ព្រឹក
តភ្ជាប់គ្នាដោយសារព្រះយេស៊ូវ
ដោយXochitl Dixon
November 3, 2025
អេភេសូរ ២:១២-២២
ដែលដោយសារទ្រង់ ដំណាក់ទាំងមូលនោះបានផ្គុំភ្ជាប់គ្នា ទាំងចំរើនឡើងជាវិហារបរិសុទ្ធក្នុងព្រះអម្ចាស់ ។ អេភេសូរ ២:២១
ថ្មកោងនៃទីក្រុងគ្រែន រែភីត ដែលលោកអ៊ែនឌី ហ្គោលវើឌី(Andy Goldsworthy) បានសង់នៅលើចិញ្ចើមផ្លូវមួយខ្សែ ដែលហាក់ដូចជាជើងដែលកំពុងបោះជំហានដើរ នៅតាមផ្លូវជាមួយអ្នកដំណើរទាំងឡាយ។ សិល្បៈកររូបនេះបានបង្កើតថ្មកោងមានកម្ពស់៥ម៉ែត្រកន្លះ ដោយប្រើថ្មជ្រង់ធំៗ៣៦ដុំ ជាថ្មភក់មកពីប្រទេសស្កត់ឡង់ ដោយមិនប្រើស៊ីម៉ង់ ឬដែកឡើយ។ ឥដ្ឋជ្រុងនីមួយៗត្រូវបានគេកាត់តម្រឹមឲ្យមានទំហំខុសគ្នា ហើយតម្រៀបត្រួតលើគ្នា ដូចសរសេរពីរទ្រេតទៅរកគ្នា និងប្រសព្វគ្នានៅកំពូល បង្កើតបានជារាងកោងដូចធ្នូ ដោយពឹងផ្អែកទៅលើសំពាធដែលបង្កើតឡើង ដោយថ្មដែលមានរូបរាងដូចស្នៀតនៅកណ្តាល និងនៅលើគេ ដែលធ្វើឲ្យសំណង់ទាំងមូលអាចឈរបានយ៉ាងមាំមួន ដោយមិនដួលរលំដោយខ្លួនឯងបាន។ ថ្មដែលនៅកណ្តាលនោះ មានភាពចាំបាច់ ក្នុងការតភ្ជាប់ថ្មនីមួយៗធ្វើជាសំណង់តែមួយ ដែលឈរមាំ ដូចថ្មជ្រុងសម្រាប់សង់គ្រឹះ។
សំណង់ដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយនេះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកចាំ អំពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវបានបម្រើការជា “ថ្មជ្រុង” របស់ពួកជំនុំរបស់ទ្រង់ដែលមានជាតិសាសន៍ចម្រុះ (អេភេសូរ ២:២០)។ កាលពីមុន សាសន៍ដទៃ ដែលមិនមែនជាសាសន៍យូដា “ឃ្លាតចេញពីអំណាចជាតិអ៊ីស្រាអែលផង ជាមនុស្សដទៃខាងឯសេចក្ដីសញ្ញា ដែលទ្រង់បានសន្យាទុក ក៏ឥតមានទីសង្ឃឹម ហើយគ្មានព្រះក្នុងលោកីយនេះដែរ”(ខ.១២)។ ព្រះយេស៊ូវបានធ្វើឲ្យជាតិសាសន៍ទាំងពីរក្រុមរួមគ្នាមកតែមួយ ហើយបាន “រុះជញ្ជាំងដែលខាន់កណ្ដាលចេញ”(ខ.១៤)។ ព្រះអង្គបានបង្កើត “មនុស្សជាតិថ្មីមួយ” និង “បានផ្សះផ្សាទាំង២នឹងព្រះ ក្នុងរូបកាយតែ១ ដោយសារឈើឆ្កាង” ដោយឲ្យសាសន៍ទាំងអស់ “មានផ្លូវចូលទៅដល់ព្រះវរបិតា ដោយព្រះវិញ្ញាណតែ១”(ខ.១៥-១៦,១៨)។
ព្រះគ្រីស្ទបានសង់យើងឡើង ជាពួកជំនុំ “សំរាប់ជាលំនៅនៃព្រះដោយនូវព្រះវិញ្ញាណ”(ខ.២២)។ ព្រះអង្គបានបង្កើតយើងមកធ្វើជាមនុស្សមានលក្ខណៈពិសេសរៀងខ្លួន និងបានតភ្ជាប់យើងជាមួយព្រះអង្គ និងជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក តាមរយៈអង្គទ្រង់ ហើយដើរជាមួយយើង។ ពួកជំនុំរួមគ្នាមកតែមួយ ដោយសារព្រះយេស៊ូវ។—Xochitl Dixon
តើមានអ្វីរារាំងអ្នក មិនឲ្យតភ្ជាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះមែស៊ី ជាអ្នកបង្រួបបង្រួមពួកជំនុំ?
