ព្រឹក
ផ្លាស់ប្តូរពីការភ័យខ្លាច ទៅជាមានអំណរ
ដោយAmy Boucher Pye
December 24, 2025
លូកា ២:៨-១៤
តែទេវតាប្រាប់ថា កុំខ្លាចអី មើល ខ្ញុំមកប្រាប់ដំណឹងល្អដល់អ្នករាល់គ្នា ពីសេចក្ដីអំណរយ៉ាងអស្ចារ្យ ដែលសំរាប់បណ្ដាជនទាំងអស់គ្នា។ លូកា ២:១០
ប្រវត្តិវិទូជាច្រើនជឿថា អ្នកគ្រប់គ្រងវិទ្យុទាក់ទងរបស់កងទ័ពជើងទឹកអាមេរិក និងនាវាដទៃទៀត បានឮការចាក់ផ្សាយបទចម្រៀង និងការថ្លែងសន្ទរកថា តាមវិទ្យុជាលើកដំបូង នៅពេលល្ងាចថ្ងៃណូអែល នៅឆ្នាំ១៩០៦។ នៅពេលនោះ ពួកគេមិនបានឮសម្លេងលេខកូដដែលគេបានបញ្ជូនមកដូចសព្វមួយដងទេ តែពួកគេបានឮសម្លេងលោករេគីណាល ហ្វេសិនដិន(Reginald Fessenden) លេងវីយូឡុងម្នាក់ឯង នូវបទចម្រៀង “យប់បរិសុទ្ធ” ជាបទចម្រៀងណូអែល។ លោកហ្វេសិនដិនក៏បានបញ្ចប់ការផ្សាយរបស់គាត់ ដោយធ្វើការសរសើរដំកើងព្រះ តាមពួកទេវតា ក្នុងបទគម្ពីរ លូកា ២:១៤ ថា “សួស្ដីដល់ព្រះនៅស្ថានដ៏ខ្ពស់បំផុត!”។ អ្នកស្តាប់ទាំងឡាយប្រាកដជាមានចិត្តរំភើបរីករាយដែលបានឮសម្លេងតន្ត្រី និងការប្រកាសដែលបានសរសើរដំកើង អំពីព្រះរាជកំណើតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។
ក្រុមមនុស្សដំបូងដែលមានការភ្ញាក់ផ្អើល ចំពោះការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវ គឺពួកអ្នកគង្វាល ដែលកំពុងធ្វើការងាររបស់ខ្លួនជាធម្មតា ដោយចាំយាមហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួន នៅពេលយប់។ ទេវតាក៏បានលេចមក ដោយសិរីល្អដ៏ចែងចាំងរបស់ព្រះ ដែលបានធ្វើឲ្យពួកអ្នកគង្វាលមានការភ័យខ្លាច។ ពួកទេវតាក៏បានប្រាប់ពួកគេ កុំឲ្យមានការភ័យខ្លាច ដោយប្រកាសថា “ខ្ញុំមកប្រាប់ដំណឹងល្អដល់អ្នករាល់គ្នា ពីសេចក្ដីអំណរយ៉ាងអស្ចារ្យ ដែលសំរាប់បណ្ដាជនទាំងអស់គ្នា ដ្បិតនៅថ្ងៃនេះ មានព្រះអង្គសង្គ្រោះ១អង្គ ប្រសូតដល់អ្នករាល់គ្នានៅក្រុងហ្លួងដាវីឌ គឺជាព្រះគ្រីស្ទដ៏ជាព្រះអម្ចាស់”(ខ.១០-១១)។ ពួកអ្នកគង្វាលបានទុកហ្វូងចៀមចោល ដើម្បីទៅរកមើល តាមពាក្យរបស់ទេវតា ហើយក៏បានឃើញបុត្រតូចកំពុងផ្ទំនៅក្នុងស្នូកសត្វ ដូចដែលទេវតាបានប្រាប់មែន(ខ.១៦,២០)។
ពួកអ្នកគង្វាលបានទទួលដំណឹងល្អនៃក្តីអំណរដ៏អស្ចារ្យនេះ។ ចូរយើងអរសប្បាយ និងចែកចាយអំពីភាពអស្ចារ្យនៃព្រះរាជកំណើត និងព្រះជន្មរបស់ព្រះយេស៊ូវផងដែរ។—Amy Boucher Pye
បើអ្នកជាពួកអ្នកគង្វាលនៅយប់នោះ តើអ្នកនឹងមានប្រតិកម្មយ៉ាងណា ចំពោះដំណឹងដែលពួកទេវតាបានប្រកាសនោះ?
