ព្រឹក
ចម្រើនឡើង យ៉ាងរឹងមាំក្នុងព្រះ
ដោយBill Crowder
October 24, 2025
១ធីម៉ូថេ ១:១២-២០
ដើម្បីឲ្យអ្នកបានច្បាំងជាចំបាំងយ៉ាងល្អ ដោយសារសេចក្ដីទាំងនោះ ព្រមទាំងរក្សាសេចក្ដីជំនឿ នឹងបញ្ញាចិត្តជ្រះថ្លា។ ១ធីម៉ូថេ ១:១៨-១៩
កាលពីក្មេង ខ្ញុំចូលចិត្តអានរឿងនិទានអំពីចោរសមុទ្រ។ ដំណើរផ្សងព្រេង ក្នុងរឿងនិទានទាំងនោះបានជួយជំរុញខ្ញុំឲ្យមានការស្រមៃច្រើនណាស់។ សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំរស់នៅក្នុងតំបន់មួយ ដែលចោរសមុទ្រល្បីល្បាញបំផុតឈ្មោះ ប្ល៊ែកបៀដ(Blackbeard ឈ្មោះពិតគឺ Edward Teach) បានបង្កើតទីស្នាក់ការរបស់គាត់នៅទីនោះ។ សំពៅដែលបានលិច ក្នុងទឹកសមុទ្រនៅក្បែរឆ្នេរក្នុងតំបន់នេះ គឺជាសំពៅរបស់លោកប្ល៊ែកបៀដ ដែលមានឈ្មោះថា ការសងសឹករបស់ក្សត្រីអ៊ែន(Anne)។
យើងអាចនិទានរឿងយ៉ាងងាយស្រួល អំពីកន្លែងសំពៅលិច និងការធ្វើដំណើរផ្សេងព្រេងតាមសមុទ្រ ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សាវ័កប៉ុលបានសរសេរអំពីការលិចសំពៅផ្សេងពីនេះ ដែលផ្តល់ឲ្យយើងនូវការដាស់តឿន និងការលើកទឹកចិត្ត។ ក្នុងសំបុត្រទីមួយ ដែលគាត់បានសរសេរផ្ញើលោកធីម៉ូថេ គាត់បានដាស់តឿនលោកធីម៉ូថេជាកូនខាងជំនឿឲ្យ “រក្សាសេចក្ដីជំនឿ នឹងបញ្ញាចិត្តជ្រះថ្លា ដែលមនុស្សខ្លះបានបោះបង់ចោល ហើយគេបានលិចបាត់ខាងឯសេចក្ដីជំនឿផង”(១ធីម៉ូថេ ១:១៩)។ តើការលិចសំពៅនេះ មានលក្ខណៈដូចម្តេច? គាត់និយាយអំពីការលិចសំពៅនេះ សំដៅទៅលើបុរសពីរនាក់ឈ្មោះ ហ៊ីមេនាស និងអ័លេក្សានត្រុស ដែលគាត់បានប្រគល់ទៅអារក្សសាតាំង ឲ្យត្រូវវាយផ្ចាល ដើម្បីឲ្យគេរាងចាល កុំឲ្យប្រមាថព្រះទៀត(ខ.២០)។ សាវ័កប៉ុលចង់ឲ្យពួកគេប្រែចិត្តចេញពីបាប តែផលវិបាកនៃទង្វើរបស់ពួកគេមានភាពធ្ងន់ធ្ងរណាស់។
ជំនឿរបស់យើងមិនអាចនៅទ្រឹងមួយកន្លែង ហើយយើងក៏មិនអាចជឿតែបបូរមាត់ឡើយ។ យើងត្រូវតែថែរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គយ៉ាងសកម្ម ដើម្បីឲ្យយើងចម្រើនឡើង មានភាពរឹងមាំ និងសុខភាពល្អខាងជំនឿ និងមានបញ្ញាចិត្តជ្រះថ្លា។ ចូរយើងចូលរួមជាមួយអ្នកជឿដទៃទៀត ដោយចុះចូលព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យព្រះអង្គធ្វើការក្នុងយើង។ យើងអាចជៀសវាងការលិចសំពៅខាងវិញ្ញាណ។—Bill Crowder
តើអ្នកអាចពិពណ៌នា អំពីទំនាក់ទំនងដែលអ្នកមានជាមួយព្រះយេស៊ូវ ដូចម្តេចខ្លះ?
បើអ្នករសាត់អណ្ដែតចេញពីព្រះអង្គ តើអ្នកអាចធ្វើអ្វីដំបូងគេ ដើម្បីវិលត្រឡប់មករកព្រះអង្គវិញ?
