ព្រឹក
ព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលបានធ្វើបន្លាស់ទី
ដោយMatt Lucas
October 4, 2025
ម៉ាថាយ ២:១៣-១៥
ចូរក្រោកឡើងនាំបុត្រតូច នឹងមាតាទ្រង់ រត់ទៅឯស្រុកអេស៊ីព្ទទៅ។ ម៉ាថាយ ២:១៣
កាលពីឆ្នាំ១៩៤៧ នៅពេលដែលចក្រភពអង់គ្លេសប្រគល់ឯករាជ្យឲ្យប្រទេសឥណ្ឌា មានមនុស្សជាង១៥លាននាក់ បានធ្វើបន្លាស់ទី ដោយសារជម្លោះសាសនា និងការបែងចែកប្រទេសឥណ្ឌាជាពីរ។ ភាពវឹកវរនេះបានប្រែជាអាក្រក់កាន់តែខ្លាំង ដោយសារគ្រោះទឹកជំនន់នៅរដូវភ្លៀង និងការរាតត្បាតជំងឺឆ្លង។ មានជនភៀសខ្លួនជាង១លាននាក់ បានបាត់បង់ជីវិត។
ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់មនុស្សជាតិ មនុស្សបានចំណាកស្រុក ដើម្បីស្វែងរកសេរីភាព សុវត្ថិភាព ឬជីវិតដែលប្រសើរជាងមុន។ ការជំរុញចិត្តឲ្យចង់ផ្លាស់ទីលំនៅ បានដិតដាមជាប់ក្នុងបទពិសោធន៍របស់មនុស្សជាតិ។ ឧទាហរណ៍ដែលល្បីបំផុត ក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប គឺរឿងនៃការភៀសខ្លួនរបស់ជនជាតិហេព្រើរ ចូលទៅក្នុងទឹកដីសន្យា។ ការភៀសខ្លួនក៏ជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ផងដែរ។ កាលទ្រង់នៅជាទារក ឪពុកម្តាយទ្រង់បាននាំទ្រង់រត់គេចទៅទឹកដីអេស៊ីព្ទ ដើម្បីការពារព្រះជន្មទ្រង់ឲ្យរួចពីស្តេចហេរ៉ូឌដែលកំពុងតាមសម្លាប់ទ្រង់។ នេះជារឿងដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ គឺដូចដែលពួកអ៊ីស្រាអែលបានរត់គេចទៅទឹកដីសន្យា(និក្ខមនំ ៣:១៧) ដើម្បីគេចពីស្តេចដែលសម្លាប់រំគាលក្មេងប្រុសជាយ៉ាងណា(១:១៦) នោះទេវតាក៏បានប្រាប់លោកយ៉ូសែបឲ្យនាំព្រះយេស៊ូវ និងមាតាទ្រង់ រត់គេចទៅទឹកដីអេស៊ីព្ទ ដើម្បីគេចពីស្តេចផ្តាច់ការ ដែលសម្លាប់រំគាលក្មេងប្រុសយ៉ាងនោះដែរ(ម៉ាថាយ ២:១៣ និង ខ.១៦-១៨)។
កណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយ បានចែងឲ្យយើងដឹងថា ការធ្វើដំណើរនេះបានសម្រេចបទទំនាយ ក្នុងបទគម្ពីរហូសេ ១១:១ ដែលបានចែងថា “អញបានហៅកូនអញ ចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក”(ម៉ាថាយ ២:១៥)។ តែរឿងនេះក៏បានក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះគ្រីស្ទបានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍របស់មនុស្សដោយផ្ទាល់(ហេព្រើរ ៤:១៥)។ យើងមានព្រះសង្គ្រោះមួយអង្គដែលយល់អំពីយើង និងបានឆ្លងកាត់ទុក្ខលំបាក និងការឈឺចាប់ដូចយើងដែរ។ យើងអាចស្វែងរកព្រះអង្គ ក្នុងពេលដែលយើងជួបការលំបាក។ ព្រះអង្គព្រះសណ្ដាប់ការអធិស្ឋានរបស់យើង និងទូលអង្វរព្រះវរបិតាឲ្យយើង(ហេព្រើរ ៤:១៤-១៦)។—Matt Lucas
តើការបន្លាស់ទីមានផលប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់មកលើជីវិតអ្នកដូចម្តេចខ្លះ?
តើរឿងរបស់ព្រះយេស៊ូវបានផ្តល់ឲ្យនូវការលើកទឹកចិត្តយ៉ាងណាខ្លះ ដល់មនុស្ស
ដែលត្រូវរត់គេច ទៅរកកន្លែងដែលមានសេរីភាព និងសុវត្ថិភាព?
