ព្រឹក
សម្រាកនៅក្នុងព្រះ
ដោយLeslie Koh
December 19, 2025
កិច្ចការ ១២:៥-១១
រីឯក្នុងកាលដែលស្ដេចហេរ៉ូឌគិតនាំពេត្រុសមក នៅវេលាយប់នោះឯង គាត់ដេកនៅជាកណ្ដាលទាហាន២នាក់។ កិច្ចការ ១២:៦
នៅយប់មួយនោះ លោកស៊ែម(Sam) ជាអ្នកជិតខាងខ្ញុំ មិនបានបើកបរឡានរបស់គាត់ ត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ដូចសព្វមួយដឹងទេ។ គាត់ប្រាប់ភរិយាគាត់ថា “ឡាននោះត្រូវចោរលួចបាត់ហើយ” បន្ទាប់មកគាត់បន្ថែមទៀតថា គាត់នឹងទៅចូលគេង ហើយគាត់នឹងគិតរកដំណោះស្រាយនៅថ្ងៃស្អែក។ ភរិយាគាត់មានការភ្ញាក់ផ្អើល។ នាងមិនអាចយល់សោះថា ហេតុអ្វីប្តីគាត់ នៅតែមានចិត្តស្ងប់យ៉ាងនេះ គាត់ក៏បានពន្យល់ថា បើមិនឲ្យគាត់ចូលគេង តើឲ្យគាត់ទៅធ្វើអ្វីវិញ? ការមានអារម្មណ៍ជ្រួលច្របល់ មិនអាចជួយអ្វីបានទេ។
អ្នកជិតខាងរបស់ខ្ញុំ ដែលតែងតែមានចិត្តស្ងប់ អាចមើលដឹងថា គាត់គ្មានហេតុផលអ្វីដែលត្រូវព្រួយបារម្ភទេ។ គាត់បានទុកចិត្តថា ប៉ូលិសនឹងអាចរកឃើញឡានរបស់គាត់ នៅពេលណាមួយ ។ ក្រោយមក ពួកគេក៏បានរកឃើញឡាននោះ។
តើសាវ័កពេត្រុសមិនមានអារម្មណ៍ដូចនេះដែរទេឬ បន្ទាប់ពីគេបានចាប់គាត់ដាក់គុក(កិច្ចការ ១២:៤)? គាត់ទំនងជាងត្រូវប្រឈមមុខដាក់ការប្រហារជីវិត តែសាវ័ករូបនេះ ដែលធ្លាប់តែឆេវឆាវបាន “ដេកនៅជាកណ្ដាលទាហាន២នាក់”(ខ.៦)។ ទេវតាក៏បាន “គោះពីខាងចំហៀង ដាស់គាត់ឡើង”(ខ.៧)។ ការនេះបានបង្ហាញថា គាត់មានចិត្តស្ងប់ និងសន្តិភាពក្នុងចិត្តទាំងស្រុង។ តើគាត់ស្ងប់ចិត្ត ដោយសារគាត់ដឹងថា ជីវិតគាត់នៅជាប់ក្នុងព្រះហស្តព្រះឬ? ខ.៩ និង ១១ បានលើកឡើងថា ការដែលគាត់បានរួចពីគុកឬអត់មិនសំខាន់ចំពោះគាត់ទេ គឺប្រហែលមកពីគាត់បាននឹកចាំ អំពីការធានាអំពីសេចក្តីសង្គ្រោះ និងសិរីល្អ ដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រទានមកគាត់(ម៉ាថាយ ១៩:២៨) ក៏ដូចជាការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះអង្គ ឲ្យដើរតាមព្រះអង្គ និងមិនព្រួយបារម្ភអំពីការអ្វីដែលនឹងអាចកើតឡើងចំពោះគាត់(យ៉ូហាន ២១:២២)។
ទោះយើងកំពុងប្រឈមមុខដាក់បញ្ហាអ្វីក៏ដោយ នៅថ្ងៃនេះ យើងអាចទុកចិត្តថា ព្រះទ្រង់គ្រប់គ្រងពេលអនាគតរបស់យើង ទាំងនៅលើផែនដី និងនៅស្ថានសួគ៌ ក្នុងព្រះហស្តដ៏មានចេស្តារបស់ព្រះអង្គ។ ការទុកចិត្តព្រះអង្គយ៉ាងនេះ នឹងអាចជួយយើងឲ្យគេងលក់កាន់តែងាយស្រួល ដោយសន្តិភាពនៅក្នុងចិត្ត។—Leslie Koh
តើមានការព្រួយបារម្ភអ្វីខ្លះ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកគេងមិនលក់នៅពេលយប់?
