ព្រឹក
សូមព្រះអង្គចាត់រាស្រ្តព្រះអង្គមក
ដោយJennifer Benson Schuldt
December 22, 2025
១កូរិនថូស ១២:១២-២០
យើងបានទទួលបុណ្យជ្រមុជ ចូលក្នុងរូបកាយតែ១ ដោយសារព្រះវិញ្ញាណតែ១ ហើយគ្រប់គ្នាក៏បានត្រូវផឹកពីព្រះវិញ្ញាណតែ១ដែរ។ ១កូរិនថូស ១២:១៣
នៅពេលដែលមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ ម៉ារីតហ្សា(Maritza) បានទទួលយកការងារ ដែលតម្រូវឲ្យគាត់ធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងជាច្រើន ដោយខ្លួនឯង គាត់ច្រើនតែមានអារម្មណ៍ឯកោ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលយើងញាំអាហារពេលល្ងាចជាមួយគ្នា នៅពេលយប់មួយនោះ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់បានអធិស្ឋានទូលសូមព្រះ ចាត់រាស្រ្តទ្រង់ឲ្យមករកគាត់។ គាត់ក៏បាននិយាយទៀតថា មិនយូរប៉ុន្មាន គាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមជួបអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវដទៃទៀត ជាទៀងទាត់។ មានម្តងនោះ គាត់បានជួបគ្រីស្ទាន៣នាក់ ក្នុងថ្ងៃតែមួយ!
នៅពេលដែលយើងជួបអ្នកដទៃ ដែលមានជំនឿលើព្រះយេស៊ូវដូចយើងដែរ យើងមានអារម្មណ៍ថា យើងមានចំណងទាក់ទងខាងវិញ្ញាណជាមួយពួកគេ។ ការនេះហាក់ដូចជាបង្កើតឲ្យមានផ្កាភ្លើងនៃភាពឆេះឆួលនៅក្នុងយើង។ យើងមានចំណុចរួមដែលសំខាន់បំផុត ព្រោះយើងមានជំនឿដូចគ្នា អំពីការអ្វីដែលព្រះគម្ពីរប៊ីបបានចែងអំពីព្រះគ្រីស្ទ និងអំពីការដែលយើងអាចមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ តាមរយៈព្រះអង្គ(រ៉ូម ១០:៩)។
ដែលសំខាន់បំផុតនោះ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគង់នៅក្នុងអ្នកជឿម្នាក់ៗ ដោយចងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងយើងជាមួយគ្នា តាមរបៀបដែលមានអំណាចចេស្តាយ៉ាងខ្លាំង បានជាព្រះគម្ពីរប៊ីបបានប្រៀបប្រដូចយើងទៅនឹងអវយវៈនៃរូបកាយរបស់មនុស្សដែលពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមក។ បទគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១២:១៣ បានចែងថា “យើងបានទទួលបុណ្យជ្រមុជ ចូលក្នុងរូបកាយតែ១ ដោយសារព្រះវិញ្ញាណតែ១” គឺរូបកាយនៃព្រះគ្រីស្ទ។
ព្រះទ្រង់ច្រើនតែធ្វើការក្នុងជីវិតយើង តាមរយៈអ្នកដទៃដែលស្រឡាញ់ព្រះអង្គ ទោះពួកគេនៅជិត ឬឆ្ងាយ ទោះយើងបានស្គាល់យូរហើយ ឬទើបតែស្គាល់ក្តី។ ក្នុងពេលឯកោបំផុត យើងអាចទូលសូមព្រះអង្គឲ្យចាត់រាស្រ្តព្រះអង្គឲ្យមកប្រកបជាមួយយើង ខណៈពេលដែលយើងថ្វាយខ្លួនយើងឲ្យព្រះអង្គប្រើ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃ។—Jennifer Benson Schuldt
តើអ្នកងាកទៅរកនរណា នៅពេលដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ឯកោ?