ឱព្រះវរបិតាប្រកបដោយប្រាជ្ញា សូមព្រះវិញ្ញាណព្រះអង្គ ធ្វើការក្នុងចិត្តទូលបង្គំ
ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំបានជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះអង្គ និងចម្រើនឡើងក្នុងជំនឿរបស់ទូលបង្គំ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យេរេមា ៣-៥ និង ១ធីម៉ូថេ ៤
ប្រភេទ
ល្ងាច
បទចម្រៀងនៃសេចក្តីសង្គ្រោះ (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
October 24, 2025
«ទ្រង់ជាទីពំនួននៃទូលបង្គំ ទ្រង់នឹងការពារទូលបង្គំឲ្យរួចពីសេចក្ដីទុក្ខលំបាក ទ្រង់នឹងព័ទ្ធទូលបង្គំជុំវិញ ដោយទំនុកនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ» (ទំនុកតម្កើង ៣២:៧)។
បើអ្នកមើលខ្សែភាពយន្ត រ៉ូប៊ីន ហ៊ូដ (Robin Hood) ឬស្ដេច អាធ័រ (King Arthur) ជាខ្សែភាពយន្តសខ្មៅ ដែលគេផលិតនៅសម័យមុន អ្នកនឹងឃើញក្សត្រីជិះសេះចូលទៅក្នុងសមរភូមិ។ ពួកគេមិនទៅតែម្នាក់ឯងទេ តែមានទាហានជិះសេះការពារជុំវិញពួកគេ។
នៅថ្ងៃដ៏ពិបាក យើងអាចក្រើនរំឭកខ្លួនយើងថា ព្រះទ្រង់ «នឹងបង្គាប់ដល់ពួកទេវតារបស់ទ្រង់ពីដំណើរឯង ឲ្យបានថែរក្សាឯង ក្នុងគ្រប់ទាំងផ្លូវរបស់ឯង» (ទំនុកតម្កើង ៩១:១១) ហើយព្រះអង្គហ៊ុមព័ទ្ធយើង ដោយពួកជំនុំជាគ្រីស្ទបរិស័ទដទៃទៀតដែលកាន់ទង់ជ័យព្រះគ្រីស្ទ។ ជីវិតរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ គឺសម្រាប់ធ្វើដំណើរជាក្រុម មិនមែនទៅតែម្នាក់ឯងនោះទេ។ យើងមានអត្ថប្រយោជន៍នៅក្នុងការធ្វើដំណើរទាំងអស់គ្នា ដើម្បីបុព្វហេតុរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ យើងត្រូវហ៊ុមព័ទ្ធខ្លួនយើងដោយមនុស្សដែលផ្តល់ឲ្យយើងនូវ «ទំនុកនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ»។ ពេលណាយើងថ្វាយបង្គំទាំងអស់គ្នា យើងនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍នៃការរំដោះ ដែលព្រះទ្រង់ប្រទានយើង។
ពេលណាយើងមានអារម្មណ៍វង្វេងដោយសារបញ្ហាក្នុងជីវិត ឬបានដឹងច្បាស់ថា យើងមានចំណុចខ្វះខាត កំហុស ការបាក់ទឹកចិត្ត និងការសង្ស័យ នោះដំណោះស្រាយគឺមិនមែនជាការព្យាយាមជួយយឹតយោងខ្លួនឯងនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងអាចមើលទៅការអស្ចារ្យដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ ហើយត្រូវប្រាកដថា យើងស្តាប់ឮបងប្អូនប្រុសស្រីក្នុងព្រះគ្រីស្ទចែកចាយអំពីការអ្វីដែលព្រះអង្គបានធ្វើ។ ដោយជំនួយមកពីសៀវភៅទំនុកសកលដ៏សាមញ្ញ គួបផ្សំនឹងព្រះបន្ទូលព្រះ យើងអាចលើកទឹកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក ក្នុងថ្ងៃដែលងងឹតបំផុត ដោយបំពេញគំនិតយើង ដោយសេចក្តីពិតតាមរយៈបទចម្រៀង និងបទគម្ពីរ។
លោក អាលេក ម៉ូតយ័រ (Alec Motyer) ធ្លាប់បានសរសេរថា «ពេលណាសេចក្តីពិត ចូលទៅក្នុងការប្ដេជ្ញាចិត្ត ឬសៀវភៅទំនុកសកល សេចក្តីពិតក៏បានក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកជំនុំទាំងមូល ដែលប្រកាន់ខ្ជាប់តាមយ៉ាងមាំមួន»។1 យើងអាចនិយាយទៅកាន់ខ្លួនឯង ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដោយពាក្យសម្ដីចាក់ឫសជ្រៅក្នុងទេវសាស្ត្រ យ៉ាងដូចនេះថា «ព្រះអង្គមានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ដែលខ្ញុំត្រូវការ ដើម្បីឆ្លងកាត់បញ្ហានេះ»។ បន្ទាប់មក ក្នុងចំណោមរាស្ត្ររបស់ព្រះ យើងអាចថ្វាយបង្គំព្រះទាំងអស់គ្នាដោយទូលសូមព្រះអម្ចាស់នូវព្រះគុណ និងសន្តិភាព។ ពួកជំនុំដែលរស់ គឺជាពួកជំនុំដែលច្រៀងសរសើរតម្កើងព្រះ។
ព្រះអង្គមិនបានបង្កើតយើងឲ្យថ្វាយបង្គំតែម្នាក់ឯងនៅលើកោះនោះទេ។ ការរួមគ្នាថ្វាយបង្គំព្រះ គឺត្រូវហ៊ុមព័ទ្ធដោយបទចម្រៀងនៃសេចក្តីសង្គ្រោះ។ ព្រះអាទិករបានរចនាយើងមក ឲ្យឈរនៅក្នុងជំនុំនៃអ្នកដែលបញ្ជាក់ដល់អ្នកដូចដែលអ្នកបញ្ជាក់ពួកគេ ដោយពាក្យដែលគួរឲ្យចងចាំថា៖
ខ្ញុំសូមច្រៀង អំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់ខ្ញុំ
ព្រះអង្គបានបង់ថ្លៃលោះ ដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះអង្គ
នៅលើឈើឆ្កាង ព្រះអង្គសម្រេចការអត់ទោសឲ្យខ្ញុំ
ព្រះអង្គបានបង់ថ្លៃលោះ ហើយរំដោះខ្ញុំឲ្យមានសេរីភាព។2
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកតម្កើង ១៤៧
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១សាំយ៉ូអែល ៣០-៣១ និង១ធីម៉ូថេ ៤