ឱព្រះវរបិតា សូមព្រះអង្គការពារមនុស្សដែលត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើបន្លាស់ទី ទៅរកកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។
For further study, read The God Who Is with Us—The Difference the Incarnation Makes at ODBM.org.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសាយ ២០-២២ និង អេភេសូរ ៦
ប្រភេទ
ល្ងាច
ថ្មដាមិននឹងនរ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
October 4, 2025
«កាលគេបានបរិភោគរួចហើយ នោះព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលនឹង ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស ថា ស៊ីម៉ូនកូនយ៉ូណាស អើយ តើអ្នកស្រឡាញ់ខ្ញុំជាជាងរបស់ទាំងនេះឬអី គាត់ទូលឆ្លើយថា ព្រះករុណាវិសេសព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់ជ្រាបថាទូលបង្គំពេញចិត្តនឹងទ្រង់ហើយ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យចំណីដល់កូនចៀមខ្ញុំស៊ីផង» (យ៉ូហាន ២១:១៥)។
ព្រះយេស៊ូវបង្ហាញអង្គទ្រង់ នៅលើឆ្នេរសមុទ្រ ក្នុងបទគម្ពីរយ៉ូហានជំពូក២១ បន្ទាប់ពីសុគតនៅលើឈើឆ្កាង និងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ និងព្រឹត្តិការណ៍នៅជុំវិញការសុគតរបស់ព្រះអង្គ ដែលរាប់បញ្ចូលទាំងការបដិសេធន៍ដ៏កំសាករបស់សាវ័ក ពេត្រុស ថាមិនស្គាល់ព្រះគ្រីស្ទ។ យើងអាចសន្និដ្ឋានថា សាវ័ក ពេត្រុស មានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀនចំពោះភាពបរាជ័យរបស់គាត់ក្នុងការបង្ហាញភាពស្មោះត្រង់ និងសេចក្តីជំនឿ។ យើងអាចស្រមៃថា គាត់បាននិយាយប្រាប់សាវ័កដទៃទៀតស្ងាត់ៗថា «ខ្ញុំមានឱកាសបង្ហាញភាពស្មោះត្រង់ ប៉ុន្តែខ្ញុំបែរជាក្បត់ព្រះអង្គទៅវិញ។ ពីដំបូងខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំបានដើរតួជាវីរបុរស ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ខ្ញុំក្លាយជាទីបន្ទាល់នៃភាពកំសាកដែលអាក្រក់បំផុត»។ ដូចនេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅកាន់លោក ពេត្រុស គាត់ប្រាកដជាឆ្ងល់ថា ព្រះអង្គនឹងមានបន្ទូលអ្វីខ្លះអំពីគាត់? តើខ្ញុំមានចំណែកអ្វីជាមួយរាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ?
ព្រះយេស៊ូវមិនបានធ្វើព្រងើយចំពោះកំហុសរបស់លោក ពេត្រុស ទេ ប៉ុន្តែទ្រង់បានទទួលស្គាល់កំហុសគាត់។ បន្ទាប់ពីព្រះអង្គបានសោយអាហារជាមួយពួកគេ ព្រះអង្គក៏បានហៅឈ្មោះចាស់របស់លោកពេត្រុសថា ស៊ីម៉ូន ដែលមានន័យថា «ស្តាប់»។ នៅដើមដំបូងនៃព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានប្ដូរឈ្មោះស៊ីម៉ូន ទៅជាពេត្រុស ដែលមានន័យថា «ថ្ម» (យ៉ូហាន ១:៤២)។ ការប្ដូរឈ្មោះនេះជានិមិត្តសញ្ញាបង្ហាញអំពីការផ្លាស់ប្ដូរនៃចរិតលក្ខណៈ និងការត្រាស់ហៅរបស់គាត់ ដោយគាត់មិនមានភាពនឹងនរ ប៉ុន្តែគាត់នឹងប្រែក្លាយជារឹងមាំដូចថ្ម។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះយេស៊ូវសព្វព្រះទ័យនឹងក្រើនរំឭកគាត់អំពីភាពមិននឹងនរនោះ។ មុនពេលគាត់អាចមានភាពនឹងនរ គាត់ចាំបាច់ត្រូវយល់ថា អាកប្បកិរិយារបស់គាត់មិនបានបង្ហាញចេញនូវជំនឿរឹងមាំ ឬភាពក្លាហានដែលបានចាក់ឫសក្នុងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះគ្រីស្ទទេ។