តើព្រះទ្រង់បានធ្វើការតាមរយៈអ្នកជឿដទៃទៀត ក្នុងជីវិតអ្នក ដូចម្តេចខ្លះ?
ឱព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ
ដែលបានរាប់បញ្ចូលទូលបង្គំក្នុងមហាគ្រួសាររបស់ព្រះអង្គ។
សូមព្រះអង្គប្រើទូលបង្គំឲ្យលើកទឹកចិត្តបងប្អូនប្រុសស្រីក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅថ្ងៃនេះ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : មីកា ៦-៧ និង វិវរណៈ ១៣
ល្ងាច
ការដាស់តឿនសម្រាប់មនុស្សខ្ជិល (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
December 22, 2025
«យើងបានដើរក្បែរចម្ការរបស់មនុស្សខ្ជិលច្រអូស ហើយក្បែរដំណាំទំពាំងបាយជូររបស់មនុស្សដែលឥតមានប្រាជ្ញា នោះឃើញថា មានបន្លាដុះគ្របពេញហើយ ដីនោះដេរដាសទៅដោយព្រៃទ្រុបទ្រុល ឯកំផែងថ្មក៏រលំដែរ…ដេកបន្តិច ងោកបន្តិច ឱបដៃនឹងដេកបន្តិច» (សុភាសិត ២៤:៣០-៣១, ៣៣)។
សូមស្រមៃថា អ្នកកំពុងបើកបរតាមផ្លូវ ហើយក៏បានទៅដល់ផ្ទះមួយខ្នងដែលបាក់បែក និងមានរុក្ខជាតិចង្រៃដុះព័ទ្ធជុំជិត។ ពីដំបូង អ្នកសន្និដ្ឋានថា គ្មាននរណារស់នៅក្នុងផ្ទះនេះទេ។ តែបន្ទាប់មក អ្នកក៏បានឃើញមនុស្សម្នាក់ តាមបង្អួចកញ្ចក់ដែលបានបែក។ អ្នកឆ្ងល់ថា តើម្ចាស់ផ្ទះកំពុងមានជំងឺ មិនអាចថែទាំអចលនទ្រព្យរបស់គាត់ឬយ៉ាងណា។ ពេលពួកគេដើរចេញក្រៅផ្ទះ អ្នកឃើញពួកគេមានសុខភាពល្អទេ។ តាមពិត ពួកគេគ្រាន់តែខ្ជិលច្រអូសប៉ុណ្ណោះ។
ទិដ្ឋភាពនេះ មាននៅក្នុងការពណ៌នារបស់បទគម្ពីរសុភាសិតអំពីមនុស្សខ្ជិលដែលកំពុងរស់នៅលើដី ហើយចម្ការទំពាំងបាយជូររបស់គាត់ គឺជាបន្ទាល់អំពីភាពខ្ជិលច្រអូសរបស់គាត់។
មនុស្សខ្ជិល មិនមានបំណងចង់រស់នៅក្នុងភាពក្រីក្រ ឬអាប់ឱននោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលដែលពួកគេត្រូវធ្វើការងារ អាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេមានចារិតលក្ខណៈដែលមនុស្សជាច្រើនអាចរកឃើញក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន បើសិនជាពួកគេសុខចិត្តឆ្លុះមើលខ្លួនឯងក្នុងកញ្ចក់នៃព្រះបន្ទូលព្រះ។