ហេតុអ្វីអ្នកគិតថា ព្រះទ្រង់បានសម្រេចព្រះទ័យបើកបង្ហាញឲ្យពួកគេបានដឹង អំពីការប្រសូតរបស់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់?
ឱព្រះយេស៊ូវ ការប្រសូតរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានបើកសម្ដែងដល់ពួកគង្វាល ដ្បិតព្រះអង្គមិនបានស្អប់ខ្ពើមនរណាម្នាក់
ហើយព្រះអង្គបានយាងមកផែនដី ដើម្បីស្រឡាញ់ និងជួយសង្គ្រោះយើងខ្ញុំ។
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ : ហាបាគុក ១-៣ និង វិវរណៈ ១៥
ល្ងាច
អ្នកបម្រើនៅថ្ងៃណូអែល (សៀវភៅសេចក្ដីពិតសម្រាប់ជីវិត)
ដោយAlistair Begg
December 24, 2025
«អញនឹងតាំងឯងឡើង ទុកជាសេចក្ដីសញ្ញាដល់បណ្ដាជន ហើយជាពន្លឺភ្លឺដល់អស់ទាំងសាសន៍ ដើម្បីនឹងធ្វើឲ្យភ្នែកមនុស្សខ្វាក់បានភ្លឺឡើង នឹងនាំពួកត្រូវចាប់ចងចេញពីគុកងងឹត ហើយឲ្យពួកអ្នកដែលអង្គុយនៅក្នុងទីងងឹត បានចេញរួចពីទីឃុំឃាំង» (អេសាយ ៤៣:៦-៧)។
នៅថ្ងៃណូអែល មនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅយ៉ាងខ្លាំង ខណៈពេលដែលពួកគេគិតអំពីរឿងព្រះរាជកំណើតរបស់ព្រះយេស៊ូវ ជារឿងដែលគេបានស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយ។ ប៉ុន្តែ ការមានមនោសញ្ចេតនា និងការប្រើអារម្មណ៍ខ្លាំងពេក អាចធ្វើឲ្យយើងមើលរំលងរូបភាពធំជាងក្នុងផែនការព្រះ។ រឿងដែលយើងធ្លាប់ស្គាល់ច្បាស់ហើយ អាចធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍ធម្មតា មិនស្ញប់ស្ញែងចំពោះការពិតដែលថា បុត្រតូចដែលកំពុងផ្ទំក្នុងស្នូកសត្វ គឺគ្មាននរណាក្រៅពីអ្នកបម្រើព្រះឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវដែលជាអ្នកបម្រើនោះ មានបេសកកម្មមួយ។ សូម្បីតែនាង ម៉ារា និងលោក យ៉ូសែប ក៏មានការយល់ដឹងតែមួយជ្រុងអំពីការអ្វីដែលទ្រង់នឹងសម្រេចបាន ប៉ុន្តែរយៈពេលរាប់រយឆ្នាំ មុនពេលព្រះយេស៊ូវយាងមកដល់ ព្រះទ្រង់បានប្រកាសអំពីការអ្វីដែលទ្រង់នឹងធ្វើ ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងរបស់ព្រះអង្គ (អេសាយ ៤២:១-៤)។
ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីបើកភ្នែកដែលខ្វាក់ខាងវិញ្ញាណឲ្យភ្លឺឡើង។ ក្នុងអំឡុងពេលព្រះអង្គបំពេញព្រះរាជកិច្ចនៅលើផែនដី ទ្រង់បានធ្វើការអស្ចារ្យដោយប្រោសមនុស្សខ្វាក់ខាងរូបកាយឲ្យមើលឃើញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បញ្ហាធំបំផុតមិនមែនទាក់ទងនឹងរូបកាយទេ តែទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណវិញ។ ទ្រង់យាងមក ដើម្បីបើកភ្នែកមនុស្សប្រុសស្រី ដែលខ្វាក់មើលមិនឃើញសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ។