តើព្រះអង្គបានជួយអ្នកតភ្ជាប់ជាមួយពួកជំនុំដែលមានជាតិសាសន៍ចម្រុះ ដោយរបៀបណា?
ឱព្រះយេស៊ូវ សូមព្រះអង្គពង្រឹងចំណងទាក់ទងរបស់ទូលបង្គំជាមួយព្រះអង្គ
និងសមាជិកនៃគ្រួសារទ្រង់ដែលមានជាតិសាសន៍ចម្រុះគ្នា។
Learn more here: ODB.org/personal-relationship-with-god.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យេរេមា ៣០-៣១ និង ភីលេម៉ូន
ល្ងាច
ការតាំងសញ្ញាដែលមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
November 3, 2025
«ដូច្នេះពួកអ្នកដែលនៅត្រង់ទ្វារក្រុង នឹងពួកចាស់ទុំក៏ឆ្លើយឡើងថា យើងទាំងអស់គ្នាជាទីបន្ទាល់ពិត...ដូច្នេះ បូអូសបានយកនាងរស់ធ្វើជាប្រពន្ធ ក៏ចូលទៅឯនាង ហើយព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ប្រោសឲ្យនាងមានទំនងបង្កើតបានកូនប្រុស១» (នាងរស់ ៤:១១, ១៣)។
នៅសម័យសញ្ញាចាស់ ច្រកទ្វារទីក្រុងគឺជាកន្លែងប្រមូលផ្តុំនៃសកម្មភាពក្នុងតំបន់ ជាទីផ្សារ និងមជ្ឈមណ្ឌលនៃការងារស៊ីវិល។ ពួកឈ្មួញ អ្នកសុំទាន មន្ត្រីរាជការ អ្នកដឹកនាំសាសនា និងមនុស្សជាច្រើនទៀត ជួបជុំគ្នា នៅទីនោះ ដើម្បីធ្វើជំនួញ អនុវត្តច្បាប់ ទទួលការតែងតាំង លក់ដូរ និងទំនាក់ទំនងគ្នា។ លោក បូអូស បានទៅប្រកាសអំពីការប្ដេជ្ញាចិត្តថា នឹងរៀបការជាមួយនាង រស់ នៅកន្លែងអ៊ូអរដូចនេះឯង។ អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេបានជួយឲ្យយើងយល់អត្ថន័យនៃការរៀបការតាមព្រះគម្ពីរ។
ទីមួយ មង្គលការស្របតាមព្រះគម្ពីរ ត្រូវរាប់បញ្ចូលសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត។ សេចក្តីស្រឡាញ់ដូចនេះ មិនផ្អែកទៅលើអារម្មណ៍ ឬកាលៈទេសៈទាំងស្រុងនោះឡើយ តែបានចាក់ឫសចូលជ្រៅ និងគ្មានលក្ខខណ្ឌ គ្រប់រដូវកាល និងគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់។ ការនេះបានឆ្លុះបញ្ចាំង នៅក្នុងពាក្យសច្ចា ដែលពួកជំនុំប្រើក្នុងពេលសព្វថ្ងៃក្នុងពិធីមង្គលការ ដែលជាការប្ដេជ្ញាចិត្តថា នឹងស្រឡាញ់គ្នា ទោះមានឬក្រ ទោះឈឺឬជា ល្អឬអាក្រក់ក្ដី។
ទីពីរ អាពាហ៍ពិពាហ៍ក៏រាប់បញ្ចូលសាក្សីផងដែរ។ នៅពេលដែលប្រុសម្នាក់ និងស្ត្រីម្នាក់រៀបការ ពួកគេរួបរួមគ្នាតែមួយ នៅក្រោមការតាំងសញ្ញានៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការថែរក្សា។ ក្នុងនាមយើងជាមនុស្សដែលមាន បាប យើងត្រូវការអ្នកដទៃឲ្យធ្វើសាក្សីនៃការប្ដេជ្ញាចិត្តនេះ។ ហេតុនេះហើយ ពិធីមង្គលការយ៉ាងហោចណាស់ត្រូវតែមានសាក្សីម្នាក់ ដែលបានដឹងឮការរួបរួម បង្កើតជាគ្រួសារថ្មី។ លោក បូអូស បានអនុវត្តយ៉ាងដូចនេះ នៅច្រកទ្វារទៅក្រុងដែលមានហ្វូងមនុស្ស និងពួកចាស់ទុំនៅទីក្រុងធ្វើជាសាក្សីនៃការសច្ចាថា នឹងយកនាង រស់ធ្វើជាភរិយា។ ដូចនេះ ពួកគេបានដឹងឮពាក្យសម្ដីរបស់គាត់។