តើអ្នកអាចរៀនថ្វាយការព្រួយបារម្ភទាំងនោះដល់ព្រះ និងប្រកាន់ខ្ជាប់តាមព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះអម្ចាស់ ទូលបង្គំដឹងថា ជីវិត និងពេលអនាគតរបស់ទូលបង្គំ
ស្ថិតក្នុងព្រះហស្តនៃក្តីស្រឡាញ់ និងមានព្រះចេស្តារបស់ព្រះអង្គ។ សូមព្រះអង្គជួយទូលបង្គំឲ្យបន្តទុកចិត្តព្រះអង្គ។
For further study, read Putting Worry to Work at ODBM.org.
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : យ៉ូណាស ១-៤ និង វិវរណៈ ១០
ល្ងាច
សិរីល្អនៅពេលអនាគត (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
December 19, 2025
«ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ នោះយ៉ូសែបបានប្រាប់ពីដំណើរពួកជនជាតិរាស្ត្រ ដើរចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទក៏ផ្ដាំពីដំណើរសពរបស់ខ្លួន ក្នុងកាលដែលហៀបនឹងផុតដង្ហើមទៅផង» (ហេព្រើរ ១១:២២)។
កណ្ឌគម្ពីរលោកុប្បត្ដិបានបញ្ចប់ ដោយការនិយាយអំពីមរណៈភាពរបស់លោក យ៉ូសែប ប៉ុន្តែរឿងនេះមិនទាន់ជិតដល់ចុងបញ្ចប់នៅឡើយទេ។ មរណៈភាពរបស់គាត់គឺជាចំណុចចាប់ផ្ដើមរបស់រឿងនៃការផ្គត់ផ្គង់ និងការរំដោះរបស់ព្រះ ដែលបន្តរហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃព្រះគម្ពីរ និងចូលទៅក្នុងជីវិតយើងសព្វថ្ងៃ។
លោក យ៉ូសែប មានការគិតគូរខ្លាំងអំពីការទុកដាក់សពរបស់គាត់ បន្ទាប់ពីគាត់ស្លាប់ទៅ មិនមែនដោយសារគាត់ចូលចិត្តគិតអំពីសេចក្តីស្លាប់ទេ តែដើម្បីផ្តល់ឲ្យនូវនិមិត្តរូបនៃការផ្គត់ផ្គង់របស់ព្រះក្នុងពេលអតីតកាល និងការសន្យាអំពីការរំដោះនៅពេលអនាគត។ ឆ្អឹងរបស់លោក យ៉ូសែប បានចង្អុលបង្ហាញកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់រាស្ត្រ ទៅរកព្រះបន្ទូលដែលមិនទាន់បានសម្រេច នៅសម័យនោះនៅឡើយ។
ជីវិតរបស់លោក យ៉ូសែប បានជួបទុក្ខលំបាក និងបទពិសោធន៍មិនធម្មតាជាច្រើនដែលមានដូចជាការក្បត់របស់បងប្អូនគាត់ ការចោទបង្ខូចរបស់ប្រពន្ធលោក ប៉ូទីផា ការសព្វព្រះទ័យរបស់ស្ដេចផារ៉ោន មុខតំណែងក្នុងរាជការរបស់នគរអេស៊ីព្ទ ការជួបជុំជាមួយគ្រួសារគាត់ឡើងវិញ។ល។ ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកនិពន្ធបទគម្ពីរហេព្រើរ មិនបានលើកយករឿងទាំងអស់នេះមកនិយាយនោះទេ តែបានសម្រេចចិត្តនិយាយអំពីសេចក្តីជំនឿដែលលោក យ៉ូសែប មានចំពោះការអ្វីដែលនឹងត្រូវមកដល់។ ហេតុអ្វី? ព្រោះសេចក្តីជំនឿរបស់គាត់មានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង។
