ព្រឹក
ចូរអធិស្ឋាន
ដោយLeslie Koh
November 19, 2025
ទំនុកដំកើង ៦:៤-១០
ព្រះយេហូវ៉ាបានស្ដាប់ពាក្យដែលអញទូលអង្វរហើយ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់នឹងទទួលពាក្យដែលអញអធិស្ឋានផង។ ទំនុកដំកើង ៦:៩
ការងារដែលគេជួលឲ្យខ្ញុំធ្វើមិនមានដំណើរការល្អទេ។ អតិថិជនកំពុងទាមទារឲ្យខ្ញុំធ្វើកិច្ចការដែលហាក់ដូចជាមិនអាចធ្វើបាន ហើយខ្ញុំមានចិត្តថប់បារម្ភ និងបាក់ទឹកចិត្ត។ ការឆ្លើយតបដំបូងរបស់ខ្ញុំ គឺគ្រាន់តែចង់បោះបង់ចោលការងារនោះ ដែលមានន័យថា ខ្ញុំនឹងមិនទទួលប្រាក់ឈ្នួល សម្រាប់ការងារដែលខ្ញុំបានធ្វើនោះឡើយ ហើយក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំបាត់បង់ឱកាសទទួលការងារពីពួកគេ នៅពេលអនាគត។ បន្ទាប់មក មានគំនិតមួយបានលេចឡើង ធ្វើឲ្យខ្ញុំសួរខ្លួនឯងថា តើខ្ញុំបានអធិស្ឋានសូមជំនួយពីព្រះអម្ចាស់ហើយឬនៅ?
ខ្ញុំក៏មានការភ្ញាក់ខ្លួន ដោយដឹងថា ខ្ញុំបានភ្លេចទូលសូមជំនួយពីព្រះអង្គហើយ! ដូចនេះ ខ្ញុំក៏បានអធិស្ឋាន ហើយភ្លាមៗនោះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ល្អជាងមុន។ ការងារនោះមិនទាន់មានអ្វីផ្លាស់ប្តូរទេ ដោយខ្ញុំនៅតែជួបបញ្ហាប្រឈម តែខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា សន្តិភាពរបស់ព្រះបានជ្រួតជ្រាបពេញក្នុងចិត្តខ្ញុំ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំអាចទុកចិត្តព្រះអង្គ ដោយធ្វើការងារនោះអស់ពីលទ្ធភាពរបស់ខ្ញុំ ហើយថ្វាយលទ្ធផលឲ្យព្រះអង្គជាអ្នកសម្រេច។
ស្តេចដាវីឌប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ដូចនេះផងដែរ នៅពេលដែលទ្រង់ថ្វាយការភ័យខ្លាច និងការព្រួយបារម្ភដល់ព្រះអម្ចាស់។ ក្នុងបទគម្ពីរទំនុកដំកើង ៦ ទ្រង់បានពិពណ៌នាអំពីការឈឺចាប់ ដោយសារខ្មាំងសត្រូវកំពុងឡោមព័ទ្ធទ្រង់(ខ.៣,៧)។ ប៉ុន្តែ ខណៈពេលដែលទ្រង់ចាប់ផ្តើមងាកទៅរកជំនួយរបស់ព្រះ ទ្រង់ក៏ទទួលបានការធានាជាថ្មី ដោយទ្រង់ពោលថា ព្រះអម្ចាស់បានឮការទូលអង្វររបស់ទ្រង់ហើយ ព្រះអម្ចាស់ក៏បានទទួលពាក្យដែលទ្រង់អធិស្ឋានផង(ខ.៩)។
ទ្រង់បានទទួលស្គាល់សេចក្តីពិត ដោយសង្ឃឹមថា ទ្រង់នឹងទទួលបានការរំដោះ តាមពេលវេលា និងតាមផ្លូវរបស់ព្រះអម្ចាស់(ខ.១០)។ ការអធិស្ឋានមិនមែនជាគន្លឹះដើម្បីឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ល្អនោះទេ តែជាការតភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ជាមួយព្រះ ដែលទតឃើញអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង និងមានគ្រប់ព្រះចេស្តា ដែលនឹងជួយយើង តាមពេលវេលា និងផ្លូវរបស់ព្រះអង្គ។ តើអ្នកមានការថប់បារម្ភ ឬបាក់ទឹកចិត្តឬទេ? ចូរអធិស្ឋាន ព្រះអង្គតែងតែផ្ទៀងព្រះកាណ៌ស្តាប់អ្នកជានិច្ច។—Leslie Koh
តើអ្នកកំពុងប្រឈមមុខដាក់បញ្ហា ឬការព្រួយបារម្ភអ្វី នៅពេលនេះ? តើធ្វើដូចម្តេច ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកភ្លេចទូលថ្វាយដល់ព្រះអង្គ?