ព្រះដ៏ជាអ្នកបម្រើក៏បានយាងមក ដើម្បីរំដោះមនុស្សជាប់ចំណងឲ្យមានសេរីភាពផងដែរ។ មនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ជាប់ចំណងនៃកំហុសរបស់ខ្លួន ដោយព្យាយាមប្រើដំណោះស្រាយដោយសង្ឃឹមថា នឹងអាចលាងជម្រះវាឲ្យបានស្អាត។ ប៉ុន្តែ យើងគ្មានដំណោះស្រាយអ្វីក្រៅពីព្រះយេស៊ូវទេ។ ព្រះអង្គបានកាត់ផ្តាច់ច្រវាក់របស់យើង ហើយរំដោះយើងឲ្យមានសេរីភាព។ ពីមុនយើងជាទាសកររបស់អំពើបាប តែឥឡូវ ព្រះអង្គបានជួយសង្គ្រោះយើងហើយ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងរំដោះមនុស្សដែលអង្គុយក្នុងគុកងងឹតឲ្យមានសេរីភាព ទាល់តែពួកគេបានឃើញពន្លឺរបស់ព្រះអង្គ។
រឿងរបស់ព្រះដ៏ជាអ្នកបម្រើ មិនផ្ដោតជាចម្បងទៅលើអ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើ តែទៅលើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ។ ព្រះអង្គយាងចូលក្នុងគុកងងឹត ក្នុងភាពជាទាសករ និងក្នុងភាពខ្វាក់របស់យើង ហើយមានបន្ទូលថា «អ្នកបានធ្វើអំពើបាប និងរំលងក្រឹត្យវិន័យ ហើយអ្នកមិនមានលទ្ធភាពទាល់តែសោះក្នុងការស្តាស្ថានភាពរបស់អ្នក។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំសង្គ្រោះមនុស្សមានបាប។ ខ្ញុំបើកភ្នែកមនុស្សខ្វាក់ឲ្យមើលឃើញ។ ខ្ញុំរំដោះមនុស្សជាប់ចំណងឲ្យមានសេរីភាព។ ខ្ញុំនាំមកនូវពន្លឺ។ ខ្ញុំបានធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងជំនួសអ្នកហើយ។ ចូរងាកបែរមករកខ្ញុំ ដោយជំនឿដ៏សាមញ្ញ និងការទុកចិត្តដូចក្មេង ហើយអ្នកនឹងមើលឃើញ។ អ្នកនឹងមានសេរីភាព ហើយភាពងងឹតរបស់អ្នកនឹងប្រែជាភ្លឺដូចថ្ងៃ»។
អង្គបុគ្គលដែលបានធ្វើការទាំងអស់នេះ គឺជាអង្គបុគ្គលដែលអ្នកកំពុងសម្លឹងមើល ខណៈពេលដែលអ្នកពិចារណា អំពីរឿងនៃការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ចូរឲ្យរឿងនេះបណ្ដាលចិត្តអ្នក កុំឲ្យអាក់ខានក្នុងការសរសើរតម្កើង និងថ្វាយបង្គំព្រះរាជបុត្រា ដែលបានយាងមកយកកំណើតជាអ្នកបម្រើរបស់យើងនោះឡើយ។
ព្រះគម្ពីរសញ្ជឹងគិត៖ លូកា ១:២៦-៥៦
គម្រោងអានព្រះគម្ពីររយៈពេល១ឆ្នាំ៖ មីកា ១-៣ និងលូកា ២១:២០-៣៨