើការសន្និដ្ឋានថា ព្រំដែនអាចធ្វើឲ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមានសេរីភាពកាន់តែច្រើន។ រឿងនេះហាក់ដូចជាផ្ទុយនឹងទស្សនៈរបស់មនុស្សជាច្រើន ដែលគិតថា ព្រំដែនធ្វើឲ្យមានការរឹតត្បិតមកលើការកម្សាន្តសប្បាយរបស់មនុស្ស។ តែរបងពិតជាអាចផ្តល់ឲ្យនូវសេរីភាពមែន!
ព្រះទ្រង់បានមានបន្ទូលសង្កត់ធ្ងន់អំពីសេរីភាព ដែលយើងទទួលបានពីព្រំដែនដែលព្រះអង្គបានដាក់។ ក្នុងការប្រទានក្រឹត្យវិន័យ១០ប្រការ ព្រះអង្គបានសន្យាអំពីជីវិត “ដ៏សម្បូរសប្បាយ” ដែលនឹងកើតឡើង ពីការរស់នៅ ក្នុងព្រំដែនដែលព្រះអង្គបានកំណត់។ គឺដូចមានសេចក្តីចែងថា “ត្រូវឲ្យប្រព្រឹត្តសព្វគ្រប់តាមអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯងបានបង្គាប់មក ដើម្បីឲ្យបានរស់នៅ ហើយឲ្យបានសប្បាយ ព្រមទាំងមានអាយុជាយូរអង្វែងតទៅ នៅក្នុងស្រុកដែលឯងរាល់គ្នានឹងទទួលយកនោះ”(ចោទិយកថា ៥:៣៣)។ ត្រង់ចំណុចនេះ ភាពសម្បូរសប្បាយនោះ ក៏រាប់បញ្ចូលជីវិតដែលបង្កើតផលផ្លែខាងវិញ្ញាណផងដែរ។
ព្រះយេស៊ូវបានសម្រេចក្រឹត្យវិន័យ ដោយការសុគតរបស់ព្រះអង្គ នៅលើឈើឆ្កាង។ ព្រះអង្គបានប្រកាសថា “បើអ្នករាល់គ្នានៅជាប់ក្នុងពាក្យខ្ញុំ នោះអ្នករាល់គ្នាជាសិស្សខ្ញុំមែន អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់សេចក្ដីពិត ហើយសេចក្ដីពិតនោះនឹងប្រោសឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរួច”(យ៉ូហាន ៨:៣១-៣២)។ ជាការពិតណាស់ ព្រំដែនដែលព្រះអង្គបានកំណត់ គឺដើម្បីប្រយោជន៍យើងទេ។ ដូចនេះ “របង” អាចរំដោះយើងឲ្យមានសេរីភាព ក្នុងការអរសប្បាយនឹងជីវិត ដែលព្រះអង្គបានបង្កើតសម្រាប់ឲ្យយើងបានដកពិសោធន៍ជាមួយព្រះអង្គ។—ELISA MORGAN
តើព្រះរាជបញ្ជារបស់ព្រះ បានរំដោះអ្នកឲ្យមានសេរីភាព យ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ?