ឱព្រះអម្ចាស់ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ ដែលបានស្តាប់ឮទូលបង្គំអធិស្ឋានសូមជំនួយ។
សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យមានសន្តិភាពក្នុងចិត្ត ដ្បិតទូលបង្គំដឹងថា ទូលបង្គំអាចថ្វាយបញ្ហារបស់ទូលបង្គំ
ទៅក្នុងព្រះហស្តដ៏មានចេស្តា និងក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : អេសេគាល ១១-១៣ និង យ៉ាកុប ១
ល្ងាច
ការដាស់តឿនអំពីការធ្វេសប្រហែសក្នុងភាពសុខស្រួល (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
November 19, 2025
«មិនដែលមានអ្នកណាដែលលះចោលផ្ទះសំបែង បងប្អូនប្រុសស្រី ឪពុកម្ដាយ ប្រពន្ធកូន ឬស្រែចំការ ដោយព្រោះយល់ដល់ខ្ញុំ ហើយនឹងដំណឹងល្អ ឥតបានទទួលជា១រយភាគឡើង ក្នុងសម័យនេះនោះឡើយ គឺជាផ្ទះសំបែង បងប្អូនប្រុសស្រី ម្ដាយហើយកូន នឹងស្រែចំការ ព្រមទាំងសេចក្ដីបៀតបៀនដែរ ហើយដល់បរលោក នាយ នឹងបានជីវិតរស់អស់កល្បជានិច្ចផង តែនឹងមានមនុស្សមុនទៅជាក្រោយជាច្រើន ហើយមនុស្សក្រោយទៅជាមុនវិញ» (ម៉ាកុស ១០:២៩-៣១)។
អាទិភាពរបស់ព្រះយេស៊ូវ គឺមិនមែនដើម្បីឲ្យយើងមានភាពសុខស្រួលនៅលើផែនដីនោះទេ។ កាលបុរសអ្នកមានម្នាក់ដែលមានវ័យក្មេងបានសួរព្រះយេស៊ូវអំពីជីវិតអស់កល្ប គាត់ក៏បានដើរចេញដោយទឹកមុខក្រៀមក្រំ ព្រោះគាត់មិនចង់ដើរចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ ដើម្បីដើរតាមព្រះអង្គឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវក៏បានប្រាប់ពួកសិស្សថា «បើសត្វអូដ្ឋនឹងចូលតាមប្រហោងម្ជុល នោះងាយជាជាងអ្នកមានចូលទៅក្នុងនគរព្រះវិញ» (ម៉ាកុស ១០:២៥)។ ពេលនោះ សាវ័ក ពេត្រុស ដែលចូលចិត្តនិយាយស្តីដោយគ្មានការកោតក្រែង ក្នុងឱកាសដូចនេះ ក៏បានចង្អុលបង្ហាញអំពីការលះបង់ដែលគាត់ និងសិស្សដទៃទៀតបានធ្វើ ដើម្បីដើរតាមព្រះយេស៊ូវ (ខ.២៨)។
លោក ពេត្រុស ប្រហែលជាកំពុងព្យាយាមសុំពាក្យធានាជាថ្មីថា គាត់ និងសាវ័កដទៃទៀតបាន «រួចផុត» ពីការព្រមានរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដោយសារពួកគេបានលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនហើយ។ ហើយព្រះយេស៊ូវពិតជាបានឆ្លើយតបដោយការលើកទឹកចិត្តថា អស់អ្នកណាដែលលះបង់ច្រើន ដើម្បីនគរព្រះអង្គ និងដំណឹងល្អ នឹងបានទទួលផលតបស្នងច្រើនផងដែរ។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា ព្រះទ្រង់នឹងថែរក្សាពួកគេក្នុងជីវិតនេះ ក៏ដូចជាក្នុងជីវិតអស់កល្ប។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវមិនបានព្យាយាមធ្វើឲ្យពួកសាវ័កមានអារម្មណ៍ល្អ ចំពោះខ្លួនឯងនោះទេ។ ដូចនេះ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលបញ្ចប់ដោយពាក្យចាក់ចុចថា «នឹងមានមនុស្សមុនទៅជាក្រោយជាច្រើន ហើយមនុស្សក្រោយទៅជាមុនវិញ»។