មនុស្សខ្ជិលមិនគ្រាន់តែចូលចិត្តដេកប៉ុណ្ណោះទេ តែគាត់ចេះតែបម្រាសននៀលនៅលើគ្រែ ដូចទ្វារដែលបិទបើកទៅមកជាប់នៅត្រចៀកដែរ គឺគ្មានការរីកចម្រើនអ្វីជាដុំកំភួននោះទេ (សុភាសិត ២៦:១៤)។ គាត់មិនដែលបដិសេធត្រង់ៗមិនព្រមធ្វើអ្វីមួយនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់គ្រាន់តែពន្យារពេលក្នុងការធ្វើកិច្ចការនោះ បន្តិចម្តងៗ ពីមួយពេលទៅមួយពេល ហើយបោកខ្លួនឯងឲ្យគិតថា គាត់នឹងធ្វើវានៅពេលណាមួយ។
មនុស្សខ្ជិលក៏ពូកែដោះសាណាស់ដែរ។ គាត់មិនមានចិត្តចង់ធ្វើការងារទេ បានជាគាត់តែងតែមានហេតុផលដែលត្រូវបន្តភាពអសកម្មរបស់ខ្លួន។ ការយកសំរាមកំពុងហូរហៀរទៅចោលក្រៅផ្ទះមិនមានការពិបាកទេ តែមនុស្សខ្ជិលនឹងលើកហេតុផលការពារការខកខានរបស់ខ្លួនក្នុងការបញ្ចប់ សូម្បីតែកិច្ចការដែលសាមញ្ញបំផុត។
អ្វីដែលគេមិននឹកស្មានដល់នោះគឺ មនុស្សខ្ជិលតែងតែស្រេកឃ្លានភាពស្កប់ស្កល់ ប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេបានរារាំងពួកគេមិនឲ្យមានភាពស្កប់ចិត្តបាន។ ភាពស្កប់ស្កល់តែងតែមានសម្រាប់ពួកគេ តែពួកគេមិនដែលស្គាល់វាឡើយ។ វិញ្ញាណរបស់មនុស្សខ្ជិលស្រេកឃ្លាន ហើយមិនទទួលបានអ្វីសោះ មិនមែនដោយសារពួកគេមិនអាចទទួលបានទេ តែដោយសារពួកគេបានសម្រេចចិត្តមិនស្វែងរក។ ពួកគេមានអារម្មណ៍នឿយព្រួយក្នុងការសម្រាកច្រើនជ្រុល។
ពេលណាភាពខ្ជិលច្រអូសកើតមានក្នុងជីវិតយើង យើងប្រហែលជាប្រាប់ខ្លួនឯងថា យើងបានត្រៀមខ្លួនរត់១៥គីឡូម៉ែត្រ ចាប់ផ្ដើមសរសេរអត្ថបទនោះ ឬបញ្ចប់គម្រោងនោះ តែយើងកំពុងរស់នៅក្នុងពិភពនៃការស្រមៃ ទាល់តែធាតុពិតរបស់យើងមានការផ្លាស់ប្ដូរ ដោយសារព្រះចេស្ដា និងព្រះគុណរបស់ព្រះ។ ចូរយើងប្រយ័ត្ន កុំមើលឃើញភាពខ្ជិលច្រអូសថា ជារឿង ឬបញ្ហាតូចតាចនោះឡើយ។ ភាពខ្ជិលមិនគ្រាន់តែជាភាពកម្សោយ តែក៏ជាបាបផងដែរ។ វាអាចមានផលប៉ះពាល់មកលើជីវិតយើងទាំងមូលបន្តិចម្តងៗ ដោយអំណាចដែលយើងមើលមិនឃើញ ហើយសាតាំងកំពុងតែចង់នាំយើងទៅរកភាពបរាជ័យ។ តើអ្នកបានជួបការល្បួងឲ្យមានភាពខ្ជិលច្រអូសយ៉ាងដូចម្ដេចខ្លះ? តើអ្នកកំពុងពន្យារពេល ឬដោះសាក្នុងការធ្វើអ្វីខ្លះ ហើយហេតុអ្វី? តើអ្នកនឹងប្រឈមមុខដោះស្រាយបញ្ហាបាបនេះ ហើយសូមព្រះអង្គជួយអ្នកដោះស្រាយវាភ្លាមៗដោយមិនបង្អង់យូរ និងជាទៀងទាត់ឬទេ?
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ ២ថែស្សាឡូនីច ៣:៦-១៥
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ នេហេមា ១០-១១ និងលូកា ២០:២៧-៤៧