តើអ្នកអាចឱបក្រសោបយក សិរីភាព ដែលទទួលបានពីដែនកំណត់នោះ ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ សម្រាប់ការដាក់ដែនកំណត់ ក្នុងជីវិតទូលបង្គំ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ទូលបង្គំ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ទំនុកដំកើង ១៤៦-១៤៧ និង ១កូរិនថូស ១៥:១-២៨
ល្ងាច
សេចក្តីបង្គាប់សម្រាប់បុរសជាស្វាមី (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
September 5, 2025
«បុរសរាល់គ្នាអើយ ចូរស្រឡាញ់ប្រពន្ធខ្លួនដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានស្រឡាញ់ដល់ពួកជំនុំ ហើយបានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសផង ដើម្បីឲ្យទ្រង់បានញែកពួកជំនុំចេញជាបរិសុទ្ធ» (អេភេសូរ ៥:២៥-២៦)។
ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះទំនាក់ទំនងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺលើសពីទំនាក់ទំនងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ទៅទៀត។ គោលបំណងដែលព្រះបានបង្កើតឲ្យមានទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ គឺដើម្បីចង្អុលបង្ហាញយើងឲ្យងាកចេញពីទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធនៅលើផែនដី ហើយបែរទៅរកអាពាហ៍ពិពាហ៍នៅស្ថានសួគ៌ ដែលមានព្រះគ្រីស្ទជាកូនកំឡោះ និងពួកជំនុំជាកូនក្រមុំ។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីគោលបំណងខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះ ដើម្បី «នឹងបំព្រួមគ្រប់ទាំងអស់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ទាំងរបស់នៅស្ថានសួគ៌ និងរបស់នៅផែនដីផង» (អេភេសូរ ១:១០)។ ហេតុនេះហើយ សាវ័ក ប៉ុល បានផ្តល់ឲ្យនូវការបង្រៀនជាក់លាក់សម្រាប់បុរសជាស្វាមី ដើម្បីឲ្យទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធរបស់ពួកគេឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីការរួបរួមតាមបំណងព្រះទ័យព្រះ។
ក្នុងទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ វត្ថុបំណងជាបឋមរបស់ស្វាមី គឺដើម្បីទ្រទ្រង់ភរិយាខ្លួនទាំងខាងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ ប៉ុន្តែ គោលបំណងធំបំផុតរបស់គាត់ គឺដើម្បីជួយភរិយារបស់គាត់រៀបចំខ្លួន ដើម្បីជួបជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ហេតុនេះហើយ បានជាសាវ័ក ប៉ុល ចាំបាច់ត្រូវប្រើពាក្យ អាហ្កាពេ ដែលប្រែមកថា «សេចក្តីស្រឡាញ់» ដែលមានការលះបង់ផ្ទាល់ខ្លួន និងការបន្ទាបខ្លួន។ សេចក្តីស្រឡាញ់នេះ ក៏មានការផ្តល់ឲ្យ មិនមែនជាការទទួល និងមានការជំពាក់គេ គឺមិនមែនគេជំពាក់យើងទេ ហើយមិនស្វែងរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន តែលះបង់ខ្លួនឯង ដើម្បីឲ្យភរិយាទទួលបានអ្វីដែលពិតជាល្អ ដើម្បីឲ្យនាងបាន «បរិសុទ្ធ គ្មានកន្លែងបន្ទោសបាន» (អេភេសូរ ៥:២៧)។ នេះជាគោលបំណងដែលព្រះគ្រីស្ទបានលះបង់ព្រះជន្មទ្រង់ ដើម្បីពួកជំនុំរបស់ព្រះអង្គ ហើយនេះជាគំរូសម្រាប់ឲ្យស្វាមីលះបង់ខ្លួនឯង ដើម្បីភរិយាខ្លួនដែរ។