យើងអាចស្រមៃថា នៅពេលដែលលោក ពេត្រុស បានឮព្រះអង្គមានបន្ទូលដូចនេះ គាត់ក៏បានប្រៀបធៀបខ្លួនគាត់ និងបុរសអ្នកមាននោះ ហើយមានអារម្មណ៍ថា ព្រះអង្គបានធានាចំពោះគាត់។ តែព្រះយេស៊ូវហាក់ដូចជាមិនបានមានបន្ទូល ដើម្បីឲ្យគាត់ធ្វើការប្រៀបធៀបឡើយ។ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលអំពីទ្រព្យសម្បត្តិរួចហើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គហាក់ដូចជាកំពុងដាស់តឿនពួកសិស្ស កុំឲ្យមានការធ្វេសប្រហែសនោះឡើយ។ មានមនុស្សជាច្រើនគិតស្មានថា ពួកគេជា «មនុស្សមុន» ហើយលោកីយ៍ ឬពួកជំនុំក៏បានប្រាប់មនុស្សជាច្រើនថា ពួកគេគឺជា «មនុស្សមុន» តែពួកគេនឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះយេស៊ូវមកលើពួកគេ។ ព្រោះព្រះយេស៊ូវត្រៀមទុកការសរសើរខ្ពស់បំផុត ដល់អស់អ្នកដែលលះបង់គ្រប់យ៉ាងថ្វាយព្រះអង្គ ដោយគ្មានចេតនាចង់ឲ្យអ្នកដទៃកត់សម្គាល់។
យើងប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថា យើងបានរួចផុតពីការព្រមានរបស់ព្រះយេស៊ូវអំពីទ្រព្យសម្បត្តិ និងអំពី «មនុស្សមុន» គឺមានអារម្មណ៍មិនខុសពីលោក ពេត្រុស ទេ ប្រហែលដោយសារយើងបានលះបង់ច្រើន ដើម្បីព្រះយេស៊ូវរួចហើយ។ យើងតែងតែអាចរកបាននរណាម្នាក់ ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងហើយ ឬអ្នកដែលបានលះបង់តិចជាងយើង ហើយមានទំនុកចិត្តថាយើងបានរួចខ្លួនដោយផ្អែកទៅលើការប្រៀបធៀបនេះ។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវមិនបានខ្វល់អំពីការធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍សុខស្រួលនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅយើងចេញពីការព្រងើយកន្តើយ ចូលទៅក្នុងការដើរតាមព្រះអង្គដោយចិត្តប្ដូរផ្តាច់។ ការមានភាពក្រីក្រជាងអ្នកដទៃ មិនបានធ្វើឲ្យមនុស្សម្នាក់មានគុណធម៌ច្រើនជាងបុគ្គលដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេនោះទេ។ ព្រះអង្គបានសន្យាថា នឹងថែរក្សាយើង ហើយព្រះអង្គបានត្រាស់ហៅយើងឲ្យទុកចិត្តលើព្រះរាជកិច្ចដែលព្រះអង្គបានសម្រេច មិនមែនទុកចិត្តលើការអ្វីដែលយើងកំពុងធ្វើថ្វាយព្រះអង្គនោះទេ។ ចូរកុំធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការព្រងើយកន្តើយ ដែលចូលចិត្តប្រៀបធៀបខ្លួនឯងជាមួយអ្នកដទៃ។ ផ្ទុយទៅវិញ ចូរយើងស្តាប់ការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះយេស៊ូវសម្រាប់លោក ពេត្រុស នៅពេលក្រោយមកទៀត គឺនៅពេលដែលគាត់សួរព្រះអង្គថា តើជីវិតរបស់លោក យ៉ូហាន នឹងបានខុសពីជីវិតគាត់ទេ ព្រះអង្គក៏បានឆ្លើយថា «ចូរឲ្យអ្នកមកតាមខ្ញុំចុះ!» (យ៉ូហាន ២១:២២)។
ខគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ទំនុកតម្កើង ៧៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ ១របាក្សត្រ ២៥-២៧ និងលូកា ៤:១-៣០