ទីបី ទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធដែលកោតខ្លាចព្រះ ត្រូវតែមានការរួបរួមខាងរូបកាយដែលមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត។ ព្រះទ្រង់សព្វព្រះទ័យឲ្យទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីភាពជិតស្និទ្ធកាន់តែស៊ីជម្រៅ ដែលយើងមានជាមួយព្រះអង្គ គឺដូចដែលព្រះអង្គបានស្រឡាញ់ពួកជំនុំជាកូនក្រមុំរបស់ទ្រង់។ ទំនាក់ទំនងរវាងប្ដី និងប្រពន្ធគួរតែមានភាពស៊ីជម្រៅកាន់តែខ្លាំងតាមរយៈការរួមដំណេក ក៏ដូចជាទំនាក់ទំនងផ្សេងទៀត។ ការរួបរួមផ្លូវកាយគួរតែកើតឡើងក្នុងបរិបទនៃទំនាក់ទំនងដែលមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត មានក្តីស្រឡាញ់ និងមានការទទួលស្គាល់ដោយបើកចំហ។ ការកាត់ផ្តាច់ការប្ដេជ្ញាចិត្តខាងផ្លូវកាយចេញពីការប្ដេជ្ញាចិត្តផ្លូវអារម្មណ៍ ផ្លូវចិត្ត ផ្លូវវិញ្ញាណ និងផ្លូវបញ្ញា គឺជាការចំអកឲ្យការរចនារបស់ព្រះ។
ការយល់ដឹងរបស់លោកីយ៍អំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ និងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ច្រើនតែមានការខ្វះចន្លោះខ្លាំង ធៀបនឹងការបង្រៀនអំពីសម្រស់ និងអត្ថប្រយោជន៍នៃការរួបរួមនៃប្ដីមួយប្រពន្ធមួយដែលអាចទុកចិត្តបាន ស្មោះត្រង់ និងមានការប្ដេជ្ញាចិត្ត។ ពេលណាយើងធ្វើតាមសេចក្តីសញ្ញានេះ យើងនឹងឃើញតម្លៃនៃការប្ដេជ្ញាចិត្តដែលព្រះជាកូនកំលោះនៅស្ថានសួគ៌មានចំពោះពួកជំនុំជាកូនក្រមុំ (អេភេសូរ ៥:២២-២៧)។ ទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធគ្រីស្ទបរិស័ទគឺជាព្រះពរ និងជារូបភាពឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីការពិតនៃមង្គលការដែលធំជាង។ គ្មានមង្គលការណាដែលល្អឥតខ្ចោះទេ គឺល្អឥតខ្ចោះតែមង្គលការនៅស្ថានសួគ៌ដែលធំជាង ប៉ុន្តែមង្គលការរបស់អ្នកជឿ សុទ្ធតែព្យាយាមឆ្លុះបញ្ចាំអំពីមង្គលការនៅស្ថានសួគ៌។ ចូរលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងអំពីអត្ថន័យរបស់មង្គលការក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយរស់នៅស្របតាមអត្ថន័យនោះ ក្នុងរបៀបដែលអ្នកគិត និយាយ អធិស្ឋាន និងមានអាកប្បកិរិយាចំពោះទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធ (ទោះក្នុងទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធរបស់អ្នក ឬមនុស្សនៅជុំវិញអ្នកក៏ដោយ)។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ បទចម្រៀងសាឡូម៉ូន ៦:៤-១២
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ២សាំយ៉ូអែល ២៣-២៤ និងកូឡូស ១