ជួនកាល យើងក៏មានអារម្មណ៍ថា យើងអស់តម្លៃដោយសារកំហុស ឬការរាថយ ដែលជាការមិនជឿ មិនខុសពីសាវ័ក ពេត្រុស ទេ។ យើងនឹងមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ចំពោះបញ្ហាជំនឿរបស់យើង បានជាយើងត្រូវការព្រះដែលជាគ្រូពេទ្យវះកាត់ល្អបំផុត ឲ្យវះកាត់វិញ្ញាណយើងចូលឲ្យជ្រៅ ធ្វើឲ្យយើងមានសេចក្តីស្រឡាញ់ឡើងវិញ ជួនកាលយើងមានការឈឺចាប់ តែព្រះអង្គតែងតែស្អាងយើងឡើងវិញ។
គួរកត់សម្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវយកព្រះទ័យទុកដាក់បំផុត ចំពោះចិត្តរបស់សាវ័ក ពេត្រុស ដែលមានក្តីស្រឡាញ់ និងការប្ដូរផ្តាច់។ លក្ខណសម្បត្តិដទៃទៀតក៏គួរឲ្យចង់បាន និងចាំបាច់ដែរ តែសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ គឺមិនអាចខ្វះបានទេ។ តើសេចក្តីស្រឡាញ់យើងនៅឯណា? តើវាបានសង់ឡើងពីដីខ្សាច់ពុកផុយ ឬនៅលើថ្មដាដ៏រឹងមាំ?
ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទបានតម្រង់សេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងឲ្យត្រឹមត្រូវ ព្រះអង្គក៏ផ្ទុកផ្ដាក់ការងារនៃនគរព្រះអង្គដល់យើងផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវនៅតែសម្រេចព្រះទ័យប្រើលោក ពេត្រុស ឲ្យសង់ពួកជំនុំរបស់ទ្រង់។ គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់ដែលព្រះយេស៊ូវបានផ្ទុកផ្ដាក់ «ចៀម» របស់ព្រះអង្គ ដល់សាវ័ក (លើកលែងតែយូដាស) ដែលធ្លាប់បដិសេធថាមិនស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយក៏មានចន្លោះប្រហោងធំមួយ រវាងការប្រកាសជំនឿ និងការអនុវត្តជំនឿ។ ប៉ុន្តែ យើងមានការលើកទឹកចិត្តណាស់ ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើដូចនេះ ព្រោះថា បើព្រះអង្គស្ម័គ្រព្រះទ័យប្រើមនុស្សដូចលោក ពេត្រុស នោះព្រះអង្គក៏ស្ម័គ្រព្រះទ័យប្រើមនុស្សដូចខ្ញុំ និងអ្នកផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវនៅតែសម្រេចព្រះទ័យប្រទានការទទួលខុសត្រូវដ៏ធំដល់លោក ពេត្រុស ប៉ុន្តែការទទួលខុសត្រូវនោះក៏សម្រាប់ល្បងលគាត់។ ការល្បងលសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលគាត់មានចំពោះព្រះយេស៊ូវ គឺដើម្បីឲ្យដឹងថា ការរស់នៅរបស់គាត់បានបង្ហាញការស្តាប់បង្គាប់ និងសកម្មភាពដែរឬទេ។ កណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការបានបង្ហាញអំពីរបៀបដែលគាត់ឆ្លើយតបចំពោះការល្បងលនេះ ដោយជំនួយពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
រឿងរបស់លោក ពេត្រុស ជាថ្មដាដែលមិននឹងនរ បានក្រើនរំឭកយើងថា ព្រះទ្រង់ជាព្រះនៃព្រះគុណ និងព្រះដែលប្រទានឱកាសលើកទី២។ ភាពកម្សោយរបស់យើងបង្ហាញឲ្យយើងដឹងថា យើងត្រូវការកម្លាំង ដែលមិនមែនជាកម្លាំងរបស់យើង ដែលជារង្វាន់នៃកម្លាំង ដែលមាននៅក្នុងព្រះដ៏ជាថ្មដាអស់កល្ប។ ដូចនេះ ដែលយើងបានដឹងថា យើងអាចរកកម្លាំងនេះនៅក្នុងព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលបានសុគតជំនួសយើង ហើយត្រាស់ហៅយើងឲ្យបម្រើព្រះអង្គ នោះយើងអាចដើរជារៀងរាល់ថ្ងៃ និងធ្វើតាមបង្គាប់ព្រះអង្គ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះអង្គ។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ កិច្ចការ ៥:១៧-៤២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ អេសេគាល ៣៥-៣៦ និងយ៉ូហាន ១៧