លោក យ៉ូសែប មិនចង់ឲ្យគ្រួសារគាត់ចាក់ឫសជ្រៅខ្លាំងពេកក្នុងទឹកដីអេស៊ីព្ទនោះទេ។ គាត់ដឹងថា ពួកគេនឹងបានចូលទឹកដីសន្យា។ ហេតុនេះហើយ គាត់មិនបានផ្តាំផ្ញើឲ្យគេធ្វើពិធីបុណ្យសពដ៏សាំញ៉ាំឲ្យគាត់នោះទេ តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់គ្រាន់តែសុំឲ្យគេអប់សពគាត់ដាក់ក្នុងមឈូសទុកក្នុងទឹកដីអេស៊ីព្ទ (លោកុប្បត្ដិ ៥០:២២-២៦) តើហេតុអ្វី? ព្រោះគាត់មិនចង់ឲ្យគេកប់ឆ្អឹងរបស់គាត់ទេ។ គាត់ចង់ឲ្យគេរៀបចំសពគាត់ទុកជាស្រេចសម្រាប់ផ្លាស់ទី កាលណាគេដល់ពេលធ្វើដំណើរចូលទឹកដីសន្យា។ គាត់ដឹងថា មឈូសនឹងបានធ្វើជាវត្ថុរំឭកអំពីការពិតដែលថា ការសង្ឃឹមថា នឹងបានចូលទឹកដីសន្យាមានភាពច្បាស់លាស់ ដូចព្រះបន្ទូលសន្យាដទៃទៀតរបស់ព្រះអម្ចាស់។ គាត់ចង់ឲ្យពួកគេអាចមើលទៅព្រះបន្ទូលសន្យា នៅពេលដែលថ្ងៃដ៏ពិបាកមកដល់ សម្រាប់កូនចៅជំនាន់ក្រោយនៃគ្រួសារជនភៀសខ្លួនដែលកំពុងតែរីកធំ ដូចដែលគាត់បានស្រមៃ។ ពួកគេអាចមើលទៅមឈូសគាត់ ដោយត្រៀមខ្លួនជាសម្រេច ហើយនិយាយថា លោក យ៉ូសែប បានដឹងច្បាស់ថា យើងនឹងចាកចេញ។ បើគាត់មិនបានដឹងច្បាស់ទេ នោះគាត់ក៏មិនឲ្យយើងដឹកជញ្ជូនឆ្អឹងរបស់គាត់យ៉ាងដូចនេះឡើយ។
សព្វថ្ងៃនេះ អ្នកមិនមានមឈូសរបស់លោក យ៉ូសែប ដែលមានឆ្អឹងនៅខាងក្នុងសម្រាប់ឲ្យអ្នកមើលនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកមានផ្នូរទទេរបស់ព្រះគ្រីស្ទសម្រាប់ក្រើនរំឭកអ្នកអំពីការផ្គត់ផ្គង់របស់ព្រះកាលពីមុន និងក្តីសង្ឃឹមអំពីពេលអនាគតតាមព្រះបន្ទូលសន្យា។ ព្រះគ្រីស្ទ «គឺជាជំនួយរបស់យើង កាលពីសម័យមុន និងជាក្តីសង្ឃឹមរបស់យើង សម្រាប់ពេលដែលត្រូវមកដល់»។ ទ្រង់គឺជា «ផ្ទះដ៏អស់កល្បរបស់យើង»។139 ដោយសារព្រះអង្គ អ្នកអាចរស់នៅក្នុងថ្ងៃដ៏ពិបាក ហើយស្លាប់ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយរបស់អ្នក បានជាប់នៅក្នុងក្តីសង្ឃឹមថា នឹងបានទៅនគរស្ថានសួគ៌ ជាទឹកដីសន្យាដ៏ធំប្រសើររបស់យើង។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ លូកា ២៣:៣២-៤៣
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ នេហេមា ១-៣ និងលូកា ១៩:១-២៧