ប៉ុន្តែ បើអ្នកជាស្វាមី តើអ្នកអាចបានស្រឡាញ់ដូចនេះ ក្នុងការរស់នៅពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ? អ្នកអាចអនុវត្តជាជំហានៗដោយជាដំបូង អ្នកត្រូវជម្រុះចោលចំណុចអាក្រក់មួយចំនួន។ ទីមួយ អ្នកត្រូវតែលះបង់ចោលការមិនអើពើ ខាងផ្លូវកាយ ផ្លូវអារម្មណ៍ និងផ្លូវវិញ្ញាណ ហើយបើការទទួលខុសត្រូវនៅក្នុងអាជីព ការជួបជុំ ឬពួកជំនុំ បានរារាំងមិនឲ្យអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះភរិយា នោះអ្នកត្រូវធ្វើការវាយតម្លៃមកលើការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នកឡើងវិញ។ ទីពីរ អ្នកក៏ចាំបាច់ត្រូវជម្រុះចោលការបំពាន ដែលរាប់បញ្ចូលបាបដែលធ្ងន់ជាងការមិនអើពើក៏ដូចជាការបន្ទាបបន្ថោកភរិយា ការបំបាក់មុខនាង ឬប្រព្រឹត្តដោយគ្មានការគោរព ក៏ដូចជាប្រព្រឹត្តចំពោះនាង ធ្វើមើលតែនាងមានសំណាងណាស់ដែលបានរៀបការជាមួយអ្នក។ ហើយទីបី អ្នកមិនត្រូវបានចិត្តឡើយ នៅពេលដែលអ្វីៗមានភាពងាយស្រួល នៅក្នុងទំនាក់ទំនងប្តីប្រពន្ធ បន្ទាប់ពីពេលវេលាចេះតែមានដំណើរទៅមុខ។
ការក្រើនរំឭកអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទចំពោះកូនក្រមុំរបស់ទ្រង់ដែលជាពួកជំនុំ គឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមានរូបរាងដូចឈើឆ្កាង ហើយក៏ជាខ្នាតគំរូ និងការបណ្តាលចិត្តយើងឲ្យមានក្តីស្រឡាញ់។ បើគ្មានការយល់ច្បាស់អំពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវស្រឡាញ់ពួកជំនុំរបស់ទ្រង់ទេ នោះបំណងចិត្តដ៏ល្អបំផុតរបស់យើងនឹងទទួលបរាជ័យ ដែលនឹងធ្វើឲ្យយើងបាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ហេតុនេះហើយ យើងត្រូវតែមើលទៅព្រះគ្រីស្ទ ដែលមិនត្រូវការនរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយសោះ តែបានយាងមក ហើយលះបង់អង្គទ្រង់ ដើម្បីឲ្យយើងជាប់នៅក្នុងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ ដែលស្វាគមន៍យើងចូលទៅក្នុងដួងព្រះទ័យរបស់ព្រះអង្គ និងមហាគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ ហើយចាត់ទុកយើងជាផ្នែកមួយនៃកូនក្រមុំរបស់ព្រះអង្គ។
តើអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថា «ហេតុអ្វីព្រះអង្គស្រឡាញ់ខ្ញុំខ្លាំងយ៉ាងនេះ?» បើអ្នកពិតជាឆ្ងល់ដូចនេះមែន អ្នកគួរតែស្គាល់ការត្រាស់ហៅដ៏ខ្ពស់ ឲ្យស្វាមី «ស្រឡាញ់ភរិយារបស់ខ្លួន ដូចព្រះគ្រីស្ទស្រឡាញ់ពួកជំនុំ»។ ដូចនេះ បើអ្នកជាស្វាមី ឬសង្ឃឹមថា នឹងក្លាយជាស្វាមី នៅថ្ងៃណាមួយ នោះសូមចាប់ផ្តើមដោយការអធិស្ឋាន សូមព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធជួយអ្នកឲ្យគិតតាមព្រះគម្ពីររស់នៅដោយការស្តាប់បង្គាប់ និងស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ ដោយមិនគិតប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ ហើយបើអ្នកជាភរិយា ឬសង្ឃឹមថា នឹងក្លាយជាភរិយានៅថ្ងៃណាមួយ ចូរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចនេះដែរឲ្យស្វាមីរបស់អ្នក ឬអនាគតស្វាមីរបស់អ្នក ដើម្បីក្តីអំណររបស់អ្នក និងគាត់ ប៉ុន្តែសំខាន់បំផុតនោះ គឺដើម្បីសិរីល្អរបស់ព្រះ។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ អេភេសូរ ៥:២២-៣២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ទំនុកតម្កើង ១៤៦-១៤៧ និងយ៉ូហាន ១:១-២៨